장음표시 사용
291쪽
ω κ Roetius principia, unde iura me- ω π diorum sequuntur, hic non ex p . nit , sed statim ad ossicia mediorum is procedit; adeoque ex praecedenti eapite IX. f. 4. N. 2. ea supplenda sunti. Supponit autem Grotius, reges, aut v populos, qui bellum suscipiunt , crediis velle justas tibi fuisse causas cur id lac . rent , contra autem , iniuria sacere eos. . qui adversus se arma ferrent. d. f. 4. . cum igitur utraque pars id credi vetiis let, nec tutum esset aliis populis pacem, quaerentibus huic se controversiae intermis. nete . nihil melius facere potuisse , ait .m populos pacatos , quam ut quod evenis. ω set pro jure haberent, d 3. 4. . Medii igitur neuttius partis caulam iu-- stam, vel injustam asserunt, sed judicium. suspendunt, & hactenus utriusque factum . pro iure habent..Hinc duo necessario sequuntur : T. is quod neutri injuriam faciant si praesen- ω tem possessionem sequantur: a. quod uni. non magis. quam alii favere debeant.. Prioris sequelae effectus insignes sunt.
v Nam xo. pacatus ejecto rege cum prassen. iste possessore agere, contrahere, Sce. PO . est. Videsupra L I. e. q. f. m. I. pag. . et . si cives nostri capti. & servi fa-- cti ad pacatos perveniunt, ab his pro ser. . vis habentnr ι is enim praesens eorum ethis status. Vid upra e. 9 q. a. u. 2. 0' s. . 4. n. a. in M. Nec civitas nostra vindiis care eos potest. 3. Idem dicendum deis rebus nostris, quae bello captae ad paca-- tos perferuntur. m l .contrario 4'. si cives. & res nostrien ab hoste captae ad pacatos perveniunt. antequam ad praesidia hostis deductae su
. rint, liberae manent, adeoque hosti eas in reclamanti reddi non debent.. De possenori sequela in sequentibus
Ao S. I. AG a 2 nos de his , qui extra heliamnsiri, Uc. I . I. e. de pacatis , seu dem mediis.
Hactenus enim Grotiua egit de hostibus,& quid in eos liceat: sequitur tractatio de mediis, qui unius partis judicium, & causam non magis. quam alterius sequuntur.& Neutrales vulgo vocamur, quia neutriparti adhaerent. Auctor regulam generalem ponit, a pacatis nihil sumendum esse. At excipit summam necessitatem ι hane enim jus aliquod etiam in pacatos tribuere, docet hie S r,& docuit supra l. a. e. s. s, Io. Sed &Mediorum quaedam omela eira bellum grutentes esse , tradit f. 3. P o Post Tro I. Medii uariisque sacrum pro iure bismi.
Nam si medii alterum injuria agere 2Gse erent, ejus iudicium, & causam seque rentur, & desinerent esse medii. Ut ergo medii sint . necessitio requiritur ut ab omni judicio abstineant. praesentem possessionem
sequantur extra territorium , in territorio autem eum statum , tum ratione rerum , tum ratione personarum. tueantur, in quo
persona, vel res fuit, cum ad fines acce
292쪽
Metius haec principia exposuit B. Parens in disputatione de postliminio tu pacena. I. 2. I. 4. s. Verba ejus retulimus supra L. 3. c. s. g. I. Praeos. I. p. 123.
P o Postilo II Hiue pactili utrique partiris praefare de bent ea, qma juris gentium sint , tit I transtras, commercia a BD.
Legatus Antiochi statum mediorum hoc modo delati hit , in Concilio Achaeorum disserens : Non enim vult m secum adversio Romanos arma capiant; sed tiι neutri parti sese conjungaut e pacem utrique parat , quoci medios deceat amicos , optent : bello semu imerponam. Idem semie AEtolarum figatus petiit, ut qua facillima, id tutis sn- eqset, quietem prasarent. spectat esque belli foreturiarum alienarum eventum sue uia B dserimine rerum suaru=n operiremur. Liril. 3 s. c. 48. Add. Id. l. 37. e. 28. Hinc iam necessario sequitur, quod illi, qui medit, i. e. utrisque amici sunt, neutri denegare possint ea . quae homo homini natura denegare nequit. Si enim uni ea denegaret, duplici modo injuriam faceret ;fum quia magis favet alteri, adeoque hostis fieret; tum quia id, quod natura cuique debetur, denegat. Si utrique denegat, utrique fit injuria, cujus reparatio bello quaeri potest. Caeterum . quatenus id in commerciis obtineat, mox videbimus. Cous
a ter prae altero. Da MON aT RATIO.
