장음표시 사용
121쪽
Quinta cietat causa , quam primo Jocin proposui ha hi ii,mec nos ipso monumenti titulo anXius urgere 'idetur , rationem. in quo Imperatoris quidem minime . Regis autem non semel inscriptum nomen apparet Regis, s Imperato Do Impera rii nominum discrimen nonnullum aliquando quidem totis,&R
fuisse , aliquando vero nullum suisi statim intelligetur. Post aranslatum 4 autem ' aeones Pontifice ad Gallos Imperium pomanum tantam Carolo ejusque iuccessoribus Imperatoris titulus invidiam conflavit, quanta in litteris Ludovici juniorix ad Bassilium Imperatorem Graecorum S in Legatione Luitprandi legitur. Ita ut occi dentis Imperatores non nisi P ,οις , ides Reges appellandos Laeci contenderint, se ver, solos βααλεα P adeo
vel sono ejus vocis spueverant, set notionem non animadvertebant. Neque enim graece νααλ est Imperator; quod neque Lacedaemones , meque Athenienses abnuunt, meque vetus Graecia iniversa. Quare qui olim imperium etenuerunt Romani Principes in Graecis inscriptionibus, ac nomismatis in κρατορες, quam Ῥααλris, a Graecis dici maluerunt Sed aliter post Constantinum Usus obtinuit, quando αυ κραπρος nomen, rarius audiri, ac non nisi in Caesarum iermes cliplomatis P a Christianis Vero, praesertim ecclesiasticis, omnino posthaberi coepit, ob eam quam prae se fieri arrogantiam , βααλεω autem titulus usurpari, qui, domestica Christianorum consuetudine probaretur divinarum usu litterarum ac pene testimoni , ab omni procul fasti esse Videretur. Ceterum Imperatori- Imperatores Rectum nomine denotatos sui Te, ex Latinis GhR V
est imo tam facile , ut in ocis ipsis hujus rei testimonium
invenias testimonium vero aeque luculentum , ac usitatum
dicendi genus, unde ocus desumptus est Mirabile sertasse videatur , inquit Trobellius i , si quae rigo imperii Reeil
122쪽
85 Te Lateranensibus parietinis restitutis Tribunus, qui diceret, P egilliani nomen tinde credimiis dictum Alius continuo iredimus , quod a regno. Tum is qui aderat Scholasticus coepit suasi grammaticaliter declina rei dicere Rex , regis, regi, Regillianus . Milites, rit L hominum gentis pron Am ad ea quae cogitant, dixerunt. Ergo potest rex esse item alius: Ergo pote, nos regere e item alius : Deus tibi regis nomen innposuit. Ouid multa piis dictis , cimi alia die mane processset, a principiis Imperator est salutatus fandem Vocis acceptionem Ethnicis in usu victe docere ex Christianis potest Tertullianus qui non solum in iis libris, quos ad nostros edidit 1), publica pro Imperatoribus su scepta Vota , Orumque Consecrationes, Regum solemnia, Z Reges in caelum receptos digit; sed in ipsis etiam ad Nationes a conscriptis monumentis id observavit. In Christianorum autem historiis, pasti Regis nomen Imperatoribus accommodatur, nec apud Rufinum tantum Romanorum ecclesiasticae historiae scriptorum antiquisiimum qui Graecum ipsum βααλ nomen , quo Eusebius Imperatores Romanos semper appellavit, Regem saepe Convertit: sed etiam apud Anastasium, Malios posteriorum seculorum auctores Caroli Magni aetate fere conjunctos Mitto alios, en tibi Leo III qui in altera hujusce musivi tabula Constantini Imperatoris imagini inscribi justi R. CONSTAN TINVS Quamquam ut de Carolo ipso Imperatore dicamus; Albinus Flaccus in iis epistolis, quas ad illum scribit, saepisime eundem Regem , eundemque Imperatorem uno orati nix conteXt in nominat. Matthaeus autem
Vestmonasteriensis 3 insignia Carolo Imperatori a Leone Conces , regalia vocat quae innastasius ex Theophane, Imperialia convertit Domu Papa Leone purpura regali induitΠr, corona aurea capiti ejus imponitus regale sceptrum ei tu manibus datur. Quemadmodum Constantini Imperatoris habitum, regium. Victor appellavit Quis praeterea nescit Carolo Magno Regis nomen multo magis, quam Imperatoris gloriosum nisi , quod hoc illi dies una,
123쪽
D 17ertatio inorica Cap. XIII 8
plebisque favor pepere iit, illud vero secum Una natum , majoribus acceptum , infinitis deinde eXterarum gentium victoriis, atque triumphis proprium suumque secerit Praeterquam quod ab Imperatoris nomine Carolus aliquando abhorruit, tum modestia singulari, tum etiam Graecorum invidia Rom. Imperatoris, inquit ginti artus i , ct Augussi nomen accepit quod primo tantum azersatus Vt, ut Ufrmaret se e die , quain υis praecipua solemnitas 1set, Ecclesiam non intraturum fuisse , s Antificis constitim praescire potvisset. Indidiam tamen suscepti nominis , Ccn tantinopolitanis Imperatoribas super hoc indignantibus , magna tulit patientia
vicit Ire ortim contumaciam magnanimitate, rea eis proclii dubio longe praesantior erat, mittendo ad eos crebras legationes, ct in epi Holis fratres eos appellando . Sane Caroli Odestia conem , qui cos in Triclinio titulos inscripsit, minime latebat imo Ponti se ita inscripsit, ut Carolo placere , atque e ejus animi sententia omnino esse noverat.
