장음표시 사용
151쪽
quinquercionum,& impellere & attrahere ad uersariu)Vt sententia per se ab sui danon sit: huic tamen loco noconueniet, in quo de infelici luche euentu agitur.
Multam haphen deglutire. JHoc quid sit, declarat Ouidius libro nono Mera morphoscam: λ .
puluere palmis, Inque vicem fui a tactu
αφη tactus , α ὶ ο a tangendo, hic arenam seu puluerem significat. puluis enim a pugnantibus iactari solet, qui Graece ἀφη dicitur Budae ad i. athletas. V. de iis, qui notantur infamia. Hinc Prouerb. citra puluerem. In Caput 36-ει; λωπι mea)ον ἐπ- ν', Homo primum consi era. JVt palaestrae&luctae, sic philosophiae non quemlibet esse idoneum significat. v trique Opus esse patientia &corporis & animi. Quibus bonis qui destituatur, Vmbiarilis potius de pugil &ylii losophus futurus sit, T I ONES.
quam Verus. Deterret igitur, ut apparet, homines molles Jc delicatos a philosophila: aut potius ad eliciendam ex animo istam molimem adhortatur, & excitat. Vt enim scopum istum
ut aliquo pro dire tensu, si nodatur ultra
P aestat partem aliquam stultitia & vitiositatis abiicere, quam integram utramque retinere. Proponitur
Θειοι, boni consulamus Praestat modetate irasci, quam furere, si irae plane resistere non possis. Hoc idem de aliis quoque affictibus intelligatur.
dium morosorum hominum . in cibo&potu praesertim M is B, bis prandere, videtur ineptum: nisi per alterum prandium, ientaculum intelligatur,1 ρ:τ' ἁκυσλογim . Plato certe epistola septima , nugatquenquam posse fieri sapientem, Virtutisque compotem, Aς τε τῆς η Mo :ς ἐμ et δε νον ζῶνἶη, κοι M. ἡ γοννυ τωρ , qui mole italico &Siculo , bis ec illam die impleatur, &noctu nunquam solus dormiat. Quod autem
152쪽
tam , non ad quinquercio Nes, qUorum exempli gratia mentio incidit. Igitur dάροποιῶν, τῶν γλοι φων, χοι φιλο φων ea quae philosophorum lunt, ii ue, si philosopheris.
aliam vita affert, alios tuo. res post ullat. - π δανου bφwη η- νει, A puero contemni. 4 Phi losophi utique contemni vulgo solent, pugiles vero
tranquillitatem. J Qui turbulentis a Tectibus, ut ira, metu,cupiditate vehementi, saepe agitatus, tranquillianimi qualemcunque gu stum semel duntaxat ceperit: eum haud dubie quouis pretio redimendum putas bit. Sed subinde oggannit praua consuetudo , nimi tranquillitatem negatam esse homini: neque frustra affectandum, quod contingere nequeat, in nullis proe
plis: iisque imperfectis, dc ideae philosophicae nequa TIONES. I 3
quam respondentibus. Pro .ficeremus tamen aliquid, si
deremus. id quod in Hs ccr-nimus, quos non philosb-phia, sed fortuna durius dc diutius exercuit, qua multa illi serunt aequi S & constantibus ainimis , quae aliindllo modo post 1 scrri existimant8 Sed fit illud consuetudine & stupore quodam: philosophica vero aequanimitas ratione moderatrice gloriatur. ενις ιει σε οι amet , Vnu te oportet est e hominem. J Verissiai una preceptu, ac poti oraculum: cui me ab incurite aetate non parui Sequantopere poe oltc i, dici non potest. Fui modo .scholasticus, modo scriba, modo aulicus M odo paedagogus, modo Bibliothecae praefectus, modo scholae gubernator:
quid sim , pene ipse ignorem . Mirabiliter distrahit
varietas , crebrae mutationes , ingenium.. Quod si . mihi in uno Philosophiae studio ab ineu te aetate elaborare licuisici, cui me fuisse natu arbitror: sor- ta me profecissemus aliquid. 'Verum ita cum iis agitur Q. qui nec ipsi sipiunt, α bonorum doctorumque cou-
153쪽
tuuntur. Magis tamen reprehendendi sunt, qui recte monentibus non obtemperant: & discendi occa sito ne vel non utuntur per secordiam, vel abutuntur ad luxum, nequitiam & omnis generis malitiam. In Capin 37.
