Iustini historiarum ex trogo Pompeio excerptarum libri XLIV. Ad meliorum librorum lectiones accurate editi

발행: 1843년

분량: 286페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

ditur, Demetrius filius eius in fugam vertitur. Sed S cii profligato hostili bello denuo in semet ipsos arma

Verterunt; et, quum de praeda non conVenirent, iterum in duas lactiones diducuntur. Seleucus Demetrio, Pt lemaeus Lysimacho iunguntur. Cussandro defuncto Philippus filius succedit. Sic quasi ex integro nova uac doniae bella naScuntur.

AH G. Cap. 1. 2. Auli pater. Demetrius. Ptolemaeus. 3. 4. Pyrrhus et Lysimachus. Heraclea in Ponto; 5. ubi Clearchus lyrannus.

CAp. I. Post Cassandri regis filiique eius Philippi.

continUas mortes Τhessalonice regina, uxor CaSSandri, non magno post tempore ab Antipatro filio, quum vitam etiam per ubera materna deprecaretur, Occiditur. Causa parricidii suit, quod post mortem mariti in divisione inter fratres regni propensior fuisse Alexandro videbatur. Quod lacinus eo gravius omnibus Visum t, quod nullum maternae haudis vestigium suit: quamquam in parricidio nulla salis iusta causa ad sceleris patrocinia praetexi potest. Post haec igitur Alexander in ultionem maternae necis gesturus cum fratre bellum, auxilium a Demetrio petit: nec Demetrius spe invadendi Macedonici regni moram secit. Cuius adventum Verens Lysimachus persuadet genero suo Antipatro, ut malit cum ratre in gratiam reverti quam paternum hostem in Macedoniam admitti. Inchoatam igitur inter fratres recon- Piliationem quum prastsensisset Demetrius, Per inSidias

142쪽

Alexandrum interfecit; occupatoque Macedoniae regno caedem apud exercitum excusaturus in concionem v cat. Ibi priorem oe petitum ab At andro adlegat; nec fecisse ερ, εed occup Se insidias. Regem autem se Macedoniae v3ἰ aetatis eaeperimentis vel causis iustisarem e se. patrem enim suum et Philippo regi et Aleaeandro Magno socium in omni militia fuisse; liberorum deinde Aleaeandri ministrum et ad persequendos desectores ducem eaestitisse. Contra Antipatrum, avum horum ad I csntium, amarisrom Semper ministrum regni quam ipsos reges fuisse. Cassandrum vero patrem, eaeStinci rem regias domus, non feminis, non pueri3 poporcisSe nec ceSmSSH, quoad omnem Stirpem regiae subolis deleret. Horum Scelarum ultionem, quia nequisset ab ipso Ca sandro migere, ad liberos eius tramlatam. Quamobrem etiam Philippum II andrumque, si quis manium Sin Se8t, non intersectores Sum ac Stirpia suas, Sed ultores e rum Macedonias regnum tenero malis. Per haec mitig

is populo rex Macedoniae appellatur. Lysimachus quο- quo quum bello Dromichaetis, regis I hracum, Prem retur, ne eodem tempore et adversus eum dimicare necesse haberet, tradita ei altera parte Hacedoniae, quae Antipatro eius genero obvenerat, pacem cum eo secit. CAp. II. Igitur Demetrius totis Macedoniae regni viribus instructus cum Asiam occupare StatuisSet, iterato Ptolemaeus, Seleucus et Lysimachus, experti Priore certamine, quantae vires eSSent concordiae, pacta Societate adunatisque exercitibus bellum adversus Demetrium transserunt in Europam. His comitem se et belli S cium iungit Pyrrhus, rex Epiri, sperans non dissicilius Demetrium amittere Macedoniam posse quam adquisierat. Nec Spes frustra suit: quippe exercitu eiuScorrupto imoque in fugam acto regnum Masedoniae Oecupavit.

