장음표시 사용
211쪽
ao NOV. ACT ER MENS APRIL. A. MDCCL G. Quae eum ita sint, cur hic libellus magnopere saeia ad rem universam explicandam, seque eruditione, subtilitates suavitateque sua ipse commendet, nos nunc nihil addimus praeter hoc religionem normam prae misera illa catholica hoc quo lue praeclari habere quod studia bonarum artium adiuvet, nostrique sacerdotes singuli saepe plus sciant, quam tota adversariorum monasteriati Nos itaque nobis in artorio sacerdotem sanctum.
212쪽
TOMUS SECUNDUS. EDIDIT IO TAYLORLL D. Ecclesiae de Lamford in agro Essexiensi Rector,
Archidiaconus BuchisDamiensis, et Dioecefeos Lincolnienses CancelZarius. Glabrigiae 7s7 typis Academicis Alph. q. plag. 4 in A. Nomen olori, Viri summi, atque merita, ut omnino
in Graecas litteras, ita maxime in Iurisprudentiam eloquentiamque Atticam, et disciplinae utriusque auctorum optimorum principumque scripta, multo notiora sunt et maiora, quam ut nostris laudibus accessionis aliquid adipisei posso videantur. Critices quidem artis facultas iusta, ususque Codicum manu scriptorum diligens linguae et historiae Graecae cognitio eximia iurium, legum, institutorum, morum denique Atticorum scientia excellens, quae in notis ad Lusiam, Lycurgum, aliisque libris cernitur, quam in animadversionibus ad primam Partem orationum Demosthenis admirati sunt te res omnes, neque admirari unquam desinent, eadem e notis ad secundam hanc earum Partem abun.
213쪽
Continentur autem Pane illa, praeter epistolas Aeschims odecim sp. 23 -7 80, orationes Demosthenis duas, altera τερο παρο-οε εια sp Io - 236.J, de Corona altera DP. 46 -492. J Aeschinisque tres, prima contra πι- marchum P. 9 - 82-J, secunda πεν παροχυεσβῶ- p. a 39 - 3O6 J, tertia contra Ctesiphontem p. 364 - 464. I. quibus praemissa est Praefatiuncula Hieronymi uolsi Gramca P. I I 8. J. Textum Graecum, qui totuς ductus est, paucis locis exceptis, e uolsiano exempla, et cui in singulis paginis Versio eiusdem nol latina subiecta iacet, evicipiunt Taylor antimadversiones , Quibus adiunctae sunt notae mosi, Brodaei, Iuriri, cuiris mortem immaturam 'Phrus alicubi p. 347. valde deflet, maritandi aliorumque, etiam Lambmi coniecturae ' Nos vero, omissis harum bo nis properabimus ad copias et divitias notarum Taylori. e quid ingenio, diligentiae, doctrinae iri magni debeant
etiam hae orationes, paucis letiores nostros docebimus. Dicemus primo de textu Graeco. In eo constituendono: solum adhibuit Taylorus Grammaticos veteres , et in his Harpocrationem rui me, et Scholiastas , a quibus veIsingula vocabula, vel integri Ioci rhetoriim Atticorum laudantur, ita quidem, ut et Grammaticorum saepe et rhetorum verba, negligentia librariorum depravata, comparandis inter
se utrorumque libris , correxerit ver im etiam Codicibus manu scriptis usus est iisdem, quibus usus erat in adornanta Parte prima. In epistolis tamen Aeschinis recensendis coiis tigit ei inspicere Codicem tantummodo unum, nequo eum admodum vetustum, quem Rishartas Mead possedit nuper, sed cuius dominus nunc celeberrimus ille Medicus, Antori. heis est et in eiusdem Aeschinis orationibus emenda dis consuluit, praeter alios Codices, Meadianum, qui com pliatabatur omnia huius rhetoris scripta. In Codice Vim bonens legebatur tantum argumentum orationis Demosth nicae τε - παναπρ. una cum holiis, sed ipsi ratio aberat. In reliquus Codicibus eminent in primis Augusuras e
214쪽
Demosth. πε0 παναχro. p. 47 1 Cod illo extabat ἐν τω πολέμω. mo amin glossema redoleat, quis sibitet Cuius generis exempla alia nonnulla in varietate Iechioni, deprehendisse videmur. Neque enim tantum variantes lectiones Codicum, oditorumque librorum veterum, diligenter attulis in notis sitis T lorus sed multos etiam locos, vel a librariis, vel a V- ο corruptos adiumento illorum et fide emendavit mes s enim solebat saepe more non laudabili, negligere et deserere auctoritatem omnium librorum, et contemiras inculcare oppido leves qua de re et novissimum Axi elii editorem, istiarum V.Cl. iure conqueri meminimus, et Taylorus conqueritur non semel rectisime. Sic in Demosthenis ratione πεν παραπρ. p. 8. rd M: Θμησαρ .
