장음표시 사용
141쪽
qui in limites Romanos irruperant, ubi in Rhaetiam, campost Caninos venit, Arbetionem magistrum equitum cum meliore exercitus parte ad margines lacus Brigantiae relegendos milit. Arbetio profectus, atque in inlidias hollium lapsias, vix noestis superuenientis praesidio incoluinis cum suis euasit. ac prima luce, redintegratis viribus, in certamen uogrelliis, iterum male pugnauit, multis militum millibus, ac decem tribunis amissis. Qua re elati A lemani, in Romanorum castra ferocius incurrentes,ex rei indignitate Scutarios cum omnibus sitis exciverunt. qui illos adorti, non iusto proelio, sed praedatoriis discursitonibus in sugam uniuersim egerunt. atque hac victoria parta, Constantius Mediolanum in hiberna recessit. Arbetione inde, &. Lolliano consulatum, Do melio Leontio praefecturam urbis, gerentibus, in Gallia Sylvanus t rannidem eodem tempore & inuasit,& perdidit. Hic, cum Galliae a Germanis assiduis rapinis, atque incendiis vexarentur, peditum magister ad ea mala prohibenda missus, egregie se gerere cum coepisset, multorum in se inuidiam concitauit. Ob eam rem Dynamius praesectus, ut ipsum euerteret,insidias ei parauit. quippe litteras eius commendacitias ad amicos quosdam nactus, eas incolumi subscriptione deleuit, atque hanc sententiam repollui: Rogare amicos agentes intra palatium, ut se altiora molientem, ac propediem solium principis aditurum iuuarent. litteris vero prolatis dem Dynamius praesectus est, ut haec pro Imperatore inquireret. Ita consistorio habito, omnes, quos ille nominauit, comprehenduntur, & cum litteris ad eum euocandum Apodemius mittitur, qui nullis redditis litteris, in Gallia si abstitit. Interim Dunamius alias his consentientes confinxit nomine Sylvani, de Malarichi ad tribunum fabricae Cremonesiis. a quibus ut conscius monebatur, parare propere cuncta.
qui lectis litteris non intelligens, quid id rei esset, litteras ad Malarichum
misit, obsecrans, ut diceret aperte, quae vellet. Malarichus suam,& Sylvani vicem sblicitus, adhibitis Francis, quorum magna in Palatio multitudo florebat, erectius loqui in apertis instidiis coepit. Cum autem Constantius rem cognosci iussisset, Florentius agens pro magistro officiorum , animadueriis in litteris priorum verborum lituris, rem aliter esse, quam dictarat Suluanus, Constantium docuit. Ea de caussa Dynamius in tormentis et habitus , sed tamen absolutus conspiratione multorum. His rebus cognitis,Sylvanus veritus, ne propter mollem Con stantii animum absens damnaretur, Francis magna mercede ad se adductis, Agrippinae insignia Augustalia sumpsit. Ea res eodem die,inclinante sole nunciata Mediolanum est, Sylvanum magi lirum peditum solicitato exercitu ad Imperiale olimen euectum. consilioq; statim in regiam is secunda
142쪽
secunda vigilia conuocato, Constantius nuncium ad eum misit, ut accepto Ursicino successore, cuin potestate intacta redaret. credebat enim,
Sylvanum nescire, ea sibi nota esse,quae gesserat. Ursicinus licet magna festinatione us is estet, tamen famam rerum Agrippinam praecestile inu nit. Itaque, cum nihil palam tentaret, comiter a Sylvano exceptus est. Postridie vero Bracati, de Cornuti sordinum militarium haec nomina erant) clam ab Vrsicino sblicitati prima luce in regiam irrumpunt, ac Sylvanum extractium aedicula, in quam exanimatus confugerat, multis ictibus confodiunt. Antequam hoc ageretur, Romae populus in Circo repete exclamauit, luanum este deuicitum. Opprello Sylvano, in socios
coniurationis eius animaduersiam. Constantius, omnibus seditionibus ciuilibus ex lententia extinctis, eo magis inlotentia eli euechias, assentatorbbus eum ita inflantibus, ut ferri nequiret, cum de se magnilice prςdicaret.
