장음표시 사용
311쪽
3os LIBER III. c APUT XIX. f. XVI XIX
' XVI. ' Idem erit ' si ex alio coluractu is, quicum negotium est, plus . aut tantundem debet, ' idque ego aliter consequi non valeo. lasero quidem, ut P idem Seneca ait, sε ' actiones quaedam separantur, nec confunditur formula di sed illa exempla, ut ibidem dicitur . ' certis legibus continentur, quas necesse est sequi : ' lex legi non miscetur :
eundum est qua ducimur. ' Ius gentium ista discrimina nou agnoscit . ' ubi scilicet alia iuris sui obtinendi spes non est. XVII. ' Idem direndum erit si qui promissium urget ' non con
traxerit , sed damnum dederit. Seneca ibidem e s ' colonum suum noutenet, ' quamυὼ tabelias manentibus . qui segetem ejus proculcavit, qui su cidit arbusta , 31on quia recepit quod pepigerat, ' sed Dia ne reciper etur ef-cis. Mox alia addit exempla t ' pecus aberisi, servum ejus occidisi. V Deinde : ' licet me comparare inter se quantum profuerit mihi quisque, aut quantum nocuerit, By tum pronunciare, utrum plus debeatin mihi, an debeam.
XVIII. Postremo ' & quod ex poena debetur ei, quod promitiis inest, potest contribui . quod eode in loco late explicatur : ' es beneficis gratia debetur, eg injuriae ultio : nee ego gratiam illi debeo , nec ilis mihi puniam : ' alter ab altero absi/huur. mox - : comparatioue facta inter se beneficii, V injuriae. ' υidebo au etiam uisra νuihi debeatur.' XIX. r Sed sicut sy si quid inter litigantes convenerit, ei, quod promissum est, ' opponi lite manente nou poterit , aut actio , de qua lis erat, ' aut litis damna. & impensiae, ita nec manente bello compensari poterit aut id , unde ortum est bellum , aut ' quidquid bellico gentium jure fieri solet. - ' Negotii enim natura, ne nihil actum sit, ostendit convenisse sepositis belli controveritis. ' nam alioqui nulla edet pactio , quae non posset eludi : nec forte male huc aptem quod i ' apud eundem , quem jam laudavi aliquoties , Senecam est : Nustam excusationem
G a o N ci V I 1. 4 Aeliones quaedam semeis hin J Ita ktit M. veris . ut eompetitari nequeant : sed si duorum uterque adversus alterum propriam actionem habet , uterque sua uti , & quod ea contin tur . prosequi necesse habet i nee tollit altera
si Non conιν--is 3 Nihil quidem vieissim promiserit , sed in culpa est, ut alter minus habeatisfi colatium . . tinet a Non habet . obliga. um , ita ut Buctus , vel pecuniam , qua ille conduxit . exigere possit. uer Tu, tria manentibuι J Formula. vel instruis mento conductionis illaeso . S integro. 38 Potes eοMribtii J Pro eo . quod promissum est, ni non prinstetur, potest imputari, R eompensari id , quod propter maleficium promittendi dehet , evi promtuum est
aendunt in soro , de alia causa etintraxerint . non potest alter contranentium sesua fide promissum negare . quod dicat se ab illo lite vexari . n multum impendere. Sie etiam iam
hellantes si quid inter se pacti fuerint , non
re tota composita . nequit alter a pacto restire . propter eausam, aut continuationem belli. Eo Neotii erim uatura I Hoe omni negotio naturaliter inest . ut praesumatur aliquid actum . non pueriliter susum. Ηcie autem e
su non potest aliquid actum videri, iiiii seposita eausa prinuipali.
312쪽
3. XIX. De Iuti inter hostes. 3 7 recepermit maiores ut homines scirent fidem utique prastandam. Saliis en
erat, ' a paucis etiam justam excusationem non accipi, quam ab omnibus alia quam tentari.
a. ' Quae ergo sunt, quae eompensari cum eo, quod promissum est, poterunt 8 nimirum, ' si quid alter, quamvis ex alio contractis, inter bellum inito, debet : ' si damnum dedit intra induciarum tempora : ' si legatos violavit , ' aut aliud quid fecit, quod inter hostes jus gentium
3. Observandum tamen ' ut inter easdem personas fiat compensatio , ' ac ne jus tertii cujusquam laedatur : ' ita tamen ut subditorum bona pro eo, ' quod civitas debet, jure gentium obligata intelligantur , ut alibi diximus. Lbra 4. Addamus & hoe, ' generosi esse animi stare sederibus etiam postr aliquid injuriae acceptum di quo nomine sapiens . Indus Iarchas laudabat . mi L
sancte se jurasse , ut asteri ne post acceptam quidem injuriam nociturus esset. s. Quae vero de fide hostibus data incidere solent quaestiones, se En, uine omnes solvi possunt, ' si adhibeantur regulae supra traditae ς, cum eis. XL de vi , ' tum quorumvis promissorum, ' tum speciali jurisjurandi. ' fN XUL XV. deris, ac sponsionum, ' & de regum jure, ac obligatione , ' deque a biguis interpretandis dissertavimus. Tamen ut & antedictorum usus sit manifestior , & si quid praeterea sontroversi est , discutiatur, ' specialium quaestionum frequentiores, atque illustriores attingere non pigebit.
