장음표시 사용
31쪽
ὸν santas totiae , Iubersecundus ueges Idololatras Chiilli iugo subiecit. pluIquam quadringinta millia baptismo expiauit. Mortuos ad vitam non pauciores quam viginti quod de nullo alio sancto legisse me memini) reuocauit. Denic enon contentus tot ubique locorum terras, tot maria docendis populis perlustrasse: tot Insulas, Prouincias, Regna, Deo peperisse, a capite rem exorsus, in Sinas expeditionem adornat. Atque emenso iterum Oceano in Sancianum Insulam Sinis proximam defertur, Sinarum claustra seuerissimis quanquam legibus custodijsque firmata, tent turus. Vbi derelictus timul ab interprete, simul ab hospite, morbo cor reptus, deserta in Insula, in humili tugurio, in magna rerum omnium inopia, hoc unum aegerrimc ferens, se iuuandoruni hominum adita prohiberi, caeterlim Dei desiderio videndi supra modum incensus, an nos natus quinquaginta quinque, decennio post suum in Indiam ad uentum, sanctissime moritur: Indiarum Apostoli nomen consequutus, non tam aliorum praedictionibus, aut Lusitanorum, Indorumqueco
sensu populorum, quam proprijs virtutibus, quibus se Apostolorum
ad vitam conformauit, ac donis atque miraculis, quibus ad Apostolorum gloriam extulit illum Deus: adeo ut toto Oriente non alio nomine , quam Apostolus appelletur ab omnibus, etiam ab Eth nicis, qui ad eius lepulchrum accedere venerabundi, eiusque opem implorare nunquam intermittunt.
Aliud exemplum est sancti Vincenti, ex sacra sancti Dominici familia, quem mirabile, tot regiones percurrere potuissse , quot ille Euangelizando peragrauit. Primum enim in Hispania Valentiae regnum, Catalauniam, Aragoniam, Nauarram: Denique excepta Galitia& Lusitania, quibus ob certas causas abstinuit, singulas prouincias, singulas vi bes, singula fere oppida obht. Hinc Galliam ingressus, regnum Occitanum, Delphinatum, Franciam, Burgundiam , Normandiam, Prouinciam, Arverniam, Vascouiam, Britanniam, & Flandi iam ipsam, ac totam Sabaudiam inuisit ; postea in Italiam descendens, Pe- demonium, Insubriam, Liguriam, & omnia eius littora adij t. Deinde etiam ad Baleares Insulas nauigauit. Postremo ab Henrico Anglorum Rege humanissimis literis, & naui ad ipsum milia inuitatus, Angliam prius, deinde Scottam, postremo etiam Hiberniam Irlandica lustrauit, α quidem non Metropoles tantum aut Maiores ciuitates, sed villas ipsas & ignobiles pagos Christi causa & exemplo circumiens. Itaque quis praeter Deum numerare poterit quod ille animas ex vitiorum coeno reuocarit, quae vitia eae totis ciuitatibus prouincijs eradicarit,
32쪽
Demtutiminis, elerassimul ac noua Ecclesiae, quantam lucem diuinarum rerum reliquerit φ Illudquidem conastat ex Iudaeorum secta, contra quorum perfidiam, cum eo tempore abundaret, illius zelus exa: serat, supra viginti ila quinque millia, Saram cenorum octo millia ab eo ad Christum addu ha ta iiD, Chri itiatior uin vero perditorum, qui se ad bonam frugem redeperunt, plus t iam centum millia. Denique ubique se gessit, ut verum sancti Dominici filium M sacri illius ordinis dignum alumnum decebat. N tum enim satis est quantum sacri sancti Dominici ordinis viri peculiari Spiritus sancti impulsu incitati, ac coelestis amoris singulari ardore inflammati ad gloriam Christianae religionis amplificandam integramque Euangelicae disciplinae propagationem incubuerint semper atque contulerint. 3. 4. Πλ
ΡRouidendum ut concio natores Euangelij, praesertim inter Haereticos probe didicerint, Sc intellexerint quod alios docere voluerint,&sii aetatis S: iudicij maturitate caruerint, ne illud tam sublime officium illotis quasi manibus & velut muscae in accensam candelam involent , honoris lumine delectati , & combultionis pericatum non attendentes, quos moralis Dochoi B. Gregorius Magnus serio ab hac inconsiderati lIima temeritate deterret; . pari. Post. admonit. 26. Ad-niouendi sunt ait) quos a praedicationis ossicio vel imperfectιο vel prohibet,
