장음표시 사용
181쪽
vixerit. At nomine Fundatoris apud veteres non ille solum venit, qui primus Ecclesiam extruit, sed etiam ille, qui restaurat maxime a . Acceptamus hanc er ditissimorum Glossarii angiani Editorum notam in tamen cum distinctione ipsit minime contraria. N mine Fundatoris etiam is venit, qui proprie tantum restaurator est, venit inquam male in ut errgo ius ait, in sensu alieno, concedo rectein in sensu proprio, nego. reparari dici potest inquit P. Rustenus, ubi Actuarium nostrum ob titulum Reparatricis Ita inditum exagitath byqui reparari dici potes quod primum
extruitur is quis Gramaticorum reparare dixit pro compruere Z Quaero ego vicissim, ut fundari dici possit, ouod pridem substitit Qquis Graniaticorum fundare uixerit pro reparare ZAErgo si pacisci liceret mutuare posset T. Herrgoitus vocabulum Reparatricis . idque sexui accomodatum trico Comiti Lenisurgensi re huere, quem Fundatorem Monasterii Beronensis piae etiam Schinniensis' nominat cum horum restaurator
agnoscatur. Recipiet ab eo nomen Fundatoris Scriptor Murensis, Hae suae applicandum ouam qui comuiminonems subjungit Vindex noster icyeo minin recusebit, in nomen Fumia iuris re M uri trisienis , contra Ie stri--sintentia m et Perium, quem dyredarguit, quod me eram Epissopum Argentinensem pari flens castri Habs re Funia rem murixisse. H. III. Nunc
182쪽
R MANARUM Gm n roIII. Nunc Adversarii scriptori nosti o quatuor adhuc errores objectant. Primus sit, quod Itam fundatricem nostram Morem vocet a V emharii pistopistrassi gensis si enim ita Lotnaringica,in uxor R de tonis, quomodo Bror emnarii, qui generem, inicus,in stater Rade tonis te by nempe si natanus pater Rade tonis , harii duas habuit uxores, ex prima Rade tonem , ex alteras vidua quidem Ducis Lotharingiae, jamjamque matretae emharium progenuit. At de duplici hoc,
trimonio Miletelini in tota antiquitate nullum vesti- .umio Quasi vero Scripto Murensis, Ilam λr rem simul AE atriam emtiarii constituendo, illud non satis clare doceret , neque tam antiquus esset, ut ei hac in re fides haberi possit. Qui contendat, nuptias illas dicto modo non evenisse, id probet postive ex Diplomate, vel Scriptore coaevo; secus Monymum nostrum e possessione fidei suae nunquam dejiciet. 'tum enim Scriptoru antiqui inquit Auctor Vindici rum cum toto ruditorum senatu d Apsterium
Scriptor otipui, qualem nostrum ipsemet P. Rustenus agnoscit, dum illum seculo XII medio scripsisse nobis cum tenet, tamdiu su neri meretur , at tu adeo rapro per exsibilandum non es, donec de contrario manifeste con flet. Neque terret illud, quod P. Herrgoitus alicubi Guillimam ce , hic autem Adversarius noster Vindici Za --
183쪽
rso vi IUR UNDIUARUM nostro objicit a): Ex eo quod res ita se habere potuerit ,
in mi Lusci, cumprinus vero in Genealogicis uamnatur conch Io, 'Iιue , ut junt, a potentia ad actum progreditur.
