장음표시 사용
31쪽
disia pullieare firmisdat , dum testibus restamenti Fua non audebat staretaeon mutere , ne suisfacultatibus inhiantes ofenderet , intest rus mori, quam suae mentis arcana periculose pateretur exprimere , testante hoc THEODosio in Novesia IX. de testamentis. Et licet etiam hac ex parte nihil timuerit testator , tamen Verendum erat, ne tabulae testamenti vel interciderent, vel malam corruptoris sive falsarii manum experirentur. Quemadmodum e go jam ante alii Imperatores subtilitati et nimiae miseraeque diligentiae, in solennitate testamentorum interna, puta heredis in stitutione, observandae, medelam alitulerunt, vid. ιι testamentisi ita nune I p. HoNovius et THEODOsIus incommo dis et periculis, ob externam testamentorum sblennitatem me tuendis, obviam ire voluerunt statuendo, ut, quemadmodum antea testatores ultimam suam voluntatem coram testibus d clarare debuerunt . ita in posterum coram Prineipe vel Iudice hoc facere eis liceret, atque adeo sacra scrinia vel acta judicialia supplerent vicem testium. Ex quibus manifesto constat, Impp. nihil mutare voluisse, nisi formam vel solennitatem externam te stamentorum Iure Civili et Praetorio olim introductam , cui aliam faciliorem non tantum, sed et tutiorem, in favorem testan tium surrogarunt. Tantum itaque abest, ut de solennitatibus . internis aliisque justorum testamentorum requisitis quidquam remiserint, ut potius ea omnia in hac ipsa Constitutione co firmarint, in verbis finalibus , si ει scit. heredi) alia noeereno. γοήμοις quae verba sane certo certius probant. Imperatores eo stamenta coram ipsis condita non aliter valere voluisse, quam si alia omnia, quae, praeter testes, ad testandum jura requirunt,
cinter quae praesentia testatoris primarium est fuerint observata. l Unde certe mirandum est , claram hujus Legis dispositionςm ad ea, de quibus Legislatores nunquam cogitarunt, ab adver De stmontiae defensoribus extendi, contra notissimam juris r gulamν
32쪽
gulam , quae leges corrector ias strictissime interpretari jubet. Nescio ergo, an argumento huic satisfecerit sTRYRivs in cit. Cap. mutet. traui. g. 3 I. dum ipsam quidem thesin, aetasMπυ- re vicem testium , largitur . consequentiam vero inde deductam, E. quod ratione testium , idem quoque ratione Principis vel Iudicis o servaindum,negat, et quidem ex haC ratione, quia. mparatio aer rum et testium ratione essectus intestigenda on setisne mori, quo negoti segeritur Nam haec ipsa ratio gratis adducitur,nec uspiam in Iure nostro extat,testamenta coram Principe vel Iudice alio, quam coram testibus privatis , modo declarari posse: quin imo cum novum hoc testamenti genus eum in finem inventum fuerit. ut defunctorum voluntates eo facilius certiusque probari posesnt. certe hanc ipsam voluntatem rite legitimeque ante declaratam voluisse Imperatores, statuamus necesse est. Quare quousque contrarium probatum non fuerit, firmo stat talo haec sententia: qua ratione voluntas testatoris coram testibus declarari debet, eadem ratione etiam coram Principe vel Iudice erie declaranda. Unde argumentum sTRYRII subsequens r quod privatorum auribus insinuatum est, restamentum subsistis ; cur non magis seu Jeret, quod Imperatore medio et toto jure teste eonditur e sub limitatione hac in ipsa Lege expressa tantum procedit, sialia nocere non possunt. '