Neque enim hic primus, vel ratis ci Caroli titulus, ata quo , ille , jam dudum imperium adeptus, Augussi, vel Imperatoris nomen eaeclusit Principem, tantummCd in ea Basilica poni jussit, quam , pos acceptos imperii fasces ,eXornavit, dedicavitque in qua sibi monumentum collocavit. Erat in eadem astica, inquit Eginhartus a), tu
margine coronae, rea inter superiores, ct inferiores arcIs interiorem adis partem ambiebat, in id scriptum continens e sis an Ior esset Hiisdem templi, Irius in extremo tersu egebatur, PRINCEPS CAROLUS. Nummos denique , ab accepto Romano tum Imperio, simplici Romanorum Regis
nomine cudi Carolus jussit. Magnam eorum CPiamnum Tib. v. morum , ante hoc quindennium, effodi vidimus ex eo Leonis It L Triclinio Vaticano, quod ut ordo historiae apud Bibliothecarium demonstrato Carolo jam pridem renunciato Imperatore , ad gradus Basilicae Principis Apostolorum, a Leone conditum sit pra memoravimus 3). Neque in rem suam nummi inscriptionem Francisco Junio , iisque trahere licebit,
124쪽
88 Te Lateranensbiιs parietinis resisutis licebit, qui Caroli Patriciatum de Rege Romanorum accipiunt quantum enim a regia , nedum ab Imperatoriam e state Patriciorum dignitas, gradus, nomenque distaret, liquidius, quam ad hanc diem disputatum sit, indi
An jus, ct auctoritatem Imperii transferendi hac tabida contineat.
Ranslationem quidem Imperii hoc ut ostendimus , emblema undique Xhibet, sive primam ejus faciem intueare sive aitulos inscriptos acclamationesque perpendas sive cum altera eidem mutuo respondentes imagine Conferas, quae Constantini reddit Imperium utramque enim Leo , veluti UMηλους , inter se comparavit. Non solum autem translatum Imperium . sed ejusdem transse- Iu transse. Tendi us , auctioritatemque , si animum animadvertamus,rendi Impe illud triplicis clavis hieroglyphicum , de quo supra disse- ,sus, ruimus i), slatim uberius dicam quin nuda ipsa , illis insignibus imago per se se refert, a pene loquitur
Contemplentur tabulam qui Carolum Magnum , vel armorum contentione , vel haereditario jure vel Senatus populique Romani suffragio Imperium Romanorum ciniisse , Contendunt. Unum prorsus agnoscit tabula Leonis , MCaroli dignitatis auctorem Petrum Apostolorum Principem, Romanam , inquam , Ecclesiam . Imperii fasces si aliunde Carolus accepisset, quid hoc Leonis monumento incredibilius 3 imo quid excogitari ambitiosius, vel pii tura NX- primi audacius, vel Carolo , Populoque Romano proponi turpius ob oculos potuisset Quam graviter eo Caroli animum offendisset, cujus amplis lima, eaque recentissima in illum Ytabant beneficia 3 Quam perniciose invidiam , odiaque Populi Romani in se concitasset, quo cum in gratiam tum primum redierata Quam leviter denique alienum fastum sibi, ecclesiaeque Romanae adscripsis siet, idque publice,
125쪽
Dissertati Histori a Cap. XIV. 89
ac tam alieno sui Pontificatus tempore Tutamus Genatum, populumque Romanum ab hoc monumento quo Reipublicae libertas, auctoritas, imperium , tam aperte, tam traviter laederetur manus abstinere voluisse, aut potuisse, quando ad excutiendam Pontificum dominationem non solum extincto jam Leone, taburbii moenia,
quae ille posuerat i), disjecit, ac funditus evertit, sed
etiam eidem vivo manus nefarias iniicere non dubitaVit ' ξhi,hi , r. Hic fortasse Iunius a)ad argutias illas suas acumenque Iunii de jure confugiat Leo Carolum creavit Imperatorem signo, ολ ' Qfactori Imperii contulit insigneta, non Imperium . . Si quo autem modo Carolum Leo Imperatorem facto creavit, id ut partiaria caris fecit, non aliter ac quilibet in Senatu Romano . Leo , inquit, ut quilibet e Senatu Nonne nudit Senatum , Urbemque universam hi acclamanteis Leoni 'Sed acclamatur, inquit, Leoni tanquam Senatus , Populique primari . Cedo quo potissimum nomine , quo titulo
