장음표시 사용
441쪽
43o DE ABSOLUTIONE.equatur satisfactionem , res est merae disciplinis , quae pro temporibus
ac locis varia esse potest e neque interest , dum praecedat cordis vera ad Deum converso . Et vero cum hodie qui, ad Sacramentum accedit , fieri potest ut jam congrua satisfactione expurgaverit peccatum , & animi sui veram contritionem non dubiis signis fecerit manifestam. Quis autem hujusmodi Poenitentem in longum adhuc tempus remittat QUIERES a. an is , qui olim vigebat , Pgnitentiae ordo sit magis
RΕspo NDEo multis ita videri r de quo Lindanus supra , & Doctores Sorbonici in causa illustrissimi Pontiopoleos episcopi , ad prositi
QUAEREs 3. an, cum dubia est hominis ad Deum ex toto corde conversio, ea per aliquod tempus tentari ac probari debeat. RESPONDEO oportere ἱ & his quidem de causis, quae majores nostros impulere ut Absolutionem procrastinarent diutius et illae enim non aliquorum duntaxat, sed omnium temporum sunt. QUAERES q. an salutares snt praeproperae, quae in usu frequentissimo sunt, Absolutiones. RESPONDEo eas esse perniciosissimas , cum Sacerdotibus, tum etiam Pgnitentibus, ut ait Cyprianus in hunc modum : Hoc sunt ejusmodi lapsis, inquit in lib. de lapsis , quod grando frugibus ; quod turbi,
si dum sidus arboribus ; quod armentis pestilens vastitas ἱ quod naviis giis saeva tempestas . De ipsa autem Absolutione : Irrita &is falsa pax , inquit ibid. periculosa dantibus , & nihil accipientibus,, profutura. Vide & Clerum Romanum epis. 3 i. & alios passim Ecclesiae Doctores , quibus hoc malum visum est longe maximum . Adde recentiores , qui de hac perversitate ac sacilitate tam flebiliter conquesti sunt , Carolum Borro maeum , Marianum Victorium & reliquos , inprimis autem Bella minum , qui feran. 8. de Adventur Non ,, esset , inquit , hodie tanta facilitas peecandi , si non esset tanta si facilitas ablolvendi Ne praetermittas autem Castoriensem Episcopum , qui lib. 2. tam docte , quam pie in hoc argumento veri
442쪽
De Ministro Sacramenti Poenitentia.
De sacramento Paenitentiae Minisero generatim.
ASSERTIO. Solus Sacerdos est Μinister legitimus sacramenti 'nitentiae.
PROBATUR primo ex Scripturis . Non enim omnibus, sed Apostolis solis , dictum est a Christo et Accipite Spiritum anctum; quorum, Atque adeo haec potestas non quibus vis, sed solis Apostolorum successoribus , hoc est Sacerdotibus, concessa est. Secundo ex Traditione, Scripturarum interprete. Clemens, seu quis alius, in epis. adJacobum Fratrem Domiai, Si sorte, is inquit, ita alicujus cor, vel livor, vel infidelitas latenter irrepserit; nonis erubescat .... confiteri haec ei qui praeest. Origenes homιI. a. in Levit. Est adhuc , inquit , septima peccatorum remissio, . . . . cum peccator non erubescit Sacerdoti Domini indieare peccatum suum. Cyprianus de lapsis , Quanto , inquit , & fide majores, & timois re melioreS sunt , qui , . . . . quoniam de hoc idolola- se triae facinore vel cogitaverunt , hoc ipsum apud Sacerdotes Dei se dolenter & simpliciter confitentes, ex omologesim canicientiae faciunt;
is . . . . scientes scriptum effer Deus non deradetur Confitean ur
,' singuli, quaeso vos, fratres dilectissimi , delictum suum ; dum . . . . se re nussio facta per Sacerdotes apud Dominum grata est Pgni- tenti, operanti, roganti potest clementer ignoicere Deus; potestis in acceptum referre quidquid pro talibus & petierint Martyres & fece- se rint Sacerdotes. Athanasius , seu quis alius , in illa verba : Profesti in pagum o Si is nondum soluta sunt vincula tua trade te ipsum diicipulis Iesu. Adsunt, , enim qui nos solvant, accepta m a Salvatore potestate r Quodcunque is ligaveritis m. Basilius in regulis brevioribus interrog. 28 8. Cui nam confiteri peccata debeamus Necessario, inquit, iis peccata aperiri debent, quibus credita se est dispensatio mysteriorum Dei. . Gregorius Nyssenus in oratione adversus eos qui acerbius iudicant, de consessione loquens, Sume, inquit, Sacerdotem; audacter ostende illiu quae
443쪽
is quae sunt recondita : animi arcana , tanquam occulta vulnera , meis dico detego. . .
