장음표시 사용
171쪽
tionem. Ita inquit ilia Uernheri II Comitis Habseburgici hierste inio nupta sit Anonymus nostero statur, cum ait: Vernferis genuit Ottorum 6 ITAM DE TIERSTEINJ utique non genuerit Comites de Habsburg Quandoquidem Otto II. Itae frater, Si mem- herus III ejusdem ex fratre Ottone nepos . stirpis
gato pinquit Auao Vindic a primum illa asserat Genealogus , Murensis is , inquam, in vicem otion uae VI e heri In stirpi Habsburgica propagatricem sub tua Dam illam Thier inio nuptam mandest erroris,
rites et turri scius mens ipsi quoad utrumqtu Murmria , interpreterire imo P. Hrerratio. Uismet P. Her goti, ita omnino est alibi enim M sententiam E caesi adoptat, qui cc duas distinguens itas, Monymo nostro de niemein dictas, teram quidem ortu Habs inicam uxorem autem Rudolphi Comitis de Thiersteri alteram ortu Thiersiciniam, uxorem vero emheri ill Comitis dema buri liae Genealoo verba Ita de Mesei genuit me herum s Godolpumis Habs' et Idem me rein genuit Aduel inum' pr nomine num quod hero, cognomine αδ δε et, quod filiis ita additur, inductus fere hic intem metatur me hemis Iu ex Ita de Mestingenuit mem heram es Ruia sum de Habopu et Irim me hem Iue alia co0'ge genuit Auiner m. Si ergo haec genii na Auritor nostri mens est, ut P. Hengotius posta
cardum defendit M , atque,aeo ille hoc loco de Ita
172쪽
pplANARUM CAPUT VI. Issioquitur Uernheri III conjuge ; quid consequentius quana quod Uerniterum hunc stirpi Habs burgicae propagatorem coni ituat miti contra replagnantius quam alibi dixisse , sermonem hic nostro elle de Ita hieri et ni nupta , hancque in viceni Uerlaheri III. stirpis Habsburgicae propia: tricem subitii tui, atque hinc intulisse, recitatum modo locum Genealogi , Mifesto errore deprehendi ; quia certum it, Nernherum III. tirpem propagasses Saltem negari non potes inquit P. Rust enuch a locum valde obscurum esses Judicet e io Lector, an non recte dictum sit a P. Hei rgotio inesis in manifes errore deprehenditurib). Egregiam Di lecticam, quae sic ratiocinari docet: Haec namratio obscura est ergo falsa. Mihi otii in Logica dictum est, ejusmodi principium conmerti minime posse ut quemadmodum omnia, in nobis eisdentia δε-t, mera puta ri debent; ita
quoque Ialpa censenda sint illa, qua nobis ob utra Antic).
bi contrarium doctus sit Adversarius, misero vicem ejus, suas que eidem sim, ut quanto iis sententiam mutet quippe nimium periculosam ut juxta quam nullibi plures reperire esset falsitates, atque incipiis sis eris paginis.
Ccedimus nunc ad reliquos errores, quos AdVers ivrii, Anonymo Murensi objectant. Curis Geneat
a Tib. I. cap. XVIII quo toto nihil aliud probati M Sic dictiini Caput concitidi pas . 73. αὶ Corsitius Log O IV cap. ul. IX. mihi pag. Diuitia ον Orale
173쪽
giam suam ab Ita auspicetur id quod iis primo omnlivndisplicet x M superius jam diximus : Haud dubie quod
primaria Monasterii, cujus initia scripturus erat, ut datrix fuerit. Congruentius eum sectisse, quam si a R debotone incepisset, opus non eur, ut negetur; quoi doquidem id neqtie diximus unquam contra quam P. Ruitenus coiminiscitur byneque nunc dicimus. De eo, quod porro reprehendere videbatur P. Hermotius, nempe quod Scriptor noster Itam non a cognomine gentiliti Ducissam de Lothrium , sed a cognomineis riti Comitissam de Lispur appellet, omnino non est,
cur loquamur cum Advocatus suus eum lion solum errori non pollulet, sed neque pollulatum titisse comtendat sc . De cognomine Habsburkico alia hic oritur qU aestio, quando nimirum primitus assumptum fue rit. Factum id contendunt Adversarii dyanno III . Non admodum adversamur . si septemdecim saltem annos detrahant isoquod litterae S. R. F. Cardinalium pro Mon alterio Murens , vivente adhuc verntiario II. atque adeo saltem anno Io 96 datae. Comitem hunc expresse de Habsburg cognominent e). Protestari autem hic chemus, nos Adversariis non ideo non re fragari, quia Radeboto in charta quadam anni Io 23. Otto in alia charta antii Ioas nominati, Cognomine Habsburgico ibi non donantur qui P. Herrgotii
Achilles est. Nam primo pro certo hic supponitur , quod
d Hermoti Proles III. I XII. P. Rustenus ei lib. I. cap. XIV. S IV.4 H Extant illae in Actis Murens .ar.
