Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, cum annotatis auctoris, nec non J.F. Gronovii notis, & J. Barbeyracii animadversionibus; commentariis insuper locupletissimis Henr. L.B. de Cocceii ... sub titulo Grotii illustrati antea editis, nunc

발행: 1752년

분량: 646페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

4 Is

Guebitur ipsa αἰ aestimationem J ,, Te- ,,nebitur ad id, quod promi sit, adeoqueri vel ad rem ipsam praestandam , vel ad id, ,, quod tantundem est. Fabius Maximus, is cum ' pnatus pretium, quod Annibali pro se redimendis captivis stipulatus erat, dare,, nollet, misso in urbem filio fundum ,

, , quem unicum possidebat, vendidit, ut si fidem libelatet. Val. Max. l. 4. c. 8.ri Grol. I a. c. ID f. I 6. M ε.

si Nis lex aliqua datis cognita id quoque impediat J .. Sensus videtur hic esse, quod se si lex praepositionis ei cum quo agitur. M satis nota sit, is nec ad aetiimationem ,, agere possit , quia sibi imputate debet

x, quod cum eo contrahat , quem scit n. s. cultatena paciscendi non habere.

Et de Gruno culpa dato I , , Si pacto hocis alii aliquid abeae

Immo N ex crimine ad poenam crimini respondentem J is petere nimirum potest is , is quem decepit, ut summa potestas, cuius is nomine contraxit, eum vel puniat, vel, dedat.

Eoua obligantur J ,, Quia saeto ejus illi. D cito lalteri aliquid abest , quod faciensis de suo restituere debet ei, cui id abest. D F ea desi iant, opera , aras iisertareorporis 3 is Quia hoc unicum medium estri reparandi jus alii ablatum. Ex poseriori J o Si dolus accesseriti Per sua I Nam de malitia . & de meis rito agitur; quod personale est. Aut bona J A Si damnum alteri datum, , sit. Aut titrumque J ,, si & malitia punienda, & damnum restituendum. Pro delitat quantitate J Proportio enim si esse debet inter poenam . & delictum. Si qtiis temtioueni interposuit. semetipsum illigari nolle J ,. Sciens se ultra fines man- dati agere. Neque enim tunc obligaturis eX pacto . sed ex dolo; de hoc enim

,. inter partes contrahentes cogitatum non est.

latum eum delicto . Uta vaturali vim e barent J . . Nisi partes invicem ita contra is hant . quod alter nec de dolo agere ve-- lit. Tale enim pactum omnino valet ,

quia partes de suo ju e disponunt. Aprohibitio, quae iure stomano hac in re si exstat vid. l. I. et de f. l. 23. de , R. I est mere positiva. Icrum raIi ri nem , cur interposita testatione, se obliari gari ipsum nolle, nihilominus de dolois teneatur, iam dedimus , quia de dolo,, cogitatum non est inter contrahentes ;- alter enim hona fide contrahi putat. Se-- tus si doli, & ne ex eo teneatur, in ,, specie mentio fiat.

An S. V. Auae summa potesas I is Si dux intra

,, nnes officii fidem dat.

Aut nimiser ejus 3 si Si mandati fines

excessit. νεο id eertum est, aueram partem odi gari J ,. is enim, qui cum praeposito con ., trahit, allegare nequit, eum extra finesis officii fidem dedisse. Si enim vel lanima ,, potestas, vel ejus minister, parati suntis fidem datam implere, ipse omnino tene , , tur a sua quoque parte promissum prae-- stare.

Me dici posse, elaudicare eoutractum Iis Absurdum enim esset, negotium in alteis se rius persona ratum esse, in alterius non. ,, L. a I. f. p. F. rec. ara. Quando vera se claudicare dicatur contractus, & quaenam ,, sint exceptiones . late tractat Barbos. ω, cu c. 84. de contractu u. 3 q. Mimm de comparatione eorum . qui nis

dii stim ad superiores I ri Sensus est . quod

hactenus quaesitum fuerit , an promissa eorum, qui minorem potestatem habent summam potestatem obligenti VId. S. 2.

ri quatenus inferiores ex minorum potestam tum promissis teneamur.

Obligent intra eos actas , qui flent ab , ipsis imperari J . Omne ius ducis in ins . riores dependet a concessione superi . ris . sub qua continentur omnia , sine . quibus congesto illa commode explicati.

nequit.

quaedam promittit , quae sub officio non . continentur , inferiores inde non obli

gantur 3.

422쪽

gantur, nisi consentiant , quia dux h . elanus disponeret de iure alieno. Proderit in mere utilibus omnino J . Et sim pactum absque eorum consensu initum . sit ι locupletiores enim fierent alteriusis jactura.

