장음표시 사용
111쪽
ipse, sive rumores ereberrimi comminanetur .... sinas i ta fleri , obsecro te per risi sanguinem , Tum mitius Apostolicae auctoritatis judicium implorans ; Utrique, inquit , misericordiam mereantur tuam . A quibus sensibus non abludit Bernardus lib. 3. de Cossae cap. q. de Exemptionibus promiscue non concedendus e Sic fastitando, probatis vos habere plenitudinem potestatis , sed justitia forte non ita . Facitis hoc , quia potesti ue se . utrum, in debeatis, quaesis es. , ἡ, ) Amplitudo charitatis omnibus com-
Nola proprium Ro- . ι .mainae Ecclesiae mi, munis, non tollit amplitudinem)urndictionis
inis, sed omini: uni Petro, eiusque successoribus peculiaris.
riim est. ut excitbeiit Elii enam in uno corpore pro invicem 1ollicita ad totius Ecclesiae, membra, capitis tamen est , ut omnia . &
menibroriina , salu- imgula ad Vitam , dc salutem totius corporisicinis Unde CVpri ' retat. Aliter igitur ad unumquemque Epi-
num, assirmat, non scopum , immo Vero etiam Christianum, per lius Stephani essis, charitatem suam ad totius Ecclesiae se-
ut occurrant malis sicltatem extendere , aliter ad Summum Pon-
per Marcianum Are' tificem pro traditis sibi Clavibus, dc potestate; reel si illa D. jurisdictionis a Christo Domino commenda- κi rei tae.I Istis rei testes habemus Cyprianum ad Stephanum aerum Romanum I . me, qui divisom ct '-Cνprianum, & Coelestinum I. estist.ad Con
er ubernalidae Eccle- cIL besn. hoc est, testes ipsos,ab Anonymo his libram tot lavitatos iis in locis , quibus ipse abutitur .
112쪽
Cyprianus igItur 1n ea ad Stephanuntia Romanum Pontificem epistola, sic ait: Diragantur in Provinciam, in ad plebem Arelate consistentem a te literae, quibus abstento Mar-υano , alius in ejus locMm substituatur , .
grex Cbristi, qui in bodiernum ab illo dissipa
tus , in vulneratus contemnitur, colligatur .
Susticiat multos illic, Ubi advertat cum Rigestio suo Anonymus, non direxisse Cyprianum literas in Provinciam, sed Stephanum, uti dirigeret, rogasse ; curam igitur plebis Arelatensis aliter ad se pertinere, aliter ad Stephanum credebat ; seque charitatis lege adactum, ut Stephanum rogaret ; Stephanum Vero decernendi, & mandandi jurisdictionem habuisse, Deinde ostendere, & profiteri Cyprianum , etiam per tria illa beata iacula eam fuisse Romani Pontificis potestatem , ut Episcopos alios dejiceret, alios subrogaret; nec certe solam Cypriani, & aliorum charitatem ad rem illam sitisse satis. Ad hunc epistolae sanctissimi Martyris locum haec habet Petrus
de Marca lib. I. Concord . cap. IO. num. 8. qui
libello Anonymi nostri est prora, & puppis . Concedamus ingratas illi Cypriano sisse
judiciorum in provinciis redditorum retractationes , quamvir Summis Pontificibus non
Pssim , sed aliquo casu essent acceptae: Sum-
multor illis / fratrL-bus nostris, minis fixsuperioribus excessse me pace; vel caeteris subveniatur, qui-- persunt,qui ct diebus, o noctibus ingemiscunt, O divinam, a paternam misericoris diam deprecantes, solatium NOSTRAE; non solius Steph ni,ut advertit Rigal tius opitulationis exis poscunt. Idcirco enim copiosum est corpus
dia mutua glutino , atque unitatis vinculo copulatum,ut siquis ex collegio nostro haeresimfacere, es gregem christi lacerare, ae vastare tentaverit, subveniant caeteri, G quasi pastores utiles, o misericordes, in gregem colligant oves domiuicaS. Diuitiaso by Coost
