장음표시 사용
461쪽
' scolluvie miserabilis insula non minus oppleta fuit, quam ,,tellus Uim Memphitica locustis ac ranis. Reperiuntur qui . sedenu qui schismata& harreses in Anglia exorta et tin bis ab Eripiscopis concitatis originem debere a tint. Quidquid ma- .loiuin, i, is Honorius Renius, cy Fcclesias Britanicas unquam amixit, ab Episcopis originem habuit. On nisseet eis& schismata tyrannidem i sortim matrem agroscunt. Nisi
senim veritatem, puritatem & libertatem colic entiarum Diuis edictis dc curiis oppressissent, non ad eos et rores delapsiarimi, non ad ea dissidia ventum foret. Et Rclexius Bais susMΛrinensis Pasor, F ad Synoaeum me monasteris A sim anno
seruo actio ista,ωμι caput es AE ADPiscosuι WHh.Latiri rea sitoaperti Papismi, Armnianisini & tyrannidis tam Ecclesia- ,,sticae quam politicae. Quod omnia ejus consilia tendant, ,ad Henosin inter Papisimum & resornatam religionem, sed
se tonditionibus usque adeo iniquis, ut resormatis statio sua issit deserenda. Me melus testimonium a Georgio Hornio set reportat, dum stribit, quod homo an bitios .ssimus, turbulentus, trudelis suerit, cuius priecipuum opus erat novas introdueere parum a Papismo discrepantes cere Onias, peris sequi illos, qni eis se conformare nolebant I Denique Eccleis fiam Anglicanam, Scoticam & Hibernicam miris modis a fligere, opprimere ac perturbare. Et rursuri. D) circa an num i 6a . fatalis quaedam rabies Laudum invasit, novas te remonias ac Liturgiam semi-Papisticam obtrudcndi Scotis, eosque cum Ecclesia Anglica consorm are. Ab hoc malesan o ausu 3e pessinino consilio omnes illae calanaitates fluxerunt, quae
13 De statu Eeclesiae Britan, praefat. ad Lector.
462쪽
in hune usque diem Ecclesias Britannicas exercent, idcirco anno 4o, primo omnium conjectus fuit in carcerem Laudus, habitus malorum auctor & artii ex. At vero etsi Episcopis propter enormem suae potestatis abusum, A: in primis Laudo turbae istae & confusio imputari queant, illos inmen non Q-los, sed maxime coccum Puritanorum impetula istas conci- istas Ie existimo. st Immaturus enim eorum gelus, si Q sse carceribus continuisset, nec in AtigilaCOlmalanius,Bottonus,
,,Halinphaia .us,Bensorus L alij,a Rex inaLIsabetha partini car- Dcer ,sart m exautCrisatiore pimiti cuti luscae ieris inreligi- ore ac stiritate sinccri aut esse s bi rei stiacebant, aut videri volebant, c reces tam in Onglicana L cclisa discipli am, Liturgiaia i & Episeoporum autoritatem in quaestionem vocare coepisscnt, nec omnes ejus ritus ad praescriptum E cIesiaeGene velisis consoria ari cupivissent, si ron, quod sine simpliciorum scandalo laetum non est, ut Ιχovius refert, sd in statuas & imagines sevissent,illas templis ejecissent, Lincam Pum raptatas acpro scopo collocatas sag:ttis&jaculis petiissent, initi ipsius Salvatoris imaginem in ignem conjecissent, si non Episcoporum dc positionem, imo Hierarchiae Episcopalis eversionem, sed tantum correctionem tentassent; Sinon riamum, qui sine peccato servari poterant, omissionem, sed ut disterentium observationem quasivissent, imo nisi tandem secessior em lacissent,Brovolsinus non exortus est. Quemadmodum enim facile ab uno extremo ad aliud transitus datur, ita tum quoque in Anglia multis contigit. Qui cum viderent multos in Ecclesia Anglicana naevos, muItas superfluas ac inutiles vanas ceremonias, offer. si insuper cres cente indics fastu Episcoporum & dominatione, eo proruperunt, N Laetus in Compend. Hist. UnivHs vis 3. Horn. Hist. Es'