G st o N O v I csa Inter resonin I Quod in eoispensationem mei promissi imputare alieni volo. st ejus , quicum mihi res est , non allevius tertii.
ωΥ Ae τε nos de iure belli egimus. I. & quid in bello liceat: at quia finu. ti tandem bellam debet, quod purum- . que per conventionem fieri solet, Auctoris tractitionem de iure pacis hio incipit. & ea occasione in genere materiam fi- . dei, quater us hosti debetur, tractat.
313쪽
m ei de coereii commentarius An s. L
I PARYE Priori J . Qua quaerebatur ,
v quid liceat in holiem nude , citra pro- . m issum, sive ex jure naturae, sive ex jum re Gentium L. 3. c. h. g. I.
ν eoque ubi quaeritur, quid liceat in D. ω stem ex promissis, d. c. I. g I.
Inter hesta fuem J Quaestio celebris est, an fides Minyias dura Id servanda ' Nos
omnino assirmamus i. quia uterque con
trahentium pro lubitu de suo jure disponere potest ι prout igitur disponunt, ita jus est. PU. I. G. 6. a.. Quia hosti, ut hosti, fides datur, adeoque utrinque consensum in id est, ut hosti fides servetur. Et cum supra L et e. i I. 3 . dictum sit, fidem etiam vi iniusta extortam valere
quia aliud in fides data . seu dispositio. aliud vis . multo magis id obtinebit in fide , quae hosti datur , qui justam sibi aD
serit causam. 4'. Nulla alias esset ratio componendae litis cum hoste, nisi internecione vel ipsorum , vel rei publicae nostrae. Servanda igitur est fides ex medii necessitate. idque confirmatur consensu Gentium. Sane, perjurium Ledelitae regis er. ga regem Babyloniae Idololatram praedicente . aeremia punitum, legimus a. Chromo P. I 2. Se 3 Ipse cnim victus, captus, luberi occisi , ipsi oculi eruti, totaque vita in vinculis suit Babellis. 2. Ret 2 q. v. 4.
seq. Saul violatam fidem Gabaonitis da. mnatis populis 3 datam fame triennii, &morte septem filiorum luit. Vid. l. a. c. I. f. 4 Ex profana Historia id docent exempla Auctoris: quibus adde quod Camillus dixit, es eum Faliscis uota It 1 cietas, quae pario fit hunuino, ese tameu ,
quam ingeneravit natura. Liv. I. s. c. 27.
Pet fidiam Ptolemaei Cerauni insigniter punitam legimus : brevi enim poli a Gallis regno exutus, ct obtruncatus est, diis id vindicantibus. Iustin. l. 24. e. 23. Maria Guiliana, dacoho v. Scolo nupta, fidem. ubi potuit . fefellit, causata , fidem a principibus exigendam quatenus eis commodum videretur, Buchan. l. I 6. p. 73. ad amr. I s8 ι lnec esse adeo anxie exigendam , oia. p. 6 3 ; haeretico autem minime servandam , ibid. p. 176. At tandem cum in angustiis constituta primores legatos mitisteret , nec audita, nec fides ipsi habita suit , ibid. p. s79. Uladistat calamitatem , ex perfidia ortam, exPosuimus supra L 2.
Ad tuis. ω Iisdem sere principiis nititur quaestio: . an haereticis . an perfidis , an praedonibus. . an tyrannis fides servari debeat , de qui-Hus supta l. a. c. II. S. I S. V c. I s. g, 8. seq. egimus. Cons. Disera. pr . aem. XII. 1. 418.
. abstineant. Deitarum civitatum iura conservat I. Quia fides hosti data servanda est Rerum humanarum vincurum es J - Quod
. pluribus auctoritatibus corroboravimus suo pra I. z. c. II. I. I.
IIoses qui sunt, homines non esse des
uti, J . Vid. f. 2. n. 2. At omnes homines iuris rapaces sum expromisse J . Hostes enim qua hostes, juso habent de rebus, ac iuribus suis pro lu-- bitu disponendi; prout igitur qua hostes . inter se disponunt, ita ius est.2tiam iugeuerauis natina I in Scilicet com- . munio iuris, quam natura omnium animis . per rationem inscripsit; aliam enim so- . cietatem non dari, diximus. Ex hae autem δει ietate ratioris, seri 3νnouis , rascitur ea , de qua agimus , oblum tis ex promiss. J I mmo ea oritur ex utri- . usque placito, atque consensu.
