장음표시 사용
22쪽
ILLUSTRIS SI MOPRINCIPI AC MOECENATI
SVO , DOMINO FRANC SCO S. R. E.
tectori, urbani vIII. Opt. Max. Pontis. Nepoti,
R r M o s lucubrationum nostrarum labores eui potissi num cticarem , nou me snὸ anxΩιm diuturnior tenuit dubitatis , Illustrissime Cardinalis, quippe Vrb 1 ἰ3CIII. patruus tuuspis ratique monimentum animi mr Scoto aniantissi=nus Scotorum pater ι latam recens inaugu ratus Poutis. Max. gratulationem I primos vigiliarum fructiis, tu i vicariuς imperi 3principium denique s ca tιt ostet is, ipsum sanctVsimum atque augus simum chri t. lni Oilis caput , tu, e Go postulabat . quidni oe ipsum epus lucem prιμ recusaret Upιcere, quam sub patrociud humano maioris quasi umbra recessum carisAreret , Vt ὰ Ducti rma dextra Aut a sacro medicamine contactum feret non lumints modo , sed etiam in m. e patiens, Secundam adeo sortem fecundum opusiculum primo nec tui indit, ncc πηνῶθepotuit , suopte scilicet nutu, ac velut nativo impetu strebatur σd eum, quemlummo in terris principi, auctoritas , sa- ριειma,m.ιximeque νγrt 1 i a cossiunxit magis quatin ibum etiam arctissimun sanguin s vluculum. Suum ergo selern sua nerunt sidera. Omniumβυirtutum
I Lmlore , sed earumpraesertim quibus sacro uncti colla: i genatorem docet esse tonspicuum vnaMerse te rarum OZbi, Meiassolem, illume omnes a nascum. quidem in bae meo libello nouiuis expresse coloribus, sed rudi a Ambrataepeni, eilla s velut minorasidera, exituae suae fucis conscιa J in diem renisunt prodire, nis abundantiere, a fus sole, id est a tuo patrocimo, communicam lumine, possint on: inum ora non formidare , iudiciamn pertimeficere. Liceat igitur illis acce Illustrissime Princeps, primum ut ex illo tuo pectore, in quo illuΠrix multo emicant velut ex faecun fimo lucis sonte , quod lecti Alenderis , cumu- iste hauriam . Prande γυηis in tests,se auctar honoribus,sigaudeant
23쪽
24쪽
D ROMANvM Pontificem Chriihi in terris Vicari mpertinere Euangeli j per uniuersum terrarum orbem propagationem nulli Catholico in dubium reuocare fas est, cum scripturae ac patrum aucto litas& ratio denique liccaperte euincant. Ascriptura incipiamus. Clarum est Christum Dominum Ioannis ultimo sancto Petro Apostoloi um Principi, eiusque successoribus Romanis Pontificibus ovile dominicum commitilla. Pasee s inquit J in eas. Quas quaesoὶ an tantum tunc congi egatas in illius loci vel temporis j neutiquam , sed omnes tam illius quam futuri temporis dispersas ac dissipatas quin imo nondum oues quae Iere ut oues fierent, atque ut intra Euangelii septa cum reliquo grege pascerentuReuocare commisit, de quibus sane Christus Ioannis io . asieruit. Alias oves habeo qua non sunt ex hoc ovili quas oporret rite adducere' 'ocrenvisam audknt,s fetaenum Ouile, panor. Quibus verbis clarum est Dominum loquutum esse de populo gentili, & Iudaico nondum ad fidem conuerso, qui etsi secundum praesentem iustitiam ab Ecclesia alienus sit, ad eam dem tamen, si diuinam electionem speciemus, Vocatus est, unde sanctus Chrisostomus libro a. de sacerdotio ita loquitur. sti mobrem ille id est Christus suum effudit certι 'terrantes
eues kn Υnum congregaΥet, quarum curam tum Petro tum eius successoritas committebat. Accedit quod clim multa snt Prophetarum vaticinia, quae pronuntiant Christi sponsam Ecclesiam omnes scies ad veritatis agni l Ηρ adductor in , nec hoc ante Euangelij promulgatanem ad m
25쪽