Haec, quae modo adduximus, magis adhuc firmari ex eo possunt, quod ipsi Impp. in L. I9. C. de restam. judiciale rationet cum privato, et utrumque hOC cum testamento Principi ob. Iato. c0mpararinc . ita edicentes: sicut ergo securus erit , qui utilleuauis cujuscunque iudicis aut municipum, aut auribus primarorum, mentis suae postremum publicavis iud cium: ita nec de ejus usquam suus e tractabitur, qui nobis metis, et tuo jura Quia in nostris
33쪽
est scriniis eonstiturum teste succedit. Ex quo satis apparer, Legis Iatores testamenta privata et publica ad paria judicari, et, praeter testes , nullum inter ea discrimet, admitti voluisse. Unde
argumentum a comparatis rectissime procedit hoc modorquemadmodum testamenta privata coram testibus convocatis condita valent, ita etiam publica, quae apud acta judicialia vel apud ipsum Principem componuntur, suam obtinere debent firmitatem. Sed non Valent testamenta privata, nisi ipse te. stator praesens voluntatemtuam declaraverit Vid. L.9. I 2. La I . C. detestam. Ergo etiam publica non aliter subsistunt, quam a ipsis testantibus Principi vel Iudici oblata. Quae contra haec a sTRY- Io l. c. g. 3 o. regeruntur, argumentum nostrum minime infringunt. Licet enim concedamus , rationes de testamento in alienum arbitrium non conferendo , quae ex L. 32. D. debereae inqstit. et L sa. D. de condit. et demonstri depromuntur, ad nostram quaestionem non quadrare , cum aliud sit voluntatem suam in alterius arbitrium conferre, aliud voluntatem suam per aliam personam declarare; negamus tamen, quoad personam testantis , adesse rationem, ob quam testamenta pubI
ca et prisara fiant disparata. Non enim alia ex Lege nostra apparet diversitas horum testamentorum , quam quae in forma externa consistit i privata subsistunt solennitate privata testium, publica vero solennitate publica , in locum privatae surrogata, gaudent, ut adeo testamenta Principi vel Iudici oblata aeque pro solennibus , imo magis soleanioribus, habenda snt, ipso hoc fatente soYgio in Caute . Contract. . p. VII. g. . contra LAVTERBAcmvM in Diss de testamenro judisiati , ν. 4. ita ut mirandum sit, laudatum soYxIvM h. l. stiruere , remi
esse in testamentis publicis omnia , quae hiamnitatem sapiunt ,
sium tamen solennitas tantum privata remissa fuerit. Extra hanci
34쪽
publicum testamentum intercedit discrimen, sed ab illo ad hoe
ivrmiter procedit consequentia : potissimum vero in utroque voluntatis certitudo , sive, ut de voluntate testatoris certo et indubitate constet, requiritur. Quod cum ipse STRYCIus non possit non affirmare, alii judicent, annon sibi ipse sit contrarius, cum sine testatoris praesentia de ejusdem voluntate nunquam certo constare possit.
s. VII. Et hoc ipsiam est, quod jam uberius demonstrare conten Iulio IIIlla
demus ostendentes, finem, quem Impp. legem hanc sanciendo intenderunt, obtineri non posse, nisi ab ipso testatore Prin- 'peiscipi vel Iudici offeratur testamentum. Nimirum supra jam ritate te si, V. monuimus, HONORIvM et TuΕODosivM id voluisse, ut non 'xi solum facilior, sed et securior redderetur testandi facultas , ita Ut neC testatori de interitia,corruptione vel suppositione,in posterum amplius sit metuendum, sed ille stabile sciat esse quod fecerit.