113쪽
Cleriis item Roma ivus hoc profitetur in epist. I. ad Cy- Omnes enim nos decet pro corpore t tius Ecclesiae , cujus per varias quasqueo provincias membra itigesta sunt , excu
mum tamen jus Romanae sedis in senteneia de rebus adse relatis ferenda disertissimis verbis prianum agnovisse. -d evidentissime patet in cause Marciani Arelatensis Episcopi ,
inc. Sed illustriora sunt verba, quae sequuntur, quibus decernendi, in pronunciandi de reproposita , juxta sententiam Gallicanorum , Africanorum Episcoporum, potestas Roma Sedi asseritur , eique plenissima exeGιtionis cura demandatur: se Dirigantur in Provin- ,, clam , & ad plebem Arelate consistentem aD te literae, quibus, abstento Marciano, alius se in locum ejus substituatur ri Nulla Notatores industria hoc testimonium Cypriani ele- mare possunt. Videat Anonymus , quibus se adjunxerit, Petro judice; & agnoscat, non sola amplitudine charitatis curam omnibus Ecclesiis impendere Romanum Pontificem. 33 Clerus Romanus loco cit. aperte innuit , loqui se de mutuo charitatis ossicio, quo sellicita pro invicem sunt membra; apposito enim memorat Ecclesiae membra digesta per varias provincias, ut significet eorum regimen ad Caput spectare , Sc aliam esse membrorum, aliam Capitis sollicitudinem pro toto Ecclesiae
corpore . Praeterea , decere, ait, ut omnes pro corpore Ecclesiae excubent; ut intelligamuS ad charitatist tantum officium , non potestatis spe
114쪽
i ιpectare verba illa; nam exeubare eum, quii, Caput sit, de Primatum teneat , non decet, modo, sed omnino oportet . Denique excu- , bandi partes, non autem accurrendi , ic cor- rigendi, communes omnibus dicuntur ; quas quidem excubias obierat S. Cyprianus, nuncians rem sellicitam de Privato Lambesitano , si ut Clerus ait ; quasque Episcopi etiam nunci: pro se quisque obire debent, Romam num, clantes, si quid turbatum fierit in rebus Ec-il clesiasticis. Cura igitur, quae communicaturos cum omnibus Episcopis, disertὸ ab ea separas tur, quae propria est Pontificis Romani ex te-li. stimonio Romani Cleri . Ut intelligat autemi Anonymus, quae sit Romanorum Clericorum,l sententia de praerogativa Romanae Sedis, quoad sellicitudinem omnium Ecclesiarum, adeat epist. 3. ejusdem Cleri ad Clerum Carthagi-ν nensem, ubi longe aliter de cura sibi commen, data loquitur , ac de aliis Ecclesiis ei precipuEi verbis illis . Et cum incumbat Nobis, qui vias demur praepositi esse , Pastoris custodii regregem. Vacabat enim per obitum Fabiani, Sedes Petri; illi verb Clericos se totius orbis, .i quoad sellicitudinem omnis Ecclesiae apertis., sime ostendunt, non charitate solum postulani te,sed ossicio sui Clericatus, primatu,ac praei rogativa suae Ecclesiae,
115쪽
Celestinus deniquilli ep. ad Concit. Ephesita. hoc munus explicat , omnibus Episcopis commen
datum . Haec ad omnes in eoinmuni Domini sacerdotes man
datc praedicationis cura pervenit; haerediatm is in hane solliciatudinem jure constringimur, quicunque per diversa terrarum loca apostolorum vice n men Domini praedicamus um illis dicitur. Ite, docete omnes gentes . Advertere debet TCira fraternitas , quia accepimus gene-τale mandatum , O OMNES id nos agere voluit, quibus in comis mune mandavit σ-eium; necesse est, ut compeιeter nostros fe-qIamur auctores.
