장음표시 사용
71쪽
Sat. I; 3, 125 cavillatur ille quidem in paradOXo: Sapientem esse
que edoeere Studet, Sibi, eum proVectiore iam Sit aetate, iuvenili tepagere, id e St, eurmina pangere, non CODVenire, ad VitBm autem tranquillo, a sequabiliter fastiliterque agendam Studium philosophiae maxime esse neceSSarium hie igitur, ubi longe Se di Stare atque prorsus alienum HS Se ab eo homine, demon Strat, quem animuS Sibi QOnStans prudensque deeeato dii Summam h pi Stulae . tamquam fruetum Sapientiae ex philosophiae Studio pereoptao ' adidit SapienS uno minor eSt JOVe, di VeS, Liber, honoratuS, puleher, reX denique regum ε). Quod si hoc iudieium in Epistula ad Ma000natum sibi amieissimum mittit iocosa addita Conelusiuneula, eX eo tantummodo effieitur, poetam foveritatem et eraSSum rigorem Stoieorum non agnOSCere. De Unquam autem negare, Solum Sapientem beatum atque se ieem HSSe; et quamquam lineo selieitas tam perfecta eSSe nequeat, quam Stoisti eam es Se autument Sibique arrogent, tamen fatendum e SSe, longe eum e S Se SU- periorem eXeel Sioremque prae illa quotidiana, humili, nulliu Sque veri pretii latiuitate, quam homines divitiis, honoribus, eXimia corporiSpulchritudine, SummiS magistratibus adipis Cendis Sibi comparare poSSeputent. Hine veritatis fide, quam paradOXOn eontinet, plene Servata atqU agnita, ut illud, quod Vitio Sum et inSolen S eSt, quippe in maiuS per Stoleos auctum, quam humana patiatur natura, remoVeret utque ΘX-cludoret, addit poeta iOCOSe Praecipue Sanus, niSi eum pituita mole- Sta eSt . β) Namque eam eSSe poetae Verum opinionem, quod ad Stoieorum Sententiam attinet, manifeStum sit primum ex illo loco seiusdem Epi Stulae, ubi edocemur, quanti Horatius Studium Sapientiae 30Stimaverit set quantopere tum temporis in illam Solam ineumbere eupi Verit, eum dieat Nunc itaque et versus et cetera ludiera pono Quid Verum atque decens, euro et rogo, et OmniS in hoc Sum Condo et compono quae mOX depromere possim q)Et ulteriuS mihi tarda fluunt ingrataque tempora, qURe Spem
72쪽
Consiliumque morantur agendi naviter id quod Aeque pauperibu S pro de St, loeupletibUS neque, Aeque negle etiam pueri S Senibusque noeebit. λ)Idom sexprimit deinde Carm. IV, 9, 39 Sqq. 3 SSQVernnS, animum prudentum et Secundi S dubiisque in rebuS reetum Semper e S Se oon
sulem. Idem denique Epist. I, 1, 59 sqq.
, Si reeto saeie Sc. Hio muruS RoneVS e Sto Nil conseiro Sibi, nulla palleSCere Classen. Allamon hoc idem doeent Stoiei, ) Sellio et, reete saetorum Solum sapientem QSSO CR pnCem. Sal. II, 2 79 animum humanum di Vinae aurae particulum B p psellat. Quod eum do utrina Stoicorum prorSUS eonvenit doclentium, purissimam ne liquidissimam aetheris partem e S So deum, sensibili quaSi modo per ea, quae sunt in nere et per euneto S unimante S atque arbore S diffuSum; praeterea mundum esse deum et Spirans animal e S Se mundum, Cui S no Stra unima veluti avulsa pars sit.