quod in omnibus libris est, Molpus πην Θμησα am dederat. In eaden Oratione paullo inserius p. 189. quum omnes libri et seripti et editi exhibeant περιπηνται, ues redidit παρονη-m. Quae, et alia huius generis, ut υλνει-
operarum incuria, irrepsalle in exemplum uolsianum videri queant tamen non putamus, idem dici posse de eis his. . I9s in oratione Demosthenis modo laudes libri ad unium omnes habent τους δ υποκαματέας sed quo fluis ausus est substituere, lectore non admonito, in locum eius lectionis hanc, τους Θρακματέας et in oratione A
sthinis contra Ctesiphontem p. 376. edidit ἐξ ἐκαλης contra fidem librorum, pro κατηπimpliciter et paullo post fp. 39O J-υμας, quum tamen Pronomen μας in nullo libro eomparem Sic etiam apud Demosthenem de Cor. Hos esse ab Tayloro, sed relictos hvmutatos, eo magis m, ramur, quum alis locis multis novas lectiones, libris ant, quis ducibus et auctoribus, receptas ab eo esse norimus. Ρ. I . in orat Aesch e Timarch fide Codd. Rem Lockeri Coisi et Reg. a. delavit ἔτει, et resutuit si c. Apud D
215쪽
aliisque desiderantur verba di, λεγον ν quae quum repe iis et Taylarus in edit Lutet et in SS. Aug. mari. Careddere Demostheni non dubitavit. Caeterum videtur idem Vir summus, in summa etiam diligentia, quam praestitii Iaudandis librorum et scriptorum, et editorum lecti tamen deesse nonnunquam cupiditati discendi esquod nominat vel simpliciter Codises, vel plarimos Co p. 324. et 32s.J, Vel unum exemplar. p. debebant enim possessorum quoque vocabilia adiici. Sed satis de usu
Codicum in constituendo textu Graeco Ueniamus ad alte rum textus constituendi adiumentum, hoc est, ad coniecturas. Neque enim inseruit tantum T lorus notis sui co
iecturas alienas multas, ut Martiandi, oupii, aliorum; sed ipse etiam e proprii ingenii thesauris depromsit protulitque
ingentem earum multitudinem. Aliae nobis quidem miri, fice placuere alias vero iudicabamus vanas esse atque in nes. Utriusque generis, age, laudemus nonnullas Et ad bonarum quidem nequo contemnendarum emendat num classem pertinere arbitramur Iaas Pag. Ia in OrAesch. c. Timarch. in verbis τά δε in τυρανιων ΟΛΙΓΑΡXLΩN, restituendum censet cum Mari I MXIKΩN. P. et . pro επιγραφειν emendat ihocque verbum ea in re proprium esse, cum emosthenis duobus, tum ex Harpocratione et Polluce,
monstrat Paullo post p. 28 in verbis, tui τα Σῆ ργυρησαm deleri iubet ac induci particulam, P. 3.
