장음표시 사용
141쪽
su Alexandriam petiisset; &suine iuris, an sub alterius potestate esset i interrogo . Tum ille ita exorsus , totius rei scenam compendio enarravit: Mauro homini cui a piratis venditus sui, uXor erat Turcici generis, & ea non inelegans : quae virum, & Ore , & moribus turpissimum nullo modo ferre poterat: nec aliud quotidie, quam illius fatum, non optabat modo, sed meditabatur etiam , si potuisset. Ut
ego domum veni, inque me illa oculos conjecit, coepit illico me humaniter tractare : cumque vir aberat, summam in me benevolentiam affectabat et quae cum servi conditionem excederet , suspecta mihi erat: verebar enim ne illa impudico amore eXardesceret . quapropter , durius agebam , eque
hianditiis illius magis, quam a domini minis cavebam. Nam Cum a puero , ut meae dominae satis notum est , honeste educatus essem , & quam maxime ab illicitis voluptatibus abstinete didicissem , nihil magis , quam pudicitiae primum, mox fidei, quod plerumque usu venit, iacturam facere pertimescebam. Quodam die, quo herus in villam cum amicis diverterat, coepit illa blanditiis me primum tentare e mox aperta vi . Ego etsi totus inhorruissem, ne tamen furentem illico eκasperarem e non esse id eius loci, nec temporis: nec licere illi tantam viro injuriam irrogare: neque illud sine Numinis vindieta, neque hominum fieri: recogitaret animo, quam turpe futurum si resciretur : neque id agendum, quod summo probrou, summoque capitis discrimini cessurum. Illa cognita mea constantia, rem distulit: me tamen pecunia, quae vehementissimus apud homines stimulus, donavit :& haec , inquit, redemptionis pretium esto, Ego nole ham accipere: mihique gratius sub servitute futurum , quam male partis libertatem adipisci. Illa exasperata , totaque ira servens; Mea , inquit, non domini, ut tu salso existimas , haec est. Et quae mea sunt,non cui voluero dare licet Θ tene, nam si renuas tibi capitale futurum pro certo habea S. Tum ego iram furentis timens: nam tamina, ct amante irritata,
nulla fera nocentior , pecuniam accepi: erant centum aurei
Sequenti die ad demandatum mihi a domino negotium domo egressus, in foro italum offendi, qui ex Gallica navi,
quae in anchoris stabat, mercimoniorum caussa descenderat. Hic cum me eX vultu, ac sermone Italum esse cognovit:
quis essem P rogat, & quo illuc casu advenissem Z Cur ego
tragoediam omnem narravi. Ille misericordia , quae facile recordatione malorum eXcitatur , statim permotus , spondet
me Gallica ea navi abducturum : idque sutnrum tuto , si postridie ad litus ad certum locum , ad quem rari accedebant , sub vesperam venissem; fidemque suam Sacramento
142쪽
srmat . Ego tanta picnus spe domum redeo . Vix pedem
intuli, cUm nuncius e villa aegrotare dominum attulit : Scut credo ex nimia crapilla : & ne morbus ingravesceret, iii
eadem villa substitisse . Id ego divinitus Dinina duxi, ut facilior occasio evadendi mihi foret . At hera id sibi commodum ad eXplendam voluptatem rata , coepit me arctius urgere . Ego, cui siXum animo erat , lucem vitae potius, quam pudicitiae nitorem amittere , negare carpi : ne vertirem in ultimum statim discrimen adducerem cum remedio uti licet, adhibere prudentis est) lenire eam variis rationibus eo natus sum . EXpectaret, si quid viro humanitus accidisset, tum sine noxa fieri posse , quod in presentia culpa
non vacaret: nec licere alienam calamitatem in proprium commodum vertere, sibique voluptatem , ex viri malo quae-Mlis sn servo rere. Tum illa, quasi furia, in iram exarsit, & minaci vul- Pudicitia . tu , nec sine fremitu : Vide , inquit, quid facias ; scio equidem me ab injuria vindicare datque ita indignabunda e meo
se conspectu subduxit. Hoc loco Meccenas: Miror , inquit, hominis constantiam, quam in servo dissicile reperies. Cui ego : Tanti est a puero virtuti assuescere : & qui sancte,
honesteque educati, S si servi, liberum animum gerunt. Ita vero, tum ille: nec facile ea virtus flectitur , quae altius radicem fixit . Sed quid tum postea P nam tam curiosa res est, quam quae maXime . Mane coepit hera, aiebat famulus: me iterum blanditiis appetere : S accipe , inquit, dure , Scingrate , simulque aliOS L aureos porreXit. Ego quoniam ad rem , quam machinabar , faciebant, libenter accepi , quod illa bene interpretata, iubet. me sequi et cum statim nuncius alter adfuit: quo jubebatur ipsa illico ad virum proficisci , qui non bene se habebat . Illa laetata nuncio, nam brevi ob turum sperabat , eXtemplo parvit ; meque cum ancilla
