Theologia dogmatica et moralis, ad usum seminarii Catalaunensis. Autore D. Ludovico Habert ... Tomus primus septimus Tomus secundus. Continens tractatus de incarnatione, & de gratiâ Christi

발행: 1737년

분량: 735페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

721쪽

D E GRAT 1 A CHRISTI . To nisi forte eum miserans Deus, ab eo cor laPl- deum abstulerit e, sed simul exponat, quiS censendus induratus juxta sanctum Bernardum. l, b.

I; de consid. c. h. cirritrum ipsum inquit quod nec compunctiom scinditur, nec pietate mollitta , nec movetur precibus , minis non cedit, flagellis duratur,

ingratum ad beneficia est , ad consilia infidum , inve- recisum ad rurpia, impavidum ad pericula , inh ι-

manum ad humana, temerarium ad divina ... ct ut

brevi contra horribilis mali mala complectae,ipsum est, quod nec Deum timet , nec hominem reveretur; En qu)trahere te habent hae maledicta occupationes , si tamen pergis in coepisti. Ergo, inquiet Pastor, qui con tremiscit ad hos termones, nondum est obdH- ratus , utpote qui Deum timeat, paveat ad Peticula ; nec verisimile est Deum velle cum Perdere , quem Interius movet ad poenitentiam , & misericorditer initiat ad sapientiam; nam Initium sapientia timor Domini, Eccli. I. nisi forte jam voce Domini excitatus iterum in peccatis obdormiscat. P A R A G R A P A U s d X.

Utriis indurati in spothes primae sententiae quod careant omni gratia auxitio, precepta liberὸ violent, novumque reatum culpa ct poena contrahant.

R. π Ndurati & alii peccatores , etiamsi sap- I. ponantur sine gratia , legem libere violant, novumque reatum culpae ac Poenae contrahunt.

Probatur I . ex Conciliis. Arausicanum tr. cap. I-Tridentinum se C. cap. I. declarant liberum arbitrium per poceatum originale fuisse quidem attenuatum re inclinatum ; sed non ex Αι-; Atqui extinctum

722쪽

Concilium Caritia cum sq. smilo celebratum irae si de Hinem aro Rhemensi sic decernit cap. t. Habemus tibertim arbitrium ad madum desertum .

Ecclesia Lugdunensis licet Patribus Carisiacis

Parum aequa, in hoc tamen dogmate cum iis convenit lib. adversus Scotum Erigenam cap. . statura post illam miserabilem ruinam non potuit esse Libera nisi ad malum. Clerus Gallicanus in Generalibus Comitiis proscriptit se qu. Propositiones ad se delatas. I. Si peccatores consumata malitiae , cum blasphemani o flagitiis se immergunt, non habent coο-jerentia stimulos nec mali quod Qtint notitiam, cum omnibus Theologis propugno eos hjyce a Ilionibus nost

peccare. 1

2. Philosophicum supeccatumst quantumvis grave is eo qui Deum vel ignorat, vel de Deo actu non cogitat , egi grave peccatum, sed non est ossessa Dei, neque peccatum mortale dissolvens amicitiam Dei neque asterna poenά dignuma.

De prima Propositione sic sensuerunt Patres, Hac Propositio falsa est, temeraria , perniciosa , bono mores corrumpit , bl sphemias aliaque peccata excusat, ct ut talis a Ciero Gallicano jam iamnata est ede secunda vcrci, me Propositio scandalosa est, remeraria, piarum aurium osten a. Praeiverat Ale . - acander VIII. in suo Decreto i . Augulti ,

Probatur. 2'. ex Patribus. S. Augustinus lib. 1. contra 2. epist. Pelag. cap. Peccato Adae, inquit, liberum arbitrium de hominum natura periisse non dicimus ;sed ad pec-c dum valere in hominibvssubditis Diabolo. lib. de Srat. & libero arb. cap. I s. Semper est in nobis Vo,

