장음표시 사용
321쪽
Τ94C. PLINII LI p. VII. 3 dicium adquiritur. Nihil obsuerit, quae legeris hactenus, Ut rem argumentum que teneas, quasi aemulum scribere,' lectisque conferre, ac sedulo pensitare, quid tu, quid ille commodius. ι Magna gratulatio, si non nulla tu; magnus pudor si cuncta ille melius. Licebit interdum & noli1sma eli-4 gere, & certare cum electis. Audax haec, non ta-
men improba, quia secreta, contentio et quamquam multos videmus ei inodi certamina sibi clun multa laude suinsisse, quosque subseqtii satis habebant,6 dum non desperant, antecessiste. Poteris i c, qtlae dixeris, post obliuionein retractare, multa retinere, plura transire; alia interscribere,' alia rescribe-6 re. Laboriolum istud & taedio plenum, sed difficultate ipsa fiuctuosum , recalescere ex integro, Scresumere impetum fractum Oinissumque: postremo, noua Velut membra peracto corpori intexere, nec π tamen priora turbare. Scio nunc tibi este praecipuum s ludium orandi; sed non ideo semper pugnacem hunc & quasi bellatorium stiluin sua ierim. U Υenim terrae variis mutatisque semini hus, ita ingenia nostra nunc hac. nunc illa meditatione reco- ου luntur. Volo, interdum aliquem ex historia locum apprehendas: volo epistolam diligentius scribas. volo carmina. ) Nam saepe in orationes quoque non . ρ. 3 no Unis Hiere δ volo carmina) Inclu-
Notisma eligere, ut eo magis sa sunt a Corcio verba, quae elaborandum sit in varianda absunt ab optimis libris & hic oratione, difficilius enim est no- non necessaria. Quod enitntis & communibus substituere prope pheticae descriptionis ne- abstrusiora quaedam, & tamen esitas memoratur, illud modo eadcin propria. . Sic dissicilius per occasionem historicae descri- est certare eum eIectis , tanquam ptionis incidit. Caeterum depulcherrimis scilicet, ct non inde demum f. 9 sest, inquit, temere superandis. es carmine remitti. N
322쪽
Εpis T. IX. 293 non iustoricae modo, sed prope poeticae desci i-ptionis necessitas , incidit; &, estis sermo purusque ex epistolis petitur. Fas est& carmine remitti, 9 non dici ςontinuo & longo id enim perfici nisi in otio non potest) ted hoc arguto & breui, quod apte quantaslibet I occupationes curasque distinguit. Lusus vocantur; sed hi lusus non minorem inter- I dum gloriam it quam seria consequuntur: atque adeo i Cur enim te ad versus non versibus adhorter λ)Vigans es cerae, mollis cedensque sequam; Si doctis digitos, iussaque flat opus;
D Dunc informet Martem, castamque Mineruam, Nunc Venerem cingat, nunc Veneris puerum e
rique secri fontes non fla incendia sistit it,
Saepe etiam fores vernaque prata iuuant; Sic hominum infimum secti duci quo per artes Non rigidas docta mobilitate decet.
Itaque sumani oratoressum mi etiam viri sic se aut exercebant aut delectabant: immo delestinant exercebantque. Nam mirum est, ut his opusculis animus intenda- I3tur remittaturque. Recipiunt enim amores, Odia, iras, inisericordiam, urbanitatem, omnia denique, quae in vita, atque etiam in foro caussisque versantur.
Inest his quoque eadem, quae aliis Carminibus Vtili- I4tas, quoa metri necessitate deuincti, soluta oratio-
ν δ 'Lus es cerae VM.t que ab arte aecipientibus, hoeruos laudamus de hac similitu- verbo & cognatis utuntur, poeine ad Quinctil. IO,s,9. F --tae praeseriim. Iussos vivor sacdus est Demetrius de Eloe. s. dixit Columella Io, 48. Sie im-3II perare, parere , sequi Sc.
animatis, formam quamcun- Habent ista intellatium bonum
323쪽
' 296 C. PLINII LIB. VII. ne laetamur, & quod facilius esse comparatio osten. 13 dit, libentius scribimus. Habes plura etiam fortasse, quam requirebas; unum tamen omisi. Non enim dixi, quae legenda arbitrarer: quamquam dixi, quum dicerem, quae scribenda.' Tu memineris.. sui cuiusque generis auctores diligenter eligere.
