장음표시 사용
101쪽
IX. Sebastianus Andreantonellus in libro quem de Asculana eccles scripsit , suaeque Asculanae historiae adjecit, anno MCXLII. ecclesiam S. Petri in Castello a Presbytero Aiculano antistite dedicatam. narrat, titulumque altari S. Benedicti martyris, quod est in ea ecclesia, insculptum affert, qui ejusmodi est: A. D. CXLII. P. AESCULANUS EPIS CVM. T. SENOGALIENSI ET EGUBINO EPISC.
HANC. ECCLESIAM. CONSECRAVIT. VI. D. AVG. P.
DIAC CUΜ PRESBYTERO STABIL HUIUS ECCL. PRIOR HOC FIERI STUDUIT. Non unicum forte mendum in hac inscriptione cubat apud laudatum auctorem ego unum curo. Presbyter episcopus Asculanus cum T. Trat mundo scilicet enogalliensi i Eugubino item episcopo , hanc ecclesiam dedicasse dicitur . At quis ille fuit Eugubinus antistes Num idem Tras mundus Senogalliae simul Eugubi eodem tempore episcopatum gessit Apage nugas. Ut enim per eos dies Asculi Presbyterum, Senogalliae Trasmundum, sic Eugubii baldum sedisse certo certius est. Excidit ergo ejus inscriptionis exscriptori lite
ra V., legendumque omnino T. SENOGALIENSI ET . . EGUBINO. nisi
forte scriptum fuerit vBINO, quod exemplo non careret exscriptor litteram V antiquitate corruptam in E converterit , GVBI-Nv legerit . Igitur . Ubaldus ei dedicationi adfui se dicendus it si ejus inscriptionis auctoritatem salvam esse volumus. X. Est in extremis baldi estis magnopere commendandum ejus studium in sanctum Christi confessorem Felicissimum , cujus ecclesia perantiqua extat extra civitatem in fundo agelata, ac tota fere ex marmoribus e ruderibus antiquae ciVitatis Iguvinae erutis, coniti tuta est. Et ecclesiae privilegium ejusmodi contulit baldus , quale ex autographo exlcriptum hic edere placuit: a), Anno dominice incarnationis millesimo Lx tempore redericiis imperatoris die nona Maii ind. HI augubii. se Humane fragilitatis prudentia revera cognoscat magis divinitatis, is utam humanitati sore omnia sue retinere memorie, qua de cauis sa in Christi nomine. Ego baldus Dei gratia Eugubine ecclesie is episcopuS, cum voluntate meorum clericorum' maxime Benedictio prio-
a Extat in Gh. S. Petri II t. II fascic. S. Felicissinius . I.
102쪽
se prioris canonice S. Mariani Oisredi abbatis monasterii S. ει, tri , archipresbiteri S. Ioannis, nec non archipresbiteri . Victo- Boii , aliorumve quam plurium meorum clericorum ecclesie S. Felicisse simi tibi donno Viviano prior ejusdem ecclesie, donno Ba- se runtio lacerdoti vestrisque succestaribus in perpetuum tale privileri tum concedo, id est ut ab hac hora in ante ficiniter, sine albes cujus calu pnia habeatis , teneatis , possideatis quidquid hodie habe- , tis,' tenetis iure , vel usu, usque modo habuistis diebus meis,
abbatis vel tri , aut in antea adcquirere poteritis jure , vel usuis canonice . Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse decernimus, , ut eorum de Votioni, extreme voluntati, qui illic sepeliri e de- , liberaverint, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat, qui, cumque intuitu pietatis, Vel religionis vestram voluerint ingredi e c-M clesiam , nisi ervus sit vobis, ingredientibus ecclesiam vestram, cum luis bonis liberam concedimus facultatem . Nec alicui vero se succellota meo, vel alicui alio in minori dignitate constituto viri et archipresbitero, liceat res a te ecclesie, vel suis parochianis pre- sentibus, vel futuri injuriam