장음표시 사용
391쪽
Cosco NIA gens Plebeia; primusque nus recensetur M.COD
conius Tribunus militum belli secundi Punici, anno V.C. ν' apud Lioeium, lib- Ο.L. CosCΟ. M R. Caput Romae galeatum: in aversa parte, figura virilis nuda in bigis cnrrentibus, d. hastam, s. baculum, in cujus apice caput Asininum, & clypeum L MC. CN. Do M. L. Cosconius Marci filius , & Cnes Costonii Praetorii frater, Quaesturam Provincialem accepit, anno 'P Tribunus Plebis fuit anno Plurimi autem nummi eum fuisse Triumvirum Mone- talem demonstrant, seb Censoribus L. Licinio & Cn. Domitio ab anno sεν. usque ad annum v quibus Censuram gesserunt. Porro lege Amilia Annua & Semestris facta est Censura. Quum idem typus in Aurelia, Pomponia, Poplicia & Porcia gentibus, cum nominibus illorum Censerum occurrat. Quod factum tribuimus in Aureliae gentis den xx. ob res bene gestas in Hispania, ut vudetur; hoc anno a C. Valerio Flacco Proconsule, ob cujus victoriam decretae sunt a Senatu supplicationes, & ipse Imperatoris nomen retulit, ut videbimus in gente Valeria. Vide quae ibi diximus , dc in Domitia gente etiam proseremus.
392쪽
CossuτiA Equestris Familia & dives. Cossutius a voce Cossus videtur dictus, Cossus autem vocatus est rugosus,vermis instar.
CAEsAR PARENs PATRIAE. Caput Iulii Caesaris vetitum laureatum, pone quod apex, re antialium, C. ConvTIvS MARI DIANVS. per transversum, & circa, AAA. F. F.
C. Collistius, qui filiam Cossutiam Iulio Caesari adhuc praetextato annorum 17. desponsaverat, postquam illam dimisisset Caesar, ut Corneliam Cinnae Consillis filiam duceret uxorem, admodum dives Maridium adoptasse videtur, qui juxta adoptatorum morem nomen produxit, & vocatus est C. Cossutius Maridianus. Hic a Caesare rerum potito Actus est Quariumvir Monetalis, qui ctriuris numero ad ampliandos minores magistratus, quatuor cre verat s & ejus Ggiem signavit; nam ut ait Dio, inter honores illi decretos, pecuniam ipsius imagine signarunt. Cossutius, ut C. esar erat Pontis ut Maximus, eum velatum exhibuit, cum apide& lituo, sacerdotii symbolis, & addit lauream, quae illi perp
tuo concessa est, ut de illud elogium , PARENs PATRIAE, teste ipso Dione , lib. 44. Πατεμ εα τον αυτο, τῆς ἰηπωνόμαου. II CAESAR DICT. PERPETvo. Captit Iulii Caesitis laureatum &Velatum: in aversa parte, C. MARIDIANvs. Venus stans, d. Victoriam, s cubito innixo clypeo, supra globum posito. C. Maridianus, praetermita nomine familiae Cossutiae, in quam adoptatus fuerat, prolongato tantum gentis suae Maridiae, cujus magnum est apud Autores silentium , se Maridianum inis scripsit; essigiemque Iulii Caesaris, sed sub alio titulo nempe Dictatoris perpetuo, quem accepit an. U. C. VP exhibuit ἱ nam quum Dictaturam anno praecedenti quartam accepisset, ut testantur eius denarii, at quum postea in decennium ei concessa fuisset, illam Monetarii Perpetuo inscripserunt, quia non ut ad tempus Remp.
393쪽
constitueret, sed ut quam diu potestate Dictatoria regeret & admini liraret.