Si igitur uni praeter ea, quae sunt juris gentium , aliquid praestatur, id alteri petenti non poteli denegari, ne uni magis , quam alteri favere videatur. Unde apud Livium L 37 e. 28. Τejos Roman rum Dux arguit, Juvisse res eommeatu elayssem bestium, Se qtiamiam viui μὴ enida
mana darent, revocaturum se a populatione
militems su minis, pro hosi ι eos habiturum. Atque his imperatis paruisse Tejos, apparet ex Livio d. l. Massilienses portum caesari negarunt, Pompeium recepere; id.
eo pro hostibus habiti sunt. Nullum esse mi belli mJ . Quia iniuitan non esst, ex qua sola bella licita fiunt.. scythae ad Alexandrum apud Curtium. lio, T. 8. stula uobis tectim es Τ mmquam
. Necessitatem, ut jus ad uod det tu rem alie m. stiminam esse deber/J Diximus d.
S. Io. , I'. Nunquam jus oriri in res alte. nas ex necessitate. sane. 2'. Mediis nis.
tura concessum eli ius defendendi res suas;& sic illi , qui jus hoc natura quaesitum turbant , fiunt hostes. 3'. In bellis vix est necessitas absque culpa, dum vel bellum suscipitur ab iis, qui viribus impares sunt, vel quod necessaria desint. &e. Quo casu fatente Auctore ipso necessitas nullum justribuit. Ut ipso minim par necessitas mn subdJ. Quod refutavimus L. a. c. 2. S. 8. Non rastra summumn, quam exigit Io Quod itidem refut3vimus L. a. c. a. S. 6. Si custodia snsiacias , non sumenstranausini J Sic ii quis castrum pacati occu-- pat, quod hostis occupaturus est, is prae-nter custodiam nihil acquirit. γω. L 2.
m enim, non ultra sumi posse, quam sum. . ma necessitas exigit. Resiluendunt ιamen rei pretium 3 Im- ω mo invitus rem suam alii vendere non. tenetur etsi alter necessitate prematur. η Auctor porro statuit, cessiinte necessio tale faciendam esse restitutionem. L. z. c. a. f. 9. l. 3. c. L. f. q. u. 3.n Quae omnia plenius examinavimus d. I. Z. c. 2. S. 9. V ιο.
CuM sunma ipsum, populum neces istar urgeret J Male Auctor jus transitus ex utilitate innoxia , & necessitate sola deducit. Rationes cur ipso iure naturae cusque transitus debeatur, expostumus supra l. a. e. z. f. I 3.
Primum αι J o Allegata hic exempla ,
293쪽
dissi Henrici de Cocceii Commentanim
is aliaque vide supra L 2. e. 2. f. II. Iu permittendo transitu I . Hic enim ima suis vallo comprehendeBas J π Id est quae
intra munimenta recipiebat. Etsi enimis cives defendere teneantur rempublicam,m unus tamen prae altero non tenetur, ad- v eoque ei resarciri damnum debet.. Iine rasabas J Scilicet, securitatemn praefatam.
Solata sipendia J . Non solutis enim sti. v pendiis necessitate adducuntur milites ad
Illud magni Propheta J in Johannis.
Nefue enim am monreet J . Nihil enimis frustra monere, nec impossibilia iniunge. v re voluisse . vir divinus credendus est. Idra attulimus exempla J - Ubi miles trans. . ivit nullo damno dato. 6 Non lausum militibiu leueri de damnis inis secuti, J militibus tantum tenetur . ex promisso. ad praestandam mercedem v promissam , ct ad id , quod eorum inte . est mercedem non solutam fuisse.
m rex vera causa est damni dati.
x Oννr tuu es, nihil facere . quo D Iidior fiat is . qui improbam Dora ea am JHale Auctor mediis tribtiit audicium circa justitiam cauta inter duas partes belligerantes. Hoc ipso enim fierent hostes ejus, cujus jussidium impugnant. Medii igitur non examinant iustitiam cauta, sed utriumque factum pro late habent, id est judicium suspendunt Hinc neutrum juvare possunt, sed ea saltem praestant utrique , quae tutis gentium sunt. Aut quo jusum hellum gerentis motus podiantur 3 . Dictum est , medios nonis judicare, an juste hellum geratur : U-- eoque haec Rustra disputari. Supra J . L. 3. e. 6. s. 3. N quos se pnabere utrisque. BD. 3 - Dixiv utrumque bellum gerentium contendere,
. causam iustam sibi esse; Mediis vero ju. . dicium hac in re non competere , sedis eos ut linque factum pro jure habere , . ac sequi statum pracsentem rei, vel per-- sonae. Dixi quoque, hos medios utrique ea praestare debere , quae iuris gentium, sunt. ris gentium est, ct denegari neutri pol
Iu commeatu praeliodo I . Tum quia ab m que commeatu transire non possumus , . tum quia commerciorum jus omnibus comis petiti
In obsessis non sublevandis I . Quia ha eo sublevatio non est juris gentium : econ. . trario cum hostis vires inde augeantur , . eoque reparatio juris nostri impediatur. . capi quoque res pacatorum postunt, quae is sublevandis obsessis inserviunt. Aut Corinshios prohibere, Sila. 3 Si enim . uni permitterent, alteri negarent, non. possent dici medii, quia plus faverent uni. parti, quam alteri.