extorquere contendit, plane mirandum est; eum enim paulo superius scripserat monitum a Patribus Africanis, ne sumosum typhum taculi inserret in Ecclesiam Christi, hoc est,ne appellationes transmarinas assereret, & ita Africanas Ecclesias jura Sardicens a vindicaret . Quomodo igitur hic Coelestinus inducitur assirmans, non aliam sibi esse potestatem in omnes Ecclesias , quam quae sit caeteris Episcopis Quomodo Coelestini locus ex ea epistola promitur, in qua ille Primatum Sedis suae maxime exercuit Qua legatos ad Syn0dum Ephesinam misit , ut quae ab ipse jam antea statuta erant , Synodus exequeretur lCui opistola Firmus, Caesareae Cappadociae Episcopus nomine Synodi subjecit: lica , in Sancta Sedes Coelestim Sanctiponi Episcopi etiam ante depraesenti negotio sententiam , regulamqMe praescripsit. Quem excepit Philippus Apostolicae Sedis Legatus: Gratias
agimus Sanctae , venerandaeque Srnodo, quod, literis Sancti , Beatique Papae nostri mobis recitatis , ancta membra , sanctis mestris 2ocibus ,sancto Capiti sanctis etiam etestris exclamationibus mos adjunxeνitis . Haec est igitur communis membrorum pro toto corpore
sollicitudo, ut sancto Capiti sese, adjungant, ejus.
116쪽
e usque sollicitudini obsequantur; ac latissimὁ
disci eta est in hac ipsa epistola Coelestini ch ritas membrorum a jurisdictione Capitis. Pro inde sentiat Anonymis se testibus suis convictum , atque rejectum . ues) Ne videatur Anonymus contra In- , Inocentii III. auctoritatem negare amplitudita Locus Iimocentiinem Romani Clericatus, summa religione co- pituli 2 cipii ii et natur , se ab illius epistola decretali explicare ; sumptum est& videri cupit rationem habere. Innocentii, tam .es,luteum antea parem fecisset Epistopo Lavellensi Episc Romanum Pontificem, eique objecisset usurpationem , dc turpitudinem 3 videlicet, redu , debuisse exteru
viam curat, ubi medendum est capiti. Nihil pinuqisita 'n
igitur in his haerendum , nee trahenda mora in decretali . eo, quod in epistola quidem Innocentii, non extranei electio, non vero in decretali scriptum sit quod electus Clericus Ro-
Εc elesiae Capuanae Episcopus, quippe qui Clem Capuani, sponte ex-ricus Romanus eis et, non debuisset censeri m uiri eligentes, ces-
Cler1cus extraneus ; nos enim non magis a rum Episcopum ha- concisis epistolarum fragmentis,quam a liquida mente , bc verbis Pontificis rescribentis e rum auctoritatem agnoscimus. Sed repetitis ex tota antiquitate monumentis , quid rece
tia testimonia desideremus Quod vero jurinaturali, divino, & canonico cedere potuerint Capuani, est prorsus inauditum. Interim intelligat, nunquam se sacrosinctae religioni se
117쪽
Tertium Romano rum argumentum petitur a diuturna
possessione Romanae Curiae, Quae tot saecula pro mo liue, &arbitrio nostra bene sicia distribuit. Sed quae ratio eius possessionis habeda est , cui divina, & naturalia jura resistunt;& quae vi obtinetur II 8
cturum satis . nisi verse stylo libellum totum,
praesertim verb auctarium prorsus inducat, de obliteret; in quo illud cumprimis stomachum facit , quod ipse profiteatur, in gratiam jucundi stimi amici filisse compositum. Itane ludus illi videbatur, insultare Apostolicae Cathedrae, Se Christi Vicarium in ordinem redigere i Itane gratificandum animo fuit, & per ludibria Apostolicae majestatis genio, dc amicis litandum Sed verendum , ne in paranda amico Tum gratia,duces habuerit iniquis imos Christi judices, qui in accusanda Summi Pontificis potestate duces habuit Eusebianos, divinitatis
16 Negat Anonymus Pontificiae causae quidquam suffiagari possessionem , ut quae di
vinis, naturalibus legibus adversetur,quam que Romana Ecclesia per vim invaserit. Praescriptioni verbobsistere,ait,malam fidem. Magna semper fuit auctori as , dc vis consuetudinis , cum in publicis, privatisque rebus omnibus , tum vero maxime in judiciis Ecclesiasticis,quoad causas jurisdictionis . Hoc jure Meletii Lycopolitani audacia repressa est in Concilio Nicaeno can. s. Antiqua consuetudo ser vetur, Eoque Cypriorum causa contra Ioannem Antiochenum definita est in Concilio Ephesino: Si non est vetus mos . . . . bab
118쪽
II s&-jus si um inviolatum.Immo interdum posthabetur consuetudini utilita ne mutata consuetudine offendat novitas, teste Augussino cit. episto ad Januarium: Ipse quidem mutatio consuetudinis , etiam quae adjuvat utilitate, novitate perturbat . Servetur igitur antiqua eonsuetudo, ut Summus Pontifex jure suo beneficia conserat, habeatque ex veteri more jus suum intactum, & inviolatum I ne conatus mutandae eius consuetudinis Vitate perturbent, etiam si in speciem conficta utilitate adjuvare videantur Utrum autem divina, naturalia jura eam consuetudinem damnent, ex dictis judicium esto. ,
Praescriptioni neque titulus abest , nec bona fides. Neque eniri ulla esse potest suspicio malae fidei, ubi cum perspicua can
num sententia omnium Pontificum exempla concurrunt. Titulus Vero certissimus, re antiquissimus est, Pastoris-Episcopi universalis. Neque Gregorius M. ut eo recurrat oratio, de mente Sanctissimi Pontificis pressius, de commodius agamus eum detestaretur arrogantiam Joannis Episcopi Constantinopolitani, damnabat jurisdictionem universesem, sed tumidam appellationem, dc titulum ab Ecclesiastica modestia ablicurantem , ut ex ipsius verbis , factisque discimus L, cum objicit.
