장음표시 사용
191쪽
Sanctorum statuta sequentes statuimus mandamus, ut in baptismo haec forma fervetur per sacerdotes, qui in ecclesiis solent baptismalibus baptizare, ut praemissis omnibus consuetis, faciat imponi nomen puero, vel puellae, deinde interroget tribus vicibus Ioannes, vis baptizari adstantes, qui volunt manum tenere, respondeant VO-lo. Deinde tribus vicibus puerum, vel puellam in aquam immergens,& in tuis manibus caute tenens dicat haec verba Ioannes, ego te baptizo in nomine Patris is Filii , c Spiritus Sancti , cum trina immersione insantis, nec aliud verbum interponatur , nec aliquid addatur, vel subtrahatur verbis praedistis . Et tunc illi qui astant quos santulos appellamus suscipiunt infantem extractum, vel extractam de aqua de manibus sacerdotis. Item districte sub poena excommunicationis praecipimus, quod nullus clericus secularis, vel religiolus audeat in ecclesia aliqua praedicare ea hora, qua nos praedicare cognoverit, nisi petita a nobis licentia, obtenta.
De cleri disciplina plurima habentur , e quibus id unum hausimus. Citeras, leotas, liuti viellas, fortasse violim gener liter cetera instrumenta nullus clericus habeat, vel in eis te exerceat, a cantionibus ecularibus abstineat. Qui contrafecerint nobis .noltrae curiae pro vice qualibe XL solidos persolvere teneantur. De multorum criminum censi ra, ct poenis plurima flatuvntur, e quμbus id unum exscribere licuit
Si inveniri non potest cui situ male ablata debeanto secundum
arbitrium episcopi est restitutio facienda De monachis ac montialibus multus es sermo in his consitutionibus, unde pauca haec e multis. Praecipimus omnibus,' singulis monachis, quibuscumque religiosis, ut obtervent regulas luas , obiervantias regulares. Omnes jaceant mul in dormitorio uno, praeter infirmos , qui in infirmaria locentur, 3 idem de Refectorio obtervetur. Omnes induantur de uno Vettiario, sane proprio vivant. Praebendas beneficia specialia aliquo monachos habere penitus prohibemus, salvis obedientialiis, q0 secundum antiquam conluetudinem per abbates, collegia poni solent. Omnibus prosessis regulam S. Benedicti prohibemus omninoeium carnium, nisi exigente infirmitate, sicut in eorum regula con
Obedientiales , seu potius obedientiarii hic nominati erant monachi uobedientiis degentes . Obedientiae porro dicebantur praeposturae , prioram xμ , aut cellae, majoribus monaseriis Iu ectae , de quibus vide prae a teris
192쪽
ieris Chrisianum Lupum ad concilium Beneventanum sub Nicola II. μ). Nullus professus regulam Beati Benedicti utatur vestibus lineis, vel dupleilis exceptis sarabolis, sive brachis. De olitoriis fratribus i sororibus haec ibi decernuntur. Item statuimus, quod nullus de fratribus solitariis seu cellariis, accedat ad aliquod monasterium monialium, Vel sororum, nec ad ali-huem carcerem, e cellam alicujus in carcerate, seu cellari ad loquendum alicui ex dictis sororibus, seu incarceratis, vel cellariis commmrantibus in ipsis carceribus seu cellis. Quod si accesserit, causam nobis veram, . non simulatam manifesta re, Wassignare procuret intradi dies, alioquin, plo elapso terni ino, excommunicationis ententiam ipso facto incurrat. Item statuimus quod nullus ex praedictis fratribus audeat, vel praesumat, nec permittat , ut aliqua mulier ingrediatur locum alicujus plorum, nisi forte in casu suae infirmitatis mater , vel soror . Nec etiam ad ostium apertum loquatur alicui mulieri, nisi matri, vel sorori. Contra facientes vero tam frater , quam mulier , nisi causam veram, legitimam assignaverit nobis infra X dies, iplo facto lententiam excommunicationis incurrat. Item statuimus, Mordinavimus, quod mulieres sorores in carceribus commorantes vel cellis , in ipsis carceribus me cellis