Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

발행: 1756년

분량: 461페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

sro LIB. II. CARV.P.R INFERIORIS AEVI HELLENIS MUS

non alterius provinciae , quam Lucaniae , in quis lapis est , fuisse C-- RECTOR, eaque dc causa το LvCANIAE omissum a Iapicisa Juisse; miror, cur summus vir dicat a lapicida, non vero ab episrammatis auel re:) verum reponam, ipsum Mamchium recentioris aetatis appellare lapidem, quando nemm ousolete omnia confiebant; exemplo igitur elie haud poterit, cum lis sit de Hadriani aevo, quo Crepereji Proculi saxum scalptum else ipse suspicatur , quo sapientiori saeculo minime provinciae nomen omisium legere est: & sertasse hunc Brettianum cippum rarissimamavim ideo dicas, vadimonium mihi ipso Mazochio praestante, atque ed, cente , ibid. sexcentena prope reperiri marmora ubi scalpta invisuntur,

CORR. LUCANIAE ET BRUTTIOR vM: attamen ipse licet non sim longissimae lectionis, privum lapidem in magnis inscriptionum σμωσι scrutatus sum, ubi vides corr. Lucaniae oe Brurriorum, Gruter. p. Io94. 3. & ternas Muratorius thesauro suo adscripsit, pag. 25 I. I.-483. 3 IO75. 3. quae marmora consulere optarem , nam scimus a quovis missas id genus gazas virum laboriosissimum statim in tbesauro suo recondidisse . Utinam nunc grandem numerum Lucanorum, Sc Bruttiorum lapidum haberemus, Demdicit Marochius, quanta lucis incrementa binae ingentes, & florenti sumae provinciae indipiscerentur, nunc ipsorum sat paupere censu victitamus. Quidli in Proculano saxo nomen provinciae insit 8 & haud scio, cur Mamehius vir providentissimus non inspexerit; quare illam in suo hoc interpretamen to cernere non est: L.Crepere o Proculo, covsuli, proconsuli de se optimerito Artemisit sodales grati animi gratia e vides mi mN ΙΛΙΩN posthab, tum, veluti quid insutum Sc inficetum. Contra inestus hanc vocem me

delae obnoXiam ratus aptavit no ιδιον ευεργέτω/, redditque, benefactor Dum ρroprium ρο unicum. πVerum nemo mihi eripiet saxum dicere Proculum fuisse Sardiniae proconsulem, nam in hac insula Ilienses celeberrimi audiunt aeud Plin.lib.3. cap.8. & quos Ciceronis aetate rebellantes propraetor subegit, de prov.

consul. cap.7. Mela vocat antiquissimos populorum ἰ uetranius, IV e procomoles milios in Sardiniam habeo ex Dione pag. o8. ubi haec in adnot. 87. illevit magnus Reimarus: Abθυπατοι, Proconsules hoc loco Nocat praefectos provinciarum, quas non mi Augustus regendas sumserar, sed populo reliquerare tuos enim omnes, etiam qui Propraetore essent communi Pr confulum nomine venire dixit pag. so . Et revera Dio narrat pag. TO

Sardiniam poplito adscriptam fuisse. GH igitur posthac intercedet, quin in lapide provincia Proculi ανbi nota adscripta sit 8 inibi enim otiolum τὀ TON IAI QN nullus dixerit ,& illud TON IΔION confidiqm a Mineso

quisque novit importunum, Sc omnino παρελκειν. Nomen igitur provinciae

lateri cogeris,& si a Sardinia disce steris, in orbe Romano haud aliud reperire est, cum Troianum Ilium in pagum iam desciverat. Id unum hic demiror, cum Cluverius,& Cellarius de Sardinia non pauca adnotaverint , Dionem penitus oblitos, qui saepe hanc sinadem insulam commeminit.

