장음표시 사용
2쪽
SVO , DOMINO FRANCISCO S. R. E.
R. I M o s lucubrationum latores eui potis, num dicarem , non me sinὸ anxtion diuturniar tenuit ubitatio , Illustrissime Cardinalis, quippe Vrb4r is VIII. patruus tuusp. ratique monimentum animi, a me Scoto amantissimus Statorum pater I Letam recens inausu ratus Pontis Max. Patulationem , primos vigiliarum stuEius, diuini vicarius imperi 3principium denique ca tιt operis , ipsum sanctVsinium atque auguAiomum chri n. ni οἱ is caput , iis e DO post dabat . quidni-ipsum opus lucem prιμ recusaret aθι re, quam subpatrocιM:s humano maioris quasi umbra recessuus confisereret , νt ιὶ fanctissin/a dextra Nelut a sacro medicamine contactum ieretrica luv;in: S modo , Ied etiarnsi. intra e patieus. Secundam adeo sortem secundum opustiamu primo nec inicidit, nec is disse potuit ,suopte stilicet nutu , ac velut nativo impetu fierebatur σου eum, que ummo in terris principi, auctoritas , sapientia, maximeque νιrtur ipsa couisuxu magis quam trium etiam arctissimum santuin s 'lucidum. Suum ergo soleinbua norunt sidera. Omniumse virtutum
s laudore, ted e.ιrumpraesertim quihos sacro aucti Collegis Senatorem dccet esse tonspicuum uniuerso te rarum orbi, Nelus solem, illucere omnes aluoscunt. quidem in boe mee ubello nouiuis expressae coloribus, sed rudi actimbrataepeni 'ellis L velut minora sidera , exquae suae lucis conscιal in diem renisunt pradire, nisi abundantiare, a suo sole, laesi a tuopairocinio, communicato lumine, possint hominum Ora non formidare , iudicia nos pertimeficere. Liceat agitur illis accend re, Illustrissime Princeps, primum ut ex illo tuo pectore, in quo illustri quiui se emacant velut ex faecundissimo lucis sente . quod lecti Alendoris , cumwtue hauriae se Pe de visuis retegse,seanctar honoribω, ita e t
3쪽
-tulatitur DDique vj meim in te uestemur malum tem esse e ἰ qu. σ
4쪽
DE c VI ET SOLLICITUDINE AD QUAM TENE V SUMMUS PONTIFEX IN EXTU PANDIS
D ROMANv M Pontificem Chi liti in terris Vicari mpertinere Euangelij per uniuersum terrarum orbem propagationem nulli Catholico in dubium retrocare fas est, ctim scripturae ac patrum aucto illas& ratio denique hoc aperte euincant. Ascriptura incipiamus. Clarum est Christum Dominum Ioannis ultimo sancto Petro Apostoloi um Principi, eiusque succes oribus Romanis Pontificibus ovile dominicum commisisse. Pase s inquit J oues meo. Quas quaeso an tantum tunc conglegatast illius loci vel temporis neutiquam , sed omnes tam illius quam futuri temporis dispellis ac dissipatas quin imo nondum oues quae Iere ut oues fierent, atque ut intra Euangelij septa cum reliquo grege pasce rentuae uocare commisit, de quibus sane Christus Ioannis Io. asseruit.