pro πενκλωμενος maritiandus reponendum suspicatus πεφελο κενος quam iri doctisima conuCodd. Pariss et Locher fide confirmari
Magistri auctoritate, qui eum Ae iniscabulo χλανίιον. In oratione Demostialis quingentos sere locos librorum veteruletiam ingenii adiumento, integritati pristinae illam ipsam rationem, quam a Demosthene credit utam tantum, neque persectam et perpolitam esse,
216쪽
isse ibi oportere καν Αἰσχίνου παραπρεσβειας quem usum Genitivi pluribus illustrare instituit. In argumento Libanii pro τιμασεν reseribendum coniicit τιμωσεν, quod verbo ἀτιμαζει ea contumeliarum genera significentur, quae ab hominibus, non quae a legibus proficiscantur. In ipsa oratione p. 27. pro Q- ε- - θεσπιδει corrigendum contendit φωκέων si μαιων quae permutatio horum nominum etiam p. so inveniatur. a. 33 post φιλιοτη inseri iubet φ λον et p. 34 verba πιφοντας ειρήνην Θάνατον, συ ἐθοι vitio iustinctionis laborare ostendit, quae ita mutanda sit: γράφοντας emην, Θάνατον σ/Θέθαι
R. 148. legitur Κτησιφῶν κοψὶ Aps ομος την ααην τηνος Θην ἔφερον τοῦ φενακινῶ in quibus verbis aut ri vae induci debere, aut τὴν τραπην, iudicat quippe quum
alterutrum haud dubie natum sit e glostemate cui coniectu-xae pondus additur eo, quod in Cod. Reg. 4 et Hari omissum erat τὴν ἀρχα v. i. 98. occurrunt verba, in or σοφὸς istis ποιητης ο ταυτα-τeι-οις Sed Tayloro eliciendum videtur nomen ποιηr c. nam id opinatur a quodam positum fuisse in margine, qui voluerit e lorem, cui ignota et notio verbi ποιων, admonebe, e Στο-οις idem valere quod o ποιητής. Sic p. ao8 tolli vult Participium δοθῶει, non minus quam verba οἱ προδιδοντες et ο φιλιππος quae omnia aliunde irrepsisse suspicabatur. In ratione Aeschiris, quae superiori Demosthenicae respondet p. 28s leg, tu nunc quidem in omnibus libris δημοκησκες at reponendum δεομοκηρυκες, ex Harpocratione certum exploratumque putat cum Maustrio, ni se mani=io, In urso, et Lambino. P. 289. extant verba εόρος δ' - ουπω ν, τημεοον τελλη- κοις κε μαγγειλα παραπρεσβῆυσαθui At T lorus inter Infinitivos εἰσαγγειλαι et παραπρεουβέυσαἴαι inseri vult Coniunctionem αὰλα ita ut intelligatur φῆς, versimile verraim aliud. an pulcherrima illa Aeschinis et elegantissima oratione contra Ctesiphontem leguntur p. 388. an omnibus libris haec, καθ' υπεσολ- δε ιισχυπρο κεκολακευ
217쪽
nam oculi atque manus librariorum ei videntur, praeterito
uomine πρωβεις, quod primo lueo positum est, statim properasse ad alterum, eoque commisisse, ut verba του, δε υμε-
τένους omitterentur id quod ex aliis eiusdem orationis locis docere conatus est Hae igitur aliaeque conieclarae αν-lori et mari audi benymultae, quis enim omnes commem rei nostro quidem iudicio, non sint contemnendae temero et repudiandae Sed vide.atur tamen, ut ante diximus. multae etiam falsae in iis minusque neeessariae esse, quas adeo indoles lihma Atticae ipsa vanitatis levitatisque facile