242쪽

NEAR DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. s 11

Haec quidem pro marmoris luce; mea vero interesti si haud arduum sit, scrutari hujus Loculi coss. aetatem; nam si posteriori aevo addixero, diu Graecam floruisse Neapolim latendum est. Porro inter coss. Proculorum

nomine non unos reperio, videt. Cn. Acerrouilina Proculum ann. post Chrinat. 37. nam de iis Proculis , qui ante Augustum consulatum gesserunt cum Marachio nil disputamus; de hoc autem cos. saxum non loqui certum dicas , qui Caligulae aevo paucis mensibus eo magistratu functus est ex Dione p. 7. edit. Rei m. & Mazochius lapidem Hadriani aetate scalptum credidit . Huic addas Vettium Proculum sub Nerva , quem certo scimus suisse cos designatum, vid. Plin. lib. q. ep. I 3. p. 43 s. edit. Lingol. & Tillemontium in Nerv. p. 22 . edit. Brux. Non praeteream Proculum Pontianum an. 238. Neque obliviscendus Q. Aradius Rufinus Proculus an. 3I6. Demum his accenseas sere ejusdem nominis Q. Aradium Ru-fnum Valerium Proculum an. 3 o. si ab his discedas , alium neminem Proculi nomine consulum censui adscriptum invenies . Verum cum limrum nemo Creper us audiat, inter has ambages quid consilii capiendumst, quisque ingeniosus ac sollers haerebit: quoniam unis παχυώραις conjectationibus indulgendum , & e contrario certum consulatum κρεπεμ, Πρόκλου incisum cernimus . exputarem hune fuisse Q. Aradium Rusenum Proculum, qui ann. 3i s. floruit, atque ita adi zriptus est factis consularibus Almeloueenii pag. I sq. at quintum ejus nomen scit. Crepereius ex

Neap. lapide nunc primum didicimus ; quem Sc Sardiniae sive Iliensium

proconsulem sui ille ex eodem saxo vides . Porro de ceteris laudatis Proculis coli silicem nostratem haud sinam te interpretari ; nam Vettium scimus fuisse solummodo designatum , Sc in lapidibus tam Latiaribus, quam Graecis vox designatus scalpebatur , tutemet consulas Latinas epigraphes,& quando mihi sermo est, de Graecis hines in Grut. pag. 42 s. q. υπατον ἀποδεδειγαινον. Scio Admetoueenium ex Gruteriano saxo adnotasse p. 398. quendam Proculum Vettium cos. suffectum , cui collega fuit Iulius Lupus, qui Lupus ann. post Chr. nat. a 32. vixit; si Vettius ProcuIus is est in Uruteriano saxo, uti certe reor, medio saec. tertio floruit, Sc si etiam

huic Proculo consuli suffecto marmor Neapolitanum addicas , longe ab Hadriani aevo scalptum est , quo sub Principe illud erectum voluit Ma-

Praeterea nollem, ut hunc Crepereium Proculum cum Proculo Pontiano confundas, etenim hic consul vix semel aut iterum Proculi nomine salutatur, contra sexcenties Pontianus audit, vide fast. consul. Relandi p. I M. Ceterum si huic Proculo Graecum nostratem lapidem adscribere optes , Neap. Hellenismum etiam perdiu post Tiberium viguisse novimus . Neque demum ipsam epigraphen Valerio Proculo tribuas consulian. 3 o. tum quia quinis nominibus ornatum vides, tum quia innumerabiles magistratus, quos gessit, enumerantur in longissimis octonis inscriptionibus partim prorsae, partim versae orationis in Grutaro pag. 36 I. verum V ii ii a Sardi-

243쪽

Sardiniae, sive Iliensibus praesuisse omnino reticetur. Restat igitur ut miori conjectura dicamus Κρεπερήιον Πρόκλον fuisse consulem Proculum anni 3I6. quando reliqui ex urgentibus difficultatibus posthabendi sunt, isque etiam quinis nominibus, ut saeculi mos erat, scatet, scit. Aradius Rufinus Crepereius Proculus, atque ex nostrate lapide scimus nomen o pere i, & Sardiniam rex iste αντυώτου munere. Neque mihi intercedet in tot fastis ex coss. Proculis neminem appellatum Crepere,vr, nisi is, qui ignorat, quo paelo viri summi eos fastos coagmentarunt,& tot variis eundem consulem nominibus locupletarunt, satis mihi sint verba Relandi in