Alias oves habeo qua non sunt ex hoc Ovili qua oportet me adducere, e p ῬοGmineam audknt ,-fiet a num ouile, cr Ῥnsu payor. Quibus verbis clarum
est Dominum loquutum esse de populo gentili, & Iudaico nondum ad fidem conuerso, qui etsi secundum praesentem iustitiam ab Ecclesia alienus sit, ad eam dem tamen, si diuinam electionem spectemus, VO-catus est, unde sanctus Chri stomus libro a. de sacerdotio ita loquitur. mobrem ille id est Christus sanguinem suum effudit certὸ Υt erraII s
euer in Tnum congregaxet, quarum curam tum Petro tum eius successoribus committebat. Accedit quod cum multa snt Prophetarum vaticinia, qtiae pronuntiant Christi sponsam Ecclesiam omnes getes ad veritatis agni
5쪽
U De H itu hominis, veteris simul se nouae Ecclesiae,pletum sit necessie ad Petrum eiusque successores pertinere praedictas gentes conuocare, Sc ad veri luminis agia itio .ie iri adducere, ocplane ita factum esse constat ex D. Luca adh. io. &ex ijs quae nos superlus diximus de gentium vocatione ad fidem, quae consule. Tantam hie addo illa vi fione Petro eius te successaribus non solum demonstratum fui se gentes ad Eccletia ra traducendas esse: varum ex suo officio eas adlucere debere, q=l manifeste illis verbis significatur. Petre, Occike ct mauduca. capitis enim est manducare, Sc per manducationem in stomachum cibum traij cere illumque sibi incorporare; Petro ergo conueni Vt tanquam caput Ecclesiae inti teles conuertat, efficiat que Ecclesiae membra. Denique & ratio hoc ipsam suadet. Cum enim Christi Ecclesia continuo crescere debeat, nullus sanae mentis dabitare potest, quin ad diuinam pronidentiam spectet, unum aliquem seligere cui primo hoc onus addacendi oues ad Euangelis caulas incumbat: hic auem alius non est quam Romanas Pontifex Petri successor, Christi Uicarius, illi ergo hoc munus incumbit. I gi potest D Bernardus in libris de consileratione ad Eugeniam Pontificem , ubi praeclata plane habet de Romani Pontificis cura I s,llicitudine, praesertim lio a. cap. 6. ubi Eugem a ri Pontificem ita allo austur. Exi in Domim tu
dus es ratiquem. Exi dixerim quibu dam suae passibus sententiae, Attici tui vis, seollicitae intcntionis: Neque enim ipsi qui visi ι ut ire in orbem uniuersum, orbrmcircιoniueruut praebentia corporis , sed ut utis prouideretia. Et tu leva oculos quositam consideratiovis tuae, π vide regioncs, si non sint magis sic adigue albae ad messo n : nonne evis cir cernis i Japudebit otiosum iacere securιm p ι debit siue causea falcem Apostolicam aci episse γ Et lib. 4. text. s. Salutare nandatum , t amas me pasce oves meas: nempe in pompa Pontaficia non alse Lianda pro debito, ad ea tε potius incito, quorum te scio vibitorem Es purpu-xatus, etsi deau= atus incedens; non es tamen quod horreas operam curamuefa floralem passoris haeres : non est quod erubescas Euangelium . qua aquamsi volens
euangelietos inter Apostolis quidem etiam gloria est tibi: Euangeli rare mycere eis. Fac opus Euanςelistae pastoris opus imple)ii. Denique ut alia Bernardi Ioca omittam praeclare hoc idem docet in Epistola prima ad Eugeniam
his verbis. 22uis mihi det antequam moriar videre Ecclebiam Dei cui er i 3M diebus AEntiquis qua uri Apostoli laxabant retia in capturam: non in capturam areenti, Vel auri , sed in capturam animarum , quam cupis illius te haereditare
6쪽
expetit a te via per tua : hoc fimi matris tua pusilli cum maioribus des derant , hoo su iurant, Ni onitus plantatio quam non plantauit pater Coelestis tuis manibus eradicetur. Ad hoc enim constitutus εs seper gentes regna Ῥt euellas oede
strua=, aedifices cir plantes. Legatur sanctus Leo Papa sermone 3. de assumptione sua ad Pontificatum , & sermone r. de natali Apostolorum Petrr& Pauli, sanctus Chrisostomus in illa verba Ioannis Io. Poste
O AM ET SOLLICITUDINEM CONUERI IONIS HARETICO IJ M ET INFIDELIUM SPECTARE ETIAM
AD Episcopos ET PRINCIPE s SAECVLA RE 3
ΗΑ tenus susticienter probatum esse existimo ad Christi in ter
