장음표시 사용
491쪽
ἴAt quemcumque virum sint prudentia cordis Memm in edis stelaneam plurima ubi HeDeposuit bona sat quorum praegrandis acemus, Ambabus valet hinc manibus,taisumere, ct illa
Habes quantum licet I in prologo vitae nostrae fabulam, cui an spectatorem, vel a rem etiam te adjungere velis dispicies. Interim illam non illepido nuper spectaculo etiam auxit exhibitatum nobis nescio quorum AEdilium liberalitate animal peregrinae prorsus krmae atque indolis quod tamen non absimile omnino fit Indico illi,
quod jam olim nomine destriptu nobis Phile reliquit ι οὶ quod sit
492쪽
Minoe,Visiosarukis,atque hominis os praese ferens, Facesque luminum colore caeso, Superciliaque idonea ad formidinem . Opradam , ct aures hispidas, nec admosim Longas erotundas, ct basin versus glabraae,
Denteis acutos, .sque misia retricum :Refert leonem re 23 sed corpore Praeper quod est amata caudaspiculis, - Muas ceu sagittas ipsa mittit eminua )Habes formam externam, de interna hoc etiam ignorare non debes, esse quosdam ex iis qui sapientiam profitentur, qui rationabilem hanc nostram censeant , ex risibilitate sit venia diagno auctoribus suis vocabulo, ) demonstrari posse. Quos tamen ego in hoc ipse ne quidem semiveraces arbitror : nisi fortassis conterr neos huic nostrae bestiae simios majores, quo- irum risu sylvas saepe satis spatiosas resonare qui ab Indis redeunt asseverant, plusquam semi rationales contendere velis, quod equidem credat Diam vera, vel si quis alius peponem pro corde, fungum pro cerebro gestat, non ego. Verum utut haec quidem sese habeant: non puto post luculentam adeo appositamque descriptionem nominari Tibi a me Menandrum debere. Menander, illi nempe quem probe no ri,
quasi Venere onustus, puto enim eodem Pa
nasii jure interpretari mihi licere: verba vete- Ium , quo mea facereo
493쪽
Atque utinam faceret tantum, equidem tolerandus adhuc foret inter secti incommodapessimos Poetas, sq nunc non tantum facit quotidie, sed dc recitat, idque nil minus quam rogatus, imo nauseantibus atque invitis recitat , increpantibus atque irridentibus recitat, ludentibus, ambulantibus prandentibus coenantibus, dc nescio quid non agentibus recitat tamen. Neque recitat tantum , sed dc applaudit sibimet ipsi tanto impetu , ut nemo possit benignius, neque irim umquam fr) . ei. AEque est beatus ac poema cum di fat. Tam gaudet iusd , tamque se ipse miratur. Enim vero non vulgaris, neque obvii miraculi res est, audire senem plus quam Catoniana gravitate composito vultu, propriis sui3 ac ineptis, certe intempestivis recitationibus incessanter acclamantem, ,.s'ἀ- ,
tin meme versit ne se peut rien dire depim fort
494쪽
sur ce Ga tre. 8c quae coetera i pse nisi meis au-ribus hisce non accrederem. Atque hoc quidem solum hominis vitium hactenus ego cognitum habens , inecum quibus poteram Iarionibus excusabam , ita nempe cogitans, Nimirum idem omnes fasi ur, neque es quis
&uem non in aliqua re videre Suffenum, P so Suus cuique μttributus es error, Et non videmus manticae quod in tergo est. u Imo Unicuique dedat vitium natura creato.
