장음표시 사용
211쪽
anni jam eledium fuisse constat b). Extantque ejus temporis creta ab Eugu binis publice facta ad excipiendum summo cum honore novum antistitem ab Urbe reducem c). Non desunt etiam tabulae in archivis Eugu binis, quae Februario mente eius anni cathedram Eugubinam vacasse confirmant d). IV. Itaque a Romano Pontifice creatus episcopus errariam , eo volente, profectus est, a Cardinali Gebennensi, Aemiliae legato, inaugurandus e). Inde autem rediens, quo omnium ordinum plausu laetitia exceptus sit, quod studium totius civitatis fuerit in ejus adventu celebrando , quantum denique auri in eam rem ex publico impentum sit, lupra fidem eis videretur, nisi Guerrerii Bernii probatissimi scriptoris , qui ea omnia multis descripsit, testimonium accederet. Id scilicet Eugubinis pro possitum erat, ut Gabriellios , quos plurimum gratia Wauctoritate pol se intelligebant, neque inter se se
admodum, neque cum plerisque civibus concordes erant, maxime devincirent , in caritate patriae conjunctissimos retinerent. Itaque ut non unum modo Gabrielem episcopum, sed omnem eam gentem velle se ornare, Mnovis honoribus augere viderentur, ad cetera laetitiae signa, quibus primum episcopi adventum in civitatem prosecuti lint, id etiam et additum ut nonnullos ex Gabrielliis crearint milites, quod per eos dies perhonorificum habebatur. Itaque in conventu omnium virdinum militare cingulum iis traditum est a nobili milite os ne Ungaeo, Bolonis filio, cui publica auctoritate mandatum fuerat. Atque hujus ego utri utque Bolonis commemorandi hic libenter causam arripui, ex iis enim profluxit Raphaellia gens apud Eugu binos, clingula nos clarissima, ex qua est Franci lcus Maria Raphaellius humanitate Meruditione singulari, quem ego veteris amicitiae jure sanctassi
V. Verum immodica illa civitatis Eugubinae laetitia certissimum
praelagium fuit impendentium calamitatum. Neque enim multo post civilibus odiis ardere iterum civitas coepit epit copia vero a partibus armis adeo non abhorruit, ut ipse omnium maxime flammam civilis discordiae fovere visus sit . quidem Iub initium episcopatus
optimi civis officio saltem in speciem functus est. Cum enim civitati placuit Set, ut aliquot ex primoribus civibus legatos ad Romanum Pontificem mitteret, qui cum eo de republica tra Starent, Gabriel ex eo numero et Se voluit, eoque proscctus est cum odio equitibus splen
212쪽
dido pro more temporum comitatu, qui magnum dynastem decuisti et a). Sed non diu clam fuit, quo ejus consilia spectarent. Nam
cum ad domestica praesidia novas hominum principum is potentissimarum civitatum amicitias adjunxisset, ea quippe de causa Genis, Florentiae, Arimini fuerat, tandem occasionem rei bene gerendae nactus, civitatem cur equitatu, quem a Galeotio Malalesia Ari, minensium regulo acceperat, iubito adortus occupavit. VI. Sed cum non multum fortasse suis viribus confideret, in civitate intestinis odiis agitata pacatum habere imperium non posset, Carolo Dyrrachii duci, quem Urbanus VI ad regnum Neapolitanum
capessendum acciverat, civitatem pro Romano Pontifice regendam tradidit anno MCCCLXXX. viri id. Septembris, quo die Carolus civitatem ingressus est; unde postero die excessit, postquam in sui locum gubernandae civitati Raymundum Ptolemaeum Senensem praefecisset. At sub initium insequentis anni Gabriel episcopus iterum regnandi cupiditate illectus, civitatem Carolo duci eripuit, ut intelligimus ex Diario, quod appellant Marcelli Cervini, per eos dies conscripto, cujus excerpta aliquot, unde haec hausimus, ab humanissimo viro Raynaldo Repos aio nuper habuimus. Quare non hic audiendus Bernius, qui alia de causa imperium civitatis ad episcopum rediisse memoriae prodidit. VII. Interea Gabriel cum tyranni nomen , ipsum quidem odiosum, homine ecclcsastico , eodemque episcopo indignissimum, serre non posset, ut non tam securitati imperii, quam famae suae consuleret summo studio egit, ut Eugia binae civitatis vicarius a Romano Pontifice diceretur; quo nomine honestari mos erat eorum tyrannidem , qui civitates , aliaque loc Pontificia ditionis occupassent, in iisque dominari instituissent. Altum quidem ea de re silentium apud Bernium , sed habemus id ex tabulis archivi secretioris Eugu- binorum. Anno enim CCCLXXXII nonis Februarii cum pacem placuisset iniri cum ualdensibus, a quibus Eugu bini dissidebant , ei Tei firmandae pro civitate leguntur adfuisse Nicotellus Lundulfi lius Gabriel episcopus pro sancta ede vicarius. Quare ut iniquior est in Gabrielem Bernius, qui perpetuo silet, eum jure tandem,
Wannuente Romano Pontifice imperium tenuisse, quod injuria Occupaverat; ita plus aequo amicus Ferdinandus Ughellus , qui domin tum civitatis Eugubinae, Gabrieli episcopo delatum scribit a Roma-R Pontifice ad annum CCCLXXXIII. quasi ibi ipse ibi ante
illud tempus semel in iterum armatus civitatem subjecissEt VIII.