nullum o-1tium habeant, aut fenestram, per quod vel quam perlona aliqua ingredi valeat, vel exire, nisi sorte esset aliquis carcer, vel cella habens claustrum muratum altitudine . pedum ad communem pedem manus, in quo claustro nullum ostium reperiatur . Et si quod ostium in ipsis carceribus, sive claustris reperiretur, claudi debeat infra XV. dies a publicatione praesentis constitutionis, nisi sorte esset aliqua infirma, quae pro sua infirmitate evidenti, socia, vel servi trice indigeat, quae tunc possit condecens ostium habere pro ingressuis exitu ervitutis praedictae . Contrarium faciente ex nunc pro tunc eXcommunicationis vinculo innodamu S. Item quod nulla perlona utriusque sexus habitum mutet, vel habitum alicujus religionis assumat intrando in aliquem carcerem , seu cellam , seu locum olitarium ad ibi habitandum sine nostra licentia speciali nisi sorte ingrederetur aliquam de religionibus approbatis. Animadversiones in hoc postremum caput constitutionum Francisci episcopi . Quod hic de solitariis viris, feminis occurrit, animadversione dignum
193쪽
gnum videtur. Cellae nomen vulgatissimum est penes rerum monasticarum scriptores, sed alia atque alia significatione , quam in his Francisci episcopi Eugu bini conititutionibus. Neque vero opus est Ducangium expilare , qui de cellae significatione apud sequioris aevi 1criptores multa congessit oes enim protrita est. Cellae , quae in his constitutionibus memorantur, id unt, quod nomen ipsum sonat, perangustae aediculae , quas pii homines studio poenitentiae addicti, lolitudinis amantes incolebant. Ac nullus dubito, quin omni aetate fuerint, qui rerum humanarum pertae si, ut sibi, meo Viverent, ejusmodi cellulas ab hominum consortio remotas ad habitandum elegerint. Sed XIII. XIV. potissimum eculo hoc anachores eos studium non in hominibus modo, sed etiam in feminis viguisse comperio, cum alibi, tum vero maxime in variis Piceni, Umbriae locis,
erantque frequentes ejusmodi tum virorum tum mulierum olitari r cessus. Sed qui virorum erant usitato nomine cellae dicebantur, earumque habitatores cellarii, feminarum vero carceres etiam ipsaeque piae fae minae in iis degentes incarceratae appellari confie Uerant, ut On-1tat vel ex istis episcopi Eugu bini conlii tutionibus. Erat quidam et Ianus homo Dei simple di re ius in loco quodam non longe ab urbe Parisiaca a). Vides hic a S. Audoeno in vita . Eligit b cellanum
eis dictum, quem nos cellarium diceremus. Sancta etiam Viridianae remita, seu cellana in altro Florentino occurrit apud octo Bollan dianos c quam non absimilem esse oportuit ab iis , qua cellarias seu incarceraras vocari mos erat. At de illi ut modi cellariis , carceribus, Win carceratis altum in angi Glossario silentium. Memini me plures id genus carceres, qui olim fuerint in agro Fabrianensi Ceit is Eugubino fere conterminus indicatos vidisse in tabulis ecretioris archivi Fabrianensium, nostrique, quod est in ea civitate ad divi Blasii, ed non diu tamen post seculum XIV. quo id maXime usitatum erat, morem hunc durasse existimo, ut piae feminae istiusmodi carceribus se includerent jamdiu enim non modo re ipia, sed ejus quoque memoria extincta ei . Quotus utique enim est, qui aliquid fando audierit de his feminarum carceribus A cellariorum aliquod vestigium adhuc reliquum est pluribus enim locis, praesertim silvestribus,, ab hominum frequentia remotioribus, cellulae uni non paucae contiguae ut plurimum alicui lacrae aediculae, quas pii homines incolunt, remitae vulgo appellati, nullum ordinem professi, sed religiolo tamen habitu, utinam c moribus, a ce
194쪽