Maura domi subsistere jussit . Quantum id mihi gaudium ,
quantam laetitiam attulerit, haud verbis explicare queo; imo ingentes animos ad fugam addidit: quippe non humano id consilio factum, sed divino evenisse putavi: sunt enim mi seri
curae Deo perire sine auXilio Superorum, nequeunt innocentes Fateor: nullus eo die longior mihi visus, nec quidquam, quam fuga in animo erat: tandem ut exalbuerat, ad locum pergo : qui solus omnino erat : at neque Italum inveni . neque Cymbam usiam in Vicinia animadverto. Quocirca angi animo, ac pene de salute desperare cuperam, inque meum caput jam iam atrocia omnia imminere : nimiaeque me fiduciae damnabam : cunal e navi, quae non longe erat, cymbam ad litus concitatissimo cursu venire conlpicio, qua visa eredita a spe, ac pene eXortus sum: adsuit brevi
143쪽
hrevὶ amicus, meque accepit , atque in navem duXit . vix conscendi tum eductiSanchoriS, prosperoque vento eXOrtos Alexandriam venimuS : atque hic tertius dies est , erum ut haec didia , Barnam perventum : xsietoque hic MLcα- nate, nCS Ne polim. Perre imuS.
144쪽
Pum epud Meczyatem ver famur , iter Alexandria Italiam versus, quaque in eo sicci
Uodam die dum ego , Sco Letellus apud
Mecoenatem essemus : ita ille ad me :Saepe te interrogare in animo fuit, at fallente modo memoria , modo ad alidi gressi, saepe etiam omisi: nunc quando , Sc memoria suggerit , atque ab ebus liberi, atque expediti su- occasiimaculam non negligam :quia tandern in reditu tuo , dum
Alexandria in Ital iam remeares , curiosi accidit 2 nam stmeministi, ea in urbe prosectionem in Patriam adornabas , Cui ego : Memini quidem : & saepe etiam reliquum illud navigationis ad te narroturus Veni; sed ad alia e vestigio digressi, quod primum in animo propositum erat , pertransivi: faciam igitur nunc tibi satis, remque ad umbilicum deducam . Tum Me nai; istuc eXpe m. Et ego: ubi Gallicua
145쪽
licvs myoparo , quem ibi operiebamur, ad navigandum instrerdius, atque in promptu suit, Ac meti vale diximus. Sed quantis me lacrimis honus senex dimiserit, haud verbis eXplicare queo , certe non tantas pro filio effudisset: usque
adeo roboratus heneficiis amor, aevoque in Veterat Us , naturae non cedit: interdum. etiam exsuperat: & ubi honam natura indolem collocavit, nihil est', quod desideres e deinde ut
mutuis aliquantulum lacrymis temperatum est, mihi omnia fausta ominatus, viatico assatim oneravit: nec ullis adduci Precibus potuit, ne adeo in nos profusus esset , imo per- rauca ea esse, aiebat: seque mihi omnia debere: & si ampliores fortunae desiderandae, id eo spectaret, ut largissime me donaret. Hoc loco Mecoenas: Utinam , inquit, ita omnes memores beneficiorum essent, & eam n adii a parente natura indolem: nihil in hominum vita expeti in felicitatem posset. At vitiato semel caudice comuni labe, id frustra desideramus e non enim prudens is est agricola , qui cariosa estirpe optimos fructus expediat. Sed perge tu porro. Tum ego: Divulsus non sine vi ab Achmete , navim comitibus Drusilla, ct famulo conscendi : expansisque illico velis. Alexandria excessimus, totique AEgypto vale diXimVS ; ventus, qui principio vela impleverat , eratbAusteri; quo hrevi P hodum,aut Cretam tenere sperabamuS. Sed ea nodu, quae proseditionem secuta est , Libico maris imperium Auster concessit: qui ut ejus natura est, coepit vehement stimo flatu perfurere , seque in Occidentem pati latim Bedrare: nosque ab instituto cursu deflecure , inque Cyprum clavum dirigere cogehat - Id mihi S si cuperem quam citissime patriam revisere, non tamen omnino ingratum accidebat: tanta cupido erat novas terras, novos populos perlustrare: Ream praecipue insulam, de cuius celebritate multa in scholis didiceram . At haec spes brevi praecisa: iterum enim sibi A utar maris arbitrium vindicavit : quod ubi vidior obtinuit , Libo noto concessite quo secundo in puppim perflan
te, cum Rhodum nos pervenisse crederemus , Carpathum tenuimus, quod quidem pergratum mihi accedit: nam eo in portu Turcica classis in aut horis stabat : erant XL. trire.
