장음표시 사용
41쪽
ubi simul collccta & veluti in unum do.
ctrinae corpus coalescentia lector perspeXerit, non sine admiratione intelliget totum illud fystema quod nos defendimus mani scit e contineri verbis ipsis scri potoris hujus, qui tam confidenter illud rcfellere aggrcllius cst. Prima hujus Documenti parte ostendemus Ecclesiam , vel fatente hoc scriptore, qui suae scineantesignanos in ea re secutu Sest, praedi. tam elle insallibilitate sibi promissa ad diju dicandos textus suorum symbolo.
rum , suorum Canonum , atque aliorum decretorum quae vim eandem oblitient. Altera pars in eo versabitur ut probemus condemnationem Jansentani t tus , quam omnes Ecclesiae summa conissensione excepere., obtinere vim omnem atque autoritatem supremam Canonis ad
fidem nostram dirigendam, ita ut planudici queat eam esse quoddam Canonis genus, quo teXtus longior damnatur, quemadmodum Concilii Tridentini Ca
non est brevioris textus condemnatio. 'FIaec duo ubi plana secerimus, nihil erit neccsse nos disputare pluribus, atque ita nobis argumentari licebit. Fatentibus hominibus e secta Eccle. sia praedita est insallibilitate quadam promissa in dijudicando textu dogmatico, qui aliquo canone damnatur.
42쪽
Atqui Iansenti textus est textus dogmaticus damnatus eo decreto, quod Canonis vim obtinet. Ergo fatentibus hominibus e secta E clesia praedita est infallibilitate quadam promissa in damnando Ianknii textu. His duabus operis nostri partibus absolveretur integra doctrinae nostrae de monstratio, sed facit Defensionis autor, ut etiam ulterius progredi nobis liceat. Tertia parte ostendemus scriptorem hunc coeteris sectae ducibus illud a Mntiri, ut hane infallibilitatem etiam pertinere velit ad edicta illa, quae merae sunt disciplinae, in quorum numero pΟ-nit ea quibus privatorum autorum teX-tus damnantur. Denique parte quarta colligemus precipua quaedam ic selecta traditionis monumenta, ex quibus sine ulla longioris disquisitionis molestia lector intelliget quantum antiquitas cum aetate posteriori conspiret in eam sententiam quam nos defendimus. Id vero nobis largiatur ille spiritus voritatis, ut nullum nobis in hoc opere toto Verbum eXcidat, quod non simul dc lumen perfundat & suavitatem, ut Zc ab iis animis error auferatur, quos prius occupaverat,ia is contra qui iam dociles, erigantur ad subleventura.
43쪽
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
sua demonstratur ipsa confessoηe homianum e sella , Ecusam esse praeditans infallibilitate promisia in dijudicandis textibus suorum Symbolorum . suorum
Canonum, atque aborum Decretorum generis ac roboris ejusdem.
S qui scripsit historiam famosi conicientiae casus, haec diXerat.
Hoc primum occurrit ιn nobis rLtis Documentis Illust. Archiepiscopi Cameracensis P quod autor multus eni in eo probando , quod non venit in controverissam , nihil vero quidquam dicit aptum ad rem eam ostendendam , de qua μώhic contenditur. a tque hoc. ut sat planius , advertendum est , non agi hoc loco, utrum Ecclesia sit immunis ab erroris periculo in iis verbis qua in suis Symbolissea Mei formulis usurpat. Id unum vocaritur in disceptationem , an ejus infallibilitas pertineat etiam ad explicandos librosera , quomm sensus es inter Theologos con .
44쪽
troversius . qualis est 'Venii libere
Eadem vestigia persequitur Defensor sileniti obsequis: Illuserisimus Cameracenis si, inquit, si voluistet in hac quastione
pertractanda non frustra vagara ac deerri rare , debuistit in ad unum ιmcumbere, ut probaret Ecclesiam falli non posse in indagando ex criticae legibus autoris alicujus sensu , ct caeteris omnibus supersedere, quoniam illud unum inter nos vocatur in contro /ersiam. Alias idem scriptor eXclamat.