irregorare, vel ex communicationem, indicere, vel ossicium interdicere, vel decimas exigere, vel O se tu alia, vel ad aliqua obsequia, nisi voluntaria aliquo modo coerce-M re. Si qui Vero ausu temerario contra nostrum prohibitum quidis quam facere presumpserit, ex parte Dei, mea sat excommunicatus, ejus exactio, seu petitio sit innanis, nec ejus lententia Vos, vel vestros parochianos edat , tanquam alicujus privati sententia tedatur. Ad hec vobis donno Viviano , tuitve successoribus liberam potestatem concedo interdicendi excommunicandi , corripiendi, emendandi tuos parochia nos tam presentes, quam futu, ros, archipresbiter quoque nihilominus baptismalia, cetera, que, sine plebano fieri non possunt, vestris parochianis sine mora im- , pendente. Quod si forte in sua ignavia hoc facere negle Xerit, vel
se contempserit, post X communicationem cujuscumque transgressionis, pena sine tarditate, vel contradictione aliqua, appellatione et Sante, se a quocumque recipere valeatis. Quatenus illic Deo servientes fratressi ab omni episcopali potestate liberi securius Deo monasterio . se Petri , cujus juris esse dignoscitur , servire Valeatis. Item preci, pio sub anathematis vinculo , ut nemo deinceps audeat minuere, se vel tollere predicte ecclesie jus , vel usum , quem diebus meis ha-
uit, vel id, quod adcquirere potuistis ure , vel usu canonice; ces insuper concedo vobis, vestrisque successoribus in predicta ecclesia, peragendis dessendendis. in negotiis vestris in episcopali , vel
103쪽
is civili curia esse quotiescumque Vobis utile, necessarium erit, sis aliquis contrarium vobis facere voluerit. Et si aliquis contra hoc, is quod superius dictum est in curia, vel extra de facto frangere cleri ricos, Vel laicos, ex parte Dei omnipotentis, B. Mari Virgiri is, Momnium Sanctorum , c mea, vinculo anathematis sit inno- datus, mulctetur pena viginti librarum argenti purissimi predi- , Et ecclesie S. Felicissimi. Et insuper hoc meum decretum m D mum, stabile permaneat semper.
s. Manus baldi episcopi, qui scribere rogavit. D ssss. Manus B. Joannis Imi Zelle, D. Stephani S. Laurentii, M., Ugonis ove dii, D. Angeli 3 D. Homode S. Georgii. D ssss. Manus testium Philippus Sighinolphi, Petrus, Guals rediit ius, Perigacii, Corvolus Berardi Joannes Martuli, Bastar-M dus, Ubertus Ralneri Ursi dela I sola, udinus Joannisse Leoni, Zam pulus Causidicus hi omnes rogati sint testes.se Ego baldus scripsi, complevi.
Orsredus, qui quartus a S. Ubaldo sedem tenuit Eugubinam, hoc san- Et praedecesibris sui diploma confirmavit, ut eo suntli ejus diplomate, quod suo loco dabimus, ex quo intelligimus . Felicissimi corpus
in ea ecclesia per eos dies, saltem quoad magnam partem adservatum fuisse. Anno DCCVII. H. cal. Marti apertus est sarcophagus lapideus praegrandis qui sub altari S. Felicissimi situs erat, in eoque reperta est arca lignea ferreis clavis assa bre occlusa , cimi qua praeter
ossa non pauca cineri immixta, vasculum erat rotundum, serme ad calicis grandiusculi formam, cum hac epigraphe SANCTI FELICISSIMI ERIT A. , Quae omnia aurium in eadem arca lignea condita dunt arca ipsa rite obsignata a vicarix capitulari Castore uti abbate . Donatio canonico cathedralis ecclesiae, qui a monachis Olivetanis, ad quos pertinet S Felicissimi ecclesii , vocatus fuerat ad inspicienda, oecognoscenda . Felicissimi ipsana.