213쪽
VIII. Sed cum ne ea quidem ratione populares motus cohibere o se , civitatem populo tradidit, partis quinque mille aureis ad diem solvendis, sibique retentis duobus, totius agri Eugu bini munitioribus caltris, Cantiano, Serra S. Abundii, ea insuper conditione adjecta, ut sibi praesidium in arce Fugu bina habere liceret, quoad sibi pasta pecunia solveretur. Haec cum essent ab eo gesta, Cantianum concessit, ibique anno CCCLXXXIII. peste sublatus est, vir bellica virtute, civili prudentia illustrior, quam studio procurandae Mamplificandae religionis , quae sunt episcopi partes , ut in eum belle quadret quod de Romulo a poeta distum est Scilicet arma magis, quam
IX. Bernius anno CCCLXXXIV. Gabrielem obiit se dicit, sed anno CCCLXXXIII. Septembri mense mortuus legitur in tabulis ab Angelino indicatis , quatque ipsi in ejus chedis exscriptas vidimus. Haec porro, quae adtenus de Gabriellio episcopo diximus, ex Berni chronico Eugubino potissimum excerpta sunt, Me Diario, quod vocant, Marcelli Cervini , per Simonem Paulum cripto. Fuerat is Gabrielis epit copi aequalis, iisque civitatis Eugubinae turbis , quae
per eos dies acciderunt, ita interfuit, ut vix aliquando periculum , pilis effugerit eum enim cum aliquot aliis, quos de tradenda Antonio comiti Urbinatium civitate consilia agitasse uspicio erat , Franciscus Gabriellius interficiendum decreverat. Sed consilium civitatis intercessit , ac violari cives non ivit, ut ex eo plo Diario accipimus.
X. Matthaeus illanius Gabriellium episcopum is civiles Eugubianorum O us memorat . Sed eum epit copum acobum appellat. Villanium ecutus est eruditus centor litoriae Pergulanae Aegidii anni nil, in lynopsi historica, quam ad calcem fusioris apologiae, pro se contra anninium editae, attexuit, ubi scriptum reliquit anno MCCCLXXX lΙΙ. civitatem Eugubmam populo traditam a Iacobo episcOPO, qui eam quinquennio ante occupaverat. Sed minimulus hic ae-Vus , nihil detrahit elegantissimis eruditissimis praeclari auctoris libelli S. XI. Post Gabrielis obitum ecce iterum bellais dissidia Eugu binorum cum fratre ejus Francisco Pollulabat i ut sibi solveretur pecunia, quam Eugu bini, libertatis pretium , pacti essent cum Gabriete episcopo. Sed cum ii negarent, vel quod solvendo non essent, vel quod prorsus nollent, Franciscus luis copiis civitatem Vexare insiliuit, commeatus inopia laborantem facile quo volebat perduxisset , nisi optrinum tandem Eugubmi, ac necessarium consilium cepissent quo
214쪽
praesens in sortunium evaderent, finem aliquem facerent civilium dissensionum. Itaque Antonii Montisse retrani , Urbinatium comiti cum opem implorassent, ei te dediderunt v cal. Aprilis anno MCCCLXXXIV. Quod cum Bonifacius VIII approbasset , civitatis imperium Antonio comiti ad decennium attribuit , tum alii Pontifices perpetuum esse voluerunt atque ita factum est, ut Eugubinisu Feretranis principibus, Urbini dominis, quamdiu eorum regnum stetit, felicissime fuerint. Sed initio tamen, post civitatem Antonio comiti traditam , difficilius certamen fuit cum Francisco Gabriellio,
vel potius cum republica Florentina, quae Franciscum, veterem amicum , summo studio tutata est contra Antonii comitis potentiam. Confugerat ante Franciscus ad Mala testas, Arimini dominos, quibus cum latis virium non esset ad eum tuendum , ille Florentinorum opem imploravit. Atque is exitus ejus rei fuit, ut Intonius comes Florentinorum armis adactus sit ad pacem cum Francisco ineundam
his legibus , ut Francisco ipsi Cantianum oppidum, quod Antonius comes eripere Voluerat , liberrimum esset, damnaque in luper arcirentur, quae ille eo bello fuerat perpessus. Haec abunde in eorum temporum historiis.