Quo tempore Horatius Satiris uotis oribendis operam dabat, do diis eorumque vi et numine in mundo rebusque universi generi S humani gubernandis ossionei atque praesenti Epi euroorum Sequebatur probabatque opinionum, ε) at in Epistulis diversum iudicium de iisdem eo inproba -
j Sen. Epist. 78 sin. Non cupiditas nos non timor pellet inagitati terroribus, incorrupti Voluptatibus, nec mortem horrebimus, nec deOS: SciemuS mortem malum non OSSe, deos malos non esse. Tam imbecillum CSt quod nocet, quam Cui nocetur; optima vi noxia Carent. Exspectant nos, si ex hac aliquando faece in illud evadimus sublime et excelsum, tranquillitas animi, et expulsis erroribus absoluta tibertas. Quaeris, quae sit ista Θ non homines timere; non deos : nec turpia velle; nec nimia: in Se ipSum habere maXir am poteStatem Inaestimabile bonum est, suum fieri. Stob. ECl. II, p. 232 Sqq. Diog. VII. Ι28.
animus decerptus ex mente divina cum alio nullo nisi cum ipso deo comparari potest De divinat. I, 49 IIO: Cat. m. 2I, 78.
-) Quae qualis fuerit, comperimus ex Diog. L. X, 123. Πρῖτον μεν τον δεον
Cic. de Nat. D. I. 17, 45 vere exposita illa sententia est ab Epicuro, quod beatum aeternumque Sit, id nec habere ipsum negotii quicquam nec exhibere alteri, itaque neque ira neque gratia teneri, quod quae talia essent inbecilla essent omnia. intellegitur enim a beata immortalique natura et iram et gratiam segregari, quibus remotis nullos a SuperiS inpendere metuS. Ibid. I9, 5 O sqq. Et quaerere a nobis dicit Velleius Epicureusin, Balbe Stoicus hic eratin, Soletis, quae Vita deorum sit quaeque ab iis degatur aetas. Ea videlicet, qua nihil beatius, nihil omnibus bonis affluentius cogitari potest; nihil enim agit, nullis occupationibuSeSt implicatuS, nulla opera molitur, Sua sapientia et virtute gaudet, habet exploratum fore Se
73쪽
lum reperimuS. LX hi S enim haud ambigue eo gno Seimus, Horatium persuasum habere de OS OSSe et mundum ab iis gubernari et hominum sortes ab iisdem eurae haberi. Hortatur senim Bullatium Epist. I, 11, 22 Sq.
Tu, quam eumque dola S tibi fortunaverit horam, Grata Sume manu neu duleia disser in annum.
Ipse deuS, Simulatque Volum, me Sol Vet. ΕΑ quibuS manifestum sit, poetae per SUBSUm eSSe, et Vitum hominis et fortunam eius ex deorum voluntate pondere et ab iis ter-
Sed Satis est orare Iovem, quae ponit et aufert Dei vitam, det ope8; aequum mi animum ipSe purabo. Itaque si homo prudenter agit, id est Si bona Copia librorum, quam 0XOptat poeta V. 109 Sq. adiutus Sapientiae Studet eamque Sequitur, ipSe Sibi aequum animum parare potest, illa ab Iove Sunt eXOranda. ΕStRUtem hae e Sapientia, qua aequuS animuS puratur, eadem quae EpiSt. I. 16, 3 sqq. verbis sextollitur. Hae enim firmatu S eorroboratu Sque animuS Sapientis aequuS ConStansque Sibi est Semper et neque ullis Epoliationibus aut damnis illatis neque minis inefatis perterretur. Intellegi hie autem constantiam firmitatemque Sapienti S Stoici, non eSt,
Iam eX hi See liquet, poeta se animum liburum esse ab illa dissidentia et neglegentia, quam do utrina Epicureorum imbutus iuvenili aetate prae Se serebat et paruum deorum Cultorem atque infrequentem SeSe eonfitebatur. φ) Hane igitur Sententiam; quam prioribu S un-
Semper cum in maximis, tum in aeternis voluptatibus. Hunc deum rite beatum dixerimuS, Vestrum vero laborioSissimum. Sive enim ipse mundus deus est, quid poteSt eSSe minus quietum quam nullo puncto temporis intermisso versari circum axem caeli admirabili celeritate Θ nisi quietum autem nihil beatum est: sive in ipso mundo deus inest aliquis, qui regat, qui gubernet, qui Cul SUS astrorum, mutationes temporum, rerum ViciSsitudineS ordineS-que ConSerVet, terraS et maria contemplans hominum conare oda vitasque tueatur, ne ille est implicatus molestis negotiis et operosisl Nos autem beatam vitam in animi securitate et in omnium vacatione munerum ponimus. Ibid. 2O, 3 inposuistis in cervicibus noStri S sempiternum dominum, quem dies et noctes timeremus; quis enim non timeat omnia proVidemtem et cogitantem et animadvertentem et omnia ad se pertinere putantem Curi OSum et plenum negotii deum Θ - Et ibid. 56. His terroribus ab Epicuro soluti et in libertatem vindi- Cati nec metuimus eos, quos intellegimus nec sibi fingere ullam molestiam nec alteri quaerere.