XI. Adrubaldi aetatem, quod attinet, ghellus, aliique anno natum unum, stoginta obiisse existimarunt . Sed id vix componi posse videtur cum rationibus Theobaldi ejus rerum gestarum scriptoris accuratissimi. Cum enim baldi obitus ab anno MCLX. non sit dimovendus, Papebrocio judice a), contra quam nonnullis auctoribu erat visum, quibus anno MCLXII. beatum antistitem ad superos evolasse persuasum erat, natum illum esse oporteret anno LXXIX. Itaque cum S. Joannes audensis ad cathedram Eugubinam est eve-O et Elias
a Ast. Is Maii ad diem ab ad . Ubaldi vitam.
104쪽
Etus, exeunte scilicet anno MCV. ni forte mavis anno MCIV. ut , pra suo loco indicavimus, baldus annum aetatis vigesimum sextum, aut vigesimum quintum attigisset, vel fortasse etiam explesset. Quod si anno LXXVI. editus esset in lucem, ut M. Angelo Eugenio visum est, tricennem aut fere tricennem fuisse oporteret, cum a San-Et Joanne Laudens ad cathedralem ecclesiam revocatus est bellus sane adolescentulus, qualis a Theobaldo elcribitur. Omnibus igitur
recte circum pestis , vix credere polgem baldum eptuagenario majorem ex hac vita migrasse . Fac enim numeras Se quindecim circiter annos cum S. Joanne Laudensi volente, ad ecclesiam S. Mariani accessit , anno scilicet MCU. exeunte, Vel anno pollero CVI. ante
mentem Septembrem, his enim terminis . Joannis Laudensis episcopatus concluditur. Hoc posito cetera sua ponte fluunt, ut facili negotio unusquisque subductis rationibus comperiet atque ita natalis annus sanctissimi episcopi non fuerit septuagesimus extu , aut OnuS, ut quibusdam aliis visum est, supra millesimum XII. Unum erat, quod totam hanc rationem nostram turbare posse videbatur. Quotquot enim de antiquis illis Avellanensis eremi moderatoribus egerunt, Petri Ariminens praefecturam circa annum MCVIII. constituerunt, ut videre licet apud Bollandianos socios in primis, Grandium nostrum. Sed hanc dissicultatem jam praeoccupavimus , ubi ostensum est, multo erius Petri Ariminensis praefecturam contigisse, quam Jacobillo est visum, quem nimis bona fide Bollandiani socii, Grandius noster secuti unt. XIII. De cultu religioso, qui . Ubaldo post mortem adhibitus est, copiosissime egerunt Bollandiani socii , ubi illud singulare occurrit, quod statim ab ejus obitu ab ecclesia Eugubina sanctus est habitus.
Avellanitae nostri, ut vivum magnopere coluerunt, ita post mortem
peculiari religione prolecuti sunt. Quoadusque Avellanitae illi veteres in monasterio S. Crucis Fontis Avellanae fuerunt, non in ecclesia solum altare habuerunt . baldo sacrum , sed .cubiculum in monasterio de S. baldi nomine dictum illud ipsum opinor , quod olim, cum in vivis esset, vel lanensis monasterii hospes assiduus incoluerat. Cubiculum hoc ex antiquis veterum Avellanensium monumentis cornperitum, Andreas Philippus attorinus abbas monasterii vellanens a sordibus purgatum . Ubaldo, me suadente maxime, restituit.
Altare autem , de quo diximus, dedicatum fuerat jam inde ab anno MCXCVI L. Sic enim legimus in tabulis antiquis dedicationis ecclesiae vel lanensis ad eum annum habitae Altare , quod es a sinfra parre es consecratum ad honorem . Trinitatis. S. Iacobi majoris . S.