Et quod seriis J - Si enim sociis meis in-- juria fit, justam hanc belli causam esse, is vidimus supra. Noses auxiliis . V p cimia iuverit J- E
is que vires hostium ad resistendum auxeis. riti
stui faciat quod hosi pluere I . Si alteri r
is idem neget, vel vires hostium inde a
sui qua proprie ad bellum usui sunt , is hoj ili exrecitui subministratJ . Quia ho-
. stium vires inde augentur. Vid supra L. I. c. I a. f. r. seq..i ea facit J . Nam consilium quoque is quod ad me laedendum suppeditatur, in-s juria est. Ni eadem Romana classi dareut J . Sim enim negassent, medii non suissent, &m magis uni, quam alteri favissent. stuis hostem raripias J Ad eum nimirumis effectum, ut ibi su Mistat; secus si tran-- sit saltem. Foedus mdscere 3 in Sed tunc omnia va-- lent ex pacto : nos autem quaerimus , in quid obtineat jure naturae sine pacto.
Ita ut cum utrisque hona Doruuetate ah llo assistere, Uc. J . Hoc non depen- . det a voluntate bellum gerentium; sed . cuique natura id licet. Et communia humanitatis o cia inrrique exhibere tieeat 3 Haec praestari citra pactum
294쪽
De his , quae in bello publico privatim fiunt.
I. A:i privatim hosti nocere liceat , expositum cum disiumoue juriis naturalis, gentium , fg emilis. II. res , qui Ilio sumtu militant, aut naves in ut ut, quid per internam justitiam liceat respectu hosia u. III. Quid respectu sua ciυitalis. IV. Quid Iristia a d lectionis regula ab ipsis exigat. U. si omodo bellam privatum cum publieo misceatu .
VI. Ad quod teneatur qui fine maudato hosibio nocuit , cum distimctione explicatur.' I. I. s Uae diximus hactenus, ' pleraque ad eos pertinent, ' qui aut summum in bello arbitrium habent, aut publica imperia exequuntur. Videndum etiam , ' quid privatim in bello liceat.' qua naturae, ' qua divino , ' qua gentium jure. Narrat officiorum primo φ Cicero in Pompilii Imperatoris exercitu militasse Catonis Cens xii filium, sed mox 3 dim illam legionem , in qua is militabat. cum nuhilominus adolescens amore pugnandi in exercitu remansisset , Catonem scripsisse ad Pompilium, ut si eum vellet remanere in exercitu , ' ' secun do eum sacramento militiae obligaret, addita causa, quia F priore amissio,' jure cum hostibus pugnare non poterat. Addit & ipsa Catonis ad filium Verba ex epistola, quibus eum monet ut caveat ne praelium ineat : ' neque enim jus esse, qui miles non sit, pugnare cum hoste. Sie & Chrys uitam Cyri militem laudatum legimus, qui hosti imminens repressit ensem, ε simul ac receptui canere audierat ; & Seneca : mutilis miles
dicitur , 7 qui signum receptui datum negligit. a. ed falluntur qui venire hoc putant ' ex t jure gentium externo : nam id si spectes , sicut rem hostilem cuilibet occupare licet, ' ut supra 4 ostendimus, ita & hostem occidere t ' nam illo jure hostes pro nullis habentur. Venit ergo ' quod Cato monebat ' ex disciplina militari
auctoritate praefectoriim ad n strant.
a Pompilii I videtor legendum, A. Hostilia .
Secundo eum obligore 3 Iterum iuberet illum sacrameamim diuere , live jurare ad signa.s Priora amisso J Remilla , sublato , cum dimitteretur legio. 6 Simul , se νασιῶ I Simul , atque dari
iure gentium eaterno J Quo conceditur mnis illa lieentia , de qua a tap. ω usque ad s. egit.