Fusim eloqui J π Mentiti hosti licere, o diximus supra l. 3. c. I. L 18. Pari ratione hoe ad Aiem datam referri poste J . Aliud omnino est mentiti hosti,n aliud fidem ei datam violare riori casu. nulla a parte mei obligatio est roganti vi. ritatem dicendist at ubi fidem holti qua is holli dedi , ius in eum transtuli, quod is ei auferre non possum. Verum , eloqueri a s ligatio es ex ea se, quis bello fuit anterior I . Ex illa judican- . di libertate nata cum ipso sermonis interis homines commercio. Via. L. 3. c. I. s. II. Grou. h. Quod refutavi ibidom. D ωυ tuu siue ahquateutis potest Iimmo
314쪽
m me. Gratii Lb. III. cap. XIX. g. I, II, U III. 3 co
. Immo nulla obligatio a natura est verum . dicendi hosti; immo nec amico , ii juεν ejus non laeditur.
ae Rationem cur mentiri hosti liceat, non . vero fidem datam violare, jam allegavi-
Sum enim hae alterius Dirtutis J . Nimi-ν rum , justitiae , quae necessitatem inserto fidem servandi.
i NULLA uobis societas cum Orannis IResp. I. dus hoc, i. e. obligatio fidem hosti servandi, non ex societate aliqua ori. tur, sed ex jure, & facultate disponendi de re sua pro lubitu : atque hoc jus a. obtinet, licet nulla daretur societas humana. Sane, 3. ob dei ultum hostibus non auferuntur reliqua naturae jura , nec impune in eos comm ttuntur stupra, adulteria , Sc. ergo non magis in eos licita perfidia. 4. Sed & verum non est, cum tyranno non esse societatem. utpote quae a natura
est inter homines. Quin hoc ipso s. dum quis cum hoste contrahit, agnoscit, societatem cum eo esse. Immo 6. fide post delictum data remittitur jus, & poena, quia Partes ita dis ponunt. Denique & . nec hostis nobis hdem servare teneretur, quia
quisque alterum injuria agere. ait. & sic hostis nos quoque extra lacietatem constia
Auditio.. Alibi diximus, societatem inter homi-- nes non esse, adeoque frustra quaeri, an . cum hoste talis societas detur : optime . notavit B. Parens , jus illud, quo hostiis fides servanda est , non ex societate, sedis ex dispolitione oriri , quia partes prout
is de jure suo disponunt, ita jus est. Cinis De nee fure esse debet J - Relata.
ntum hoc satis a nobis est. Nec iωjinari iam commune J a Contrarium . defendimus d. c. I 3. s. t q. seq. Adulterium non eommitti J . Dixi, cum . hoste jura naturae communia manere . itam ut crimina in eum committi non pulsant.. lline incestus, & adulteria. nec cum ii . ste committere licet. Viae supra L. 3. e. . 4. L I9.
a Nullam inde exsituram suisse obligasi nem J u Ad quid enim opus suisset tractare . de finiendis motibus ΤNon hiabent quidem yli specialem istam
communionem , quam inter hoses in bella solenni introduxit tin gentrum J immo ea. . dem ratio est hostis, & piratae circa pi . missa. Utrique fides data servari debet , quia partes de jure suo pro lubitu dispo- . nere possunt, & prout disponunt ita inais est. Caeterum, hellum solenne, in quo ex placito gentium iura quaedam particuisis laria obtineant, non dari, supra vidi.
At quia hominet sint, eommunionem ha Pent iuris naturalis 3 - Cujus regula est . . ut is , qui alii etiam hosti aliquid pr is mittit , id servare teneatur. Cons supra
Ex quo nascitur us pacta servanda sim δα Dum enim hosti aliquid promitto, meam voluntate jus in eum translato , quod ei. praestare teneor ex regula illa naturali , . quae suum cuique ii ibui jubet.
v r D x Α M u s trunm J Auctor novas in objectiones contra regulam illam, fidem is hostibus esse servand;m, format.
m vimus supra L 2. e ao S. I. c. 21. f. I. 4. Cons. Dissert. Prooem. XII. f.
Nec pars sim iacim civitatri I . Nam in-- stitutis civitatibus inter gentes convenisu se . putat, ut singulorum delicta ipsis pro arbitrio punienda, aut dissimulanda re-- linquerentur : ita tamen , ut si extraneo. subdito injuria fiat, cives illius civitatisu vel puniri, vel dedi debeant. Quod exam minavimus d. c. 23 l. 3. V 4.
α Quia majus est vita . quam hona. Inter rura autem es hoe Im ex promisso
quasitum J - Ι e. jus, quod hosti compe-- tit petendi id, quod ei promisi. Respuensem J Sensus responsionis est , quod fidem dando remiserit poenam is, qui eam cXigere potuit Ieti
315쪽
ditis. . In hoste haec specialis ratio accedit ,
. quod ratione hujus actus communi conis
. sensu desinant esse hostes : invicem conis . veniunt, quod in reliquis sese invicem
ae laedere velint. hoc actu , de quo fides
Simni de renutiemia poena I . poenam autem delinquentibus remittere licet, S. remissione stipulata, revocari nequit: quia . su semel in alterum translatum est. Ea sumenda es interpretasio, Qua cavetue -- in vanum recitas 3 is immo id se- quitur non ex aliqua praesumtione, sed Μ ex celtitudine illa morali, quod Magi in stratus, qui poenam merito , sciens talem is esse , aliquid promittit hoc ius in poenam. auferre non possit; quia ius in cum qua. maleficum transibiit , adeoque hoc jus maenae exemitimn masse J . Adeoque Auctor existimat, . si quid cum tyranno qua tali hctum ibit,
. simul de remittenda pin ia, quate ins hancm rem attinet, actum cens ri. cum Nabidem enim tacietatem iniverunt R m .nis polleam eum tanquam tyrannum bello proseque- . bantur: id exprobrat Nabis Romanis. At . alibi demonstravimus. contra Romanos .