ταῖς χιπια παραρο ειτα . JAssectiones adhibetur tanquam norma quaedam ad ossicia metienda. Alias κω σκι που , reperiuntur. Σ appellat m-2, ea quae cum aliquo conferuntur. quare asscctiones, quam habitus, vertere malui.rκειώθης ,-αρο ς ηαυ-eα. J Videtur interrogatiue legendum , c o iunctus es'& addenda negatio, κ αΜαλ-ς -τω: Non,
sed cum patre. Sed & hic statim occurrit: Si pater pro hoste se gerit, cur ego me sepsilio geram Z In promtu est responsio: Aliena improbitas non est imitanda. At dissicile est amare hoste 3 Di Dficilia, quae pulcra. At ista
laude carere malo. Tuo Vtioque malo. Quem vero fructum ex alienae improbitatis imitatione capis 3 Nullum,opinior: atque utinam non impietatis etiam, aut
TIONES. certe neglecti ossicii eodem
neris. Animi tranquillitate omnino carebis, morsu Oscicntiae non carebis.
In caput 3 3. λου τη-, ωκει κοῦ τ' ίαζες, Vbi utilit/υ, rbi pre-ras. J O admirabilem sente-tiam .atque adeo in speciem impiam: sed ita tractatam, ut 5c humani animi simulationem retegat, & religioni vix quicquam possit magis
Hrm τ πιιι, Rirupatrio.J Cum pietas in animo posita iit, de ceremoniis non magnopere putat esse laborandum. Quod si nostro seculo persuaderi posset,iranquillius viveretur. Persuaderi autem posset, si potius e religione vivere, quam de religione disputare studeres
mus: si veritatis cupidiores essemus quam vanitatis. hoc est,aminionis, aemulationis, auaritiae, ultionis. de
.is. ra, quouis tempore. η κρως, μη ἐπια ζαέ-νως. J Intelligere pro ειλι προ- ωοκεκε ως, ex animo, & non simulat et nis implicius scriberet, τὸ ἐπι-
154쪽
quod attrahitur. sordibus a solo contaminatur. Eo igitur auctore, hoe loco fruga litas luxui, aut mundities serdibus opponitur. In Caput 39.
hoc est. neque bonum neque malum per se, sed pro urentis animo vel bonum ves malu Veteres Stoici res corporeas & externas. non bona& mala, ut citeri mortales , sed αροηγ δ α producta, praelata: & γ--ηγμα reiecta, improbata nominarunt, ἀλαφο,α, Aristoni, Pyrrhoni & Heryllo tribuit Cicero, quos rerum alique delectum reliquisse negat. In horum igitur sentetiam inclinasse videtur hie Epictetus.. μεμνηο ῖνας συρεζύλους παρελαῖς, Memento quales in
ru spicum magnam fuisse in diuinando solertiam. Alioqui enim piae dictiones e riam,vir tanta grauitate, pro diuinis responsis non habui siet.
In Caput D. ἐπιπιο- ων J Id est. κο--σ--τ ἰλαο: cum solus,&ipue tecum es, hoc est, cunullis distringeris alienis
cogitationibus. In Caput l. me I προγραυλου in sς. Tempore eomitante. J Rectius , adu cante, hortante. In Caput 42. δε ιιαεφυλοις ω λης/M A perurinis circum Dant m. J τους δε εφυλους τεισοικύοις opponit: & eos intelligit homines, quos proauctoritate monere non li
scilicet ii ιδεου oiκου , foris ex htra tuas aedes. υς ἰλιν καὶ, ἔκ αφιλοιάφους , conuiuia plebeiorum hominum inerudita , quae nihil cum philosophia commune habent, nec commercii qui quam. In ea ut 4 - μηδι ελιγκLως , Nasis obiurgator. J Christiana caritas. & peccantes ar- sui , di contumaces vitari Iubet.
155쪽
crates i J Id ex iniusque dictis& factis colligere licet,
quoniam scripta neutrius habemus. Sed nisii eruditione dc constantia utriusque praeditus fueris, male tibi vertet inepta imitatio : α fortassisne illi quidem ubique decorum coscrvarunt. In Caput Sa .