fuit Leo Reipublicae Romanae primarius id quidem diss1-mulare plane non licet, quod ipsa statim prodet inscriptio, de qua supra pluribus g). In ea enim Leonem Populus Romanus DOMINUM NOSTRUM, si uni scilicet, appellat. Ita ne ergo Dominum in subditorum ordinem redigat, ut causam clunius Iartiariam dicat Non ita sane Carolus Magnus, qui uni Romano Pontifici acceptum refert
Imperium , neque eam rem ad Senatum , Populumque Romanum quicquam attinuisse , Vel verbis aliquando indicavit, D risi di vel saeto docuit. Quod ut manifesti flame constet, argumenta sputationi , cum ex iis causis, quae Imperii translationem antecessierunt, bit ' tum ex conjunctis, tum demum e iis, quae sunt CCnsecutae, desumam . Faciam id vero brevistimeri neque Caroli propinquorum memorias transilia in quod unum illorum testimonium , ad rem hic conficiendam, mea quidem bonorum sententia satis videatur, ac instar omnium. Quis enim imperii translati rationem , formamuue nos verius cceat uam ' i' V
qui prima e Vontificum audi oritate Imperatores fuere ex iis, quae
126쪽
m De Lateranensibus parietinis restitutis Principio quidem pono quod est verissimum Romanum, hoc est, Christianorum Imperium duo illa in primis complecti
summam inter Christianos omnes PrinCipes dignitatem , quibus Caesar quasi pater Patriae suspicitur; c ecclesiae de sension in quam illi quidem ceu Primipili, Caesar vero tanquam Legionum Imperator suscipere tenetur. Atqui Carolus Magnus ab uno Leone III. Romano Pontifice in summum jus di-
Unde Pont gnitatis in CCCtesiae tuendae munus accepit tota igitur, uni-R ' D ix' versaque Imperii translati causa Leo fuit. Id Quod in tabula
Impetivin. CXprimere auctor Cn praetermitit; quem enim admodum pallio Petrum amicuit, ut ecclesiae Romanae in Leone restituendo aue oritatem ob oculos statueret, ita jus inaugurandi rolum Imperatorem tergemina lave , ut supra declaratum est 1 , indicavit. lavis namque duplex ligandi scilicet, solvendique auectoritas penes alios est etiam ecclesiarum antistites facultas vero secularia ad religionis musia sim dirigendi, uerumque publicarum statum temperandi, Wad Christianae pietatis censuram regna, imperia moderandi, Apostolica plane est summa ecclesiastica potestas . Quae, ut supra exposui a), licet a ligandi, solvendique potestate proficiscatur: illi tamen jure solummodo
convenit, qui unus omnium est pater , censor religionis, ac bene beateque Vivendi lagister. Is ergo cum Romanus sit Pontifex, ejus sane fuerunt partes, ad regendum Imperium, quod a religione jam aberrarat, pietatis praeceptoribus Romanis Pontificibus bellum indixerat, hominem designare, qui, religionis , ecclesiae Romanae
religionis magistra causa, omnia Vellet. Hae autem Cura non Senatum, populumque, sed Pontificem Romanum yxim ς RG anzebat reliuionis arbitrum fam porro fuisse Originem,
Uansi. p. unde Carolus , Q usque luci a nepotes Romanum clept1 sunt Imperium , Ludovicus junior Caroli pronepos a majoribus, non secus a Imperium, per manu accepit, testatumque reliquit Tropter orthodoxiam, inquit 3), regi--u Imperii Romani susce imus , Graeci vero propter cacodoxiam
127쪽
Romanorm Imperatores exiysere cessaSerunt Paulo vero ante dixerat Porro si calumniaris I Omanism ontificem ριο ge ferit, calumniari poteris ct Samuel quod spret Saul , quem ipse unxerat, David in Regem tingere non enlierit. Verum
super hoc scis qui summo Pontifici saltem unum faciat um
tum , congris profecto illius non carebit respons . Primo quidem , ait, quod ecclesiae Romanae periclitanti serre suppetias abnucrint Graecorum Imperatores deinde quod Romanos Pontifices ipsi vexarint oppresserint . Verum haec, inquit, Pontifices , quae extrinsecus agebantur facile parvipenderunt , nisi ct intrinsecus , qua per diversas haereses perimere conantium molimina deprehenderunt. Inde merito πο-