143쪽

IUS ΤΙΝΙ HISTORDum haec aguntur, Lysimachus generum Suum Antipatrum regnum Macedoniae ademtum sibi soceri fraudo querentem interfecit; filiamque suam Eurydicen, qu relaruni sociam, in custodiam tradit:. atque ita univem sa Cassandri domus Alexandro Magno seu necis ipsius seu stirpis exstinctae Poenas Partim caede, Partim Sumplicio, partim parricidio luit. Demetrius quoquo a tot exemitibus circumventus, quum posset honeSte mori, turpiter se dedere Seleuco maluit. Finito bello Ptolema

us sum magna rerum gestarum gloria moritur. ΙS contra ius gentium minimo natu ex filiis ante infirmitatem regnum tradiderat, eiusque rei populo rationem reddid rat : cuius non minor lavor in accipiendo quam putris. in tradendo regno fuerat. Inter cetera patris et filii mutuae pietatis exempla etiam ea res am0rem Populi iuveni conciliaverat, quod pater regno ei publice tradito privatus officium regi Inter satellites secerat, omnique regno pulchrius regis esse patrem duXerat. CAp. ΙΙΙ. Sed inter Lysimachum et Pyrrhum regem, socios paullo ante adversus Demetrium, adsiduum inter pares discordiae malum bellum moverat. Victor Lysimachus pulso Pyrrho Macedoniam occupaverat. Inde Τhraciae ac deinceps Heracleas bellum intulerat, cuius urbis et initia et exitus admirabiles fuere: quippe Bo Otiis pestilentia laborantibus oraculum Delphis reSpOnderat, colaniam in Ponti regione sacram Herculi conderent. Quum propter metum longas ac Periculosae navigationis mortem in patria omnibus praeoptantibus res omissa esset, bellum his Phocenses intulerunt: qu0rum quum adversa Proelia paterentur, iterato ad oraculum desurrunt; responsum, idem belli quod pestilentino remedium fore. Igitur conscripta colonorum manu in Pontum delati urbem Heracleam condiderunt; et, quoniam

144쪽

LIB. XVI. CAP. g.

satorum auspiciis in eas sedes delati erant, brevi tempore magnaS OPes ParaVere. Multa deinde huius urbis a

versus finitimos bella, multae etiam domesticae dissens Ones fuere. Inter cetera magnifica vel praecipue illud memorabile suit. Quum rerum potirentur Athenienses victisque Persis Graecias et Asiae tributum in tutelam classis descripsissent, omnibus cupide ad praesidium

Salutis suae conserentibus soli Heraclienses ob amicitiam regum Persicorum collationem abnuerant. Missus itaque ab Atheniensibus Lamachus cum exercitu ad e torquendum quod negabatur, dum relictis in litore navibus agros Heracliensium populatur, ClaSSem Cum m iore parte exercitus naufragio repentinae tempestatis amisit. Itaque quum neque mari posset amiSSis navibus, neque terra auderet cum parva manu inter tot serocissimas gentes reverti: Heraclienses honestiorem ben sicii quam ultionis occasionem rati inStruct commeatibus auxiliisque dimittunt, bene agrorum suorum populationem impensam existimantes, Si, quos hostes habuerant, amicos reddidissent.

CAp. IV. Passi sunt inter plurima mala etiam tyrannidem: Siquidem quum plebs et novas tabulas et dia visionem agrorum divitum impotenter flagitaret, diu rein Senatu tractata, quum exitus rei non inveniretur, ad postremum adversus plebem nimio otio lascivientem auxilia a Timotheo, Atheniensium duce, mox ab Epaminonda Thebanorum petivere. Utrisque negantibus ad Clearchum, quem ipsi in exsilium egerant, decu

runt. Tanta calamitatum necessitas suit, ut, cui patriam interdixerant, eum ad tutelam patriae reVocarent. Sed Clearchus, exsilio facinorosior redditus et dissensionem populi occasionem invadendae tyrannidis existi m3nS, primo tacitus cum Mithridate, ciVium Suorum

