장음표시 사용
331쪽
oto LIB. IL CAP. VI. PARS II. DE FRATRIIS
Namru musicum , gmnicumi per aliquot dies ab ipsis Neuholistavisὶ celebratur ludis ipsius Graeciae nobili uis Teneo
a Pindaro certamina ab urbibus , atque a regionibus imp iise nomina, Pyth. q. v. 77. ἀεθλα O' απια, αεθλα γῆς εα υκολπου , , vide hic adnotat. & scholia, quae sit γη βαθυκολπο, &c. Scio te turbari, quod enumerarim inter bonas voces Γρα ια, quae se per audiit E ς, imo addas te ne in ipsis quidem lexicorum maximis
reperire; verum contra est, nam Plutarcnus,& Athenaeus vocem Γραικος, Vid. Casaub. adnot. p. 3o3. non semel usurparunt. Imo Aristoteles inquit Aleteorolog. lib. I. c. I . Ku οι καλου eami τοπ μἐ, Γρυηγὶ, νυν εγες. Nec praetereundus Strabo pag. 7 . ubi haec allevit Rppolite virorum summus Salmasius: Porro Γρ-ων anellatinuem , eis vultus Graecorum reisuit , portae tamen non sunt noeruati, Lycophrons , ω πάλra τι Hi ἡγέ' inde irascitur Hesychio putanti a Romanis Graecos appellatos : consulas etiam Albertum in He*ch. pag. s . ubi plura de hoc Strabonis loco editi erit, scit. de vetullo hoc carmine, quod
ipse Albertus vertit, Sc Strabo de Colchis loquitur ibid.
Urbem constituere , appellat , quam Φt γάδων quis Graecus, at illorum barbara lingua Polas. Demum auctor chronici marm. Arundell. linea XI. eandem vocem meminit : Καὶ E M tulis 64ομασθησαν τὰ προπρον Γραο οἰ καλ--οι . Neque credas φράων insolentissimam μεγαλης Γρυκια, i ταλιδος, meque exemplis desertum , eam etenim teneo ab Dion. Cassio pag. Ir . lin. 8s.l επειδὴ ἐλεινα κατεπραξε , προς m ' Πονοον αυθιs ῆλθε; is παρ- ὀίν - ες τει Abisag , κεντεῖειν εἰς mi, Oάδα et rταλίας ἐκοα θου,
Pommius autem bis rebus peractis, rursus in Pontum perrexit , ο r Fris casiems, in Asam , inde in Graeciam Italiae Misectus est: vides igitur peraeque esse Unins e 1 in M,ae Γρ υκ ἰα i ταλιδος, ut in nostro saxo: Fraterea Lucianus to. r. pag. so. de Pythagora: r αλιωτης δονει πς εἰναι τήν ἀμφὶ Κραυνα, is Tαμα τα , et , mura' Eγλαδα , supplendum K.ν εντα ν Γ ταλ- Ελλάόα, quam Italiam jam meminerat in voce r in 7ης. Haud incuses me Cissii verba interpolasse , cum magnus Reimarus ibi legat eto Kμάδα την τε Ι - ἰαν, vertatque, per Graeciam in Italiumn estus esi, unamque provinciam in duas disiecet: verum a tanto viro venia implorata, placet anagis medela Xylandri p. t 39 r. n. 38. quam secutus sum, nempe εἰς τεν E μα . , praelertim cum iptemet Rei in rus in variantibus adseveret, Culgo omittitur m , & revera importunii limum est, dum historicus de Graecia Italiae loquitur , nam . Pompeii n Vem taucis trast versibus p. Izs. Brundusium appulsam dicit, L π το B e rimνιπα-A . Ceterum in Dione vocem Aesoω infestilli un dicas, quae
332쪽
Pompeii iter reddit , etenim hunc ducem primum vides in Ponto , mox in Asia , tanquam si Pontus extra Aliam sit , inde sine interjacentium locorum commemoratione in Italiam trajecit se : id quod Relmarum adegit, ut voces E μαδα τῆς I'πικλίας disjungeret. Quare, ut constet Dio, quin pro A 1- reponendum sit A' nemo obsistet , quo nomine tunc temporis Graecia, Sc praesertim ab Cassio vocitabatur, vide indicem Lat. ipsius Rei mari voce Aphaiar in isthaec geographica grandia peccata impegiiselibrarios cuique notum ell, quaedam me adnotasse memini p. q37. Quare sine discrimine reficias Dionis Pompeius autem, his re bus Peractis , in Pontum rursus porrexit receptisque castellis, in Achaiiam, inde in Giaraam Italiae asiectus es ; quae Cassii verba sanasset Reimarus , si saxum hoc nostrum ei innotui siet , ubi Γρακίας r- λιγο