ADAMUS, ET ARNOLDUS Ughellus, post Gabrielis decessum,
eorum meminit, quos non dubitat, quin dicti sint epit copi Eugu- bini, sed jure tamen arbitratur nec legitimos fuisse, nec umquam accessi se ad ecclesiam Eugubinam . Uterque a Clemente VII. leu do pontifice creatus est, cujus etiam iterae existunt ad Adamum, quas ex ad ingo memorat ghellus. Erat Adamus ex ordine Minorum Parisini conventus alumnus, frater Guillelmi archiepiscopi Cambaliensis in Tartari , qui eumdem ordinem in eo ipso conventu professus erat, atque ibidem obierat ubi damus anno MCCCLXXXIV. degebat . Haec habemus ex citatis Clementis VII. literis apud adm-gum a). Arnoldus apud eumdem larvatum Pontificem venione agebat ad annum CCCLXXXVIII Januario mente , ut monumenta ab Ughello allata ostendunt. Fuerat hic Adamo luffectus a pleuelopontifice. XLII.
215쪽
I. Legitimus Gabrielis succeta ab Urbano VI. creatus est anno MCCCLXXXIV. Laurentius Corvinus. Certe Februario mense ejus anni episcopatum Eugubmum gerebat a), gessitque postea saltem ad annum CCCXC. etenim eo anno ecclesiae Eugubinae procurationem delegavit Juliano abbati divi Petri, Laurentio Massoli canonico Eugubino , ut legimus in ejus literis Roma datis mense Aprili
ejus anni b). Num Laurentius umquat Eugubium venerit, incertum est vi parium enim Romani Pontificis cum ageret in urbe Roma , Eugubinum episcopatum absens per procuratores administravit. Tandem a Bonifacio X ad Spoletanam cathedram stranslatus est.
Ughellus id contigisse scribit anno CCCLXXX. sic enim legimus in nuper editione Veneta, sed typographi phalma est, ac legendus 1 MCCCXC.
II. Quoad res Eugubinorum, amiserant ii castrum Pergulanum in iis armorum fluctibus, quos Franciscus Gabriellius post mortem Gabrielis epit copi excitaverat. Itaque Bonifacius X. CCCXCI. postridie kal. Januarias castrum illud Mala testis beneficiario jure concessit cum aliis locis , quae in Pontificia ditione occupaverant; quod ratum
I. Ex episcoo Fama gustano Eugubinus episcopus creatus est Bertrandas l. Bertranis de Alano v id. Octobris anno MCCCXC., ut narrat ghellus. Fuerat antea Romani Pontificis sacellarius, sacri palatii auditor . In tabulis pluribus Eugubi visis, Bertrandus omnino dicitur, minime vero Bertraynius, ut adjectum legimus ad Gghelli marginem in editione Veneta. Cum is aere alieno grauatus esset, arcem S. Angeli de Asino, quae erat ecclesiae Eugubinae, cum adjacenti agro alienavit. Erat haec Marcutio cuidam Marci Ceccoli filio ob ingentem muri summam obligata ed cum episcopus ol-F4 a Veris
216쪽
vendo non esset, arcem Marcutio tradidit Acta sunt haec v. non. Marti anno CCCXCII. auctoritate Bonifacii X. qui ρndreae abbati S. Bartholomaei de et rori S. Donati de uisiano negotii conficiendi facultatem fecerat, si id vidisset ex usu ecclesiae Eugubinae futurum. Ex hac porro ecclesia Bertrandus ad archiepit copae mδmalphitanam ascentum fecit anno MCDl atque ibi rurium de Bel-trando ghellus. II. uernerius Bernius in chronico Eugubino Bonifacium Pontificem narrat . Ubaldi patrocinium apud Deum insigni miraculo in se patrato expertum anno MCCCXCIV., generalem ab omni culpa , poena indulgentiam christifidelibus concessisse, qui rite contem, atque
disposui ad ejus ecclesiam in plo ejus festo accessissent.