Ambrosius lib. I. de Poenitentia , cap. a. de potestate remittendorum
peccatorum disserens, quam sibi adjudicabat Ecclesia, Novatiani autem ipsi abjudicabant , Hoc , inquit , jure Vindicat Ecclesia, quae verosis Sacerdotes habet. Haeresis vindicare non potest , quia Sacerdotes Dei
Chrysostomus lib. a. de Sacerdotio cap. 3. dissicultatem ministerii ecclesiastici exaggerans, Multa, inquit, arte opus est, ut qui laborant Chriis stiani , ultro sibi persuadeant, Sacerdotum curationibus submittere sese oportere. Adde tib . 3. cap. 3. ubi verba Christi expendens , in coelum usque efleri hanc Sacerdotibus, & quidem solis, indultam potestatem. Qui terram incolunt, inquit, iis commissum est, ut ea quae in se coelis sunt , dispensent ἐν iis datum est ut potestatem habeant, quam se Deus neque Angelis , neque Archangelis datam esse voluit . Neque
is enim ad illos dictum est: cuaecunque alligaveratis σα. . . . Pater omne iu-
is dicium dedit Filio: ceterum video ipsum omne judicium a Deo Filio si illis Sacerdotibus ) traditum. Innocentius I. vis. I. Ceterum, inquit, de pondere aestimando dose lictorum, Sacerdotis est judicare &c.
Augustinus epis. a 28. deterret Sacerdotes ne deserant oves in periculo ; quia Magnum exitium sequitur eos, qui de hoc saeculo vel non ,, regenerati exeunt, Vel ligati. Homil. 33 s. praescribens quid ei faciendum sit, qui contra decalogum peccavit.' Veniat, inquit, ad An-- tistites, per quos illi claves Ecclesiae ministrantur. Serm. autem 33 2. quam superflua sit sine horum judicio privata Poenitentia, Nemo, imis quit, sibi dicat: Ego occulte ago. . . . Ergo sine causa dictum est. Quo is cunque solveritis , oc Ergo sine causa sunt claves datae Ecclesiae Dei. S. Leo epis 8. Sic divinae bonitatis, inquit, praesidiis ordinatis, ut is indulgentia Dei nisi supplicationibus Sacerdotum nequeat obtineri. MDis. 136ν Reatus conscientiarum, inquit, sussiciat solis Sacerdotibus is indicari consessione secreta. Caesarius Homit. 4 I. inter Augustinianas, hortans ad Poenitentiam agemdam ante mortem. Nescit enim, inquit, si possit Poenitentiam accisis pere, &'confiteri Deo & Sacerdoti. Adde Ioannem Rayta, Anastasium Sinaitam , Ioannem Iejunatorem, Fulgentium, Gregorium, Sonnatium, Synodum Cabillon. & alios exinde a nobis ubi de Conjus juxta temporum seriem laudatos. His autem apud Morinum lib. 8. c. 23. Fgbertus Eboracensis, Alcvinus, antiquus Ordo Romanus, Burchardus, Ivo, Cilo Parisiensis, & Petrus Cantor calculos suos adjiciunt. Μerito itaque synodus Tridentina sess. I 4. cap. 6. hoc sanxit. OBIICIEs r. Iacobi s. dicitur, Confitemini alterutrum peccata ves .
Ergo cuilibet fieri confessio potest.