scriptum est: id unum miror neque etiam Xylandrum, neque Leuncta-Vium vocem p. σόαν hic omnino απροσδιόνυσον advertitie ; nunc ad cippum redeundum. II. Verri πολιτικοῦ, διαυλον praestant etiam hunc agonem Neapoli celebratum , qui Lasenam nostrum fugit in Gymnasio: nomen Latiale ignoramus, Io. Lydus etiam δι λουομἱαν vocat. Quodnam certamen hoc fuerit, vide Uandalium in diiteri. de Gymnasiarch.' Salmas in Solinum pag. 637. R Academ. inscript. tom. I. pag. 2I ut sexcentos taceam. Haud praeteream Mazochium, qui in Kalend. pag. 8. occasione corruptae vocis in actis S. Aquilinae luculenter more suo explicat hanc vocem
illam vero confingendam jubet in δια λιζω , & Hesychii amctoritate fultus vertiit Iabefactator verum si conjesuris indulgeἀdum, reponerem nullo addito elemento, comminuta, confracta . Optaiiem potius, ut me docuis et vir eruditis s. quinam sit in capris flumstribus αυλὰς πνοῆς in dentibus , & δἰαυ-- πνοης in cornibus respirati nis meatus, & duplex eiusdem eanalis, sive fistula in Oppiani Cyneget. lib. a. v. 338. & 3 2. dum docte, & multa digessit de ambabus arteriis in egregio opere Kalend. p. 4 6. quem locum tantum virum fugisse perquam aegre mihi est, nam multa luce perfudisset, cum neque Ios Maliger, neque Rittersitusius quid boni protulere, ut ait Cornelius Paru in Horo-poll. pag. 38 . sibique plaudit, quod Oppiani versus interpretatus sit, medelamque secerit , si tibi otii est hujus adnotationes adeas . Vides epigrammatis auctorem , quos dicit πωδας πολιτικάς, mox vocare 'μα,
Nus , collegium , 3c gratulandum mihi est antiquis meis civibus , qui chorum adolescentium alebant , ut reliquae magni nominis Graecanicae civitates, pro id genus ludis. T αα autem cum idem si ac ταμ, com is, ea de ρμει adeas Reines. p. s Io.& Norisium in cenotaph. p. 43 illam etiam in lapidibus invisimus, πα-iτων Grut. pag. I . consulas& Vandal. differt. I. de agonoth. pag. s8o. Ceterum nemo doctius, ac uberius docet. quid iit --γαα, quam D'Orvillius in Chariton. p. . Iod
333쪽
εra LIB. II. CAP. UL PARI II. DE PRATRIIS
. tantum virum adeas rogo. Nec praeteream Salmasum, qui in lin. ροg. 32. haec affert: Iosephus loquens de Elems oppidum nullum inquir eos Dorsim habu e , sed in singulis urbibus μετοίκουs fuisse , σcoγus aliquod jecisse, Hae collegium , --Wx ipse vocat , ita Salmasius,
sed locum non indicat , ut moris est summo viro. Praeterea pag. 6 s. ait: In theatro cunetis, qui Graece es , dicitur etiam certum ταγμα, nam Iuus cuique tribui cuneus adsignabatur. Atque ita sollemnis erat hoc puerile certamen, ut ubique membranarum Pausaniae illud repe rire sit, vid. pag. 39 4sq. 437. 9 I. &c. ac in pag. q83. quater, aut quin quies ejus meminit . Nec antiquiorum Scriptorum obliviscar, Demostly contri Aristocrat. pag. 3 i5. in fin. edit. I 627. E ιχαρης μεν ο παθος ὀ ham νικητας πιυ ας . Illustre etiam dic. as, & fortasse singulare h marmor ob vocem πολι κων, urbanorum: hinc colligere est futule etiam Neapoli πιιμ α παιδων peregrinorum Huod non tanti ducebatur , quanti illud urbanorum: quae bina vocabula ubique opposita reperire est, ut in Demosth. ibid. pag. 437. qui distinguit δωρεάς πολιτDtas ab τας ν ξενων. Reliqua epigr malis verba planiora sunt ; quare nil haereas in dem εν Π φρ re x άν γάν ας Διοσκουρων , cum eandem sere ζρ ' Videas in saxo pag. ω8. φρμορων ἀν' meo. Dioscurorum hae statuae, licet infractae, adhuc supersunt, de quibus pag. si . pauca dicta sunt . Quodnam sit βραεῶον, quod adeptus sit Euanthes, cernimus scalptum in sinistra lapi s facie, nim. coronam ex lauro,& palmam. Longiorem CorfiniuS adiecit commentarium ibid. p. Io7. multiplexne sit certamen, an unicum,nem De διαυλ , quod vicerat hic adolescens, id mea non tanti interest, membranas eruditiss. viri adeas, qui etiam voces r-λικά, Ηωυι-α, Σεεα ri,1,ολυμπια illustrare adnisus est Itaque unum reliquum esset, ut de Eumelo verba facerem, quod mox da in Alteram cippi epigi 'ea recentibus etiam characteribus accipias, cu-
