Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

21쪽

he invidisse criminationer . quibu3 facile patet errorem summo Pontifici oblatum esse ab hominibus odio atque invidia

furentibus . Clemens XL erravit de Cleis mentis IX. Trevi incerta decisio . .

qua nihil definitur. Superest ut videamus num saltem ille scriptor aequior futurus sit erga Concilia Cecumenica. Quia non potest non sentire

Concilium Chalcedonense & quintum

Concilium pro nobis omnino sacere. nihil non molitur ut eorum autoritatem elevet ac deprimat. Episcopi impotentes ac furore perditi. inquit de Chalcedonensi Concilio. Agendi ratio tam abhorrens .... injusta, delira, ac ridicula . Si repudiata non fuisset tam aqua postulatio , non habuiset faculum sequens illas tam fune-sas de tribus capitulis controversias. .

Uuid aptius ad hoc concilium a ciendum dedeco/e , quam si tribuatur ipsi ratio tam

ridicula canonumque legibus tam contraria Z ... iniquitas maniVesta .... furiose declamationes. Jam de quinto Concilio :pe am , inquit, calumniam , mserum Largumentandi genus. Cupiditas ct caecitas nimia, qua illi Concilio autoritas omnis adimeretur stc... Id gus volunt , manifeste quintum Concilium assciunt dedecore.

Mirum vero non deberet videri, quod ris

22쪽

Mo Episcoporum orientalium Concitis anaathemata adversus tria capitula ultra fines legitimos emensa fuissent, atque in tanto animorum ardore catholici ct Nestoriani

nullo disserimine habiti. Quare ubi Con vilium Oecumenicum explicari proprio ac nativo sensu non potest, quin sectam illam damnet, necesse est, si scriptorem illum audimus. ut dicatur is manifeste concilium asscere dedecore, qui illud religiose proprio ac nativo sensu intelligit. Tum vero secta illud Concilio condonat, ut eius honori consulatur ijs conintortis interpretationibus, quae claram amque apertam ejus definitionem eludant; nativus autem Concilii. sensus plane repudiandus est, exclamandum est , cuispiditas ct caritas nimia, qua illi Concilis

autoritas omnis adimitur.

Post quam audivimus ea convicia quae scriptor ille congerit in frequentes Epic

Coporum coetus, in Apostolicam sedem, in Ecclesiam universiam, nonne par est ut ea quibus nos lacessit, aequis animis ac-eipiamus Z Iudicia tam atroeιa, tam ea- ' Gmniosa . ut tolerari non po t. . . . Caecia ρ' '' ' tas incredibilis, animi sensus, quem -- hqrrescere qussique debet A is,fas ρ' amans ne intelligit quidem qua reι νε- ν ios sat in controUersiam .... Mens ita obtus D 38.

23쪽

atque hebes ... omnes sane sopinistarum in

tes exhauriat. Sit novus saecula spollinaras, nou que futianus animi ιmpotentia nιmtum caca .... sophisima crasum plurima colligit oe coacervat. ut fucum faciat imperit1s ... parum verιxatis, parum bona Dei .... homines omnes existimat do

uirum .... obscurat a Uyμε Menu3tate .....

omne perfugium suum habeι in calumnianis do favet iis opinionibus , quibus Moi

narchiae fundamenta labefactantur. . . , fiasius argumentatio tota nititur fa lis ac commentis.... iudicium tam atrox adeo calumniosium .... tam horrendum, tam merarium .... absque ullo Dei mGu .....

a prima pagella ad ultimam, uisue linea musta est , qua non ratio ipsa turpiter iadaistur . Invidiosa calumnia .... argumentandi rasio tam contraria recta rationi, c Tnaturalis aequitatis legιbus ... immoderatio incredibitis Consilium schsmaircum .... qua 1mmoderatio . qua animi impotentia, quos furor .... Quemquam tam incredibiliter abuti ratione' .... insultat. . . amamra arque exaggerata, declamationes

quidquid de nostra controversia scripsit. nihil aliud est quam flonitus verborum ma-Aus nulla subiecta re aut sententia. Benci Prorbus ac praeclare nobiscum agi arbitra

24쪽

us haec conviciorum plaustra, cum Ecclesia Christi sponsa atque ha9 contumelias pat . Unum illud opponemus huic scrip tbri, quod Petiliano S. Augustinus.