. id quod Nabis iespondit . allegari nono posse Vid. I. a. c. I 6. S. I 8.
. huc plane non quadrat. Vid. supr. l. 2.- e. 16. 6 18. Lacedaemonii declarant A. . theniensibus se velle Gracos liberos dimit. ti. Pericles ait, id aequum esses temporem foederis uberi siuerum. Qua, quarto, ratione
. haec applicari possunt ad thesin Auctoris, . quod F m.ue o qua tali aliquid promitti.
iter , finia remissis , quod eam rem Mianet,. poena via tu 8 Vid. n. prac.
. v o Auctor eidem sententiae oppo- metum , adeoque injuriam , deditis uiam promi in is hoc damnum reparari edere ab eo , qui intulit. Admodum hic uctuat Grotius, ct respondet, i id none generale, nee ad omnia promissa piae' uonibus facta pertinere , re 4 : 2'. ad evi tandam omnem cavillationem praedone e X gere posse ut plomissum jurejurando firmetur . G. s. 3'. Valere promissum, quod
malenco fit qua tali, tis. 6. 4'. Neque Ob. stare, ait, ejusmodi promita ius superemianentis dominii , tb. 7. V 8 : s'. valere quoque si tertio fit, qui metum non intulit , tb. 9 : item 6'. ii in statu mixto subditi , & princeps aliquid promittunt, ib.
Io. 7 φ. jure Gentium omnem metum bello solenni illatum jultum esse , indeque metu promissa eo iure valere, I. minio ius gentium metum illum non improbet .
Tota rea inpeditur distinctione inter promissionem. & vim : illa licita est, hae r gulariter illicita. Ε priori obligatur pt mitar ad praestandum id , quod promisit. ex posteriori agit ad reparationem damni vi illa dati : quod plenius explicavimus I. a. c. II. 3 7. in . qui metu eausam dedis pr-so. teneri liberare prom/ssorem I Immo subsistit. promissiu , quia licet coactus voluerit . . tamen voluit , I. gr. F. Quod met. caus adeo ille non tenetur alterum liberare .
. sed separata actione agit ad id , quou. interest metum illatum non esse.
uia damnum dedit per inmflatam 3. Verum et t. per vim damnum injuria d is tum esse : sed inde non sequitur, coge . tem teneri liberare promissorem a promis- is sione, quae iacta est a Fulente, licet coacto. Per actum prevantem, set cum uinum boontatri humana I . Recte: sed ideo ten intur ad id, quod interest vim illatam nomae else , salva caeterum pro sione. Et eum Natura acytu, qui liber esse do him Jo immo actus ille etiam vi, ac metu. pe fici poteli, quia coae a voluntas etiam
Ita mu ad omnia promisa pradonibus facta pertiuet J Immo ad nulla. Orici es ipse metu mium e seam promisso diaerit J dure naturae nec tunc tenetur liberare promissorem , quia promissio ipsa vitiosa non est : sed tenetur ad reI arandum damnum , quod vi, adeoque inIulia
datum est. Si quis emo, ni amicum vinetilis exim
ret . promiserit pretium, reuehitur J Casum . exhibuimus supra l. r. e. 4 in - . ve Neapolitano , qui noluit fideiussori pe. π cuniam reddere. quam hic Gallis pro es. liberando solverati Huic enim me in illatus non es, qui aseontrahendum sponte venit J . Diximus d . e o loco . duo hic negotia esse . I. factum. In rcrevi.suri, quod antercedit inter i
316쪽
. carcerantem , ct in carceratum; idqiae in.. juria laetiam supponitur : a. fidejussio- nem, quod negotium intercedit inter in-- Carceratum. & ii dejuslbtem , ct maxime. licitum , quin laudabile est. , Neque obstat, quod vis alterius cau- . iam huic promisso dederit : Nam ideo. Contra eum, qui vim intulit, actio pr is mittenti competit ad omne id, quod in- . terest; at inde promissio spontanea, quae is fidejullari facta est, non vitiatur. Sane , . jus suum recuperaret cum alterius jactum ra , nam sine fidejussione mansurus in is vinculis fuisset.
V r injusto metu coactita promisit, reueri poterit accederae iurisiurandi religione 3 . lim mo jubjurandum nullum ius daret pra, . doni, si ex pacto id ei non competeret. vi Vide L a. c. I 3. f. 14. ubi diximus . . omnem promissionem . ut ut metu extorisae tam , valete, nedum si juramentum ac- . cesseti t.