praefat. last. consul. primis circiter paginis, eam enim numeris minime distinxit, a jentis: Praeterea, cum saepe alisua nomina omittantur ex tribus suatuorve, aut pluribus, quae untis habuit, utile es omnia nomina illius consulis indagare, ne quis diis os putet, cum apud hune Scriptorem legit unum, aut duo nomina alicuius confusis, ct apud ilium n men , aut nomina , quae plane d Ua sunt ab iliis , quae antea legit: idem esse Cir, idem contii potest, cui haec o illa nomina conveniunt, e. Profecto si Relandus , & Almeloueenius hoc Neap. saxum invisissent , unum ex Proculis coss. Creperoi nomine honestassent ; ut ex emteris marmoribus ab his duumviris factum in tot consulibus vides . His antehac obscuris in quandam lucem prolatis , quisque demirabitur tam cito Marochium virum , ceteroqui religiosum , edixisse hunc Creperejum consulem fuisse ex suffectis, cum tot sint Proculi coss. ordinarii ; etiam Relando contra a jente in fine ejusdem praefat. I demus fasos veteres, in quibus nonnisi consules ordinarii restant inscriptiones. Ceterum saxorum, in quibus rarissme consules suffecti leguntur. Si igitur animo tuo sedeat hunc Creperejum Proculum fuisse υποιπν ann. 336. vides Helleni semum Neapolitanum saeculo quarto adhuc viguisse, neque sub Tiberio intermotuum, ac paullo post spiritum egisse.

Hie haud obliviscar gratiam Mazochio habere, qui squalorem vocis ΚPEIIEPΛION a saxo nostrate detersit, restituitque ΚPEsIEPHION ; sed acerrime se praestat iratum in Reinesium, dum inquit: De qua tamen gemre s Crepertia in audita miror, cur Reineso scujus criticae licem

riae in nomina in lapidibus expressa, quamlibet alioqui sana, nusquam non grassari licuit) nulla subieris suspicio. Re enim vera Lucio dii Cr re elo quae gens o nummis, lapidibus notissima es ) non Creper- Iio nomen fuit , sed MEI EPHION in marmore scriptum fuerat , sed H fugiens pro Λ acceptum fuit. Verum quis dejeret in syntagm.Reinesii

non errasse typographum, praesertim cum ipse σφαλμα - hoc grandiora in 'iserim, quae certo ab ia genus artificum manu indoecta sunt , exempli ergo pag. 98 r. vides μοδιαοκνον monitroiani Vocem pro υποδ ακόνου .

Ceterum dicerem Neapolitanos scalpsisse. ErIEPAION cum AI non autem cum Η, etenim hine facilius exiit ΕΠΕΡΛION ob exscript rum inscitiam: atque hie parvus error Neapolitanorum ostendit lapidem re

vera

244쪽

NEAR DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. sas

vera fuisse sequioris aetatis, quando litterae facile in aliarem sonum in.

vadebant: quare habes a Grutero 63s. I. Φοmllo pro Φονmo',& Io27. s. pro Μαω γ . Porro persto, obduro, perjuro denique vocem

ETIE ION in Reinesio typograghi noxam esse, cum hic vir G. -- honos ac splendor bene noverat gentem Cremroam ἰ imo Aman tio Consuli an. post Chr. n. a s. nomen Crepereii ex veteri saxo restituit; ita enim inquit ep. 3 s. ad Rupertum pag. 289. Crepere=κs Amanibus:

eonsul im ab onauibus fissorum editorious , hisoricis solo cognomine adnotatus est o omisum ab omnibus familiae nomen , quod ex unico

hoc faxo discimus : atque id ipsum dicit iisdem verbis in Syntagm. inscripticl. 6. I. atque saxum ipsum apponit: n e aliud scrutatus ium, in quo Crepereja gens scalpta sit, at Mazochius ait, ex lapidibus notissima es, 3c nostrum nunc etiam addas: & vix privum reperire satis fuit Muratorius p. IIs7. 4. imo & numisma unicum licet multiplex ejusdem viri Crepereji Roci, collegit Morelli eademque bina numina in unoquoque in antica ac postica insunt: vides notissimam suisse Reinesio mitem Crepereiam; adverte etiam non amandasse inter coss. suflectos Crepereium Amantium, licet hujus viri neque fasti, neque historici meminerint, sed addidisse com mini nomen repertum in saxo: euius viri doctissimi vestigia toe premens ex nostrate lapide Crepere jum Proculum ordinariis coss. adscripsi: contra magnus Marochius cito inter suffectos dejecit. Neque quis a me percontetur, cur Proculus hic copsul Neapoli degerit, & de nostrate statria h nemeritus fuerit; nam saepius dictum est, in hanc urbem Romanos proceres ad delicias Graecanicas degustandas confugisse : atque humanissime exceptos beneficentis limos se praestitisse; neque rarum, ut notum est, Viris magnis in longe exteris nationibus ob merita lapides erectos , veluti quando Cretenses Campaniae nostrae consulari hunc elegantissimum dedi. earunt, satis hic opportunum, ex Gruter. IO9O. zo. A NIK ION. BAΣΣ Ο N. TON. ΛAMΠΡOTA TONA NOTIATO N. ΚΑMHANIAΣ-ΔOTIMATITO T. ΚΟ IN T. ΠΑΣΗΣ. TH Σ