Id enim in potesate comprehensim satiss J . Ossicium enim ducis. & magistra- . tus est , utilitatem militum, & subdito.

. rum promover In his, quis onub ora eum halem, imim ea, quae imperari solent omnino J . Namae tunc jure , & nomine summae potes ausis Contrahunt duceλ Unde semper obli-. gantur inseriores. Extra ea J . Scilicet quae imperari lent, seu quae sub ossicio continentur.

Ita s acceptaserint J - Quia alias Duxis de alieno jure disponeretistis eongruunt his , qua de stipulatione pro tertio alibi disse imis 3 . De qua pleis ius supra L 2. c. II. s. 12. U 13.

D E bElli eatio . N eonsequentibus transigere , ad belli tem non pertinet JRatio in aprico est . quia ejus est bellum finire , qui gerere suo jure potest , ade que solius summae potestaris. Ducibus bellum . non pax commissa , uti procuratorubus iis . non transectio. Vid. Iur. c. 2 .f. a. seq. Ea tonsequenti s 3 . Id est , sine qui- ωhus bellum geri non potest. Belli gerendi pars est 3 . Duci autem s . la gestio belli commissa est. Eis tum maxima potesate praeposim fra rit 3 - Εis liberum belli arbitrium ei comis in misssum sit. Ea de helii Gaia erit inusiuemla J . Quiam tantum belli gestio ei commissa est; non. autem gerit hellum qui de eo transigit. Nempe eorum , quae ad ductum belli non pertinem 3 . Adeoque quae sub ossicio

m ducis non continentur.

sttiod osendunt anteeedentia I . Nam . agebatur de pace certis conditionibus is ineunda , pro qua spopondit posthu-- mius. Liv. l. s. c. 4. S. 6.

An S. VIII.

INDUCI As dare, ducum es 3 Hoeverum est de induciis, quibus bellum non impeditur nam tunc sunt pars administrationis, ac sub ducis mandato , & ossicio id continetur i adeoque de induciis paucorum dierum. Secus si ad plures annos contrahuntur. Viae Te . b. se' l 3.

c. 2I. f. 4.

Sed V minorum I . Ita enim urbe obis insessa praefectus inducias ad sepeliendo

remortuos, &c. concedere potest.

Nam alior duces pares nou obligant I. In hos enim imperium ipsis non com- petit : adeoque illi plane ex induciis in concessis non obligantur, nec vi pacti, . quia fidem non dederunt se nec vi im- perii , quia ejus imperio non subsunti Livium J - L. 24. e. I9. Duo hi con- . sules Casilinum oppugnabant. Falatu Cam. panis orantibus permisit , ut abire ca- puam tuto liceret. Marcellus paucis egres- sis portam . qua egrediebantur. occupa- Vit , caedesque promiscue omnium circa Portam primo , deinde irruptione saetam etiam m urbe permisit. Quinquagintam vero primo egressi campanorum quum is ad Fabium confugissent , praesidio ejus in Capuam pervenerunt.

Ao s. IX.

Duco M non es J Utpote quibus sal. rtem potestas administrandi, non alienandi concessa est. At praedam aliquando conce

dere militibus posse, supra dictum est , LM e. 6. I. 18. sq. Noe jure bria Nigram ademta J . Vid. . Grou. h. Quare Saguntini rem petebant,

. ut populus Romanus ea vellet confirm . re, & rata habere, quae duces concesso. rant. I v. l. 28. c. 39.

Ideo a Mesauilsa , quo dure capta erat d. Et qui eam matrimonio sibi iunxit. In res ali , gna in praeda fou J . Scim licet, res mobiles, quae ab hoste capiun-

Non tam ex vi potesatis , quam cui que puli morib- Immo pendet id ex nis. nibus mandati regulariter enim p da

423쪽

. cedit populo : at si victoria aliter non . satis commode haberi potest , erit pars. ossicii eam promittere militibus. is nondum quasta 3 η id est, praedamo suturam , vel etiam immobilia, quae ple- rumque non nisi certa conditione d

. duntur.

De quibus summa pote sis arbitrium erigurri , res plerumque non patitur J . Ade que quae arbitrio ducis relinqui debent, in indeque sub eius ossicio continentur e quiis pro varietate circumstantiarum judicarem debet, an magis intersit deditos sub conis in ditione accipere , an vero eXtrema teno

ti tare.

Dueiblia non sumnias J Quibus vel ob- .sidio urbis . vel defensio urbis obsessiem commissi est. Intra ea , qua ipsis agenda eommissa suis 3. id est , si mandatum id ipsis est, vel . sub mandato ex natura negotii conti-

. netur.

