Lamindi Pritanii De ingeniorum moderatione in religionis negotio, : ubi quae jura, quae frena futura sint homini christiano in inquirenda & tradenda veritate, ostenditur, et Sanctus Augustinus vindicatur a multiplici censura Joannis Phereponi

521쪽

so1 DE IN ENIORUM MODAR ATIO ME

Iusini pariter eludi. Facile prosecto miratur Phere ponus , ejusque assis mirationem atque adnotationem quibusdam Gregalibus suis heic placituram mihi per is a deo. Verum quisquis rem serio perpendat , eum stigio intelliget, hominem hunc nihil pensi habuisse interdum i quid scriberet, dum contra Augustinum scriberet i Et sane illo ridendus , qui miratur non timuisse Augustinum , ne heic iis .is ipsum sir tela converterentur. Ex Augustini sed tentia Mercvxius dicitatu messe hominum Sermo. En ejus verba. Quod si Sermo ipse ricitur esse Mercvxius, ficut ea, quae de illo iηterpretantur, ostendunt: Nam ideo Mercini , quasi

medius currens dicitur ahpellatus , qκod Sermo currat inter bomimes meis

uius , die. Ideo S marembas praesse , quia inter υondemes S emeries Serimo νι medius , dic. Quis autem tantis , ec non ludens, hominum Sera

monem nonnumquam uul tum , deceptorium , ct salsa narrantem, semis

per vero creaturae filium , & subsistentia carentem , velit appellare , di credere Deum p At Catholici, quando Dei Filium appellant Verbum, cui etiam nonnulli Sermonis vocabulum accommodarunt, Uerbum intelligunt divinum , Verbum Dei prolem , Verbum non ex te in rius sonans & fugiens, sed interius manens, & ex divina essentia ,&ab aeterno productum , & cum ipso Patre , atque in ipso Patre subsistens; verbum denique ut loquar cum Auctore Libri de quinque Haeresib. quem olim Augustino tribuebant quod melius Graece diei-ἔur ' logos quippe υerbum significat, atque rationem , ac propterea Dei Patris aeterna ratio atque sapientia . Quare nihil erat, cur sibi, di sententiae Catholi eorum timeret Augustinus, dum ideo argumentatur , Mercurium non esse Deum , quod ipse dicatur esse hominum Serismo ἰ nimia quippe intercedit differentia inter hominum Sermonem , di verbum Dei aeternum , immutabile , increatum , quod idem est ac Ratio divina . Immo videas plerosque Patrum , cum Graecorum, tum

Latinorum , di Augustinum praecipue in Libris de Trin. & in Iohannis Evang. ct alibi, fuisse usos exemplo verbi humani atque creati ,

ad explicandam aliqua ex parte rationem divini & increati Uerbi . Sed simul explicarunt quam immane duo ista verba invicem distarent, probe nimirum intelligentes, solos Sophistas ea comparatione abuti posise contra divinam naturam verbi eae I estis. Consule Petavium Tom. 2. Lib. 6. Cap. 2. Dogm. Theologic. ΡIura alia supersunt in censoriis Phere poni Animadversionibus , quibus su a deberetur censura . Sed si persequi singula velimus , vixerit scribendi modus . Paucis ergo orationi nostrae finem faciamus. Quod Augustinum , ubi opus erat, aut justa causa occurrebat, Phe- reponus sibi corrigendum susceperit, moleste non serimus; immo aliqua etiam ratione laudandum consentimus. Quod male toties correxerit, quod tam impotenti odio in ipsum exarserit , quod nullum denique non moverit lapidem, quo incomparabilis viri famam pro viribus siligod by Corale

522쪽

IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. III. soa

ribus prosterneret, hoc dolemus, hoc in perniciem non modo sanis Biae Religionis, sed & bonarum Artium, atque Literarum tendere

clamamus. Certe immodica veneratio nos in transversum agat, aut Iivor nos urat , si contendere velimus , numquam Augustinum errata se , numquam meliora tradere potu .sse, numquam scribere accuratius

debuisse; Pheleponum vero i quis semper censuris adversus ipsum fuisse proeliatum . Magnorum virorum in Literis lapsus ac vitia non dissimulari, tum veritati apprime gracum est , tum Religionis ae Reipublica interest, ne sub magnis nominibus major errori fastus , nocendique licentia obveniat. Verum & immensae Augustini virtutes sincerius erant exprimendae , ejusque naevi tam fuscis coloribus , taniataque bile exaggerandi & amplificandi non erant , ut sanctissimum teque dc doctissimum Episcopum, si licuisset, nativo suo splendore Phere ponus omnino exspoliaret. Immo si quisquam dignus erat, qui placide haberetur , is Augustinus erat , quem sum a pietas atque domina Ingeniis omnium ieculorum , & Ecclesiae verae perpetuo comis mendavit . Phere poni tamen censuram in ossiciosam , simul & ab aequitate alienam, quanto magis execremur, Postquam , ni mea me fallit opinio , tot iniquas accusationes audivimus, ιχ tantam segetem errovirum deprehendimus in ipso Augus imi Censore e Reliquum igitur est , ut homini illi meliorem ingenii & eruditionis non vulgaris usum a Deo precemur . Lectores vero moneamus, ut si minus periti sunt, ab ejus Librorum lectione abstineant; sin docti sunt, caute versen. tur eum Dictatore Critico. Interim veros et ille tamquam exemplum

quid possit in inquisitione Veritatis humana Ratio sibi re Iicta sine se lutaribus frenis , de quibus, uti dc de juribus Ingeniorum , hactenus oratio nostra pro viribus egit.

FINIS.