Carminum puerilium et juvenilium libri 4. Vincentii Placcii Hamburgensis

발행: 1668년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

511쪽

quod tuum soloci nimis filo contextum , vel coecis patet homuncionibus, cum tamen illud vel superos falleret. Sane quantum nunc audio, non minus apud te, quam apud Hesi dum. Amor 8c Lis eodem partu editi sunt. Verum quandoquidem ab Amore te nihil quidquam deterrebat canities tua , de εστέρον vita messeram agens quippe cujus jam olim admodum octavum trepidamit aetas V

. , claudere lustrum. . .

Attamen pro ea quam prae te fers animi gene- rofitate cogitare debebas, non nisi degeneres in discordiis spem collocare , neque virtute vincere qui possunt facile odiis quemquam op- Pugnare. Sed Quoniam Poeta es, audi sodes

Propertium Gallo tibi plane, ni talor, simili

Canentem x Invide, Tu tandem voces compesce molesas Et sine nos eursu, quo sumus, ire pares.&ui tibi vis, insaney meossentire furores 'Infitiae, properos ultima nasse mala, Non es illa magis similis conlata puellis, Molliter irasci non sciet illa tibi. Autsi forte ausis non es contraria nostris, At tibι curarum millia quanta dabit Imo si credis vera tibi ex intimis Deae tuae adytis oracula proferenti ; ea ferre te coget, ν ως ει-οi- - γ) miae Deorum

512쪽

si quis pareretur ingemisseret. Quare dum tempus est, quietem quam Venus hactenus tibi negat, a Baccho pete, dc si sapis, set

Adde merum, vinoque novos compesce dolores,

occupet u si lumina victasopor. Neu quisquam multo perfusum tempora Baecho Excitet, infelix dum requiescit amor. Quem etiam in finem adeo potissimum rogatos

vos Omnes volo,

Auditumis missi risum teneatis Amisi. Inde ad Angelicam conversus, At nos interim. inquam , mea lux, mea voluptas, meum desiderium, ne quid ille sibi in nos juris censoria oratione sua impetratum existimet, quid uimutuos jam nunc Et damus amplexus, ct jungimus oscula coram. a Haec dicens , nihil repugnanti innumerabilia basia impegi. Ad quae cum Omnes certatim applauderent, impatiens Menander, tanta Or tione tam parum se apud nos profecisse, neque praeter ludibrium di irrisum omnium quidquam sibi comparavisse: tanquam infelix anima didonia, seu os oeulis aversa tenebat. b

Nec magis incoepto vultum sermone movet ,

Suam si durasilix, auiset Marpesia cautes. Tandem proripuitsese atque inimica refugit. Concipiebam itaque non temerariae spei solatium set) NAP. lib. I . El. a. 3ὶ Ov. Metam. 9.M. I I b) Hrg. m. 3.

513쪽

tium, fore ut tandem Phryx saperet, nostramque conversationem prorsus furaret : sed Diddicam pMobilis ct taria est fermὸ natura malorum se . . Nondum integrum intercesserat tridia Um, quando pacem ab Angelica & veniam , per Orismenen ic Euonymen, quibus ipsi luberet legibus petiit. Non inducebat animum Ang lica, negare aliquid poenitentiam tam profuso profitenti : sive connata morum facilitate , sive indueta jam per longam tot annorum consuetudinem morologi histrionis necessitate ita suadente. Constituta igitur ac missa est homini formula , qua ,supplex veniam ab Angelica peteret, cujus ille conditionibus omnibus continuo acceptis , imo arreptis, nunciavit adfuturum se extemplo , est plura etiam petitis facturum: hanc unam tamen a benignitate Angelica praestolari gratiam , ne ego praesentia mea humilitati ipsius illuderem. Nolui sane tam jucundo spectaculo domesticos mecum una Iomnes privari. Proinde in proximum conclave concessi, ubi per rimam in januae medio jam olim a me notatam , & nunc magis etiam diductam, non sine secreta delectatione observavi miserrimum senem, demisso in terram.

cum genibus supplice vultu , extremam pallae fimbriam Angelicae humillimo osculo venerantem ι indeque supinis manibus, conceptis, hunc in modum verbis, ad ridiculam usque