nomen μοι quod ad ipsum sensum respuere. At nobis smcus videtur nam Dativus ille, Dativum commodi vocant Grammatici, non modo orationi insignem conciliat elegau-tiam, quae lacilius sentitur quam explicatur, sed etiam n strarum quidem aurium iudicio, rotundiorem numerosi remque efficit orationem. i. D8. in oratione Demosthenis in verbis μνημονέυοντας, - ου Vari τὰς oro υπομνησοει, reponi, praeeuntibus Codd. Hari et Reg. 1. vult χ ο λῶς, deleto Articulo. At apud Platonem, Xenophontem, aliosque linguae Atticae auctores, o πολ Prunt Ieserique ut Plat Apol. I. να υμῶ οἱ πολογα κόρω.Xen. CVrip I. p. 8 2. Huteli s. ει νομοι οἱ πολοί Atque eodem modo ausanias I, 4 dixit o. ποδο των ωήνων et Palaephatus 7 6 os πολλῶ - τολιτων. i. I 49 malle se ostendit legere τιμηθήσετα, cum odit Felic Manuti et Paris quam τιμησετα/, quod in reliquis libris editis atque scriptis est Nos vero libenter praeoptamus omam alteram, non modo quia veteres Grammatici, in Moeris et Thomas Magister, praecipiunt, formam τωὐετο esse Ablieam, sed quia in aliis quoque orbis eadem forma uti &leat
218쪽
ient Attiei. ς σιωπηντετα Aeschin. α Ctesiph. p. et omnino si alii libri exhibeant Mediani formam, Passivam alii, et sensus loci requirat Passisam tum vero nos, m anti luis quidem idoneisque scriptoribus , formam Mediam sempet
Passivae praeserendam censemus, et contra qua de rem
minem poenitebit legisse ea, quae ad Thomam Magistbum p. 8sa. ia disputat magnus Hemseri us, quem ab ipso
Taylam novimus tanti fieri, ut eum senatus Criticomm prinissem nominarit alicubi p. P. IIo pro μο-σανχemo suspicatur legendum ἐποιησαντο χραον, quod mi
nenati editione vidit legi in παι τον,μον At leges
singuae riuo naturam Activum, non Medium postillare,
quid attinet dicere' Sic IIIarhlandus quoque errare videtur, qui apud Demosthenem p. 2II. pro βααλέα restitui vult σου Sααλία, quod rex Persarum appellatur ο βααλευς. recte. At eum etiam βασιλέα, omisso Articulo, ab Atticis nominari, multis, si opus esset, exemplis docere possemus. Mi gag pro εαυτου idem isse Vir doctus pesperam etiistimat reponendum σαυτοῦ quis enim nescit, Pronomen να- του etiam de secunda persona recte dici, verbo eiusdem pedisonae adiuncto 3 Neque vero veremur, ne clylam iis, quae hactenus disputavimus, commoveatur quum eum sciamus praeditum esse tanta tamque rara modestia, ut ipse soleateoniecturas suas reiicere, si usi eum lemoque scriptorum veterum meIiora docuerint: euitas modestiae exemplum egregium letiores invenient in notis ad Aeschinis ratio. in contra Timarchum p. o. Sed corvecturae iri summi non tantum ad singula verba et Iocos Orationum pertianent, verum etiam ad epistolas Aeschinis omnes, quas propterea sequi Demosthenis Orationem de Corona Auit, quiangumentum earum cum iis, quae ibi et ab ipso Aeschine inotatione contra Ctesiphontem dicuntur, k Fhacret, ut malis separari videantur. Photius quidem cod. 61. novem tam tum epistolas Aeschinis, quae Musae dictae essent, a se imuas ostendit 'odie autem earum duodecim extant di qua in genuinae siuit Tay πω, cum Francogallo quodam, qui in
219쪽
Actis Litterariis Parisiensibus de Aeschinis vita exposuit, 'hementer dubitat. Caussae dubitationis hae sunt. rimbepistolae illae neque ingenium Aeschinis, neque orationis
eius ubertatem, copiam, et vehementiam, reserunt deinde eas manifestum est respondere epistolis Demosthenicis, quas nemo hodie est qui neget spurias esse et suppositas, ita ut videantur post has composita esse, ieet in Demosthenicis longe elegantiores tum ep. 2. Aeschines dicitur m frem secum in exilium duxisse, agentem annum tertiis et septuagesimum, quae tamen iam centesimum annum egerie