c, De H tu hammis, veteris simulae nouae Ecclesiae, setani sit necesse est ad Petrum eiusque successores perti nere praedictas gentes conuocare, & ad veri luminis agnitio aem adducere, dc plane ita factu ra esse constat ex D. Luca ach. Io. &ex ijs quae nos superilis diximus de gentium vocatione ad fidem, quae consule. Tant imhie addo illa visione Petro eius' i e successaribus non sollim demon stratum fui se gentes at Eccletia ri traducendas esse: varum ex suo officio eas ad lucere debere, q=l manifeste illis verbis significatur. Spurre Petre, occi e matadu a. capitis enim est mandacare, de per manducat χ-nem in stomachum cibum traij cere illu4raque sibi incorporate ; Petro ergo conueni ut tanquam caput Ecclesiae inn teles conuertat, efficiat que Ecclesiae membra. Denique & ratio hoc ipsum suadet. Cum enim Christi Ecclesii continuo crescere debeat, nullus sanae mentis dabitare potest, quin ad diuinam pro ii dentiam spectet, unum aliquem seligere cui primo hoc onus addacendi oues ad Euangelis caulas incumbat: hic auem alias non est qtiam Romanas Ponti sex Petri successor, Christi Uicarius, illi ergo hoc munus incum it . L gi potest D Bernardas lalibris de consile ratione ad Eugeniam pontifice n , ubi praecla; a plane habet de Romani Pontificis cura Se s,llicitudine, praesertim lio a. cap.
ἱ .lnga pro debito, ad ea t potius incito, quorum te scio debitorem Espuus
ratus, etsi deauratus incedens; non es t tmen quod borreas operam curamuepam
Ioralem pastoris haeres: non es quod erubescas Euanrelium. qua iqiιamsi volens euangeli y inter Apostolis quidem etiam sturia est tibi: Euangeliet ire paseere egi, Fac opus Euangethiae, pastoris vut implesti. Denique ut alia Bernardi Ioca omittam practare hoc idem docet in Epistolae prima ad Eugeniam
his verbis. Quis mihi det antequam moriar videre Ecclesiam Dei cui ex t δ' diebus ἀπιιquis quando Apololi laxabant retia an capturam : non in capturam Uenti, Vel auri, sed ιn capturam animarum , quam cupio illius te haereditare cem, ςsius Ad tus esIedem Et infra, Has veheme/ter expectat'msino Diuiti eo by Corale
26쪽
, Vt omnis pliaritatio quam non piantauripater Coelisis tuis manibus eradicetur. Ad lac etiam constitutus cssupergentes regna 'teuellas oede,
stri F, G aedifices Gr plantes. Legatur sanctus Leo Papa sermone; . de assumptione sua ad Pontificatum , & sermone I. de natali Apostoloruni Petri & Pauli, sanctus Chrisostomus in illa verba Ioannis Io. P. ce
O ELAM ET SOLLICITUDINEM C ON VERPIom sHARETICORS M ET INFIDELIUM SPECTAR, E ETIAM
AD Epis Copos ET PRINCIPES s. ECULARES
Η Actenus lassicienter probatum esse existimo ad Christi in terris Vicarium, Romanum nempe Pontificem spectare Heterῆ-ticorum & infidelium ovium, ita ut ex ossicio eas vocare de ad Citi liti ovile eas adducere debeat, discutiendum nunc est an eriam Episcopis & Principibus Chri litanis etiam saecularibus hoc idem onus incumbat. Et quidem quod ad Episcopos attinet certum est illis hane curam exercere, praelertim in suis Episcopalibus ex ossicio incumbere. Vnde D. Gregorium Papam negligentiam Episcoporum & Praelatorum seuero adeo arguisse legimus, ut ad Ianuarium Episcopum scribat his verbis. RuIlicos quos habet Eceloia tua, nune ' que in sodelitate remanere negligentia fratern talis a estra permist. Et quid vos admoneo ut ex- truncos ad De ιm adducatis, qui vestros ab infidelιtate com stere negligitis λ Ῥnde necesse e ι Nos per omnia in eorum conuersiouem vilitare. Nam st