295쪽
Romana , cuius ea lex erat, Modestino notante , ' ut qui mandata nouservat set, capite puniretur, etiamsi res bene cessisset e mandata autem non servasse intelligebatur etiam ' qui extra ordinem sine ducis imperio in hostem pugnasset, ut s ' Manliana imperia nos docent et nimirum, quia ' si id temere liceat, ' aut io stationes desererentur, aut etiam progrediente licentia exercitus , parave ejus h inconsultis praeliis implicaretur ; quod omnino cavendum erat. Itaque Sallustius ς ubi Romanam disciplinam describit, in bello, inquit, sepiis vindientum in eos , gui contra nn Trum in hostem pugnaver aut, quique tardius revocati praesio excesserant. Laco quidam 4 cum itisti imminens audito receptus signo ictuin repressisset, caulam
re sanim est, quam hostem cecidere. Et Plutarchus cur qui militia solutus est occidere hostein non possit, causam e reddit, quod legibus militaribu Snon teneatur, quibus teneri debeant pugnaturi. Et apud f Arrianum Epi
ctetus memoratum modo Chrysantae fictum referens : ἴτω πω domo υτῆ το Παπι γῆ 'σαγι- , ς τὸ Ormis' tanto illi sotius videbatim ducis , quam sciatu voluntatem exequi.
3. ' At jus naturae, & internum si respicimus , ' videtur in bello justo cuilibet concessum ea facere, quae parti innoeenti intra justum bellandi modum profutura confidit i ' non etiam res captas suas facere, quia nihil ipsi debetur: ' nisi sorte poenam justam exigat communi hominum iure. Quod postremum ' quomodo per euangelii legem restrictum sit, ex his, quae supra g a nobis tractata sunt, intelligi potest. q. Mandatum autem esse potest ' aut generale , aut speciale. Generale, ut in tumultu apud Romanos . Consul dicebat : qui rem ilicam DLvam volunt, me sequatitur. Immo & ' singulis interdum subditorum jusdatur occidendi ' etiam extra sui tutelam , ubi id publice expedit. II. I. Speciale mandatum habere possunt non hi tantum, ' qui stipendia percipiunt, sed & 33 'qui suo sumtu militant, &qui. quod pluself, ' suo sumtu partem belli administrant, ' ut qui naves instruunt, ac sustentant suis impendiis , ' quibus vice mercedis concedi solet ut capta sua faciant, sicut alibi diximus. Id vero quatenus procedat, ' illassa justitia interua, ' Ω charitate . non immerito quaeritur. a. 'Justitia H ' aut hostem respicit, ' aut ipsam civitatem, cum qua
causa eonorati essent, temere, ae sine venia ducum exirent.
. Hesiona Imperia a T. Manlii Torquati Cosciat Dium , quod contra edictum sitiim in hostem pia gnasset, quavim victorem iaculi su iecit. i Xι .uiscita δὶδενεν tua a milites . via peri ecti e loco , ic tio custodiae. vel excubialium
296쪽
s. II V. De his , qua tu pella publico privatim sunt. 29
qua contrahitur. Hosti, diximus ' eripi posse possessionem rerum omnium, quae bellum alere possunt, 'securitatis causa, ' sed hoc sub onere it dendi i ipsum vero ' dominium ad coinpensationem usque ejus, quod uti 37 ab initio belli, aut ex post facto ' civitati j uittam bellum gerenti debetur, ' sive res sint civitatis holtilis, ' sive singulorum , etiam per se innocentium : bona vero nocentium etiam ex poenae causa adimi , A acquiri capientibus posse. Fient ergo res hostiles eorum , qui belli partem suo sumtu adminilinant, ' quod hostes attinet, ' hactenus ut is, quem expressi, modus non excedatur, ' quod aequo arbitratu aestimandum eth. IlI. s ' Adversus suam autem civitatem iustum ' justitia interna ' id ipsum erit. ' si contractui aequalitas iniit, hoc es , si sumtus, & perieula tanti sunt, quanti praedae alea. nam si haec spes multo pluris valeat , ' reddendum erit civitati quod supererit , ' perinde , ac si quis numium vili pretio jactum , intertum quidem , sed tamen facilem , & magnae spei emisset. IV. Ca erum, etiam cum ' iustitia stricte dicta non laeditur, est' ut peccetur adversus id officium, quod in aliis diligendis confiitit , ' praese tim quale Chriltiana lex praescribit, ut si appareat, talem praedationem praecipue nocituram ' non hollium universitati, ' aut regi, ' aut his, qui per se sontes sunt, ' sed innocentibus , A quidem adeo ut eos detrusura sit in summas calamitates , ' in quas etiam eos, qui privatim nobis debent, con- . Wω jicere , immisericordiae foret. Quod si ad haec accedat ut ea depraedatio ' ne- ωhis, irit que ad finem bello imponendum, ' neque ad hostium publicas vires a eidendas notabile aliquod momentum habeat , tum vero probo homine, 'praesertim Christiano , indignus censeri debet φ ' quaestus ex sola temporum in selicitate. U. Evenit autem interdum ut occasione belli publici 3 nascatur bellum privatura , puta si quis in hostes inciderit, & vitae , aut rerum adeat
periculum , quo eventu ea erunt Observanda , quae de concesso tuendi se
modo alibi . diximus. Solet & conjungi auctoritas publica cum erivata utilitate : ut si quis magno ab hostibus damno affectus ' impetret jus ex is n.' rebus hostium damna sarciendi: ' quod jus definiendum est ex iis , quae de ς Li tu, pignorationibus sit pra ς a nobis sunt tradita. in VI.