mes, & naves XVIII. quae Sporadibus perlustratis , ad Creticum bellum contendebant: ibi vero Rhodiam classem VIII. rostratarum , S Africanam , quae ex Tripolitanis navibus . Tunetani S , ac Mauricis cousabatur , in dies expediabant, Hoc loco Laelius. Quo hono Nomine eX harbarorum unguibus tu id evasistis P Cui ego; Cum foedus Gallos inter, ac Turcas initum es et, nos utpote socios benigne ad miserunt. Imo in Praetoriam una cum navis praesecto conscen-S a dimus
Classis Turetea in Carpatho ad Creticum bestu
146쪽
dimus, Turcicum Archi thalassum invisuri: cui monuscula
etiam attulimus: qui humanior, quamc uteri barbari , nos affabiliter eXcepit: plurimaque nos de AleXandria interrogavit; S si Cytheum , aut Cydoniam peteremias . Praefectus vir peracutus, & cautus: Negavit se per ea loca transiturum : mox ubi dimisit, geminis vervecibus, ct panibus aliquot donavit: deinde obtenta facultate , universam insulam perlustraviimis : curioseque rogitabam , si adhuc ex iis leporibus soboles esset, qui aliunde advecti, tanta fecunditate creverunt, Ut indigenas alid commigrase coegerint: un-ue factum adagium Carpathii lepores, ubi quis hostem domum admiserit : verum adeo inscia in temporis ea gens est, ut ne nomen quidem proverbii teneret et imo tanta in universam Graeciam, ex quo Turcicum sub iugum misi . , ignavia, atque inscitia irrepsit , ut in Graecia Graeciam quaeras : tantaqlae oblita barbarie, ut merito quidam dixerita qάραρώθη Πῖ ἐλλἀn usque adeo verum est humanis artibuS,
ac liberalibus discipklnis ingenia mitescere ; quo: si desint, efferari . Ita Vero , tum Mecoenas : sed quid tum postea Cui ego: Lustrata insula , vela fecimus et placuitque Se
ptentrionale Cretae latus praeternavigare , ne ad Australe descendentes Africanam in classem incideremus: cujus Oc cursus, cum illa plerumque ex piratarum colluvie , ac de- sertorum faece coalescat, apud quos nulla fides , foedera nulla , non satis tutum videbatur 2 id mihi ex animi sententia
evenit, summo etenim opere avebam AEgeum mare tot terris sparsum, tot consitum insulis perlustrate: Sc spes etiam erat , fore ut Venetam classem obviam haberemus , quam ad Cithera stare in anchoris rumor apud Turchas percre huerat. Secundo igitur vento, qui aest 'o ex Oriente spirabat, navigantes , brevi salutata ex longinquo Astypalea, Zephyrium promontorium transmisimus, deinde laeva Diam insulam , mota vero deYtra Theram , Sc Thiresiam preterve-Eti: in Venetum lembum instructissimum, remigioque pe ne volantem, qui Cytheum petebat, incidimus . Veneti ut ex vexillo Gallicum Myoparonem esse deprehenderunt, illico ad nos properaverunt , Sc salute militari more data , at-
Que accepta'; unde solveremus , & sit quid de Turcica classe accepissemus , interrogant. Nos Alcxandria solvisse , Carpa thioque in portu Turcicam classem conspexisse , respondi mus . Et illi: Venetam classem ab Citheris in Milum pro sectam . gratumq; Archi talasso futurum, si eum in portum diverteremus: quaeque de Turcis comperta haberemus, illi