Proinde si ct ego tibi vellem pro maledictis Cout . Pe maledicta rependere, quid aliud quam duo i 's a maledici essemus , ut ii qui nos legerent,aisi detestatos abiicerent sana gravitate , alii suaviter haurirent male vota volaptate Ego quando cuique vel dicendo vel scri

bendo resondeo , etiam contumeliosis criminationibus lacesitus, quantum mihi Dominus donat, fraenatis atque contritis vana indignationis aculeis, auditori lectorive consulens, non ago ut e clar homini conviciando superior, sed errorem convincendo salubrior. Potuissemus quidem homines e secta Verbis asperioribus excipere, cum Ap stolus Tito, aque adeo Episcopis Omnibus praecipiat ; increpa illos dure, ut sani simi in suo. Potuissemus & S. Au guttini, cujus mansuetudinem nemo unis quam requisivit, verba haec usurpare: damnata ergo haeresis ab E Ucoyis non ad ' - Lhuc examinanda, sed coereenda est a Potestatibus Christianis. Sed nullam vocem asperiorem adhibuimus . nisi cum adde sendendam Ecclesiae causam necelse ha-

25쪽

R. g. e. II.

huimus repraesentare illa verborum iuvmina . quae passim occurrunt vel in Samelae Sed is Constitutionibus . vel in Cleri Gallicani comitiis . vel etiam scriptis hominum e secta, quorum alii alim con,

demnant.

Arroget igitur sibi scriptor ille victoriam, & suo libro id se effecisse glorie. tur, ut silentium obsequiosum omni crimine liberet. An ille de Episcopis, de Christi Vicario, de immobili Petri Sedet

de Ecclesia universa triumphum agere cogitat' Falsam vero at probrosam victoruriam l Nos quidem non timemus , ne unquam vincamur cum Ecclesia Christi adversus quam νorta inferi non valaribunt unquam. Ille nullius nominis scriptor vel maxime importunam prae se se Tat arrogantiam adversus omnes Ecclesiet

Pastores ; appareat in ejus scriptis illa acerbitas, illa effraenata violentia . qua sibi homines e secta propriam ac perpetuam secere, & quo veluti signo certissimo novatores dignosci solent; habeat ille quosdam inter suos, qui nimium credui di suarum partium studio flagrantes ipsum admirentur, qui illius scriptis plaudant , nostra ne velint quidem attinger dicemus idem quod Iuliano dicebat S. Augustinus: Ei tamen vulgi judicium re-

26쪽

Ρ-ἰdas, ubi tam clamosos suffragatores Avenire otuim. Intelligis omnes eos qui Ecclesiam Catholicam amare jam a prima aetate docti sunt, etiam cum in tuis scriptis legendis erunt curiosi, nihilominus sic animo paratos esse, ut deo testentur atque horreant ejusmodi specta. culum tantae ossensionis plenum, quo Sanctet Sedis & tot Episcoporum adve sus silentium tuum obsequiosum conspirantium autoritatem contemnis & conculcas.

Nos vero scriptorem istum tam sero. citer exultantem comprimere & frangere possumus , si hoc unum adduxerimus, quod nobis ultro concedit. Nemo unis quam quamlibet se torqueat, ut formula fulcimen aliquod ct firmamentum pubministret, ullum reperiet aliud, quam in Lbbilitatem Ecclesia. Addit etiam alio loco , infallibilitatem Ecclesia in factis dijudicandis solum esse legitimum principium, quod usurpari post, ad imperandam ab

flutam facti fidem. Imo & illud pro

nunciare non dubitat: Nihil est dignius Propositis Ecclesia, quam ut hoc instrumentum abjiciant, neque eo utantur amplius.

quod quidem σfuit hactenus tantum lapis Ufensionis ct .petra scandali, atque occasio sanctissimi Dei nominis Ραι enties violandi,

27쪽

erit sem er in osterum, quamdiu Ecacis D in fatiis di udicandis in stibilitas non magis erit decise quam nunc eri. Si scriptolem illum audimus, vel necesse est hoc firmamentum dare formulae , Vel . 249, silentium obsequiopum satis esse demonstrarum est, atque ea demonstratio manebit quaecumque deinceys fonstitutiones ac Agandata promulgentur. Haec est provocatio omnium maXime tum arrogans tum