74쪽
nis pro eaei quadam actuS libertate ampleXuS erat quamque etiam, Sat. I, 5, 10 l Sqq. eXpreSSeriat namque doOS didiei Securum agere ReVum, Neo. Siquid miri faciat natura, duos id Tristos eX alto caeli domittere foeto eum divinam mentem eum in fatis generis humani tum in rerum natura eo spieuum apertamque intelleXiSSet, iam reicit et virili, imo proveetiore aetate revertitur ad eam de cura providentia quo divina perS RSionem, quam hi S, QUOS attulimuS, aliiSquo Epistularum locis manissestam facit
Neque pugnant eum his, quae Epist I, 6, 3 Sqq, et Epi St. II, 2
208 sq. legimus. Nam HoratiuS ad pri Scam illam sidem, quam do mundi Sortisque humanae eX deorum gubernatione dependenti S Stoici praedicabant; ita revertitur, ut neque Corpora Caelestia pro diis habeat neque en, quae in .rerVm natura fiunt, ni Si naturalibus ex causis siseri putet. Hic itaque eadem Sentit, quae Sat. I, 5, 97 Sqq. profeSSUS eSt. Simili in do Sat. II, 3, 288 sqq. timorem deorum fBJ Se animo QOn-Ceptum prave que Reeommodatum, id est Superstitionem irridot in eo, quod, ubi naturalia media opitulentur, mater inSana Superstitiosa agendi ratione peSSumdet puerum. Idem valet de Superstitioso illo lib0rtino eiusque SimilibuS, num - Hoc quoque VolguSChrysippus ponit seeunda in gente Meneni.')Adamavit igitur HoratiuS, quod iam Supra ob SerVRVimuS, PI OVe-eliore aetate moralem illam Stoieorum gravitatem et auctoritatem quae eX eorum doctrina de Virtute, de humani generis dignitate, do
deorum Omnia nutu Suo regentium poteStute Sequebatur. Animo videlicet iam magis magisque in Se converso et tranquilla mente elarius in dies omnia in Somet ipso atque eXtra Se po Sita perluStranti set diiudicanti non suffieisebat amplius hilaris illa quidem Sed tamen leViS parum que adeurata, quippe per Supersiciem VaganS neque in rerum naturam inquirendo altius descenden S philosophia Epicureorum. Quae quidem iuveni placere eumque eapere poterat, Viro tamen SUfficere nequiverat. Quamobrem illud quoque Stoicae disciplinae eXem plar Romanaeque virtutis offigiem, Catonem dico, omni laude extollit
Epist. I, 19, 12. Sqq. Quid 3 si quis voltu torvo serus et pede nudo
Exiguaeque togae simulet leXtore Catonem, Virtutemne repraeSens et moresque Catonis γEtiamSi, ait, omnem qui S Severitatem vitaeque ala Steritatem praesse serat eXtrinsecus Catonem imitans, nequaquam illum tamen virtutem quoque et more S Catoni S repraeSentare iiS JUe eXCellere pOSSe.
