장음표시 사용
431쪽
εονυς, 'Ες μυσγάγκειαν συμβαλ τον ομβριμον υ δωρ' Sed opus est examine & libra , incredibilia sint haec re immania , an magnifica & caelestia. Nec nune ego me his similia aut dixisse aut posse dicere puto. - Non ita insanio: sed hoc intelligi volo, laxandos e se eloquentiae frenos, nec angustissimo gyro ingenios rum impetus refringendos. At enim alia conditio. Oratorum, alia poetarum. Quasi vero M. Tullius
quem ipsum versum olim&fa- lud audacissimum, quod in aere Centiori aetate valia iudicia ex-- reclinatam dicit hastam, ubi igDPertiini videre licet ex Clari ii tur ' aut eam, tanquam adnotatione , qui hanc versim paries ' Ne pe aerianem probasse videtur Remuriit Hat etiam hasta, aut fumo poea sita tellus, cireumque elauoi em t eo constans. Deinde ει illud reddidit magnum eaelam. notat Eustallitus, audacter eoo
euctum huius sormulae, non μ' dum us erat. 'Plinii e nim
sionem tonsisset, quae etiam in MClarlitana editione lic habet, est i . b. ' - 'suine basia Martis pusnam ipε Rrisque editis.ctantis erat abdita. Sic enimn, uri Λ hil aliud, quam hoc intelligitur, totvin tutia n. Q 3 4,ῶ. Martem videri potuisse ipsum, In quibus τραχυφωνίαν hastam ipsius & equos, videri ωικη, κρα-κτων laudat non potuisse. δ' rmos Eustathius, & iam expenderat ἐκεκλιτο η, ταχέ' Ἀπω. Dionysius ualle. πιμ ν--. aetuit his interpretibiis c. 16 apud quem sta vertitur sth liorum ininorum auctor. Non secus hiberni de vestim non hoc dieit poeta, sed montibus amnes permistas τομηit, in atre reclinatam fuisse ha- nunt plenis convallibus undas.
432쪽
- minus audeat. Quamquam hunc omitto: neque enim ambigi puto. Sed Demosilienes ipse, ille norma oratoris & regula, num se cohibet comprimit quum dicit illa notissima λ Aνθρωποι μιαρο -κόλακες mi αλατορες. Et rursus: ου γαρ λίθοις ἐρειχισα την πολιν, ἀδε πλίνθοις εγω. Et statim: εκ λο μ ἐν Θαλαττης τνήν Ευβοιαν προυβαλο κην. ἐγω προ της 'Aττικῶς. οσον ην ἀνθρωπίνου λογι
ca hunc. et qui sequuntur in hac epistola locos Demosthenis eandem veniam rogo Iectores, Ee impetraturum me confido, quam caeteri, qui in eo adhuc versati sunt. Fieri non potest, ut vim eorum , & id ipsum, Propter quod laudauit illos Secundus, aliquis adsequatur, nisi Deinosthenem pene totum, statum rei publicae, personas, &consilium omne orationum harum cognouerit. Istam disputationem vero non capiunt adnotationes, quales iam scribimus. Qui intelligere ista τη-lunt, ii debent malle ipsum Deismosthenem, quem tanto opere hic etiam commendat Secundus, cognoscere: alioquin frustra illos iudicare de talibus doceas. Huc vel maxime pertinet illud
sublimitatis magistit, s. 6. 'Hτων λογων Nisu πολλῆς Dι πάροιs τελευτομον ἐπιγέννημα. st ex eadem nota Hoeest eiusdem generis, ut vinum primae aut alterius pistae esse dicitur.
433쪽
μεταΩλευς. Et mille talia; ut praeteream quae ab Aeschine Θαυματοι, non μματα, Vocantur. In O contrarium incidi. Dices, hunc quoque ob ista culpari. Sed vide quanto maior sit, qui reprehenditur, ipso reprehendente; ct maior ob haec quoque. 13 In aliis enim vis, in his granditas eius elucet. Nuin autem Aeschines ipse iis, quae ab Demosthene carpe
i, eontra rium ) Dum 6M incidi in aliquid, quod eontra ter Aeschinis dictunt profero, rium est meae sententiae, cum qui θώυματα vocavit audacio hoc ipso verbo Aeschines re ra illa Demosthenis , quorum prehendendi caussa hoc nomine prolata adhuc sunt speeimina ; usus sit.