ris Vicarium, Romanum nempe Pontificem spectare Haerῆ ticorum infidelium ovium, ita ut ex ossicio eas vocare dc ad Chri iti ovile eas adducere debeat, disclitiendum nunc est an eriam piscopis & Principibus Chri litanis etiam sarcularibus hoc idem onus incumbat. Et quidem quod ad Episcopos attinet certum est illis hane curam exercere, praesertim in suis Episcopalibus ex ossicio incumbere. Vnde D. Gregorium Papam negligentiam Episcoporum & Praelato ram seuerc adeo arguisse legimus, ut ad Ianuarium Episcopum scribat his verbis. I unicos quos habet Ecelsa tua, nunc ' que in rnfidelitate
γemanere negligentia fraternitatis Nestra permisit. Et quid ποῖ admoneo Pt ex
traucos ad Deum adducatis, qui ventros ab insidelitate corrigere negligitis Ῥnde necesse est Ῥοs per Omnia in eorum conuersionem visitare. Nam si cuiuslibet Epi coi in Sardinia insula paganum situ licvnx inuenire potuero, in eundem Episcopum sortiter Nindicabo. Iam Nero si ruisi us tantae fuerit perfidia cir obin nationis inuentus Ῥt ad Deum Tenire minime consentiat , tanto pensonis onere grauandus es, Ni ipsa exactiouissurpoena compellatur adreetitudinem Isti nare. Plac D. Gregoritis , ex quibus non sollim Episcopis infidelium conuersionem ex ossicio incumbere constat, verum etiam & diligentiam discii nus conuersioni infidelium ab ijsdem adhibendam. Neque hoc onus ad solos Episcopos, sed & alios Principes & Nobiles etiam laeculares pertinere docet idem Pontifex lib. s. Registri Epist. 13. Cu iovi inquit) paene omnes vos I iusticosis a estris possessionibus Idololatriae deditos habere Palde hac de re contristatussum. Et inserius, unde magnifici Momuique Adicitudine animarum τυ rim habere
7쪽
s Destatu homisis, veterissimul aenouae Eceles icd beati , ct rationes omnipotenti Dra desubitis reddituri estis attendisi Me quippe i.si vobis commissi sunt, quatenus oe ipsi Nesiae ut uitati valeant
ad terrena deseruire , γ vos per vestram prouident m eorum anx uabus ea quas int aeterna , rospicere. Sogitur impeπdunt illi quod debent , Nos eis cu, non
Diuitis quadribetis ς Et certi: debere Reges de I rincipes religionem C tholicam tueri & propagare ex Isaia 69. 23. 6 Grillus de alij patres notarint, cum ait Dominus: Ecce teiιabo ad eeutes mavum metin, Cr ad populos exaltabo iuruin, nempe Crucis, ait Hiero .lymas, Et
Alios suos in ulnis, o filias fura seuper bumeros pertabunt, ne tripe Apolloli, qui nullum graue onus imposuere fidelibus: crerunt Regis nutricii tui, o si lina nutrices tuae. Id quondam fecere Coni tantinus Magnus, Theodosius, Carolus Magnus, qai magnis impensi, fidem Chiuitianam seuerunt& propagarunt, di nunc per Dei gratiam plurimi Christiani Principes praestant. Constantini in Epithola ad Celium Africae Uica viam, quam recitat Cardinalis Baronius tomo 3 anno , is haec
verba sunt. Nequat tam me aliteν mavrmum reatum esu ere se credo, quam
rhoc, quod improbe sit minime exi timcm dissimulandum cum nihil potius a me ara iustituto viso, ipsiusque prι ursis munere ara vorteat , quam τι uiscussis
erroribus, omii: bi que Iem ιtatibus amputatis, Veram rei σionem Nniuersos, concordei vive simplicitatem . atrue meritam omnipotenti Dεο cultuyam praesentare prisciam. Reges certe plurimi dam regno inaugurantur hoc inprimis iureiurando promittunt te fidei Catholicor Romanae Issertoreses vindices suturos, Ecclesiamque de pacen, perpe tiam defensuros. Et restri quia o bene Leo Magnus ad Pulcheriam Aus uitam. hesbamanae xliter tutae esse non post uut , nisi quae ad diuinam co ite is em femnent, Reeta Sace datalis defendat auctoritas. Deniq te d-bere Di incipestiuuam aliam in tuis ditionibus tolerare religionem q am catholicam Romanam, & haereses extirpare certum videtur ex Psalmo 2. V. II. bi Regibus a Rege Dallide dictum est, S i uite Domina is timore. verba expendens D. Augustinus. Ο ο:no vi s inquit fremunt in timore uisi ea, quae ontra iussa Damius siunt, religiosa seueritate probibenda atque plectendo ' Aliter enim feruit quia homu etialiter quia etiam Rex est. 221ia homo est, ei serio tviuendo fideliter . quia velo etiam Ii x es.seruit leges tu ap. .ecipientes contraria prohibentes , conuerrent; rigore . sanciendo.