75쪽
Qua0 Horatii laus hie aliisque loeis i) Catoni impertita prorsus
iis respondet, quae apud Cieeronem legimus Differentia natu rarum tantam habet vim, ut non numquam mortem Sibi ipse eon Sol Seero alius debent, alius non debeat. Num enim alia in causa M. Cato fuit, alia oetori qui So in Africa Caesari tradi durunt 3 Atqui oetoris forsitan vitio datum esset, Si Se interemis-Sent, propterea quod lenior eorum vita et moros fuerant fauiliorus Catoni eum inerudibilom tribuisset natura gravitatem, eumque ipSeperpetua eonStantia roboraViSSet Semperque in propoSito SU Seeptoque eon Silio perman Si SSet, moriendum potiuS quam tyranni Vultus uspi- Qiendus fuit . ')Ν0que sibi deest Horatius, quin d00tor08 Stoicae philosophiae ipsos oelebret nominatim. Sio Panaetium nobilem voeat δ) et Chrysippum iuXtu Crantorem Veterem Aeadem leum, cum Troiani belli suri ptoro, id e St eum poeta Graecorum longe Celeberrimo QOmparat. Et quamvis diuat
Qui, quid Sit pulchrum, quid turpe, quid utile, quid non, Planius ae melius Chrysippo et Crantoro diuit ε)nihilo minus tamen elaro elueet, poetam Seripti S ChrySippi pervestigandis ovolvondisque multum tribuere ad ea eruenda ediSeonda que, qune ad Visam eandidam. honestum verumque pretium in Sehabentem Conserant. At homini udulosesenti. qualis erat Lollius, HO-mertim poli HS Commendat, qui intell0etu fauilior; utpote qui mirum in modum mi Seoat utile dulei. aptiorem magisque idoneum dueem ad 100tam intellegentiam animique uulturam praeeipuo adoleSeentibuSSe prae Stat, quam Vel ii Oeli SSimorum philosophorum libri. uanta laudo autem Crantor dignus fuerit, apparet eX Cieerone,
qui libullum seius aureolum didit. β) Cum igitur Horatius Chrysippum Se eundum Crantorem ponat haud minoris hune ei aestimatum esse quam illum patet. Magnam auetoritatem gravitatemque Chrysippi agnos ei a poeta probarique apparos etiam 0X Sat. I 3, 127. et II. 3, 44. 28 . ubi eum caput Stolone Sees no a pellat habetque, prorsus nulla eum malitia aut irrisione, Sed illud uerte cogitans, quod apud Diogenem Laertium le- simus : εἰ γῆ ῆν Xρυσιππος, Ουκ αν ην Στοα. q)
βὶ Cic. Acad. II I38. Legimus omnes Crantoris, veteris Academici, de luctu; est enim non magnuS verum aureolus et ut Tuberoni Panaetius praecipit. ad verbum ediscendus libelluS.
si, Diog. Laert VII, 7, I 83. Cic. Acad. Il, 24. 78. Sed quid eos colligam, cum habeam Chrysippum. qui fulcire putatur porticum Stoicorum Cir. Geli. Nocti. Vt, a. Suid. s. v. Xρυσιππος, Strab. Sili. p. 6 IO.
76쪽
Horatio plane perSunctum erat, UiVeS SU08 eX profunda; in quam demersi erant, morum depra Vatione, eX humili, in quam prolapsi erant, sentiendi agendique ratione, ad pri Stinam illam gravitatum, perseverantiam, temperantiam, iUStitiam atque sidem etiam tum soso orig0re et bonOS beat0Sque eSSe pOSSe Verumtamen per Spe etiam ha -b0bat, hoc nisi animi S eXeollendi S et ad ea, quae vere bona honestaque essent, Convertendi S perdUCendiSque si eri non pOSSo. Qua re doetrinam Stoi eam, quippe qUne Virtutem tamquam SVmmum bonum uni Ceque 0Xpetendum prae Se ferret, praedienset, Commendaret, muXime eXtollit, quum ei plurimum Valere et maXimn ossioneis Sima quo adiumentast auxilia bene beateque vivendi Continere videretur quae proinde ab ea petenda eSSent. Propterea Lucilium quoque laudat, quod esset
Atque Epist. I, J, 16 Sq. ingenue profitetur, So do utrinam illam
