Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

271쪽

pro suorum clade averruncanda mortem oppetiisset , praetiio D. peresset, tunc quidem signum, vel e tem eius, qui devotus fuerat, in terram defodiendam, Cr hosiam eaeaendam , ut mortem ejus defossone ima tuis , o hostiae caede reρraesentarent , atque umbratili illa , o mmulara morte sebi Deos propitiarent : vides apud summum virum Mamtinum peraeque elle fenum ac imaginem , cum palam sit Livium loqui de patua militis defodienda, non vero de οῦ cavendum igitur posthac ab horum vocabulorum τυ χυτρε , nihilque nos urgeant tantorum virorum exempla.

Adeo veram adstruas hanc imaginis notionem, & Praesertim quando valet pictura, ut Graecis Latini id acceptum referre debeant , qui etiam hinas has voces distinguunt e κων , & ἀγα-α , atque hanc quidem profatua, illam vero pro tabella picta conflanti tenore adhibitam advertes:& si aliquando εἰδων sit salua , aliquod adjiciunt , veluti λκων Ῥαλκη , Pausan. pag. o. p. νές σου αυή Somi )-εικονα εν τη, AElian. H. V. lib.8. c. I 5. Accipias rogaris alterum exemplar a Murator. clati. o. 89. I. qui hanc epigraphen corruptissimam adscripsit , &ἀπροσδιρασιν Latinitate donavit:

Io ante Trophimum obedientes Venatores viri sumus , Propterea hanc hominis aeneam saluam posuimus

Prope ora ferarum santes.

Ira Muratorius ; verum ipse ni saltor , binos hexametros, ac pentam trum intueor, quare sic confingas, erroribus exscriptoris , & quae assura sunt, deturbatis; snam hic. neque Trophimum, neque cetera , quae ver tit , intueor,) & quae a loco suo mota, restitutis.

Hero freti nos venatores viri tinge processimus , Propterea aeream hanc statuam ereximus viri, Partim abfuit , quin devoraremur ab serinis faucibus. Vides principem versum dumtaxat quid obscuritatis ingerere, quae expellitur, si conjungas προωχόμεθα, poet. προεχ ιεθα, longe processimus , quod valet audacissimi . Tρος μν π reni, ab Homero sumptum Ud. o. v. ι39.

272쪽

INTERPRETA MENTUM EXPENDITUR. ssi

Πατρο τ π,ν ος, εριιοῦσι κασιγνή σι. Magnus D'Orvillius de hae φρασει dom quaedam adnotat in Charitonem p. 3ρο. sed Homeri oblitus est, imo & hujus epigrammatis Muratoriani, quod sane vir ἐμ-κώτατα prae me aptius resecisset. Numen, cui statuam erexere hi venatores, Dianam reor. Ceterum mea nunc refert, ut animovertas, vocem eiκων, cum flarua est, adjuncto aliquo sulciendam, ut tenes ex hoc saxo, χαλκειην ει να. Praeterea reperi etiam Graecos Scriptores bina vocabula ει κόνυ , &πολυαπι, imagines, Sc saluae uisue di istinxisse, ita ut sexcentena exempla ab iis collegerim, quχ cum plurimum membranarum occuparent, &fortasse taedio legentibus sutura, hosthabere potius exputavi; mixtim recensendi iidem sunt, quos , si tibi tempus suppetat , potis es consulere: tenes Luciani imagines, ε κονις, ubi, utpote semper de pictura ei sermo est, nunquam vides ἀγαλμα ' 3c iure Philostratus picturas, quas Neapolitamdiu demiratus est, inscripsit μκόνει ' Sc adeas Aristotelem ajentem de