9 vi re Itiam etsi at/m J Ut privati acquirant res raptas illaeso iure civitatis, pro qua militant. dio coh/MAM J .cm illi privati eum rertia Eli ea Reerunt. quum impetrarunt ab ea aussuo sum tu belli gerendi. a a Praeda alia 3 Dubia, & interta spes. ea I aestim J Retis. l. ia. D. de aci. emt.
.end. holam vocat Suet. de rhetor. eap. I.
23 Noscaιαν b/itam rimata, J Necessit a stsnsulis, aua privatis, siue auctoritate publi-- , Iugnandi.
297쪽
α32 LIBER III. c AP U T XVIII. 3 VI.
st Q. At ' si quis miles , ' aut alius, ' etiam in bello justo, ' aedificia
hostium incenderit, agros vastaverit, atque id genus dederit damna , ' non jussus, ' adde eum neque necessitas subesset, ' neque justa causa , teneri eum afl farcienda damna, recte a ' theologis est proditum. ' Merito autem .s D. M addidi, quod ab illis omissium est, 'si justa causa non subiit. ' nam ea v bo -- si adsit, tenebitur sorte suae civitati. cujus leges transgressus est , ' non t item hosti, cui nullam iacit injuriam. ' Non dissimile est quod Carthagini-ι L . ensis quidam Romanis Annibalem dedi postulantibus respondebat . : non XXI. is. prmato , publicone em illa Saguntum oppugnatum fit, qMerendum censeo: sed utrum jure, an injuria r no a ratim haec gruestio , atque animasiensio in civem nosmum es, nostro, an suo fecerit arbitrio : vobiscum uua disceptatio
s, licueritve per faedis feri.
4 curis ines in Moesis J Iniussu eontra disciplinian aliquid laetenda.
L I B. III. CV M bellum non sit nisi inter sum.
mas potestates, sponte sequitur, D-mni , quae a privatis aguntur . non nisi
helligerantium jure, ac nomine fieri posse. Atque haec eii materia, quam Auctor hoc Capite tractat, quid utin priratis in bella pu-Hico liceat pDicimus igitur , Privatum qua talem nihil in hostem iacere posse. Nam I. sol ullPrinceps jus belli habet, non singuli; a eoque ille solus jus interficiendi hostem , & res ejus praedandi , ac vastandi habet. Equidem potest a. princeps hoc ius aliis quoque committere; at tunc non nisi quubus permittit . belli iure agere possunt. Quamdiu igitur 3. non eonstat, promiscue Principem concessisse jus laedendi hostem , tamdiu licentia illa singulis concessa non apparet. Immo ε- contraria voluntas tunc Potius praesumitur, quando princeps milite utitur conductitio. Atque hinc s. Naves it.
lae armatae, quas C per vulgo appelIare solent . piratarum loco haberi, & puniri possunt, si publica auctoritate non sunt muniti : & exemplum alibi allegavimus de cive Londinensi , qui magno successu naves sine superiorum conseiisu in hostes armavit, ct ideo reus factus est. Accedit 6. ratio prohibendi politica . qua cives armati promiscue aeque in concives , ac in hostea grassari solent. Addulo. . Auctor ait. iure naturae cuique priva. . to concessum esse ea sacere, quae partim innocenti pro tura confidit, s. 1. n. 3. . Modo x. justum sit bellum; 2. intra j .stum bellandi modum agat, d. n. 3. Ne . que id jure gentium externo mutatum , . ait s. I. u. 2. quia eo jure capere pos- . sum rem ejus, quem interficere licit . . d n. 2. . Sed ex disciplinae Romanaes regulis prohibitum id esse , contendit ,
298쪽
Ad mi Grassi Lb. III. cap. XVIII. g. I. 293
quarum praecipuam esse , ait, ne miles. sine mandato pugnet, d. s. I. u. 3.M At r. verum non est, jure naturae mi- . que hominum jus e Fe vindicandi alienas m iniurias. a. Alibi probavimus, jus gentium m externum non dati; adeoque flustra quad.m ritur, an jus naturae eo mutatum sit. 3. V um non est . iure Romano demum sitiis tutum esse ne miles sine mandato pugnet.. Id enim ex ipsa naturali ratione sequi , . solidissimis rationibus B. parens probavit.