Venus in Iulii Caesaris denariis percussa erat, ad indicandam ejus ab hac dea originem, ille autem genus deduxisse se jactabat ab Iulo Eneae nempe filio, quem Anchise, pater ex Venere genuerat. At postquam Pompeium vicit, qui aedem Veneris Victricis in theatro suo dedicaverat; ille jure & merito suam Venerem appellavit Victricem : nam initurus cum illo praelium, ut narrat Appianus, aedem deae vovit in urbe sacrandam, si propitia juvaret victoriam; & Venerem dat suis pro tessera , quam item 4edit ad Cordubam. Ideo Victoriae signum tenet, icinnititur clypeo super globum, ad indicandum per hunc victoriis suis, orbi Romano praeesse. III. sΑ3vLA. Caput Medusae, cum alis & serpentibus: in aversa parte, C. CossVTI. C. F. Bellerophon in Pegaso, d. bastam vibraturus. C. Cossutius Maridianus in iis videtur esse Iulii Caesaris socer: sed ratio temporum potius illum esse ejus filium denotat, & quidem adoptivum, & C. Cossutium Sabulam esse legitimum, quem ut hic demonstraret, agnomen gentis suae adscribit, ille adoptionis productum. Bellerophon in Pegaso ad Corinthum S coloniam a Iulio Caelare deductam an . 7o s. pertinere videtur, de qua Dio, lib. 4 3. Corinthum verbCarthaginemque urbes antiquas, splendidas, illustres, o quae jam perierant, Colonias Romanorum reduxit. Nam Bel- isterophontem Corinthii, ut heroem suum, in Pegase pro symbolo accepere, utpote qui equum conscendere primus docuit; inde depictus cum equo alato. Alii quod Isthmicis ludis equo vicisset,
illum equum volantem conscendisse dixerunt. In anteriore denarii parte Medusae caput exhibetur, ut Pegasi mater credita: nam aiunt, praeter alias formae insignis dotes, capillos habuiste proxime ad auri colorem accedentes: quorum splendore captus Neptunus in Minervae templo cum ea concubuit , unde Pegasus equus natus est Quam injuriam Minerva gravi ac iniquo animo ferens, Medusae crines, quibus maxime amatori suo placuerat , in angues mutavit. Volum. I. Aa a L cRE-Disiligod by Cooste
394쪽
CREPEREIA gens Equestris Familiae ex Cicerone, lib. I. in Ver se, nomen habuisse videtur a Crepera, re dubia apud No nium, cap. I. unde Creperum bellum , anceps. Cognomen Rocus, an a rocca, quae est apud obpinum colus, quod gentis autor illam forte tractaverit.
Caput Veneris Anadyomenes, dorse nudo, & capillis supra illud sparsis: ex aversa parte, Q. CREPER. M. F RoCVS. Neptunus in curru, a duobus equis marinis tracto, d. tridentem tamquam vibraturus, s habenas equorum. II. Alter cum eodem capite & typo, sed hac epigraphe CREPE
Q. Crepereius hunc denarium percussit, de Marci filius in eo nominatur. An fuerit filius Marci illius qui inter graves judices Commemoratur Oinom, rn , Videant Eruditi. De illo, in-M quit Fuisius. ex iis quae in his denariis impressa sent conjiceis repossumus, Q. Crepereium, vel aliquem ex ejus Familia, rem mari proseere gessiste : nam Crepereius venerem Anady menem, quasi ex mari exeuntem, in anteriore denarii parte exis pressit, nudo doris, capillis supra illud sparsis. Aphrodite alio modo a Graecis appellatur : hanc Poctae ex spuma maris & Caeli testiculis natam fabulantur, a Saturno excisis, & in mare projectis: unde & α πο - αφιοῦ, hoc est, a maris spuma, Aphrodatem appellarunt, omissius - Venus orta mari mare praestat eunti. Unde Cicero, de Natura Deorum, quatuor Veneres proserens, de illa, inquit, altera spuma creatas lib. I. Venerem, ait, Diqiligoo 6ν Corale
395쪽
ait, exeuntem e mari D. Augustus dedicavit in delubro patris Caesaris, quae Anadyomene vocatur. Neptunus maris deus habitus, in curru a duobus equis mariis nis tracto pingitur, cujus auxilio & ope Crepereius hostes vicit, eorum clast em profligavit: in cujus memoriam illum in aver- denariorum parte exhibuit.