jus sententia satis plana ac aperta nullis sere indiget adnotatiunculis:
334쪽
Severo, o Herenniano coss. ante diem V idus Martias, T. Flavius Zosimus, Flavia Fortunata parentes moti compotes candelabra cum
lucernis , aras Castoribus gratias agemes Adicarunt. Vides anno post Christ. nat. I r. propalam Neapoli ludos celebrari, niminum statuas erigi, ac in eorum templis aras, & lychnuchos consecrari ab Flavi e gentis libertis libertabusque ; addas famosum Dioscurorum templum, cujus adhuc binae stant ingentes columnae, eo anno non adhuc persectum, etenim & statuis deserebatur, arisque, ac candelabris ;multo igitur Tiberii Aug. aetate, a quo erdictum nostrates Scriptores etiam primi subselli conjurarunt, vid. pag. sup. 469. recentius est. III. Quoniam autem bina haec epigrammata Corsinius cum paucis Grice gnarii limus interpretatus est , & doctis adnotationibus exornavit , ac ipse non unas voces a tanti viri sententia longe alienas Latine dedi, nemo mihi invidebit, si verborum, quae ego apposui, causam agam : clarist. Corfinii interpretamentum est: T. Φλαε- , T. ili'
T. Flavio. T. Filio anthi, qui υicit Italia, Romana, augustalia, fel ica Obmpia XLIII. Italicae Obmpiadis duplicato puerum
fatuas Dioscurorum una cum T. Flavis Zosmo fratre suo, atque in eodem agone aciem superatis, σbravium obtinuit, Eumelidae ipsus fruores remunerationis caussa. Fateor me non advertere vocem Uelasica, sed quam magnusinorsinius nescio, cur dissecuerit in binas Uelassica, Ost rea: quis enim scalperet IΣ syllabam brevissimam pro longiori vocabulo EΙΣΕΛΑΣΤΙ - , praesertim cum videas in principio hujus lota; jure igitur appositum est, Strabone certo vade, Ibολυαπια. Miratus sum eundem virum, cui tantum debet res litteratorum publica ob immortale opus de notis
Graecorum, reddidisse THΣ Μ. R IT IΔΟΣ, XLIII. Daticae Obmpi diss
335쪽
est LIB. II. CAP. VI. PARS IL DE FRATRIIS i
dis, atque accepisse M. T. pro numerorum smis; inde isto hoc laterpreo ita mento docte, ted importune aggreditur statuere.Neapolitanariam Olym-. piadum, & Augustalium ludorum originem ac principium haslenus, ut L 'Ipse ait, incomper; um. Verum quoniam superius reddidi notas illas M. T. Γρυκίας, longum Corsinii laborem frustra esse plerique omnes haud dubii exputabunt. Sed nil magis tam belle .quaestum tanti viri interpr tamentum elevat, quam quod his cerner in essem lapide annum agmnum victoriae, scit. tum Olympiade 43. tum colis. Severo 3c Herenni no; quod quam sit novum atque insolens quisque exputat: , cum hi Flu .viorum gentis liberti Euanthes, Zolimus, & Fortunata Roma Neapolim se recepillent, ab eisdem Latinorum more, consulum nempe nominibus annos, non vero Olympiadum numero, quas vergente se cundo Christi saeculo ne in ipsa quidem Graecia celebratas reperies, in adnotandos opor tuit. Quare litterarum M. In Γρααἰας divinationem' vero pro- rorem dicas; Sc mox aperiam, nimirum in Aristaeorum fratria, Neapo-tanos, utpote AHυκους, veterum Atheniensium ritu, quos Olmpiadas haud noville tirones sciunt , tempora adnotasse . Pace tanti viri dictum
sit, verba, duphcato puerorum urbanorum curriculo, -- ά τις apposita forte quis molestus assereret. Tab μα Latine aciem ,reque ex animo fert ipse Corsinius: vocula ipsius in versu penultimo turba omnem epigraphes sem 'tentiam, & Graece non exstat. Secundum epigramma ita versum est: ε