satis Graecis desertis, adhaeserunt genti Francorum adhaerenti De , ct ipsius regni fructus ficienti. Cum igitur Cn nudum Imperii nomen , ac dignitatis vacuum Carolo Magno collatum a Leone fuerit, sed quod Graeci Caesares, antequam eo spoliarentur, obtinebant integrae Imperatoriae dignitatis causam integram fuisse ecclesiam Romanam liquet fae quaci idem Ludovicus ait i), regnandi prius , posmodi in imperandi auctoritatem prosapia nos a seminarium fu iist. Nam Francorum Principes , primo Reges, deinde vero Imperatores dicti sunt, ii l ntaxat, qui a Roman Pontifice ad hoc te sancIo persus sunt. Cum vero e crimine violatae religionis it Imperator palam Imperatori Xprobrato Imperium Carolo decretum sit a Leone , eam totam causam uris suisse Pontificii, ad Senatum vero , pCpulumque Romanum nihil omnino pertinuisse , nemo non videt.
Quod sacramentum a Carolo Magno , e usque in Imperio successsoribus non Senatui, sed Pontifici Romanodietum comprobat comprobat Imperii confirmatio , quam ab uno Pontifice Maximo Ludovicus Caroli Magni filius, posterique petierunt de quibus modo dis ram nam de
Rcmanae ecclesiae desensione, quae altera ratiocinationis pars Iat, antea dicamus.
Ad Imperii astistium Carolus eodem plane est evectus R'd
conluto, quo Patricius pridem uerat a Pontincibus constitu cedens cania M a tus lationem
128쪽
ς De Later ensis parietinis resistitistus Scilicet ut ecclesiae Romanae partim barbarorum incursio nibus, partim haereticorum perfidia periclitanti, armis ope, patrocinioque Carolislii per arma , ut diXL 1y, jam tum adoptati consuleretur. Quem ergo antea Patricium defensorem eccissa quaesiverant Pontifices, eundem Caesarem ecclesie defensorem Leo postmodum habuit, rituque solemni publice renunciavit. 1ὶ ἡ Atqui totam posterioris designationis causam ontificem transi. idem fuisse non ambiget, cui constiterit eundem totam iuisse μ'ς causam Caroli quoque Patriciatus Petites ille, extincto jam Hadriano , eam sibi renovari praeseeturam o quo VeroΘLegationem ma de re gravissimam plenamque desiderii Romam destinavit ad quem autem p Ut ea sibi dignitas,
quam ardentisam ambiebat, Concederetur; pactum Promisit, foedus proposuit , si dem spopondit: at cui tandem Num Senatui, populoque Romano Θ certe ubi de re tanta Carolus egit Cum Leone Pontifice , adeo nullam prae illo rationem Civium Romanorum duxit , ducendamque intellexit, ut in ea Legatione me nomen quidem illorum rad- miserit, quin omnem ex ea Senatus, populique Romani
memoriam abiecerit. Illique Angeberto hin maximus, inquitia , ut ex collatione mutua cum Leone Pontifice , ad ciuem scribit conseratis quidquid ad Patriciatus Osri firmitatem necessarium intelligeretis . Sicut enim cIιm beatissmo praedecessore Osr sancI paternitatis pactum inii, β ct in beatitudine tes ejusdem dei, caritatis ciuυiolabile foedus saluere demero. quatenus Apsolica sanctitatis Cestrae , di-tina donante gratia , sanctorum advocatis precibus , me utique
Apostolica benedicti consequatur, o sancti Jma Romana eccles sedes , Te donante , Ἀψra semper deGotione defendatur
LX tollat hic Patriciam Caroli dignitatem unius 3 plena
quantum libet manu , majestat, exaeque Regiae, Vel Imperatoriae Goldastus 4 insolubili nexu conjungat quidquid maximum de ea die uri sunt, totum pendere CarΟ-lus assirmabit ex una causa. Leone Pontifice Maximo. Inde est, quod cum suae Carolus dignitatis munus, OH-
129쪽
ciumque denotat Tati Dium se ipse Roma nomina appellat ;cum vero dignitatis originem Xplicat, qua tota e s dere, pactoque cum Pontifice inito manabat, a quo Minliberi locum adoptatus fuerat, Aut cis, vel ecclam litim, non item Senatus, populique Romani , se nominat . Neque Populus Romanus unquam dicere ausus est , Stephanus Vero