I. Patria Fabrianensis, ordinis Minorum pro sessor, electus est a Bonifacio X anno MCDI. H. cal. Febr. decessit anno MCDU. Ita Ughellus ex indubiis monumentis. At Matthaeus in aliquo ex tarn
multis catalogis, qui manu exarati circumseruntur , ordinem . Au
gustini professus dicitur. Sed hunc errorem manasse video ex male intellectis Innocentii VII. literis, quibus Franciscum ilium, de quo postea Eugubinum epit copum creavit. Legerat in iis literis imperitus quispiam dudum siquidem . m. Matthaeo episcopo Eugubino regimini Eugubince ecclesiae praedictae, Romanae ecclesiae immediatae subje- tae, ordinis . Augustini praesidente, nos sepientes dictae ecclesiae titialem, ct idoneam providere personam , c. Itaque quod hic de ecclesia Eugu bina dicitur, quae ordinis . Augustini canonicos regulares habebat , id quasi de Matthaeo episcopo dictum esset, ejus catalogi consarcinator imprudenter accepit. Nihil igitur quoad hanc rem in U-ghello mutandum, praelertim accedente ad inglii auctoritate, qui Matthaeum inter suos minoritas recenset sa). Quid plura Est in enodo. elii Fabrianensi quod de Bono Jesu nomen accepit, autographum diploma Bonifacii X de electione Matthaei in episcopatum Fugub num in locum Bertram ad Amalphitanam cathedram evecti, in quo Franeis canus dicitur Vidit vir eruditus ranielmus Cost ad onus nos r. III. Sed gravius erratum est in edito Lagare i catalogo. In eo .
217쪽
nim inter atthaeum, de quo diximus Franciscum ilium Matthaei successorem Jacobus nescio quis, sine ulla auctoritate, inseritur ad annum CDIII. Sed Lagarellus manifesti erroris convincitur excitatis Innocentii VII. literis, quibus ecclesiae Eugubinae propter Matisthaei episcopi obitum vacanti praeficitur Francilcus S. Petri abbas. Locus igitur Jacobo esse non potest.
I. Ad ecclesiae Eugubinae regimen vocatus est Franciscus ab Innocentio VII. ut con stat ex ejus literis, quas supra citavimus, quae cum datae sint iterbit idibus Januarii anno secundo, non recte cribit ghellus Franciscum electum fuisse idibus Jan. anno MCDVII. . Non recte, inquam , nam cum Innocentius VII ad Petri solium ascenderit anno MCDIU. VI. kal. Novemb. Januario mense anni MCD VII tertius Innocenti annus in cursu erat jam inde ab Octobrimente anni superioris. Anno igitur MCDVI. creatus est ni scopus. Erat is ex gente ilia apud Eugubinos illustri. Quare delendum quod ad Ughelli oram nuperae editionis additum est, quoad hujus piscopi cognomen qui de illis, dicitur, alias de pillis I haec enim gens Eugubi inaudita, Franciscum ex Biliis et se eorum temporum tabulae, monumenta innumera ostendunt. II. Abbatiam S. Petri gerebat, cum ad episcopatum assumptus est, quem omnium diutissime tenuit, annis nimirum octo, originta sub Innocentio VII. Gregorio XII. Alexandro V., Joanne XXIII., alias XXII. Martino V. Eugenio V., quo sedente mortalitate solutus est . Non sum nescius in quibulliam catalogis ad annum CDXL. Petrum episcopum occurrere, sed hic etiam temere intertus est. Fortasse supra fidem videbatur tam diuturna Francisci vita in episcopatu , sed is certe ad annum CDXLI. in vivis erat, imois ad annum CD XLII. ex tabulis in archivo S. Secundi, alibi ad lenuatis, quas vidit rigentissimus Angelinus . Cum igitur ejus bitur Ughellus in annum CD XLIV. conjecerit, hic annus reti