Severo, ct Herenniano consulibus ante diem V. idus Martias T. Flavius Zosmus , EFlavia Fortunata parentes filiis obsequentes candelabra cum lucernis, aras Di curarum
Ignoro, cur Corsinius de suo apposuerit fisiis vocem importunam ,&ma moris sententiae adversantissimam ; nam parentes se praedicant Dioscuris
obsequentes : ipse Nerti voti compotes , quod proxime tangit τημ Oi. Dioscurorum in casu patrio prorius α ροσδιδευσον est : & ΔΙΟΣΚΟΥΡ. extendas Διοσκου οις, queis eas res sacras dedicarunt ZOsimus,&Fortunata. ΑΥΘΥΣ resulam 'terum ab lexicis petitum e Ii : ipse verti, groxias agenres, quoad sententiam aurioris epigrammatis ; Sc sane Micsaepe est vicis , Ilicet lexi eographi id non adnotarint, ecce tibi omnium. Scriptorum princeps Homerus Il. η v. αίεις προσέειπε -is Α'θηνη , atque omnes vertunt , vicissm πνοχψις Minerva οῦ reliquos vatis locos bene multos tutemet scruteris ; itaque in marmore eam Voculam reddas remunerationis ergo, stye quod idem est, gratias VcVres. Brevi admodum luce in bina epigrammata suffusa, atque abstersis, quae in
336쪽
in Corsiniano interpretamento importuna visa sunt, restat , ut de Eumelo Deo Neapolitanorum, quem a duobus saxis nam sumus,& Statius etiam servavit, pauca adjiciam, licet nomen sit obscuritatis plenum . Id
unum temper miratus. sum exteros, ac mostrates Scriptores, etiam erectissimae eruditionis sunt, veluti iuuetochius, edixisse Eumelum nati se Parthenopes parentem. inquit enim pag. I , col. r. Alii enim Eumelidae vocabantur , ab Eugneis patre Parthenopes ira dicti' verum unde id tractum sit, ignotum sane est, neque aliam originem hujus rumusculi qum IM , quam quod ita a s , atque pater eorum auribus insonuit . Haud inficior Lasenam in Gymn. p. Eoa. id etiam pernegasse , sed in grandius peccatum incurrit , duin Eumelum eundem facit , ac Phalerum , nixus verbis Apollonii Argonauta lib. t. v. Vs. εὐμπιλ- π Φάληρο, sed sat obliviosus haud advertit tum aliter scribi Esquλλ, ac Eυμ 's, tum vocem illam esse προσθι τόν cujuscumque sutissimi ducis ab hasta, eo quod καλως τν μέλἰρ χρωται, ut notant Graeculi, & schesias lae ; hinc Homerus Od. γ. v. oo. vocat Pisistratum 4 μαελ iis, quam pluresque heroas; verum eam serιν Eridam esse reor, ut sexcentae sunt in Hom. Sc 'ducendam an ab εἶ, bene, & N F, completus. Cur Nymphas Μελὶς vocet Hesiodus Theog. v. i 87. & Μελωσας Ῥorphyrius in quaest. Homeric. p. 63. Q. AE Steph. explicat Gericus in Hesia. ibid. deducitque vocabula ψαι Μελἱra ab m Μrbo tri rasa, nempe aviniae plena , live peffectae e vides igitur talem ne suisse Graecis voces mutuari ab M u . Cum igitur
monumentis veterum prorsus deseramur, quinam fuerit hic Eumelus, risum ciet sane, qui hunc heroem Parthenopes parentem tueri velit. Et perdiu novi Statium nos ratem in causa fuisse , ut Scriptores hi universi μῆ- m x Parthenopen fecerint, etenim in his pro urbe nostra
honestissimis versibus se hujus Sirenis patrem certo deprehendit se dejerant
Dii Patrii , quos auguriis super aequora magnis Liritis ad Ausonium devolt Abantia elassis: Tu ductor populi longe emigrantis solio,
Cuius adhue -Iucrem laeva cervice sedentem
Respiciens blande felix Eumelis adorare. Tuque Actaea Ceres, cursu cui semper anhelo Votimam taciti quassamus 'lampada insae et Et vos Undaridae, quos non horrenda L curgi era, umbrosaeque magis coluere Terapnae: Hos cum plebe sua patrii se ate Penates. Data fide omnes cujuscumque nominis interpretes edixerunt Eumel in esse Parthenopen ita appellatam ab Eumelo patre ; atque fingere oportet Papinium descripsisse statuas binas, Apollinis unam in sinistro humero e lum tum habentis , alteram Sirenis nostrae ipsum respicientis, atque ad