Contumeliosa, quae possit Christi Vicario atque Episcopis cum eo conjunctis offris Ti. Scriptor ille nullum aliud vult superesse sormulae praesidium ac firmamenis tum , praeter illam quam nos deflendimus infallibilitatem. Potest ne illud vero confidere futurum , ut Ecclesia ab illa formula discedat, ac veluti pedem reserat ab illo proposito, quod tam constanter ab annis quinquaginta sine ulla intermissione deflendit Nonne intelligit non commistiiram esse Ecclesiam , ut formula a se prςscripta careat uno illa Armamento quod illi dari potest, & quo si careat, necesse est ut ipsa labatur dc concidat quasi tyrannica & quae deflendi amplius non possit Mirum profecto videri non debet, quod scriptor ille ignotus, cui nihil inausum est aut intentatum, avocat di Apostolicas Constitu-

ta ci

28쪽

tiones & Mandata

mula . quae suam het. Sed ipse debet ne mirar , quod mulae tribuamus unum illud quod habere potest Armamentum λ Quisquis vult sormulam hanc, atque adeo Ecclesiam a qua illa sancita & praesciripta est de Tendere , vel salentibus hominibus e secta, nullum aliud ad Ecclesiae causam adversus ipsos tuendam Aramamentum habet. praeter eam quam nos dessendimus infallibilitatem. Quare fatentibus hominibus e secta , quisquis Constitutiones Apostolicas ct Mandata proterere non sustinet, summi Pontificis atque Episcoporum causem lucri nullo alio firmamento, nullo praesidio potest , praeterquam illo principio

quod nos semper secuti sumus. Fatentibus hominibus e secta, quisquis vellet Constitutiones Apostolicas ct Mandata suscipere absque illo firmamento quod ab Ilic infallibilitate repetitur, is neque so-ret ipse sibi consentaneus , neque quidquam diceret quod tolerari posset, aut etiam intelligi. Quamdiu haec quam nos deflendimus infassibilitas non erit decise, formula erit tantum lapis Ufensionis ct petra scandali. Itaque sequitur ex illa consessione , nihil esse vere medium inter haec duo extrema, quorum alterum est,

lacessere cum ipsa sera ab iis autoritatem hais

29쪽

nullum reperire sormulet firmamentum, atque adeo illam quasi tyrannicam abrogare , & satis habere silentium obsequi

sum, quacumque deinceps Constitutionesct Mandata promulgentur g alterum est, insallibilitatem eam quae vocatur in Conmtroversiam, formulae tribuere pro sem

mento,atque illud adhibere ad Ecclesiam deffendendam, quo una principio legitimo dessendi potest. 'Quare noster ille adversarius satetur nihil omnino, praeter illud quod nos pro Ecclesiae causa dicimus, aequum & rationi consentaneum dici posse, ab iis ceriste qui nolint formulam prorsus abjicere

ut tyrannicam, quacumque deinceps Consitutiones ct 'Mandata promulgenιur ad autoritatem ipsi conciliandam. Pretterea vero scriptor ille confidenter negat id quod tam certum & tam manifestum est quam quod maXime, atque ita negat, ut in eo negando ne sibi quidem consentiat, quemadmodum moX videbimus. In has devenit angustias, urdessendere cogatur non esse Ecclesiam

quae sermutet jusjurandum exigat. Atqui summus Pontifex Christi Vicarius , atque innumeri Episcopi clamant Eccle-sam ipsam audiendam esse in formula obsignanda, di Ecclesia uni versa, tacito

30쪽

eerth consensu ista quet ignorare no, Dotest sui capitis & tot Episcoporum de

se dicta comprobat.

Quid ille scriptor opponit ad publis

cam hujus facti notitiam, ex qua totius controversiet decisio sequitur, nimirum Ecclesiam esse quae subscribi postulet pPollicetur se de ilia quaestione disputa- ρ. Ior turum , sed nusquam de ea verbum ullum facit. Nos quidem ita dessendimus Ecclesiam esse, que subscriptionem im-Peret, ut illud ipsum quod ab Ecclesia festum est, quod a se gestum esse Ec

clesia testatur, commemoremus. Cla

mant summus Pontifex & Episcopi factum illud esse absque controversia. Ex eo solo facto quod pervulgatum est rein omnium oculis positum, consequitur fatente nostro adversario. Ecclesiam aut infallibilem esse aut tyrannicam. Atqui non potest uti tyrannide ad extorquenda manifesta perjuria, quandoquidem scriptor ille satetur eam esse infallibilem etiam in iis quae solius disciplina sunt, quae ad

ministrationem externam & rectum oris

uinem attinent. Quodnam igitur super est illi scriptori perfugium Nimirum ait Ecclesiam temere letuitis credidisse. di ipsis autoribus quasi verum posuisse. Iansenti textum esse manifeste haereti-