Enim vero, suppolita auctoritate Scriptoris antiqui quidpiam affirmantu, hoc eo, quos rapotuit mori,factum pri Anter credimus inquit denuo cum omnibus criticis Aiis
Hor Vindiciarum N perperam negamus, dumodo mi Lore Auctor He fidei penitu prostituta non sit qua sim nos mmmum Murensem ideo non eo existimemuι , quod tu alii ψ is in rebus Italiburgicis au foritatem adeo res ciant, ut
Iuper eam integras librorum mole undare non dubirent. Er
arae, qua is cripsit, non confinxit , antiquissimu fidelise
ii, quo nemo melius res Habsburgicas nosse , terat,4 debebat, qui coaevos enim retro estarum t stes adhibuit, quem suo tempore investigasse diligentius,in reperisse felicius ex ejus instituto liaud imerito praesumimus, quando eidem opponi nihil potest. Pro certo itaque tenemus, Ilam revera sororem fuisse W-harii Epiicopi, quidquid contradicat omni argumento destitutus P. Rushenus. An enim usque adeo de Huae init in re similima Augustinus cycujus verba neque ad exaltandum , neque ad deprimendum quemquam ad posuerim non enim personas personis comparamus , cum nomina nominibus substituimus yan usque adeo δε- Apimus . ut hic Faustum sequamur, qui ait,sororem mentiatum' Puto bu tum esse, ut in re , quam noverat Abraham
nos autem non novimus Patriarcha polim credamus i
cluenti, quod scit, quam Manicho criminanti, quod nescit.
184쪽
Frustra satagit ratio nostra Scriptoris antiquissimi alle ta elevare, quibu neque ccipsae repugilant, neque a ctoritas ulla contradicit. IV De altero ac tertio Scriptoris noliri errore, quos P. Herrgoitus ahin eo ponit, quod saepe dictam iam Monasterii nostri Fundatricem vocet,in Kal Zelinum R debotonis patrem titulo Comitis de Alienburg donet, non est, cur loquamur inuando P. Rustenus ut quidem par erat )atam aeque , ac LanZelinum non incoimgrue sic compellatos fuisse concedit i). Ultimus e ror, quem Adversarii, aut saltem noster objicit h),inas signando anno emortuali, harii Episcopi comissus si verba Actuarii, sic habent Tuine miliarius, R debotoin Ita fecerunt scribi chartam firmitas , in qua composuerunt, quot, quanta redua . . . . huc delegas
sent Gormatis amem hiis me Marius Episcopus justu ne Cuon in imp ad Constantinoposita nam Urbem minit , ibidemque Uunctus Pepultus es , aini Domini MXXVII. minctione x Nolumus inficiari, rem a. rium demum post hunc annum objisse; quicunque de Za mum
b Lib. I. cap. ult g II pag. 23α o Quae Rusten per quo nescio paginas de Comitatu sto et narrat, nas rati non vacat. Evenit vero id bono ejus, ut ipse adverterit, si, quae turbidus es udit, tranquillus runtinetur. Dixisse sumciat, quod Auctor Vindici rum nullibi defend it, ejus nominis Comitatum aliquando extitisse: quidem haec duo blimamodo dicat primum, falsum esse aut certe probari non polle. ruod Actuarius Murensis Comitatum umis; istituat alterum, quod, etiam. Actualius Coinitatum hunc statueret, argumenta, quae P. Herrginius Micontrarium aflcit, illum non ierirent.
185쪽
mum ex sebsequentibus duobus illi sitati fuerit cies
Murenses aurein ignorasse, quandonam Monasterii sui Fundator mortuus sic nobis Adversarius non persu serit. Videtur ergo, annum xxvIL, quem Actu rius assignat, potius ad abitum, quam ad obitum resesere Saltem nulla urgens adest ratio, quae id credere prohibeat quod enim nota illa chronologica primum post verbum sepultus est ponatur, non admouum a tendi debet liquidem innumera reperire sit ejusmodi transpositionum exempla, nedum apud barbaros, sed cultinimos etiam scriptores. Sic buetonius de Julio
sere loquens Misit init honor. Consulatus
mu omnium instituit , ut tam senatus quam populi diurna acta conficerentur, s publicarentur. Ubi vides, o priamus in liuit tam ad conficerentur quam ad publicarentur
reserri cum tamen certum sit, reserri non debere:
nisi ad ultimum nec credi possit Suetonium aliud innuere voluisse quam quod Caesar primus fuerit, qui consuetudinem ejusmodi Acta publicandi introduxerit. Scimus enim , id genus ephemerides plus integro seculo ante jam concinnatas fuisse. Pighius sane in suis Annalibus ad nos transmisit fragmentum valde observabile ad annum s8s quod Remesius suae collectioniim i troaluio rori stant Hermaemus contractus, sagmentim histori apud distisium chronico Augustense. Pro anno Ioas. Lambertus Schassitabu gensis, chronographus Saxo, chroniconmilaesheimense. Sedis ipsi Adversarii inter se distidentissiquidem P. Heremitus Hermannum . . Rustenus Lamheimn sequatur chiod magis mireris est. Quod, ut ille suam cita' hic struam sententiam conmiuniorem esse dicat. Unae Rustenus habeat, quid Auctor Vindiciarum pro anno 3 8 stet, plane ignoro. Si ergo contendendi Iubi
186쪽
xoppIANARUM CAm VI. Iaanscriptionum inseruit a). Aliud fragmentum publicavit Dodvvellus Oxonii anno I 692. Demus uiatem, annUmaeuaestionis e , quem occupat, loco positum nullo modo ad abitum, sed non nisi ad obitum Uerlaharii referri posse neque tamen ideo Actuarium nostrum erroris reum habere cogimur vel quod exscriptor num rum Romanum una unitate omissa mendose depinx
rit id quod ipsemet Adversarius suspicatur H vel quod nota illa chrones in ad alia , de quibus ibi puta me ad testamentum e harui ut quod revera amisi mimos VII mricti A. datum est haut potius ad ejusdem abitum Constantinopolim ut in itidem in hunc ipsem annum incidith o quam ad obitum perti neat, & ab Auctore vel ante verba sipiatus est, vel in margine posita; ab exscriptore autem uia sedemolita, loco indebito posita fuerint. Longum esset inquit iam P. Heremitus y M cum eo P. Rustenus G Auctoris μι- - Α - - Quia
errata hic Agin se recensire. Ergo necdum errorum finis' Corrigamus, scuta erratum. Acriaqua hac imminera errat. -- Minens sit umera, inquit A ctor Vindiciarum , pro plurima quo sensu illam vocem
aliique usurparunt ut adeo non videam, cur P. R
187쪽
stenus hic nasiis corruget a etsi per totum Gemalo Diplomatica volumen Padde: apud P. Ruthenum invos ata nos fugeremit hactenus M. Quid ergo consilii Znii ut , ii honori suo consultum velint Adversarii, errores, quorum adhuc conscii sunt, detegant. Ne
que enim hic valet illud Peligni vatis:
Etsi nullus erit pulvis , tamen excute nullunt.
V. Tantum pro scriptore nostro ab obiectis ere ribus vindicando. Ex iis porro, quae toto hoc capite diximus , colligere cuilibet pronum est, quid respondendum censeamus Adversariis. dum hanc tractati neminis fere verbis concludunt Itaque , cum tot en rum reus sit Scripto Murensis, cur non San-Blasianus 3 tiundum, tanta litum auctoritatis non esse, ut ex aepropria virtute fine adminiculo ex re Diplomatica petiti, in Genealogia usque in locis , ubi circa rationem temporum difficultas exorta est , plenam ac indubitatam dem facerepo c). Si objecti illi tot errores plani fieri nequeunt. si Actuarius nemini mendosus est, nisi qui illum me dost interpretatur, sique adeo allegata legitimis probationibus destituta inveniantur an non sententia resor- manda, atque E contrariorum regula statuendum Ariaptorem Murensem tanta auctoritatu esse , ut ex se ac propria minutes, sine adminiculo ex re Diplomatica petito, tam in Genealogia, quam Chronologia plenam atque indubitatam
sim sacere possit 8 Verum acta Murentia nihil magis commendat, quam quod ipsimet, qui ea tantopere
o Herrgotu prol. III. L XXV. Rusten lib. I cap. Ut SIL
188쪽
Genealogiae suae partem illis selisin unicis id quod Nouenti atque ultimo capite demonstratum imus supediimaant , atque Aseriarius nota san Blasianum ibiliorem habuisse sitimo etsi irrito conatu contendatio ut adeo vesatine siti topere positis esse queamus de a ctoritate fideque illorum maxima.