Ut oratorem J . Qui causae servit. Non ut iudicem J . Qui causam decidit. Saturninum iura casum 3 . Saturninus. ut Glauciam consulem faceret, Memmium. consularem virum interfecerat; quo no-vmine consides ex scio armati Saturnum num persequuntur : qui cum fide pubibis ea descendisset in curiam, ut civili mo- . re causa traetaretur, lapidibus est obtu-

. tus.

Dara Me J mur. m Mario. Appian. . de bello Cis. I. I. Atqui C. Marius ex senasusconsulto p te item acceperat a . Teste ipso Cicerone . in dicta oratione. Comprehensum iis danda impunitatis d. Cicero in allegato loco videtur innuere, ae Saturninum consensu ipsius Marii , qui . fidem dedit, interemtum fuisse. Vetba. haec sunt : Ae s fides Sasui uino uasa. es , non eam Rabiritu, sed Marius de- . dii; idemque Oiolavis, s in Me 1 u se-- tu , in.

An S. X.

Q u i A de σε agum aliena , quatemucontractis natura patuin adyli, ingenua interpretasio J Saepius iam dictum est, strictam . S laxiorem interpretationem jure naturae cognitam non esse : & verum non

esse, illam in dispositi e de re aliena, commentarius hanc in dispositione de re propria obtinere

Adrisis.. Omnia dependent a mandato. Si s . cultas paciscendi de illa re continetur. sub vi omeli, & ex natura negotii man- . dati sequitur, tunc semper valet paetum.. etiam ratione mandanti S. Ne aut ex ipsorum facto summa pote phu , quam velut, obligetur 3 . Hoc non η dependet ab aliqua interpretatione , sed a natura negotii : si pactum convenit. naturae negotii, semper tenetur mandans. ex suo consensu. Ans ipse damniam subeant ossicium faciem do I . Si ex natura negotii facultas pacis . cendi non sequitur, ὸeficit mandatum . M adeoque damnum sua culpa patiuntur do- ces. Hinc tutius est , in dubio conse . sum superioris expetere.

An S. XI.

E o iure arreptis censetur, ut de eo tilis astris popini arbitritim st 3 a Rationem al- legat, quia in pactis, quae de re alienam fiunt, stricta fieri debet interpretatio, ne . ex ducum iacto summa potestas plus, . quam vellet, obligetur, S pracia. V .rior ratio est, quod illi, qui pure se de R dunt, vere servi fiant , adeoque in eos. omnia jura, quae in servos statuta sunt, in obtineanti Gentio III iid . Apud Lap. I. 44. c. II.

. l. 4s. c. I.

IN sponsioni ιδ . L. 2. c. I . S. I 6. E ciet tis ratibabitione non I xuta dux in inhia r e teneatur J . Nihil enim pro- . misit , nisi sub conditione ; qua deficiis . ente nihil actum intelligitur. Nisisi qua locuplatior saetis e IJ . Tuncis enim non tenetur ex pacto , sed quia . aliquid alieni tenet, quod ei, cujus est.

. ex regula naturae restituere tenetur.

424쪽

AT Rur molli Lib. In cap. XXII. I. XIII. Ais

fieisse Lore is legi in J Idque conclu- testatem victoris transeunti Neque id ne- . dii ex stricta illa interpretatione pacti , gabant Locrenses; sed causabantur, non in quod de te aliena agit. Vid. s. io. At . dolo, seu ex proposito praesidium Roma- . in genere verius est, urbe dedita etiam η num dimissum esse, sed clam profugisse, is praesidium deditum censeri, quia omnia ν atque ideo dedi non potuisse. Lib. L. jura publica, ct privata urbis in P 24. e. I.

CAPUT XXIII.

De fide privata in bello.

L Restillatir sententia fatuens, prium res fide hosti data nou ob in .

II. Ostenditior oblatus eos etiam' tae , V latroni: quatenia οm. Minor hic non excipitur. IV. Ea ror an liberet. V. Solvitur objectio sumta ex publica titilitate.

VI. A aut in ante dissi ad Mem da

tam reditus in carcerem et VII. In cea tum locum rion redeundi et non militandi :

VIT Non fugiendi.

IX. Captum alii se dare non posse. X. An μήυati cogendi sint a serus postsatibus implere quod promiserant. XI. Qualis interpretatio in hujusmodi padiis ad lenda. XII. suomodo struendae voces Vitae , Vestium , adventus, auxilii. m. Rediisse ad hostem quis dicendus: XIV. Justa auxilia quae, in deditione, sitis conditione facta.