teris hominibus diversi . Iuvat hic testimonia quaedam a iuratis bEla is tabulis consignata , quae asservantur in archivo monachorum Cisterciensium Faventiae ad Sanctae Mariae oris portam, quod monasterium olim vellanitae nostri incoluere . Non erit id , opinor, injucundum studiosis istarum rerum investigatoribus Cellulam sibi in agro Faventino non longe a civitate construxerat, in eaque diu inclusus vixerat Montectarius, nam id homini nomen. Cum is e vivis migravit, non defuit alter cellarius, qui in vacuam possessionem veniret, sed cella tamen fundatoris nomen retinuit, dictaque est cella Montectarii. Quamquam id nomen latius pervagatum esto in tota haesit vicinia nam vel ipse notarius, qui tabulas scripsit, de quibus loquimur, se esse professus est e cella Montectarii. Porro ei cellulae ecclesia subinde adjuncta est, de Sanctae Sabinae, cui dicata erat, nomine dicta, curante Montectarii successore. Ea res abbatem S. Mariae foris portam paulatim commovit, cumque ad monasterium suum pertinere eam cellam contenderet , in judicio dilceptatum est, inducti testes, qui ejusmodi testimonia dixerunt, quae hic daturi sumus Charta, unde haec exlcripsimus, cum mutila sit, annum non prodit , quo haec sunt acta , sed ex iterarum forma utcumque licet conjicere criptam esse medio circiter seculo XIII. Guido Rischi inierta dixit, quod idit Montectarium facere cellam tu loco qui dicitur ceIIa Montectarii, re eam ab eo hedificari sine ulla briga, o unum poetale pro puteo ibi portabit cum suis bubus. Et posea mortuo Montectari dixit testis, quod idit Ioannem qui modo es hedificare apud predictum locum ecclosam, que dicitur ecclesia S. Sabine i a),c ipse resis multis icibus Hum juυit amore Dei, re non vidit ipsum xlIam rigam ab aliquo habere. Preterea dixit testis quod hec possesso juxta quam .... dicitur esse in campo famuli ideo credat frmiteria quod locus cum ecclesia predicta, o cella ejus fundata sit in compo somnii haberi teneri eam a domino Guccione medico pro Da vidit patrem suum o suum ciMm Rusichellum idit diffam possessonem habere eam libere pro dicto Guiccione. Et postea diκit resis quod vidit dictam possessonem haberi re teneri a domina Maria Guidonis , nec vidit resarin dictis detentoribus pro ea possessione idium servitium monaserio S. Mari foris porxa AEngelus Asembergi interrog divit quod interfuerit quando Montectarius intraCit in cellam, que dicitur modo cella Moniectarii, presente a bale S. M. foris porta qui abbas fuit predecessor abbatis, qui nunc es.
onodii Faventinia Caramalii Rosetti, ubi pleraeque omnes ciυιtatis uioecesis ecclesiae re ceum'.
195쪽
au; bbas, Dii Monteolario o Fili e quo te is sepelire pro soti Deo vivo o vero, ne se es, ut tu dimittas omnibus in te delinquentibus ; Ceniam petas ab omnibus tuis debitoribus, ct sic eris liber. Et in xespondit libenter. Et abbas cepit eum per manus, o misit eum in cel- Iam dans sibi osculum, o pacem cum ture,' aqua aucta, ct si eum
ibi dimisit. Pose dixit resis, quod sepe sepius ivit ad ipsum, o por
tavit ei de pane' ino, cocari pro amore Dei. Et diaei iesis quod multis icibus audivit dici ab eo , quod ipse non esset conυersus
nec monachus , nec commissus , imo dicebat, quod dederat abbati . . antequam celliam intrasset IIII libras . . . . ut deberet eum ammouacasse , sed abbas non ammonacabit eum, ut ab eo dici audivit. Et diΜi iesis
quod id. ipsum Montectarium ediscare re feri facere praedictam ceLiam, re non idit ipsum ullam rigam habere,' non vidit illos de S. Maria sibi ullum adiutorium dare de cella hedificanda, c. Item divit quod vidit ipsum Montectarium sare in monaserio S. Marte, re esse bisulcum,' serυicia monasterii facere sibi imposta portare T sflire albis annis sicut conversus re monachus , ct hoc votin facere bonam vitam, excepto quod non portabat scapillare, ut omnes alii monachi.