III. Cum tot annis ecclesiae Fugubinae praefuerit multa ab eo gesta esse non dubito non indigna , quae mandentur literis, sed vix paucula haec rescire licuit, moniale nimirum S. Jacobi, S. S. Barbarae in monasterium S. Luciae induetas tum hospitale in domum
218쪽
S. Lagari hospitali S. Mariae de Mercato adjunctam a , denique
provinciam ducatus Spoletani ab eo administratam umma laude magno provincialium bono eam enim provinciam dicitur pacatissimam reddidisse b), quantum, opinor, eorum temporum conditio sinebat. Eius memini Jacobilius in bibliotheca Umbriae , ubi eum narrat gregium volumen Responsorum, quod summopere laudatur a JCtis, edidisse, IV. Eo sedente resormata est eremus . Ambrosii, ubi olim ascetarum familia a Petro Gabriellio episcopo constituta fuerat. Sed liis morte extinctis, aliis fortat se dilapsis, Hoc asperitatem, paupertatem ferro non valentibus, vix unus erat relictus loci praeses Joannes eccolus Eugubinus, Wis quidem senio confedius Egeratis non semel de instaurando Ambrosiano ollegio cum Guidone Antonio Urbini comite, Antonii comitis filio, ad quem post patris obitum Eugubinae civitatis dominatus pervenerat. Hoc igitur curante, volente Gregorius XII divi Ambrosii prioratum , sic nim appellabant, congregationi Canonicorum Regularium S. Salvatoris, per eos dies nascent , attribuit, vel potius primos ejus instituti sodales, e suis sedibus expulsos, profligos, eo loci recepit. Mirum autem quantum ei loco splendoris, dignitatis propterea accesserit, quantum ibi canonica disciplina floruerit, quot eximios alumnos a familia, brevi admodum tempore, ediderit, qui non ibi solum nititutam sanctioris
vitae rationem coluerunt, sed alio etiam Vocati, resormat l0nem canonici ordinis, ibi felicissime ceptam , propagarunt. Datum est Gregorii XII. ea de re diploma X. cal. Et MCDXIV editum a Joam ne Baptista Signio in suis de ordine , statu canonico libris c). Ex primis vero, qui cum Ambrosiani colverint, fuere Canonici Regulares S. Maiiae ad Rhenum in agro Salvatoris in civitate Bononiensi , quae duo loca in unum coaluere S. Salvatoris mon alterium longe florentissi animo apud Bononientes celeberrimum , quod superioribus temporibus, c nunc ut cum maxime viros educat Ui tute, literitque pediatissimos. Ea ni facta est auctoritate Martini
V. d), qui, i eandem confirmavit se ad annum CLXXX datis literis , quas videre licet apud Signium 4 An brosianis canonicis . Donati de Pulpiano Bartholomaei de Petiori abbatias
attribuit, ut nova ac bonorum accessione prastina loci paupertas sublevaretur uberior familia ibi ali posset. Nunc non ita epulares relicta in holpitali ea rupe , ibi ci. mbrosii monasterium Titum
est. AE Laetam ei. In catalog. ep. Fogo iamus mouisse S iet , ii, citi in archiet . Arma ι . L.