Immo non homini tantum, sed id Deo Gyseiugitur J Ex solo juramento homo non ,, obligatur homini . nisi dispositio praeces-
is setit, etsi metu eXtorta. Adversis quem met- exceptio non es IisImmo nec ea adversus hominem est ;is quia non obstante metu voluit. Ex tali vinculo solo pro iuuentis haeredem non teneri Jo Immo promittentia haeres ex promisso metu ab antecessore facto tene,, tur, eodem modo uti promittens ipse. At, , haeres vicissim eandem actionem ad id , is quod interest , habet, quam defunctusia habuit contra eum, qui vim injuria intuisis lit. caeterum, verum est,. quod haeres ejus, qui jurato promittit . de perivriose non teneatur Deo, quia ipse non jur
Quia m haeredem tranferant qua in himmano suus remmercio a is buccedit hae tes in omne jus defuncti. excepto eo, quod -- li personae cohaeret, nec ab ea separariis potest. Hinc in delictis , adeoque S in is perjurio . haeres non succedit. Vid. l. a. c. I 3. s. IT, c. 9. S. II. c. I l. 3. 29. Exprimaeva dominii lege I , Ex hypothesiis Auctoris simul cum dominio suit inti se ductum , ut bonis deiuncti cti haererentri ea, quae alicui debentur , ex ipsa rerum
inaequalitate. L. a. e. et t. S I9. Nos ali-- bi demonstravimus, dominium non esse ,, introductum facto hominum , sed a nais, tora constitutum naturali ratione in haeis redes cum suo onere transire, utpote quio in omne jus familiae succedunt. Vid. Lis a. c. s. Sed & obligationem proprie non se oriri ex rerum inaequalitate , diximus Lis a. c. 12. g. 8.At in his non est tm iEud Deo quassum qua tale I in Sensus est, aus Deo ex jur
mento quaestum non eue in humano,, commercio ex primaeva dominii lege et M atque ideo haeredes non obligari ex ju-- ramento defuncti. Verior est ratio, quam is supra I. a. c. ar. S. 29. allegavit, nimi- Arum, haeredem in meritir, quae sunt pet-- sonalia, non succedere, adeoque nec in ,, obligationem , quae ex delicto, seu peris
turio oritur. Eum eo nomine poenam οὐ alias genter
non debiturum I ,. Passim hoc repetit Au- ctor L. g. e. II. S. I . L. I. c. 4. s. o 18. L. 3 c. 23. f. a. V c. 12. f. s. ., At tapius dictum est, gentes invicem iusis puniendi non habere , adeoque frustrari metuet et per jurus talem poenam ab erari tranea gente.
ista odio praedouum placuit gemitu . Ue. I ri Dixi I. Praedoni quoque promissum
servandum esse, etsi metu extortum; id- , , que z. multo magis verum esse , dixi. ., si juramentum accessi : sed praedonem r. - peculiari actione teneri ob vim iniuria ibis latam. Adde 4. tale placitum odio prae- , , donum inter gentes initum non existere, , , nec ulla ratione probari.
A v c et o R ait, subditis quoque rebelli.,, bus fidem datam servandam esse , si quari talibus data sit. Quod velissimum est. Etiamsi eatisam pre se non injussam M. Manι , iras tameu per vim agendi deesse , Ela J - Ex hypotnesi Auctoris jure nututae, cuilibet laeso jus competit vindclini su-- mendi etiam a principe : at institutis ci- vitatibus inter gentea communi consensu,
- & placito jus hoc resistendi sub gravissi- . mis paenis sublatum suit, prolet. S 4r.
U L. L. c. 4. s. a. n. I. Quod relata- . vimus dictis locis. Diximus , 1. Verum
317쪽
3I2 Henriri de Cocceii Commentarius
. non esse . cuique privato jus puniendi lae-- dentem competere. Diximus, a. Princi.. pi resistere nunquam licere. Denique, S. I. diximus, placitum commune gentium
Aus easse iniustitia J . Si scilicti subdis. ti absque caula relistunt.
Aut resistendi improbitas 3 . Si stiliretis causam resistendi subditi habent, at eno , mes in resistendo committunt excessus.
Ut puratri graviter possis J - De his ergo
is criminosis quaeritur, an fides ipsis datam servanda sit.
, dum fidem dat rex , remittit poenam.
Et servis fidem seruandam I . Non enimis desinunt esse homines; cum quibus D . turae jura obtinent. Metus autem illati exceptio id hie meerit elidi interposito jurejuranuo J. Immo si ex is ceptio metus ejusmodi promissis opponi. posset, etiam juriiurando obstitura esset.. Diximus, jure naturae valere promissionem is delinquentibus qua talibus factam, etiam . non accedente juramento. M. Pomponius tribuum plebis, , Examinavum mus hoo exemplum supra I. a. ς I I. ms.
Ao S. VII. Hic I. sciscet, ubi fides datur subduistis rebellibus. Supra priores I Nimirum , quod cum iis in non si societas, f. 3; quod vim insem tens damnum det injuria 4. D νια supereminem dominis in N; βML sortim J . vi cujus bona, & jura subditis, ob utilitatem publicam, vel in poenam
M auferre potest. L. 2. c. 14. f. Tmod ciuitati compεtit J η improprie vocis..tur dominium. D ritis vomine a summam potesatem hi Nutε 3 - Princeps enim ex delatione po-- puli imperium exercet.