723쪽

DE GRATIA CARI ITI. suntas libera non semper est bona, lib. de Cantico novo, liberum arbitrium ad malum ρDissibi. Idem

repetit lib. de cor. &grat. cap. II. Num. 3 i. lib. 3. Operis ini perfecti cap. leto. Ad malanga liber es, qui voluntate agit mala , atit Opere, acit ser mone, urso E cogitatione. Hoc autem grandioris aras isquis hominum non potest. Sanctus Bernardus serm. 8 i. in Canrica , Imrervenirete peccaιo, inquit , pamurs homo) qua Ndam vim ct ipse ,sed a voluntate , non a natura, tirale sc quidem INGENITA LIBERTATE PRIV E T U R .... ita nescio quo pra- ct miro modo ipsa sibi voluntas, pee caio quidem in deteritis x titata necessitatem facit , ut nec necessisas , cum voluntaria sit, EXCUSARE VALEAT VOLUγTATEM, nec volunια , cum sit intellecta exclaesere necesserarem .... volunιas enim est, quae se, cum esset libera. servam fecis peccari peccato asentiendo: voluntas nihilominus es, quae s E sUB PECCATO TENET VOLUNTARIE SERVrENDo. Qitibus

verbis sanctus Doctor planissime docet necessitatem quam patitur peccator, non esse absolutam nec exesudere libertatem, ac Proinde quae male operatur non Ha esse refundenda in praeceden, Pec Catum, quemadmodum peccata eblii in ebrietatem quae praecesin, sed ipsia esse formanter peccata ut te voluntaria & libet a rvoluntas nihilominui est , qua sub peceato tenes volun rariὸ serviendo. Probatur 3'. ex consensione omnium Theo logorum, quibus adversarius confidenter asse tu doctrinam quam propugnamus, esse Iii cognitam.

Magister Sententiarum lib. 1. distin R. 2 . sic scribit: Liberum arbitrium , quod est ad bonum

nis gratia adjutum , non eligit i malam vero per se cligit .... gmtia odiu voluntatem , ut 6ycactur

724쪽

τω DE GRATr A CHRISTI. velis bomu per se autem potest velle malum Ita Bonavolitura in hanc distinct. Sanctus Thomas in quaestionibus disputatis.

quaest. 16. de lib. arb. art iv. ad duodecinium, . Dicendum , inquit , qu3d cupiditas non pores inruin ui esse cogens aboliae liberum arbitrium quod1emριν est liberam a coactione; sed dicitur cogens propter v timentiam inclinationis , cui rames potest resisti, ocis . cum diDuἰtale.. Sed quaestionem copiosissi tractat 1 . quaest. 774 Passa , inquu , arx 7 quandoque quidem aes tanta , quod totaliter aufert' . Uum rationis ,sicut pater in iis qai propter amo maur iram infantiant ,-ium si istis passo a primipis fueritu Mutaria imputatur actus ad precatum , quio es voluntarius injua causa , siciu etiam de ebrietato. dictum est. Supere it quaestio utrum trum se tiendum sit de peccatis obduratorum. Quandoque vero. , inquiT Angelicus Doctor, paso non est ranta, quod rotatilex inιercipiat usim rationis, σ tu ratio potest passonem excludere. Unde talis P mn rotaliter excWaι apeccato; quis audeat Angelicum . Doctorem notare haeresi Calviniana aut Ianueniana , anxius fortassis est num peccatum illud

sit mortale, mereaturque pinnam aeternant, dubium Alvit sanctus Thomas art. 3. in quo sic habet, Ralio deliberam potes hic occurrere , potet, enim excludere vel saltem impedire: passonem undes

non occurrat , est peccatum mortale.. Haec doctrina.

adeo constans est in Eccles a ut Molina in Congregationibus de auxiliis ita simulatus fuerit quasi

at ea recessimet, sed patroni eras, Theologi

scilicet Societaris Iesu , crina inationem dilue-. Iuni, quemadmodqm ipsi referunt in historia . quam ediderunt sub nymine Theodori. Eleutheri , sic enim scribunt lib. q. cap. Nutum ces momentum per Ie ac seorsim consideratum, in quo , νοηsis homo μω Γουν seu ρὐδὲ Mer ad non ossen,

725쪽

Hendam tentasioni, vitandumque peccatum, neque per ullum objectum , vel per ullam peccandi iuecebram , aut passionem quantumvis velamentem compelli potest tiberum arbitrium, o ad consentiendum adgi,dum non ahorbetur iud eium rationis , UT EsT COMMUN EAxi OMA THεOLOGORUM , docetque expresufanain rumas i R. x . quas Io. art. t. tametsi, ut dixi , moraliter necesse is, aliquo tentationis norabiliter durantis momento tentatum labinis gratia Iacourrat 'auxilium , in docet Motina.