tamen praecipitatio impellit: ne dum tantisibi onus usiclip; etapitatione ar ο- ωt , viam sibι sequentis melimtatis ab Andrui'. cum arripuerint inrem pestiuῖ quod nou a aleui, perdavi etiam quod implere quandoque tempe liue potuissent: atquescimtiam quam iocongrue conantur Ostendere, iunὸ bisndantur
Admonendi sunt ut considerent quod striicturis recentibus, necdum solidatis, si tignorum pondus superponitur, non habitaculum sed ruina fabricatur. Admonendi sunt, ut considerent quod conceptas soboles foeminae si priusquam plene formentur proserunt: nequaquam domos, sed tumulos replent. Hinc est quod ipsa veritas, quae repente quos vellet roborare potu Tet: ut exemplum sequentibus daret, ne imperfecti praedicare praesumerent, postquam discipulos de virtutis praedicatione instruxit, illa adiunxit. Vos autem sedete in ciuitate quoadusque induamini virtute ex alto. In ciuibate quippe considemus t si intra mentium nostrarum nos claustra constringimus: ne loquendo
33쪽
exterius evagemur, ut cum virtute diuina persecte induimur : tunc quasi a nobiimetiesis foras etiam alios instruentes, exeamus. Hinc per quemdam sapientem dicitur Eccl. 2. v. Io Adolescens loquere in tu, causa vix. Et si bis interrogatus fueris, habeat initium responsio tua.
Hinc est quod idem Redemptor noster clim in coelis sit conditor, Mosinsione iuς potentiet semper doctor Angelorum, ante tricenale tem pus in terra Magister noluit fieri hominum, ut videlicet praecipitatis vim saluberrimam timoris infunderet: cum ipse etiam qui labi non pollet pei sectae vitae gratiam nonnisi persecta aetate praedicaret. Scriptum quippe est , Luc. a. v. cumsas Messeipuerannorum duodecim,r
puer Iesus in Hierusalem. De quo a parentibus requisito paulo post
subditur, V. 6. Inuenerunt illum in templo in medio Diliorum audientem illos interrogantem. Vigilanti itaque consideratione pensandulfi est, quod cum Iesus annorum duodecim dicitur in medio Doctarum sedens: non docens, sed interrogans inuenitur. Quo exemplo latostenditur ne infirmus quis docere audeat, si ille puer doceri interi μgando voluit , qni per diuinitatis potentiam verbum scientiae ipsis suis Doctoribus ministrauit. Sanctus Hieronymus epist. a. ad nep. cap. Divinar inquit scripturas saepius iere, immo nunquam de manibus tuis sacra lectio depon.itur. Disce quod viceas. Et rursum S. Heronym. epist. . ad Rusticum monachum, echabetur 16. quaest. r. cap. 17. Si clericatus ait J titillat desiderium. discas quod possis Acere, i rationabilem Deo cleras bomam, ne fis miles, priusquam ita, ne praus magi uero quam discipulus- Uerum quantumuis humana, diuinaque scientia perpolitus sit con-esonator, toto tamen pectore in studium incumbat nece illa est. Sic Λ-postolus suum hortatur Timotheum I. Epi . V. I . Dum venio attende lectioni, exhortationi, oe doctrinae. Invisi antiis scripturu , ut alios queo exhortari O docere. Et cui hoc scribetat D. Paulus 3 cui dat testim nium λ 2. Timot. 3 vers. I s. ab infantia sacras literas nosti. Si nouerat
quid opus studio in Pro se ac sancto Thimotheo respondet D. Ausustinus Doctorum Princeps epi l. 3. ad Volusianum , cuius sententia a nobis recitata est cap so. quae hunc habet sensum: quod quamuis in scripturaeae res pateant, in promptuque sint omnibus , quae ad salutem
sunt necessariae, tamen tam multa, tam varia, tam abstrusa in ea latent
mysteria, ut illa ab humano ingenio penetrari & exhauriri nequeant, ut nunquam studendi discendique desit materia. S. Quin & i ple diui Paulus diuino huic studio immoletuus est. Licet enim Euangelium
34쪽
1s Delatu heminis, veterissimul ac must Ecd T