cuiustilat Episcopi in Sardinia insula paganum sit ΖΩΠm 3nuenire potuero , in eundem Episcopiιm sortiter vindicabo. Iam Veros ruisticiis tantae fueris perfidia cir obsi- nationis inuentus Ῥt ad Deum Ῥenire minimὸ consentiat, tunso pensonis Oneregi aiιandus es, ut ipsa exactionas suae poena compellatur ad rectitu nem Iesinare. Hisc D. Gregorius, ex quibus non solum Episcopis infidelium Conue ionem ex officio incumbere constat, verum etiam & diligentiam disclinus conuersioni infidelium ab ijsdem adhibendam. Neque hoc onus ad iolos Episcopos, sed & alios Principes & Nobiles etiam 1aeculares pertinere docet idem Ponti sex lib. s. Registri Epist. 13. Cognoiti inquito paene omnes vos Iliusticos in a diris possessiombus Idololatria de Hira habere, Gn ' alia hae de re contriuatusum. Et inferius, unde magni lai filiuo D ut onm cura omuique Allicitudine animarum rues amni dipsum habere Diqitigod by Corale
27쪽
s Def.itiι hominis, veterissimul ac noua Eceles ridebeati , ct rationes omnipotenti Deo dejubditis reddituri estis attendit Me quippe i ii vobis commissi sunt, quatenus γ ιμ τυι ae utilitati valeant
ad terrena deseruire, os per Ves amprouidentiam eorum ani nabus ea qua sunt aeterna , prospicere. Sogitur impendunt illi quod debent, vos eis cur non
Diuitis quail debetis ς Et certe debere Reges & Principes religionem CDibolicam tueri & propagare ex Isaia ψ9, 23. 6 Grillas &alij patres notarunt , cum ait Dominus: Ecce levabo ad gentes mauum merui, Cr ad populos exaltabo st nurn, nempe Cruci S, ait Hieronymus, Et afferent
Alios suos in ulnis, crsili. Dasi super bumeros pertabunt, nempe Apostoli, qui nullum graue onus impoluere fidelibus: c erunt Regis nutricii tui, o It tinae nutrices tuae. Id quondam fecere Constantinus Magnus, Theodosius, Canulus Magnas, qui magnis impensi, fidem Chri itianam fo-tierunt & propagarunt, di nanc per Dei gratiam plurimi Christiani Principes praeitant. Constantini in Epistola ad Celsum Africae Uica -
1 bim, quam recitat Cardinalis Baronius tomo 3 anno , I 6. Sc 3I8. haec verba sunt. Nequat tam me aliter maximum reatum effutere ose credo, quam,r hoc, quod improbe sit minime existimem dissimulandum; cAn nihil potius a me a i m uitulo meo, ipsiuIque princ:pis munere agi o Orteat, qua n Υt uiscussis
erroribus, Ommbusque temeritatibus amputatis, Veram retreionem Nnauersos, cantardemque simplicitatem , atque meritam omnipotenti Deo cultuΥam praefentare perficiam. Ruges certe plurimi dam regno inaugurantur hoc inprimis iureiurando promittunt se fidei Catholicar Romanae assertores& vindices suturos, Ecclesiam qIre Se pacen, perpetuam defensuros. Et reste, quia vi bene Leo Magnus ad Pulcheriam Auguitam. hes humanae aliter tuta esse nou possu ut, nisi qua ad diuinam co desilotam pertinent, Reeia ω' Sacerdotalis defendat auctoritas. Deniq te d-bere Principes nullam aliam in tuis ditionibus tolerare religionem q am catholicam Romanam, Se haereses extirpare certum videtur ex pialmo 2. V. II.
ubi Regibus a Rege Dalaide dictum est, S ruite Domino is tιmore. verba expendens D. Augultinus. Ο Omori s inquit in seges seruiunt in timore uisi ea, quae ontra iussa Dboiam fiunt, religiosa seueratate probibendo atque plectendo ' Aliter enim feruit quia homo est aliter quia etiam Rex est. 2ma homo est, ei seruita' evri sideliter: quia vero etiam Ilex es. seruit leges iusta pracipientes'contrarιa prohibentes , conuem to rigore . sanci endo.