XV. Vita ad executionem pertinent , conditionem non facere.

XVI. De talium pactorum obsidibus.' L ceronis est illud α satis tritum t etiam si quid 3 singuli temporibus aiatim hosi promiserint, es in eo ipso fides conservalida : singuli , ' milites puta, aut paganir nihil eni in ad fidem resert. Mirum est ' ii ventos esse juris magiitros Φ, qui docerent, ' pacta publice eum hostibus inita fidem adstringere; ' at quac a privatis fierent, non item. ' Nam , cum privati jura privata habeant, quae obligare possunt, '& hostes φ α- paces sint acquirendi juris, ' quid esse potest quod obligationem impediat ρ adde quod nisi id statuatur, 3 ' datur caedibus occasio , libertati impedimentum t ' nam & illae caveri sepe , .' & haec obtineri a captivis , ' fide privatorum sublata, non poterit. U. Immo ' non hosti tantum illi, ' quem ius gentium agnoscit,

' sed & latroni ,, & piratae data privatim fides obligat, perinde ut de fide publica

m ritate tutorum, st dominorum, obligare se nequeunt.

3 Datur eaedibus J Μinus enim parcent poli tentibus se redemtum iri , & si eui pepere rint . eum . quod nunc saepe fit , fide data nunquam dimittent ad pretium redemtionis eo parandum, si certum erit, eum ista fide noli obligari.

pora experirentur.

425쪽

LIBER III CAPUT XXII L

. v. a Supra I I l. e. XL s. 7. V M. Ill . cap. XIX. s. s.

c. 7. s.

e Lib. II, c. XI. b. 6.ὰ cap.

XXII. g.

publica supra ' diximus. ' Id interest . quod si metus iniustus ab altero incultus impulerit ad promittendum, is, qui pro milit., ' petere restituti ne in , aut, si alter nolit, ε ' sibi eam praestare potest. ' Quod s iumetu procedente ex bello publico juris genuum locum non habet. Quod si & jusjurandum accesserit, ' jam omnino quod promissum est pnaestandum erit ab eo . qui promisit , si perjurii crimen effugere volet Sed tale perjurium si in hostem publicum commilTum sit, ' puniri ab hominibus solet : ' si in latrones. aut piratas , si dissimulari odio eorum,

quorum commodum agitur.

III. In hae quoque privata fide 7 ' minorem non excipiemus . ' qui ejus status est, ut aetum intelligat. Nam ' quae minoribus consulunt beneficia, ' ex jure sunt civili. Nos ' de iure gentium quaerimus. IV. Et de errore alibi ς dixitnus, ita jus dare a contractu recedendi.' si id, quod per errorem creditum fuit, ' in mente agentis vim habuerit conditionis.' U. r. At, ' quo usque se extendat privatorum in paciscento p testas, diffieilior inspectio est. ' Quod publicum est, a privato alienari non posse, satis conflat: nam si ' ne ducibus quidem belli id per milium est, ut ' modo . probavimus , multo minus privatis. Sed ' de ipsorum actionibus , ac rebus quaeri poteli, quia videntur ' haec quoque concedihollibus non posse sine aliquo damno partis r unde videri possunt talia pacta ' illicita cum civibus ob jus supereminens civitatis, ' tum comductis militibus ob fidem sacriamento datam.

a. ' Sed sciendum est, ea pacta, ' quae malum majus , aut certius evitant, magis utilia, quam damnosa. etiam publico censeri debere.' quia minus malum induit rationem boni: ria eo, κακῶν ἰπο- ra τα πιτει m.

ut ait quidam apud Appianum. Neque vero ' fides sola, qua quis potestatem ipsam ibi, & liιarum rerum non abdicat, ' neque utilitas publica ' sine legis auctoritate id efficere potiunt, ut quod factu in est, etiamsi contra officium iactum e1se detur, irritum sit, & effectu juris omni careat. 3. ' Lex

GRO NOVII. 4 Sibi eam ni sise J Protestando . R nihil soluendo. s Quod in m tu proeedente ex ,ella J Neque metus ille iniustus. 6 Dubsisti iri J Impunitum transmitti . non quasi non sit periurium. leu quia istis homini-hus ius iton redditur ι quippe habeantur pro servis paene, atque adeo pro nullis. ν Miu .m J XXv. annis. a ratis salis es J Eam vim naturae , ingeniique habeat. y In mento agensis J Ita polumium sit . ut uerit praeeipua eausa contractus e qua deficiente, etiam quod actum est , irritum fore, tui te eo sensum putatur. Iliaeuia eum eisibin ah - J Tanquam qui non habuerint potestatem earum actionum , Seterum, ob ius, quod in eos hahet princeps. vel civitas. I Maltim in in J Seilicet raptus eluis . vel miles . aut in perpetuum omittendus est , antquandam actionem, vel rem suam debet oblia gare. ae subtrahere eivitati. vel priueipi. Satin consulit iuri eminenti eivitatis. vel principis, se conservando. Alterum perin.le aecipiendum est. ae si morho . vel ealamitate amissum esset. ta Fides sola I Promissio, qua quis non alterius se ditioni subjieit. & manet rerum suarum dominus, etsi ad aliquid dandum, faciem diamve se obligaverit. Prava interpretatio. Fides est heie obligatio erga eum . cuius alia quis Rhditus est , vel Μiles eonductitins , aequae sola non impedit quominus ille dominus si rerum . & actionum suarum . quamdiu eam potestatem non abditaviti I. B. 2G R O-

426쪽

a Lib. I.