105쪽
XIV. Sedente S baldo Innocentius I. Benedicto praeposito, ceterisque ecclesiae Eugubinae canonicis amplum diploma concessit quo eorum bona , jura confirmat. Datum Laterani κ. al. April. indic. I. incarn dominicae an MCXXXVII. Pontificatus vero . Inuocen- iii p. I. anno X. Ita apud Ughellum, qui integrum diploma producit. Sed in his notis chronicis summa confusio. Si annus Innocenti II nonus retinendus esset, diploma sui ad annum CXXXIX. pertineret, cui anno congruit indisti II. Est aliud simile Caesestini II. diploma eidem Benedicto praeposito, canonicis Eugu binis inscriptum , ac datum anno MCXLIII. . Hoc etiam ab Ughello est editum, in eoque plures ecclesiae, castra etiam nonnulla numerantur, quorum nulla mentio est in diplomate Innocenti II. Non vacat hic eadem diplomata rursum edere, quae apud Ughellum legi possunt. De iis aliquid dictum est in dissertationis praevia capite quinto. Sed tamen operae pretium est . baldi vitam a Theobaldo, ejus successore, scriptam, quam supra memoraVimus, quamvis a Bollandianis a) a Vincentio Armanno editam, b hic rursum vulgare, loco cilicet suo, atque ut omnibus in promptu sit pauci enim sunt, qui rara ea volumina ad manus habere possint. At quae Bollandiani tum in commentario praevio, tum in animadversionibus, tum denique in gloria posthum S. baldi scripserunt, cum in pauca contrahi non possint, omnino omittimus, apud Bollandianos plos videnda.
EPISTOLA DEDICATORIA.Federico Romanorum Imperatori Tebaldus, contra votum,' meritum Eugubinae ecclesiae electus caelestis Regni diadema perpetuum . Vitam scripturus, ct miracula iri De Ubaldi, quidquid memoria de eo dignum veraciter addi cere potui , Vobis deliter destinare decreSi e cui tantam gratiam divinae bonitatis clementia contulit, ut eius o suavissimo alloquio perfrui, o sacris merueritis benedictionibus roborario cujus etiam i ta diυinitus edocta sancilitatem eius o reverentia obsequii ' oblatione protestata est muneris. Nondum iderat eum vepra majestas corWcantem miraculis tamen Ἀeυotissime Cenerati est ejus glariam sanctitatis. Unde
106쪽
Unde gloriari Vos in domino, re exultantius convenit gaudere, qu a dis nἰ muneris fuit gratia, quod eum, qui tantis modo fulget mirabilibus imi
fice mortuus , sanctum meruis intelligere mortaliter vivum . De cuius ego ortu vita, nec non re obitu tantum scribere decrevi, quantume relatione fidelium, qui veraciter noverant, addiscere potui. Nam de miraculis ejus, quae post vitalem ejus moriem propter eum dominus fecit, ea tantum scribere volui, quae vel propriis oculis videre , vel eorum Iatione, in quibus patrata sunt, potui agnoscere. Pauca mero de illis mitam, istis, o probis miris referentibus, in longinquis, ct remotis partibus Ceraciter facta percepi. Fideliter igitur vestra serenitas credat quii quid praesens scriptura de P. baldo gloriae vestrae commendat.
Vita . baldi ante episcopatum. I. Beatus itaque baldus , Eugubina civitate progenitus , nobilis quLdem genere , sed nobilior effulsit integritate vitae . Cum esset infantulus,' adhuc in cunis vagiret, patre orbatus, traditus est Deo per quendam suum patruum, religiosum videlicet virum, nomine baldum Traditus est autem nutriendus sub disciplina ecclesastici ordinis , re oblatus es priori ecclesae s. m. Mariani Iacobi. Aut cum jam factus esset docilis , literarum sudiis traditur m in eadem ecclesia divinas literas sudio te docetur. Sed cum jam ad intelligibilis aetatis tempus misset illius ecclesiae clericos inordinate Civere , nulliusque religionis regulam servare ideret, ad ecclesiam . Secundi se contulit, ibique per liquantum temporis honestissme vixit . Tardius quippe menturae maturitas senectutis, honesare jam gravem reddebat