nec instituto heredi pertimescendam,ut de ejus unquam successione tra raretur e non aliam ob causam, quam quia de voluntate defuncti, ex testamento in scrinia Principis vel Iudicis relato, certo constat, propter summam et exuberantem Iudicis , multo magis Principis, fidem. Plenissima itaque testamentis oblatis data fuit securitas, nec ulla de certitudine voluntatis defuncti dubitatio , multo minus in contrarium probatio , locum habebat , quae tamen contra testamentum privatum admittebatur. Ast quomodo haec securitas testamento Principi vel Iudici oblato ob tingere potest, si non ipse testator, sed alius quidam ejus nomine offert Anne tunc certo et indubitate, sine formidine contrarii, de testantis voluntate constati Nonne metus fraudis aut suppositionis, a procuratore offerente commissae, perpetuo ma- nebi et Quis itaque ausit affirmare, Imperatores . necessitatem, ut ipsi testatores compareant, et ultimam suam voluntatem
35쪽
exponant, remittere, et tale quid indulgere voluisse, quod cum fine novae legislationis directe pugnat Z Equidem haec omnia
in dubium vocare contendit STRYXIVS cit. sic. f. 33. asserens,
omnem fraudis vel falsae suggestionis suspicimem tune cessere, quando testator in praesentia testium 'ecialiter ad hoe requisitorum trais
dii procuratori testamentum in sinuandum: Verum enim vero, quis dubitaverit, hos testes aeque ac ipsum procuratorem corrumpi, vel subornari posseὶ Et si fides hujus testamenti postea impugnatur , quomodo probari poterit certa testatoris voluntas 3 Sane neque procurator , neque ipsi etiam testes , idonei testes erunt, cum in propria causa testimonium perhibeant: Princeps autem vel Iudex nihil aliud, nisi nudum factum oblatio nis, probabit, de ipsa vero testatoris voluntate ejusque, certitudine non ex sua scientia, sed tantum de auditu et relatione aliorum, procuratoris scit.. et testium testabitur , quale testimonium per notissima jura nihil probat. Fieri ergo non potest, ut ultimae defunctorum voluntates aliter probentur, quam si testes in testamento privato, et Princeps, vel Iudex in testamento publico, ipsum testatorem viderint, et ex ejus ore declarationem hanc voluntatis perceperint; adeoque contradictio quodajunt in adiecto esse nobis videtur, quod STRYRIus I. e. f. 3 . statuit: certam resatoris voluntatem adesse et probari pos, etiamsi praesentia testatoris non accesserit. Optimo potius jure affirmare licet, praesentiam testatoris, Vel coram testibus, vel coram Principe aut Iudice, testantis non tam ad solennitates, quam ad essentialia testamenti requisita ipso jure Gentium necessaria pertinere, praesertim ubi de testamento legitime condendo, uti in hac nostra quaestione, agitur.
Ruim itaque ex hactenus deductis de ratione Legis I9. Cue abunde nobis constet, plane non dubitamus .
36쪽
1 nunc etiam ad ipsa ejus verba , prouti jacent, tuendae sen-1 tentiae nostrae gratia provocare , siquidem haec , nisi vis eis inferri velit, non aliter , quam de ipsa testatoris persona, i , telligi queunt. Audiamus quaeso Imperatores sub initium sta-- tim hujus Constitutionis ita loquentes : sicut ergo securus erit , , scit. ille testator qui actis cujuscunque iudicis aut mumcipum . , aut auribus privatorum, mentis suae non itaque alienae, quod, procurator facit postremum publieavit declaravit, vel, uti Imp.,' VALENTINIANus in Novesia IV. de restamentuloquitur, composuit , iudicium: ita nec de ejus successione etc. Quae verba, cum se- , curum eum esse jubeant, qui publicavit ultimam voluntatem, , certe non de procuratore capienda sunt, de cujus securitate in testamento minime agitur, sed de ipso testatore, ut nimirum ille, stabile sciat esse, quod fecerit. Id quod multo magis ex eo pro- hari potest, quod in hoc loco testamenta judicialia et privata. conjunguntur: jam autem, cum , omnibus fatentibus, in testamento privato requiratur praesentia ipsius testatoris, quis qua ' so praedicatum hoc, postremum publicavit judicium , in una eademque propositione de diverso subjecto, in testamento pri-' vato scit. de persona testatoris, in testamento publico vero, de procuratore, accipiendum esse statuat 3 Porro circa finem aie' Lex: Omnibus etenim praestandum esse censemus, ut libero AHitrio.
cui testandi facultas suppetit. Fuccessorem suum oblatis precibus possiti declarare , etc, id quod sane idem est, ac si Impp. dixissent , posse preces offerre, et in his successorem suum declarare, int quo omnes facile consentientes habebimus. Haec omnia quidem ipse sTRYRivs in dubium vocare non audet,sed illud tantum oppinit:
mel obiu se dicetur, qui id fecit per alium P Uerum hanc regulam in doctrina detestamentis condendis locum non habere, ad pra aedentem Paragraphum jam monuimus, et infra pluribus a
37쪽
huc asseremus: quare argumentum sTRYΚII non procedit, cum
illud , quod adhuc est in quaestione , pro ratione non sit supponendum.