Item diκit, quod audisit dici a magi stro Tolosano a), quod dictus Monte-
clarius iuraverat , quod ipse non essu monachus, nec conversus et commissus, quando ipse habuit placitum cum bulet is b). Item dixit testis, quod vidit possessionem , in qua ecclesia S. Sabinae si fundata haberi
Generi a m Mariis uirinis Marte pro sua , ct non vidit eam fa-eere de ea aliquod servicium alicuius. Item si dixit quod interfuit celle, que vocatur ponti de arco sc quando Iohannes erat ibi in cella ubi amaria predicta dedit re donasit et oiυirio d) 1esente Ga delas sua nepte mediam ornatur terre ubi ecclesia S. Sabine es fundato. Jenetolus assoli interrog dixit quod sunt XL anni re plus, quod idipdnam Mariam uirinis arte habere pro sua possessione ubi ecclesia . Sabine es fundata quod locus ille vocatur campus des cruce. Item dixit suo vidit Montectarium sare in monasterio S. I Iarie foris porta per
a Notu)initis iapud F υentinos magister oluanus . qui ctim XIII. octii ηotu rit, ex Tondutio in sorrae aυentinae proemio , certi aliquid de tu sis onumenti aetate hinc licet con cere. Ibi enim dicitu Tolosanus hi sse ad annm MCCXXVI. h Mid si placitum tim ut agis Aedipum uterroges tim item habuit cum quibusdam . qui tiletagi cognomine dicerentur Oc Encellum alteram in dia erat cellarius Ioannes Montectarii fuccessor. Otis loci menti es in tabmiis resumentariis aventiae confectis ad an MCCVI. in quib&s Joannes isti Tenioso vocatur gusse egitur , ecci sae S. Petra , cilicet majori ecclesiae Faυentinae , pro restauratione decima Ium XX solidos denariorum Ravennatensiuim. Item ecclεsiae S. Joannis, solidos ecclesiae
S. Marci V. Hides eccissiae S. Benedi XII denarios, holpitali misellorum V. denario , Incrasterio S. Apo maris . o dcs, in laboreta pontis de arcu . solidus . Ex archiv. S. M. Iori portam. d) Severius, at Severuδ.
196쪽
per VII annos, o plus, ct portare canam lancam ire indutum albis pannis, o publica fama erat tunc illum esse conυersum , sed sue
Ego Bonaventura sit. Musoli de Cella Moni clarii Fau. Imperiali auctoritate Notarius.
Habemus hinc ritum, quo novi cellarii suam illam reclusionem auspicabantur. Atque ex eo, quod, qui ita se voluntario carceri dabant, se peliri dicebantur pro Deo vivo o Cero, facile quispiam conjiciet ejusmodi inclusionem non ad tempus fuisse , sed in omnem vitam, vel saltem durissima lege, quae vix ullam remissionem pateretur adscriptam. Quis enim sepultum dixerit eum, cui facultas sit e suo recessu quandocumque voluerit exeundi P Sed tamen hanc perpetnae reclusionis legem vel non admodum diu viguisse , vel non ubique receptam fuisse docent constitutiones hae, quarum causa huc digressi sumus. Id fortalse serebat ejus instituti ratio , sed cum id nimis durum videretur posterioris aevi cellariis, temperarunt ipsi sibi prima, vae disciplinae austeritatem . De feminis lectis judico. Suadet carceris nomen acerbum triste earum cellis inditum cellarum ipsarum forma , quam ex his constitutionibus utcumque agnoscimuS. Id vero etiam hinc elicimus ejusmodi solitarios viros seminas non fuisse certo cuidam regulari ordini addictos, eos enim a ceteris probatorum ordinum professoribus secernit Franciscus episcopus in hiice constitutionibus , bonae illae feminae sede his antea in Ben- venulo epit copo diximus quae parthenonis . Agnetis initia posuerunt, cum in suo illo carcere , in jugo montis . Ubaldi degerent, nondum cujuspiam probati ordinis institutum profitebantur. Id tamen non eo a me dictum est, quasi non potuerit aliquis regularem vitam proselsus, permissu praelati sui in solitudinem secedere, quod majoribus noliris familiare fuit, 3 cautum est in S. Benedicti regula, sed id nihil ad cellarios, de quibus hoc loco agimuS. Est etiam quod me adducit, ut cellarios, ac cellaria hujusmodi iudicem in summa paupertate vitam egilse, oblatis sponte elemo-
sinis ut plurimum victitasse. Cur enim ad Montectarium attulissetis, quem supra legimus, pane in vinum, .cocaria pro amore Dei ΤCocari nuces interpretor neque enim admodum absimili nomine hodie dum a nostratibus nuces vulgo appellantur, Warborum baccae communi vocabulo ab iis, qui Italice ciunt, coccole dicuntur. In Pluribus vero tabulis testamentariis apud Fabrianentes XIII. XIV. seculo consectis, saepe me legisse memini, paulo ditiores homines, qui testamentum sacerent, aliquam pecuniae luminam legasse vel certis qui-
197쪽
quibusdam, vel universis totius agri Fabrianensis carceribus, quod Narum paupertatem demonstrat, quae in iis carceribus agebant, de quibus haec jam hactenus dicta sint.
I. Petrus e Foro semproniensi cathedra Eugubinam adiit anno M. CCCXXVI id. Aug. si gliello fides. Erat is ex gente Gabriellia, per eos dies Eugubii potentissima , quaeque cum illustrissimis taliae familiis ure numerari potest, nam usque ad aetatem nostram mirifice floruit apud Fugu binos, ejus civitatis dominatum non seni et obtinuit Civibus suis praefuit Petrus, cum ea civitas, in tetris illis totius Italiae procellis, lumma tranquillitate fruebatur, Romanae ecclesiae imperio subjecta. Sunt enim Joannis XXII. literae ad Eugu binos amicissime scriptae an MCCCXXIX. d. Martii, quibus ab eis postulat, ne abrianensibus, aliisque edis apostolicae rebellibus, Ludovici Imperatoris schismatici foederatis, per agrum Eugubinum transitum habere permittant anno item CCCXXXIV . non April. eosdem propter egregiam fidem, religionem in se, sedem apostolicam collaudatos hortatur, ut optimam illam voluntatem retineant, neque seduci se refractariorum exemplo, suasionibus, aut promissis patiantur a). II. A de Petro Gabriellio id imprimis commemorandum est, quod eremitas aliquo , qui absque certis legibus in civitatis Vicinia degebant, ad divi Ambrosii notissimum locum in ardua montis rupe, prope civitatem ipsam , collegit, ubi & ecclesia, seu recens constructa, 1 e restaurata est in priora tum ab episcopo ipso erecta . Haec anno primum CCCXXXI. gesta sunt. Sed postmodum anno MCCC XLII. magis magisque de ejus loci disciplina sollicitus Petrus , quae
prius adta ab se fuerant, confirmavit, ac priori, ct capitulo S. --brosii regulam S. Augusini proposuit observandam, oratorium tu ecclesam regularem , locum in monaserium erigens . Pro veste autem scapulare lanei panni, coloris gri ei, ct cappam ct tunicam ejusdem coloris assignavit , prohibens ne cottis lineis uterentur, neve canonici dicerentur. Haec ex ejus diplomate, quod datum est anno MCCCXLII. I. kal.