Nntis; quod quantum sit a poetae verbis alienum, nunc accipies , iique I i i i ve
337쪽
sis LIB. IL CARUL PARS II. DE FRATRI Is
versus priscam lucem, quam commentariorum moles pressit occultavitque, acquirent. Itaque in Statio Eumelis est ipsa fratria Eumelis, quo teneo etiam ex superioribus saxis, nempe Lumelidae fratores, ut dictum est; quod aperte ex poeta colligitur οῦ etenim cum Menecrates Neapolitanus alterum filium procreasset, Statius eo in carmine fratriae Deos precatur, ut illum incolumem servent, principem Deum Apollinem ab Euboea colum. ha duce advectum, summaque religione ab Eumelidarum fratoribus cultum; inde Cererem, cujus Statius se dicit mystam . timum Dioscuros, quos majori obsequio iidem statores pros 'bamus, quam Taygetae, Sca erapnae. Quis isitur posthac contendat Papinium de Sirene Lumeside
locutum ab Eumelo tarente nomen adepta 8 & quem non pigeat ac pudeat tot nostrates, exterosque doctissimos viros ea de se tot membranas consumpsi ite 8 Quis autem fuerit hic Eumelus , quem Deum suum fecit haec Neapolitana regio, divinet quivis non es', cuni tot heroas hujus nominis commendet antiquitas: id unum mea intererat avitum eri orem ab civium meorum animis determe, Hunctum fuisse Parthenopes Drentem: neque quis eam divinationem inrer, cum monumentis ea reamus, sicuti haud noscere satis sumus', a quonam ariso vocitata sit fratria Arissaeorum, qua de paullo inferne II. At contra civibus meis sat gratulor, quod Eumelidarum situm, sive regionem certam in nostra urbe nactus sum, L adhuc reliquiae non exbsuae visuntur; & gratiae habendae Statio, qui in laudatis versibus & se
triae nomen, & Deos in ea indigetes, & ιγλω,ο ς servavit. Itaque non exiguo uctis spatio, situque honestissimo omnium Eumelidarum δῆμ concludebatur, ut ex dicendis dignosces, sed certos fines ne a me exs ctes; id sane exploratum habem in eos principem urbis regionem occup'ue, scilicet ubi nunc Campana triciorum curia est, Pontificale templum, locus omnis prope D. Laurentii, ac D. Paulli, usque ad sacerdotum aedes, quos Cruci seros vocitamus, & plurimum finitimarum. viarum, atque domorum
usque ad Divi Ianuarii ad diaconiam. Porro Eumelidas constat hoc urbis sp tium occupasse , cum lapides inibi repertos legamus , Sc cippus Flaviorum, de quo multa superne, adhuc invisatur sacerdotum Cruciferorum, iratissimus dicam, coquinaria pinguedine sordidus, quorum aedes, & templum inter Datriae ambitum concludebantur is Sed testis vehemens est Papinius Statius moολιτης, qui in recitatis versibus non solummodo hanc regionem vocat Eumelida , sed & templa enunciat, & Deos Apollinem scilicet, Cererem, & Dioscuros, quorum adhuc grandia rudera, vel vestigia sat indubia hic relicta sunt . Quod attinet aa Apollinem, sive Solem, eius templum in princi' hujus fratriae situ erectum oportuit, cum huic numini, majestatique devotii limos Neapolitanos fuisse quotquot vis monumenta docent, & primus omnium is Statius Apollinis signum describit cum columba, quae in laeva sedebat cem
vice ; inde laudat Eumelidas tanta tutela felicissimos, & vicissim eosdem obsequentissimos: Tu
338쪽
Tu ductoν populi longe emigrantis, Apollo