aetatem adolescentia , II. Videns autem beatae memoriae Ioannes Grammatiotis, praedictae civitatis episcopus , religiosae conversationis adolescentem, ad ecclesiam suam eum suduit revocare re gratitati ejus paterno amore congaudens , aepe illum secum faciebat manere. Cui quadam die quidam amicorsem horum socretius loquenti, carnalis essectu amicitiae motus, inlia verba diκit Enhaeredixatem parentum itiorum consonguinei tui stinent tu nulltim inde lucrum, nullumque Iermititim habes. Duc xorem, quae nobilitaismtuam deceat, recuperatam miriliter Usdesbis haereditatem tuam. Ad quem mi Dei Galdus taliter revondit dicens Absit ut quam eme Do
ditiam muliebri luxuria polluam. uantum autem ad acreditatim cc m
107쪽
spectat, portio mea in terra viveuxium , o pars haereditatis meae es
III. Cum autem Dei famulus adolescentiae annos senuiter transisset, morum illum gravitas omnibus commendaret, tu praedicta ecclesia s. m. Mariani, re Iacobi prior se itur , o praelationis ecclesasicae dignitate communi omnium voto honorifice sublimatur. Et quidem suscepi priori ius dignitas satis erat honorabilis sed qui Ucepti fuerant ad regendum
clerici, omni honore, beυerentia erant indigni. Nam in praedicta e cisa nulla tunc temporis ordinis observantia, nulla prorsus religionis colebatur memoria Mercede Annua erat conductus, qui campana pulsaret
in hora sectorum quia clericorum unusqui que in domo propria epulabatur, I dormiebat, tota fere observantia ecclesastici cultus usodiebatur in pulsu notarum. Claustrum patebat omnibus, viris scilicet, ac mulieribus , nec ullo ibi tempore porta claudebatur. ut que habebat pellicem uam re relicta disciplina ecclesasic ordinis, turpitudini, re luxuriae serGiebat muliebri. IV. Suid igitur Cir domini faceret inde consitum, unde hutorium sperare P Videbat eccissae uae naSim ita confractam , O tempestuosis procellis undique quassatam. Guatiebatur Deo devotus auimus, Itictuans in medio tempsatum , quia in medio perSersorum hominum frater erat draconum , ct socius ruthionum. Sed Dominus, qui verbum evangeli et antibus dat Cirtutem multam , priori suo baldo Sidenter largitus es opem suam . Nam primum de omnibus illis clericis tres bi cum adjutorio Domini adiunxit, quos benignis suasonibus servando ordini secum arctius copulavit I cum quibus quantum poterat regulariter Civere, clauserum , o mensam , di dormitorium , O chorum studebat canonice
V. P modum ero ad eccissam . Mariae in ortu perreYit, ubi mris honeste apostolicae seroabatur regula insitutionis, o splendor in omnibus fulgebat totius janctitatis . Ibi ergo tribus mensbus Iu disciplina
fratrum illorum regulariter Sixit quatenus discipulus veritatis factus, sine errore postea doceret, quod primum Cisu auditu Ceraciter didici isset. Scriptam itaque canonici ordinis regulam rediens attulit, se ipso suo rcgresu, licet itinere fatigatus, nunquam jejunium Iolvit. Cum amtem in quodam nemore cum octo dormitasset, exinde urgens codicem gulae oblivione dimisi, Oblicitus pro libri missone, et saltem deum saxione, propter imbrem maximum, qui ceciderat, rediit Librum reperit ubi dimi Ierat juκta iam, nec raptum ab homine, nec a pluvia madefactum eamque regulam fratribus omnibus proponens, Divino comitatus adjutorio servandam injunxit . . Factumque ut ex illo jam tempore vu-
108쪽