3. ' Lex quidem posset adimere subditis aut perpetuis , aut tempor xiis , hanc potestatem : sed neque lex hoc semper facit ; 33 parcit enim civibus e neque semper facere potest ; nam leges humanae , ut alibi diximus , vim obligandi tum demum habent , si latae sint '' ad hu- ἡ Λ , manum modum, ' non si onus injungant. quod a ratione , & natura pla- n. a. i. Licne abhorreat. Et ideo leges , & praecepta specialia, quae tale quid aperte u u. prae se ferunt, ' pro legibus haberi non debent generales autem leges

interpretatione benigna ita accipiendae sunt, 'ut casus sumina: necessitatis Lia. n. a. excludant.

4. Quod si actus , qui lege, aut praecepto interdictus erat, & valere vetitus, ' interdici aequo jure potuit, ' jam irritus erit actus primati, ' sed puniri tamen idem poterit, ' ideo quod promisit id, quod sui juris non erat, maximo ' si juratus id fecerit. H. Promissio captivi ' de is rede .ndo in carcerem merito toleratur: εο ' neque enim deteriorem reddit captivi conditionem. Non ergo, ut quidam existimant, gloriose tantum fecit M. Attilius Regulus , ' sed &quod debebat r Regulus, inquit Cicero, non debitiis conditiones, pactiones επ.Iαque bellicas. V hostiles perturbare periurio. Nec obstat illud φ 2 q. . .

III. OL R

AI qui ficiebat. qtra sibi barbarin s.

Tortor pararet.

' Nam & hoe fieri posse jam scierat, cum promitteret. Sic & de decem Captivi R, ut quidem ex antiquis scriptoribus rem narrat - Gellius , octo pas- VI tali inium juss/m non esse sibi responderemit, quoniam ' dejurio Uncti forent.

VII. I. Solent & promittere quidam, ne in certum locum redeant, ' ne adversus eum, qui ipsos in potestate habet, militent. Prioris exemplum apud Thucydidem , ubi ue Ithomenses promittunt Lacedaemoniis, exi- e Lib. Lturos se Peloponneso, ' nec unquam redituros. ' Posterius nunc frequens 'et f. 'etus exemplum est apud Polybium, 1 ubi dimittuntur ab Amilc re fi ib. I.

Nieuses eorum quisquam arma hoylilia ferret. Simile pactum habet in L Gotthicis Φλ Procopius. a. Hoc pactum quidam irritum pronuntiant, ' quia sit contra officium, quod

petire, quam quidquam sui hostihus, eum ine rum potellatem venerint , pacto obligare. 14 Ad humanum motim J Non plus exigant , quam potest ah humana imheetilitate priestari. Is Redeutida in earcerim I Si scilitat aliquid quod suscepit . eum di initteretur, nian effe

cerit.

6 Neque enim doteriisem 3 Quippe qui , sessiciat, liberetur : sin , eodem sit loco , quo

antea.

7 Ne eertum Aetim 3 ubi praesentia illorum vehementer aut utilis illi parti, de qua captiavi sunt, aut damnosa illi, quae ceperat , Se κdimittit.

a 'urio thim I id est . eapitis minores , ut Nomuitis de Regulo loquitur. DME III. v.)h Hoeonitis 3 Gotth. II. de Herulis. cap.r Hoe exemplum diversum est ab eo . quod in eontextu indicatur. In Ioeo prae in denti POLYax a nullum est pactum, sed comminatio tantum Eami aris. I. B. GRON o v I a Parriι enim rivibus a Non vult eos potius

427쪽

. L. n. e. quod patriae debeatur. 'At non, quicquid contra ossiclum est, statim &V. g. irritum est, ut & alibi, & supra ρ diximus. Deinde vero ' ne contra 'qζ .. ossicium quidem, libertatem sibi parere id promittendo , quod jam est in M. F. s. hostis manu. ' Nihilo enim deterior fit patriae causa, cui is, qui captus - , eit , ni liberetur, ' jam periisse censendus est. VIII. Promittunt & nonnulli ' non fugere. ' tenet hoc eos, etiamsi is vincti promiserint, ' contra, quam quidam sentium. Nam & sic solet aut vita servari, aut mitior obtineri custodia. Si vero vinctus sit postea, ' ita demum δο liber erit, si ideo promiserit, ne vinciretur. IX. Satis inepte quaeritur, ' an, qui captus est , alii dedere se possit. Nimis enim certum est, neminem sua pactione ' jus alteri quaesitum adimere posse. Est autem raptori jus quaesitum, 'aut ipso belli jure, aut partim belli jure , ' partim concessu ejus, qui bellum gerit, secundum

a Lib.UI. ea , quae supra φ exposuimus.