463쪽
perunt nimio affectu pietatis, ut Ecclesiam Anglicanam tania quam salsam, Apostaticam & Antichristianam condemnarent , atque ab ea secessionem facerent. Coeperune aώ- rem puritani isi, propriorum flagiticrum molem 'ruatis achanctitatis Ceiamento obumbrantes, sub imperio Eval. isa ennebris Orci prodire oe Ecclesiam Hvexare, imo ipsi. An Rempnblicant concutere. Non enim sunt minores Rei publicae pestes quam Ecclesiae, velut ci. Salmosus eos Diu colonius de Wirgit. se Tria eorum genera numerabant; i qui se ab L ccusia Angllicana prorsus sieparabar i, qui non totos se ab eis se reis gabant, &qui licet statum istitis temporis ron probarent, sese iamen ei accomodabant. Isti ut inter malos, optimi, primi pessimi, Separatistae, Non- conforn is ae, & Consor. mistat. Conformistat erant Orthodoxi Thcologi, qui con tra Arminianos, Socinianos, PelagianCs, Anabal iii as, I a-
pistas,pugnabant,& se filios Ecclesiae Anglica: at i rofitebantur. Id est, ceremonias antiquas utcu que in iti tot crabant. 0 Hos inter multos Angliae Clarissimos Doctores refert A. mesius in Praefatione ad Puritaini simum Anglicanum, anno MDCX. FUncosurti editum, vel ba ejus h Cc tramite decuriarunt: Non est cur quei quam pudeat magnorum luminum.
quae Deus in nostris splendere voluit oris; quorum alij sanώotine suo seia entem fecerunt Ecclesiae, ut V ichlefius, Tin. dallus, Rogersus, Bradsordus fle ejusdem aevi smiles; alij λ Ταῖς γραφαic Aνα οἰαJοι calore & rore coesessi eandem fovearunt sedulo, militehedum, Goodii annum, Gilbejurn, Fo-xium, Morum, Dearingum, A contium, Novellum, Greenia hamum iri ic sigo: Alii vero instar pluviae serotinae laetissi
464쪽
inam feceriant segetem Domini, seges ipsi si qua in morta, libus & materia gloria: lumma, inter quos illustres prae caeteris Ca tvvrightus, Fennerus, Fulco, Uiltakerus, Ra inoldus, Peri insus,& splendido nomine non indignus Brightmanisnus ille, quibus omnibus nihil melius, nihil sanctius, nihil inomini genere laudis ad exemplum Christi magis expressuin rHos omnes Puritanos suisse, eademque fecisse A: tulisseam sius asserit, qui etsi ad eam sanctitatem timDcentiamque, quaeaeteri καθαροὶ hodie gloriantur, nondum aspirarunt, satis tamen esse ait, ii majori ex parie & in summam praebuerunt assensum. Nam misera experientianos multa docuit, quae latuerunt Patres, ipsa et alia ccncerta tone nonillil elicitur lucis, nonnullae detectae labes. N n-Consormistae se a ceremo nij quibusdam separabant, sed non omnes ab ijsdem. Erant qui admitterent, quas alij rejiciebant. Separatistarum natio in duas etiam clas s dividebatur, a nominibus auctorum
suorum appcllatas i rigidiorum & remissiorum; illi Brovvnisae, isti Robin siniani, qui etiam Semi separatistae dicuntur.
Iacobus Rex a Puritanis ab ipsa tenera juventute vexatus, m
res & instituta illorum in Dori Basilici prooem. graphice exprimit, fol. r 3 a. scribens, quod laudi sibi ducant, Reges ha- here adversarios, Omniaque divina & humana in Republi-oca miscere. Et p. seq. cum originem Puritanorum ab Ana.