Interim cpiscopi conuenere Mediolanum, sed ex Oriente propter iti laetis longitudinem pauci , ex Occidente amplius trecenti. Conuentu in Dominico constituto,illud a Valente, e Vrsacio,qui precipue aderant δε se iampridem Arrianis reddideran ante omnia postulatu est, ut Catholici Ain analii damnationi subscriberent,& communionem cum Arri Mnis inirent. Qua re audita Eusebius Vercellaru , Paulinus Treviroru,Hilarius Pictauorum, & Lucifex Caralis Sardiniae episcopi, qui conflante in fidei Nicaenae defensione manebant, responderunt , prius de sacerdotum fide agi oportere . compertum stibi esse, quosdam ex ijs, qui ad essent, haeretica labe pollutos esse . quamobrem aequum censere, Ut ante omnes fidem suam scripto exponerent. Qua sententia dicta, Dionysius Mediolani episcopus tabulas itarim arripuit, ac scribere sidcins bain instituit. Quod ne faceret, Valens, de Vrsacius infensi, calamo, Scharta ex manibus extorta, prohibuerunt. ac mox, cum clamore ex Pin
ni parte orto, populi iudicium, ad quod deduci res vidubatur, timerent, conuentu me Dominico in Palatium trant tulerunt. Illinc epistolam Constanti j nomine emittunt omni prauitate refertam, eo consilio, ut si ea in aequis auribus populus accepist et, qui Catholicam fidem egregie conseruabat, capita publica auctori tare proferrent. sin mistus, omnis in Conllantio culpa haereret, sed ea venia digna,quia etiam tum catechumentis sacramentuin fidei merito videretur potuiste nescire. Ibi Catholici a ilantio iussi, ut pollulata perficerent, haudquaqua se facturos dixeru quod ab eccieita ilicis alienu legibus toret. Quibus Collantius, Atqui meama lata pro lege habenda si int,inquit. aut obteperate igitur,aut in exiliuite. Tum illi, Atqui regnum tuu non eis, sed Dei, qui tradidit. vide autem etiam,atque etiam,ne qui dedit, eripiat. atque extremi iudici j memor,
143쪽
cave, ne morem ecclesiastisu soluas,atque Imperium in Ecclesiasticas costitutiones inducas. Quibus verbis Constantius exacerbatus, ipsos plura dicere inhibuit,litque in exilium abire praecepit. Illi vero laeti,quod uerbiatem no prodidissent, puluere excusso,atque oculis in Deum conuersiis, abierunt. Rhodanius quoque , dc Dolanus antistes, quia natura lenior, non tam suis viribus,quam Hilarii s ierate,non cesserat Arrianis,eadem
calamitate oppressi sunt. cum tamen parati essient, Athanasium a communione sulpendere,inodo de fide inter episcopos quaereretur. His pulsis, Arriani inde se in Liberium Romae pontifice alacres intulerunt, nulla,ut inquit Athanasius,verecundia ducti, vel quod illa sedes apostolica esset,vel quod Roma caput Imperii exillaret,uel quod episcopos R Omanos apotholicos viros in sitis litteris appellassent.atque Conllantiu , ut ipsuad se traduceret,induxerunt. Eusebius eunuchus propere ab illo Romam cum litteris,& muneribus huius ossicii gratia missus est. is prosectus Liberium primum mitibus vobis hortatus ell, ut contra Athanalium siub- scriberet,i: cum Arrianis communionem iniret,deinde oblatis donis rogare coepit,vr hanc Constantio veniam daret. Liberius facere se posse negauit,ut eum damnaret,qui a duobus Conciliis insons iudicatus, & a Romana ecclesia cum pace dimissus fuisset. neque enim ullum eiusmodi ἀbeato Petro traditum institutum habere . quod si Constantius scit pia pro Athanasio deleri vellet,etiam quae aduersias eum essent, obrueret . ac tuisses E esiae conuentus longe a Palatio haberetur, in quo neque Imperator,neque