2 ulla sit facti controversia de Symbolis O
Sed quanto magis homines e secta conis tendunt eludere quaestionem generatim atque infinite positam de teXtibus dogmaticis, tanto pluris interest aequi lectoris investigare diligentius illud ipsum quod homines e secta tantopere caventne diligenter investigetur ; scitum est Symbola nihil esse aliud quam textus quosdam approbatos ab Ecclesia tanquam puros & dignos ad quos populi suam fidem exigant. Manifestum est Canones nihil esse aliud praeter damnationes teX- tuum quorumdam, qui declarantur haeretici ac perniciosi, ne quisquam eos raminquam fidei regulam sequatur. Et illud Constat, utrumque hoc teX tuum genus esse omni revelatione posterius, adeoque
45쪽
sim eiusmodi non esse facta revelata Quid est igitur quod homines h lacta
tantopere vcrentur, ne inquiratur, num
Ecclesia lit in fallibilis necne, in diluindicandis ti xtibus dogmaticis generatim, sive longiores illi sint sive breviores, sive Canonibus damnati sint, sive Decretis aliis roboris ejusdem y Frustra nos ille scriptor alio deducere nititur. Pro Postia indagatione eritica de senseu cuiuspiam aut oris Frustra iubet coeteris omni
bara siversidere , quia de iis agere est frustra diagari ac deerrare. Regula fidei nostrae sanctissima funditus rueret , si Novator quilibet posset impune illud de-kndere, Canonem nihil .eshaliud, quam judicium quoddam criticum de aliquo textu, in quo di)udicando fieri potest ,
ut Ecclesia criticae leges non sequatur. Ubi Concilium aliquem tanquam hae- Teticum Canone damnat, non illud unum agit, ut textus illius siensium ex criticae segibus investiget. Atqui nos id volumus, iacm prorsus atque unum esse judicium oportere de textus Jansentani damnatione , quae est instar Canonis cujusdam, &
Prem Omnino autoritatem obtinet. Uter
mitur nostrum frustra vagatur oe deer ναι ' Ille sane qui fugit a luce, neque audet verae quaeitionis nostrae vel alpe
46쪽
ctum sustinere, ubi ea non angustiotiis bus terminis coercetur, quam quibus Par est eam coerceri. Nimirum intelligunt homines e secta, neminem fore vere Catholicum, qui non ipsorum or tionem cum indignatione atque horro re exciperet, si dicerent promissiones divinas non obstare, quominus Ecclesia
Spiritus Sancti praesidio destituta es e possit, atque adeo & ipsa falli & nos fallere, quia stilicet deficiet ipsam critica satis accurata in diiudicandis textibus suorum Symbolorum ac Canonum, ad quos tanquam ad normam fidem nostram exigit. Ut tantam hanc tamque generalem animorum omnium commotionem
declinent homines e secta, comminiscuntur distinctionem quamdam inter teXtus Ecclesiae proprios, quos ipsa facit, tatextus alienos quos dijudicat. Nos quidem altera hujus operis parte Videbimus, quam vana. quam sutilis atque infirma sit ista speciosa & ad ostentalionem ex. cogitata distin lio. Verum illud interima lectore postulamus, ut aequo animo patiatur nos ostendere, quantum it Iud generatim positum , quod tanquam ali num & inutile a se contemni homines e secta simulant, valeat ad conficiendam
rem ipsam de qua nobis est cum hominu
47쪽
bus illis contentio. Itaque jam probabiamus Ecclesiam praeditam esse insallibilitate quadam promissa in diiudicando
sensu , quem secta cogitur appellare factum non revelatum, te Xtuum, qui iunt vel symbola, vel canones, vel ejusdem roboris decreta. Atque in ea re probanda non repraesentabimus hoc loco quae jam attulimus desumpta tum ex iis verbis , quibus Christi promissio continetur, tum ex perpetua saeculorum omnium traditione. Sat erit nobis praecipuorum e secta scriptorum verba proferre, qui .hus illud ipsum quod volumus, aperto ac distincte confitentur.