Aiunt entiri, MULTUM LEGENDUM ESSE, I 6 NON ΜvLTA. 'Qui sint hi, adeo notum prinuocatumque est, ut demonstratione non egeant:
& alioqui tam immodice epistola me extendi, ut dum tibi, quemadmodum studere debeas, tuadeo, studendi tempus abstulerim. Quin ergo pugillares
resumis, & aliquid ex his, vel istud ipsum quod
Quia ipse, quum prima cognoui, iungere eXtre tua, quasi auulse, cupio; te quoque existimo velle de Vareno & Bithunis reliqua cognoscere. . Acti .rium & sacilem. Sed blandie- .mando stilo; non condemnant batur nobis tamen suspicio, an nos ad Sisypheum aliquod la- non conuenientius esset legere xum : aut, asini instar ad mo- metri neeestate defancti: sic tam vincti, vel canis machi- enim indicaretur, superata illa nam culinarem vano adscensudim evitate, abidis quasi illi circumagentis, in minimo au- compedibus atque vinculis. qui. cissimorum librorum orbe vo-hus carmina adstriisti sunt, lae. Iuni consenescere. Itaque optitius proce ure orationem libe- mis mae; istris non contradixis-ram, ut retenti canes in vena- se mihi videor, eum in praesa tu, tanto erumpunt & procur- tione ad Liuium de cursoriarunt cupidiust ut stabulis hi- non minus quam de stataria le- hernis emissa pecora lasciuius ione disputaui.
exultant. N νύ nliquid ex his) quaers muisum, non musta J hac tibi epistola commendaui. Vid. quae in hane sententiam ρ Pe Vin eno E R/th.
disputat Quinctii. Io i I9. Lo- Coeperat s, go perrexit 6. 3 'quuntur nempe de initiis & for- 7, 6. a 'ο-
324쪽
Aela caussa hine a Polyaeno, inde a Magno. Fi- a Ditis actionibus Caesar, Neutra, inquit, pars de
mora queretur. Erit mihi curae, explorare pro-mWiae voluntatem. Multum interi in Varenus tu- 3lit. Etenim quain dubium est, an merito accusetur, qui an Omnino accusetur, incertum estὶ Su
perest, ne rursus prouinciae, quod dainnasse dicitur , placeat, agatque poenitentiam poenitentiae suae.
E Liberaseras tu Corelliam expkcasQ.
Miraris, quod Hermes libertus meus heredita. rios agros, quos ego iusseram proscribi, non exspectata auctione pro meo quincunce ex septingentis millibus Corelliae addixerit. Adlicis, posse eos nongentis millibus venire, ac tanto magis quaeris, an, quod gesit, ratum seruem. Ego vero a servo: quibus ex caustis accipe. cupio enim dc tibi probatiun, & coheredibus meis excusatum esse, quod me ab illis, maiore ossicio iubente, secerno. Corelliam cum fiuntna reuerentia diligo ; Fimum a
a provinciae volunt. Daqua dubium est, cum Legati &literae posteriores contradicant prioribus.
Quincuncem Plinii Hermes addixit ea portione, ac si totus asseptingentis intilibus aestimat esset, cuin tamen illi agri toti. totus as, potuerint nongentis Venire. Sed eamus ad calculos. Cum 7o-- ex Eisen-khmidiana eomputatione Ualeant 3s o florenos Rhenanos, erit quincunx I4s83 T. Sed de 9OO OO h. e. η florenis Rhenanis quincunx I87 O. Con- donauit ergo Corelliae Plinius 4i67 florenos s. imperiales 2778. Agit de hoc loco diligenter, &a peruersis interpretationibus eum vindicat l. F. Gronouius de Pec. Vet. q,s p. 29O R.