diuinitus edoctus ellet, Galat. I. vers. Il. la. & martyrio proximus, Eo inquit iam delibor, tempus resoluturus mea instat. Tamen vers. 16. Lubiungit; Penulam S. Hieronym. 3. lib. aduersus Pelag. lacernam hoc est pallium, siue extremam vestem , qua in carcere se contra aeris iniurias muniat, nec ab alijs petere cogatur j reliqui Troade apud Carpum , veniens afer tecum librρs f veteris & noui testaminii scit pios codices maximὸ autem membranas a me scriptas ut nimii umiis vivens utatur, tam sanchae icripturae studio deditus elat,&moriens Christianis relinqueret. Tamdiu discenduin nobis est quamdiuiluitur, dicebat Solon. Beati qui si litantiιr testimonia Dominι, c ' an tot corde exquirunt eum, Psal. II 8. U. 2. S. Sanctus Ilarnaidus sermone 18. in Cantica, S te inquit cauendum in his aut dare quod nobis accepimus: aut quod erogandum accepimus retinere. Rem profecto proximi retines tibi, si verbi causa plenus virtutibus cἰim sis,forisque nihilominus donis scientiae & eloquentiae ornatus, metu sorte aut segnitie, aut minus discreta
luimilitate verbum bonum quod posset prodesse multis, inutili, imo &damnabili ligas silentio, certe maledictus quod frumenta abscondis in populis. Rursum quod tuum est spargis & perdis, si priusquam infundaris totus, semiplenus festines effundere contra legem arans in primogenito bovis, & ouis primogenitum tondens, nimirum vita atque sa- Iute, quam alteri das, te fraudas, dum sana vacuus intentione, gloriae inanis vento instaris, aut terrenae cupiditatis veneno inficeris, & lethali apostemate turgens interis. Quamobrem si sapis , concham te
exhibebis, & non canalem. Hic siquidem poene simul & recipit & refundit , illa vero donee impleatur, expectat, & sic quod superabundat
sine suo damno communicat, seiens maledictum, qui partem suam fecit deteriorem, Et ne meum consilium contemptibile ducas, audi sapientiorem me, Stultus f ait Salomon in profert totum Spiritum sulco; muιl , Viem reseruat in ponerum Verum canales multos hodie habemus in Ecclesia, conchas vero perpaucas. Tantae charitatis sunt, per quos nobis fluenta coelestia emanant, ut ante effundere quam infundi velint
loqui quam audire paratiores, & prompti docere quod non didicerunt, re aliis praeeste gestientes, qui sejpsos regere nesciant. Et quidem sine lida eruditione ad docendum praecipites silentio Christi Domini ad
trigesimum usque annum seruato sugillat idem S. Bernardusse . i. in Epiphania Domini. Hiceii stat Pater Math. II. V. s. lius meus dile-Hus in quo mihi bene placui. Ecce domine Iesu vel iam nunc loquere.
quousque siles quousque sissimulas a Diu tacuisti: , & de : vel
35쪽
er Sanctis reotia, Liberprimus iritim nunc licentiam loquendi habes a patre. Quamdiu virtus &Dei sapientia quali infirmus aliquis &infipiens lates in populo ' quamdiu nobilis Rex & Rex coeli, fabri filium te pateris appellari pariter & putari 3 Etenim Lucas Euangelista testatur cap. 3. U. 23.22oniam adtac
filiis Ioseph putabasur. Ohumilitas virtus Cliristi quantlim confundis superbiam nostrae vanitatis 3 Parum aliquid scio, vel magis scire mihi videor, & iam sit ree non possum, impudenter me & imprudenter ingerens & ostentans, promptus ad loquendum, velox ad docendum, tardus ad audiendum. Et Christus cum tanto tempore silebat, cum seipsum abscondebat, nunquid inanem gloriam metuebat Quid timeret ab inani gloria, qui est vera gloria patris 3 utique timebat, sed nora