J Sententia fatis aperta est..Qvid vero sit . 2ν ἀ- παντ- Ο lagat ait occlu .dentur tibi fores cum impetu, percontemtum scilicet de indignatione. Aut est hypallage, pro, O τυν λων, eiicieri, lori
δε ιν σός - όκτορ, habet ' γατ πληγή νου alter u per celli , alterii in criminari sit gnificat Ego mallem . c.ἔλη-κ,eius qui proiectus sit ad res externas, qui humisit abiectus .& rerum externarum mancipium: quihu iusmodi si ustiationes equo ferre animo non didice iit,
impudentia, in propatulo facienda ea quae naturae fel inccessitas, Epicteto no probatur. Vult tamen philosophum austeriorem esse, qua Cicero:qui monet. a lxorum
iudicio pex multa nobis αsac icti da
156쪽
sacienda & non sacienda &mutanda &corii geda esse. Cui rectius parebit , qui Stoicam animico stantiam nondum est assequutus. In Caput 38.
, Hic locus per se mutilus, inutiaque Basiliensii editione suppletus est. Sed haud abs
tum dialecticum ad conui vij rationem accommodarit Z Monere fortassis adolescentes voluit, elaboran- dum esse potius, ut boni sinti ratiocinatores Ossiclorum, quam ut arguti dialem cicua dant & quae dialecticis rationibus probata fuerint, ea in cibo & potu omnique vita usurpanda esse:& natu. J ratem appetitum ita modeu- randum, ne caeco nosti i a- - more impulsi, vel ciuilem i- consociationem violemus, vel intemperantia nostra dedecus aliquod suscipiamus. Cum autem supra vios tam conuiuio compara iit, hoc praeceptum ad omneso vitae nostrae altiones acco-it modetur : dc ubique non 'o priuatae cupiditatis Scutili-0' ratis, sed aequitatis&socie-ia talis ratio habeatur,&VO- In luntas conuiuatoris, hoc est
In Caput 6 I. κενωῖν. J Sive artificiose disiectos , siue pictos, siue gemmis aut imaginibus interpunctos calceos signifi
fuerunt: virides, insigne C sarum : quibus aliquando aurea aquila intertexebatur. Polit ianus, Punctabundum vertit etera lexi ea
punctis didineius. Hinc αstimulo seu aculeo non ictus. Pind. Olymp. de
τροιο ν, ut Homerus loquitur. In Ceput ε .
& Pletho monet,&accusandos nos ipsos esse, qui aliud persuadere', atque alios in nostram sententiam perducere non possimus. At
dices. saepe sciunt iniurij dc
ciant. Respondet Epictetus: Tanto igitur peiores&miseriores iunt ipsi tu velo neque peior, nequς miserior.
157쪽
Imo eorum improbitas mihi fraudi est,quod existimationem meam laedui, quod fortunas imminuunt, quod corpus vi aut veneficio asili. gunt, quod obstant commodist Respondebit Epictetus, ista non tua esse , sed aliena, & nihil ad te attinere. Qua de re & supra plura dicta sunt: & e Simplicio. Tomo huius operis secundo proferentur. Feritatem complexam, siua
clem in Elecua . non ideo mortuus erat Orestes, quod
de illius ossa vasculo inclusa afferre AEgystho & aliis persuaserat. simplicius aliam affert expositionem, quam suo loco videbimus. Noluismus enim huc omnia congerere. In Caput εε.
ξισ: Tu vero neque pecunia es,neque dictio. Dices Esto: sed piopter opes, eloquen tiam, potentiam , magnifico. Istud ipsum reprehcndit Epictetus, qui solam sapientiam Sc virtutem magnifaciendam censet. Quis vero . nisi homo pessimus M abiectissimus adulator,
magna secit Neronem Cadi 'sarem , quamuis praeter o pes ec imperium , disertum, Oetam , musicum sani ominis animus abhorret ab iis piobandis , quorum nota est vel stultitia . vel improbitas : ut ut propter lfortunae munera &prauam lconsuetudinem honos iis in speciem sit habendus ac de- lserendus. In eaput 67.
lia visa certe comprehersa habeas . aliis assinitaris GFortassic Ῥυλ η' κωσ: et si Atticismi ipeci cs aliqua esse potest. Sed quid illi interest inter υ υλ φιν de 'm,l Nec enim assentie n. dum temere est iis,quae non
lassis ergo ad deda negatio, lου σου, 2 non assentiaris , visis scilicet non CCr- to comprehensis N perceptis. Simplicius & hune locum aliter interpreta. l
158쪽
τα con Sruenter vivat:damnum, si contra.