Peravius inter Theologos ejusdem Societatis celeberrimus lib. s. The l. dogm. cap. Io. n. it. eandem propugnat sententiam adversus Calvinum & Iansenium his verbis: Plerique Ionga ει--rum eonsuetudine sic obdurari μην-Oeealtieiunt, ut oecagisne data, prose pecudum more, o quadam insuperabili necessiate rapiantur qu)exnque eos imp rasae tibido tularii. Nee tamen excus illis est penisus arbitrii libertas, cui lim absolui reluctari possiis contrarium niti, si velint, noπ tamen Me facturi sunt. Quod in D AEMO N IBus ac D AM N AT i S mulio evenit magis, qui ct liberὸ peccant, in quae aciunt, pos it non facere; nee tamen facturi fum , neτ'M .rilibres potestarisarbitrio ....Ille potestatis defectus non est absoluiὸ praecisque capiendus , verum, ut jam ei, - Miser , ut non 'osse agere id sit, numquam 'velle movere se ad agendum, quamvis absolutὸ quea ; eadem docent Bellarminus, Maresius , Mart - 'nim, &Perrin supra laudaIi caP. s. Paragr. I.

726쪽

CAPUT VIII. De effinibus Gratia.. I . Gluplex, est effectus Graiis p R. Duplex, scilicet justificatio, '

metatum.

R. Definitur a Concilio Tridentino seg. s. 4. Transsatio a statu peccati ad statum gratiae, re adoptionis filiorum Dei. Ergo justificatio impii non est motus a priva tione ad formam, sicut illuminatio aeris a privatione luminis ad lumen ; sed est motus a.

contrarium , scilicet a peccato ad rustitiam , quemadmodum calefactio est tran-ntus a frigore ad calorem ;acproinde in justifi' Ptione Impii sunt duae mutationes- partiales juxta commune Philosophorum effatum , ge meratio unius est corruptio alterius. Prima mutatio, est destru clio seu expulsio peccati. Se-cunda, introductio seu productio gratiae sancti-ncantis. . - ι'. Quid in justificatione est praecipuum , an re minis Peccari, an gratiae infusio pRe ondet sanctus Thomas qu. Na.. art. in Iusionem. gratIae esse quid praecipuum , quia it omni motu magis intenditur terminus ad quem, quam terminus a quo receditur : Atqui infusio, gratiae est terminus,ad Muem justificationis , remitato vero Peccatosum est terminus a quo: Ergo .

Q. 4'. forma; isti ames ne unus Hex labitus

727쪽

Dε GRAT 1 A CHRISTI . γ' R. Justificatio spectari potest vel ementialiter, vel in zegraliter: si spectetur essentialiter, unal & simplex est ejus forma , nempe gratia sancti- ficans i si vero spectetur integraliter, formae ejus est collectio plurium habituum , scilicet gratiae sanctificantis, virtutum infusarum , donorum Spiritus sancti. Iustificat o impii est-M maximum Dei

R. 1'. Est opus Incarnatione minus e, quia per Incarnationem homo fit ibstantialiter Deus: per justificationem vero fit divinum quid, scilicet per participationem accidentalem. Majus est creatione etiam Angelorum, saltem ratione termini , qua a justificatio terminatur ,. inquit S. Thomas qu. II 3. art. q. ad bonum alernum divina participationis , creatio υero ad bo num. naturae mutabilis. Unde S. Augustinus tradi.

in Joan. ait: Prorsus maius Loe esse dixerim inem. 'pe impium justificaret quam est coelum ct terra,

o quaecunque cernuntur in coelo ct in terra. 3'. Iu

stificatio cum glorificatione comparata , est quid majus sub uno respectu , minus sub alio. Respectu subiecti est quid majus , quia major est distantia inter peccatum &. gratiam sanctificantem, quam inter gratiam & gloriam. Iudicet qui potest , inquit Sanctus Augustinus

Cit. tradi. 72. utrum majus sit iustos creare , quam impior justi are. Ceriὸ enim se aequalis est utrum-q,e potentiae , hoc majoris est misericordia. Respectu vero stlitus, Beatorum status sine subio praecellit statum justorum peregrinantium , .cum habeat rationem termini & ultimae per fectionis. Sed gratia justificans , quae Perina net in Beatis , conferatur cum lumine glO-i Ihe., nonnulli Theologi censeat esse Praestam.