Id enim ius se speciat ad omnes νει susdisorum I. immo st ad omnia iura eorum , . quae in poenam auferri possimi , d. e. ν, -- c. 7. Qtiidni etiam ad stu ex promise bellico natum J,, Vid. mon b. Atm te haec pro. m'sio bellica dicitur, quia cuai subditis, is, belli nunquam estis ridentur inarier fore o=inter taler paaio. nes J . - uia privilegium subditis datum . . de jus subditis ex illo pacto quaestum , M tum contraria lege, tum vi supereminem - tis dominii iterum auferre polist. Ac proinde pelli nis per victoriam finiamdi Des -lla J α Ita ut rebellio non nisi. internecione rebellium finiri queat r ubim denuo notandum, abusive bellum hoe di-- ci, e victoriae nomen huc non pertin
διι illud supereminem nou promiscue c-- petere J Seu saltem intra fines legitimae
Sed quatenus communiter expedit J Primn ceps jus subdi is quaesitum auferre non potest . nisi i. ob utilitatem publicam ,
Iu regimine nare dominico I . Grotius st . tuit, in dominico, seu patrimoniali regno regem pro lubitu de juribus subditorum uilponere posse ; quod alibi late relat,m vi nus.
Id eicili J . id est ex populi voluntam te delato. Plerumque antem communiter expedit .
pacta talia servari 3 - Cum in albitrio sit
regentis, judicare an utile sit, an non, a ex hac ratione parum securitatis sibi pro-ο mittere poterunt subditi rebelles. Vera. ratio est , quod princeps rebellibus. qua in rebellibus, ob utilitatem publicam fidem . dederit, quam proinde Violare nequit. Ubi Bu ita dominii rasum rex exigit camis pensatio tamen facienda 3. Ita ut Princeps. si ob necessi talem publicam res subditist. antea rebellibus contra fidem datam eti-- pit, pro illis satisncere debeat. Adeoque in fidem non frangit, sed salva fide jure suo utitur; neque tunc tanquam in rebelles in id statuit. sed ex jure illo, quod in quos-ν cunque cives principi competit.
A tr c Υ Ο porro ad evitandum duo η hium, quod ob utilitatem publieam ius o subditis . olim rebellibus , ex pacto qum . situm auferri possit, cautelam hanc assertim ut jurato sanciantur pacta; & tunc prin- η cipem teneri putat. it jam satis demon- .ltratum est, eum etiam sine juramento is obligari.
318쪽
Sanciri itirejurando 2 Uti omnia pactam possunt firmari adjectione rei sacrae, cum jus metu absterreatur promittens ne vio-m let illa , ita & pacta inter regem , &ω subditos inita. Aut sencuti J . Qui repraesentant civita.
Dd N ab ipsa talitate J Id est a popu- .lo in statu populari. μνασε fecit tirurgus 2 v Just. 3. 3. Id enim I flat J . Id est si pactum ju-
Ne pMlica quidem utilitatis eansa ναμ dendum a promisso erit J . Tales promissio. nes, etiam non iuratae , nec ob publi-aecam utilitatem tolli possunt. Nam V de stio eodere etestas potuit I. Obligando se, quod mutare nolit. Et verba posinat ita esse aperta, ni nullam exceptionem admittam a . Adeoque nec
Per quas ipse populus Romantis religismobluctatur 3 se Quia earum observantiam v jurato promisit. De quo mox plenius agm
is violabiles, do I. s. c. 9. Non etiam aditis 3 is De Edilium otio.. ne , & ossicio viae Helviori antiq. L. 1. M tu. a. s. 2ς. seq. Quorum tamen Is eri meeretur, id utari iure fereti Quia noceretur ei, cui id I .ge non liceti Liv. d. e. Causa discriminis es 3 ,, QMd nimirumis tri ut sacrosancti dicamur . non aediles. 9uod adius, atque alii lege sola defend haritur J- Non jurisjurandi religione.
Quia antem po re num pspulus iussisset , id ratum erat, sec. 3 is Adeoque populinv legem illam tollere potuisset.