Nos verostponimurosmmimus secures Arbitrio popularis aura: vicariit Horatius Poeta inter' Lyricos optimus. st Ira Caput 7 a. Neminem vitu- perae J Scilicet curiositate aliqua rerum alienarum, aut caeco sui amore impulsus. A grippinum laudat ipse, Epictetus: sed cur 3 ut eius/ exeplum alij imitentur. Α- i lios reprehendit: quamob-
Cic. in Paradoxis: Nemo no beatissimus esse potest . qui est totus aptus ex sese, quique in se uno ponit omnia. InCatone intei pretatur.bona omnia a se ipso petere.
Sententia Epicteti esse via detur : Eum qui proficiat, nihil desiderare, quo frustrari possit.' Sed si quis Simplicianam ορίξεως &--μῆς distinctionem hic soui mauult , non impe
ti tur igitur hare sententiatii intelliit genda. g - , Θεώτων. Eorum quati recepta sunt , qua iam βιος sentia. JMalim. ut alii codicesse habent, et ν λ ιμβων, proluse, eoru m quae
ali incipiunt restitui in inim ς grum : ut significetur inicio tium, υμ τα λαγὼ recup aut randae valetudinis.
- Desidarium omna a se νιmauit.J Alii ηων, vel ειρη-- , Vtique perperam. Sed λε' quia sequitur, Appetitionestis remissa utitur: pro ειροκεν les' gendum videtur se κεν, ab illii Omne desiderium expλ' lese aptum habet, ut apud
ram cognostere . J Eam sellicet, quae homini diuinitus tributa est studeo cognoscore,qua conditione me Deus in terris esse ac vivere velita In Caput D. πιν λιωρο-- λοπν , Ita tionem diuidentem: seu, dia sinctionem rationis: aut, si magis placet, orationem disributricem.IEam partitionis rationem intelligo, qua initio dixit,quaedam in potestate nostra esse, quaedam
159쪽
In Caput γ'.Mirum est, symbolum E. picteti ανέχου μ j-, Sustine &abitine, esse praeter missum. Et Euripideum illud ,οἰώον κ' ελοπτέον, Tolexandum & sperandum. Mihi vero precatio illi Euripidea valde probaturri
Quam eleganter conuerit vir doctiis Vincentius O, ιsopoei Is Iuppiter alme parenssapiemis iustissimus idem. Ressice nos miseros, atqumedera malis.
160쪽
IN TABULAM CEBET II notationes. EBETIS Thebani test: cum haec expositio sit
mentio fit in Phaedo- non dissimilis ei quae est de ne Platonis: Sed an haec th rtitione vitarum,in extrebula sit illius, nonnihildu- mo Platonis lib. Io. de Re-bito: quod praeter alia , & publica , quae apud in seros Peripatetici hic arguuntur, si eri per Libetur. & cum Py- quoru uno meta nisi logi G thagorea pictura sit: ad με sima state fueritvius Cebes) ouψυχυσοῦν,ac potius sui re- tum nondum celebre fuisse, cte Clemens μιαν- , probabile est:& Platonis ci- refertur. latur auctoritas, Sin Stoico A-mναξ,Ineratrum sententiam auctor in- etiam tabula. J Quid vero siclinare videt tr. Suidas qui- legas t dedicata erat de vi& Diogenes Laertius, Ab se fit α. in . sis Cebetis in hanc sententiam cuta κει ab λως:nori
meminit: Cebes sinquit originis, sed significationis Thebanus philosophus.SO- habita ratione. ciatis discipulus, cuius Dia--T νεω. Jῖ ιερον est
logi tres circumfertitur, Ses totum templum: . νωός, deptima, Phrynicus, Tabula, Attice νεῶς, videt ut hie esse atque etiam rerum insera- pars templi interior. Suidas. vii narratio .dcalia quaedam. μον λέγου παν τὸ -αῖ ἐμεGraeca verba,m αξ νινοῖς Pollux ναον - oenυ M .coi rupta Vi--ν pro eodem capit,& ad
Velsio, vito doctiisimo, est: cus in quo deos ςolimus: annotatum. Nam tabula υς,& τη ζὼPvia quo simu- haec, humanae .ltae, non lacra collocamus. Videtur rerum quae geruntur apud tame ναος -ογῶ ναίων dici. inferos, descriptionem con- ut sit edicula in qua ipseDe