s. Vi- 3- X. Circa effectus pactorum egregia quaestio est, ' an privati , si in 3 tym negligentes sint, a suis potestatibus cogendi sint eam implere. Et ' cogendos verius est in bello duntaxat solenni, ' ob jus gemtium , quo bellum gerentes obstringuntur alter alteri jus reddere, ' etiam de factis privatorum , ' ut puta si a privatis violati essent hostium legati. 4 a M. Sic Cornelius Nepos, recitante 4 Gellio , scripserat, multis φ in senatu pi 3 - νιι euisse, ut ii de a 3 decem captivis, qui redire nollent, datis custodibus ad

Hannibalem deducerentur. . Lib. II. XI. ' De interpretatione tenendae regulae jam 'aliquoties memoratae, Vbiis ut a proprietate Verborum non recedatur, 'nisi absurdi vitandi causa, .. xx. s. ' aut ex alia satis certa mentis conjectura r ' ut in dubio magis interuas. pretemur verba contra eum , qui legem dedit. XII. ' Vitam pactus non etiam ad libertatem jus habet. ' Vestium nomine arma non veniunt e sunt enim haec diversa. Uenisse auxilium

recte dicitur si sit in conspectu, etiamsi nihil agat i ' nam ipsa praesentia suam vim habet. XIII. At as ' rediisse ad hostem non dicetur qui clam rediit ut st

xa Non hora J Si habeantur in tiberiori

tustodia.

iu Vincti J Quum in arctissima 'eustodia ha

herentur.

ao Liber eris , I. ideo promiseris 3 Quia promissionem non videturbaecepisse , qui eum te

net. a , II. 4.

α t Atii δε dedera J Vel diim trahitur ah ho mine ignoto , aut infesto , videns alium notum , praesertim honoratioris militia , vel etiam ii. teris e eustodia datis. a ciueusti e s J IIvius enim primario sunt, . quae eapiuntur. a 3 Deeem repat is 3 epos Hannibal dimiserat, ut tentarent , numquid senatus Romanus redimeret raptivos , sde data , si non impetrarent . in eastra redituros. α4 Venisse auxilium 2 si quis promiserit aeditionem . nisi eertum intra tempus adventa rim auxilia . R illud tempus finiatur . dtim auxiliarii e longinquo prospiciuntur . illique mee dum aut applieuerint se nobis, aut aggrediantur hostem . D ne peridia deditionem reculabit.

as malusi ad hos/m J Si quia promisit se rediturum ad hostem nis enia musa dimittit rid effectum reddiderit . non sati,secit fidei . si se rediit. ni nemo intelligeret rediisse , quo fallens hostem paullo post evaderet. GR

428쪽

tim exiret : rediisse enim ita intelligi debet, ' ut in potestate hostium iterum sit. Contraria interpretatio veteratoria o ' Ciceroni , stulte callida, ' quae fraudem in se, & penurium habeat. Eadem Gellio fra dulenta calliditas , ' a Censore ignominiis notata, qui eam adhibuerant , intestabiles , & invisi. Iura auxilia in pactis deditionis non faciendae, ' si ea advenerint , intelligi debent talia, quae periculum cellare faciant. XU. Notandum & hoc, si quid λε de executionis modo convenit, id conditionem non injicere pacto, ut ' si dictum certo loco solvi, qui

locus postea dominum mutaverit. XVI. De obsidibus tenendum quod supra diximus, plerumque eos' accessionem esse 7 principalis aeuis , sed tamen conveniri etiam pol se ' ut disjunctiva sit obligatio , nimirum ut aut fiat aliquid, aut obsides retineantur. Sed in dubio tenendum est illud , quod maxime est naturale, ' id est, ut accessio tantum credantur.

G R o T sed Justa oti,ilia in pactis vivi is J Sunt eius pacti exempla quatuor in III. Gotthieorum Pr copra. c Cap. 7. U. 3Ο. 77. AEuil de Luea apud Agathiam lib. I. ce. r. De castello Corseae apud Ei mis historiae Genuensis Malia libro XvIII. R in bello in muros. Habet tale & Promor lib. XI.