174쪽
quod adhuc in quaestione est ponitur , inquam, Rad
botonem Motionem dictis in chartis nominatos, eosdem est cum adebotone, Ottone Habsburgicis non attento , quod ex identitate nominum nulla sit argumentatio ad identitatem personarum. Transeat autem Radebotonem QOttonem vestros eosdem esse cum nostrisci an inde, quod semel absque cognomine Habsburgico comparent, sequitur , ut illud toto vitae suae tempore nunquam usui paverint Demus whoc:
an soli Radeboto QOtto med alii hujus familia inde ab ineunte seculo XI. usque ad initium sequentis vixerunt 7 At nullum P. Herrgotio sua initrumenta sistunt
nomine Habsburgico insignem, inquit P. Rushenus a) etsi ex illo seculo ultra viginti ejusmodi instrumenta producati erimine dictum, sed nihil ad rem: qui pe cum in omnibus istis chartis si sorte duas illas , de ovibus iam diximus, excipias nullus occurrat, qui ex rumilia Habin dea ortividus fuisset. Sed neque ideo Advertano non refragamus, quod cognomina a bonis aviaticis ducta ante seculum Xα in in non fuerint: id enim aperte seisiim est illa in Italia jam seculo Musurpari coepta, ipsemet P. Rushenus ex Muratoriout tuit Q. In Galliis haud recentiora esse , ex Balletio aliisque distimus ex Apud Germanos vix serius obtinuerunt . uti fidem faciunt exempla , quae apud Bernardum Perium χ D, Henricum de ascenstein
175쪽
ima vi in stataciasturi a , aliosque occurrunt. Eodem fere tempore illa etiam in Helvetia, quam hodie vocamus in quidem in vicinia castri Habsburg usurpari coepta , probat instrumentum S coniense anni Ioa quippe cui testes se
scribunt Herma in de me en αν, Molphi de ARste in , oldus de Asa Machio Ratio ergo, ob quam
Dic Adversariis sere consentiamus, vel potius non adsversemuri nihil enim habemus , quod etiam concusere cogat haec est, quod, quamquam cognomina jam seculo Christi .in latius XI. ustirpari coepta sint; positive tamen probari non possit , etiam Habsburgi hunc morem secutos ante finem seculi XI. Etsi enim Radeboto ab Actuario Murensi cognomine vitabuse
gico mactetur, ex hoc tamen non consequitur, ut trulud revera assumpserit cum innumera tam in Chronicis, quam Diplomatibus cognomitia inveniamus Primcipibus seculo XII anterioribus indita, quae cum tempore eoruladeia solumodo posteri gesserunt , ut alibi recte advertit Adversarius c). Sed haec de origine cognominis Habsburgici. Nunc pietas postulat, ut ea ca adhuc pro Vindice nostro dicamus me, qui P. stust. plus candoris inesse existimat, atque illi revera inest. dehinc facile eius Comentis ductarentur, Nostrum illum etiam pro stipiti quod junt x trunco habeant; . qualis certe haberi mereretur, cui jure objectari posset, quod
a In codice diplomatico Antim: Ordgau charta XI., quae de anno Is., charta XV., quae de anno ioss. ωchartam V1., quae de anno Io8 . est. b Ι Ytat hoc initi timentum in chrotiic. R Iridii schudii parti . lib. II. co a ubi it id obiter addam notet velim Rullan ibrmulam actu .... v Ἀ--- TUM utilia const-- μ εμν. . En particulani τυμ etiamtum vive .
ii applicatam. Sed hac de re plenius di 1 cap. ius L mia iv.