Ponti se jure meritoque dixit FILIOS MEOS ADOP- Tl VOS i pinum , liberosque ejus carolum Carolo-
mannum cum ines illos jam tum Romanorum Patricios Triumviros perscribebat. Quoniam vero non unus Caro Patriciatus lus Magnus, sed parens, fraterque Patricii Romanorum fuere, Cedo ex his unum , qui suae hujusce dignitatis confirmationem, vel a Senatu , populoque Romano petierit, vel a singulis quibusque tunc in Pontificatu succedentibus, Romanis episcopis non acceperit Z idem quam Leoni Carolus in ea Legatione obtulit, tandem Stephano III. Pi-
pinus dedit i , Paulo I. confirmavit a), Stephano IV. Carolus, Carolomannus professi sunt 3 . Quibus ille:
Recordarnini, et , excellentissmi lii, quomodo vobis deliter dicere fus eis praesultus toler Dominus , ac genitor, promittens in Viris animabus Deo , beato Petro, atque ejus Uicari antefato sanciae recordationis radec6sori , res Domino Stephano Papae, firmiter vos debere permanere erga an Ia ecclesia delitatem atque omnium Apsolicae Sedis Tontificum obedientiam , ct illibatam caritatem . Et posmodum praedecessori Ur Domino Tutilo Papae, eadem vos na clim eodem
vesro genitore certum es plerumque per missos scripta promisisse χ ο decessum antefati sanctae memoriae patris Testri, se os ipsi sapius tam per fros rani Vos, suamque per litteras , simulque, per Sergium melispinum nomenclatorem, is per alios si os msssos nobis spopondisis, in eadem os e- fit a promissione , scut genitor vester, circa sanctam Dei ecci fam, di no stram delitatem esse perseterati ros Hadriano denique I eandem Carolus fidem ), ad sancti Petri confessionem, ratam firmamque habuit. Icilicet quibus acceptam
130쪽
94 De Lateranensibus parietinis restituit,ptam Patriciatus dignitatem rcferebant, iis macramentum Pipinus, liberique ejus dixerunt; non Senatui, populoque . sed ecclesiae Romanae , me inquit, o beato Tetro, atque ejus ricariis , ct nobis . Quod iidem Pontifices suis ad eosdem Patricios epistolis saepe saepius inculcant, illudque juramentum melitatis appellant. In quam sentemtiam Carolus ad Leonem, relictis, ait I), excellentia Destrae litteris, ct aridita decretali chartula , valde , ut sateor, gazis fumus, seu in electionis unanimitate, seu in humilitatis ηυtra obedientia, ct in promissonis actos sidelitate . Ad nos perperam habent libri Parisiis editi, quos ex ea Stephani V epistola corrigere licet. Nam Carolus qua RCmanus Patricius , hoc est, Urbis Praefectus is ecclesiae Romanae defensor obedientiam, S delitatem Pontifici profitebatur. Quam importune igitur isti nobis a occinunt Populi Romani acclamationes, Goldaitiis cillud Gitonis Frisingensis 3 es Ipse Sero Carolus Magnus acclamante populo unizerso atricius Ronranorum appellatis r. Acclamatum quidem est a populo , sed Hadriani laetum ille modo probavit quam etenim auctoritatem in eo adto populus, atque Senatus habuit, qui Carolo ipso teste , nullam habuit Θ Vide quid in eam rem Senatus Conserre potuit, qui tum a LeoneIII. in diversas factiones recedebat, cum Leo Carolum Patricium, Mecclesiae Romanae defensorem renunciavit. Qua ille una renunciatione fretusi nihil enim ad sui Patriciatus stabilitatem requiri praeterea sentiebat' tandem Romam venit, quod Patricii munus erat rebellionem cohibuit, ac perduelles Leoni subjecit. Duae autem eodem tempore de Patriciatu Romano Legationes altera Pontificia, aegia altera ultro citroque Commearunt. Carolus, ne Hadriano Pontifice jam vita fundi alteri Satriciatus a successore decerneretur instaurari Ibi eam dignitatem per Angebertum a Leone petebat Leo rursus ut rebelles Romanos in ossicio contineret, Carolo Patriciatum ultro confirmabat , missis ad eum clavibus confessionis sancti Petri, Urbisque vexillo.