514쪽

circumstantium misericordiam , serio deprecantem. Ego quidem O gratiosa Angelica, fateor proh dolor, atque agnosco me coeco amΟ-ris intempestivi impetu fascinatum graviter in te tuosque deliquisse, neque erroris adeo mei veniam, aliunde quam a tua benignitate e pectare vel posse vel debere: quam adeo nunc

supplex imploro. Tibi quidem imposterum

pro amore quoniam ita jubes observantiam Tuis vero omnibus ossicia mea omnia promptissima offerens atque promittens. Si quid contra fecero, genium tuum quod abominor)perpetuo iratum , Bacchumque numquam propitium habeam. Adhuc extremis etiam ve bis inhaerebat, cum ego ut quaesito per tot ambages Angelicae responso ipsum privarem, repulsa vehementius ostii, cui hucusque me applicueram, sera, in coenaculum intrans, vix tollendi se e terra, nedum colligendi animum anxiae deprecationi adhuc nimis intentum , spatiolum misello reliqui. Noluit tamen ille, quamvis ex vultu facile conscientiam meam deprehenderet,ea die tantis sudoribus qgerrime inductam , non infelicem uti putabat fabulae suae Catastasin, querula catastrophe illicorursus conturbare. Itaque dissimulata quantum poterat iracundia, quam ex inopinato adventu meo concipiebat, diem illum nobiscum , frigidissima hilaritate transegit. Ne tamen nullum prorsus dolori suo stlatium poneret , eadem adhuc vespera compositam in me An

gelicam Satyram Gallicam postridie Bioni

tam.

515쪽

8o' CARMINUM

tamquam intimo suo communicavit. Qui cum venam ipsius dc indultriam fictis laudibus mirifice extulisset, tantam proximis diebus Volusianarum chartarum vim implere coepit quantam Vestali Cloacinae dear igni alendo abunde sufecturam esse pro comperto sit. Ut adeo mirari non debeas, si omnes eas asservatas non habeo. Exhibi bo tibi nihilominus praecipuas, ubi

nobis. praesentiam tuam tantopere optatam reddideris. Sunt autem pleraque Gallica convitis,ia quibus si perstitisset, per me certe solus etiamnum pugnaret. Postquam vero Latium etiam dicere nuper ausus est, & nasum meum vellere,

meque sola illius monstrosa, ut ipsi videbatur longitudine , puellis commendabilem describere versibus latinis aggressus est: non putavi impunitam ulterius hominis protervam impu- ldentiam mihi relinquendam esse, qui qua parte ipse turpissimus est, ea deformes alios fingere Non erubescit. Itaque na1um meum ab ipsius illo mucosissinro profecto atque adeo larva quam homine digniore, paucis hisce phaleuci mihi defendendum sumpsi. Sit nasus mihi longus atque rectus, Sit vel sesquipedalis, aut pedalis: Emundius modo sit, satisque acutus, Puri sanguinis atque copiosi, Et cordis, cerebrique temperati, Qualem spiritus exigit politus, Et rectae validaeque mentis index. En qualem cupio, Menandre, nasum , En qualem teneo, Menandre, nasum:

Quem

516쪽

Quem mens invida sicut omne magnum Quem tristis tua Musa frustra carpit. Quam tu, si saperes, habere nasum Ininlix Cuperes, Menandret Talem Non Cuicunque datum est habere nasum,

Non certe dabitur tibi Menandre 2 : . . ICui nasus tumidus, rubens, obesus . .

Obtusus, scabieque; pustulisque

Et lentigine squallet aestuatque . Infanae sitis, ebriaeque mentis, est. Impuri cerebrique, sanguinisque ν etenti saniestatentis index. . ἰ , En qualis tuus est, Menandre, nasus. Non hunc Placcius invidet Menandro, Non livor malus invidet Menandro. ' - , Uni perplacet hoc decus Menandro, t . . , Uni convenit hoc decus Menandro. . Quis nasum hunc cupiat datum teneres .

Ni quis forte velit dato obserare Hoc naso mage putidum foramen λ l- His versiculis cum abunde satis vindicatum innandri calumniis qualecunque faciei mea ornamentum crederem, titulum ex Iuvenale

Muem mihi Musa negat,sarit indignatio versum diualemcunqu/potest: compscatam deinde insormam epistolia cham tam Bioni, ut tamquam fortuito casu mihi elapsam, sub secretissimi silentii fide Menandro lagendam exhiberet commifi. Quo ille eadem adhuc vespera facto, satis reserre non potuit,

517쪽

hyeme Gallica factus, tantum non obriguerit: quamque vere in illum quadraverit Plautinum hoc Pro miraculo exemplum es quando qui sudat tremit. Nam hactenus quidem numquam ipsi subfluerat mihi cum Musis aliquid rei esse poς

se. Etenim quemadmodum nosti. Non recito cuiquam nisi amicis, idque coactus d Non ubivis, cora e quibuslibet. Menandri vero. rabiosam recitandi pruriginem numquam mihi in mentem venerat, meorum versu um, quos ad epigrammata sua collatos nihil nisi βαρcρρον βαες ρ ηρ Caenum barbaricum judicassed, commendatione irritare. Praeterea tantum ipse se Poetam iaciebat, ut quem ex omni Parnasso antagonistam metuendum censeret non inveniret. Unde facile persuaderi mihi patior, ipsum sin minus aliunde certe ex solius nominis mei conspectu, quod praecipue ob id inserueram, gravissima bindignationς commotum fuissα'Quidquid suri, illud constat, ipsum ne obae a in obscuri auctori. carmipe vitia notaret, postquam singulos versus d digulorum mensuram eXaminasset, Vertaquq nia aliquoties secum ruminasset , m4ν quam . minus latin x frustra quasi ultimam numquam corriperet , inter toppti, Musisque sinistris consuti carminis RG ζRha numerasae. In Gallica etiam innyiuncula, quAmiante annos bene mulioris nestio quu in ipsum compositam, arunc demum quasi meam ipsi