325쪽
298 C. PLINII Livi VII. ut sororem Corellii Rufi, cuius mihi memoria sacrosancta est; deinde, ut, inatri meae seniliarissi-4 main. Sunt mihi & cum marito eius, Minucio Fusco, optimo viro, vetera iura: fuerunt & cmnsilio maxima: adeo quidem, ut praetore me ludis 5 meis praesederit. Haec quum proxime isticlai, indicauit mihi, ci ere se aliquid circa Larium ninstruin possidere: ego illi ex praediis meis, quod vellet, & quanti vellet, obtuli, exceptis paternis matemisque: his enim cedere ne Corelliae quidem possim. 6 Igitur quum obuenisset mihi hereditas ' in qua praedia ista; scripsi ei venalia futura. Has epistolas Hermes tulit, exigentique, ut statim portionem ineam sibi addiceret, paruit. Vides, quam ratum liabere debeam, quod libertus meus meis. moribus geLT sit 3 Superest, ut coheredes aequo animo ferant, se- 'paratim me vendidisse , quod mihi licuit omnino
vendere. Nec vero coguntur imitari meum exem-
8 plum. non enim illis eadem cum Corellia iura sunt. Possint ergo intueri utilitatem suam, pro qua mihi fuit amicitia. Vale.
eio Iusso ex Mediceo libro dedit non negaturum Corelliae, fe- Cortius. Dubitabam unius li- cit, quod petebat. Iuris docto. bri fide tam receptam lectio- res eX consensu praesu vita talianem loco mouere. docent fieri.
Alios interdum aliorum nomi- Opus Videtur, hic monere, ne ne praesedisse ludis ostendit hic quis V cum iungat pronomini Cortius, ex Sueto. Aug. Os & emiem. Sunt mihi iura eum vi Claud. 7 it. Nero. Ia, lauda- vito iam dixit s. 4 nempe ami-uit Cuperum ObT. 4,i3. citiae
iecturam faceret ex moribus ti alii utilitatem faciunt, tanti meis, quid facturus tali in re ego amicitiam, ut magnae mi-. . hi
326쪽
XII. C. PLINIUS MINUCIO SUO S.
Libellum postulatum fero mittens, per iocum se excusar, k aliosque rocos inspergit.
Litsellum Armatum a me, silcut exegerin, quo 'ainicus tuus, immo noster, quid enim non commund nobis Z ) si res posceret, uteretur, misi tibi ideo tardius, ne tempus emendandi eum, id est, disperdendi. haberes. Habebis tamen, an emeh- adandi, nescio; utique di erdendi γάρ κακο- optima quaeque si detraxeris. Quod si fe- 3 ceris, boni considam. postea enim illis ex aliqua occasione, ut meis, utar, ct beneficio lasidii tui ipse laudabor, ut in eo quod adnot tum inuenies, &sd-
hi utilitatis instar sit, amicum, vel ex amurculi sui H. N. 34, 8e in veteris aeneuolentiae me- si9. Vel denique ipsuin morem etiam cum iactura rei κο ηλ.οι hoe intellectu a .ipien- similiaris videri. Iunienda est dum Ast ne quid diminii ldin, huic epistolae qu*rta dζMm priinum mihi naxime placebat ut 'i*Π' . . tum quod blandius est, tum in Ia.aυμ ειs γηρπακος λοι primis propter ea, quae dicun Si κακος πλοι est a Plinio, le- tur s. η : & forte nobiscum len-gendum puto 'H μειὸ , & acci- tiet, si quis totam Fabii de ea--ndum cum quadam ς rise tractationem contulerit. h. m. Nor enim, vestro iudici. illis- ut meis Utar ) Ea,