sibi. Nobis timebat ab illa, quibus nouerat esse timendum: nobis cauebat, nos instruebat. Tacebat ore, sed instruebat opere; de quod postea docuit verbo, iam clamabat exemplo. Discite a me quia mitissm- ί' humilis eorde. S. Istam in pulpita insiliendi & sine necessaria virtute ac eruditione docendi temeritatem reprehendit sanctus Gregorius --Σlanetenus Apologetico I. tam male affecti sumus ut maior pars nostrum ne dicam omnes, prius fere quam lanuginem primam abiecerint, euerilique nrore balbutire desierint , priusquam diuina atria ingressiunt, priusquam sacra volumina vel de nomine nouerint, priusquam noui testamentique veteris ligna irotasque cognouerint:nondum enim dico pria' iam impurae flagitiosqque vitae coenum absterserint, easque
animae foeditates, qKas nobis peccatum aspersit, si duas aut tres pias voces edidicerimus, ac nec id quidem ex lenione, sed ex auditione, aut
Dauidi nonnihil operae dederimus , aut pallium scite contrahamus, aut zona tenus philosophemur, pietatisque specie quadam aut suco nosmetipsos oblinamus, papae, quam esregia praesectural qtiam ex celsus animus i protinus Samuelem ab iplis incunabulis sacro- sanctum in ore habemus, protinus sapientes sumus, &praeceptores & rerum diuinarum cognitione sublimes, & Scribarum re Legistatorum priminosque ipsos calculo nostro coelestes designamus, ac vocari ab hominibus Rabbi expetimus: nec usquam litera, sed omnia spirituali modoliatelligenda trunt, meraque deliramenta insomnia noltra tulerimus, nisi mirificis laudibus in coelum efferamur. Ac mihi pulchre illud Salomonis quadrare vidctur. Enperuersitas quam vidisubsole hominem vi nione βιί sapientem, cr quod fiet' alius in, aliis instrue disρrasofum, qui ne suaeqiisdem ignoramtaesivisit conscius. Hoc vitiam lacrymis qimem & lu
ctibus, si quod aliud, dignum est, idque saepenumero mecum ipse de-
36쪽
Desitu hominis, veterissimulae n. Eα i. ', plorimi, optimc sciens, opinionem rei opinione conceptae maximam partem auiserie, inanisque gloriar studium ad virtutis adeptionem hominibus plurimum obesse. S. Et quidem S. Paulus hoc nomine commendat B. Timotheum t. Epiti. cap. b. V. I . & IJ. quodpiam velamque docti inam ab illo ipsemet hauserit, delegis Prophetarumque cognitionem a teneris unguiculis perceperit, hortaturque ut his conlianter inhaereat, ut quae sacrae literat illum informant, quomodo per iidem in Christum salutem consequatur. Apostoli verba sunt. tu Nea opermane in i s quae dulictyli, σ credita sunt tibi: sciens a quo didiceris, er quia ab insantiasaci. bteras nosti, qua te posunt instruere adlaturem, persidem quaesiuchristo Iesu. S. Quae optima discendi docendique ratio, tradit sanctus 'Bernardus sermone 6. in Canti c., te inquit Apostolus i. Corint. S. putat aliquid scire, nondum scit quomodo oporteat eumscire. Vides quoniam non probat multa scientem si sciendi modum nescierit. Vides, inquam,quomodo fructum & utilitatem scientiae in modo sciendi consuluit 3 Quid ergo dicit modum sciendi ἐ Quid ζ nisi ut scias quo ordine , quo studio, quo fine, quaeque nosse oporteat ζ Quo ordine, ut id prilis quod maturius ad salutem. Quo studiot ut id ardenti' quod vehementius ad amorem. Quo fine 3 ut non ad inanem gloriam, aut curi sitatem aut aliquid simile, sed tantum ad aedificationem tuam vel pro ximi. Sunt namque qui scire volunt eo fine tantum ut sciant :& turpis curiositas est. Et sunt qui scire volunt, ut sciantur illi & turpis vanitas
est. Qui profecto non euadent subsannantem Satyricum, & ei qui est
eiusmodi decantantem scire tuum nihil ea nisi tescire Mestat alter. Et sunt item qui scire volunt ut scientiam suam vendant, verbi gratia, pro pecunia, pro honoribus: Sc turpis quoestus est. Sed sunt quoque qui scire volunt ut aedificent: & charitas est. Et item qui scire volunt ut aedificentur:& prudentia est. Horum solum ultimi duo non inueniuntur in abusione scientiae , quippe qui ag hoc volunt intelligere, ut
benefaciant. Densque intellectus bonus omnibus facientibus eum. Psalm. II o. vers. io. Reliqui omnes audiant: Scienti bonum i non facienti, peccatum est illi. Iacobi : vers. 17. Ac si per similitudinem dicat:
sumenti cibum & non digerenti perniciosum est ei. Cibus si quidem indigestus & qui bonam non habet decoctionem, malos genelat humores, & corrumpit corpus, & non nutrit Ita & multa scientia ingesta sto otio animae, quae est memoria, si decocta igne chalitatis uosi fuerit, & sic per quoidam artus animae, mores scilicet atque
37쪽
s Stinctis Regni Statiae, I ei primu . a veransfusa atque digesta , quatenus ipsa de bonis nouerit; vita attestante&motibus bona efiiciatur monne illa scientia reputabitur in peccatum tanquam cibus conuersus in prauos noxiosque humoresa An non malus humor peccatum an non mali humores praui mores in an non initationes S: tortiones is conscientia sustinebit qui huiusmodi est, sciens videlicet bonum & non faciens 3 an non respontum mortis &damnationis toties in semetipso habebit, quoties in mentem venerit sermo quem dixit Deus, quia seruus scie ns voluntatem Domini sui, dc non faciens digna, plagis vapulabit 3 multis Lucae 12. V. Φ7.c Nc IONATORES EVANGELII NON SUAM IED DEI GLORiAM ARDIO IU MuUE SPE cTARE DEBENT
Concionator etiamsi saecularib is diuinisque literis instructissimus sit, ea tamen doctrina pies apienterque ad populi aedificationem
utatur, non ad propriam ostentationem. Rectc sanctus Hieronymus epistola 2. ad Nepotianum cap. 1o. Docente in Ecclisia non clamor populi, sed remitin suscitetu3 . Lacrymae auditorum , laudes tua sint. Sermo prasister scripturarum lectione conditus. Nolo te declamatorem es. rabulam garris
Iuniquefine ratknesed in Aeriorum peritum , cir Sacramentorum Dei tm eru diti simum. Verba Noluere, cir celeritate dicendi apud ιmperitum Ῥulgus ad 13ιν ationem sui jacere , ruriciorum hominum est. Attrita frons interpretatur faepe
quod nescit oecμm ali1s persuaserit , i quoque Uureaincientiam. Nihil tam facile quam vilem plebeculam, indo iam concionem lintuae volubil tute deci pere. Qui idem sanctus Hieronymus in cap. I. Isaiae V. I 2. Populenteu. , est e. Ille o Doctor Ecclesiissicus qui lacontra non risum mouet: qui corripit peccatses: qui nullum beatum, nullum dicit esse salicem : nrepreticuitsementiain sui iudicis, dicente sancta scriptura. Ne beatum dicas qi enquam homine;
ante mortem. Ierem. 23. V. 28.&χρ. Propheta qui habet semulum , narret somnium , qui habet sermonem meum, loquatur Dymonem meum Teye: quId paleis ad triticum, dicit Dominus a nunquid non Ῥerba mea siιnt quas Uvis, dicit Dominus , quasi malleus conferens Petram Vere inquit loquatur sermonem meum. Hortatur & Apostolus suum amantissimum spiritu Timotheum a. epist. cap. 2. V. 31. Sollicite cura teiphum probabilem exhabere
Deo ut Deus te tuaque facta approbet) verarium inconfusibilem squinon erubescat Euangelium, qui propter prauam vel doctrinam vel vj
38쪽
sanctis scotiae, Liber primus,
quibus magis inorum honestate, qua,n Actionis groditate prodes 3oteris. Au- diamus εc magnum Ecclesiae doctorem sanctum Hieronym. Epist. I 28. Leham inquit Leuiticum Leuit. g. Nou prius rationale ,.scsuper humerae,sed antesve umerale , s deinceps ratronale. A mandatis tuis, inquit, intellexi: prius seciamus, Osic doceamus: ne doctrina authoritas cassis operibus defuatur. Hoc est quod in Propheta legimus Oseae io. Seminate Ῥοbis in iuOtia, s metitefructum vitae; illuminare vobis lumen Mentire. Primum seminate in iustitia, de fructum aeternae vitae metite: postea vobis scieta
tiam vindicate. Nec statim absoluta perfectio est ; li quis superhumerale de rationale habeat ;ntii haec ipsa inter se forti compagine lidentur, & sibi inuicem connexa sint: ut & operatio rationi ,& ratio Operibus liae reat s de his praecedentibus doctrina sequatur & veritas. inod& requirit S. Prosper Aquitanicus lib i. de vita contemplativa cap. II.