picturis color magis in et spectatores , quam nuda desineamenta . Nec obliviscendus Herodianus, qui lib. . c.8. opportune distinguit ἀνδρο --& εἰκόνας. Vide sis Francisc. Iunium in catal. mechanicor. pictor. λα in nominibus Apelles , Se Phidias, ut alios pictores,& scalptores taceam, ubi s nequam multos Scriptorum locos assert,& de Apelle unae voces imagines& ωίνες, de Phidia statuae, & θαλαα- recensentur. Max. Tyrius in dissert.8.p.8o. edit. Marklandi, an Dιis dedicandae sint statua ,semper utitur voce αγαλαα' imo semel in omni hoc meminit εἰκίνας, quam vocem, ut sententia constet , imagines, sue picturas interpreteris oportet: Uυδεν γάρ τοῖς Θεοῖς αγαλuα ν, ουδε ἱδρυματιυ μ αλλον, ἡ εἰκονων ἀγα- θοις ἀνδράσιν, quae verba confusissime versa etiam in eleganti , & elaboratismima Marklandi εκδο ει intueor : imaginibus autem, statuis non magnopere Diis opus seste quis in putabit , cum iis non magis egere videantur , quam parva viri bani οῦ vides το αγαλμα ν conversum, imagianibus, contra εἰκονων, statua, quod etiam in Hein si interpretamento intueor: refundas ipitur brevius & concinnius: magis Dii famis ac signis , quam pictis tabulis indigent viri sonestissimi ἰ atque hanc non contemnendam ἀελsti,t o in interpretibus saepe offendere est. Praeterea legas cap.37. lib. I . AEliani inscriptum, πευ αγαλμά ν, λημν, de sa- ruis, & picturis, ut reliquos hujus Scriptoris locos praeteream, quos Vel ab indicibus colliges . Neque oblitus sum Ecclesiasticos viros consulere, eosque reperi definientes εἰκόνας picturas esse, Chrysost. hom. in psalm.s .

Nyssen. Orat. Θεοπας Filii,& Sp. Sanct. post prolixam,& satis πα- θετικήν immolandi Isaaci descriptionem addit : Eἱδον πολλακις ἐπὶ γοαφης εἰκονα του παθους , vidi faen hujut rei miserandae imaginem in pictura.

273쪽

ssa LIB. ILCAP.U.RUL NOVUM TITI AUG. LAPIDIS

is αν το πραγμα, s ει κοπι- , ωος , s εἰκασμα ' κἰ πν ἄνδρα, si κομπικοὶ ' s es ελι ρλμα, ma κως' S ρημα, mora' vides hunc onomais si cographum omnia, quae ad picturam attineat, ab uno θηματι , nempe ε κω, deducere.

Scio te non latere Pausaniam ubique sui voluminis, imo sere in una-duaque pagella αγαλματυν, atqsse εἰκόνων meminisse , eademque sollemni istinctione usum esse ; si vero non semel legas ipsum statuariis vocem εικόνα addixisse vid. p. 42. Us. ε8I. 48ς. &c. ea sane accipienda est generatim de figura, ut de ρ.σει imago paullo superae dictum est, scit. dxitratio I sicuti etiam Plutarchus pari. r. de Alexan. fortuna ait: Μονον Αχε- ξανδρος ἐκελευσε Λύσιππον - κόνας αὐτοῦ δ ααργειν , unum Lisnum s statuarium in Alexander iussi figuras fui ipsus elaborare οῦ neque dubites, quin hic εἰκων sit vox γενικη nam mox dicit ipse Plutarchus μορφη Ale- andri , nempe fornia, quae ρησις Latiaris est ab hac Graeca educta, ut notum est, per εα θεσιν. Atque Anthologiae praesertim liber quartus B sculis epigrammatum exuberat , ubi μέν statuariis tribuitur, & langueret sententia, nisi figuram, sive αορφὰν, Myολον interpreteris, ut cap. 6. de Iove Olympico, admirando Phidiae opere: . .