Gllo No Irias De exemtionis viso J Istque modus propter incidentem musam non queat servari, non ideo rem ipsam esse irritam. et Principalis actus J Eius , quod maximum,& praecipuum promissum est, adeoque hoc P instito illos debere dimitti.

LIB. III. CAP. x x I I L

blica . sive a summia . sive a mi-m noribus potestatibus data : hic agit de fi-m de, quae privatim in bello datur ; S ait.. privatos invicem fidem dare poste : I. . quia de suo jure disponunt: a. quia jusis in hostes translatii potest : 3. quia alias . taederentur capti , ct libertas impedire.

in tur. S. I. Idque verum non tantum LL

m se, statuit , de fide hosti , sed & latro.

. nibus data : quanquam si metu injusta v fides extorta est , restitutionem iure na- tura: non iure gentium externo in bel-- lo publico impetrari posse . putet . nisi v juramentum accesserit; tunc enim absquem nota perjurii recedi a fide data non pos. . se; sed unicuique hominum licere tale η perjurium punire , solis exceptis latronu. bus, & piratis: eorum enim odio dissimula-ν ii periurium jure gentium, fingit. f. a. ι Per

a De of III. c. a. Lib. VII. e. Is e me I

429쪽

is Pergit . fidem datam etiam a minotem valere , Τ 3. etsi error accesserit . quiis consensum non impedit circa rem, S. 4.. Neque obstare , quod publicum ex pacto in tali damnum aliquod sentiat; nam ma-ν ius , aut certius malum inde evitari . . ς : nisi lege publica actus interdictus . iit. s. 3. u. a. 3. Hinc concludit. privatum promittere . hosti posse . se rediturum in carcerem . . . 6. se in certum locum non reditu- rum , s. r. se non militaturum , ibid. - neque hoc casu contra ossicium patriae . agi , quia non fit deterior ejus causa , - cum captus patriae plane sit inutilis, ibid. in se aufugere nolle . s. g. . Porro ait . frustra quaeri, an captus is se alii dedere possit, s. o. Denique do- et privatos . si fidem latam non im pleant . a suis cogi posse potestatibus ut is impleant, L I . . Tandem redulas interpretandi pacta au privatis inita suppeditat s. x I. Atque exinde concludit . eum , qui vitam p . eius est , jus non habere ad libertatem, j. la. Rediisse non videri qui clam re . diit, S. 33. Eum . qui promisit, se u obem non dediturum si auxilia advene-- rint . intellexisse talia, quae periculum in cessare faciant, S. I 4. Si promissum cer-- to loco solvi, non teneri paciscentem sim locus pollea fiat non tutus , s. 1 f. R in. gulariter obsides , ct pignora liberari finiam ta obligatione principali , nisi aliud in . specie dictum sit , S. I 6. Quae singula. nunc examinabimus.

AD 3. I.

NILI Tas puta , aut pagam J . Ommnes subditi. Iuventos esse iuris magiinoi J . Uti Za-- sius in libello de pueris Judaeorum ba- ptizandis , quem refutavit Echius Theo. l igus cui respondet tisius in Apol .gia au Echium p m 427. ubi Gloilam, . Hosticum, Odotienum . Bariolum , ct Angelum , Iasonem , Fulgosium , tam Mneum . Andream de pius . Dulcium , . Philippum, &e. allegat. Rationem pra, cipue affetunt , I. quod militatis disci- plina, ct juramentum praestitum exigat, ne privatus ab hoste ullum lucrum ata. quirat : z. quia capti postlim Inio redire tenentur , contra hoc jus publicum p . stliminii nihil promitti posse : 3. Multo minus pactum valere pagani , quippe quod hostis contra iuramentum militare, . adeoque turpitet exegit, Sc. quae dubiam examinabimus iusta j. s. U .Pιucta publice eum ho=bis mira 3 . Id. est . vel a summis potestatibus, vel a duae cibus belli. At qua a pristis I , , Sive singulis muse litibus, sive paganis. dis a L pag. 428. Nam cum privati iura privata babeant IDudum ostensum est , fidem omnibus , etiam hostibus . esse servandam , modo dari jure potuerit : potest autem semper dari de re sua , quia prout quisque de re sua disponit, ita jus est. Et hoses capacet Iim aeqnireudi iuris Iri Si fides eis tanquam hostibus datur. rid.

'id esse potes quod obligationem impe

,, Cum de suo jure, adeoque licite, , disponat. Datur eadibin oecaso . libertati impedia meritum J Ilae rationes sunt mere polu,, ticae ἔ jure naturae enim captus occidi,, Potest , ct libertas in perpetuum auserin, , ri et adeoque hactenus nulla fit injuriam captis.

is cri allicerentur domini ut parcant captis. Et hae obtineri 3 - Nisi promittentem se jure obligari ad fidem servandam , alterri pro certo habeat. Fide privatorum sublata, non poterit Iis Quia promittens fidem datam implereri non teneretur, idque ex hypothesi illo-- rum durisconsultorum , jure.