198쪽
III. Anno CCCXXXVIII ad se accersiis dicitur Bernardum to lomaeum, cujus ob institutam haud ita pridem Olivetanam familiam,
percelebre erat nomen , eximia sanctitatis opinio. Deduxit is ilia lustrem tuorum coloniam apud Eugu binos, rogante fortante Petro, qui novos eius ordinis alumnos ad divi Donati ad Fauces constituit, loco extra civitatem, ad vitam erimiticam, quam illi profitebantur, aptissimo. Sed mutatis subinde non semel sedibus, tandem ad divi Petri constiterunt. Mirum autem dictu est, quanta dignitatis accessio ei monasterio facta st , postquam ad Montis Oliveti monachos pervenit, ut vix alterum , Opinor , in Umbris, Picentibus invenire liceat magnificentius aedificatum. Pertinebat ecclesia S. Donati ad canonicos ecclesiae Eugubinae , qui communi consilio cum Petro episcopo egerunt, ut eo loci Montis Oliveti monachi inducerentur, ut ex tabulis, quas hic damus a in Battagio abbate OlbVetano , viro humanissimo communicatas.
IV. Anno domini CCCXXXVIII. indictione sexta, tempore Hri Benedicti papae XII die o. mensis martii. Convocato ct congregato capitulo
canouicorum canonicae S. Mariani maioris ecclesiae Eugubinae de mandato reverend. viri fratris Matthaei prioris dictae canonicae ad sonum campanellae secundum morem , tu quo quidem capitulo interfuerunt ipse Unus prior, Unus Ventura Poli, Unus Andrea Bonci, Unus Lucas Berna coli. Mannus Perii. Peru ius eccoli , aer Iacobus Cardoli , Ser Juncta Gocoli Angelellus Ceccoli . Perutius Ranuti Petrutius d ni Philippi Dicttis nus prior oluntate , consensu dictorum canonicorum , ct ipsi canonici una cum dicto priore ' ejus consensu, volun
tate, re auctoritate, nomine eorum ac suorum occessorum, non revocan
do alios eorum, o dicitae canonicae indicos, o procuratores , sed potius confirmando, fecerunt, consituerunt, re ordinaverunt D. Venturam oti cnnovicum dictam canonicae praesentem uscipientem, eorum, re dictam ecclesiae indicum, procuratorem nuntium specialem ad conveniendum momine dicti prioris, ct copituli tim V. P. D. Petro, Dei gratia episcopo Eugubino, ad bractandum super reformationem dissolutardispositionis, ac satus infelicis ecclesiae ac loci S. Donati de nuce, PC de dioeces. Eugtibinae Et ad deliberandum consensum
praesandum quod dictus episcopus eandem eccissam , sive capellam S. Donati decernat, re censeat esse deinceps monaserium o legiatum, regulare, ibique vigere debere monasticum ordinem obserυantiam Ggularem secundum regulam L. Benedicti, praedictam ipsam capellam , Lue ecclesiam minisseritim faciat, ct de jeculari capella eam in regulare monaserium , in conventum collegiatam erigat cum omnibΠ Iuribus,
199쪽
rebus, o pertinentiis suis, salua regendum, o gubernandum empetuo per abbatem monaserit S. Mariae de monte Oliveti, vel alium δε- putandum per eum. Et quod niax, o incorporc ipsum monaserium se erectum eidem abbatio monaserio S. Mariae, o donet, ct concedat ipsam ecclesam , sive mona sterium S. Donati cum omnibus suis mbus, o bonis dicto no abbati, vel sindico, o priori sui monaserit, , ut liberius diυinis cultibus intendatur ibidem , nam ecclesiam , ct monasterium liberet, emimat, in quantum de jure fieri potes, ab omni