219쪽
est ad . secundi habitant, commodiore loco, nec admodum ab N his moenibus dissio quem a Calixto ΙΙ. obtinuerunt anno MCDLU. ah licet eo ante insequentem annum CDLXVI. non commigraverint , ex ententia Petri Benii abbatis . Crucis Fontis Avellanae, cui Pontifex causae cognitionem commii erat b). Sed antiquae tamen ecclesiae S. Ambrosii cultum minime negligunt, praesertim cum ibi condita sint corpora beatorum Francisci anni Senensis Archangeli Canne tuli Bononiensis , quorum alter sub ipsum novae congregati*ni mitium, alter aliquanto post insigni sanctitate floruit. Est autem B. Archangeli corpus ad hanc usque dies incorruptum, eique publicus cultus a sede apostolica nuper decretus est, anno cilicet DCCXLIX. Utrumque laudavimus in dissertationis praeviae capite VII. U. De rebus Eugu binorum id memorasse tussiciat eam civitatem nequidquam armis tentatam a Brachio Perusino, fortissimo ejus aetatis duce, qui Guidoni Antonio Feretrano rhinatum comiti infensus,
in ejus ditionem invaserat, ac nonnulla oppida ceperat Ioannes Antonius Campanus qui Brachii cita literis mandavit, Vel poetico potiu more amplificavit, ornavitque, Brachium narrat tripartita manu tres simul urbis portas aggressum is hostibus frustra repugnantibus, refractis portis, infra moenia admissum , ubi totum triduum ingenti edita clade consederit, qui in luperiorem urbis partem evadere potuerit. Ait enim urbem edito loco sitam, sua se natura, situque defendisse , quod Fugu binorum virtuti omnino tribuendum fuerat c). Bernius Eugubium a Brachio bis tentatum cribit, anno scilicet M
I. Sedem Calliensem cum Eugu bina commutavit Antonius SeveriuS Urbinas anno MCDXLIV. idibus Iulii. In editione Veneta Italiae
sacrae, apud Lucentium non Severius , sed Severinus dicitur, sed perperam; nulli bi enim non Severium, aut nostro more Severi di- ct im et se hunc episcopum memini . Vixit in epilcopatu ad annum usque MCDIX H. quo anno vi idus Aprilis ex hac vita migravit, ut est apud Bernuim qui citra hoc tempus suum chronico Eugu- binum, quale nos habemus, non perduxit. II.
220쪽
ΙΙ. jus aetate moniales S. Donati , olim S. Damiani, postea vero S. Clarae appellatae, cum monialibus . Mariae de Pellagio convenientes in unam familiam coaluerunt, quae adhuc perleverant in florentissimo, ac religiosissimo S. Benedicti parthenone . Extant ea de re Eugenii ΙU. literae, a Nicola V subinde confirmatae, quibus
praecipitur, ut eae moniales e S. Clarae nomine omnes deinceps appellentur a). Sed illud imprimis hujus optimi pii copi providentiae
tribuendum censeo, quod ex Variis mon alterioliS, quae erant extra civitatem, locis desertis, vel incommodis certe, non admodum ad
sanctimonialium habitationem idoneis, virgines Deo sacrae, haud exiguo numero, ad Sancti Spiritus , in civitatem, migrarint, quibus regendis Francisca ex castro Durantino, sanctitate illustris femina, data est, curante ederico Urbinatium principe b). Narrat etiam Taga rellus, Antonium episcopum attribuit se Canonicis Regularibus S. Salvatoris , qui cilicet ad divi Ambrosi degebant , monasterium S. Secundi Id nos supra factum diximus a Calixto III. III. Anno MCDLVΙ. impetravit providentissimus antistes a Cali-xto III. c abbatiam S. Mariae de Alfiolo , ad sublevandam ecclesiae Eugubinae egestatem amplas enim opes, quibus ea olim ecclesia statim abundabat , superiorum temporum calamitates exhauserant, ac veteri opulentiae non levis inopia luccesserat. Agere instituerat Antonius, ut hoc subsidium ecclesiae suae compararet apud Nicolaum . sed is ni orte lablatus est re infecta. Itaque a Calixto III. Antonius voti compsis factus est. A civ nate distat Alfioli abbatia ad tria millia palsuum , praebetque nunc episcopis Eugu binis peramoenum se celsum a curis urbanis. Postremus ejus loci abbas fuit. Antonius Mediolanens s. Ejus hoc monumentum extat ibidem in
animi turri MCCCCLII. Tempore ni Antonii de Mediolano Abbatis Hi/us Monosterii Reporatori quo Hostiliter Combusti Atque Dirtiti MCCCCXXXXII In alte aversa ejuldem turris haec item inlcriptio extat et Anno Domini MCCLXXXXV. Tempore ni Gerardi Abbitis. Si hanc turrim demas, vix a ud quidquam superest ex antiquis monachorum ac dibus . Cetera et recen edit tructa, vel in novam so im .im restaurata , Ita ut ex monasterio non admodum amplo
splendida . 4 1umptuosa villa enata sit. IV. juidem epit copi permit si nova resta est paraecia in castro
Turris algo lamorum , ut commoditati incolarum contulei e tur, qui nec ullam in χω caltro parochialem ecclesiam labebant, nec uatis