8쪽
o sanctis Regni notia, Liber sis duri 9
DE DIGNITATE MUNERIS PRAEDIcANDI
Ρ Raedicandi munus esse nobilissimum ac dignissimum certum est ex varijs capitibus ex quibus desumitur. Primum est quod praedicasio fuerit praecipue munus Christi qui postquam plures annos nos docilit exemplo ab ipso primo die suae natiuitatis, praedicationem verbi sibi reseruauit in annum so . Secundo colligitur ex eo quod primi saccessiores de Legati Christi, Apoitoli, cum alia munera bapti Eandi, administrandi alia sacramenta, gerendi curam viduarum, &alia his si milia alijs discipulis commilitient, solum munus praedicationis sibi e- seruarunt: non putarunt ergo hoc esse facile alijs committendum. Tertio ex dignitate ipsius rei quae tractatur in praedicatione, tractatur enim verbum Dei, &.scriptura sacra, cuius excellentia satis nota est.
3. 2 VIBHS co 31PETAT EVANGELIUM PRAEDICANDI PROVINCIA,
Vbi ext nin.itur opinis I . P. F. Thomae a Iesu Carmelitae adscribentis hscm ιιs p, scipue cir prae aliis Monachis seligiosis etiam
Ρostquam de sollicitudine Sc cura ad quam tenentur Principes tum Ecclesiastici tum taculares in extirpandis haeresibus actum est, reliquum est ut hoc loco quaeramus ad quos praecipue Jc prae aliis praedicandi Euangelium Prouincia pertineat, ad Clericos saecularesite an verbad Monachos & Religiosos, Praesertim claustro occupatos. Thomas Iesu Carmel ita de conuertione omnium gentium lib. 2. parte 2. Per totam, praesertim cap a. totus est ut probet Monachis & Religiosis prae alijs conuenire: quibus verbis vult Religiosis & Monachis prae Clericis saecularibus hoc officium competere: alioqui enim inepte tam multa argumenta cumularet. Quis enim dubitat illis prae Laicis con uenirer Saluo tamen meliori iudicio existimo hoc ossicium Monachis
9쪽
ir Destaflv l linis, vetemissimul ac noua reclis, & Religiosis qui choro & similibus occupamur, prae alijs non conuenire. Antequam hoc probem suppono longe diuellam esse praesentem nostram quaestionem ab illa quae agitata fuit inter Guillelmum quem dam oppidi Amoris & duos sanctisti mos Ecclesiae doctores Angelicum& Seraphicum: asserebat enim ille ad solos Clericos saeculares pertinere, non autem ad Religiosos quos nec ad populum conciones habere ne cenitentium confessiones excipere, imo nec literis operam dare, posse dicebat. Verum eius impietatem non minus docte quam pie refellerunt duo praedicti doctores Angelicus & Seraphicus, ille opusculo edito contra impugnantes religionem, hic vero in pauperum apologia. Suppono etiam contra stigmaticum perfugam Caluinum posse licite Religiosos Sacerdotium suscipere absque eo quod faciant contra Dei institutum aut Sacerdoti j naturam , etiamsi verbum Dei non annuntient, aut conciones habeant ad populum : docet enim Caluinus hoc ipso quod aliquis ordinatur Sacerdos teneti ad praedicationem verbi
Dei: sic enim loquitur Ex mendicantibus nonnulli concionantur et reliqui
Omnes Monachi a et camillam vel demuranurant Missis in suis latibulis: quas ad hoc fieri prasseteros, aut C stus Toluerit, alit munmis natura patiatur. Mum scriptura palam testetur , Prssbyteri esse propriam Ecclesiam regere: aunon impia es si sanatio, alio transferre imo penitus ;mmutare sacrum Dei insti-iutum cre. His suppositis nostram sententiam sic confirmo. Monachis & Religiosis choro obstrictis prae Episcopis non conuenit Euan-felij praedicandi prouincia, igitur neque etiam prae Clericis saecularius. Antecedens huius argumenti nemo, ut arbitror, negabit, praesertim cum concilium Tridentinum sessi s. cap. 2. decreti de reformatione sessi. 