g. IX. Reeensen. Atque haec sumcere putamus ad probandam sententiam,
Etita restamenti Oblationem non admittentem ; re. pro eom. liqua , quae ad eam corroborandam insuper afferuntur , vix muni s - tanti momenti esse arbitramur , ut inter argumenta probantia 'locum mereantur. Quod enim a testamentis in Caiatis omisiis conditis desumitur argumentum , erroneo hoc nititur fundamento , quod in eorum locum testamenta, quae Principi offeruntur, successerint, cum tamen complura ante secuta , quam ecflamenta Principi vel Magistratibus oblata invenirentur, testamenta in comitiis condi solita in desuetudinem abierint . notante hoc contra vIGLIvM . et hunc secutum VINNI Id B HEINEcclo adu I. Inst. de testam. ordis. num. I. et 4. Praeterea licet in eo conveniant testamenta in Calatis Comitiis condita et testamenta Principi vel Iudici oblata, quod utraque publica auctoritate sustineantur; attamen maxime in hoc differunt quod illa fiebant per modum legis , qua legibus de hereditatibus i testatorum quasi derogabatur, haec e contrario vim et auctoritatem suam ex facultate testandi, Legibus XII. Tabularum patribusfamilias jam concessa , consequantur. Non aliter ergo hoc argumentum concludit, quam quatenus probat , test mentum in Calatis Cinnitiis ab ipso testatore truisse propone dum : verum hac ratione non erit diversum a generali illo ar-pumento a comparatione aliorum testamentorum sumpto,quod supra jam S. VI. proposuimus. Magis adhuc imbecilla porro est ea ratio, quae ex verbis legis, voluntates hominum auaere vo- simus, hauritur: nam hoc loco τὸ audire , non Opponitur τω
ere, sed τω iubere , adeoque idem ac percipere denotat , id quod
38쪽
quod de voluntate, tam ab ipso testatore, quam per procurat rem, declarata intelligi poterit; quamvis vocabulum etiamsi in proprio sensu accipiatur, procuratorem in oblatione te stamenti intervenientem non excludat, quia omnis ultima voluntas in scriptis oblata, non secus ae alia instrumenta sive scripturae, recitabatur sive legebatur, antequam in archivum reponeretur. Nihil denique roboris accedit sententiae Hostrae ex communi opinione , cum non tam auctoritatibus, quam ratione et legibus, utendum sit, siquidem communis opinio saepissime clam munis est error , multitudo autem errantium errori non
Restat nunc ut de rationibus sTRYDi in contrarium adduc . Respond tis dispiciamus, in quo eo breviores erimus, quo magis hoc a supra laudato BARTHIO in cit. Diff. cap. IV. a. f. s. usque Mi f. 1 s. sorm. inelus jam fudi praestitum, ita ut tantum omissa quaedam supple. amus, et per modum spicilegii in medium proferamus. Prima itaque ratio STRYκiI haec est quod in omni civiti negotio, operia L er non excepto , procurator admittatur speriati mandato instructus , itast actus aeque subsistat gestus a procuratore , quam ab us rim' ui. Sed respondemus, testamenti declarationem sive publicationem esse ejusmodi negotium specialiter exceptum, ob innumeras fraudes, quae tuto praecaveri non possunt, nisi ipse testator praesens ultimam voluntatem suam condat. In aliis enim negoriis , ubi a procuratore vel mandatario dolus vel Praevaricatio ad- . .' mittitur , facile hoc pervenire potest ad notitiam principalis vel mandantis; at quomodo testator, qui post insinuationem te. stamenti procuratori mandatam statim decessit, fraudem com- missam resciscet 3 Nec obstat, quod tamen non expresse in Legibus cautum se, ne procurator ad testamenti oblationem ad mittatur: plura enim negotia Occurrunt, ad quae procurat
39쪽