eo tempqre necesse est etiam filia eius et filii duo diu iam ex ephebis excesserant, qui tamen in epistolis dicuntur nompotuisi e per imbecillitatem aetatis et infirenitatem sentire satis et capere magnitudinem incommodorum parentis denique multa apparet ibi legi quae abhorreant et remota sinta moribus Atheniensum et quis credat Aeschinem in litteris ad civem Atheniensem, amicum suum, missis ep. 4.J, exposuisse tam diligenter, quis qualisque suisset Pindarus.cuiu nomen et virtutes nemo tum, ne ignarissimus quidem, ignoraret Accedit, quod in singulis etiam vocabulis multa reperiuntur, quae non redoleant ingenium doctrinam tuo Atticam. Sic Adiectivum σκαιος, quo ep. I. de vento usurpatur, se nonnisi apud Aenean Gaγ aeum de animi Im- moi talitate ita adhibitum legisse, Taylarus satetur p. 7set ., etiam verba Neutra pro Activis, ut ειαρκει pro sufentare ep. LI, praeter consuetudinem veterum bonorumque scriptorum, auctor harum epistolariim, quicunque tandem fuerit,ppsuit. Sed de prima dote notarum Tutori satis, pro brevitate horum Commentariorum, dictum videtur. Vetuamus ad reliquas . . Emendatur autem non modo Versio Latinam filia sin v. c. p. 3 I. bis p. 3 S. 62 S.I, sed etiam aliorum seriptoruni utriusque linguae, et Grammaticorum veterum, loci corriguntur, ut I eta ae p. 8ψ.J, etymologici M. et suidae p. Ioz.J Cornelii Nepotis p. 9s'. et 667.y, et Harpocrationis, cuius duo MSS. Cantabrigieuses meminimus
220쪽
laussari ab Dyloro aliquoties. Praeterea de potestate et notionibus multorum vocabulorum Graecorum disputatur multo copiosius et accuratius, quam in Lexicis vulgaribus, ut vel hanc ob caussam dignae lint hae animadversiones, ut legantur ab iis, qui velint linguae Graeca indolem et naturam peritus cognoscere. Quortim studia ut eo magis ex- 'citarentur, placuit vocabula illa breviter enumerare. O . exponitur multis, ἱερά et σπια inter seia differre, ut oenae dicantur ea quae ad remp. spectent; ροι quae ad religionem pertineant: p. Ioa eleganter explicatur vis verbi εκ-
φυλοφορῆθm p. 3i . s. diligenter quaeritur de variis siv. nificatibus verbi επαγγέλλεθαι, et de dixtirentia nominum
ἐπαγγελία et απαγγελιαι, non minus quam de eorum confusione et permutatione in libris scriptis, doceturque esse interdum perquam dissicile iudicare, παγγελὸ legendumst, an παγγελιοι add. p. 32ι.J p. 329. Marilandus agit de Pronomine ἔτος, quo utuntur Graeci non raro de rebus notis, etsi non praesentibus p. 337. s. Tvlorus docte declarat vim sermulae φιλοτησιας Ῥοτίνειν , quam ait esse simpliciter eo otare, vel pro mare amicissimam amicitiam, ut
Plautus inquitur Pseud. ' I. I 8, et distare a formula εκπωματα πυπίνειν, quae valeat pocula aurea omninoque preti is regum more dono dare p. 6o s. c. multos collegit e Demosthene locos, in quibus vocabulum πολις hanc habet potestatem , ut significet democratian s. mpularem satum: p. 6 4 attingiream notionem Adiectivi Amor, quum valet idoneum h. e. eum, qui id in quo occupatur rite exsequitur,
et id quod insus genere perfectum es omnibusque numeris abs
lutum p. 7s I. illustrat Adiectivum maπρο quum de vento dicitur. Sed haec exempli caussa protulisse taliciat. Proficiscamur iam et pergamus ad virtutes alias. Neque enim verba tantum sormulasque illustrat et explicat in notis T lorus, verum etiam disputat saepe de rebus ad historiam rempublicam, iurisprudentiam, instituta Atheniensium pertinentibus P. 83. multa haud contemnendaeongessit de Timarcho, quem constat oratione oppugnatum