N o ετ hosti tantum I is Vid. I. I. c.

is voluntarium , quoties nimirum quis Deris bellum publicum solenne hostis construse tuitur. Quale jus gentium non exstare . se diximus.

Seia cit latroni, BD. 3 - Nam hos hostes

ri jus gentium non agnoscere, Auctor ita. is tuit : adeoque bellum cum his mimus Aleame esse, ait, I. I. c. 4. s. I 8. π 6.

430쪽

e. 3. Ir. e. 19. 2; ibique nonis procedi ex privilegio illo gentium, sedis ex jure naturae , L a. c. I. F. 4. n. I.

i. 3 c. 3. 6 6. UM. Dissert. pro . ,, Ix Cap. q. S 7 Id inseres , qtiou A metis iniustis -- puleriι J o Frusita id quaelitur inter hostes, quia supeliotem non habent, qui de j o re decidat. Petere reVtitutionem J is contra promissiodi, nem factam

Sibi eam praeaare poes J - Non solve m do, seu praestando id , quod promisitis & hoc est , quod Auctor passim ait, me-

, , tum inserentem teneri liberare eum, qui M promisit. L. 2. c. 33. 3 14. c. 17. S. II. c. I r. S. I. u. a. B' 3. l. 3. c. I9. ,, S 4. c. 23. S. 2.2uod in metu procedente ex bello publico iurri gentium locum non habet J ,, Utpote se quo iure, etiam ob metum injustum adis effectum dominii externi , restitutionemri non dari, putat. Quae monstra relata viaismus l. 3. c. I9. f. II. L a. c. 17. f. is I9. L 2. c. I s. f. I. M.

Iam onmim quod promisum es praesaridum erit 3 - id est , sive justus sit metus,

, sive injustus : quia vis, & metus non tolis lunt consensum. Rationem autem, quam

,, Auctor supra adhibuit , quod licet jusia homini non si quaesitum, Deo tamenis id debeatur, late examinavimus l. z. c. is l3 S. I - .

is hic Auctar errorem illum perpetuum ,ri quod natura cuilibet homini jus punienis di alterius delieta competat : quod pacissim refutavimus. Si hostis privatus fidem is datam non servat , superior ejus implori rari debet ut eum adigat, vide infra g. Io. Si nolit, nova haec belli causa estis cum ipso superiore 2 extraneis autem is nullum jus de perjurio cognoscendi comisis Petit. Si in latraris , aut pisaων , di mulari odio eornm J A Fabula haec iam explosa ,, est supra l. e. I9. f. p. Latro ius, , agendi ex paela vi , ac metu exto to, habet; at is vicissim promi enti tenetur, ob metum injuria illatum : atque hieis processus juris naturae est, de quo L a. e. .II. L 7, esimus. , Tom. Ira

M tW o an, non excipiemiu J η ui viginti quinque annos non habeti Viae l. 2. e. s. f. z. set c. I i. s. sini ejiu satis os, ut actum inteligas I. id est, qui pubes est et diximus enim, ae ex facultate generandi etiam judicium . neeessario sequi, d. e. LI. s. q. a minoribin consulunt beneficia I Re- . stitutionem intelligit in integrum.

Ex iure sunt risui J . Lubrico aetatis in-

ω dulta.

De iure gentium J Rectius, de jure

. naturae.

St fit, quod per errorem creditum fuit, in mente agentis Dim ha erit conditιouis I. Vid. μυn. h. Ex hypothesi enim Aucto- ris promitar non consensu in promin. lum . nisi sub quadam conditione, quae re ipsa non exstitit. Grol. I. a. c. II. f. s. n. 2. Nos ex aliis principiis to. tam de errore materiam deduximus d. . 9. 6.

o hosti fidem dare possint 8 Alii id ne-

gant , tum ratione rerum , tum rationem actioinum. Res enim . & actiones subdi-- torum subesse imperio superioris, aiunt.. adeoque contra utilitatem suae civitatis , . neque ex honis aliquid concedete . ne- . que actionis utilitatem hosti tribuere posse, existimant. Unde quicquid contram ossicia, quae patriae debentur , promittiis . tur , irritum pronunciant. Vid. inser. s. M . Auctor respondet huic dubio : i'. pacta talia privatorum ideo valere, quiam majux malum illis evitatur : neque enim . et . solam fidem , qua quis non abdicat. juri in se , ct in res suas , neque utili-m talem publicam sine legis auctoritate ia. efficere posse, ut promino omni effectuis h h . careat ,,

SEARCH

MENU NAVIGATION