396쪽
CREPUsiA gens, Plebeia videtur, ex eo quod tam parum n ta sit, ut illius nulla apud Scriptores mentio. Dubitare quis ran en potest quod ejus nomen a Crepusculo veniat, nam apud Harronem, lib. s. Id, inquit, vocabulum sumpserunt a Sabinis, unde veniunt Crepusci, quod eo tempore erant nati, ut Lucii prima luce in creatione.
L. CENfoRINvs. Caput Libertatis r in aversa parte , P. CRE PusI. C LIMETA. Figura muliebris in bigis, ambabus equi habenas , cum pileo in sinistra. II. Idem typus, tantum in nominum positione aversae partis diversus est. P. Crepusius cum L. Censerino ex Marcia gente, & C Limetano ex Mamilia, in eodem denario nominatus, illum cum iis Τriumvirum Monetalem filisse denotat, quum tres simul hunc minorem cudendae monetae magistratum gererent, sed illi per Libertatis caput in anteriore parte expressum, P, Romani libertatem indicandam esse , ut & per ipsam deam ambabus regentem in posteriore , & pileum solemne symbolum, omnino testantur. Vide in Mamilia & in Marcia gente. III. Caput Iovis Anxuris laureatum, pone quod sceptrum: in aversa parte, P CREPusIUS. Eques. simus figuram equestrem, in posteriore denarii parte expreo sim, in alicujus Crepusiorum honorem fuisse erectam, existimat, cujus memoriam renovare voluerit P. Crepusius , non vero ut Triumvir Monetalis nummum percussit, nam in eo aliorum
397쪽
nomina desunt, sed in Quaestura, quam antea gessisse videtur, licet nulla sit apud Historiae Scriptores illius magistratus mentio, nec in illo denario ulla sit nota Iupiter Axur, id est, sine novacula, seu imberbis in Campania cultus, ut & Terracinae, de in hoc tractu, ut sepe diximus, an ad indicandam Crepusiorum originem esset appostus. Notandum, quod secundum in Urmo denarium praetermisimus, &eum ad Fanniam gentem, ad quam pertinet, revocavimus. - Anxur in duario pro Axur.
398쪽
76 CRITONiAM gentem esse Plebeiam constat, ex eo quod L. Critonius fuit AEdilis plebis , cujus denarium infra sumus descripturi. Nullum praefert ipsa cognomen.
AED. PL. Caput Cereris , spicea corona ornatum e ex altera parte, M. FAN. L. CRITO. Duo Senatores, rogati, sedentes; post eos, A. P. & ante spica.
De Critonio mentio est apud Giceronem epist. 2 r. ad Atticum, lib. 13. his verbis. o De Pansa etiam si quid certius; credo enim pa- is tam factum esse de Critonio, si quid esset, certe ne de Me- is tello S: Balbino. Tribunus Plebis fuisse videtur, anno'': sed Appianus egregie denarium illustrat, qui eum .ssiditem Plebis fuisse scribit, Antonio & Dolabella Coss. anno Denarius quiadem eum cum M. Fannio Collega annonam procurasse, & argento publico, ut produnt litterae A. P. frumentum ex provinciis in Urbem asportari curasse, satis demonstrat, quum eos sedentes pro ejus ad populum distributione, ut indicat spica ante eos signata,& Ceres in anteriore parte, quae dea fiugum ab antiquis existimabatur,quum eas serere Triptolemum docuerit. Id omnino confirmat inscriptio, Λ ED. PL. id est, AEdiles Plebis. Appianus Critonium in Edilitate ludos, ut moris erat, celebrasse nos docet; quum in iis quos parabat, Caesar Octavianus
Sellam auream, at coronam auream juxta Senatus decretum, apponere statueret, neutiquam se permissurum ait, ut ad suas imis pensas Caesar coleretur. Caesar eum ad Antonium duxit, ut ad
Consulem; hic ad Senatum se relaturum dixit, Caesar indignatus: Reser, inquit: ego interim sellam proponam ; quod An
399쪽
CVPIENNIA gens Patricia ne an Plebeia fuerit, incertum. Forte a Cupia dicta, cujus etiam apud Bistoricos nulla mentio.