145쪽

1US ΤΙΝΙ Η ISTOR. hoste, colloquitur; et inita societate paciScitur, ut revocatus in patriam prodita ei urbe praesectus eius constitueretur. Postea autem insidias, quas civibus par verat, in ipsum Mithridatem verterat. Namque quum velut arbiter civilis discordiae de exsilio reversus eSSet, Statuto tempore, quo urbem Mithridati traderet, ipsum cum amiciS SutS cepit; captumque accepta ingenti pecunia dimisit. Atque ut in illo subitum se ex socio secit hostem, Sic ex defensore Senatoriae cauSae rePente Patronus plebis eVasit; et adversus auctores potentiae Suae, a quibus revocatus in patriam, per quos in arce collocatus fuerat, non solum plebem accendit, Verum etiam nefandissima quaeque tyrannicae crudelitatis exercuit. Igitur P0pulo ad concionem meato neque Se futurum amplius grassanti in popuIum senatui ait interceraurum etiam, εi in pristina Saevitis perasveret: quod si pares se crudelitati senatorum arbitrarentur, abiturum cum militibus suis neque civilibus discordiis intemruturum : Sin vero diffldant viribus propriis, vindictae se civium non defuturum. Proinde consulant sibi ipsis: iubeant abire se, si malint, vel causae popuIuris Socium remanere. His verbis sollicitata plebs summum ad eum imperium deseri; et, dum senatus potentiae iraScitur, in servitutem se tyrannicae dominationis cum coniugibus et liberis tradit. Igitur Clearchus sexaginta Senat

S comprehensos snam ceteri in fugam dilapsi erant) in vincula compingit. Laetari plebs, quod a duce potissimum Senatorum Senatus deleretur, versaque Vice a IXMlium eorum in exitium conversum esse. Quibus dum mortem paSSim omnibus minatur, cariora eorum Pretia lacit: siquidem Clearchus magna pecunia, quasi minis P Puli occulis eos subtracturus, accepta spoliat lari nis vita quoque spoliavit.

146쪽

LIB. XVI. CAP. 5.

CAP. V. Cognito deinde quod bellum sibi ab iis,

qui profugerant, misericordia in auxilium sollicitatis civitatibus pararetur, servos eorum manumittit; et, ne quid mali adflictis honestissimis domibus deesset, uX res eorum filiasque nubere servis suis propOSita reo Santibus morte compellit, ut eos sibi fidiores et dominis insestiores redderet. Sed matronis tam lugubres nuptiae graviores repentinis funeribus fuere. Itaque multae se ante nuptias, multae in ipsis nuptiis occisis prius novis maritis interficiunt et se tam sunestis calamitatibus Virtute ingenui pudoris eripiunt. Proelium deinde committitur quo Victor tyrannus captivos senatores in tria umphi modum per ora civium trahit. ReversuS in umbem alios vincit, torquet alios, alios occidit: nullus i cus urbis a crudelitate tyranni vacat. Accedit saevitias insolentia, crudelitati arrogantia. Interdum enim ex successu continuae felicitatis obliviscitur se hominem;

interdum Iovis so filium dicit. Eunti per publicum

aurea aquila velut argumentum generis praeserebatur; Veste purpurea et cothurniS regum tragicorum et aurea corona utebatur; filium quoque Suum Ceraunon Vocat, ut deos non mendacio tantum, verum etiam nominibus

illudat. Haec illum sacere duo nobilissimi iuvenes, Chion et Leonides, indignantes patriam liberaturi in necem tyranni conspirant. Erant hi discipuli Platonis philosophi, qui Virtutem, ad quam quotidie praeceptis magistri erudiebantur, patriae exhibere cupientes quinquaginta cognatos veluti clientes in insidiis locant. Ipsi

more iurgantium ad tyrannum, veluti ad regem, in armcem contendunt: qui iure familiaritatis admissi, dum alterum priorem dicentem intentus audit tyrannus, ab altero obtruncatur. Sed et ipsi sociis tardius auxilium serentibus a satellitibus obruuntur. Qua re factum est,