sebaptistis arcessivisset, dc hos praecipue Puritanos appellari dixisset, sic pergit: Verumtamen eos quoque hoc titulo inansigninaus, qni cum illius sectae nomen respuant, eorum istamen moribus & erroribur amnes sunt; quales sunt male. tisani At vertiginosi Concionatores , eorum discipuli, quiriMagistratus contemptu & somniorum suorum & revelatio-nnum credulitate, communem Anabaptistarum regulam se GCuuntur: propriam vero familiae dosciplinam in multis Halijs alia Blantur. Nam profanos aestin ant, quotquot in
465쪽
iam verba non sunt jurati,& deminimis Politiae Elclesiasticae,,
quaestiunculis tantum excitant turbarum, ac sine S. S. Trini , ' tale ageretur, conscientiae suae script ram accommodant, non scriptum conscientiam,quisquis minimi alicujus nuga-is menti apicem negaverit, statim audit Ethnicus de publica-,, tus, ipso Spiritu, nedum sacramentorum communione in
dignus; satius esse Regem, Legem, Gregem, pedibus conti, eulcari, quam horum quidquam attingi , de bellum sacrurnis ex ejusmodi causis excitatum impiae paci esse praeferendumn, Qivin Christianis Principibus non modo resistendum, se
pro illis ne orandum quidem este, orationem enim ex fide,, esse, at eorum conscientijs jam esse revelatum, ejusmodi is preces Deo curae non esse i-- Hoc genus hominum is severas in libro meo perstrin i, adeoque filio meo, quoties,, Iegum autoritatem contemnunt, ct a seditionibus non abstiri,nent, censui puniendos. In quos eam quoque ob causamis
acerbitis invectus sum, quod multos famosos libellos & pro is bra sparserint in vulgus, non modo Christianis Principibus eontumeliosa, verum etiam nostrie religioni, cujus praetori, tu edita fuerunt. Et in ipse libro hoc primum a recipuum eorum axioma esse ait, omnes Reges de Principes Ecclesiae li-bertati esse inimicos, & jugum Christi non ferre. R--issus auispost: puritanos nec jure jurando fidos facias, nen, promissis constringas: sine modo ambitioses, sine eausa', maledicos, nec quicquam spirantes, nisi seditiones& calamis
nias, quibus una conscientiae regula est, non divini verbi au-,, toritas, sed commentorum suorum vanitas. Testor illum,, Magnum Deum, nec testamentum condenti fas est men tiri nunquam inter montanos auisimitaneos nostros Iairo-,,nes majorem ingratitudinem aut perfidiam reperiri posse, is quam inter hos fanaticos nebulones: nee patere, si pacate is uere decreveris. ut hi eadem tecum patria fruantur, nisi is
466쪽
forte patientiae ergo, ut Socra es vixit cum X antippe. Iosedem Rex praefat. monit. ad Apol. pro juramento fidelitatis,fol. 3 24. Quo stulto in Episcoporum&Ecclesiasticinieis rare lae Golitici duntaxat ordinis causa densensionem semis,per incubui, eodem in consulam illam Anarchiam & Pa m,pitalein Puritanorum invectus sum, ut vel ex βασιλικω Δώρω
satis constat. - Quamobrein satis equidem mirari .rinon possiim, quo Ore iste Apologiae ixeae Censer pronun- , .ciare potuerit , me in notia Puritanum & Prote- ,,stantium inimicum exstitisse. Ego igitur Furitanus qui
Hamritanis non selum a nativitate continuo vexatus sui, ve- rum etiam in ipso matris utero propemodum exstinctus, Dantequam in lucem editus essem. - Ego qui in meo ad filium labro multo acrius ac vehementius in Purita- ,,nos, quam Ponti siclos invectus suria, Cui etiam, cum secundo Mederetur, prolixam in odium Puritanorum praefationem
Apologeticam praeposui Ego denique, cui sex totis annis ,,antequam in Angliam venirem, praecipuus labor fuit, dejectos Episςopos restituere,& Puritanorum Anarchiam expug rinare Tandem concludit his verbis et Praeclara sane laus,ispraeclarum encomtum, quo Puri tanos ornavi, cum me plus,,fidei vel in illis esseris, cum montanis sium limis an eis Iairoinonibus, quam in hoc genere hominum invenisse pro Ius risum. D Doctrinae illorum haes summa est: Regium ,,Christi non posse haerere nec morari iri eadem sede c um MRegno hominum. Reges omnes quamvis Christianos Ais fideles pro Christi nimiets esse deputandosin eminem quip-,pe posse dare Regem tam bonum & justum, quin sit injustus,
Aimprobus, impiusque, respectu sanctorum, qui regnum AChristi componunt, idemque promovere conamur.Se silos
467쪽