Comes, neque Iudex minabundus astisteret,sed sola apollo-lorum institutio seruaretur ac fide ex Nicaeni Concilij sententia coniti tuta Arriani eijcerenturi neque enim locum in conuentu Ecclesiae haereticis patere, neque fas esita, prius de criminibus alicuius, quam de fide, de religione, tractari. His verbis eunuchus anxius, minis multis editis, cum muneribus abiit, eaque in S. Petri basilicaconsecrauit. Quod ubi Liborius comperit,aedituum grauiter,quod impedimentum non attulisset, increpuit,atque in basilicam prosectus,dona illa,tanquam execranda,priniecit . His de rebus Conflantius ab eunucho certior factus , ira tumidus eluchos, & Palatinos, & Comites Romam ire mandauit, litterasq; ad urbis praesectum scripsit,ut Liberium ad Comitatum suum aut dolo,aut ui mitteret. Eis Romam progressis, inges in urbe tumultus est excitatus,
omnibus,qui secus sentirent, insidias sibi ab Arrianis imminere timentibus. O rem non solum dictu, sed etiam auditu foedissimam. Eunuchis haerelim Arrianam Euentibus, atque in templis Romae sedentibus pontifex Romanus, quia ab illa sententia esset auersus, iussit Constantii Imperatoris, fili j Conflantini Maximi, Arrianae factionis inimi-M cissimi,
144쪽
cissimi,capitur,ec tanquam ne riJ sceleris teus,Mediolanum adducitur. Ille vero lalutem tuam Cliristi honori sic, maiorum suorum exemplo, poIIhabuit, ut coram Constantio potitus eandem in dicendo conitantii
retinuerit, qua vitiscam Elisubso suerat. si quidem ita dixit . Desine Conitati Catholicos inscctati, atque haereticam impietate in Ecdelia introducere per me abluti. ocium Umma supplicia prius subire paratus sum, quam ut Arrianus appeller. Haec ex Athanasio, Hilario, & Sulpicio ad concilium Mediolanense pertinentia silmpsimus. Theodoritus autem logius de Fide colloquium Liberii cum Constantio habitum refert. quod
legere est operae pretium. Hoc sermone absoluto, nitantius esse ratus Liberium quoque Beroeam in Thraciam:relegauit, eumq; abeuntem quingentis aureis nummis munerauit. quos magno animo Liberius respuit, inquiens: Dato hos assentatoribus tuis, qui te deprauarunt,& apatris tui viri sanctissimi imitatione deterruerunt. mihi namque Christias
patri consubstantialis largitor non deerit. His omnibus in exilium fidei caussa prosectis, illatim s.ccessores sit ficti simi, Liberio Romae Felix a chidiaconus, Dionysio Mediolani Auxentius Cappadox, items alijsalij
Felicem autem,quia contra sacramentum sedem illam intuerat, Auxentium,quia Arrianae addictus perfidiae erat, populus auersatus est. Ab hoc tempore Italia, quae adhuc vitam ab Arriana labe fuerat, sensim corrumpi est coepta. Episcopi vero exules summis omnium prouinciarum studiis celebrati, pecuniis in iumptum abundo donati, ac legationibus plebis Catholicae in otianibus partibus culti prope quotidie in uila calamitate de aduersariis triumpharunt. Hisiactis Conflantius audiens, Gallias alsiduis adhuc Germanorum incursionibus assiictari, quod putaret, haud satis tutum esse, se Italia cedere, Iulianum Galli fratrem, Caesarem tibi liatuit adiungere,qui nuper palliatus ex Graecia venerat,iuuenem binnarum studio litterarum, ac Chriltianae tum pietatis laude florentem. Itaque VIII. Idus Decembris aduocatis militibus, tribunal ascendens , NIulianum dextra tenens,ita dicere initituit: Neminein vestium latergarbitror , poli extinctos tyranos mihi barbaros insolentius insidiare, quod