147쪽

IUSTINI HISTOR. ut tyrannus quidem occideretur, sed patria non liberaretur. Nam frater Clearchi Satyrus eadem Via tVrannidem invadit: multisque annis per graduS SucceSSionis Heraclienses Sub regno tyrannorum fuere.

LIBER X V II.

A R G. Cap. I. 2. Lysimachi interitus, et Seleuci. Ptolemaeus sibi regnum firmat. 3. De Epirotarum regno Pyrritoque.

CAP. I. Per idem ferme tempus in Hellesponti et Chersonesi regionibus terrae motus fuit: maxime tamen Lysimachia urbs, ante duos et viginti annos a Lysimacho rege condita, eversa est. Quod portentum dira Lysimacho stirpique eius ac regni ruinam cum clade VeXatarum regionum portendebat. Nec ostentis fides defuit: nam brevi post tempore Agathoclem, filium S um, quem in SucceSSionem regni ordinaVerat, per quem multa bella prospere geSSerat, non Solum Patrium, V rum etiam humanum ultra morem peroSus miniStra ArSinoe noverca veneno intersecit. Haec illi prima mali labes, hoc initium impendentis ruinae fuit. Nam parricidium principum secutae caedes sunt, luentium Supliacia, quod occisum iuvenem dolebant. Itaque et hi, qui caedibus superfuerant, et hi, qui exercitibuS praeerant, certatim ad Seleucum deficiunt; eumque pronum iam ex aemulatione gloriae bellum Lysimacho inferre compellunt. Ultimum hoc certamen commilitonum Alexa dri fuit et, velut ad exemplum fortunae, par reSerVatum. LFβimachus quatuor. et Septuaginta annos natus erat

148쪽

Seleucus Septem et Septuaginta. Sed in hac aetate utrique animi iuveniles erant imperiique cupiditatem ins tiabilem gerebant: quippe quum orbem terrarum duo soli tenerent, angustis sibi metis inclusi videbantur, vitaeque sinem non annorum spatio, sed imperii terminis. metiebantur.

CAp. II. In eo bello Lysimachus amissis ante Variis casibus quindecim liberis non instrenue moriens Str

mus domus suae ruinae cumulus acceSSit. Laetus tanta victoria Seleucus et, quod maius VIctoria Putabat, S lum se de cohorte Alexandri remansisse Victoremque Victorum GStitiSSe, non humanum eS8s opus, Sed diu num munus gloriatur: . ignaruS ProrSUS non multo post

fragilitatis humanae se ipsum exemplum suturum: quippe post menses admodum septem a Ptolemaeo, Cuius sororem Lysimachus in matrimonio habuerat, per insidias circumventus occiditur; regnumque Maced niae, qu0d Lysimacho eripuerat, cum Vita pariter amittit. Igitur Ptolemaeus quum et in gratiam memoriae

magni Ptolemaei patris et in favorem ultionis Lysimachi ambitiosus apud populares esset, primo Lysimachi filios

conciliare sibi statuit; nuptiasque Arein S, SOroriS SU-Be, matriS eorum, Petit, puerorum adoptione Promissa: ut, quum in locum patris eorum successisset, nihil illi moliri vel verecundia matris vel appellatione patris auderent. Fratris qu0que regis Aegypti concordiam per epistolas deprecatur, proseSSUS deponere se ossemam ere pii paterni regni, neque amplius a fratre quaesiturum, quod honestius a paterno hoste perceperit. Omnique arte adulatur Eumeni et Λntigono, Demetrii filiis, Antiocho, filio Seleuci, cum quibus bellum habiturUS erat, ne tertius sibi hostis accederet. Sed nec PyrrhuS, rex EPiri, omissus, ingens momentum futurus, utri Parιi