naviter perSequi praeeeptisque eiuS Operam dure Νuno agilis sio et morsor, ei VilibuS Undis, Virtutis verae eustos rigidusque Satelles.')ΕX quo hunc percepit fructum, ut perSpisteret atque plane intellegeret, virtutem e S Se omnibUS rebUS longe praeserendam plurimiqueae Stimandam. δ)Horatius eum vidi S Sot gravi SSimum Vulnu S temporis Sui e S Se Cupi dinum habendi, qua eorrepti homine S eontemptu paupertate Omnia CO nabantur et in omnia ruebant Seelera, dummodo divitias sibi Oompararent et pecunia S eoaeer arent quum ma Ximn S, Stoi eorum umpleXUS PR-tionem doeere Studet ei ve S SUOS, COInprimendum es Se Spiritum aviditati SeXStirpandumque amorem Seeleratum habendi, eum peeuniae nullUS
in Sit valor et regem es Se eum, qui Cupiditatem in dies plura po8Sidendi domet atque Supprimat. ε)Alio lo oo ad id animum advertit, quam bene beateque Vivntur parVO quantumque illud omnibus aliis rebus praeserendum sit. β) Quod et Carmine eXimie eelebratur
i) Sat. II, I, 7O. δὶ Cir. Cic. Off. I, 7, 22. Quoniam - ut placet Stoicis, quae in terris gignantur aduSum hominum omnia creari, homines autem hominum causa eSSe generatos, ut ipsi inter Se alii aliis prodesse possent, in hoc naturam debemus ducem sequi, communes utilitates in medium afferre mutatione officiorum. Fin. III, 2O, L 7. Praeclare ChrySipPUS, cetera nata eSSO hominum. HSa et deorum, eos autem communitatis et societatis suae, ut bestiis homines uti ad utilitatem suam possint sine iniuria; quoniam ea natura eSSet homniS, Ut ei cum genere humano quasi civile ius intercederet, qui id conservaret, eum iuStum, qui migraret, iniuStum fore. Cir. senec. ad Helv. 12. Nullum fuisse servum) Zenoni a quo coepit Sio icorum rigida ac virilis Sapientia Satis conStat.
77쪽
Vivitur parvo bene, Qui paternum Spluridui in mensa tenui Salinum eo leves Somnos timor aut Cupido Sordidus ausori Τ)Ubi autem perversus Sentiendi modus Staberii assertur
VirtuS, fama, deui1S, divina humanaque pule iris Divitiis parent: qua S qui eonstruxerit, illo Clarus erit; sortis, iustus ')- hane Sententiam one eae a Varitiae no Ster Stoieorum modo una tantum interrogatiuneula , Sapiensneγα retundit atque evortit funditus δ). Nam tantum abest ut, quod sequitur adverSarii responsum , Etiam, et reX
veritati ipsi, quam Stoici tuentur, ossaeiat, ut potiuS pol VerSitatem insani illius illustret seamque tanto magis insanabilem esse demonstrat, quanto longiUS n cognitione verae Sapientiae ipso distot. uaro eX animo et impora Se admonet poeta Epi St. I, 1. 65 Sqq. ne eiS ularem praebeam HS. qui mi SSa ardua e Vin Virtuti S rem laesere Suadeant, Sed eos Strenui Sequamur, qui ConStantiam. libertatem, animum a fortuna non depondentem. imo ere etiam dignitatisque Suno sibi consulum nobis instillare atque infundore Studeant. β)QuibuS Si quae Carminum quoque Compluribus l0eis celebrata huc pertinent q) addiderimus, iam Horatium eXimium laudatorem illius paradoxi Stoieorum constiteri non dubitabimuS, quod eSti Solum Sapientsem essu divitem eundemque beatum . proin dignum, Qui fortuna insigne regium deserat tutum laureaque eXOrnet eorOnny . Neque Vero aliam informaveris animo sapientis beatitudinum praeter eam, quam n poeta Cantatum eXeipimus Versibus Non poSSidentem multa Voea Veri S uoto beatum: reetius Oeeupat Nomen beati; qui deorum Muneribus Sapienter uti
Duram que Callet pauperien pati eius suo l0to flagitium timet. Non illo pro caris ami0iSAut patria timidus perire.')