in remotissimis terris alienis negociis illigatus lim huic ego malo illud remedii excogitaui, ut Iulianum fratrem patruelem meum spectatae modelliae,atque industriae iuuenem Caesarem dicam, si vos expedire reip cenes ueritis. Silentio inde omnium consequuto, Iulianum purpura induit, ac secundis clamoribus fauente concione Caesarem appellauit . euitaq; tibi laborum, periculorumq; adeste socium iussit. atque ei mox Galliarum tutelam commisit. Quae omnia milites horrendo fragore scuta genibus
illidentes praeter paucos approbauere. lnde post paucos dies ad sina an
145쪽
lanx fidem Helenam lororem illa matrimonio copulavit. Ibus rebus actis, Iulianus Κal. Decembris Mediolano egrellas et ,atque viquc ad lonculinduabus col unanis insignem, qui es inter Laumellum, V inultu. , a Contiantia deductus, recti inde Taurinum contendit. viaAgrippinauavr in pertinaci Germanorum oblidione captam, atque delata accepi x, Viennain inde progres Ius magno ab omnibus honore exceptus .urbet imuit . tunc anus quaedam capta luminibus, cum percontando, quinamellet ingrcitus, Iulianum Caesarem comperisset, exclamauit hunc DuQ-rum templa reparaturum. Quod verum vaticinium filisse, rei eventus
probauit. siquidem is,sacris Christianis relictis, post sese ad Deorum gentilium cultum recepit. Vimine indehibema agens a Constantio VII. sule collega asciscitur, Vitrasio Orfitosecunda urbis praefectura mand
tur. . Eo anno ineunte vere Garmani Augustodunum muris inualidisoppidum,torpetate ad defentionem praelassio, inuaserunt , versim, veteranis propere accurrentibus,statim exire coacti sum. Quod ubi Iulianus accepit, VIII Kal. Iulias exercitum Augullodunum adduxit, ut vade Germanos adoriretur . itaque egressus,adhibitis cataphractis Iblin& balistariis Antisiodorum peruenit. inde,recreatis militibus,ad Tricassinos iter intendit,atque hostibus in se irruentibus eglegiὰ vindicatis, casias inopinatus inauit. Inde,Rliemos nihil prolatandum exissimans, tendit, ubi conuocatum Vesentione exercitum semet iusserat operiri,cui praeerat Marcet,lus,de Ursicinus. Ibi cum placuisset, per Decempagos Alemanorum plinbem inuadere te die nubiloso ingressus,pariam abfuit,quin magnum detrimentum accepetrit. nam hostes legiones duas post terga sua adorti, pene delessent, nisi socii auxilio subitis accurrissent. Audi s inde Alemanos Argentoratu, Motoirrigum:Tabemas, Salisona, Nemetas, Vangionas, de Magun tiacum possidentes eorum agros incolere, oppida vero, ut cucundata retibus lustra, vita , primum manni u Brotoi gum occupauit, atque accurrentem Germanorum manum acri proelio edito ita
fregit, ut qui superfuerunt,fuga ibi falutem quaesiverint. lnde Agrippinam cum veni siet, nullo negotio recuperauitu neque inde ante discesiit, quam Franci,surore mitescenae,perterrae pacem firmarunt : Quibus rebus actis inde per Treviros ad Senonum oppidum in hiberna ducessit. HRc auctore Ammiano tradidimus Ceterum proelium aliud apud Vangionas commissum esse inuenio apud Seuerum, ubi de S. Martino Sabariens militarem tum operam Caesari Iuliano nauante loquitur. Inruenii , inquit, intra Gallias barbaris,lubanin Caesar,coacto in unum exercitu,apud
Vangionnm ciuitatem donatiuum carpit erogare militibus. mi est consituetudivis, sim dicituantur,donec adMarimum mentum est: Tum mero opportunum te im
146쪽