quae reticetur , τιυν-ας , honorans , quae rarissime scalpebatur in Graecis lapidibus, ut in Grutem pag. 427. 8. 31 o δ αος . . . ετιμ σεν

245쪽

s14 LIB. II. CAP.V. P.R INFERIORIS AEVI HELLENIsMus

xl. Ne mihi succenseas si satis diu in Proculi saxo te detinuerim, res aliquantulum ardua,&su scura mihi se objecit,&-viris Rei ne-sio,& Mazochio relistendum fuit. Nunc autem pro inferioris aetatis Helienista Neapolitani causa, quam tutor, certum planumque lapidem proferam , in qua vides Philippum consulem sub Constantio Aug. ann. 348. Neapoli denatum, eique appositum non inelegans carmen, quod ipse metrice do:

Μακηδονιω, δέξα- δ' I-λιν .Patrem conscriptum , incoctum ad genus omne Philippum Imrtutum, doctrina inebrum tir Aonia, Consulem Ausoniae, Antigoni illustremque parentent, Nutrivit macedo, nunc tenet Datia. Hoc elogium adhuc exstat in pavimento intra aedem M. Virgini, & Io. Evangelistae sacram, quam eleganti opere construendam curavit Nea litanorum lumen m τη uetsi Iovianus Pontanus , de qua paucis ab hinc annis cecinit D'Orvillius ὀ πάνυ mmettio. Pontanus, os fragrans GFmo, Nec fabulosis una de Sirenibus Tuis, decoroue primus, 'O Neapolis, Pontanus ille Virgini puri Perae, Viroque, quartus enthea qui pagina . Decantat humanae incolam formae Deum, AEdem sacrarat caelitum dignam pari, Geniique resem elegantis, cu pii: Atque hanc eandem sempiternam legeraφει mansionem; sti, suorumque ossibus, Requiem futuram iure manium ratus, c. Inde summus D'ori istius multis,& selectissimis jambis excandescit, quod eos cineres, sedemque situ aeterno squalere viderit; utinam jambos omnes hic illinendi locus esset; neque nos ob id scelus minori urgemur ira. It que

246쪽

NEAR DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. fas

que inter ceteras, quas Neapoli collegerat , Sc pavimentia, affixerat epigraphes Iovianus, hane Philippi cos habes : ipsam resert Gruterus pag. Io 98. 8. sed scripsit Αονιας pro AOmς, Sc superne apposuit lit-xera perfecta, tax antis ua, nos quid doceant verba , vis antiqua, ignoro, cum aetas marmoris certa lit ob consulem, quem non advertistetantum virum quisque demirabitur . Curatius se geliit Tille montius , qui his verbis hunes at hunc nostratem titulum in Constantio Aum art. x I. to. q. p. 3 3. ed. Venetae: Ou volt a Napte tepitaphe sun Pb dippe con-δει naris de Thessalonique, o nimi in Diale, pere unantigone e iιῆν est potui dit, qu' il eus est/ Prefer, nimis religiosum se prodit