Sese omnes amant. syὶ At quantum nunc video, . . - . es hoc mediocribus illi τὶ . ., , Ε vitiis unum. iis
Etenim quotidie propemodum , nocte dieque: Indulgetque mero , merratque in pocula mentem. ὶ adeoque instar exulis Marii apud Satyrographum b) ab inama bibit, Ofruitur dis iratis. Neque tamen hoc, ut ille, de suo, ne quid erres. Imo siquidem illi credimus , mistrior homo non est, quam qui de suo prandet ac coenat. Quod ipsi ne contingeret: artem Graecam traduxit in gentem suam , elegitque sibi hoc vitae genus, quo a mand usque ad vesperam cir-
495쪽
umiret salutatum amicos, di captatum alienos cibos. Neque domi tantum Reges suos quaerit, sed in plateis, in foro, in curia, in aula, dc ubicunque locorum licet, persequitur, quibus occinat tritum illud suum iube ad Te v niam meridiatum. ςὶ cui mox vespertinum succedit, Ubi coenamM' Quod si quis verecundius se ipsum invitantem repellens, mense adhibere cogatur, non facile dicere est, quantis poenis intempestivum pudorem luat.. Muanta sternis psis veniat quanta labes larido. Luanta sumi ni absum edo, quanta calli calamia
Sane vix crediderem Erisichthonem largius comedisse. Jam de siti plus quam Tantalea quid dicam 8 cujus argumentum evidens prae primis esse potest, quod etiam
sEbriris . coena dubiὸ mei istia ponens. Demirati dulci scilicet is Bromio.)nihilominus, neque segnius cum Milone Theocriteo balbutiat se
Ranae vita optavis es, ὀ pueris neque enim
Potum infundentem: sed abunde illi suppeti JId quod equidem minus miror : utpQte quiis sciana, c) Catul7. 33. 4ὶ Plan, captis. αψ.A. 3
496쪽
sciam, quam ipsi, innes interiorem edant meduliam: f) modo ignes nominari mereantur Irans amar, ct libido gὶ Suae flet matres furiare equorum Saeviens circa jecur ulcerosum. non sine que . Atque hic est Menander ille , Poeta ineptus . ebriosus, ac amans, qui non putavit satis jucundum fore prissentem vitae nostrae adium, nisi ipse mimis suis perridiculis eundem etiam variaret. Quorum sane non possum quin unum Tibi ad minimum recitem, licet jam alias epistolae modum excesserim. Enimvero Res es ridicula nimis Deosa, b Dignaque auribus, ct tuis cachinnis, Nosti nempe me hoc ipso duce in hanc deliciarum insulam, felixque in ea Nympharum Consortium pervenisse: quo sane nomine aliquid illi debere me non infiteor. Si quidem ex quo agere hic coepi, M amicis, di mihimet ipsi
ei: το ὲλ g θaριο-Τον- i) oculos amabiliores habere, se vocem mitiorem fugere, ct gesus rerfeciem quandam maxime liberalem convertere ut adeo non tam ipsorum, quam Xenophontis testimonio credere debeam me o του σωῖρον amore pudico statum. Quod si Verum putarem, nulli bi securius, quam fidissi-
497쪽
CARMINUM in is tuis auribus deponi hoc secretum a me posse conaderem. Quamvis cui secretum hoc teneri a me deberet, caussam nullam videam.
ctuae me cunque donut Venus Non erubefendis adurat Unibus, ingenuoque semper
Neque adeo te ab humanitate omni alienum
existimem , qui probro mihi daturus sis, si minus jam dulces amores sperno puer si): modo ne in stultitiam aliquam aut turpitudinem illa abeant. Interim si Menandro potius quam mihi apud te fides est.
Eγ ώ ταιος. m Ego amo propemodum jam undecim Hes. Neque enim eo mihi sapientiae perventum est, ut cum .Socrate sn dicere possim , ουηχρῆνον ἐιπῶν ω ω-ερων moς δατω - non habeo tempusialiquod commorare , quo non a re ali jus captus fuerim. Porro ex eju fidem audi ris sententia, non tam amo quam amor. Ne quod fieri a plerisque amat, infeliciter primos amores meos me collocasse, aut ineptam adeo Rhetoricam, qua ne puella quidem osculum
persuadere possim addidicisse existimes. Itaquelioc si est, uti sane neque nolle hoc, neque ningare libet:
498쪽
tarus ullos homines beatiores Q Hidit, quis Henerem auspicatiorem 'Ad minimum neminem nostri amantem fore puto, quin exclamet,
Beate qui amant, cum aequaliter redamantur. γTu certe scio non cessabis pro veteri tua in me
benevolentia accinere, et 'bonan Venus. 'vet, quoniam palam - .