Sane Iupiter non ostendit ipsi Phidiae statuam, sed mὀνα, ἀδος, sui ipsus formam, quam sculperet. Hinc merito Ecclesastici Scriptores hostes s

crarum imaginum mονοκλώτας vocitarunt, ut γενικωτερν vocabulo uterenis tur, vide Sulcerum in voce μκων. Peccarem si septuaginta interpret γ& novi Testamenti , praesertim Apocalypseos sacram auctoritatem pro δεινο- τι vocis εικών non meminissem , cum utrorumque verba mecum conspirent, vide sanct. bibliorum indices,& risoris lex icon N. T. quam vocem sexcenties repetitam si ipse exeuterem, porro spatiarer . Scio mihi isthaec de dictione εἰκα ν edisserenti pauca quakam opponi posse , sed non tanti ex puto, nam ab obsoleti saeculi Scriptoribus eruuntur, uti Heruchio , &Suida ;& Iuliano imp. appellanti Iovis Olympici statuam εικονα nullus Pars

rit, vid. ejus epist.8. Demum in mentem revoces, eo quod Homerus picturas non meminit, frustra vocabulum μκων in ejus poematis fore ut velliges: ἀγα-α autem longe diversum ab salua in tanto vate denotare ostensum a me est p. 297. Quoniam autem multa mihi dicta sunt de voce εἰκων, quatenus imago audit , non erit importunum , s etymon addam, quod trahitur ab voce Hebrivri,scut iisdem constante elementis Grae anice emollito;& sane vel statua, vel pictura πραγ- πον imitatur , illusque nobis simillimum praesentat. Cogitaram etiam Hebraea voeabula, quaesatuae respondent, eodem pacto secernere, ac a me factum vides laboriose de Graecis, Latini Drue dictionibus, sed eam reperi varietatem & ἀκατα-σἰαν , ut ab eo st

io impigre coepto conquiescere mihi sallas duxi ; quare rogatum volo

quem

274쪽

INTERPRETA MENTUM DEFENDITUR. ssa

quempiam prae me εὀραῖτι doctiorem , ut distinguat firmetque certam

per dedimus, eamque vides saepius in primo Gen. capite,& passim etiam pro idolo adhibetur, quod etiam γενικόν nomen est; reliquas sinere animi mentem despondi. Igitur ex longiore hac,& fortasse taedii plena exemplorum aggestione facile unusquisque eliciet, cum imago ε κών sint vel pictura , vel istas & Decies , quam animo concipimus , pro flama sive signo neminem unum usurpaturum; si autem Matochius in mutilo Amphiteatri Camp. titulo IMAGINEs inseruit, pro SIGNA, eruditionis suae gazas pros rei, quo eam vocem ratam habeat ac tutetur . Sed aridiora isthaec tamdem mittamus.

VII. Age perpendamus , an recte dictum sit ΒΕΣΒΙΟΥ ΣΕΙΣΜΟΙ, &nollem , ut Mazochii viri magni nominis auctoritas Neapolitanis circa λόγου -Mis castissimis officiat; plurimum mihi dubii est, quin semel sautem vocem σφετμος cum patrio casu conjunctam reperias; quare, si id verum esse multis praestem , sane veteres cives meos marmori inrὀ Βεσξ. σεισμων scalpsisse quisque mecum inficiaturus est . Scio te jam turbari, quod longiorem litem serere aggrediar de re grammatica ; verum ea intermixta reperies, quae animum tuum fastidientis fortasse levabunt. Itaque dum φρα ιν hanc Bετείου σεισμοἱ, qua usus est MaZochius, excuterem, in animum Venit Homerum vocem ere σμος nunquam adhibuisse in aeternis Iliade, Sc Odyssea : idipsum dicas de socio Hesiodo , licet uterque verbum σώειν usii sint; a qua poetarum antiquissima biga si discesseris, quota quot secuti sunt Scriptores vel solutae, vel ligatae orationis, dictionem σει μὸς ad taedium usurparunt. Iuratissimus fateor honam melioris Graecanici aevi Scriptorum partem me evolvisse., & reperisse omnes sacramento dato nunquam voci σεισμο ρο- trium casum adligasse; cum terrae motum eos dicere oportuisset, satis sibi superque fuerat unicum vocabulum σεισμός, idque religiosissime servatum, peraeque ac si hanc si1- uni terrae motus notioni dedicatam dicas; quare contra concordem veterum auctoritatem nil ipse auderem post vocem σεισμὸς vel Bισείου, vel aliud quodvis nomen apponere. Quoniam autem contra Maetochium, qui Graeca exquisitissime novit, agendum est, agmen exemplorum deligendum mihi suit; Herodotus in Melpom. paullo post initium: Σεισμὸς γοπαπι m θέρεος, ην τὰ χειμῶνος εν τῆ Σκυθικῆ i - ώρας θωυμά ετ ra. Thucyd. lib. I. num. I 28. pag.82. Δι' o διὸ α σφι, is αυτοῖς Λα