Sanctus Gregotius ista habet effata. I. Cuius 3 ita deθicitur, renat, a teiu quoque pradicatio contemnatur. 2. Ille uberes praedicatιonis frus,s colluit, qui femina bona operationis praemittit. Nam loquendi authoritas perditur, quando V X vere non adiuuatur. 3. Si neristis implere quod doces, aliis messem semina , Gripse a frumenti participatione ieiunas. Qui idem B. GregoriuS lib. O. Moralium cap. s. & 3. parte Part. admonit. 13 ita habet. Ad-m.nenisu t, qui .ecte quidem verbaleris intellieunt ,sed haec humilito nouloquuntur ἰτt in diuinis sermonibus pri quam aliis eos praeserant inemetipse requirant f. ne insequentes aliorum Octa ,se deserant. Et cum νecte cuncta de sancia sicriptura sentiunt'. hoesolum quod per illam contra elatos dicitur, non attendant, Improbus quippe imperitus s medicus, qui alienum meder Qpetit oe irae Nulnus quod patitur nescit. Qui igitur verba Dei humiliter non loquuntur, profecto admonendi sunt, & c im medicamenta aegris apponunt, prius virus suae pestis inspiciant, ne alios medendo ipsi moriantur. Admoneri enim debent ut considerent ne 1 virtute dicendi, vivendi qualitate discordent: ne loquendo aliud, & ostendendo aliud praedicent. Audiant itaque quod scriptum est I. Pet. 6. V. II. Si quis loquitur quasi sermones Dei. Qui ergo verba, quae proferunt ex proprijs non habent: cur quasi de proprijs tument 3 Audiant quod scriptum esta. Cor. a. V. II, Sicut ex Deo coram Deo in Chriso Aquimur : qui praedicatio nis Nerbum, oe quia a Deo accepit, intelligit: oe placere per illicd Deo, non hominibu quaerit. Audiant quoque quod scriptum est, prouerb. I 6. V. s. ominatis Dei est omnis arruans. cibia videlicet dum in verbo Dei laudem, ac gloriam propriam quaerit rius dantis invadit , eumque laudi
suae postponere nequaquam metuit: a quo hoc ipsum quod laudaxur,
39쪽
2 Desiatu hominis ,Petelissi inulae nona Eeclesiae. accepit
Ide sanci' Doctor &sana' Pontifex Gregor. lib. 2ι. Mor. cap. 4 pro hi concio natoris formam proponit. Sanetae uniuersalis Ecclesiae lyiritualis quisque pnae dicator ,in cunctis qliae dicit, solerti cura se inspicit ne in eo quod recta praedicat, vitio se elationis extollat, ne vitae a lingua discordet. ne pacem quam in Ecclesia annuntiat, in teipse dum benedicit, & male vivit, amittat. Sed stiidet summopere contra maledicos rumores aduersantium, d defendere loquendo quod uiuit , dc ornare vivendo quod dicit. Nec in his omnibus suam, sed authoris gloriam quaerit: atque omnem sepientiς gloriam, quam ut loqueretur, accepit: non suis se ae Itimat meritis, sed eorum intercessionibus pro quibus loquitur accepisse. Sicque dum se infra dei jcit, superest, qui suae nimirum magis mercedi proficit, eo quod bona quae exercere praeualet, alienis meritis reddit. Indignum se omnibus iudicat, etiam clim dignius cunctis vitiat. Scit enim quod bona quae innotescunt hominibus si e pexiculo esse vix possunt. Et quamuis sapientem se esse sentiat; vellet tamen sapiens non videri, atque hoc sibi omni modo quod loquendo proditur, pertimescit, etsi liceat, tacere appetit, dum esse tutius silentium cernit: eosque se eliciores putat-, quos intra sanctam Ecclesiam locus inferior per silentium occultat :& tamen ut sanctam Ecclesiam defendat, quia ad loquendum vi charitatis impellitur, ex necessitate quidem ossici utra locutionis suscipit: sed ex magno desiacrio