enim verosque esse sanctos, qui proir de nullum Regem fer-'re nec pati debeant, quia fidelium s iactitas & Regum ma-iest. non bene inter se conveniant. . Tantim quippe morirat afferri regno Christi, quantum temporis in seculo Reruges durant regnantes: eos verae esse libertatis Ecclesiae ho-,,ues unicos & acerrimos. Hi nisi removeantur, Ecclesiam stare liberam non posse. Contra Puritanismum legi me-is retur Puritanisinus Anglicanus Monymi, edente NiliteI-nao resio,acerrimo cum primis Hierarchiae hoste,&Bro-isonissarum deliriis sex sententia Marem & Dureliij addiri, , Francos ad Moenum, octavo Io Io. Ejusdem alii duo
tractatus Contra Mortoni tres cerem Onias extant, eorumque
tractatuum defensio, conita Burghesium, Anglice. Broonistarum secta initium sumsit sub Regina Elis, bellia a Rcberto Eollono, qui primus regiminis disciplinat- que lujin temporis pertaesus, abEcclesiaAnglicii segreges coetus coegit ;postmodum errorum & temerarii sthisinatis convictus, Londini in primario templo publicd recantavit, donec tandem cauteriatae conscientiae furiis agitatus, ex se pendulus lineram longam faceret. Hunc secutus Robertus Brcvvne, unde Brconistarum nomen ortum, primum Ludimagister in Mutin varke,deinceps verbi Ministeristi gioni prope Londiunum lui partibus Separatistarum adhaerers, una cum suo grege, Anno cIs Ista XX: Ex Angsa M diobursum Sela diae trajecit, cum autem inter ipsos graves dissensio oriretur, plerique ad A abaptistas deflexerunt, ipso Broum in Angliam reverso, ac post editam palinodiam ab Episcopis beneficio quodam ornato. De eo inter asia ridicula reserum,quod 'cum uxorem suam frequenter percuteret, reprehensus propterea responderit: se non verberare eam ut suam uxorem,ucium ut nefariam & maledictam vetulam. Sed uti homo
468쪽
factiosis erat, ita propter malefacta & scandala data earia ri inclusiis diu latuit. Hinc assectae ejusdem turbonis ab ipso denominari dedignantur,utpote quem indigyptum regre si ii & , Deo desertum, quia eum ipse prior deseruerat, scribunt, teste Iohanne Rob insono in libro Anglicor Iustification os separation, against Richard. Bernhard. p. so,
Porro Henricus Barrovri a quo nomen Barmvristarum
contradistinctum nomini Broonistarum, Ecclesiae Reso matae haud parum detraxit, suo coetui contra hanc alieninsimum assectum inspirans,ceu Mago u sta ejus Richard Bern-hard , libro, The Separatist; Schisne pag. a 2. & o. Nee
non alio: tbe errours of Barroo confutedi testatur. Tandem
h c post sexennalem carcerationem, una cum socio Iohanne Greenoood, anno Regni Elisabethar xxxvi. Christi ela laxem
Instigantibus Episcopis, suspendij poenam luit. Malo conis filio crudelium Pranatorum juxta se, inquit Robertus Bailyus Glastoviensis, Libro .' a Dissitasive frona the Ermura of thet me. p. I 4. Hoc facto territi qui huic factioni addicti erant, cum Francisco Ionsono & Henrico Ainisvorth, Amstelodamum ex Anglis migrarunt, suamque Confessionem anno cla Io cri. ediderunt. Post haec inter Jonsenum & Ainsevo thum simultate oborta, in duas partes secta scissis est, quae se mutuo excommunicabant. Interim Ion nius cum suis Emdam coi Cessit, ubi cum ejus.morte congregatio illa d sjt. Rinsi vortus ad Hibernos perrexit, ibique aliquot dincipulis relictis Amstelodamum rediit. Huic post multas mutationes successit Johannes Cann in Anglia,&Johannes Smith Midam ex Anglis se convertens, Separatistarum corichaoc iam ibi instauravit; tandem vero antiquioribus Separati- .st, sive Broxvristis oppido adversus & Anabaptistarum castra secutus, se plane novo exemplo ip in baptiravit, unde baptista audire coepit. Inten hoste Cadmatos fratres op- timus
469쪽
timus numeratur Iohannes Robin sonus, Lei densium Sepa ratistarum concionator, Vir probus atque eruditus, qui climex Anglia in Belgium venisset, varios pro separatione ab Ecclesia Anglicana , illiusque justificatione eurisit Tractatus, sed postea crebris Amesij & Parheri literis ac interpellatio nibus aures praebens, in viam pristinam rediit, ut de reduiscendo suo ad Ecclesiam unde defecerat, coetu, serio desiberaret, acuost rigidas Separatistarum Opiniones mi igatas, Semiseparatitas introduceret,concedens suis statem con muanicare Ecclesiae Resormatae, verbo & precibus tam publicis, quam privatis; quo de argumento liber ejus of the dom-n union private and publike, agit. AC spes supererat halidvana de plena in Sacramentis& disciplina Ecelesiastica coni munione restauranda, nisi illum immatura mors abr puisset. apologiam edidit Po& Ecclesiae cui praeerat, nona ire, Amsi ce& Latinε, anno i6r9. quae recusa alaro I 644.