Tillemontius, qui in brevi metri eo elogio θανασίμ' praeter binos titulos dignitatum πρ ὀυν, Sc vomis, praefecturam etiam requirit , ἐπαρχον scilicet: id autem notum est hune unum Philippum eos. suisse Thessalonicensem, sive ex Macedonia, quod non legimus de iis cost . ejusdem nominis, qui praecesserant. Igitur si quis neget hunc Thessalonic. virum Neapoli deintum est e, ubi & lapis εμι φιος invisitur, neque eumdem, qui anno M. cos. renuntiatus est , nil certi in historia reliquum dicas , Atque adve tas vel hac non tam florenti aetate actus quid laposis Graec , nici viguisse, cum epigramma non parum nitoris etiam io elementis praefert, estque ορθογρα--- , Sc Homerica dialecto conceptum, tantum abest , ut vix post Tiberium hac in urbe Hellenismus collabi eoeeerit. Utinam etiam hoc in Philippum carmen e diligentissimi Marachii menis

te non excidisset . Ne te turbet vox Μακηδονι, pro Μακεδον ἰη ubi η pro ε vides, nam alias eam non excepisset versus, id quod factum etiam in Et ταλ- , pro i, affixum probe M . Ceterum in memoriam revocandum adhuc saeculo quarto senatores,& consules, postquam defuncti laboribus, aut ob senectutem cupientes tranquillam vitam vixere Neapolim secessisse , quod de aetate sua narrat Strabo pag. 378. olami

Si non alia de causa esset hoc marmor Neapolitanum , augurarer ab eo, quod

247쪽

nuod video A erica voces, ae epitheta, & Nppoli parietes

ipsi ὀαHi κῶς ubique sonabant : utinam tantum virum Alcibiaden nostra in urbe denatum , quem lapis dicit θειον , ἰεραν κεφκονα, πρα, καλῶς βεὀιωκοτα, a veteribus libris noscitaremus; Neapolitanum ne cicas sicuti neque Aureliam Atalantam libertam ; ouentum enim elici ves meos Romanos mores non induisse, hinc nomina πατρωm, & τμλωθερου peregrina eis fuisse, scuti Athenis ipsis,&nisii eos, ex Romanis hic in repub. libera Sc Graecanica hospites essent , adhibuiste. Iumo te iterum advertere ακρIὀμ- scribendi Neapolitanorum , qui primum lota in A,κι ὀιαδης , ut versus hanc vocem exciperet, verterunt in ει, sicuti la-H um adnotavimus in superno epigrammate in binis dictionibus Μακεδονινυ& rτουλις nec non scias litterulam A incisam cum lineola transversa in utroque hoc saxo in angulum inflexa , uti videre est fere in omni bra Neapolitanis scriptis lapidibus; adiss, quae hac de re pag.42 o. protuli . RG vertas opto metricae epigraphes gratiam: primus versus hexameter eli, al-tre pentameter sed diversis speciei, tertius sat bre lor, ita ut pedem dactylum binae syllabae productae amqlectantiir , quod novum & pulchrum exigui carminis genus facit. pse ii altandum susciperem.

Mea autem nunc- refert aetatem hujus marmoris Vmigare, quo lese

monis ordo servetur L collineet , quam reor sat inferiorem quarto mculo post Augustum, cujus divinationis sanequam certum teneo, in Voce κοσαιτορα, quae scalpi debuisset κατακτορα, neque des fidem laru-tero , cujus hxemplar hanc secundam vocem profert si tibi quid uuis subsit . adeas Pontani aedem. Porro aevo jam deficientis Graecanicae elega tiae irrepere coepit barbaries sonum vocalium invertendi, praesertim se 1 pr m η, qui longe disparili meis varietate florenti saeculo audiebatur, ut nVit, ves qui veteri Graecorum elementorum ευφωνιε parum studuIt . hanc Graeci oris pravitatem sit tem post Iustinianum Aug. inductam ic , ni m. cum braccatae gentes, & transalpinae in 'ς des etiam post quartum saeculum Neapolitanos , neque tam cito ad Romanorum linguam dilapsos . Ad hanc eandem tempestatem adducenda nuperrime inventa eoigraphe Claudiae Antoniae , qu p g. 4 4. retulimus voce I EMEINAIC turpiter scripta horridam pro ΓUML-NHC; nec non saxum Calpurnii Felicis ob characterummitatem, quam apposui pag. 487. minime oblIVlscaris Neapolitanum pag. 88. Neque mihi molestus fis, atque jani Aug. annis vocalium elementorum usum immutatum , u i

gens squidem numerus est hominum maleseriatorum . tium pro ἡ- , & θῆm . quos Musae perduint in , qui nostro crepRnt G ecanis Hementa , tribuat necessum est, & marm