434쪽
tis, quibus ea, de quibus seribo, confodias. Intelligo enirn me, dum veniam prioribus peto, in illa ipsa, quae adnotaueras, incidisse. Sed confodias licet,duimodo latra nunc destines diem, quo dc de illis &
s gubeνnacula gemunt supra s. 4.exigere
435쪽
MOC. PL INII LI B. IX. de his coram exigere possimus. Aut enim tu me timidum, aut ego te temerarium faciam. Vale.
XXVII. C. PLINIUS LATERANO SVO S.
Historiae veneuem iam haberi , exemplo monstrare. Quanta potestas, quanta dignitas, quanta male stas, quantum denique numen sit historiae, cum frequenter alias, tum proxime sensi. Recitauerat quidam verissimum librum, partemque eiusa in alium diem reseruauerat: ecce amici cuiusdam orantes obsecrantesque, ne reliqua recitaret. Taim tus audiendi quae secerint, pudor, quibus nullus faciendi , quae audire erubelcunt. Et ille quidem praestitit, quod rogabatur: sinebat fides. Libertamen, ut factum ipsum, manet, manebit, legeturque semper, tanto magis, quia non statim. Incitantur enim homines aci agnoscenda, quae differuntur. . Vale.
XXVIII. C. PLINIUS ROMANO SUO S.
Tribus epistolis respondet: quaintam, curiosius scriptam, . accepisse se nervi.
Post longum tempus epistolas tuas, sed tres pariter
recepi, omnes eleSantissimas, amantissimas, cxquales a te venire, praesertim desideratas, oportebat: quarum una iniungis mihi iucundissimum ministeriumsexigere posmur peeusa. sed quoque, ubi est ad f
L: Q - : riem assere, perficere, qualis estris Verbi notio, in qua non Il- , - , e I ... In exbnur, exaediscare Sc. Via.
Iam modo Vim habet, a qua ex- 12 3. Se da illa examinii signi amem quasi exumen dictum est; ficatione ad Quinctil. 6, s. s. 3ι, I
436쪽
e tuae perserantur : perserentur. Eadem com- a
mendas Popilium Artemisiam: statim praestiti, quod
petebat. Indicas etiam, modicas te vindemias collegisse. Communis haec mihi tecum, quamquam in diuersissima parte terrarum, querela est. Altera 3 epistola nuntias, inulta te nunc dictare, nunc scribere, quibus nos tibi repraesentes. Gratias ago: agerem magis, si me illa ipsa, quae scribis aut dictas, legere voluisses. Et erat aequum ut te mea, ita metua scripta cognoscere, etiamsi ad alium, quam ad me pertinerent. Polliceris in fine, quum certius de 4 vitae nostrae ordinatione aliquid audieris, suturum te fugitiuum rei familiaris, statimque ad nos euolaturum, qui iam tibi compedes nectimus, quas per fringere nullo modo possis. Tertia epistola conti- nebat, esse tibi redditam orationem pro Clario, eamque visam uberiorein, quam dicente me, audiente te, suerit. Est uberior. multa enim postea inserui. Adlicis, alias te literas curiosius scriptas misisse: an acceperim, quaeris: non accepi, & accipere gestio.. Proindeas, 3 PAL Ianalis sem. postulant aperte ultima huius
Hoe eam titulo mactat, non segmenti verba. tantum propter Augustum con
mores, quos Paneg. 83, s. seq. his eontinetur retonsum ad etiam laudat. partem epistolae Virginii Ro-I tibi repraesentes mn inani. scripserat ille, se evolatantum, nobiscum tanquam cum inrum ad Plinium. Hic, se iam praesentibus agas, inter studen- vincula ei & compedes nectere, dum, recitandum de noliis co- h. e. excogitare varias caussas, gites: sed maxime de nobis vel serias, iocosas, voluptates, nego- ad nos aliquid scribas , atque tia, quibus hospitem ita carum praesentem adeo ansmo tuo & quam diutissime apud se reti-eogitationi me habeas. Hoc neat.