ν bus , qui simul maximam terrae partem vehementissimi occum

275쪽

p.66. Διεκωλυθησαν δε μὰ τῆ γενομένου σεισμου . His bene multis Thucy- deis exemplis addam Aristophanem in E - τιαζ. v. 786. p. I.

. . . o rorae motus creber far,

Aut ignis aliquis mali ominis emicet , aut mustela transiliat. Si etiam a me optes aliquem divini Platonis locum , teneo circa init. Timaei to. 2. pag. I s. edit. Aldi, ubi narrat iamosam, immanemque A

Te sane obtunderem, si hic proferrem, quoties magnus Aristoteles vocis σε iταος meminit in Meteorolog. lib. 2. cap.7. & ς. p. sos. &c. & multas ceras

plerem, quem si consulendi tibi libido sit, eam vocem solitariam ubique, Sc sine ullo casu patrio offendes. Si autem vel circa, vel post Augusti tempora Scriptores Graecanicos

cmuit, ut moris est, auctor Chrestomathiae pag. rago. Miratus sum Di nis Cassii ακροῖεὰω , qui quotquot Europam , Asiamque afflixere terrae . motus , suerunt autem bene multi , commeminisse haud posthabuit , ab Me in tot exemplis, quem Latini binis vocibus appellant , terrae morum, Dio priva dictione σμσuia dicit : satis mihi sit ordine suo pagellas , &versum ex nitidissima Rei mari editione indicare , quas tuum erit , si l

793.27-8s I 8- II 38.2α hunc Cassiit locum vellem, ut perlegas, nam praeterquam quod non semel vocem solitariam σεισuός invises & verbum σώειν, miram quoque Graecanici eloquii vim miraberis :& historicus, quo lectores alliceret, imitatus Thucydidere pestis μοτύπωσιν , post homines natos teterrimum . ac insandum terrae motum eultiori vivacique stilo describit , qui sub Traiano principe Antiochiam omnem evertit ac pessumdedit . Pag. Io 9s. Io. de terrae motibus, qui Campaniam vexarunt ante V lavinum incendium sub Tito. loquitur, pag. D 96. 9O.& I332. 22.

Evolvi etiam per otium AElianum, qui cum ceteris suae,& antiqui risDigiti oti by Coosla

276쪽

INTERPRETA MENTUM EXPENDITUR. sss

ris aetatis Scriptoribus absolute utentibus ea, qua de agimus dictione, comspirat: lib. c. 37. p.36 . refertque sententiam Pythagorae de terrae motus

ωmotus nullam aliam orisinem esse , dicebat quam coetum mortuorum, vide Periaonii adnotat. Et lib. 6. c. . p. s . ait, σφιτμος την πολιν Σπαρ- ν) κατμειτεν ' adi sis adnot. ubi quatuor alios Scriptores invenies, Polyenum, Diod. Siculum, Suidam,& Scholiasten Aristophanis, qui hanc Sparta eAcidionem commemorant . & uno vocabulo σεισμός utuntur . Vide Ctiam lib.6. c.ς. p. 3 . Non obliviscendus Iamblichus de vii. Pyth.