728쪽

ντο D, G LATIA CHRISTI. eius donum , quia se habet tum ad lumen fia 'i dei, tum ad lumen gloriae , veluti natura adstas facultates , quarum est radicate principium. Q. 6'. Iustimatis impii est ne miraculam pR. Si fiat su pra consuetum gratiae operandi modum & praescriptum ordinem .v. g. si adultus sine praeviis dispositionibus subito justificetur, ut S. Paulus, est verum miraculum , se cus si fiat secundum consuetum gratiae Operan da modum , quae sicut natura ab imperse

etioribus incipiens paulatim ad perfectiora pro greditur; nam ex sam to Augustino tract. s. in

I. IOan. Charitat isthoata meretur augeri, ut auctam reatur perfici. Ita sanctus Thomas qu- II. asta Io. Et ratio est , quia ad vertim miraculum duo requiruntur. Primum , ut opus eXced tomnem virtutem creatam ; Secundum , ut sit

Tum & supra ordinem a Deo praescriptum. Hinc resurrectio est miraculosa , non vero hinminis generatio ι quia liceι solius impotentiae sit unire animam rationalem corpori , in 'Posteriori r .n exemplo anima unitur prae viis disimsitionibus, & juxta consuetum naturae Ordinem : in priori vero extraordinariE &Ps ter Ordinem. Atqui subitanea impii juit fleatio extraordinaria est, &- praeter consis tum gratiae operandi modum : quae vero Pa latim perficitur . oldinaria est, & juxta como nem ordinem a Deo praescriptum. Esν Prior est verum miracuIuin , aposterior vera minimo. Ac proinde qui in coeno peccatorum

relutatur h ac spe , quod in exitu perfecte a,

um convertetur quorumdam exemplo , pu ta latronis juxta Christum in ruce pendentis, non minus . videtur tentare Deum quam qui '

729쪽

Deo nurabiliter sanandira, uterque eninoe- mere exi ectat miracula.

Cetera quae pertinent ad iustificationis essentiam , proprietates & dispositiones, late expo- suimus capite lv. ubi HeGratia habituali. D 'solo igitur merito, quod est alter gratiae effectus , nobis dicendum superest. Sed quia me- ritum. ex actibus bonis efflorescit , prius tractandum videtur de actibus humanis, & quaerendum in quo consistat eorum bonitas , tum ex ordine deveniemus ad eorum species, qua- rum Praecipua sunt actus meritorii. . .

PINI S.

730쪽

MONITUM.

Q e jam vidimus scripta in JanseniI

gratiam ac defensionem , & quae deinceps vulganda jactantur ad id nos adducunt , ut moneamus eos , qui nostrum de

Gratia' Tractatum lecturi sunt, nihil aliud voluisse nos in compendiosa illa Jansenist rum historia , nisi ut adolescendibus , qui instituuntur in Seminariis , breviter & pres se exponeremus quae ab Ecclesia in ejusmodi controversiis judicata decisaque sunt. Cum enim fieri nequeat ut sparsos de Jansenismo

rumores auribus non excipiant adolescen

tes , operae pretium facturos esse nos judica-Vimus, si, ne pro vero falsum arriperent , paucis eos doceremus, quid Ecclesia tum de jure tum de facto judicasset. Si minus fideliter Ecclesiae decreta ac judicia retulimus, si praeter mentem , aut addendo quid, aut detrahendo, aut in alium ab ejus consilio sensum detorquendo corrupimus, id vitio nobis tribuendum erir, atque in hac parte accusantibus per nos erit faciendum satis. Verum si rationes iterum ingerantur, quibus probetur nec de jure nec de facto ritὶ

jI dicatum, & Iasientsinum nihil aliud esse

SEARCH

MENU NAVIGATION