Communiter hi Sectari j in Consessione prima an .I396. AnnLat. & Belgice vulgata husique Apologia ad Doctores Ox nienses, anno I 198. se Anglos in Belgio exulantes nomιnant, quia Broonistae, ob tetrum Rob. Brovvn facinus, aequeae Barrooime dici renuunt. Quaestiones ab iis tontra Ecclesiam Anglicam motae concernebant aut ordinem Eccle- , siasticorum hierarchicum , aut liturgiam & modum cultus sacri. Ibi illis minime placebat, quod Episcopos habebant& Archiepiscopos, suffraganeos, Diaconos&reliquam Cleri hierarchicc-Papalis turbam. Insuper improbabant quoque, quod Personae Ecclesiasticae politica tractarent munera &negotia. Iam in cultu divino prin sum ceremonias respuebant; tum librum illum usitatum comta unium precum, varijs Papatus lemmatis ac superstitionibus resertum chin und vs 3 ' eo Iasty MnbeeESumm, controin Lib. M p m se' Hom. Hist Ecci p. a 3 3 seqq, o
470쪽
eolligere Iicet, separatisnium sive Brovvnismum non alios habuisse autores, quam cum tyrannide & superstitione EpiΩeopos dominantes, qui a Ioanne Bastoich in πραξε Τύν ac κοet risive Apologetico ad Prasules Anglicanos gravitereastigantur. υ Nervum. etasarum querelarum summatim comprehendit Laitonus his pene verbis: Non legimus de majori persecutione contra populum Dei, in ulla natione Euangelium Dei profitente, quam in hac Insula , In primis post excessum Elijabethar. Cum primitus sub Eduardo VI. ac iterum sub Elisabetha,Papae Primatus, cum talia doctrina fuissentRegno Britanniae ejecta, Episcopatus, sive Hie
rarchia Papalis, dempto tantum capite, cum externo Romanae Ecclesiae cultu ac ceremonij retentus est. Igitur tota
externa administratio sacrorum Papistica suit, tota Hierarchia Papalis. Quod etiam in hoc patet: Cum Papa excommunicare vellet Elisabetham, Francisicus Walsingliamus callido commento eum circumvenit. Duos Papales exploratores quasi secreto in Angliam traduxit; ubique ostendi ijs curat sacra sole; mia Cantuariae & I ondini, in omnibus pontificalibus, cum pompa & processione Pranatica, decantata S lecta. Hinc mirati Papam ejus Regni excommunicationem moliri, quod Romano cultui tam addictum esset, R ream revertuntur, quid Viderint narrant, non alia a ud
Anglos sacra obtinere, quam quae & Romae sint. Sic sulla revocata, terribile illud fulmen tum evanuit -- Et satis constat, quod Carletonus Cicestriae Episcopus in Vita Elisabethae tradit, Pium IV. Anglis obtulisse Coenam sub utraque speciet de Liturgiae squa uti bantur vernacuLe confirmationem, modo primatum Papae agnoscerent. δε Ex hae