Manente tamen lege . nemini contra agerestu erat J , , Quamdiu lex sublata non est, is tuti erant ex lege. At tri uos religio ptabliea pσpuli Rom ri tuebatur 3 - Tribunos vetere jurejurando plebis 4 cum primum eam potestatem cremavit, lacrosanctos fuisse, interpretes illiis docedant aput Liv. d. c. qNam iusjurandum interteserat J Quod is ex modo allegato Ioco Livii apparet ι un-- de religione eos inviolatos esse , ait. GU
mod ab his ipsis, qvi iuraveram, salva religione tolli non poterat j . Mutuo enim . consensu leges hae latae, & juramento ED
. matae sunt : adeoque quod mutua volun tate conventum est, altero invito tolli non potest. Hine lex Ela sacrata appellatur J,, Immo m sacratae non inde vocantur, quia populus v. de servanda illa lege juravi: Nam plu-- res leges sacratae exstabant . quae iurejuom rando non erant munitae. Talis lex erat. . ne cujus militis scripti nomen nisi iptam volente deleretur: item ne quis, ubi tri-vbunus militum fuit , postea ordinum du- vetor esset. Mandit. de Leg. Rom. c. I 2.m Augussim. de Leg. Verb. sacrata lex. - . tant leges sacratae privatis hominibus iris. rogari, id elt privilegia dari . Cicero proem Sexω. Augusin. d. t. item ne de capite is civis nisi comitiis centuriatis rogare lic uret. Cic. pro Sexto. V de legibus i. - aod Manut. L I. c. 26. Sacratae igitur . dicebantur, quia is . qui adversus eas fa- .ceret, sacer alicui Deo tum cum familia.. pecuniaque fiebat. Febitis voce sacrata triis ger idem quoque Paulus Diaconus m epia. tome ibidem statuit ; ubi simul quosdam is opinari, ait, sacratas diei, quas plebs imis vasa in monte sacro sciverit. Ex praemi Lis sis igitur patet , etiam illam legem, quam sancitum est, ut qui Tri uis, aditibus.. Iudicibus, decemuiris nocuisset, Wω capus, Iovi sacrum esset, familia ad adem Cer . ris , liberi, liberaque Denum ireut, ad sa- .cratas referri posse. Vid. Lis. d. c. sq. Nora adversus populum J . Recte probis . vitis hoc factum improbatum fuit, quiam populus ipse per patres hanc legem pro--havit. Lis. d. i. c. o. Ergo ut diximus iureiurando V eisi , rem obis i poterrant, etiam in causa jubditorum 3 Hoc omnino verum est : atm etiam citra iuramentum obligantur ex pr . mita subditis , utut rebellibus, facto.
Qui metum non intulit, promtuso OIL
G fet J . Auctor subditis rebellibus hic
in consilium dat . ut per tertium, qui me tum non intulit, promissum acceptent δη huic enim exceptionem metus opponi non inpossie. valere autem talem promissionem. tertio laetam, ait, etsi ejus nihil inter- .st.
319쪽
murici de Coeresi Comas itarii di J - Si scilicet Rex promittens fidem e
. tam non servaverit: at id ex pacto est. L.
j as non oritur, Dd tantum subditis: & tetrius , qui eorum nomine , ct voluntate fi dem recipit, nudum est instumentum . omneque jus ad causam pertinet; adeoque S tertio exceptio metus obitaret. Additis. . Auctor supponit casum, ubi inter comm ditiones pacis, vel capitulationis ut vo is eant) hosti promittimus, transfugas. vel in rebelles subditos puniri non debere. Hoc . pactum omnino etiam prodest ipsis subli--tis; & si paciscens contra fidem ditam in eos violet, S subditis fit injuria, ct ter- . tio , cui securitas subditorum promissam est.. Neque obstat, inutile esse pactum quod is alii fit, in primis cum non intersi p .ciscentis. Resp. lure naturae omne pa- . ctum valet, etsi alterius non intersit. is Vid. L et e. r . s. s. Sed & maxime . hie interest ejus . qui transfugas, quosis recipit, securos esse vult; hinc sine eis tales conventiones observari solent hodie . que. Nee scrutabimur, quid, ma quate eis ivtersit J, Sufficit enim, promissum , , id est jus translatum esse in eum , cuim promittitur. Vid. l. a. c. D. Natura mim omnium hominum interes
in hominum ori consturum 3 u ld. quod is interest, nunquam hoc sensu sumitur inis jure. Rectius igitur dicendum est, pro- . missum valere etsi alterius non intersit.
STATU mixtos inter m exissere I. Ubi potestas summa & populo . & regiis competit : at status mixtos non dati , in probavimus in os . proam. XII. . 62Φ.
Sicut de satu puro in purum 3 . ita enimis subditi, qui antea sub statu mete monaris chico suerunt, liberi pactis fieri pol Iunt; is quod exemplis Helvetiae, & Belgii, instam confirmabimus.
Ita es in mixtum transiri pactis potesJ. Immo mixturam illam non pertinere ad , statum, sed ad administrationem , pioba.. vimus d. S. 624. Aus crete panem e ruδ . Diximus. imis perium non dividi, sed administiationem. Etiam cum libertata pαrtis diu in inm- . I. c. 4. s. g. F. I 3.
Auc To a metum bellicum non infirmare pacta, idque ex iure gentium ex te no in bello solenni ita introductum esse , ait. At diximus , nec iure naturali , nec xivili, pacta vi, metu inita infirmari. Bellum sero olenne I . De bello sole . ni. & minus solenni . vide Dissera. proaui.