σι mans, quo peteret mi nem neque enim integrum Misere arbitruatur,si domitiuum non misiampus acciperet.) Hactenus, inquit ad Sesarem, blasu ti A. patere, eo nunc militem Deo. Donatiuum tuu militaturus accipiat. 6brasti ego miles um. pugnare miti non licet. Tum ver. aduersus hanc vocem tyrannus instemuit, dicens, eum meιupum qua postero die eratfutura, non religionis gratia, detrectare militiam . At Martinus intrepidas, immo illaro siti tetrare iactantior si hoc,inquit, ignauia a cisiitar,non fidei, crastina die ante aciem inermis ad pabo ,-m no ne Domini lesiui signo crucis, non clypeo pretectus,aut galea hostium cuneos penetrabo
situsus. Retriai ergo sn custodiam iubetur.facturus fiam dictumi inermis nid sis ob isteretue. Postera die hostes legatos de pace miseerui ua omnia, seque ded ntes. Dum autem Iulianus in oppido Senonum filii, Germani, cum ex perfugis cognouissent,nec Scutarios, nec Gentiles in calliis adeste, oppidu aggrediuntur. vcrum Iuliano strenue semet, atque oppidum desendente, mist tricesimum die conatu irrito discessierunt. Marcel lus magister equitum infamia flagrauit,quod neque Caesari, neque ciuitati periclitati sub-nenerit . qua re cognita Constantius eum dimisit. Interim Constantium Romam visendi, ac triumphi agendi cupido incessit, quo populo Ro. pacato, Ut rarum, sis visendum magnificentissimae pom pae specta-cesum ollentaret. Itaque post VIII Idus Martias snam eo die Mediolanir Eripsitὶ secunda Otisti praesectura , via Flaminia iter ingressus magnis
ilipatus agminibus,Ocriculos omnibus admirandus aduenit . ubi vero ad urbem accesiit,mirari singula occurrentia oculis coepit. ac senatum quidem,S: patricios spectans,asylum totius mundi adesse existimabat, plebe vero intueris,quidquid esset hominum, Romam cossuxisse putabat. Praeeuntibus inde signis aureo carpento solus insidens, ac micanti gemmam splendore longe, lates fulgens iniusti aderat vitinque ordo geminus a
maioru inclypeatus,atque cristatus, nitidis loricis indutus,nec non eqv
tes clibana iij thoracum tegminibus septi,dc limbis serreis cincti. ipse veto fauistis populi vocibus Augustus salutatus,alto vocum snaul, lituoruq; fiagore cohorruit, atque immobilem se,qualis in prouinci js visebatur,
exhibuit. nam oc corpus perhumile curuabat, portas celsas subiens,& v lut collo munito rectam aciem luminum tendens, nec dextra, nec laeua vultum ilectebat,nec spuenLautos,aut nasum tergens, vel fricans, m numve mouens. Poliquam in forum venit,primum ipsius fori claritate, deinde, quocunque se oculi intulerunt, miraculorum crebritate obstinpuit . Nobilitatem in curia,populum pro tribunali cum appellasset, inde in Palatium ingenti omnium fauore receptus est. Sequentibus diebus cuequestres ederet ludos dicacitate plebis oblectatus eis, haudquaquam a libertate insita destiscentis . Lustrans inde urbem quidquid primum videbat,
147쪽
debat,id inter omnia eminere putabat, Iouis Capitolini templum d her-m is, Amphitheatrii, Pantheon, Forumq; Pacis, de Pompeii theatrum,&Odeum,& Stadium,aliais in lignia urbis Romanae ornamenta. Cum ad Forum Traiani vetustet, lingularem in terris structuram est admiratas. omni vero spe eiusmodi quidquam conandi abiecta,Traiani equum locatum in atrii medio, qui ipsi im principem vehebat,imitari se velle,& posse dixit. cui prope altans regalis Hormisda, homo Persia, Ante, inquit,imperator, liabulum tale condi iubeto, si vales. equus,quem fabricare conlii tuis,ita late si iccedat, ut iste, quem videmus. Idem rogatus, quid de Ri
ma sentiret, id tantum sibi displicuisse respodit,quod didicisset, ibi quoq;
