장음표시 사용
141쪽
r38 VIRGIL. GEORGICΟΝ. LIB. IV.
Pulveris exigui iactu compressa quiescent. Uerum ubi ductores aeta revocaveris ambo δDeterior qui visus, eum, ne prodigus obfit, Deda neei: melior vaeua sine regnet in aula. Alter erit maeulis auro squalentibus ardensiNam duo sunt generat hie melior, insignis & tr Et rutilis clarus squamist ille horridus alter Desidia, Iatamque trahens inglorius alvum. 'ss Ut binae regum facis, ita corpora plebis. . . . 'Namque aliae turpes horrente ceu pulvere ab ali. Quum venit, & terram siceo spuid ore viator Aridus r elueent aliae, Sc fulgore coruscant . Ardentes auro, & paribus lita corpora guttis. 'Ioo Haee potior soboles. Hinc caeli tempore certo : Duleia mella premes r nee tantum dulcia, quantum Et liquida, & durum Bacchi domitura saporem. At quum incerta volant, eaeloque examina ludunt, Contemnuntque favos, & frigida tecta relinquunt II s Instabiles animos ludo prohibebis inani. Nec magnus prohibere labor. Tu regibus alas Eripe. Non illis qliisquam cunctantibus altum . Ire iter, aut castris audebit vellere signa Invitent croceis halantes fioribus horti. Io Et custos furum atque avium eum falee saligna Hellespontia ei servet tutela Priapi. Ipse thymum pinosque ferens de montibus altis Tecta serat late ei rerim, cui talia curae: Ipse labore manum duro terat: ipse feraces . IIs Figat humo plantas, & amicos irriget imbres.
143쪽
Atque equidem, extremo ni iam sub fine laborum Vela traham, & terris sestinem advertere proram ι
Forsitan, δέ, pingues hortos quae cura colendi ornaret, eanenem, biserique rosaria Paestir Ira Quoque modo potis gauderent intuba rivis . Et virides apio ripae, tortusque per herbam Cresceret in ventrem eummis r nec sera comantem Narcissum, aut flexi eaeuissem vimen acanthi, Pallentesque hederas, M amantes littora myrtos. Ias Namque sub Oebaliae memini me turribus altis.
Qtia niger humectat flaventia culta Galaebas. Coryciram Vidisse senem e cui pauca relicti Iugera ruris eranti nee fert lis illa iuveneis, Nec peeori opportuna seges, nec commoda Baecho. 13o Hie rarum tamen in dumis olus, albaque circum Lilla. verbenasque premens, vescumque Papaver, Regum aequabat opes animis; seraque revertens Nocte domum dapibus mensas onerabat in emtis. Primus vere rosam atque autumno carpere poma, Ias Et quum tristis hiems etiamnum frigore saxa Rumperet, & glacie cursus frenaret aquarum, Ille eomam mollis jam tum tondebat aeanthi, Restatem increpitans seram Zephyrosque morantes. Ergo apibus laetis idem atque examine multo 142 Primus abundare, & spumantia cogere pressis Μεlla favis: illi tiliae, atque uberrima pinus rQuotque in flore novo pomis se fertilis arbos Induerat, totidem aut iam no matura tenebat.
vim etiam seras in versum distulit ulmos,
145쪽
14s Eduramque pirum, M spinos jam pruna serentes, Iainque ministrantem platanum potantibus umbras. Verum haec ipse equidem spatiis exelusus iniquis. Praetereo, atque aliis post me memoranda relinqui. Nunc age, naturas apibus quas Iuppiter ipso1so Addidit, expediam δ' pro qua mercede, canoros Curetum sonitus crepitantiaque aera secutae, Dictaeo caeli regem pavere sub antro.
Solae communes natos, consortia tecta Urbis habent, magnisque agitant sub legibus aevum rIss Et patriam solae, de certos novere penates rVenturaeque hiemis memores aestate laborem Experiuntur, α in medium quaesita reponunt. -
. . Nam qiae anae 'victu invigilant, Sc foedere pacto Eκercentur agris e pars intra septa domorum 36O Narcissi lacrimam, & lentum de cortice gluten, - Prima favis ponunt fundamina. Deinde tenaces suspendunt ceras f aliae, spem gentis, adultos Edueunt foetus et aliae purissima mella Stipant: Se Iiquido distendunt nectare cellas.