444쪽
- DIsTrvcuo antecedens: Confitemini, in genere; concedo: speciatim , subdistinguo: levia & quotidianas concedo: hoc est singuli singulis; nego. Sic veteres hunc locum intolle erunt , ut eorum testimonia de confessione recolenti constabit. OBIICIΕs a. Cyprianus epis. II. σ alibi, lapsos Μartyrum libellia commendatos pace donari jubet, si mors immineat : cum autem deest Presbyter , praecipit ut lapsi illi EXOmologesim suam apud Diaconum is faciant; ut manu eis ab illo imposita, Veniant ad Dominum cum pa- D ee, quam dari Μartyres desideraverant. REsPONDEO hanc reconciliationem mere caeremonialem fuisse hoc in casu. Ejusmodi lapsi a communione sejuncti erant o Imperat ergo ut Diaconus in extremo vitae periculo eos ab excommunicatione solvat , & liberet a poenis satisfactoriis ; & cum illi apud eum exomologesim suam secerint, id est, se coram eo summoS peccatores esse consessi fuerint, quod palam erat, eisdem Eucharistia concedatur. Eadem reconciliatio sacramentalis fuisset, si a Presbytero foret data r sed a Diacono prosecta, caeremonialis tantum fuit, desectu legitimae potestatis'. OB IrCIEs 3, Synodus Eliberitana cap. 32. iacit Diacono potestatem Concedendae communionis , si ei jusserit Sacerdos. DIs TINGUO antecedens: communionis ecclesiasticae; concedo b id est, reconciliationis cum Deo ; nego. Idem sensus est hujus Concilii , qui S. Cypriani.
OBIICIEs 4. Concilium Toletanum I. can. a. Diaconos lapsos ad ordinem Subdiaconorum amandat, & eos privat potestate imponendi manus supra Poeni senteS.
REspoNDEo hanc impositionem fuisse honorariam , quo modo &universus Clerus manus eum Episcopo imponebat Poenitentibus; non
OAIICr Es 3. Alcvinus, Ordo Romanus & alii edicunt , ut absente Episcopo ac Presbytero, Diaconus suscipiat Poenitentes, ac det eis sanis Cham communionem. R Espo NDEo hanc susceptionem suisse nudam caeremoniam , qua in Ecclesiae sinu admitterentur , ut precum & Eucharistiae participes fierent; non absolutionem saeramentalem. Nam iidem illi omnes auctores . absolvendi auctoritatem solis Sacerdotibus propriam esse observant .
se Non omnes Clerici, inquit ibidem Aleuinus , aut ullus Laicus hane,, scripturam usurpare aut leῖere debent, nisi illi quibus necesse est: hoe is sunt Episcopi vel Presbyteri, quibus claves regni coelestis traditae sunt; ,, sic nec judicia ista. alius usurpare debet. Ordo Romanus: Sicut sa-- crificium offerre non debent nisi Episcopi vel Presbyteri , quibus cla- M ves regni coelestis traditae sunt sic nec ista judicia alius ulurpare deis hel. Ordo Parisiensis in statutis 1 nodalibus, statuto 3 6. Prohibeturis districte ne Diaconi ullo modo audiant consessiones, nisi in arctissima
necessitate:, claves enim non habent, NEC POSSUNT ABsoLVERE.
I itasse de Poenitentia. E e OBII-
445쪽
Osai CIEs 6. Multi sunt Patres, plures Synodi , nec pauci scholae Principes, qui jubent absente Episcopo ac Presbytero , confessi nem institui apud Diaconum, vel etiam Laicum. DisTINGuo et ad praeceptum Christi de consessione quoquo modo implendum, & gratiam ipsa operis humilitate consequendam; concedo rad absolutionem sacramentalem ab iis suscipiendam; nego. Etenim nullus fere est eorum, qui in hac controversia allegantur , qui non conceptis verbis indicet .aut definiat ibidem non esse hanc Absolutionem sacramentalem: adeo ut ad revincendum Morinum, qui in aliam partem propendere visus est, nullo alio quam Μorino ipso opus sit. Nam Μagistrum sententiarum , Gratianum , Petrum Cantorem , Praepositivum , Albertum Μagnum &c. in suae opinionis patrocinium adducit . At illi verbis ipsis ab eo relatis fgnificant , Absolutionem a laicis datam, non ex vi sua ad peccatorum remissionem prodesse , sed ex voto poenitentis. - Μorituris, inquit Gratianus, succurritur etiam a Laicis, si Presis hyter desit . . . . Secundum Augustinum , qui agens in extremis confbis tetur socio turpitudinem criminis , fit dignus venia ex DEsIDERIO A SACERDOTIs . Μagister sententiarum lib. 4. dis. I . Sacerdotis is examen exquirendum est studiose ; quia Sacerdotibus concessit Deus