homines mori. Multis demum cum itupore visis, de fama coquestus est, quod i mans omnia semper in maius, in III, quae Romae essent, explicta dis obsoletior esset. Ut autem aduentum suum aliquo in lignem monumento relinqueret, ceteris urbis ornamentis addere statuit in proximo circo obeliscum. Poli Liberii pbntificis exilium, Felix, qui in eius locum
successerat, licet Nicaena in fide constanter permanserat, tamen cum aduertariis quoque comm qnionem habuerat. Qua de caussa Romanorum nemo ecclesiam, illo presente, inire voluerat. Hoc autem temporem
tronae Romanae mirifico Laberi j studio mcitatae, permittetibus viris suis, Con itantium adierunt,eum fiammis precibus obteliatae sunt,ut ciuitati pallore orbam, atque insidiis luporum obiectae Liberium rellitueret. quibus ille respondit, Liberio non esse opus, cu Felix adesset. cumq; ab ijs accepi lier, Felicem omnibus non esse probatu e illas permittere dixit, ut
Liberi u haberent,qui partem altera regeret. Quod edictum in circo recblatum populus mco clusit, atque unum Deum, unum Christum, unum episcopum esse es auit. Demum colitio cum episcopis, qui secum erat, communicato decreuitcum reuocare, si cuiusuis Oscopis consentiret. Quamquam autem Conflantius Romae diutius esse cupiebar, audiens tamen,Sueuos Rhaetias incutiare, Quadosq: Valeriam, & Sarmatas sup riorem Moesiam, Ic iecundam populari Pannoniarn,tricesimo, postquaingressus eis,diel vi Kal. Iunias ab urbe prosectus, per Tridentinu saltum in Illyricum properauit . ac misso in locum Marcelli Seuero, ad se Ursi inuin vocavit . eumq;, cum ad se Sirmium veni iter, in Orientem cum dignitate magi isterii misit. At Iulianus, exacta apud Senonas hieme, Contiantio nonum,seque iterum consulibus,tumultibus Germanicis excitus, Rhemos contendit, laetus, quod exercitum regebat Seuerus. cui se ex altera rete adiunxit Barbatio, qui post Sylvam interitum promotus ad magii lerium peditum,ex Italia cum XXV millibus armatorum Raur cum venit. Quo facto decretum ell, vitavientes solito vehementius Alemani
148쪽
Alemam a duobus Romanorum exercitibus compulsi in angustias caederentur. Quae consilia dum coquuntur, illi occulte inter bina caltra trans greQ,Lugdunum inualere,& cum clausis portis ingredi nequiuissent, suburbanis omnibus peruatiatis,abiere. Qua recognita Iulianus tribus itineribus, quibus hostes regredi posse comperiebat, magna militum manu insessis, recepta praeda,Omnes oppressit,ptaeter eos, qui per vallum Barbationis transiuere. Per eosdem dies exercituum Ro. ad uetu territi hostes, qui cis Rhenum consederant,alij difficiles vias, caesis ingentibus arboribus, obsepserunt,alii insulis, quaein Rheno sunt, occupatis,Romanos appetiuerunt. Quibus Iulianus permotus, ad corripiendos aliquot septem naues a Barbatione perluit, ex iis, quas ad coficiendos parauerant pon res qui,ne quid a se impetraretur,omnes incendit. doctus inde ab explorat ribus modo captis amnem, aeitate iam adulta, transiri posse, Canutorum tribunum Bainobaudem cum delecta militum manu nusit, qui modo per breuia incedentes,modo scuta in modum alueorum supponentes,na-do ad proximam insulam accessere,ac tanquam pecudes sine ullo sexus, aetati sue discrimine omnes strauere. atque inde praeda onusti incolumes rediere. Qua re animaduersa Germani, relictis insulis, bona omnia trans uuium contulerunt. Inde Iulianus Tres tabernas ab hostibus dirutas restituit. quo loco munito,iatis constabar, Germanos ab intimis Galliis adeundis facile prohibeti. Dum ille huic operi intentus studet, Germani