437쪽
C. PLINI 1 Lig. IX Proinde prima quaque occasione mitte, appositis quidem usuris, quas ego omo parcius possum r)
rendae Deniae caussa, exercet.
Vt satius,unum aliquid insigniter quam facere plurima mediocriter; ita plurima mediocriter, si non possis unum aliquid insigniter. Quod intuens ego, Variis me studiorum generibus, nulli satis confisus, expe- et rior. Proinde quum hoc vel illud leges, ita singulis veniam, ut non singulis, dabis. An ceteris artibus excusatio in numero, literis durior lex, in quibus difficilior e Lfectus est 3 Quid autem ego de venia quasi ingratus 3 Nam si ea facilitate haec proxima acceperis,qua priora, laus potius speranda , quam venia obsecranda est. Mihi tamen venia sussicit. Vale.
Usurae maximae, unus de centum in singulos menses, a de que Ut nunc loquimur XII peremnium: sed non parcius potest aestimare Plinius damnum quod iacit eκ dilatione iucunditatis speratae ex literis amici, itaque computaturum h. e. imputaturum & proinde exacturuin se dicit usuras, quae maximae sunt inter legitimas.
v a excusatio in numero Vt quanto plures delibauit, tanto minus in singulis ab eo eκ- pectetur. Caeterum illud facile intelligitur, plures esse eius rei, de qua hic disputatur, MFdus. . plurima insigniter. bὶ unum vel pauca insigniter,
multa mediocriter. e) multa mediocriter , nihil insigniter. d) unum insigniter, caetera ne mediocriter quidem et quamquam, si illud unum fit praeclarum quiddam, possis illi etiam priorem locum adsignare. 6 v num mediocriter, caetera ne me diocriter quidem dic.
438쪽
XXX. C. PLINIVS GEMINIO SUO S.
suae vera liberalitas sit, docet.
Laudas mihi, re frequenter praesens, ct nunc per epistolas, Nonium tuum, quod sit liberalis in quosdam: & ipse laudo, si tamen non in hos solos.
Volo enim eum, qui sit vere liberalis, tribuere patriae, propinquis, adfinibus, amicis, seu amicis dico pauperibus: non ut isti, qui iis potissimum donant, qui donare maxime pollunt. Hos ego viscatis ilia- 2Dvatisque muneribus non sua promere puto, sed aliena corripere. Sunt ingenio simili, qui quod huic donant, auserunt illi, famamque libera litatis auaritia petunt. Primum est autem, suo esse contentum: 3 deinde, quos praecipue scias indigere, sustentantem foventemque, orbe quodam secietatis ambire. Quae cuncta si facit icte, usquequaque laudandus est: si unusn aliquod, minus quidem, laudandus tamen. Tam rarum est etiam imperfectae liberalitatis exem- 4plar. Ea inuasit ilomines habendi cupido, ut possideri magis, quam possidere videantur. XXXI. Io, r Nonium ) Quod LDMralem se Nonitiis legisse ait Cataneus, in monumentis Bri-Nianorum. puto pertinere ad inscriptionem, quam Brixiae destriptam refert Gruterus p. 828,
8 SILVANIAE FLORAENO NI US LIBERALIS CONI UGI. Est igitur proprium ; quid, si ex huius nostri
cerat Casaubonus, sic Boxhora tua dedit, ct Cellarius. Alii in nos Plos. Sunt etiam qui Iegant sit tamen non &c. facili eris rore librariorum primam se- qilentis syllabae priori etiam adscribentatim.