me divinationes. Vide etiam Philostratum in vita Apoll. 6. 38. p.27s.& ex lexicis tenes exempla Xenophontis . Pausaniae mihi carissimum v lumen minime obliviscendum ; in eo vocem σπισμος ubique intueri est, nullo patrio casu adjecto 1 optarem, ut sat multis locis costhabitis omne p- δ . lib.7. pag. s8 . lectites , ubi Pausanias omnium ceterrimum excidium urbis Helices uberi stilo describit, & vox σεισμός & σείειν sexcenties repetitur : ejus narrationis initium est : Σεισμὸς ἐς τήν κα σκηψας, te. T. λ. Verum me plures libros evolvere jam pertaedet , si tibi plus otii superest , reliquos scruteris . Quae autem edico de hac Voce, adeo vera exputa , ut etiam sacros & Christianos Script res eodem pacto usos legas, atque, quo vetus instrumentum taceam , in quo ter απλῶς dictio σε σμός illita est , ni m. Esther. II. s. Amos I. I. &0ch. Iq. s. pluries in novo scedere praesertim in Apocal. reperire est; sat tibi si hujus libri cap. 11. ubi in eod. cap. vers. I 3. bis Ioannes eam Vocem adhibuit : E, ἐκμὼν τῆ ἐνή- σεισμὸς μέγας , 6 το δεκατον ' ς πο-

Eusebius triplices σεισι υἰς enumerat, quem tutemet consulas, per Asiam,an. Chr. Ioia per Galatiam G. Irr. Antiochiae παρο nos Παλο an. II . Oc ut sexcentenos praeteream, adiss Sozomenum, sed lib. oblitus sum, de ob scribendi celeritatem piguit iterum vestigare cap. a. ubi legitur γ εσια

In hoc sane tot exemplorum a gestu vides apertissime Scriptores tum supremi subsellii , tum inferioris dictionem σὐσμός adhibuisse sine ullo patrii casus additamento, eum una satis sit pro bina voce Latiari rema m νμs . hinc mecum Romanorum linguae pauperiem incuses, qui ρ- carent, qua hunc tremorem appellitent. Nollem autem, ut mihi succenseas , qui tantam vim Scriptorum, quod fateor non arduum fuisse, collegerim, et nim contra potentissimum hostem Marachium , & Antae auctoritatis viri pugnandum mihi fuit , quare eisdem veluti maximis copiis indige- m : qui quidem summa arte in antiquo & elegantiae pleno saxo nostr