176쪽
quod Adversarius illi objectat. Saltem linquit Auctor Vindiciarum a Radeboto, Otto tisi iam Comitum de Habsburg sumere potuissent. Acerbe haec habene
perhumanum L Ruthenum unde ad componendam declamatiunculam conversus ait : Potuisset eodem tempore coelum hiscere, atque castrum Habsburg terra motis comculum ruere potui et in Raduolone flema supremo ni naui Lilides extunia sint, quod factu=n non sit nostrorum Principum extin bia , ωnc ramis nostra cesseret δίριι-tatio b). Quorsum vero ista Vir Clarilli me jamjairi intelligo sed mentem clarius prodis, cum vindici nostr interroga lui, si titulo usius sit erraharius II. si quod P. Herrgotius vult ab Hab, burgico abstinuerit, respondesci potuisse illum Comitatuminore rexiste. atque ab hoc sibi titulum adicisceres, si a potentia ad mctum bona est reumentario , UT NONNEMO VISUS EST PHILOSDPHARI c Ergo index noster aringumentationis a potentia ad actum traductae accus tur sed falso. Ex hac enim propositiones Saltem mdeboto Uitto titulum Habbburgicum a sumere potuissent, non intulit Ergo illum reiso assumpserunt, hes Ergocu pandiis non si is nonumi rensi , pso Radebotoni ejusque conjugi hunc mulum addiderit. Audiantur ipsa
eius verba verum dato inquit M Rade toneminotionem titulo Habinurgico usta non fuisse imn litiuum assumer saltem poti, si-. BENE 'A
QUE EX HOC CAPI QCRIPTOR MURENSISY, ITA,
177쪽
ITAM NOSTRAM COGNOMINAVIT COMATISSAM DE HABra G, TITULO VIDELICET
HABEBAET. Haec eodem loco , quem Adversiarius hic mordicat . prolata pariter legere, lectaque eve dere oportebat. Adhuc unum. AEgre fert, P. Rust: nus, quod vindex, ut P. Herigotii sententiam de primo usu cognominis Haltaburgici refelleret, ad supra citatas litteras Cardinalium provocet cum Hemim, inquit a d mus ad Mone, utrum videlicet nominHabisurgicum unquam gesserint, nec ne Z II anno Ioa6.
hic anu Ioa 7 emitis excesserunt nec non demtione e rum βο , in ore jumntur extinrito Ad e artus tamen chartam ad bιcit almo primum O96. vel Ιο99. comcismatam , o ma Vernbarium gus fratrem n mine Hab
bur co mactatum fuisse doceat. UAE CONVENIE TIA 2 Sugillatur ergo hic Auctor Vindiciarum, quasi qui adeo extra chorum saltasset, ut, ubi de seculo XII
ineunte dicendum fuerat , de ejusdem fine discurrat. Verum non. ideo ad dictas litteras provocinit Olter, ut primam , sed ut alteram sententiae Herrgottianae partem impugnaret non ideo, inquam ut Radebotonem Ottonem . Comites de Habsburg compellatos non uilla dentemque Habsburgicam nomensuum non statim a noviter constructo castro Habsbur inurpare coepisse. quae prima P. Herrgotii propolitio est exinde negaret et de hoc enim in praecedentibus utputa a pagina 8a fere usque ad finem paginae 7 jam disputaveratrvi ut falsum ostenderet, etiam a mora se Mo-
178쪽
ROppΙΑΝΑRUMAEApo VI. I tque ad libertum filium Ottonis . , id est ab anno MXXVI ad amimmos II nulla=n familia huyus nomen Habsburgense di adscire se cluae alterai Herrgotii propolitio est. Juvat dei tuo indicem ipstim audire. Pro rediamur ulterius inquit ille , postquam primam P. Herrgotii propositionem examinasset a videamusque , quomodo subsissat assertum , ab anno XXVI ad annum nullum . . . familia hujus nomo ab burgens sibi adscivisse. Contra rium nos certe colligimus ex instrumento Catanisum pro munitate Monasterii mremsi dato, in quo me retarius ad ebotonis filius disertis verbis appulatur EGREGIUS COMES DE HABAE G se. En quem in finem ad has litteras pro