is Vid. L a. c I. s. 4. Sicut alia habet peculiaria I . Ipsum ius. gentium non tantum, sed & pallicularias lita jura bello solenni jure gentium tribu- . ta, metum figmentum esse , probavi d. .. i. 4. In iure externo p ta J η cujus effectum. esse, fingit , ut possestar talis tutus sitae apud omnes gentes s ut non pullat res abis eo repeti, nec is tanquam sur, ac praedo. puniri: quae omnia explosimus utili. diss. IX. Ita V hoe, ut qua in eo pella promi itinetur ,sus vatiua J . Immo id ex ipso ju-
.re naturae est . non demum ex ficto ali- η quo jure gentium eX e no. Sicut ana inulta quam vis visio non
carentia ex iure gentium pro iusis . Uc. I. Via dissert. prorem. IV. f. I 8. seq. Diui . . IX. g. 6s. Ieg & ea quae notavimus
MN. l68 Ita eg metiu, qui tali bella utriuoe imfertur J Negamus , quae iam jure gentium pro iustis haberi. quae vitio non carent. Negamus , metum, qui bello utrinque i fertur, jure gentium demum Iustum esse. Verius est, metum hunc jure naturae ju
. ratione apparet. hosti servandam esse fi- . dem non ex placi o ge .itium , sed ex nam turae ratione , ex medii nimirum necessi. . tate ι quia alias laesiones sorent immorta
v les, quae tamen cessant, ubi satisfactum
320쪽
est laeso : est autem satisfactum , ubi in uria pacto , vel transactione remilla
suod tamen feri tuter est humani generisI. immo non ideo quia interest generis hu-n manis inter quasdam enim Americae gen- . tes bella sunt perpetua, neque tamen limu mani generis hactenus interest. vera r - tio est , quod transactione remittatur in-- juria.
eum J . Immo Cicero loquitur de jure na-- turae, non de ficto aliquo jure gentium externo , quod in bello solenni obti.
Non tantum uaturalia, sed la quadam
ex gentium cousensti orta J immo tantum . de naturalibus loquitur : nam jus gen- . tium voluntarium Ciceroni cognitum nanis fuit.
. re gentium saltem ad essectus externos . pacta ejusmodi servanda esse, dixit v. 1. Atis etiam cogere alterum ut ses pactic. Si scilicet id ,.quod ptomissum est, prae- ω stilum nondum est. Iulus enim , ipsa rei natura id init sum manet J Id est juxta justitiam inter. nam, quae ex jure naturae est, ct extra. quam nullam justitiam inter gentes agno-- scimur. Caeterum, frustra haec ab Auctoreae tractantur; supponit enim . bellum inj . stum esse. At passim diximus, hellum. inter duas summas potestates nec justum, . nec injustum asseri posse , quia uterque. justitiam causae sibi tribuit , nec iudexae inter eos est ι adeoque semper inter eosis servanda sunt pacta. Neque Me in otia actus tolli potes, ut si ex novo , N Oere libero consensia j . Adeo.
que iure naturae tunc demum fidem ho-- lti ex injusta causa be Uum gerenti se . vandam esse, ait, st fides illa novo acto, . ct libera voluntate postea ratificetur. At . diximus . falla pacta semper servanda eL se, nec novo actu opus esse.
D E eo metu intelligi diles, quem tingentium non improbat J - taxi r. non dari in bellum solenne ex sensu Auctoris ι a. non
dati jus gentium voluntarium ἔ nedum 3. . verum esse , eo jure gentium essectus quodi. dam tribui externos bellum gerentibus. - 4. Fidem metu bellico extortam etiam ju- . re naturae valere, dixi. Certum igitur . est , plane hic non spectari, an ius gem, tium improbet metum . an non.
Nam s stupri inferenda metu exto tram Id quippiam, εφ. veri- σit, rem comsistitam intra jus naturaleJ,, Diximus, nis mnem fidem , quovis metu datam, se si vandam jure naturae esse: adeoque etiam is eam . quae metu stupri fit. At alia quaestio
is est , an propter hanc injuriam agere quis A ad reparandum possit Τ quod assirmamus , is sed peculiari actione. - Εquidem jure civili quidem distin botur inter metum justum, S injustum .is ad eum essectum, ut exceptio metus A non detur ob metum iustum, nec reis
is scindatur pactum nisi ob metum injustum. o At jus hoc civile inter duas gentes belo lum gerentes allegati nequit. Via. supra
a. c. II. S. T. V e. I a. s. Io. sertia ius gentium ad talem metum visu
suam nora porrigit J,, Dixi , ius gentium o non dari, & promissiam stupri metu iureis natu ae valere, ac promittentem inde o-
bligati. At quia causa metus ipso naturaeis jure, inter hostes quoque . illicita est .ri ideo separata actione coactui agere potesto ad omne id, quod interest. Adeoque
,, jus naturae omnino vim suam etiam ad M talem metum porrigit, ita ut promittens inde obligetur.
AUCTOR ait, etiam hosti perfido fi-- dem esse servandam 2 Quod plenius ex- , plicavimus I. z. c. II. S. I 6. Vid. hor. I. , 3. c. 23 S. 2. In generali tractatione I A Ubi de pro- ro missis juratis in genere egiti L. a. c. 13.
Pyrigendum ad hosti quoque per or 3M Nam ex eo , qu. 2 hostis delinquit , n o bis delinquendi facultas nulla competit. Neque obsat r. quod ex delicto hoc hostis teneatur ad reparationem. Resp. Immo temisisse videtur hanc iniuriam dum cunistrahit cum pei fido; ac ideo fidem datam fallere nequit.