eXponeremus : hominem esse humanissimum, nosque bene-FOleeXcepturum. Visum praefecto, nec non& reliquis, qui in
147쪽
in navi eramus, hanc Venetis, per quorum portus crehro navigabat, gratiam facere : quapropter obliquato aliquantulum velo , Melum contendimus. Ventus , qui commode perflavcrat, multum se sub vesperam remisit, quo factum , ut parum ea nocte navigatum sit, primo mane reflantibus iterum auris, velum paullo Vehementius Urgentibus , mer, diem circiter in amplissimum Meli portum intravimus. Classe illico salutata , Venetum Praetorem adi vim fas et qui :nosi asse sabiliter excepit, cunctaque de Turcis a nobis cognita edo. ceri voluit: quibus enarratis , perhonotificis verbis dimisit: nos quod reliquum diei supererat, in lustranda Venerorum 'classe consumpsimus. Hoc loco Mecaenas silc me interpellat: Quae melior, atque instructior Visa , Turcica ne , an Venelai Cui tum ego: Utraque, ut verum fatear , erat instru et istima , in Turcica pluS pompae, atq, Ornatus , plus in Veneta animorum inerat, cui si tempestive Italorum subsidia advenissent, non dubito, quin egregiam de Barbaris vid toriam retulissent. At nos in hac parte peccamus saepe : & nostro cum damno, Hic Laelius et Merito tu idcirco in Bel licis :Tempestat e nova primi procedere in armis Fesinate , duces hogumque ad coepta prorite . iTempestivus erit campi quicumque Magister
Possessor hic victor erit : qui serus . abibit KO f pe infecta, positisque ivglorius armis
Cui Meccenas: Egregie , Laeli, i istuc avide expectabam , ad 'me vero : quid tum postea P Cui ego : Melo egressi, Cythera
secundo vento tenuimus . In quorum litore turrim nobis quidam eκ nautis ostendebat, inque ea Veneris olim fanum venεt Ia panum extitisse , ex quo Helenam Paris rapuisse fertur , affirma ex quo H letna ahat. Ego illam prospiciens : hinc, inquam , Incendium illud =- Φ4ς ςx P η e Xarsiit, quo brevi Europa , atque Alia comprehensio , tanta mortalium clade, Sc tot annis afflictae gemuerunt: stimulque ea mihi animum cupido subiit , locum propius inspicere: at: vetuit Nauarchus: festive addens, Ne sopitas dum flam,
mas excitemus: nec malorum refricata memoria suo vacat
malo. Igitur Venetis Fano vale didio , ac transmisso moXLaconico sinu , Taenarium venimus. Hic quoniam ventus velo immoriebatur , visum Nauarcho scapham in terras aquatum dimittere: ego Taenariam specum videre pecupidus , in eam statim insili, cumque quatuor armatis in litus co
tendimus , ad quod ubi applicuimus, in oram scapha egressi descendimus, in qua in hominem ferme nudum incidimu S : quem ex oris lineamentis non Laconem eum , sed Italum esse putavimus: nee nostra nos opinio fefellit vix.