Praescriptionem autem , si Qrte obtendant, reiicit mala fides. Nisi enim Curia Romana ignara se fateri velit priticiporum juris natur s,divini, & canonici , affirmare cogitur, non se igiUrasse, possessionem illam abnormem esse, &iuri contrariam.
119쪽
tii Ioanni exemplam Petri: cunctis, lhquit;
eetangelium scientibus liquet, quod voce Dominica ,sancto , in omnium Apostolorum Primripi Petro Apostolo, totius Ecclesia cura com missa est. Cura ei totius Ecclesiae, in principatus committitur, in tamen unimersalis θο- polus non iocatur. Simul igitur assirmat Gregorius , Petrum fuisse Apostolorum Principem, & habuisse curam , & principatum tintius Ecclesiae, tamen non fuisse appellatum Apostolum universalem .. Ergo cum negat,Pa'pam esse appellandum Episcopum universalem, non negat illum esse Episcoporum Primcipem, eumque totius Ecclesiae curam habere, praesertim cum se appellet Petri succestarem:
Nos , inquit, qui. licet immeriti, Sedem φω stolicam vice Petri Apostolorum Principis suscepimus gubernandam, ipso Pontificatus obeio cogimur generali hosti, quibus etalemus ubribus obviare. II. quia constat ex Anastasio' Bibliothecario in praefat. VII. Synodi, Dad'nem non totius Ecclesiae, sed totius suae dice-cess universalem se Episcopum appellasse; Gregorius igitur negabat illum dici posse Episcopum universalem,etiam illius dioecesis in qua habebat universalem Drisdictionem. Restitit igitur illi titulo Gregorius,non ad cosercendam Iurisdictionem , sed nominis arr0
120쪽
gantiani ;prbindeque amplissimae suae jurisdi
ctioni non derogat, quod se neget Episcopu ni universalem. III. Prosessus est Gregorius totius Ecclesiae servum, assumpta humilitatis epigraphe: servus servorum Dei, qua exprimitur universalis jurisdictio nihilo minus, ac si dicatur Episcopus universalis. Consueverant enim Epscopi se inscribere, & appellare 'Ecclesiarum, quibus ministerium impendebant , obsequentes mandato Christi Matth. 23. major es inter vos , sitsicut minister. Quare nihil interest, sive servus , sive Episcopus totius Ecclesiae dicatur Papa , quod attinet ad jurisdictionem, licet appellatio servi magis conserat ad modestiae commendationem . Igitur sicuti stulte quis negaverit Praepositum totius ordinis Minorum ut de medio sumamus exemplum habere universalem jurisdictionem in totam illam familiam , quia noluit S. Franciscus eum nuncupari illustri titulo Magistri, seu Praepositi, sed servi , seu Ministri Generalis ; ita perpera Launjus, cum eo Monymus plaudit sibi in eo loco Gregorii, qui universalem jurisdictionem explicat modestiori titulo servitutis. IV. Hic ipse Servus servorum Dei, qui blas. phemum habuit titulum Episcopi universalis plusquam Episcopalem in omnes Episcopos,&