se potestatem ligandi atque solvendi : & ideo quibus ipsi dimittunt , &,, Deus dimittit . Si tamen defuerit Sacerdos I proximo vel socio estis facienda consesso .... Tanta quippe vis est consessionis, ut, si deestis Sacerdos, confiteatur proximo: .... etsi ille cui confitebitur, POTE-
is Ex DESIDERIO SACERDOTIS , qui socio confitetur turpitudinem is criminis . Praepositivus in summa inedita, Quaeritur, inquit, quid ,, conserat confiteri socio . Videtur quod nihil conferat r nam socius is non habet potestatem ligandi atque solvendi . ergo nihil conseri so- is cius . Solutio . Dicimus quod semper melius est confiteri Sacerdotiis quam socio ; & socio non est confitendum nisi in necessitate . necesse sitas autem est in minimis peccatis, pene enim esset impossibile, se in is per, quotieS peccamus Sacerdotem invenire; sed socium de facili re
se sIDERIO SACERDOTIS ; ut dicit Augustinus . - Μorinum ipsum
De Minifro sacramenti Paenitentiae in annua confessione. SYNODus Lateranensis IV. anno I 2I3. sub Innocentio III. can. 2I. se habet : Omnis utriusque sexus fidelis postquam ad annos discre- tionis pervenerit, ...... confiteatur fideliter , saltem semel in anno, D PROPRIO SACERDOTI; suscipiens reverenter, ad minimum in Pascha,
446쪽
Pascha , Eucharistiae Sacramentum ; nisi sorte de consilio PROPRiris SACERDOTIs ob aliquam rationabilem causam ad tempus ab ejus se perceptione duxerit abstinendum: alioquin & vivens ab ingressu Ec- ,, clesiae arceatur , & moriens christiana careat sepultura Si quisis autem alieno Sacerdoti voluerit de justa causa confiteri; se licentiam prius postulet & obtineat A PROPRIO SACERDOTE: cum se aliter ipse non possit solvere vel ligare , Circa quem canonem duplex quaestio est: r. an proprii Sacerdotis nomine intelligatur solus Parochus et a. an haec synodi lex deinde semperviguerit , & etiamnum vigeat.
CONCILIUΜ Lateranense IV. proprii Sacerdotis nomine solum Parochum intellexit. PROBATuR I. ex ipso canonis contextu . Nam juxta canonem pro prius Sacerdos ille est, a quo debet in Pascha Eucharistiam suscipere, de cujus consilio potest ab ea per certum tempus abstinere ς cujus est semel in anno peccata non confitentem, aut in Paschate Eucharistiam non suscipientem , ab Ecclesiae ingressu arcere, & christiana privare sepultura; a quo denique oportet & postulari & obtineri licentiam extraneo Sacerdoti peccata confitendi. Atqui haec omnia ad solum Parochum pertinent , ut omnibus notum est . Ergo.
PROBATUR a. ex alio canone ejusdem synodi 32. Scilicet ibi proprii Sacerdotis vocem iterum usurpat , & quidem , omnibus fatentibus , ad Parochum designandum : Illud autem penitus interdicimus , inquit, ,, ne quis in fraudem , de proventibus Ecclesiae quae curam propriise Sacerdotis debet habere, pensionem alii quasi pro beneficio conferre
PROBATUR g. ex iis Conciliis 3c Patribus , quorum hac de re decreta synodus Lateranensis renovavit. Sonnatius in concilio Remensi an. 639. can. 8. Nemo, inquit, tem is pore Quadragesimae paenitentium consessionex audiat praeter Past
Chrodogandus toma r. Dirilegii , canone 3 r. In Quadragemis mis , inquit , populus fidelis suam Consessionem Sacerdoti luori faciat Hayto Basileensis de iis qui Romam ibant peregrinationis causa , Domi, inquit , confiteantur peccata sua , & lic proficiscantur; quia se aut a proprio Episcopo aut Sacerdote ligandi aut solvendi sunt, non
Petrus Damiani se . 38. qui est a. de beato Andrea, Cum de vi- ,, tiorum abysso, inquit, disponis emergere; ad illum praecipue sit refugium, tuum, cui anima tua commissa est; nec te moveat si illiteratus sit &c Ee 2 PR.