x alium librum conseram, & ' β' ἶς h tanquam mea scripta, vel sub meo nomine, edam vel alii, ut bona fallitur-θrtur optimo γ' pro suis υtatur, dabo: ab iis Iue, meo iudicio , vos detra-enda de scriptis nostris putatis. Si vero utique 'Tμεῖs legendum , malim κακιοτεχνοι cor ruptores artis per nimiam emendandi diligentiam &c. Vox insolentior, sed familiaris nostis scriptis reddidi. Nam eum Icc. 6 inacque, quae tu fastidieris, laudem consequar': quemadmodum propter illum ipsum lo- eum laudabor ab intelligentibus, quem adnotaui, & Verbis aliis in interstitio versuum
327쪽
3 C. P L I N I I LI B. VII. 4 prascripto aliter explici tuin. Nam ε quum suspicarer, futurum, ut tibi tumidius videretur, quod est sonantius & elatius; non alienum exis maui, ne te torqueres, addere statim pressius quid*m ct ex lius, vel potius humilius &i peius , vestro tamen ius dicio rectius. Cur onim'non usquequaque tenuitatem vestram insequar re exagit 3 Haec, ut inter istas occupationes aliquid aliquando rideres: illud se. 6 rio. Vide, ut mihi viaticum reddas, quod impendi ,rdata opera cursore dimisso. Nae tu, quum hoc legeris, non partes libelli, sed totum libellum improbabis, negabisque ullius pretii elle , . cuius pretium reposceris. Vale.
roris elegantem ep/solam laudat.
Eadem epistola & studere te & non studere Q
gnificat. Aenigmata loquor. Ita plane, do- a nec distinctius, quod sentio, enuntiem. Negat enim te studere, sed est tam polita, quae nisi a fludente, non potest lcribi: aut es tu stiper omnes hemtus, si talia per desidiam & otium perficis. Vale.
magis etiam quam ante iocatur vir liberali minus, ct multa millia numum donare solitus. Caeterum dimi .sadata opera eursior illis placebit, quibus sorte opus fuerit Latine dicere, quem Romanica lingua Expresfurn vocare solet. Videturisau-
tem cursore dimisso compensare voluisse tarditatem, de qua est in principio epistolae.
puto indieatiuo modo post relatiuum, quod caussam significare potest . ideo usum Plinium, ut eo adseueratius negaret.
328쪽
F mae liberalitatem super brem.
Tu quidem honestissine, quod tam linpense & ro
gas S. exigis, ut accipi iubeam a te pretium agrori uri non ex septingentis millibus, quanti illos a liberto meo, sed ex nongentis, quanti a publicanis partem vicellinam emisti. Inuicem ego &rogo&ex- algo, ut non seiuna quid te, verum etiam quid me deceat , adspicias, patiarisque, me in hoc uno tibi eodem animo repugnare, quo in omnibus obsequi soleo. Vale.
XV. C. PLINIUS SATVRNINO SVO s
Rem publicam ae amicorum curare mussit tuum esse docet.
Reqiliris, quid agam ' ' tuo nosti , distringor
omelia: amicis deseritio : studeo interdum; quod non interdum, sed solum semperque fa
cere , non audeo dicere rectius, certe beatius erat. Te alia omnia, quam quae VeliS, Zgere , 2
uioleste serrem, nisi ea quae agis', essent honestissima. Nam & reipublicae seruire negotiis, es dis-
24, 3 ex septiinentis in emeret agros illos hereditari. Interpretati sumax ad , ii, i. in partem hanc publica-- π em . . norum abus emit, oe quidem Breuiter, η ex notar Priap xxi γ non teum,. h. e. ut diXimus, eanem S comparat, Quom Cum portione, ut as totus aestimare alia. tur 9 - nummum. Cedebant
Nimirum sicesima hereditata AS iestertia, qui sunt floi emtam deberiti. vi vectigalia reli- Rhenam 22sO.qua. publicano. Vid. noster Pa- ἔ , a reUJeruire ne oriri εὶ in. 37, I sqq. Corellia, quae .s- 'Gortitia ex Modic Reip.Dae
329쪽
& disceptare inter amicos, latu, dignitanuin est.