78쪽
Jam Salis Superque demon Stratum putamia S, Horatium Stoieorum disciplinae praestantiam iam pridem cognovi S So, cognitae favisse eamque in dieS magiS ampleXum eSSe, denique provectiore uetate ita adamas So. Ut eam longe aliiS praeponeret IntelleXerat enim planeque persuasum habuerat, huiuS Seetae do utrinum eiuSque praeeepta unico idonea esse ad beatam vitam homini Comparandum atque eam societatis humanae Condiet Onem constetendam et Stabiliendam, quae una Solaque digna eSSet genere humano. Hane Suam Sontoni iam in
Epistulis adeo manifeStum feeit atque probavit, ut nemo insitius ipse possit magnum intereSSe di Serimen inter illa. quae permultis Satirarum locis do Stoiuorum doetrina ab eo proluta reperimuS atque ea, quae in Epistulis eXpressa legimus. Nihilominus lamen iisdem Epistularum lovis odooemur, Horatium libertatem saeuitatemque de quavis re doetrinave suo modo eo gitandi et iudieandi etiam nune retinuisse. Et0nim non ille sic Stoi eorum gregi adnumerari vult, ut alii Si quarum antea StudiOSUS erat, Seholis philosophi eis tergum obverteret aut talis
ipse eYStaret Stoi eorum RS Sectator, rigidia S Severu Sque, quales in Satiris ossi X0rat multOS Vel inSul Si SSimorum paradoXorum Seri OS laudatoreS et propugnatOPOS. Quare, Si quiS Summum Virtuti S sa Si igium a Seendere non pOSSit, non esse deSperandum doeet neque adeo animum demittendum, Sed contendendum pClita S, ut aliqui S Saltem perseetionis honestati Sque graduS nobi S comparui U8 Sit Non poSSi S Oeulo quantum eo tendere Lynoeus Non tamen id ei reo oontemnas lippuS inungi Nec, quia desperes invicti membra Glyeonis, Nodosa corpuS noliS prohibere Cheragru.
Est quadam prodire tenuS, Si non datur ultra. It0m Virtus est vitium fugere et Sapientia prima
Osfundit ita quo et domo Strat e S Se quosdam gradu S et medios transitus inter virtutem et vitium, id est inter condi et Onem perseetne honestatis et Summa0 cumulataeque virtutiS atque nequitium ipsam. At hoe iam contrarium est Stoicorum doctrinae pertinauiter Considenterque asseverantium, diserimen inter hane et illam esse ab Solutum ita, ut etiam is, qui studio honestatis et virtutis eorreptus ad eam progreditur ceteri Sque praestare Contendat. utque adeo omnibuS nitatur viribus, ut ad summum eius fastigium perveniat aliquando nihilominus in pari miseria versetur paribusque demersuS Sit Vitiis, atque ille, qui nullum ad virtutem progressionem fecerit, δ)Virtutem es Se appetendam, ait poeta, Omnibus modis et Viri-bUS, non tamen eXtra modum: cum talis agendi ratio inSanium Sa-
79쪽
piat et iniquitatem, quippe quae iam eum cupidine, imo libidine
menti Sque perturbatione quadam eoni uneta Sit ut hane omni modo QSSe vitandum, quoniam eum Virtute Commune ei nihil esse debeat. Fundamentum enim fel istis vitae aequum animum ΘSSe Oportere.')Perstat igitur ubique in ea Sententia, quam tutatam eSSe vult, etiam in iis, quae Sint bona et hone Stu appetendiS modum QSSe Ser Vandum atque moderatum Cursum tenendum. Etenim Si vitium sit ami-oum Se ferro insido Scurrae Similem, mulUS prope eSSe eontrarium Est livio diversum vitio vitium prope maiUS, Asperitas agreSti S et incon Cinna graVi Sque, Quae Se Commendat tonsa elate . dentibus atri S, Dum vult lib0rtas diui mora Vernque Virtu S. Virtus est medium vitiorum et utrimque reduetum. Proind0 quid sibi si Xum immotumque animo Sit proponit . Quodsi eos Sas aut Strenuia S untei S, Nec tardum opperior nee praecedentibus insto. δ)Et rursus: Non agimur tumidis velis aquilone Seeundo Non tamen adversi S aetatem duei muS uti StriS, Viribus . ingenio Specie, Virtute, to eo, re ΕXtremi primorum, eXtremi S USque prioreS.εὶ Ergo ne Studium quidem virtutis eXemptum est de illo praeeae-Ρto, quod est Est modus in rebus, Sunt certi denique sine S, uos ultra citraque nequit eo Sistere reetum. β)Licet igitur dieat wyttent, stultius, , neque vero Horati S ad Certam Seetam referri debet, minus etiam ad Solam h pleuream: quin modo hane modo illam Sequitur seu tam α β) nobis tamen colle etiS QOmprehen Si Sque omnibus, quae adhue di SputavimuS ne perpendimuS, hoe iudiei iam 90quissimum esse videtur Ex tribus philosophiae in
Epist. I. 6, I 8 sq. Cic. Tuscul. IV, 25, 88. studia - Vel optimarum rerum Sedata et tranquilla esse debent. ibid. 29, 62. etiam si virtutis ipsius vehementior appetitus Sit, eadem est, omnibus ad deterrendum adhibenda oratio. Theogia. 325. M ὶβῖν se γαν
quadam esSe moderatas. De Off. I, 39. I O. Eadem mediocritas ad omnem usum cultumque vitae transferenda eSt. q) Opp. Sel. Vol. II, P. 286. Ι 828. 7) Senec. Epist 89. Philosophiae tres partes esse dixerunt et maximi et plurimi auctoreS : moralem. naturalem, et rationalem. Prima componit animum, Secunda rerum naturam SCrutatur, tertia proprietates verborum eXigit, et Structuram et argumentationeS, ne Pro Vero salsa Surrepanti Quintil. VI. 2. 8. Id. XII, 2, IO. Gell. XII, 2. Cfr. P. S et not. 3.