447쪽
PRORATUR 4. ex iis omnibus summis Pontificibus, Episcopis, A floribus, Synodis ac Theologis, quorum jamjam mentionem faciemus, ubi de hujus legis perpetuitate disputabimus. OBIICIEs . Si proprii Sacerdotis nomine solus Parochus intelligendus sit , confessioni annuae non faceret latis , qui peccata sua Episcopo suo aut summo Pontifici confiteretur. Atqui hoc absurdum & proscriptum est in comitiis Cleri Gallicani an . I 633. idque olim proscripsit Academia Parisiens s an. 323o. Qide & synod. Lingonens. an. I 432. NEGo sequelam: nam proprii quidem Sacerdotis vocabulo solus Par chus intelligitur; sed lex fixa est ad excludendos tantum alienos Sacerdotes , quibus re ipsa solis in hoc canone opponitur ψ non ad derogandum juribus communium Sacerdotum quales sunt summus Pontifex aut Episcopus. Scilicet unusquisque laicus i. subest Parocho: a. Praesuli suo a 3. Papae: sed Papa est pater communis omnium Christianorum, in qu rum numero est: Pontifex est communis totius dioeceseos, in qua ver satur , Pastor: sed Parochus est proprius ejus Sacerdos. Hi omnes sunt sub eadem linea : Papa & Episcopus quasi communes Sacerdotes , Ρa rochus , quasi maxime proprius. Excluduntur porro qui extra hanc ibneam constituuntur , hoc est extranei Sacerdotes . Praetules quippe jura quidem Parochorum adversus alienos munierunt ; sed suis procul dubio
Is TA synodi Lateranenss , de consessione proprio Sacerdoti per an num facienda , lex semper in Ecclesia viguit deinceps , & etiamnum,
saltem in Gallia, Viget. PROBATuR: quia non tantum abrogata non est , aut desuetudine , aut contraria lege ; sed etiam firmata semper exinde fuit ad nos usque eontinuis, aut tum morum Pontificum , aut Conciliorum , aut Episcoporum decretis. Primo Innocentius IV. an. I 243. summus Ponti sex in consitutione Μonachos alloquens , Districte praecipiendo mandamus , inquit , quate se nus Parochianos alienos sine Sacerdotis sui licentia ad Pgnitentiam ullatenus admittatis, cum si quis alieno Sacerdoti justa de ca is sa confiteri voluerit peccata sua , secundum statuta generalis Conc, si lii , licentiam prius postulare & obtinere debeat a proprio Sacer is dote. Secundo Μartinus IV. anno I 28 I. in Extram quae non reperitur quidem in jure canonico , sed laudatur ab Henrico Gandavensi quo Meto 7. qicies. 24. Volumus, inquit , quod ii qui Fratribus confite- is huntur , suis Presbyteris Parochialibus confiteri, saltem semel in an- no , prout generale Concilium statuit , teneantur . Benedictus IX. an. I 3o . in Extraυ. quae habetur lib. s. tit. 7. pi A
448쪽
Dimilegiis, cap. I. amvis amplissima privilegia tribuat Dominicariis, nomine tamen proprii Sacerdotis intelligit Parochum ; & ut ei fidelis quisque semel confiteatur, non tantum monet i sed etiam Dominicanis, ut ad id populum hortentur , praecipit. Quarto Synodus Lingonensis an. r 3 a. Μandamus, inquit, singulisis animarum rectoribus , quod singulis diebus Quadragesimae Dominicis si habeant illud statutum salutare tuis parochianis , Omnis utriusque fe- is xus , in Concilio generali editum , publice exponere ; quod omnisse utriusque sexus fidelis semel in anno a PROPRIO suo CURATO SACERDOTE POENITENTIAM DEBET RECIPERE, & sacramentum Eucharistiae ad minimum in Paschate. Quinto Sixtus IV. cum orta esset de lege synodi Lateranensis controversia Curatos inter & Μendicantes Fratres , omnibus rite expensis ad litem decidendam an. I 478. bullam edidit xv. cal. Iul. in qua sic habet . Μendicantes desistant praedicare , quod parochiani non sint se obligati saltem in Paschate proprio profiteri Sacerdoti e quia de ju- , , re tenetur parochianus saltem in Palchate , proprio confiteri Sacero se doli. Cujus quidem bullae eo majus est pondus , quod ea prolata sit auditis utrimque partibus, & in corpus juris rei ta, & quod Sixtus