otium taciturnitatis quaerit. Id oc seruat voto: illud exercet mini iterio. Ι Ianc autem dicendi formulam arrogantes ignorant. Neque enim loquuntur, quia causae eueniunt, sed causas euenire appetunt ut loquantur. Quin imo improbus concio nator plus obeli quam prodest, dum altera manu panem, altera lapidem ostendit, & quod aedificat verbo, destruit opere. Docet id B. Gregorias lib. 2I. Moral. partim 7. partim 8. c. exponens mystice verba lancti Iobi S I. V. 8. Seram comedat prorentes mea eradicetur. More sacri eloqui j serere dicimus, verba vite prςdicare. Hinc etenim Propheta ait Ila. 32. V. 2 o. Be.ttι quιβ ι- natis super oviues aqtici. Sanctς quippe Ecclesiς predicatores super omnes aqua, seminate conspexit, quia cunctis late populis verba vitae quasi coeteitis panis grana tradiderunt. Comedere autem est bonis operibus satiari. Vnde per semetipsum Veritas dicit, Ioan . . v. l . Meus cibin es3, vi faciam Noluntatem etas qua misit me. Si ergo ea quς pro tulit , tacere prςtermisit, ait, Seram cir alius comedat. Ac si aperte dicat:
d os meum loquitur , non ego sed alter ope. etur. Prqdicator
40쪽
netia, Liberseeta s. asquippe qui a suis vocibus moribus discrepat ieiunus serit, quod alius nunducet, quia suo semine ipse non pascitur, quando a verbi sui rectitudine praua actiorae vacuatur. Et quia plerumq; discipuli incassum
verba audiunt , cum ex magistri vita operum exemolo destruuntur, recte subiungitur: Et progenies mea eradicetur. Doctoris enim progenies eradicatur, quando is qui per verbum nascitur, per exemplam necatur: quia quem tingua vigilans gignit, vitae negligentia occidit. Nec ueenim torpenti nobis eis mente t ranseundum, quod avud Salom. Reg. 3. V. is. Mulier filium quem vigilans lactare consueuerat , dormiena
interemit, quia nimirum magistri quidem vigilantes scientia , sed vit1 dormientes , auditores suos quos per vigilias praedicationis nutriunt, dum quod dicunt facere negligunt, per somnium torporis Occidunt, negligendo opprimunt, quos alere vel borum lacte videbantur. Vnde plerumque dum ipti reprehensibiliter viiuint, & habere discipulos vi tae laudabilis nequeunt, alienos sibi attrahere conantur, quatenus dum bonos se habere sequaces ostendunt apud iudicia hominum excus at. Mala quae agunt, bd quali per subditorum vitam mortiferam tegant negligentiam. Vnde illic mulier filium, quia extinxit proprium, quae
friait alienum. Sed tamen veram matrem Salomonis glacitus inuenit: quia videlicet cuius seuectus vivat, vel cuius intereat extremo examine ira districti iudicis demoriistrie V. Leda de Angelis Cleric, de Monach lib. 3. hyst. An pl- c, 26. Siquid inquit J-ὰ diuitibus accipiebant, mox pauperibus Liant. Nam neque ad susceptionem potentiam saeculi, vel pecuaias colligi, vel domos prouidere necesse fuit. Qui nunquam ad Ecclesiam nisi orationis tantum & audiendi verbum Dei causa veniebant Rex ipse clim opportunitas exegisset, cum quinque tantum vel sex ministris veniebat, & expleta in Ecclesia oratione discedebat.
Quod si sorte eos ibi refici contingeret, simplici tantum "idiano
Datrum cibo contenti nil ultra quaeiebant. Tota enim fuit lollicitudo Doctoribus illis Deo seruiendum noti laeculo: erat tota cura cordis excolendi non ventris. Unde de in magna veneratione tempore illo religionis habitus, ita ut ubicunque Clericus aliquis aut Monachus adueniret gaudenter ab omnibus tanqua Dei famulus exciperetur. Etiamsi in itinere pergens inueniretur, occurrebant, & flexi cet Re vel manu
signari, vel ore illius se benedici gaudebant. Uer . quoque horum Exhortatorijs diligenter auditum praebebant. &diebus Dominicis ad Ecclesiam siue ad monasteria certatim noxreficiendi corporis, sed
audien* sermonia Dei gratia confluebant. Et si quis sacerdotum in