I P RAeu J. Quaedam enim de prL. vatis quoque, eorumque jure intermixta
Qua aut summum in bello arbitritim habent 4 . Id est ad sumnias potestates ipsas. Aut molica imperia exequuntur J A Utiis duces belli, milites . Sestuid privatim bello fictas 3 I. e. se quid singulis privatis suo iure in hostemo liceatima natura dis Vid. . n. q. utia Holuo J is I id. hor. S. 4.Ωtia gentium iure I , , Vid. f. I. u. 2.,, De quo frustra quaeritur, quia tale jus,, gentium non datur. Semri 3,. id est novo, quia prius ta, , cramentum solutum erat dimissione. Jure eum ho bis pugnare um poterat I. , , Cessante sacramento deficit auctoritas p ,, blica.
qtie enim im esse, qui miser non sit lis Id est cui id a principe, seu republicari concessum non est.
a Ex iure gentium externo J,, I. e. ex iu- is te illo gentium voluntario, quod ex hy- ,, pothesi Auctoria in bello saltem solenniis obtinet, ct quod non verum ius dat . seuis saltem effectum externum juris, & impu- nitatem ι At tale ius gentium externum is non dari, iam dictum est: sed & gen- ,, tium motibus ius hoc Romanum pro . M tum esse, ipsa experientia docet, & ex. ,, emplis quoque demonstravimus. Ut supra osendi miti J,, L. 3. c. 6. S. I. ,, ubi & existentiam juris talis gentium. &,, hanc consequentiam negavimus.
Nam illa iitre hqstes pro nullis habenturJ- Immo hoc nulli bi dicitur. Vid. l. 3. c. 9. Sisia cito 3 ,, In epistola ad filium.
disciplina militari Rsmana 3., Immo nez hoc verum est. Dictum enim est .ia sngulos laedere hostem reipublicae nee, , naturae iure posse , nisi quatenus a repuis blica, seu principe tacite, vel expresseis conceditur. Cui accedit ratio politica . se quod auspiciis pri vatis aliquid in bello g ,, ri periculosum stio qui maxiasa non se aisset, eapite miretur J is Immo haec lex naturae est, is ut qui superiori non paret , puniri , e ,, iam capite, possit. sui extra o .nem J A Id est non j ,, bente duce. Manliana imperia I . Apud Liv. l. 7. e. ,, IS Similia vide apud Niceram in vita A Johannis Comneni Via. Te . h.
Si tu temere 3 - id est promiscue, & sione jussia imperantis. Aut sariones desererentin, aret etiam pro gre. ute licentia 3 is Hae ruiones mere suntis politi M. vera ratio naturae haec est .
,, quod singuli jus belli non habeant, sed se solus princeps : hic ergo solus jus Im, , dendi hostem habetimia praefectu prerere satim es J Est mis mino, obedientia prima militis virtus. Sallus. Jumrιθ. 7. IV. I 4. I. Lm. 8.,, 3 . Mur. H. E. 6. II. pose med.
At iis natura, ses internum J is Quod 3is Auctor opponere solet justitiae externae , is quae ex iure gentium voluntario oritur , & saltem quoad etactus quosdam exte is nos jus est. Videtur in Bello justo cuilibet remessum ea facere, quae parti inmeensi intra insumbetiodi mo m n urti a minio . . Verum, , non est. I. cuilibet jus laedendi hostem is competere. Verum a. non est , id licereis in bella iusto, non injustos quia judicium
is singulorum non est. Verum non est, 3. ,, singulos partes innocentis enhums defecis, , de re posse eo non jubente. Verum 4.
is non est, jus laedendi hostem . si taleis competit. saltem intra itistin bellandi mo- m competere, id est ad debiti quanti- , , talem, S poenae modum. Via. supra Lis 3. c. 3. f. I. e. 4. s. I. Non uiam res capta3 suu sacere, quia
n. bit iasi debetur 3 vera ratio est , quia is capere res hostiles est effectus belli. Atis singuli ius belli non habent. Nisi forte peruam exigas communi homi O o 3 num
299쪽
muta iuro I in verum non est, quemlibetis privatum poenaria a nocente exigere pos- rise ι hanc fibulam alibi refutavimus. Via.. L 2. c. 2 . S. I. 4. 6. 8. v. 4m Idque , , erum est, etsi poena exigatur praeteΣtu, , iuris hominum communis r nam tale iusis nominum commune non datur. L. 3 c. 6, 6. 1. pr. V d. c. 2C.