decimatione , onere mortualiorum , ct urisdictione episcopali. Ita quod e nunc regimen , o gubernatio quaelibet dicti monaserit S. Donati ad abbatem dicti monasterii S. Mariae, vel illum, quem ad id deputaverit, pertinere nolicatur . Et generaliter ad omnia alia, o sngula facienda, quae in praedictis, o circa praedicta, o quolibet praedictorum fuerint milia, necessaria, ct opportuna, viderit convenire. Promittentes mtum, gratum, re firmum habere, o tenere totum,' quidquid est dicti, Iindicum, o procuratorem factum fuerit, atque gesum, sub obligarione bonorum dictae ecclesiae Actum Eugubi in canonica . Mariani in capitulo, praesentibus D. Putio curoli, D. no de S. Geminia. no vicario praegentis ni episcopi Eugubini, i Ioanne Boni de Eugubio resibus rogatis, o Et g Lellus Sermatre Simonis de Eugubio imis pericli auctoritate notarius publicus omnibus ' singulis jupra criptis interfui ' rogatus cribere scripsi ' publicavi a). Diximus lupra
B. Bernardum Olivetanae familiae parentem a Petro Gabriellio Eu-gubium fuisse accitum , ad novam tuorum coloniam ibi condendam, idque acceptum est ex acob illo. Sed hujus audioris fides ubi Vita est, nec sane ab ipso . Bernardo livetanos Eugubium perductos memorat Lancellotius in Olivet na historia, nec quidquam ea de re lubim dicant veteres tabulae, quas hic protulimuS. V. Quinquennio ante accitos ejus instituti monachos, bonis quibusdam feminis petentibus, regulam habitum . Augustini concessit, locumque designavit , ubi monasterium construerent in monte S. Jacobi prope Eugubium , qui locus ex divi Pauli nomine dictus est b). Monasterium quoque divae Barbarae nuncupatum, ςtro ec
clesiam Eugubinam moderante, conditum tradit La Zaret luS, a quo m
etiam accipimus, suis e illum pacis is concordiae in uis civibus vel
servandae, vel conciliandae studiosissimum , quam praecipuam episcoporum curam esse oportebat temporibus illis, quibus civilium armorum licentia ubique grassabatur.
- Ex archiv. S. Petri in pιur. I. Douato n. Arcoιυ. 1rman. membran fascic. o. IX.
200쪽
VI. Praeter ea , quae diximus, novum ecclesiae is civitati suae praesidium, Mornamentum comparavit Petrus, inductis in civitatem fratribus ordinis Servorum . . . anno MCCCXL. a post quem annua nihil ex praeclari hujus episcopi gestis nosse licuit. Neque etiam certo compertum habemus, quo anno obierit. Habemus tamen ex tabulis , anno MCCCXLI. eum adhuc fuisse in vivis , nec 'f'emquam novimus, ei in episcopatu successisse ante annum CCCXLV., quo Eugubinae ecclesiae praesectus est Hugo Labajla, de quo mox dicemuS. VII. Petri temporibus excitatum est publicum palatium Eugubin rum grande aedificium , quod sane ostendit quae essent per ea tempora aerarii Eugu bini vires. Totum est ex lapide secto, ea firmitate, eoque artificio, ut cum magnis illis antiquorum operibus, quorum adhuc reliquias miramur, certare possit. Nulla in eo contignatio, imo nullae trabes, ac nihil prorsus ejus materiae , quae ignem concipere possit . Tectum omne crassit simo fornici impositum est, totaque aedificii compages se ipsa regitur. Atque id eo factum judico, ne quid timendum esset ab incendiis vel fortuito, vel hominum perfidia excitatis, cujus rei periculum per eos die frequentissimum erat propter assiduos armorum civilium motus. Prae palatii foribus titulus est insculptus Italicis verbis ex quo constat anno MCCCXXXII. tantum opus inchoatum, c anno MCCCXXXV. eum ipsum lapidem positum, cui titulus ille insculptus est. Id etiam ex gestis Petri Gabriellii aetate non reticendum, quod anno MCCCXLIV. v. non. Mai. comitia provincialia Canonicorum Regmlarium in ecclesia cathedrali Eugubina celebrata sunt, quorum acta a Pennotio recitantur in historia Canonicorum Regularium b).
Ex ordine remitarum S. Augustini Hugo aballa, natione Gallus, electus est Eugubinus episcopus ad annum CCCXLV. idibus Jul. ,
ut est apud Ughellum, quo etiam auctore compertum habemus eodem anno, V. d. Dec. eum esse translatum ad ecclesiam Tolonensem in Gallia, ante, opinor, quam Eugubium accesserit.