non admittitur, etiamsi legibus hoc expresse non sit prohibitum; verbi gratia, testis a parte productus ipse in judicio comparere; suumque testimonium eloqui debet, et tamen leges hoc nus - 'piam ita requirunt,ut simul procuratoris non admittendi mentio. 'nem faciant. Suffcit itaque hic adesse tale negotium, quod ipsam prohibitionem jam involvit. Sussicit praeterea , quod intestamentis privatis praesentia testatoris requiratur, quam in pu hlicis testamentis eo minus remisisse Legislatores censendi sunt, .cum eam ne quidem in testamentis privilegiatis, V. g. testament tempore pestis, item ruri, condito, quae ramen secundam so main juris communis facilius commodiusque per procuratorem condi potuissent, remissam voluerint. g. XI. Ratio lida. Secundum argumentum sTRYRila quicunque actus per sim
plicationem aut oblatas preces poterit expediri, illa non exigis prae-. sentiam falsis nititur consequentia. Ut enim taceamus, vocabulum supplicationum et oblatarum precum non necessario
de literati, sed interdum et verbali supplicatione , quae sine prae- sentia supplicantis concipi nequit, eme intelligendum ; certe non sequitur, quod, quandocunque necessitas, oretenus sua desideria exponendi, remissa est, etiam necessitas, preces suas coram . offerendi eo ipso remissa sit id quod in testamento,per preces offerendo pernegamus. Quemadmodum enim in ipso testamento, ita etiam in supplicatione,fraudes et falsa committendi, procurari tori non deest occasio,ut adeoPrinceps vel Magistratus nunquam certi esse possint,an id , quod in precibus oblatis continetur. sit de voluntate testatoris,de qua tamen certissime constare potest, si ipse testator preces offerat, et in his succetarem suum designet.
Tertium argumentum n reii tale est: Nihil ad formam, vel
essentiam negotis civilis pertines, nisi quod Lege est expressum. -- qui
40쪽
m et ero iis restamento siviseriis sive, Primipi viato, nisui tale επιλpiam exigitur, sed meus testatoris se cere diem*turi Erto non a mittit famor sui aeuo voluntatum , ut praecise praesentiam test raris desideremus. Sed multa sunt, quae moneri et opponi hic possunt. Et quidem ante omnia, quid hoc loco denotet ne gotium civile , investigandum esti aut enim sub eo tale negotium intelligitur , quod Iuri Naturali plane incognitum et Iure demum Civili introductum est, et ex hoc suam substantiam capit; aut talis aetus innuitur, qui quidem, quoad essem. etiam , jam est Iuris Naturalis, sed tamen a Iure Civili diversimode determinatus existit. In posteriore hac significationes accipiatur terminus negotii civilis , majorem propositionem
negamus : non enim , necesse est, ut lex civilis ea , quae
iam de Iure Naturae ad actum aliquem requiruntur . expressis verbis denuo inculcet. sed ea tantum, quae a Iure Civili insu . per introducuntur , in lege contineri debent. Quod si vero negotium civile in priori sensu sumatur, tunc majorem quidem concedimus , sed negamus, testamenta esse talia negotia crarilia , cum ea originem suam utique Iuri Naturali debeant, et demum a Iure Civili, ratione modi vel solennitatis internae et
ternae, novam faciem acceperint. ' Itaque cum etiam Ius Na
turae requirat, ut, si quis in praesentia testium ultimam suam λvoluntatem declarare velit, coram his ipsis testibus compareae, eum in finem, ut hi ex ore ipsius testatoris ejus intentionem audiant, adeoque de eadem ex propria et certa scientia testari possint; eerte nihil refert, utrum hoc aequisitum in Iegibus civilibus expressum an omissum sit, dummodo nulla incontrarium extet dispositio. Sed ne hoc quidem concedere possimus quod de praesentia testaroris plane sileant Iura nostra,quin , . potius illa expreste requiritur in sirpra cit.L.M L. I aet.L2l .Qde se Famem. quae leges, cum generaliter de omnibus testamentis ante . C latam