sta atque improba stultitia naasset, inod ulti--' a mum

518쪽

mum de Gallicis iudicium etsi praecedens de

latinis latum facile subverteret: nihilominus lehanc suspicionem exemplis optimorum auctGrum plurimis illico a me sum amolitus. Quae tamen Postridie a Bione non adeo propere ri duci potuerunt; quin Menander nova insulsis.1imi Epigrammatis recitatione festinationem ipsius antevertens majoris, etiam ex repetita sine ulla Caussa idonea, vituperatione poenitentiae ictibus se exponeret. Interim exceptum qu que illud Bion, contra datam sanctissimae fidei legem super mensam eadem adhuc vespera mihi legendum dedit. Ego vero ludis & confabulationibus ceu solebamus ad noctem usque concubiam ductis , cum antequam cubitum concederem nescio quomodo pertinaciori memoriae obversans Menandri carmen, etsi nihil

praeter antiquam cramben recoquens ,. in chartam Conjicere vellem t expertus sum media nocte, quod interdiu , ni fallor in Parnasib dormientes solent. Adeoque spiritu Poetico correptus , uno impetu particulatim, ut annotare poteram, Menandri versus ; ita refutatione adjuncta tamquam commentario illustravi: descripta utraque in quam vides formam, in

media Musaei mei tabula reliqui. Me nasute petiyy falta . nasutior esses

. Si nihil appetereS. . .

Iam demum falli te sentis, versificator Non sum nasutus, qui modo nasus eram Non tibi nasus inest. Quis sanus dixit, precor, aut quis dicet inesse

519쪽

Nasum homini Nemo, cui modo nasus

adest. Non mihi nasus inest , fateor: sin debet inesso, Insere, nemo vetat, do Re Menandre,tuum. Pro metu inversu deformem te mage reddat Luam nasus, foedum quam male carmen olet. At tuus haud dubie putentibus infuit oris,' Nam male nasus olet, cui male carmen olet.

O quantus nasusi nsissiς syllaba quanta.&uam facies versus scandere disce prius.

Sola facit miserum te syllaba nota Metam , Hinc trepidas, si sit syllaba longa brevis. Verum quem reddunt Pindi mysteria Vatem,ia Non illi in tenui est serius arte labor. Saepe etiam claudos videas bene currere versus, Non ullus vates hac sine labe fuit. Si verum caneres, possem tibi reddere vera: Carmina nostra metro, sed tua mente carent. Sed sensum obtusum nasi male prodis obesi Heic etiam, mage dum frustra notare cupis. Inter nos Gallas Germanius habebere semper. Gallus es, agnosco, veniunt e stercore cantus. Quid mirum , tibi nunc si male nasus olet. Non canta nimium, nimium non erige cristam, Aut ego te capum reddere, galle, paro. At semper Francos inter Germanus habebor; Non est horrori Natio vestra mihi. Non semper viles animas dat Francica tellus,

Te quamvis dederit dedecus illa suum. Hinc Gallos inter tu stultus habebere semper,

v. Hus Arisarch. lib. 2. c. 24. Mariang. a Dinno. Aucturia ad Grammat. Iccionis. p. m. 8O.

520쪽

Emunctus Gallis dum bene nasus erit. Sed pro Germano Francis &rtassis habebor . Nam sensum ambiguum quae male dicis ha

bent. . d .

Non hoc tam fugiam, quam; contra seduliis optem, Si alibi mendax, hic mihi verus eiis. Stat sua Germanis virtus,stat pectus honestum, Et bona, cum cauta simplicitate fides. Non hic Zelotypos, non hic livore tumentes Invenis : hic compos est rationis amor. a Non hie absentis maledicta timentur amici, Nee mala dati istes ceu tua lingua jocos. Quidquid habet Germanus , in os tibi dicet

apertum,

Sic bene cum recta stat ratione dolor. .. ,, I 'Germanos inter semper me pone, Menander . At fatuos inter tu mihi semper eris. Cum tentas cautior esto, modos. Quin ego Germanum quamvis nil tale m

Hsne tibi me praesto nec tibi fictacano. s. Germana tibi dico fide, tibi dico, Menandreι Me numquam vestos bilicitasse modos. Nomine non isto mereor Germanus haberi . dii i

Falleris, di scabiem nasi mentisque malis mi Nu ne iterum strex ceu stra furta tegis. . Dum Germanismos in Gallo quaeru', idepte . Anne vides quantum sit sine inente loqu i pTeque tuis alios dum stultis, improbe, dictis agitareputas, exagitaris iners. .

SEARCH

MENU NAVIGATION