148쪽
enim nos conspicatus, in genua acciden S, multis precibus rogavit; ut nobiscum reciperemuS; inque Italiam, inquam nos navigare eX istimabat, deveheremus . Deinde serio admonet, Ut quam cito in cymbam reVerteremur, eam oram
praedonibus passim habitari, qui divino , humanoq; iure contempto, cuncta latrociniis ccmplent, hospitesque denudant e
summaeque misericordiae loco habent, si non repugnantes, non occidant : nam si vim Vi repellere ausit , atroci stimaquaeque in vilitos exercent. Galli cum bene sperare hominem jussissent et sunt nobis , inquitant, armat. S animi , queis , si veniant, propulsemus . At ego cum rogo , si Tarnariam specum vidisset Z Et ille , ut qui vetustatis ineruditus, ne vocabulum quidem nosse fassus est . Interea loci, devexae, iam aetatis LacozDa ad nos Venit, pomorum omnis generis cistam bene plenam gerens : S si emere animus esset, rogat. Cui Gallus quidam, qui Grecam linguam callebat,
quanti indicaret, petiit. Tum illa: Quanti vis , inquit:
brevi igitur transacta reS est et moX fontem in prOXima valle esse ait nitidissimum aeque, ac gelidissimum , ubi aquari per eommodum: pascere item in ea gregem, si agnas a pastoribus , vel lac , caseumque comparare voluntas esset. Tum negante supplice tutum esse illuc se conferre , eos non pastotes , sed praedoneS qui gregem pascerent, & solitos illa anu Insidias struere ; petiere tamen,tanta illis in armis fiducia . Ego cum in promontorio specum quandam animadvertissem , I aenarias fauceS esse, per quaS ad Inseros iter olim patuisse in scholis audiveram , arbitratus, eb ire pergo : quam non multis passibus ingressus, immanem speluncam, horridamque eam esse video, Sc perobscuram: quocirca non ausus ulterius pedem inferre, ne revera in Platonis antro me vi vum conderem. Haec inter , socii ingenti festinatione redierunt : plurima enim turba e proXimis collibus effusa descendebat: & ne iam a pastoribus oppressi essent , horum paucitas, atque illorum arma effecerunt: in scapham igitur insilientes ab infami ora paululum recessimus : mo X cursu inhibito , expediari parumper placuit , ut qnee ea turba, &quibus adveniret armiS , Videremus. Nec moratum diu est: venere ad litu S circiter triginta partim siclopis , partim sudibus armati, atque ense Laconico: quos ubi explosis tubis salutavisnus , in naVim cursim illico cepimus . Hoc loco
Meccenas: Ut Variant, inquit , humana o ea loca, quae quondam gente tam culta , S tam sanctis legibus instituta habitabantur, nunc eXuta pene humanitate : nihil nisi har- barbariem , atque immanitatem praeseserunt. Sed quid tum postea Z Cui ego et Restante iterum vento. Peloponnesum
149쪽
praeternavigamus: transmissoque surii Messeniaco inter ultI-mum peninsulae promontorium , quod Acutas dicitur, &Τhiganusias, atque Oenusas insulas cursum intendimus : ii que Mothones conspectum sub diei sequentis creperas pervenimus: qua urbe e salo salutata, bonis Ionium avibus , erat enim summa serenitas ,& secundus perflabat Eurus, ingredimur . Quo ducente. brevi Strophadas , Harpiarum quondam regnum , tenuimus: id tempus solitarius in his scopulis degit : & partim stipe a naVigantibus corrogata,
partim hortuli fructibus , herbulis'; quas ipse sibi plantat,
vitam tolerat, ct felicissime quidem certe. Quem ego Beatissamum omnium duco: ut qui procul a tumultibias, atque humanis fraudibus perpetua pace fruitur : qui si intus ab animi perturbationibus se fortiter vindicet, quod non di sicile factum duco , fruetur etiam , quam post fata eXpectamus, aeternat. Hoc loco Laelius' subridens: Vellem te ego in Strophadas amandare , ut felicissimam illam paeem , quam tanti aestimas , obtineas Cui ego : Item libenter . Et scis me, cum datur, relicta urbe , in solitudinem convolare , inque ea me una cum Musis occludere . Et ille: Scio equi domSed in solitudine Surrentina : nimirum in angulo totius orbis amoenissimo: in quo quis aestatem non ageret P Cuὶ tum Maecenas : Optime , ac se stive Laelius. Verum talis Parthenii genius, ut etiam in asperrima solitudine vitam dum ceret tranquillam . Et ego: Si Musis comitantibus sola loca petaS, amoena sint oportet: nam horrida fugiunt Musae, qua elegantiorem cultum amant: si vero Metanaea comite , in sylvas te coniicias, tum quo horridior locus. , eo aptior affVitam eXpiandam aeternamq; beatitudinem. obtinendam. Sed redeamuS ad propositum . Strophadibus , l& solitario relicto, Occidentem versus iter corripimus Euroque efflante , bre Vi Italiam tenere sperabamus : at brevis ea spes suit : nam eXOr tus eX inopinato vehemens Africus ad Epyri nos litora desectere coegit, alteroque , a quo spirare incoeperat die , ad Corcyram devexit : id mihi , etsi patriam revisere summo
pere cuperem, non ingratum omnino accidit : tantus erat amor novas gentes perlustrandi , atque ea loca , quae tan tum vetus fama celebraverat . inquirendi. Ut portum intra.