IV. Minorum ordinis quondam fuerit. Sexto cum quidam Ioannes Angeli Μinorita, Sixto IV. non obtemperans, hanc propositionem protulisset Tornaci r Parochianus consess,, sus Μinoribus satisfecit decretali Omnis utriusque sexus fidelis, nec te- se netur confiteri proprio suo Curato semel in anno, nec ab eo petere se licentiam o Sacra Facultas Parisiensis an . I 82. illam ita damnavit. Haec propositio, ut jacet, est scandalosa,& juri communi conis traria, & pro subditorum ad praelatos debitae obedientiae & reverenis tiae observantia, publice revocanda. Septimo Innocentius VIII. qui Sixto IU. successit an. l48 . ad ossicialem Tornacensem, Volumus, inquit, ut iisdem univertis Praedica-
se toribus .... auctoritate nostra inhibeas ne .... parochianos a con-
,, fitendo .... Rectoribus abstrahere, & eosdem ad id non teneri praeis dicare praelumant, privilegio, quod eis nolumus sumagari, non ob-
Octavo Synodus Augustana anno I 348. praecepit, Ut capitulum se quod incipit, Omnes utriusque sexus, singulis quadragenarii jejunii die- ,, bus dominicis publicetur, & contra inobedientes juxta tenorem Con-- stitutionis procedant. Nono Concilium Narbonense an. I 33 I. can. so. Quia, inquit, omnibus Christianis praeceptum est ut semel in anno sacrosanctum Eucharistiae sacramentum percipiant , ET PAR OCHO SUO peccatari confiteantur; voluit & decrevit Eoncilium, ut posthac nemo audeatis sanctissimo die Paschae peccata sua confiteri , aut Eucharistiae sacramentum ab alio quam AB IPso PAROCHo , vel in ejus locum suffecto. Mitasse de Poenitentia. E e 3 Deci-
449쪽
Decimo Synodus Tridentina , seg. I . can. 8. Si quis dixerit ad se eam Consessionem non teneri omnes & singulos utriusque sexusis Christi fideles , juxta magni concilii Lateranensis constitutionem sola mel in annoῆ . . . anathema sit.
Undecimo Synodus Mediolanensis I. sub Carolo Borromaeo an. II 63. Constitutionem, inquit, in generali Concilio editam, qua sancitum is est, ut fideles , saltem semel in anno, proprio Parocho peccata sua
se confiteantur, inviolate omnes observent.
Duodecimo Concilium Ebredunense an. I 38 a. tit. de Paenitentiae sacramento , Omnes fideles, inquit , peccata sua proprio Parocho semel si in anno ad minimum confiteantur . quod quidem Concikium probatum est a Gregorio XIII. Decimo tertio Conc. Remense anno I 383. ab eodem Gregorio XIII. confirmatum, de Poenitentia, idem & iisdem verbis quibus synodus Latoranensis decernit. Decimo quarto Concilium Aquense an. I 383. habitum & a Sixto V. approbatum, verba ipsa primae synodi Μediolanensis usurpat. Decimo quinto Concilium Burdigalense an. I 624. cap. 3. - Saepissiti me fideles, inquit, ad sacratissimae Eucharistiae sumptionem cum omis ni devotione accedere peroptamus et sed ne omittant tempore Paschatis id in propria parochia praestare, sacris canonibus insistemri tes , statuimus eo tempore omnes Christi fideles , tum ad consessio- is nem peccatorum PROPRIO PAR OCHO, aut alii de ejus licentia , fa- is ciendam , tum ad sacram Eucharistiam in eadem Ecclesia percipien- ,, dam teneri & obligari, NULLOSQUE ALIAS PRAECEPTO ECCLESIA- is ST ICO SATISFEC l SSE ῆ ac proinde in eos, nisi resipiscant, ab O si dinario ceniaris agendum esse declaramus. Decimo sexto Clerus Gallicanus an. I 6 3. in comitiis idem constituit, quod & anno I 643. in aliis comitiis confirmatum est. Atque ut hoc Ecclesiae praeceptum accuratius observetur , vetitum est in iisdem
comitiis ne Religiosi quemquam admittant, sive ad consessionem , sive ad communionem , a Dominica Palmarum ad Dominicam in Albis . Eandem doctrinam Clerus idem insuper sanxit in comitiis an. Iosue. docens Solos Parochos esse proprios illos Sacerdotes de quibus Lateo ranensis synodus , hisque juxta ejus decretum peccata esse semel in is anno confitenda. Hoc vide in actis comitiorum an. I 681. Quod autem Ecclesia Gallicana ter ita definierat , hoc idem renovavit annor 663. in aliis comitiis, dubitari ut non possit quin is sit totius hujus regni sensus eaque lex quae a nullo violari possit. Adde rituales libros omnium ecclesiarum , & constitutiones singulorum fere Episcoporum , quibus idem non tantum astruitur ; sed , nequis ignoratione legis Peccet , cavetur etiam ut in Quadragesima palam ac publice quotannis promulgetur.