28쪽
DE DIGMITATE MUNERIS PRAEDIcANDI
Ρ Raedicandi munus esse nobilissimum ac dignissimum certum est ex varijs capitibus ex quibus desumitur. PrimiIm est quod praedicatio fuerit praecipue munus Christi qui pos quam plures annos nos doctiit exemplo ab ipso primo die suae natiuitatis, praedicationem verbi sibi reseruauit in annum so . Secundo colligitur ex eo quod primi sac-eessiores de Legati Christi, Apoitoli, cum alia munera baptizandi, ad-mmistrandi alia sacramenta, gerendi curam viduarum, e calia his si milia alijs discipulis commisillent, solum munus praedicationis sibi e
seruarunt: non putarunt ergo hoc esse facile alijs committendum. Tertio ex dignitate ipsius rei quae tractatur in praedicatione, tractatur enim verbum Dei, tu scriptura sacra, cuius excellentia satis nota est.
3. LGIBUS COI ΕΥM EVANGELIUM PRAEDICANDI PROVINCIA,
Vbi ex.tminatur opinio Re P. F. Thomae a Iesu carmelitae adscribentishερ niinniιs pi scipue γ' prae aliis Monachis Religiosis etiam
Ρostquam de sollicitudine & cura ad quam tenentur Principes tum Ecclesiastici tum saeculares in extirpandis haeresibus actum est, reliquum est ut hoc loco q iaeramus ad quos praecipue & prae aliis praedicandi Euangelium Prouincia pertineat, ad Clericos laecularesne an ve-rd ad Monachos & Religiosos, Praesertim claustro occupatos. Thomasi Iesu Carmelita de conuertione omnium gentium lib. 2. parte 2. Per totam, praesertim cap a. totus est ut probet Monachis & Religiosis prae alijs conuenire: quibus verbis vult Religiosis & Monachis prae Clericis saecularibus hoc officium competere: alioqui enim inepte tam multa argumenta cumularet. Quis enim dubitat illis prae Laicis con
uenirer Salvo tWen meliori iudicio existimo hoc officium Monachis
29쪽
cr nnctisse Liger secundus'. raiecidens, ut ipsi met fatentur, competit autem Clericis saecularibus. 'igitur his prae illis competit EuangelijIraedicandi Prouincia.
Seeundo praedicandi officium est officium curae tunde non pollanthoe officium contemnere, qui animarum curam habent, ut bene notat . Glo. in Cle. I. de regul- Iis igitur prae alijs competit praedicandi Prouincia, quibus competit cura animarum : haec autem Clericis saecularibus non Monachis aut Religiosis de iure communi conuenit: ijs igitur prae Religiosis adscribi debet hoc munus. Vide Ioannem Benachiis num in quarta parce repertorij. Dicere possent aduersarij haec argumenta probare quidem Clericis saecularibus Curatis prae Monachis Religiosis hoc oraciam conuenire, non autem prς Clericis Rcularibus non Curatis. Verum pace eorum dictum sit, probant etiam de illis, ut consideranti patet. Deinde neque Religiosis prae Clericis saecularibus non Curatis hoc conuenire sic demonstro. Olficium praedicationis exig it hominem vacuum externis, etiam spiritualibus curis, illis igitur officium praedicationis prae alijs conuenire dicendum est, qui tali scuris minus dii trahuntur: tales autem sunt Clerici saeculares, qilippe qui nulla obligatione tenentur ad chorum & similia, ad quae per re gulas obligantur Religiosi poene omnes. Quod officium praedicationis hominem externis etiam spiritualibus curis vacuum requirat. Clarum est: propterea enim Apolloli ne i praedicationis officio distraherentur,& inter caeteros Paulus Apostolus ne biptizare quidem volebat, V magis seduld euangeliEaret ad hoc se milIam scribens, non ad illud, ut