80쪽
0ihi eam Seu moralem eamque Strenue perSequebatur, et quidem non minus in iuventute quam provectiore aetat Q. Sed eum in ratione vita0 iuveniliter agendae Epissureorum di Seiplina eonniveret, et animo ab 0Xturnis ill000hris et delieiis non tantum non abhorrenti sed Uliam ad 0asdem inolinato multo magi S QOnveniret, quam quaelibet alia ceterorum philosophorum doetrina, ideirco in Satiris Horatium pro partibus illorum Stare videmuS qui Visne dialoedines non a Spernantes h pleureorum Seetae Suffragabantur eique pronis animis adhae-r0bunt. Ita tuo Stoiuis ille non tantum non savere, verum etiam ei Sadversari, eOS pluS minia SVe eludere et in praeoeptis eorum cavillari
videli P. At pro Cedente annorum Serie, quum multis rerum VieisSitudini bus menS poetae animi Squo mugi S utque magis in Se ConverSUS BQ-
curatius et Subtiliore ingenio gravioribus no Sopioribus quaestionibus solvendis Se dedidisset, propensiore iam in dies animo in studium Stolono diseiplinae in eumbit set diem oX die magi S apprehenSum adeo denique ample etitur atque tulit, HS verbis prosequitur, ut faeile apparent, eadem non Solum ceteri S doetrinis philosophi eis ab eo praeferri, sud 0fiam tamquam homine dignissimam et ad vitam cui quo beatam
aequabilemque Comparandum ossionei SSim 3m OmnibuS magno opere
No tamen inoonStantiae et tergiversationis insimularetur ab iiS, quorum Opinionibus plastiti Squo prioribus annis totus paene erat ad dietus libertatem Sentiendi et non dependens iudieium sibi vindicandum e S Se rusUS aperte deelarat Ae ne sorte roge S, quo me dHee, quo lare tuter Nullius addictus iurare in verba magiStri, Quo me eumque rupit tempesta S, deferor hoSpeS. λ)Quae tamen non impediunt, quominuS firmiter eontendumUS, Horatium, qualem eX Epistulis cognitum habemuS, quod ad sentiendi rationem attinet, prorsus alium Se prae Sture 08Se Ue, quum quem in Satiris obvium habemus. Namque in his hilarem eum ea Villatorem, deri Sorem, imo mulitiosum Saepe Stoi eorum adversarium esse fauile qui Sque animadverterit, in Epistuli S vero, quamviS SQVeritatem auSte ritatemque Stolono doctrinae Soepenumero variisque modi S mitigare et delenire Studoas, Stoicorum lamon sentiendi do oondique rationi esse eum deditissimum et proinde verum Sin eorumque huius diSeiplinae Se Clutorem, neminem rerum intello gentem et in Satiris Epistulisque Horatii versatum negaturum putumUS. Itaque ut certum atque evietum est, Cieeronem, quumViS RSSe' Verantem, nullius unius diseiplinae logibus se astrietum eSSe, in StO-
i) Epist. I, I, I 3. Sqq. ) Cic. Tuscul IV, 4, 7. Nos institutum tenebimus nullisque unius disciplinae legi 'bus adstricti, quibus in philosophia necessario pareamus, quid sit in quaque re maxime Probabile semper requiremus. Cfr. pari. l. huius libelli Pag. 7. I9OI.