xς post ΣΕΙΣΜΩN apposuit ia ΒΕΣΒΙΟΥ, ita ut si leatentia secundum

ingeniis

277쪽

ingenitam notionem vocis σεισμιός, MOTIBUS TERRAE VESBI , quod cogi.tasse , & scalpsisse Neapolitanos quis in animum inducet suum λ Pervelim autem , ut haud credat quis me cursim Thucydidem evolvisse , cum objicere posset hunc historicum dixisse πο οἰ πιισμοὶ vis γει lib. 3. p.22 r. num. 8 s. cum etiam quis statim reponeret illud ras γῆς post σεισμοI esese tanquam pannum purpurae insutum ab indoct: s librariis aevi in lipientis, atque ad Latinitatem jam desciscentis; cum supra bene multos Thucydidis locos exscripserim, in queis solitariam semper vides vocem σεισμός Sc quis serat in hoc A rivi τα , 8c omnium castissimo Scriptm, quod ne Hellenistae quidem, & barbari unquam illevere Τ Quare mirandum siquidem est tot Thucydidis doctos interpretes inprimisque Dulierum vocu-Ias importunissimas Wς γῆς non statim erasisse, ves saltem quid adnotasse. Neque me Pollux sollicitat, qui dum lib. s. cap. IO. num. 6 I. virtutes canum enumerat, inter reliquas optat πιν ιο ν , & --ουρας, aurium erectionetu, Sc vibrationem caudae , mni hic vox nimis licenter adhibetur , nec sermo Polluci est de terrae motu ' Sc κυνωπρως paullo ante laudans canum elegantium , Vocat λιγυράς. I urbavit etiam me eruditi sis. Facciolatus in lexico , qui vocabulo tirrae 1 mitis apposuit οπισμος γῆς , quare ab optimo lexico inducenda est vocula γλ sat importuna . Et quidem, ut rem potius firmem, gratulor auctorem indicis verborum AEliani mecum jurare, atque admonere, σεισριός ab iure, terra m rus. nn 3c verbum ipsum σώειν ita etiam saepe usurpatur, Thucyd. lib. P.268. V.2I. αυτῶ ευπος ι αν in εσεισε, eiusdem mensu initio terrae motus exsitit. Et Dio. pag. II 3 q. v. 66. E ἰ-μἐν ἡMἐρας , s νυκτας σειοπιος τῆ Θεοῦ , terrae motus divinitus facto per plures dies , noctesque. Adde nomen adjunctivum ευσε τος, terrae moritus obnoxius , a ute etiam& belle adhiberi a Strabone lib. I a. p. 857. δέ τοι ευνειστος ποῦσα ἡ τὸν Μαίου δρυον lib. I 3. πε. ρ3s. Eὐ iτος δἐ 6 ου ς ε ιν ὁ τόνος. Scias praeter vocabulum σεισμος, quod valet svetum terrae motus genus, esse & aliud, dictum etiam unica ρη,εi, nimirum ερασαος, cujus & meminit Aristoteles ioc. laud. & Dio Cassius pag. II 3ς. V. 3. estque eum terra succutitur , & sub Dare E ειτα βρασμός - αὐτ9 ει,ο--της επεγἰνετο, ab ἀ μεν η γῆ πασα δνεῆα λετο , ανω δἐ - οικοδοαι -

ματα ἐνεσηδα, inde fecuta fureusso violentissima, s nempe post σεισαον, in qua partim rellus sua rora sursum iactabatur , partim aedificia D uia labarit. Advertendum quoque adeo exacte & distincte res designasse Graecos, ut praeter peculiaria terrae motus nomina , etiam γενικά formasse, quae πιι πάθη s γως appellarunt, longe κυμς, quam Latini, qui privo, exsuccoque vocabulo species omnes dixere, scit. miae motus, Strabo lib. I 2. p. 858. Διαπλουσι δε προσέγονης vis γῆς τοῖς , Q αρχιπκ νουντες

προς αυήν, assiduo intenti Philadelphii suur terrae παοισι , contraque

278쪽

INTERPRETA MENTUM EXPENDITUR. ss

VIII. Demum facile a me impetrare quis valeat, ut patefaciam iure Scriptores hos omnes Homeri filios vocem σεισμος notioni νmtus terris dedicasse, nam eam ab hoc divino parente didicerant, qui omnium μst homines natos teterrimam telluris , marisque universi sursum deorsum commotionem confingens verbo Iliadis v. versum sue. honestavit: venia sit isthaec carmina apponendi, ut poetae sententiae granditate, & majestate verborum te exhilarem, qui mea scribentis rure inficetiora fers nimium Patienter:

Piget appendere commune,& pingue interpretamentum, quis enim Latine eloquentissimus isthaec beata vertia , ac numerosa , nihilque ab tantarum rerum ac elementorum tumultui aptissima exaequet Horrendum intonuit pater hominumque , Deumque Ex alto p is subtus Neptunus concussit Terram immensam, montiumque excelsos vertices. Omnes igitur concutiebantur radices νυμ- fontibus Idae . Et culmina, Troianorumque urbs, ct naves Achivorum. Timuit etiam solus rex ἐnferorum Pluto, Territusque δεIio exstiis, o reclamatis veritus, ne ei desuper Terram rescinderet Neptunus, quassator terra, Domusque mortalibus, ct ixmndinalbus panderentis MD-xerribiles rudentae, quas horrent Dii ies: Tantus utique uenitus exoritur, eum Dii eertamine congrediuntur. Tentavit porro Maro, cui haec Homerica terrae motus voτt-- ις tantum cordi fuit , Latiaribus eam carminibus reddere , proximus huic , longo sed proximus intervallo insequitur tutemet rem pensites, aen. 8.R2 I. Non ecus ae,s qua penitus mi rema dehiscens Infernas reseret sedes, er regna recludat Pallida, Diis i Ua : βρerque immane barathrum Cernatur , trepidentque immisso lumine manes. Verum ad id, quod mea interest, redeundum, vides Homerum verbum με- σθα, unde exsilit σεισμός, in διαγνωσει rerrae motus adhibuisse, quare tam