248쪽

NEAP. DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. 11

ra exscribunt ad sonum, cui a teneris barbare consueverunt : hinc qumtidie id genus peccatis inquinatissimas veteres Scriptorum membranas ira.tissimi volutamus. Demum ut coronidem hujus capitis quintae pyrti imponam ,& praestem etiam septimo circiter saeculo linguam Grmanicam non adhuc extinctam fuisse , licet ageret animam , sollerti fide & arte , cui plurimum studui, exscriptum lapidem adjiciam Christianum , qui prostat assixus p rietibus hypogaei templi sanctiss. Virsinis Sanitatis in antiquis nostrae urbis sepulcris repertus ἔ

Hunc etiam affert Capacius p. q33. Reinesius, eum cerneret tot erroribus marcidum , in suum syntagm. p. 98 I. contra fidem purgatissiimum immisit ratus a Capacio male expressum:& mancam vocem ANII reddidit ανεπαυη , quae nihili est , recte se habet ανε ταυτα- , ut in altero Neapolitano etiam Christiano, quem retuli p. 7 . Nodus est in litteris ΥΓΙΟΔ, iras statim confinxit , atque in marmor injecit magnus Reinesius , scit. υποδιακόνου ' quidam ex amicis supplendum rati sunt μοδιδοπκμου , quod ossicium sat ignotum , nec memoria dignum : imo nunc memini Tullium ep. 18. lib. 9. ad fam. munus hypodidascali irridere , dum haec Paeto scribit : Potes inulo iso , quem l os religuum dicis ese , cum canth rium comedi ii, Romam pervehi: sella ribi erit in ludo, tanquam υ- podidascalo proxima, eam pulυinus sequetur . Miror sane Italorum litteratorum lumen Eduardum Corsinium felicem Remesii υποδ ακονου divinationem longe commendare , eandemque bino lapidum pondere sulcire: ita enim inquit de not. Graecorum p. 6ρ. Feliciter ille Reinesus 3 μο- διακόνου supplendum esse iam viderat , quemadmodum prorsus in Latiuo marmore observavi apud Flese oodum par. 3 5. num. a. AmVTTINUS WBDI CONIUGI DIMISSIMAE CONVIXIT ANN VII . M , III D- XX quemadmodum m alio apud Meraisodum tuum Pae. 3ψ7. mim. s. dicitur Ara , SATVRNINVS . DIM . SIBI . ET AVRA , VENERIAE

DULCISIIMAE NI DE PROPRIO . SIBI - FECERUNT . Et haud scio, cur oblitus si vir oppido sollers marmoris Graece scalpti, quod &X x x Chri-

249쪽

Christiamim est , quo ternum hunc sacrum ordinem compleret, consulas laboriosum opus Boldetti lib. r. p. ia. de Coemeter. & inter cetera legere

male Bi,idelius: patria mibi es Galatia oppidum. Unum rogo , ut advertas aliter punSiis distinctum in Fleetvoodi lapide sv ADIAC , ac intus ris in Neapolitano , ni m. ΥΠΟΔ . Quo autem te non longius detineam, extendas vocem ΥΠΟΔ TOT , quis adeo hospes est in tot Scriptoribus sacris, profanisque , atque in juris σώμασι , ut ignoret saeculis posteriorOhus, quinam suerit i ποοεκτης, ejusque ossicium, quantaeque honestatis vide omnem tit. 7o. Cod. de susceptor. praepos & arcari consule tot interprotes' quem titi in Synops. Basil. l. 35. t. II. c.7. habeS, πεci αἰρικο Vcν, ' νυποδεμ ν , necnon tit. s. lib. 12. Cod. Theod. & doctissimas adnot. Jac. Gothostedi, ut lexica iuris taceam,&Ducangium, ac Sulcerum. Quare haud importunum, pro honestate Paullae puellae,suisse που ὐποδεκ- filiam:& in mentem revoces i. I . d. eod. tit. non exiguum decoris praeseserre id munus, cum Honorius, & Theodosus A A. edicant : Susceptorem irrique vesium aequius es ab incio proconsulari, vel ab his, qui in eodem meruerunt, Durum iter procurari. Reor autem sapientiori Latinitatis aevo eos dictos legatos censbus accipiendis, vide Reinesium cl. 2. 26. & quot lapides ibid. recitat; verum summus vir ignoro , cur susceptores dejiciat inter horum legatorum ministros, vocetque ducenarios, adjutores, videtur omnia perturbare, cum nomen subeTror , & Graece i ai Wς, imserioris aevi sit.