testatem habere rerum suarum, sed in potestate aliena esse, atque adeo a cupiditate tuendae augendaeque rei familiaris teneri , ut ne liberi quidem, nemdum liberales sint. Conuenis huc
439쪽
C. PLINII L I B. IX. sed cautius. Delphinus rursus ad tempus, rursum ad puerum venit. Fugit ille cum caeteris. Delphinus, quasi invitet, reuocet, eXsilit, mergitur, va-6 riosque orbes implicitat exPeditque. Hoc altero die, hoc tertio, hoc pluribus, donec homines, innutritos mari, stibi rei timendi pudor: accedunt,& adludunt, & appellant: tangunt etiam, pertrectantque
praebentem. Crescit audacia experimento. Maxime puer, qui primus eXpertus est, adnatat natanti, insilit tergo: sertur referturque, agnosci se, amari putat, amat ipse: neuter timet, neuter timetur: hu- ius fiducia mansuetudo illius augetur. Nec non alii pueri dextra laevaque simul eunt hortantes inonentesque. . Ibat una id quoque mirum delphinus alius, tantum spectator & comes. Nihil eniin simile aut faciebat, aut patiebatur: sed alterum illum duces bat, reducebat, Vt puerum caeteri pueri. Incredibile tam verum tamen quam priora) delphinum gestatorem collusoremque puerorum in terram quoque extrahi
pro relativo quod vel quidquid non ipsum tantum mare, sed illud stagnum cum suo Euripo, ruo mare inserri referrique mo-o dixit.
Hoc vult, non continuasse eundem motum circularem , sed quem primo fecisset orbem, illum conuerso corpore deindere mensum : Vt canes. cum lasciuiunt, aliaque animalia facere videmus.
si appellant) Simonem V cant. Maior Plinius 9, 8 s. 7Rvirum Delphinis smum. θηa
de causa nomen Simonas omnes miro modo muscurit, inaruritque ita appellari. Si quis seuerius agere cum viro erudito velit,
possiit ipsi tribuere hanc sententiam, quasi putasset, L conscios sibi esse Delphinos illius conformationis rostri sui: b nosse,
Simonii declarari: e) illam sibi consorinationem pulchram. &materiam landis videri. Satis. credo, fuerit illis qualemcunque blanditiarum S plausus alieni sensum, ut equi S. canibus, Pa uonibus, tribuere. δ in terram extrahi Iam alias obseruauimus, quae
440쪽
Epis T. XXIII. extrahi scritum, arenisque siccatum, ubi incaluisset, in
mare reuolui. Constat octauituri Auitum, legatum 9 proconsilis, in litus educto religione praua superfudisse unguentum, cuius illum nouitatem odoremque in altum refugisse : nec nisi post multos dies visiunlanguidum & moestum; inox, redditis viribus, priorem lasciuiam & solita ministeria repetisse. Con- IOfluebant ad spectaculum omnes magistratus, quorum aduentu, di mora, modica res publica nouis sumtibus atterebatur. Postremo locus ipse quietem sitam secretumque perdebat. Placuit occulte interfici, ad quod coibatur. Haec tu qua misera- II
acii adseruntur, ut ostendatur, quam incredibilis haec sit narratio, postqvmn bibulis illisti fluctus arenis, Unda Amul miserum vitaque deservit; ea partem somnii esse, non ad historiam animalis huius pertinere :pluribus autem obseruatu in a. pud Plin. mai. l. c. legendum,
Solam in terram erumpere incerta
de caussa, nee non & flatiis reb
ior Plinius Flauianum Legatum Proconsulis nominat: forte am-ho una fuere.
Quod honoris genus habebant animalibus, quae libera di initterent, hirundinibus, equis, elephantis. Vide eruditissimam obseruationem Casau boni ad Sueto. Caes. 8i ubi nee huius
Delphini obliuiscitur. 1o mo Ica ver publica Reditus publici Hipponansium
iam ante modici ac tenues: respublica hic dicitur ut νeν famiatiaris, Ut rem facere. ' Qui vel ita interpungunt, ut inora dica iungantur, Vel Resp. scribunt, non videntur hanc sententiam specta fle, quae, nisi fallimur, unice Vexa est.
δr Haec tu qua miseratio. ne) Poetam Caninium alloquitur, cui nimirum ob id ii luin
hane narrauit historiam. vi materiem carmini praeberer. Utrum fecerit Caninius non dixerim: me certe excitauit Secundus , ut hoc sumerem ante XII annos argumentum carminis, quo honorem haberem veteri meo & literarum omnium in Vinariens aula Patrono, cui mitem sene bitem & beatum in rure suo, in quod recessit, Otium, ex animi sententia precor. Licetne illud huc attexere Et