24. cap. q. assii mei praedicare esse praecipuum Episcoporum munus, vetetque Regulares etiam in Ecclesijs suorum ordinum contradicente Epitcopo praedicare. Consequentia argumenti inde euidens est quod omnia argumenta, quibus utuntur aduersarij probent aeque bene de Episcopis ac de Clericis saecularibus, ut legenti argumenta Thomae Mesti patebit. Deinde neque Monachis Religiosis choro occupatis hoc officium prae Curatis conuenire patet : nam praedictum concilium Tridentinum sess s. citata vult praedicandi munus Curatis ex ossicio competere: illis autem prae alijs competit hoc munus, quibus ex ossicio competit. Hinc absolute probo allertionem nostram de omnibus Clericis saeculari bus hoc pacto, Illis prς alijs competit prςdicandi
Prouincia quibus ex ossicio competit, sed Monachis & Religiosis choro Occupatia ex ossiclo non conuenit praedicandi Prouincia niti solic per
10쪽
o sanctis segni notia, Liber secundus. et
accidens, ut ipsisnet fatentur, competit autem Clericis saecularibus. 'igitur his prae illis competit Euangelii praedicandi Prouincia. Secundo praedicandi officium est officium curae: unde non pollant
hoc officium contemnere, qui animaram curam habent, ut bene notat .
Glo. in Cle. I. de regul- Iis igitur prae alijs competit praedicandi Prouincia, quibus competit cura animarum: haec autem Clericis saecularibus non Monachis aut Religio iis de iure communi conuenit: ijs igitur prae Religiosis adscribi debet hoc munus. Uide Ioannem Benachl- num in quarta parce repertorij. Dicere possent aduersarij haec argumenta probare quidem Clericis saecularibus Curatis prae Monachis Religiosis hoc oraciam conuenire, non autem p rq Clericis si cularibas non Curatis. Verum pace eorum dictum sit, probant etiam de illis, ut consideranti patet. Deinde neque Religiosis prae Clericis saecularibus non Caratis hoc conuenire sic demonstro. Olficium praedicationis exigit hominem vacuum externis, etiam spiritualibus curis, illis igitur officium praedicationis prae alijs conuenire dicendum est, qui tali scuris minus distrahuntur: tales autem sunt Clerici saeculares, quippe qui nulla obligatione tenentur ad chorum & similia, ad quae per re gulas obligantur Religiosi poene omnes. Quod officium praedicationis
hominem externis etiam spiritualibus curis vacuum requirat. Clarum
est: propterea enim Apostoli ne a praedicationis officio distraherentur,& inter caeteros Paulus Apostolus ne bretizare quidem volebat, Vt magis sedulo euangelizaret ad hoc se missam scribens, non ad illud, ut
doge notauit more suo Ioannes Lorinus In caput sextum ach. Apost. his verbis. Exigit Oscium pi edicationis hominem vacuum externis, quamuis
ypiritu ilibus curis ita ut Paulus ne baptizdre quidem vellet, quo magis sedulaeuangeliet rei ad hae se missum scribens non ad illud. Ad hanc rationem a cedit alia non minus valida, ad eosdem pertinet prae alijs docere, vel
quod idem est praedicare, ad quos pertinet pascere, in Ecclesia enim qui est doctor est & pastor, & qui est pastor est etiam doctor, nec unum ab alio secernere licet: unde Augustinus ad Paulinum de illis Pauli ad Ephesios . verbis. Et ipse dedit quosdam os e. Pastores inquit Per Dο-
Hores quos maxime vi discernerem voluisti, eosdem puta esse , sicut γ' tibi visum eiὶ ut non alios Pastores alios Doctores intelligamus, sed ideo e praedixisset Pastores ubius e Doctores , ut intelligerent Pastores ad illicium suum pertinere docti nam. Et Hieronymus in commentarijs ad Ephesios. Non ait Paulus, alios autem Pastores , cir alios Magistros, sidalios Passores Magistros,
ut qui Pastor es esse libeat Magister c c. Tantum auηm abest ux