Quomodo per Eoci elii legem redisiarum Iu J - Lex Evangelii restringens non datur. 4 Aut generase, ant steriali JG Uide l. I. ,, s 3. F. de procuratorthis. Consul dicebat J., Adde Liv. l. 6. e. 28. l. 24. c. a L. Brison. de form. 4. p g. D 34 . Singulis interdum stisditorum mi datur Iri Tunc auctoritate publici hostem laedunt. Etiam extra sui tutelam J Nam jureis necessariis defensionis quilibet privatusis vim vi repellere potest; idque verum es- isse , ait Auctor, etiam si princeps injuri stum bellum gerat, cui subditi interesse, ri ex ejus hypothesi , non tenentur. De,, quo egimuε supra l. z. c. I T. f. ad. n. I. ses e. 26. f. 6.
x dux stipendia percipium/J,, Id est mi.
- lites Romani ad militiam lecti. Via. l. 3. c. 6. L a 3. o fumsti partem pelli admini ant, , , Uti socii suo sumtu militantes, a. c. 6.
Ut qui naves minumn J Quo pertinent
Ilias iustitia interva J,. Id est, salvo
in iure natum. Vid. g. I. u. 4. D charitate 3 se De hac frustra quaeritu is in disciplina iuris naturalis. intia, E c. I iluctor quaerit, an illis , , qui proprio sumtu militant . p ta in ,, compensat onem relinqui possit ill.esa ju--. stitia , Sc ait, i. id injustum non esse , Fatione M's , utpote quem spol a te licuis tum esse, putat, intra qi, antitatem dari mni dati, vel modum poenae. Et hacimis nus res hostiles fieri eorum . istituit, quiis suo sumtu bellum gerunt. Via. b. ni a. Neque a. injustum esse ratisve suae est Dratis, si modo contractui aequalitas inst. i. e. praeda respondeat sumtibus r nimia is autem si sit inaequalitas, eam corrigendam is esse, putat L 3. Sed & 3. ait, cum viris, , tute pugnare. praedam agere si vel ab in- ,, nocentibus sumatur, vel praeda illa ad A diminuendas vites hostium noci faciat,
At omnia hare gratis dicuntur. aureis naturae in infinitum capi posse praedam, demonstravimus supra e. 6. f. I. innot.
o Hoc ius praedae singulis quoque permiti is re princeps salva iustitia potest : quia deis jure suo capiendi pro lubitu disponere ,
is ac iis, qu suo sumtu militant, merceis
K dis loco praedam sin modo assignare ροι
ι bosem respieitI Id est quaeritur, is an privati permittente supeliore ab hoste, , illaesa justitia capere praedam possint 'Aut ipsam eicitasem I Id est quaeritur,' M an civitas, cujus causa bellum geritur , is assignare suo sum tu militantibus, juste si possit praedam ab hoste capiendam. Eripi posse posse lavem rerum omnium . quis bellam alere pumra I se Immo etiamri earum rerum, .uae bellum non alunt. is Via. I. v c. 6.
Semritatis causa I is Immo pleno iure,. dominii, in πω. au d. c. 6. S. I. pr.
Sed hoc sub onere reddend3 3,, Refutavi. is mus hoc. d. s. MD- - - eomp aliouem usque Iis Immo in infinitum L c. 6. S. I. pr. Cisitati myllam hellum gerenti J A Immori de jullitia cauta inter duas summas p is teliates quaeli non potest, quia uterque is eam sibi asserit, nec judicem inter se ha-M bent adeoque morali ratione cum ius. si pensum sit iudicium de cauta justitia .is uterque interim , ct durante processu , ,, omnia agit, ac si justum utrimque belo lum esset: & eventus demum decidit. iis res sint civitatis holitis 3 - Nam resse universitatis, seti publicas, capi posse, is dictum est, QSive simulorum etiam per se irataorentium I, , Immo singulos nunquam esto innocentes,
is vidimus alibi, quia sequuntur, & tuen- tur, vel saltem tenentur sequi. & tu eticausam principis.