cti regulariter viverent, ct canonicum ordinem omnes devote Uod rent VI. His ita compostis, civitas Eugubina ex maxima parte comburitur, o terribili Dei iudicio venerabilis baldi canonica funditus concrematur. Cujus damni dolor acriter moesi alus, priorem rem Fontis Hellanae Petrum Ariminensem adiit, cujus vita in Dei servitio admodum habebatur mirisca praeconium sanctitatis longe lateque clarius coruscabat. Huic ergo ueliciter innotuit, quia o prioratum deserere,, locum mutare vellet. A quo benigna increpatione correptus, re rationabili κhortatione commonitus didicit virum Dei, scut aurum in fornace , in tentationibus probari, o coronam non nis legit me certantibus posse largiri, graveque nimis se peccatum perpetrare, Acreditos bi fratres in ali Smerstate relinqueret . Credissit homo Dei baldus tanti iri κhortisti nibus ς' sinus cum alacritate rediens, coepi ct combustam ecclesam, Deo se in omnibus fumante, reficere in amissarum rerum damnum so-
Iatiantibus amicis, o Sicinis viriliter reparare. Atque ita in brevi tempore divinitus adjutus , non solum omne damnum ecclesas combustae r
siluit sed etiam in praediis, o possessonibus , ceterisque humanae Liae necessariis eam tantum augmentaυit , ut incendium illud non detrimentum intulisse, sed emolumentum potius, o religionis , o subsantiae
Perusino episcopatu recusato ad Eugubinum coactus baldus, miraculis clarescit. VII. Interea beatae memoriae Perusinus episcopus humanum debitum OL Mit Cir Dei baldus eligitur ad episcopatum a Perusnis. Sed cujus erat propostum caelesem in omnibus sequi magi rum , scut ille terrenum vitaverat in terris accipere regnum , ita se Perusinum Iucipere devitavit episcopatum. Nam cui beatus υangelista dicit o Postquam de quinque panibus, ct duobus Vcibus aliavit dominus quinque millia hominum, cum cognoSisset, quia menturi essent, ut raperent eum, o fac rent regem, iterum olus aufugit in montem. Hoc itaque fugiendi honoris exemplum bonus di cipulus imitatus, eum cognovisset , quod Per nide se diobuerant, occulte aufugit, o in eremo, quae Inter-ambas partes dicitur, per aliquantum temporis su occultavit. Posea inde recedens clam EVtibium rediit, ct inde quatuor clericis usumptis, pedeser cum ius, sene alicuIus ecturae adminictis , ad Romanum pontificem Sit. Cui
eum se humiliter repraesentasser, votum animi sui se liciter innotuit ;
109쪽
quantum potuit per se, o per suos amicos cardinales , eum supplicia
te oravit, ut eum ad episcopatum benignus papa non cogeret, immo potius ab electione facta de ipso apostolica auctoritate abso ere . Annuit itaque sanctae memoriae Honorius papa tam devotis petitionibus eius , nolens contristare , secundum apostolum, quem in ipso videbat hisbitare Spiritum Sanctum, suscepit preces , exaudivi votum, re compleυit desiderium . Feferυatus itaque vir Dei baldus divina ordinatione a. piscopatum civibus suis, gaudens, ct exultans Eugubium rediit. VIII. Pos haec beatae memoriae Stephanus episcopus migravit ad Dominum, o Eugubium , viri scilicet Dei baldi ciυitas , episcopali cura viduatur . Cum autem non esset consensus de clericis civitatis eligendiantisitem , Dei famulus cum aliquantis Romam perrexit , ut scilicet de Romana ecclesia eligerent, quem ibi Romanus pontifex episcopum consecraret. Sed qui lapidem , quem reprobaverunt aedis .cantes , esse fecit in caput anguli famulum suum baldum , a ciυibus quidem suis reprobitum, sed a se cognitore meritorum electum, constituit a forem super populum suum . Nam cum praediciIus Dei famulus u a cum clericis suis peteret, quos papa nulla ratione concedere acquievi scit ipse per se papa
disinitus edoctus baldum nominavit, ct ut ipsum ibi episcopum eligerent, qui aderant , Eugubinis clericis praecepit. Igitur tam honorabiliter elestus , ct honorabilius postea ab eodem Romano pontifice conjecratus , Eugubium rediit, o cathedram episcopalem regendam feliciter per