Prisci nostri contubernium iucundum tibi futurum sciebam. Noverant simplicitatem eius , nolleram comitatem : eundem esse, quod minus norain, gratissimum, experior, qtituri tam iucunde ossiciorum nostrorum meminisse eum scribas. Vale.
XVI. C. PLINIUS FABATO PROSOCE RO SVO S.
T revem se facile inducturum significat, ut ex via ad Fa batum decimet, ta et indicta, quos tu erat, 'liberet.
Calestrium Tironem semiliarissiliae diligo, &pri
uatis mihi & publicis necessitudinibus implicitum. Simul militaui sinis, simul quaestores Caesaris fuimus. Ille me in tribunatu liberorum iure praecessit; ego illum in praetura sitim consequutus, quuin milii Caesar annum remisisset. Ego in villas eius saepe secessi ;ille in:domo mea saepe coimaluit. Hic nunC proconsul proiiinciam Baeticam per Ticiniim est petiturus. Spero, immo confido, facile me impetratu-' , rum,
rum, qui liberos haberent, praeliis, qui caelibes essent, vel orbi, iam non opus est ad loca veterum scriptorum disputare, quod studiose hic f tum a Cellario; cum obseruata virorum doctorum collesta sint ICtis v. g. Ill. Ηeineccio Antiquit. Iuris haF,3 4.
anno Vno prius liceret Praetu i in 'erere, quam lege annali constitimim esset, de qua Lips de Magiltr. P. R. s. Locus
elastidiis est Cic. Phil. s, I . Vnde illud in primis liquet, Consulaminegotia curare, o' disc. sententia eadem. Q I experior) Non exuit hie vim suain verbum hoc: non simis pituiter sibiificat an iis , comperio; sed ad experimentum proprie dii m ,cum quis de re sua euentu ipso docetur, respicit.
Iidem eandidati principis, cuius mandata ad Senatum perserrent. Vid. Ill.Spanhem. de usu de Praest. num. IO,s. p. 166.
haberet liberos, quibus ego tum sarebam. De praerogatiuis eo-
330쪽
rum, ut ex itinere deflectat ad te. . Sit voles vindi- 4 liberare, qisos pi inae inter amicos manumisisti, nihil est, quod verearis, ne sit hoc illi molestum,
cui orbem terrarum circumire, non erit longum mea causIq. Proinde nimiam vereclurdiam pone, teque, s
quid velis, consule. Illi tam iucundum quod ego, quam mihi. quod tu iubes. Vale. I . ' :XVII. C. PLIMUS CELERI SVO S.
Orationes quoque perinde ac.car va ac historias rerumipos, contra quosdam reprehensores defendIr.M.
Sua cuique ratio recitandi; milii, quod saepe iam dixi, ut, si quid M. fugit, ut i monear, Quo magis na*or, quod scribis Iutile quosdam, a
qui reprehenderent , quod orationes omnino recitarem: nili vero lias lotas non putant emendandas.
Λ quibiis libenter reuulserim, Cur concedant si con- 3 cedant tamen) historsem debere recitari, quae non ostentationi sed fidei eritatique componitur 3ccurtragoediam, quae laoII auditorium , sed scenam ct actores 3 cur lyrica, quae non lectoreny sed chorum& lyram poscunt 3 At horum recitario P seu iam rece
latui statutum esse annum aetatis Reprehensus fuerat Plinius, tertium & quadragesimum. quod orationes recitaret. Re- υm trita hoer ea Ut ε lponder, eadem se ratione face- Latina libertate, quam manu- iae, qua alii recitent historia n, missione Privata adeptus est,ple- tragoedias , lyrica. Obiicit Nam ciuitatern Romanam con- aduertarius, At horum vecitatiosequatur. Est integer titulus in m iam recepta vi ; orationum digestis η e ae manumissis sm- item. Plinius respondet , dicta, unde peti possunt quae hic In reliquiS etiam Initium aliis opus surit, omnia. quando factum, rogatque, Numerto eulpandus es ille, qui coepit