Caput Romae galeatum, pone quod cornucopiae: in aversi L. Cup. in imo ROMA. Castor & Pollux, decurrentes. cicero meminit patris C. Cupiennii, mepi'. Lo. lib. ig. ad Atticum, quam ad eum scribit his verbis: Patrem tuum plurimi feci, me- ,, que ille mirifice, & coluit, & amavit. Unde colligere possu- ,, mus denarium hunc forsan ad illum spectare, qui Lucius appellaretur, ut ejus profert epigraphe. Solitus autem denariorum typus, cum Romae capite & Dioscuris in aversa parte, hoc tempore percussus, conjecturam confirmat. II. Caput Iovis laureatum & barbatum , cum nota S. in aversa, C Cup. in imo ROMA. ad latus s. Navis. C. Cupiennius inscribitur in nummo aereo. cicero rescribit C. . Cupiennior an igitur ei illum adscribemus Suadet quidem no men, & nummi forma, si secutidae formae est, sed si minutae, nam eum non vidimus, ad antiquiorem spectat, nempe ad illius avum, qui & Caius nominari ut ipse potuit, revocant. Ut ut sit, in eorum alterutrius Quaestura signatus P quum Quaestores monetae cudendae curam haberent; unde etiam vocabantur curatores denariorum flandorum. Nota s. indicat nummum pro semias se mutari. Iupiter modo pro Iano bifronte paulatim expressus, inad frequentius in semi assibus.
400쪽
CVRiAτIA gens Plebeia, ab Albanis prosecta; a Tullo rege
in civitatem adscita; ut indicant Curiatii trigemini cum tot dem Horatiis Romanis, iisque trigeminis , ut tradunt Litans, bb. I. & Dion ius 3. a Curia forte dicta. I. II. TRIGE. Caput Romae galeatum : in aversa parte, C. CuR in altero, C. CVR. F. in imo ROMA. Diana lucifera in quadrigis decurrentibus, d. habenas, s taedam ardentem, coronatura Victoria supra currum stante. C. Curiatius Trigeminus cognomine, Publii filius, & Sexti nepos, Quaesturam Provincialem accepit, anno dc hunc denarium percussit, in quo victoriae alicujus Familiae strae memoriam revocare voluit , dum eum in quadrigis a Victoria coronatum exhibuit. Sed quum plurima Bisoria Romana Monumenta, deperditis libris, in tenebris jaceant, quis fuerit ille Curiatius, ignoratur. Trigemini cognomen habere videtur gens Curiatia ob certamen trium fratrum contra tres alios Horatiae gentis. III. Caput Iovis laureatum & barbatum cum nota s in aversiparis
te, C. CVR. F. in imis ROMA. ad latus s. Navis.
Inseriptio C. CuR. p. id est, Caius Curiatii filius, non ita in nummis Romanis frequens est, quum praenomen patris potius quam gentis nomen scribere consueverint, porro ad eumdem C. Curiatium spectare nos edocet. Hic vero Tribunatum
Plebis gessit, an . 'I sub P. Cornelio Scipione, Serapione, & D. Junio Bruto Coss. quos in carcerem conjici jussit, quod militum delectum severius facerent, & quum Scipio duceretur, per ludibrium irrisit, & Serapionem appellavit, quod Victimario cuidam similem haberet faciem. Vi)e Ciceronem, lib. de Legibus.
Val. Maximum, lib. s. cap. 7. Pimum, lib. 7. cap. 12. De Diqitirco by Corale