Barbationena cum exercitu, cui praeerat, aggressi, fugientem Rauracos usque persequuti sunt, Sc rapta sarcinarum, & iumentorum cum calonibus parte maxima,ad sita se rettulerunt. ac Barbatio,tanquam expeditione prospero euentu confecta,milite in hiberna dimisso, ad Constantium rediit, Iulianum conficto crimine obruturus . Qua recognita Alemanorum reges Chonodamarius, de Veilralpus,5calli,collatis in unum viribus, ad Argentoratum oppidum consederunt. quin etiam perfugae verbis impulsi,qui armatorum tantum tredecim millia cum Iuliano remant ille docebat, missis ad Iulianum legatis, mandarunt, ut agris abscederet virtute, de ferro sibi quaesitis. qui ira incensus, legatos usque ad perfectum cailr rum onus retinuit. inde Argentoratum aduetius eos copias, quas habebat, eduxit pedet ires, atque equestres, inter quas cataphracti,de sagittari j, genus armatorum formidabile, versabantur. Et quoniam a loco, unde Romana promota sunt ligna, unum de viginti millia passuum usque ad
castra hoitium aberant, rationibus eorum consulens, ab impetu reuocauit . atque eos ossici j,& quid ipse mimo moliretur, edocuit, hortans, ut pugnandi ardorem in potierum continerent,quo integrum diei spatium ad constigendum haberent.nam si illo die, vergente iam in occasum sole,
149쪽
ui mein dulcendissent, proelium in noctem esse cum maximo eorum detrimento incursurum. Verum milites proeliandi cupiditate flagrantes,
ipsi im ultra loqui non permiserunt, ac dentibus infrendentes, atque ha-itis scuta illidentes, in hostem seduci iam conspicuum obsecrarunt. Quibus ut obsequeretur Iulianus, Florentii praefecti praetorio efiecit auctoritas,seditionis militaris, nisi praeseti eius cupiditati pareretur,periculu pr
ponentis . Itaque tanta exercitus cotentione victus, castra ad collem promouit molliter editum,opertum segetibus iam maturis,no longe a Rheno distantem e cuius vertice speculatores tres ad holles accurrerunt,Romanum adesse exercitum nunciantes. Vnus vero pedes,qui sequi non potuit, captusi Romanis rettulit, Germanos per triduum, dc trinoctium
flumen transiilla. Quos ubi aciem struere ad capessendum proelium vidit Iulianus,&ipse suos inl ruxit, Seuero cornu linii tro tributo, ac benigne omnes virtutis, atque ossicii sui admonuit. Quo facto, tum signum pugnae ter solemni aeneatorum occentu utrinque datum est. atque utrinque magnis uiribus, maioribusq; animis est concursiam. Germani tela dextris iaculantes,equitatum Romanum invasere.cornu vero sinistro hostes ,
cerrime sustinente, qui in dextro erant praeter spem incondite recesserui. verum dum primi sugientium postremos impediunt, gremio legionum excepti, fixo gradu proelium integrarunt, ab occurrente Iuliano coerciti. Pulsis equitibus,Germani primam aciem peditum incesserui,quos Co nuti,de Bracati fortissime exceperunt. paribusq; diu momentis pugnatum est . quibus se Bataui adiunxeriit ardente vero proelio,ac multis utrinque cadentibus,exiluit stibito ardens optimatium globus, inter quos & reges erant,ac sequente vulgo agmina Romanorum perrupit, de iter sibi aperiendo usque ad primas iam legionem in medio locatam, quae castra praetoria dicitur,penetrauit. ibi pugna flagrantiore studio repetita, A lema nistrati tandem se fugae mandare coacti sunt. atque ad flumen compulsi, sese io illud abiecerunt, magnaq; ex parte submersi sunt. Chonodomarius rex in collem vicinum euasit, atque ibi a cohorte Romana obsessus, ultro se dedidit. miles Romanus,exacto iam die,occinente liticine reu catus,prope ripas Rheni tetendit, corporal curauit. Iulianus acclamatione concordi totius exercitus Augustus appellatus, eum honorem increpito milite iureiurando repudiauit. Chonodomarius adductus, primu