149쪽

socius accessisset: qui et ipse spoliare Singulos cupiens omnibus se partibus venditabat. Itaque Tarentinis ad- vereus Romanos laturus auxilium ab Antigono naves ad exercitum in Italiam deportandum mutuo petit; ab Antiocho pecuniam, qui opibus quam militibus instructior erat: a Ptolemaeo Macedonum militum auxilia. Sed

Ptolemaeus, cui nulla dilationis ex infirmitate Virium venia esset, quinque millia peditum, equitum quatuor millia, elephantos quinquaginta non amplius quam in

biennii usum dedit. Ob haec Pyrrhus, filia Ptolemaei

in matrimonium accepta, Vindicem eum regni reliquit, ne abducta in Italiam iuventute praedam hostibUS re- dignum relinqueret. Cap. III. Sed quoniam ad Epiri mentionem Ventum est, de origine regni eius pauca narranda Sunt. M lOSSOrum primum in. ea regione regnum fuit. Post

Pyrrhus, Achillis silius, amisso per absentiam Τroianis temporibus paterno regno in his locis consedit: qui Pyrrhidad Primo, postea Epirotae dicti sunt. Sed

Pyrrhus, quum in templum Dodonaei Iovis ad conSulendum venisset, ibi Lanassam, neptem Herculis, rapuit: ex cuius matrimonio octo liberos sustulit. Ex his nonnullas virgines nuptum sinitimis regibus tradidit ope que adfinitatum auxilio magnas paravit: atque ita Heleno, filio Priami regis, ob industriam singularem re- gnum Chaonum et Andromachen Hectoris e matriminnio suo, quam in divisione Troianae praedae BeeePerat,

uxorem tradidit; brevique post tempore Delphis insidiis Orestae, filii Agamemnonis, inter altaria dei interiit. Successor huic Piales filius suit. Per ordinem deindo' regnum ad Τharrybam descendit: cui quoniam pupilluS et unicus ex gente nobili superesset, intentiore omnium cura servandi eius educandique publice tutores

150쪽

constituuntur. Athenas quoque erudiendi gratia missus. Quanto doctior maioribus suis, tanto et grati0r populo fuit. Primus itaque leges et senatum annuOSque magistratus et reipublicae sormam composuit et ut a Pyrrho sedes, sic vita cultior populo a Thar ba statuta. Huius filius Neoptolemus suit: ex quo nata est OlympiaS, m tor Alexandri Magni, et Alexander, qui post eum regnum Epiri tenuit et in Italia bello gesto in Bruttiis interiit. . Post eius mortem frater Aeacides regno Successit, qui adsiduis adversus Macedonas bellorum certaminibus populum satigando offensam civium contraxit; BC Propterea in exsilium actus Pyrrhum filium bimum adin dum sparvulumJ in regno reliquit. Qui et ipse, quum a Populo propter odium patris ad necem quaereretur, sumtim subtractus in Illyrios defertur; traditusque est B mae, Glauciae regis uxori, nutriendus, quae et ipsa generis Aeacidarum erat. Ibi eum seu misericordia fortunae eius seu insantilibus blandimentis inductus rex ad-VMSum CasSandrum, Macedoniae regem, qui eum Sub helli comminatione deposcebat, diu protexit, addito in auxilium etiam adoptionis ossicio. Quibus rebus moti

Epirotae odio in misericordiam verso annorum Undecim eum in regnum revocaverunt, datis tutoribus, qui regnum usque adultam eius aetatem tuerentur. Adol scens deinde multa bella gessit; tan tusque rerum SucceS-su haberi coeptus est, ut Tarentinos Solus adverSUS BO manos tueri POSSe videretur .

SEARCH

MENU NAVIGATION