Ostenditur, quod, sicuti Abin quondam nosterio meus Utaudias , ita sis. Her otius Genealogiam Hasum cinis, inde ab Gerio Rud hi I. Rom. Regis proavo usque
Mimni ramnum divitem ascendemis olu, Murm ut iuvera 'mat. R Efert, inquit identidem P. Rustenus, refert, qus
fonte bibatui quibus nimirum monumentis mdem habeat, qui Genealogiam Habsburgicam scribitra Actis Murensibus , quibus schudius, an Diplomatibus, quibus P. Herrgoitus nititur. nigitur, quorsum spectet ille graeci saporis Padverterit Religiosus Advers rius quid ipsum velimus: Graeca res est, inquit alicubiPlinius. nihil metire ille , inquam, graeci saporis encarpus, ut vocat limbolarius , operis L fronti praefixus , atque hinc homines ex sontes, illinc boves X lacu potantes repraesentans, cum praelibato Martialis lemateri Refert, quo sint bibatur. Dicere haud dubie vult Adverserius rse homines ex vivo fonte, nos boveso ex pigro, cui Aa
189쪽
- VINDI E VI mino pre muti, cu bibere. Nolumus hic gravius quisquam in imprudentem Denudatorem diceres, ne multiluant quod unus peccavit. Mirari tantuni o subit, qui fiat, ut ston operis, cui probrostis hic Iconisinus praesecus est, inde non erubescata stilicet
Ergo stl dii culpa in eo sit , ouod Genealogiam suam, qua parte Ham inquit P. Heremitu M ex
chartis, Diplomatibus bibremm poterat, Actis Mure stas superinstruat Quasi vero T. Hermotius suam,
partein ipse Hum ex chartuis ipsi misi in se sire
non poterat, aliis sepeta rueret fundamentis. At coli tione facta inter utriusoue Genealmiam, huiusque fumdamenta constabit, P. Hengotium aeque ac Abbatem I hudium inde ab Alberto Rudolphici Rom. Regis proavo exclusive , usque ad Guntramnum Divitem imesusve adeoque per sex gradus lineae adscendentisci lis Actis Murensibus inniti. praesentis Capitis in mentum, duobus quidem Paragraphis absolvendum quorum primus de Uemhero dicti Alberti patre, O
tone avo, Uernher proavo alter de ejusdem Alberti abavo Radebotone , atavo Lanetelino , tritavomu tramno ea brevitate aget, qua res clarissimae tractari debent.1 D Alberium Rudo hi I Regis Rom. proavumus. o me astendi posse absque Actis Murensibus ub
190쪽
vo fitemur. Huic Alberto patrem fuisse V milierunt&astaudius Meti reus tenent sed qua filii auctoritate asinudius Mononymo Murensi nititur qui ait me herus gemis Aser m Neque alio Ain
re stati Heregotius, ut jam demonstramus. Provo cat is quidem ad chartas annorum II i. II a. II s. sed inani profecto conatu emuod illae nomen tantum es cognomen Uemheri prodant, quid vero is Alberto fuerit, altum sileant. Iam sic ratiocinatur Q. Pater M. Titulo G tis Habs rori in Putu occurrit nemo in monumentis nostris circa medium seculum XIV, quo tempore patrem Athei ti vixisse necesse est , nisi merm
herus: ergo hic pater Alberti fuit. Sed nemo non pervidet, merum hoc esse Sophisma. Quid tum enim, si circa tempus, quo patrem Alberti vixisse dicendum est. in dictis chartis cognomine Habsburgico insignitus nemo occurrat praeter Uernherum Dan inde consequens est, ut alius ex hac familia tunc non extiterit 7 Qui id nobis ex chartis persuadere vult, praevi certos nos re,
dat oportet inquit alibi in re umili Auctor vind. o omnia in chartas publicas relata, hasque omnes ad se pem venisse incolumes. Aliud P. Heregotii argumentum nucredit herus patrem habuit Ottonem Otto hio
Alberct avus extitit Qquidem Caddere debebat L
. Mer, cum alias concluso itidem Sophistic esset yperipsissimum herum: ergo emherus erat ejus pater. Atqui utraque praemissa ex sesis Actis Murensibus educta est , ergo Millud, quod ex ejusmodi praemissis Aa,