ii vatis posteri nil degeaeres estim notioni juratissimi addixerunt.

279쪽

Neque exputent, qui divinum vatem lectitant ope scholiorum , me Iatere in binis , aut ternis locis inesse , praeter τὸ σειεσθαι, verba , quae ad quandam terrae motus speciem detorqueri possint, veluti Il. α. v. s28. Κρονίων . . . uέγων δ' ελελtFG σλυμπον ' & Il. 8. v. I9ς. Σώσαπο δ' .ἰνὶ θρονω , δε μακρὸν ολυμπον, ubi scholiastes interpretaturia νήσων , επεισε , & quotquot Latine verterunt, instar servorum reddidere , tremefecit. Fateor autem me hac in tenebricosa voce haerere ad hue; id unum scio,& qui vel parum Graece norunt, mecum conspirent oportet, longe ρηιin hoc ελελι σειν abesse a tre ιν, illud enim est moAmra, hoc autem concutere: idque habeo ab Homero ipso , qui dum non semel canit de navi fulmine percussa , ac inde susque deque versa, uti

Etas i ertit prorsus ratem e imo in Il. ρ. 278. H λα γαρ σγας ίTρῶας ωκ Aiας, ipse scholiastes reponit - λησε, συνέρρεον, scit. couismertit: non curandus H. Stephanus, qui hic resedit , tremefecit: neque auctor Chrestomath. ex Strab. lib. 8. p. I et . qui etiam hoc divini vatis ρλα ita accepit, dum in uit Iovis potestatem extollens: Πολυ γαρ μιρ-

βα- τυ νευριατι σε ρεν , κ. r. λ. nam multo majus es solo nutu

Olympum in concutere , m. I itur si ἐλελἰσσειν est υ υere, uti etiam ostendit origo ipsa vocis ab εἰλεω , quando ergo Iupiter O λυμπον, dicas potius in rarum vertige illum montem , quo magis vis Semajestas hujus summi numinis commendetur: praesertim cum videatur Homerus Olympum montem inter caelestes sphaeras locasse , ut in praeclara, lectu jucundissima διατυὀη ostendunt academici Parisienses tom. Io. pag. 6s3. si vero res ita se habeat , levissimum fuisset Iovi montem, uti

navem circumagere , 3c notio is ἐλελἰσσειν in Homero usque constabit . Atque posthac miraberis Maronem bis vertentem etu ελελιξeo Homeri

cum, tremefecit, AEn. 9. U. I T. & AEn. IO. v. II 6. . . viter . . annuis,

m totum nutu tremefecit Odimpum . Qui quidem Maro nihil de motu Olympi cogitavit , sed de timore a Iove caelicolis incuta. Ne mihi praeterea contumax ss, quod Gellius lib. 2. cap. I 8. de causis terne motus edisserens vocet Neptunum σεισέυθονα, ita ut, scuti vides hanc vocem emesam a binis hisce σεισαος υονός, ita etiam dici ponsi σεισμι si γῆς , atque etiam σε tσμος Βεσειου , &c. verum reponam hujus Gellianae ρήσεως exemplum me non adhuc reperisse; fortasse librariorum emror est pro ε- ιχθονα, quae vox in Homero saepius illita est, sicuti etiam ἐννοσίγαιος, quam simul commemorat Gellius; atque interpretes , & ipse divinus vates pro terrae quosnior ambas hasce dictiones adhibuere ; sed his ignoscas, quippe qui Graecanicae originis vocabula rati sunt, cum sint Phale