IX. Iam vero consecrato episcopo , sicut creverat dignitas honoris , tacrevit Cirtus mansuetudinis omnis bonitas. Nam supra modum humanae conmersationis mansuetus erat, re humilis, implex, benignus, affabilis. Mortiscatio corporis , tolerantia laboris , atque contemptus saeculi, plusquam credi posset , inerat ei. Nam de patientia ejus quid Leam P cum semper eam inseparabiliter amplexatus fuerit super mensuram humanam. Verba ejus pauca, sed semper sapientio sale condita Victus parcus, sed discretus, o deo inani gloria vacuus. Nam cum de omni genere ciborum licet parcissime sumeret, ct cenodoYiam familiarem abstinem tibus vitaret , pane sicco, ct arido magis utebatur , quo ρο corpusculum reficeret, o deliciosis epulis non serviret. Vesitus Ius tenuiter modicus, O magis nutriens , quam expellens frigus I ita humiliter , ac temperatoc ectus , ut nec pretio carus , nec omnino vilitate foret dipe ius. Iam mero de lectuli sui abjectione quid referam P Ubi cum pauca palea, 9- dico sacculo, ct ili satis, ac valde parvo utebatur operimento . Guaud vero asperitas eum frigoris coercebat , iacebat super se caligas, O femoralia. De frequentia ero orationis ejus silere potius quam pauca di- cere
110쪽
cere decrevimus, quoniam in omni tempore omnis locus erat ei orator um. Et quia patientem eum supra mensuram humanam diximus, iustum est, ut unum de multis patientiae illius κemplum ponamus. X. Guodam die , dum murus civitatis aedificaretur , ct in ipso muro aediscium quoddam coementarii facerent, quod vineae episcopii, quae muro subtus iacebat , nimis iniuriosum detrimentum ferret prohibuit, ne vineae uae injuriam facerent humiliter interdixit. Cous interdictum is, qui operi praeerat, pertinaciter recusavit; ρο eum tim injuria impellens, in liquidum coementum , quod paratum erat, dejecit. Des quo totus infectus cum Iurrexisset , humiliter siluit; ρο cum summa patientia, quos nil usus fuit et ad epi lcopatum rediit. Sed cives injuriam epi-ycopi non erentes , ei qui injuriam fecerat, non solum domum despuere, omnia, quae habebat , minabantur auferre, leι ei am ipsum volebant extra civitatem longius propul are Episcopus autem tumultum populi benigne compescuit , o quasi eum acrius punire vellet , ad suum imperium indictam reserυavit. Ducitur itaque reus ante episcopum, re intem rogatus si ejus velM observare mandatum , promittit se homo facturum quidquid episcopus in eum praeciperet, etiam si in eum poenam mortis di lare Cellet Episcopus autem protestatur eum nullo modo suam serυaturum sententiam, quam tantum duram in illum promere disponebat. Sed homo cum deGotione multa obtestatione horrenda promittebat se
facturum quidquid Dei Cir vellet dictare in ipsum . Stupentibus itaque plurimis, quid episcopus praecipere cogitaret expectantibus, . baldus de sede sua surrexit, ct ei, qui se in terram deiecerat, approximans; D', inquit, mihi osculum, fili, o Dominus omnipotens remittat hoc,
XI. Seditio dura quadam die orta fuerat in platea ciSitatis, o civiabus acriter inter se pugnantibus, hinc inde multi Culnernti perimebantur. suo cum audi fet B. GaIdus, nimium doIuit ad locum pugnae elociter currens , anxius pervenit . Sed cum nulla ratione bellum edare potuisset, in medias acies concertantium cursu rapidissimo proruit, o in- re pugnantium gladios, ct lapidum grandines, quasi mortaliter vianeratus , se subito in terram dejecit . Existimante autem populo illum esse mortuum , omnia satim arma projiciunt, crines evellunt ad tantipatris, ut putabatur, tam tremendum funus viri, o mulieres pariter cum runt. Ascendit clamor plangentium ad aethera unusquisque se reum mortis ejus se clamat homicidam. Ut autem Cir Domini hac arte bellum illud persensit esse sedatum , leniter urgens , nutu manus auuuit, o quia nullius dolorem vulneris pateretur indicaCit. Atque ita factum
est, ut dum episcopus se tradit morti pro populo, o populus viveret, episcopus non periret. XII.