Sed hae in controversia nihil afferri potest illustrius eo quod erant, git
450쪽
git anno 1687. Forte enim tunc accidit, ut quidam palam ac publice concionem habens in dioecesi Ambianensi diceret , eos Ecclesiae praecepto facere satis, qui Religiosis sine ulla restrictione ab Episcopo approhatis , tempore paschali peccata sua confiterentur . Adversus hanc doctrinam statim insurrexere parochi Ambianenses litemque intentarunt Concionatori apud illustrissimum Episcopum , qui ex Μinorum Ord, ne ad hanc Ecclesiam a Sumptus fuerat . Postquam autem is secundum Concio natorem judicassiet, Parochi appellarunt ad illustrissimum archiepiscopum Remensem illius provinciae metropolitanum , qui provocationem illico admisit. Sed ab hoc ejus decreto Ambianensis praesul provocavit ad sedem Romanam . Summus Pontifex partes suas delegavit
illustrissimis episcopis Μeldensi & Suessionensi , qui Ambianensem abillegitima provocatione dejecerunt . Tunc itaque archiepiscopus Remen-ss pronunciavit; I. ab episcopo Ambianensi male esse judicatum r a. a Parochis canonem concilii Lateranensis singulis annis esse dominica Palmarum & die Paschat is legendum lingua vernacula, ne cuipiam sit ignotum e 3. fideles teneri confessionem annuam ab Ecclesia praeceptam edere apud Parochum : 4. huic Ecclesiae legi non satisfacere eos , qui Religiosis etiam indefinite, ut a junt, approbatis. peccata sua confitentur. Eodem anno cum alter Conesonator hoc idem temere protulisset
Compendii in urbe dioeceseos Suessionensis ; hanc ejus propositionem vicarii generales , qui dioecesim illam administrabant, pubIice condemnarunt , ut salsam , temerariam & contrariam immemorialibus Ecclesiarum Gallicanarum usibus , nec non specialibus dioecesis Suessionensis synodalibus statutis. OBIICIEs.I. Benedictus XI. cap. 3o. Ext v. definit eos qui peccata sua consessi fuerint Dominicanis, non teneri eadem iterum confiteri propriis Sacerdotibus. REsPONDEO id verum esse : sed aliud est eadem non confiteri , aliud omnino non confiteri. Adde quod haec bulla antiquata sit a Clemente V. lib. 3. Clemenrin. rom. 7. de sepult. OBIICIEs a. Joannes de Posiaco, theologus Parisensis, damnatus est anno I 32 r. a Ioanne XXII. quod dixerat a synodo Lateranensi nomine proprii Sacerdotis designatum esse Parochum. Ergo. NEGo antecedens. Damnatus enim ideo fuit, quod ammaret, eadem quae Religiosis ante detecta fulment, iterum esse Parocho aperiem da , & tantae necessitatis esse proprio Sacerdoti confiteri, ut ab hac necessitate nec Papa nec Deus ipse fideles eximere posset. Afferebat ,
is inquit Spondanus, Romanum pontificem non posse facere quin fid
M les tenerentur omnia peccata sua semel in anno .... Parocho conis fiteri ; quin imo nec Deum posse hoc facere et . . . denique Papam se non posse dare potestatem generalem audiendi consessiones; imo necis Deum , quin Consessus teneatur eadem confiteri proprio Sacerdoti , is hoc est Parocho.