Rod boses attinet J. . Ita ut illi de inis Iultitia queri non possint. Ilacteum
300쪽
IIactemu ne is, quem expressi, - ι non excedatur J Id est ut intra modum ,, debiti, S poenae capiatur ; in reliquis
, stutem securitatem saltem acquirat cari Piens. uod aequo arbitratu 3 Quis arbitra- ,, bitur cum neutra para judicem agnos 3 cat '
AD ulla sus suam aurem eivitatem Iri Cum qua contrahit is , qui suo sum tuis militati J litia interita J,, Id est jure naturae rν, nam justitia externa, quae ex jure gen- tium est , latius patere praedam agendi ,, facultatem . statuit.
Id ipsum J is Id est jus praedam suam
se faciendi. Si contractui qualitas iUs 3,, Sequitur
ν, hoc ex erroneo illo principio : quod ins, Umni contractu natura requiratur aequalia, tas inter rem, & pretium, inter Ope as, a, sumtusque, & praedae aleam, &c. Via. D L. a. c. I a. f. 8. At ibilem iam notam vimus, dominum , adeoque S hie prin-D Cipem , pro lubitu de jure suo, etiam , inaequalibus conditionibus disponete pon, , se , ct prout disponit, ita jus esse. Con- ,, cessa igitur praedandi potestate in genere,
,, etiam ea , quae ultra periculi. & opera rura, ae sumtuum modum supersunt , , acquiruntur capienti in infinitum.
Reddeudum erit eisitati quod supererit J,; Refutavimus hoc d. e. I 2. g. 8. & dixi- , , mus , prout dominus de re sua disponit, is eis inaequaliter . ita jus era. Perinde . ae si quis nimium vili pretio iacturas, emisset J is Hoc refutavimus Lν, et, c. 17. S. s. Idque jure civili adeo se Verum est, ut nec ob enormissimam lae- ., sonem rescindi tale negotium possit: quia ., incertitudo multum detrahit vero pretio 3
si adeoque laesio vera hic concipi non potais est, a. s. S.' An s. IV. Jus et retia fricte dieIa J ,, Id est jusM naturae sociale, quod Auctor opponit juo ri naturae laxiori ; quam disserentiam exri mente Grotii explicavi in Dissera. prooem.
ci peccetur a resis id oscium, epod malias diligendis rem uJ,, Auctor igitur P ιν tat , elim . qui licentiam praedandi ex ., Contractu civitatis suae ob sumius factos, consequitur , juxta iustitiam stricte se, , dictam, id est jure naturae , capere prae dam in bello justo intra modum debiti,M S pinnae, eamque sibi acquirere posse :,, sed lege Evangelii praeterea requiri, ut is eam capiat ex honis universitatis, aut re- , gis, But sngulorum , qui sontes sunt ἔν, porro ut captura illa tendat ad finiendumis bellum , aut minuendas vites hostium :,, indeque concludit, lege Evangelii nec, id licere , quod justitia interna permittit., , At saepius jam dictum est , virtutis regu- , , las ad jus naturae, quod homines inter se obligat, non pertinere. Sed S verum, , non est , virtuti repugnare praedam ex is hoste agere, si id fit ad te parationem ju- ris, vel in poenam. Porro negamus, alu quem subditorum innocentem esse in bel-M lo, quia omnes caulam Plincipis sequun-υ tur, eamque tuentur, ac bonis suis, &
Praesertim quale leae Cirestina prasiribis3,, De qua late actum est l. I. e. z. s. 3.
r,u. IO. L. a. c. I. s. I . u. I.
Non hostiam tiniversitati J , , Quae sola D nocens Auctori videtur.
Aut regi I - ri injuriam fecit. Aus bis, qui pers faet/s sum J A lide
,i que qui ex proprio iacto rei sunt. Sed isnoeenti J . Immo neminem suta ditorum innocentem esse , modo dixi-
Iu quas etiam eos, qui privatim nobis debem . conjicere , immisericordia foret lis Nam inter privatos quoque certus ex e sequendi modus legibus civilibus praescri- plus est. Neque ad fuem Milo impoumdum J ,. At o semper ad finem bello imponendam per- ., tinet , si holli aliquid aufertur : taedio, , enim hujus periculi, quod ei et iuri in ,, futurum metuendum est, ad reparamiam ,, injuriam moveri potest. Neque ad hostium ptiblicas Diret acciden dat 3. Et si vires hostium non minuantur, is possunt tamen movere hostem ut pacem is Dciat, vel saltem inservire reparationi,, damni ab hoste nobis dati Quaestras ex sola temporum L felicitate I,, uae lius ex te hostili non ex sola tem-M Porum infelicitate oritur, sed ex iniuria