Quo nil omnino haestes in divinatione vocis ΥΠΟΔΕΚΟΥ, praesto mihi fuit ut ovum ovo simillimus Christianus titulus , & fere ejusdem aetatis, licet Latinus , ni m. sub Iustino Aug. quem resert Boldet tus ipse

iisdem erroribus scalptoris adscripsi, quos vel tiro restituet. Vides luculenter Importunam puellam filiam Dulcialis, s nam nomen Diutiali nihil est)qui fuerat arcarius, & Graece audit ὐποδέκτης, & gratiae plurimum habeo

Boi det to quod sat opportunum titulum mihi servavit . Igitur hoc Neapolitanum marmor magni pretii dicas, utpote singulare; quin & certiores sumus temporis sequioris esse lapidem, quod mea maximi refert, scit . quando iam Neapolitana res ab impp. Constantinopolitanis regebatur, atque pro tributis reciperandis susceptores, sive ὐποδεκπις destinabant; reor autem hoc ὐποδεm vocabulum carum futurum doctis civibus meis, non enim parum lucis Neapolitanae historiae ejus xtatis in erit; praesertim cum de illorum impp. potestate in Neapolitanos obscura admodum & pauca servata sunt monumenta :& quisque pos hac iratus vivet tot doctissimas . rerum nostr

rum Scriptoribus, qui tanti pretii Graecum marmor , quod & piopalδm

omniis

250쪽

NEAP. DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. si ν

omnibus est, tanquam vile & inficetum saxum posthabuerunt. Si Marmchius hanc epigraphen in diatr. de Neap- Hellentino occuluit, lubens indulgeo, utpote noverat sententiae suae adversantissimum , licet eruditione, qua floret maxima , hanc gaetam longe ξrae ceteris locupletare valuisset. Mihi satis si marmor protulisse , septimi circiter saeculi selum tum ob vocem ι οδεκτης, tum ob characterum hirtam deformitatem, & errorum congeriem , queis undique squalet. Ut hunc nostratem titulum citius legas , adscribam bonis litteris , sed suis erroribus turpem , inde omnibus

σφαλματι expertem:

sex ulo epigraphen addicas, causam tot σφαλειραν haud vestiges, neque cur officium τῶ υποδέκn, hac in urbe reperiatur. Non igitur Strabonis aet

te in barbariem Neapolitani Graece victitantes, sed multis post saeculis

abiere.

Age inspiciamus , an firmioris notae documentum in hac urbe pr stet, quo oritavi saeculi Graecitatem Neapolitanam adhuc durasse ostentem, licet ultimam animam traheret e porro in templo Virgini Mariae erecto Vulgo Donna Romira , ubi selectissimae Uirgines patriciae sancte συαὀιλιτιν, extremi sacelli parieti parte sinistra ingredientium affixum est ma mor cum longiori titulo Theodori, qui Neapoli fuit λατε elementis grandibus, ac sat deformibus, & bene multis erroribus squalidum, aetatemque certo praestat, ni m. Leonis Isauri,& Constantini Copronum i A A. quos medio octavc saeculo imperasse notum est: in hoc saxo insunt litterarum nexus, & Latiares voces Graece scriptae, quae est certa indoles ejus tempestatis, peregrinitate jam sensim se infundente, bonis artibus infestae. Epigraphen appono summa fide a me, & patientissime exscriptam, cum

sexcentis voluminibus tum nostrorum, tum exterorum Scriptorum corruptillime illi tam pigeat me intueri, in quos omnes jure animadvertit vir doctissimus Aliemanius, lapidemque ornat longiori, quaesitissimoque commentario, cui plurimum debet res Neapolitanorum publica, vid. tom. de redi Sic. & Neap. ab p. I ad 31. sed & ipse summus vir malis exemplaribus praestitit fidem ; & miror tot nostros, & longe gentium eruditi ili-

SEARCH

MENU NAVIGATION