. Muod evis capis, ct bonum Non absconaeis amorem q)Verum quidquid hujus rei sit, tute qui & me& Menandrum nosti, facile Judicabis . modo Angelicam videris, quod ut quantocius facias
numquam admonere te desistam. Interim mimum nunc persequar. Postquam igitur, quemadmodum dixi, Menandro proxeneta , & in Insulam hanc di in familiaritatem Venerum Insulari uni haud aegre sum admissus, non putavi equidem Romae aliis quam Romanis mihi moribus vivendum. Neque mirum , si ossendiculum iis a me ponendum non esse duxi, ex quorum convictu , atque colloquio, tum linguae tum morum elegantiam seculi hujus judicio recto, an corrupto, quid mea interest Z approbatam discere plane constitueram. Quare ut condignum hic vitae meae fructum caperem , neque ludibrium adeo aut odium quorum mi-
499쪽
nime volebam incurrerem e quanta potui comitate morum atque modestia , nec ingrata assiduitate commendare me novis neque inclementibus magistris laboravi. Idque quo rectius
Non mihi surreptos Themidi tetricieque Mi
Musarumque choro totos impendere Soles Colloquiis , & non habituris seria ludis Relligio velut ante fuit. Sed fronte severa Detersae nebulae, placido redeunte sereno. Protinus insem nes curae, meditatio pernox, Excessere animo, distendique anxius ardor; Otia queis, hilares de successere lepores , c Gnataque jucundae subierunt gaudia menti. Primus Menander sensit Muid non sentit amori tr) repentinam animi mei metamorpho sin. Quodque solent sere per suam pedem alios qui adspiciunt, de meis iudicaturus moribus, suos in consilium adhibuit. Ex quibus cum in amorem me incidisse tamquam blut- tam in pelvim continuo sibi, ita ut nihil firmius persuaderet: quid mirum, si stolida rivalitate sua submergendum me sibi arbitratus est. Ex eo itaque tempore non nisi
Malignum a 'aciens asioquutus est .. Idque rarius , dc parce. Mox colloquio omniabitinere: tandem salutationibus etiam & re-
500쪽
salutationibus , omnique adeo humanitatis Consuetis officio. Quae omnia, quemadmodum ego parum vel nihil hactenus in illo curavera, ita eorum pariimoniam serius mihi notandam sumpsi: observatam vero etiam furori hominis Poetico vel Bacchico potius, quam ignoto mihi hactenus neque in sene umquam iuspectato amoris vitio imputavi. Donec tandem cum Angelica domestica nostra familiariores super hac re sermones caedens, foedum ex ea 8c in v teratum hominis morbum cum stupore inte
lexi. Quid enim quaeso, inquit, adeone ita amore hospes es, qui nondum etiam intelligas cujus morbi symptomata haec esse debeant pNimirum illud monstrum hominis, eX malo, credo, genio dc invidia, inlaustis astris ac talo irato natu m, quod pi uribu s annis Stulta maritali jam porrigit ora capisero, Dardana quam Graio Troia sub has esuit. v)Cuique alternis tantum non diebus, dignatam infelici Socrate qui ipse docti cognomen tibi fecit, Xantippe, caput sandalis mitigat: quemque Iam testes senii de rmant undique cani ; noreliqua etiam nota tibi hominis stitia repetam: is nihilominus, tot jam annis impotente pror- 'sus amore miserum me persequitur. Neque li- . . cet mihi quemquam blando vel nutu vel sermone colere, quin illud Veneris opprobrium confestim rivalem sibi datum existimet, in V s quem .