16s sunt, quibus ad portas cecidit custodia sorti r' Inque vicem speculantur aquas, & nubila caeli:
Aut onera accipiunt venientum, aut agmine Act.
Ignavum, fucos, pecus a praesepibus arcent.
Fervet opus, redolentque thymo fragrantia mella.
1TO Ac veluti, lentis Cyclopes fulmina massis
Quum properant, alii taurinis follibus auras Accipiunt redduntque, alii stridentia tingunt
Aera lacu i gemit impositis incudibus Aetna.
146쪽
. Nirgita georgicon. IV. Euch. 143
147쪽
Illi inter sese magna vi brachia tollunt xTs In numerum, versantque tenaci forcipe ferrum. , - Non aliter, si parva licet componere magnis, Cecropias innatus apes amor urget habendi, Μ utiere quamque suo. Grandaevis oppida curae, Et munire favos, & Daedala fingere tecta. tm Αt Disae multa reserunt se nocte minores. Crura thymo plenae r pascuntur de arbuta passim, Et glaucas salices, casia inque, crocumque rubentam
Et pinguem tiliam, x ferrugineos hyacinthos. Omnibus una quies operum, Iabor omnibus unus. Mane ruunt portis , nusquam mora. Rursus easdem
Vesper ubi pastu tandem decedere campis Admonuit, tum tecta petunt, tum corpora curant, Fit sonitus, mussantque oras M limina circum.
Post, ubi iam thalamis se composuere, sileturam In noctem, fessosque sopor suus occupat artus. Nec vero a stabulis pluvia impendente recedunt Longius, auri credunt caelo adventantibus Euris e sed eircum tutae sub moenibus urbis aquantur. . Excursusque breves tentant, δc saepe lapillos, 93 Ut eymbae instabiles fluctu iactante saburram, Tollunt: his sese per inania nubila librant. Illum adeo placuisse apibus mirabere morem, Quod nec concubitu indulgent, nec corpora segnes In Venerem solvu ut, aut laetus nixibus edunt tam Verum ipsae e soliis natos sc suavibus herbis Ore legunte ipsae regem parvosque Quirites
sussiciunt, aulasque, δέ strea roΞna refingunt.
149쪽
Saepa etiam duris errando in cotibus alas Attrivere, ultroque animain sub fasce dadere. .aos Tantus amor florum, ae genstrandi gloria mellis. Ergo ipsas quamvis angusti terminus aevi eipiat et ineque enim plus septima ducitur aestas
At genus immortale manet, multosque per annos . Stat sortuna domus, & avi numerantur avorum.
ais Praeterea resem non sic Aegyptos, de ingena. Lydia, nasi populi Pa thuxum, aut Medus Hydaspes ob salvant. Rege incolumi mens omnibus una astr ita rupero fidem , constructaque mella Ditipuere ipsae, x crates solvere savorum. ais Illa operum custos; illum admirantur, dc omnoaciteum stant fremitu denso, stipantque frequentes; Ex saepe attollunt humeris, δέ corpora bello objectant, pulchr-qu. petunt per vulnera mortem. His quidam signis atque haec exempla secuti, stra Effa apibus P rtem divinae mantis, dc haustus
Λεthetios dixere. Deum namque ire per omnes . Terrasque, tractusque marir, caelumque profundum. uine pecudes, armenta, Viros, genus Omne seratum, Quemque sibi tenues nascentem arcessere vitas. Seilleat huc reddi deinde ac resoluta reserri Omniar nec morti esse locum, sed viva volara sideris in numerum, atque alto succedero caelv.
Si quando sedem augustam, servataqua malia Τbasauris relines, Prius haustu sp rsus aquarum . 23o Ora lave, sumosque manu P δη nde sequacesia i Bis gravidos sosuns f. ετῶν, dus tompora in ris,. '