se inclimauit. deinde humi suppliciter fusus, veniam petiit, ac bono esse animo iussus est. Inde ductus ad comitatum Imperatoris, missusq; exin dei mam, morbo veterni consi plus est. Hanc victoriam audiens Constantius, ut erat leuis animi, de gloriosi, sitis auspiciis, de sua virtute partam iactauit. idque eum laureatis litteris ad prouinciaru in signa d ferri
150쪽
ferri praecepit. Iulianus cadauera promistue mandari sepulturae iussit,dimissi si legatis,quos ante pugnam retinuerat, ad Tres tabernas reuertit. atque inde cum captiuis omnibus praedam, Mediomatricos seruandam misit,& ponta compacto, Rhenum traiecit, atque hostilem terram inuasiit. agroq; eorum incense,cum ad pugnam non prouocaret,munime-tum,quod a Traiano costructum ipti everterant, reparauit, ac praestidio, Sc commeatu instruxit. Ita tres reges ex iis, qui victis apud Argentoratu auxilia miserant, iurantes conceptis ritu patrio verbis se nihil moturos, cum foedus petissent, per decem menta obtinuerunt. Seuerus magister equitum Rnei nos per Agrippinam, & Iuliacum petens, Francos vacua praesidia vallantes, offendit, qui metu iam reuersi exercitus mun: mentis duobus,quae olim exinanita sunt,occupatis, se tuebantur. Quod audiens
Iulianus, Castellum oppidu,quod Mosa fluuius lambit,circunsedit,idque
per Decembrem,& Ianuarium mensem fecit. veritust ne holles,obseruata nocte illuni,conglaciatum amnem peruaderent, quotidie a sole in vesperam verse usque ad lucis principium lusorijs nauibus discurrentes stumen ultro, citroque milites dispositi liqui crullas pruinarum distring rent, ne quis erumperet . atque ita inedia,vigiliis, Sc desperatione ad deditionem adegit, eosq; ad comitatum Augulli milit,atque Parilios in hi berna discessit. Interim Romae, administrante secundam adhuc Orfito praesecturam, obeliscus iussu Conflantii magna mole in circo maximo est erectus . quem Ammianus ita desicribit:st errimus lapis in figuram
metae cuiusdam sensim ad proceritatem consurgens excAsam, utq; radium imitetur, pracilescens paulister oecie quadrata in serticem productus angustum, manu
leugetus arti Pis .formarum aute innumeras notas,hieroglyphicas appellatas, quasti indique videmus incisas initialissapιentiae metus insignivit auctoratas. Interim
Sapor litteras ad Constantium stripsit,ab eo Armeniam cum Mesopotamia poscens. Quarum cum utramque negasset,duces, qui illi irrumpenti resisterent,obuiam misit. Ipse vero hiberna apud Sirmium agens,comperto, Sarmatas, de Quados Pannonias, Mcestamq; alteram incursare,vere primo Is rum transgressus,agros Sarmatarum est populatus. Inde Sarmata , Quadosi prohibere conantes aggressisAstrage magna facta,in fugam compulit mea parte Sarmatiae,quae secundam Pannoniam, Valeriami spectauit, atque inde in Quados irrupit. Qua reperterefacti Quadi, ad Constantium venerunt,atque ad pedes prolapsi, cum supplices pacem petissent, obtinuerunt. Quin etiam Zizais regalis, cum ordines Sarmatarum ad orandum instructos adduxisset, veniam impetrauit. Quo clementiae exemplo illecti mox alii Quadorum, Sarmatarumq; regales, cum idem petentes venissent, pace,datis obsidibus,rettulerunt. Sarmatis inde,