imus , factaque lab Veneto Praetore potestas descendendi est : in litus insilui , statimque ubi antiqui Alcinoi horti Aleinoi Hotturii fuissent, ct quae vestigia illorum superessent , indigenam quendam , quem primum obviam habui, ineerrogo . Et ille :Nullus, inquit, hic cui Alcinoo nomen, nec quos diciS hortos scio . Cui tum ego : Celeberrimos, inquam , illOS, au'
pisque pomis insignes , quor quondam Alcinous insulae
150쪽
rex plantavit , summoque studio excoluit . Tum ille subridens: Somniaris, inquit hospes. At ego demiratus illius inscitiam : b ubi, ecclamo , omnis eruditionis parens Graecial h ubi cultae quondam genti si Haec inter, Venetus quidam supervenit, δέ qn id perquirerem P rogat. Cui ego: Phaea
cum horthus, quorum ne nomen quidem apud hanc gentem manet. Et ille : Ne mireris, inquit: obsita omnis barbarie , atque inscitia Graecia est : eruditaeque gentis honorem eX har-haria incumbens turbo deriissit meque statim ad colles quos dana perductavit; qui prae creteiis pectiti, atque amoenissimis hortis consiti erant : S hic, inquit, extitisse olim Alcinoi hortos , ferunt: qui qUoniam aurantiorum refertissimi , aurea mala protulisse fabulati Gunt veteres. Mox his eX collibus ad litus redivimus, & ne ad visendam urbem argemque eminenti in saxo impcditam irem , deveκus jam dies prohibuit quocirca gratiis hia vanissimo viro peraditis, in navim redivi, ubi me Drusilla expectabat, coenulaque celebrata, ad quietem concessimus . Citc ter secundam nostis Vi giliam ingens in navi clamor eXortus , quo i ii ico eX porrectus, quid eliet P interrogo . Qui progi me stabat. Vela, inquit, cX pandi Nauarchus jussit : nam cum Thracius spirare
coeperit ' non omittendam Occasionem dia Xit: eoque secundo
h revi se Italiam venturum sperat . Nec ea hominem spes fefellit , tertio die si ab Auroram Brutios colles conspeximus , quos faustissimis mox vocibus salutavimus, propiusque accedentes nos Crotonem delatos compedimus : quanta Drusi liniae laetitia vix dici potest. Hic Meccunas : Credo equidem :quis enim post tot casus , ac tanta eXantlata pericula , sospitem se in patriam appulisse summopere non gestiati Et ipse:
At non minori ego gaudio affectus sum , quod paternam in domum salvam miraculo virginem reduχissem. Et sane si nihil aliud, magnum me eκ suscepta navigatione fructuin retulisse arbitrabar, quod nobili loco natam virginem eX penitissima barbaria , totque immanissimorum praedonum manibu S, ac tot periculis, sine minima quidem, vel pudoris, vel fidei labe illibatam, ac sospitem parentibus reddidissem : clarioremque meam eX peditionem futUram , quam Argonautarum , duce Jasone : qui nihil nisi vanum nomen, & nescio quam arietis peltem , auro ne dicam, an mendacio factatam retulerunt. Quid enim homini glorios iis potest accidere , quam servatoris vel nomen , vel gloriam sua virtute , suis laboribus adipisci . Hoc loco Laelius: Imo tu Perseo gloriosior : nam ille Andromedam e Ceti faucibus liberavit , tu virginem ingenuam, ac nobilem