II. Quod tertio loco objectant Adversarii, non admodum moramur , ut qui superius iam ostendimus, quo sensit, videlicet non tam stricte grammaticali sthmptor noster itam monasterii Murensis, amatricem, carit. Unum tantumodo examinat dum hic restae. Si pacissi siceret inquit Auctor vind. ri muttian a Scriptore nostro posset P. Hermotius voca lum να-ratricis , idque sexui accomodatum Ulaico omit Lmae burgensi tribuere, quem Fundauorem monasterii Beronensis
nominat, cum hujus restaurator, seu reparator tantum mricatur recipiet ab eo nomen tundatori Scriptor μι-
rensis , a tua applicamdum Indigne primum haec fert quae admodum aculeate dicta existimat P. Rushenus, tum aliquid subjungit, quod melius ibi excidisse
179쪽
M WΝDIGR VlΝDIUARUM nollet ait autem a), quod, cuid erratum dici posent , cum tricus Len urgi Comes monasterii Ber nensis Fundator appellatur in genealogia diplomatica, totum illud oscitandi vel amanuensi, vel typographo tribuendum sit, qui Fundator monasterii Beron servis rit , cum exemplar P. Herinotti Fundare mona erit
a Lennines praeserret. Verba P. Herrgotii de Comitibui Lenghurgensibus agentis sic habent b): in nrenu=nentis nostris primus se offert Odatricus pater Arnoldi amro 7 a. i. CXL huichium Amoldum idem in 'umentum unicat, Patronum
Ecclesia lannines, quem excipit UD RICUS, FU DA OR MON TERII BERO Sio s. Tom um CLXXVIL, qui pater Henrici, amus dicitur Amolphi,
xem etiam ipsium PRAEFATO MONASTERIO BA
ONI a catum dedit anno io36. n. CLXXIII. Huic inatrico. . . si e proximus comparet . . . Guradus Apscopus una cum Hainrico dis in rici Hos pone sequiatur Arnosus filius Henrici, nsos UDALRICI Comitis FUNDATORIS MONASTERII Beroniae. H. x ille quibus plane refellitur P. Rustenus. Nisi enim P. Hertagoitus scripsisset undare Monasterii BERONIS sed undator Monasterii SMENNI S, quomodo addere potuisset quem etiam ipsium prafato B PRAEFAETO Monasteris eroni ERONIS non ME NINES' advocatum ridis mempe inquit h& hic error est amanuensis vel typographi, qui pro prafato p uti scribere, dein hoc adjectivum iamiam in ant
180쪽
riorem lineam reserre debuisset cita ut, ubi modo legimus . in charta anni 72 primus se inerti M. - , . . pater moui . . . cui tum Arnoldum id mi umentum indicat, Patronum Euvia lae vescis uim excipit Uri,icus Fundator Monasiemii Beron . . qui ... aruus sirim Misopi, quem praefato Monasterio B ranis ad Ocatum dedit, legendum sit luem excipit indatricus Fundator praefati Monast rii tinnin es . . qui . .
avus dicitur molli, quem Monasterio Beronis ad c tum dedit. Sic bene, incredibile incredibili superstri tur, ut ita omni me leves onereri quidem , qua a voritate non veniunt , nullo impellente Ae i a subvertuntia, Sed demus, quod petit Adveriarius amabo l cujus culpa accidit, quod tricus it citatum P. Herrgotii te tum legenti patet Letiam iterato Fundator Monasterii Beronis vocetur Dan denuo amanuensis vel typographi λmihi hercle non fit verosimiles quamquam, si P. Rust
no,&hoc concedam, non Videam, quid lucri aut P. Ru-steno, autHerrgotio, accedat eoquocsperinde sit, an M nasterii Beronensis, an Schanniensis Fundator dicatur Ul-ricus ; cum neutrius Fundator , utriuSque restaurator tantum fuerit. Restaurator, inquam , non Fundator; ouod tametsi utrumque Monasterium aedificarit inde P. Rustenus utriusque illum Fundatorem vocare non
dubitato id tamen non primus praestiterit; quippe cum Beronense jam ante annum 888. by Schanniense amanno 9o8. aut etiam duobus annis citius o constitu Z tum
a S. August. de civi lib. VII cap. 8. b Repeti dicta hoc cap. vll. n. I. pag. 3a noti T.