A Udiamus sane per celebrem hunc
Theologum, coeterorum illius se- . .ctae scriptorum magistrum ac Doctorem. Ipsa ejus verba sunt. Cum dicitur Eccla-sam non esse immunem ab erroris Peraculo in fabis doctrinalibus dijuaicandis , quale est illud quod in percipiendo cuius p am autoris senseu versatur , sciendum est illud a nemine false unquam intelliatum
48쪽
nisi de privatis scriptoribur, ex quorum sententia, quacumque demum illa. sit, nihil certo deduci otest ad Ecclesia dogma
constituendum enam exemyti causa , exeσquod Theodoretus sententiam aliquam docuerit, minime sequitur eam esse haeretiis cari, neque eo Posito , quod aliqua sen tentia sit haretica, consequens es eam a Theodoreto fuisse traditam. Itaque non est Ecclesia immunis a yericulo erroris in eo farito dijudicando. Pariter cum horum neutrum sit necessario connexum ct cons
quens, hac sententia falsa est, igitur eam docuit mansemus i vel, eam fansenius docuit . est igitur falsa s non est yrofecto Ecclosia immunis ab erroris yericulo in hoo aut alio generis ejusdem fatilo dijudicando. Verum siunt alia facta quadam, ex quibus necessariis elicitur alicujus Adtrinaveritas, atque hac sunt quibus Ecclesia
traditio continetur. Virbs gratia , ex eo
quod sandis Patres summo consensu docuerint aliquid tanquam pertinens ad fidem. consequitur illud ad sidem yertinere , yarsterque ex eo quod alia do trina yertineat ad sidem , sequitur eam ad nos ore tradi istionis yervenisse ct communi atrum cou sensione fuisse traditam. ATQUE ITA MANIFEsTUM EST ECCESIAM, CUM IN DOGMATIBUS DECIDENDIS OBNOXIA NON .IT
49쪽
ERRORI, E SE QUOQUE IMMUNEM ARER.RORis PERICULO IN DIJUDICANDIS EIuSMODI FACTIS , qua necessario consequuntur ex dogmatibus, ct quibus Pror/us necessee IA ut tan quam mediis utatur ad veritates fidei cognoscendas. uare FACTA EJUS MODI QUAE SPECTANT AD TRADITIONEM , NuLLO PACTO CONJUNCTA 5UNT CUM ILLO 'PRONUNCIATO , THEOLOGORUM , qui volunt Ecclesiam non esse in faelis diiudicandis immunem ab erroris periculo. I. cuia FACTA EJUSMODI SUNT VERAE JURIS ConTROvERSIAE, quando
quidem traditio aque pertinet ad jus Ecclesia, ac scriptura. Itaque juris contrὐ- versia est ea qua risectat ad scripturam ct traditionem , ut videre est ex iis qua dicita sunt in Apologia arte quarta. Σ. uia DIC
PLANE ET OMNINO NON POTEST EJUS MODI FACTA NON ESSE REUELATA. uemadmodum enim ex eo quod revela
tum est Ecclesiam fore in ministerio seuo perpet am, coηsequitur esse jam veros in Ecclesia Pastores . ita ex eo quod revelain tum est Ecclesiam perpetuo in eadem doctrina sua firmam ct constantem fore, sequitur unumquodque fides dogma fuisse
communi patrum consensu creditum. --que ita quisquis hoc vel aliud dogma reis
vclatum esse novit, novit etiam illud ad
50쪽
sor fuisse trinsemissum ope sanctomm nistrum, qua traditionis custodes extitere.
I. Sunt igitur illa , vel fatente Ar naido, iam circa textus non revelalo eosque omni revelatione posteriores, in quibus dijudicandis Ecclesia est immu nis ab erroris periculo. Facta illa non Pertinent ad textus, quos Ecclesia ipsa per se digcsserit, ut per eos fidem noli ramdi nobis proponeret . & ad certam nor mam eXigeret, quales sunt symbola &Canones. Textus illi non sunt nisi scri
Ia privatorum quorumdam autorum, qui traditionis quς suo tempore vigebat, fid les ac sancti custodes extitere. Iam vero si Ecclesia obnoxia non est errori. sa tente Arnaldo, in dijudicandis tot textibus tot privatorum scriptorum , qui traditionis totius sortem ac veluti co pus intra i7. saecula conficiunt, quanto potiori jure dicenda est Ecclesia immuis nis esse ab erroris periculo in suis ipsius textibus dijudicandis, quibus per sua tymis bola suosque canones fidem nostram reproposuit di ad certam normam eAegit Tam manifestum est quam quod maxime , teXtus ejusmodi, si hominibus e s cta creditur, longe plurimum autoristatis ac ponderis habere inter eos omisne., in quibu3 traditionem suam Eccle.