280쪽

INTERPRETA MENTUM EXPENDITUR. s sq

Phalelicae ; etenim ἐννοσιγαιος habes ab ava =aR , navium ins ctator, Sc - χθων ab iapo nisibus quietem inducens , quae est bina maris, sive Neptuni indoles; & nunc scimus, cur veluti κωα nomina hujus numinis tum Ebνοσιγαος, tum apud vates audiant ' & cur antiquissimi Graecorum, ut ait Gellius ibid. fieri terrae motus credi aerint ab aquarum fluctibus, pulsibusque , quae in terrarum cavernis exundarent &quaedam urbes, licet 'uam longissime a mari dissitae, Neptuno templa eri- ferent, ut ab τοῖς τει γῆς παθεm servarentur : porro illhaec vetustissima,c peregrina nomina Graecanice sumpta , Sc intellecta ad hanc fidem eos im8ulere, cum secundum ingenitum veriloquium perquam satis diversam notionem claudant : at contra verbum σε La , unde σεισμος fluxit, jure

terrae motibus addictum est, cum illud teneamus ab nno, depressit, ἐν lavit . Hic autem mihi longe querendum est de H. Stephano , qui in Thesauro in voce χθων Homero, & Hesiodo ignotam dictionem σεισιχθων, adscribit , nihilque haesitans inquit : substantive pro Neptuno usurpatum legitur tam ab Homero, Hesiodo , quam ab aliis, verum

exempla non recitat, neque proferre quivisset, cum beata horum vatum aevitate ea ρησις non adhuc in auras prosiliit ; evolvas eorum poemata summa ab imis , nunquam eam offendere est : imo haud scio an in ipsis posterioris ab Homero aetatis Scriptoribus invenies i adeo plena periculi res est vel a bonis tericis dumtaxat vocabulorum κυνοτητα,3c antiquitatem pensitare t Nomina hujus Numinis marini a primaeva lingua educere in mentem etiam veniti Ioanni Clerico, sed unum satis suit ab ea elicere nempe Ποσειδων, reliqua E-ώχθων, & νοσναιος Graecanica ratus est vulgarem opinionem secutus ; itaque haec adnotavit in veta4s6. Hesia. Θεογον. ν-ἰγωον J hoe es Ποσειδῶm , qui mari praeesso creditus es . . . dictus ab am ad , posedon, eius aetatis lingua, hoces fractor nataum . E, σίγαιος es epitheton , quo defignarur Neptunus, seu maris Deus, quia mare procella concussum υidetur etiam ipsam

terram concutere . Attamen remus vox Ποσειδων habes ab taΜ t UD ,

Ipolians navem , suae dictiones purae putaeque Hebraeae sunt ; e contrario Pre n a Rabbinicas potius novi, neque in sanctis libris reperire est. Ad hanc μακρολογίαν me impulit dinissimus Mazochius , qui φράων omnino Graecis ignotam , nim. ΥΠΟ ΒΕΣΒΙΟΥ ΣΕΙΣΜΩN , scalptam marmoribus a Neapolitanis enixe tutatus est ; intererat mea, ut sexcem eis exemplis esusvis aetatis corrasis, in queis nomen σεισμος vides semier casu patrio desertissimum, famae provisum irem meorum civium μυκων, ut vocat Philostratus, idest Graeca castissime callentium e quare a me α λαῖς, omni additamento posthabito, adjectum M ΥΠΟ ΣΕΙΣΜΩN, uti& lapidis spatium , & res ipsa postulabat. Unum per me tibi lubeat, abuti scilieri τ μος γῆς. nunquam vero ιωτεως γῆς, nam accidit, ut vestigarim ita locutum Halicarnasseum lib. Io. p. o. lin.23. Oxon. TA , s Ποροι συνεχῶς οἱ rem, terrae magitus, ejusdemque quassationes: Bbbb Cet

라틴어 텍스트