docte notauit more suo Ioannes Lorinus in caput sextum ach. Apost. his verbis. Ossicium praedic urouιs hominem vacuum externis , quamuis
Piritualibus curis ita ut Paulus ne bapti et ire quidem vellet, quo magisse suis euangelieth ret ad hoc se missum scribens non ad illud. Ad hanc rationem a cedit alia non minus valida, ad eosdem pertinet prae alijs docere, vel
quod idem est praedicare, ad quos pertinet pascere, in Ecclesia enim qui est doctor est & pastor, & qui est pastor est etiam doctor, nec unum ab alio secernere licet: unde Augustinus ad Paulinum de illis Pauli ad Ephesios . verbis. Et ipse dedit quo am ore. Pastores inquit γ π Dο-
Hores quos maxime ut discernerem voluisti, eodemputo esse ,sicut cir tibi Nisum est ut non alios Pastores alios Doctores intelligamus, sed ideo cumpraedixisset Pastoressu iuuxisse Doctores, ut intelligerent Pastores ad Uticium D uim pertinere Acirmam. Et Hieronymus in commentarijs ad Ephesios. Non ait Paulus, alιos autem Pa stores , m alios Magis, os Aed alios PaΗores Maphiros,
ut qui Pastor est esse libeat O' Magister cre. Tantum autem abest ut Reli-
30쪽
Iunclis notia, Lder fecunuti II praealijs conuenit , si regularu obseruam iacumae consistere nequeat Ail de causam lapsiis fere omnium religionum fuisse quod inter populares gentes nimis commixti fuerint Religiosi, & ita potius opera illorem didicerint quam illos docuerint. Tocum hoc late prosequitur Ioannes Maia burnus Canonicus regularis & Liuriacensis monasteri jAbbas in prima parte Roseti spiritualis. Conumi me inquit in deinde adferscrutandas Linuongidorum ordinum causa singulares. Et prano omnimmcontemplation s oculis Occurrit celeberrιmus rite ordo Canonicus, non insima portio
Ecclesia sacrae: quippe qui Ῥt pace dixerim Orsnum reliquorum I ordinibuι omnibus,'tempore G dignitate prior ex initiis vasentis Ecclesiasti anctiso' Olis an itutus adco ejorint, ut videretur quo Paradistus Deir,sed destoruit post, decidit, exaruit: γ poti plurimas resormationes iterum iterumque ea crebro delapsus, ut hoc in i iuuigario non, plenius deductum. Cuius crebriolis recidiuationis potior mihi causa non occurrit, nisi quia i se ordo ex primaria fui institutione Ecclesijs deseruitiis 1, quippe qui clerus Ecclesiaeproprius erat. H. e inter pFulares gentes commixtur, tandem didicit vera illorum , s factus est sciit populus, 'c sacerdos. Perflat etenim sententia sancti , commixti sunt inter gentes, didicerunt opera illorum, factum es insandalum illis, oec, Haec ille. Argumenta Thomae Iesu hic soluerem si dissicultatem illa ali quam continerent, vel lim quia nullam continent, omitto. Tantum monitum cupio lectorem id quod supra notaui omnia sere ipsius argu menta aequε concludere contra Episcopos ac contra Clericos saeculares;& tamen Religiosis pret Episcopis prouinciam prςdicandi Euangelium competere non audebit, opinor, dicere.
DE LAUDABILI RELIGIO S M IN EVAM GELIO
PRAECI CANDO OPERA ET LABORIBVS
OVamuis ut ex praedicto constat para grapho Religiosis prae Cleri
cis saecularibus non conueniat munus praedicandi Euangelium, negandum tamen non est quin ijs in hoc munere aliquis sit locus, quin lino omni cum veritate fatendum est illos strenuos gessisses e opera rios in vinea Domini, ac longe plura quam Clericos saeculares fecisse.
Euidens est hoc ex hystorijs omnium poene gentium, Italiae, Galliae, Germaniae, Scotiae , Angliae, Hispaniae, &c. quarum maxima pars pζr Religiosos Ecclesiae adiuncta est: nec cessant ijdem in utraque Indig