Cuius adhuc volucrem laeυa cervice sedentem Respiciens blande selis Eumelis adoreat. Ne dubites, quin respicere peraeque sit, ac obsequi etiam ab Latinae linguae thesauro tenes. Praeterea idipsum pressus statuam , quod via omnium celebratissima, quae ad ingens iudiciarium forum ducit, adhuc- , ni via Solis audit, atque hoc nomine ab nostratibus Scriptoribus salut tur, praeiertim ea pars, quae prope est S.Ianuarii columnam elegantis-s me exornatam. Labor eli divinandi, quonam certo Eumelidarum regionis loco Solis, sive Apollinis templum erexere veteres cives; ipse bonis Conjecturis sulcior, si pronuntiem suilla, ubi nune visitur illud admirandae
molis ab regum Andegavensium munificentia exstructum ς estque sedes Neapolitanorum Pontificum; etenim certum est princeps hoc Christi an rum templum ex ingentibus alterius aedificii reliquiis compactum ei se; etenim innumeris, & antiquis e marmore columnis undique fulcitur , licet sub tectorio opere nunc latitent; & hinae illae nobiliores, ac grandiores, quarum una nuper laudata proxime Solis viam' aeneam D. Ianuarii statuam regit, altera ad Divi Paulli transvecta adhuc jacet muro tecta, atrium decorabant; pariles in vicinarum aedium rundamentis veluti consepultasse vidit se majores nostri scripsere. Itaque Apollinis templum ab septentrione ad meridiem extendebatur , quo aditus illustrem Solis viam celebrantibus facile pateret. Porro, ut firmem inibi revera templum Solis excitatum , praesto mihi est earissimum monumentum ; introeas rogo hoc nostrum Metropolitanum templum, Sc in sacello, ubi sanctiss. Eucharistiae Sacramentum decentissime servatur, in pariete post aram invises sat vetustam tabulam octonos circiter pedes altam, quaternos latam, in qua grandior Servatoris Christi
domini imago depicta est ad majestatem sedentis, librum sinistra regentis bipatentem , in quo legere est, EGO SvM LUX MUNDI, atque, quod omnibus mirum futurum est , ipse ambobus pedibus ingentem Solis rubentis discum conculcat premitque . Quis ex hac insolenti peraeque , ac veneranda imagine nou ilatim colliget 3so. plus minus abhinc annis , quando depicta est, vividam fuisse famam, hoc princeps templum Apollini sacrum, sive Soli, conversum a Christianis, ut moris erat, in verum Cultum, atque θεραπήοω humani generis luminis, Solisque justitiae Chri- si domini ρ quare hujus astri grandem icona, ut quod factum fuerat, exprimerent, pedibus ejus premendam apposuerunt: & hanc pingendi Servatoris in hoc templo rationem vetustissimam fateamur oportet; nam in summae antiquitatis membranis, & lapidibus litteratis haec pictura veteris Salυ roris salutatur, uti sacellum ipsum; vide quot pagellas de hac posteris admiranda icone implevit Mazochius de Eccles Neapol. pag. Is 2. &c. Vide etiam p. 378.&c. cui facile quisque indulget, ab tanto viro pacem posco, si eam exemplar faciat, non autographum, ad id enim urgebat causa, cujusm
339쪽
LIRIL CARVL PARS II. DE FRATRIIs
agit patrocinium . Unum me angit virum maximum, a quo praeclara usque exspectinda sunt, de Sole, quem pedibus terit imago isthaee jam πι-υθρυλσ- , postquam tanta susque deque aggessit , nihil omnino eo mentatum ene , quod astrum si vidisset, tabulam πραποτυπον esse pronum tiasset, nam alibi similem haud reperire est ; quis enim fingere audeat Servatorem nostrum, qui Solis nomine in sanctis libris pluries salutatur, tam illustre symbolum pedibus conculcantem p repetas rogo , quae a linpag.297. praπlari marmoris occasionein nacto, in quo ter Christus Sol dicitur, adnotata sunt. Porro haud scib, an vendibilius hujus rarissimae tabulae interpretamentum vestiges ; quod si Archiepiscopi harum sacrarum vetustatum amantissimi animo seuerit, rogatum vellem, ut quantivis pretii picturam honestiori loco appendi, reficique jubeat, nam quasdam paristes ob aevitatem exesas indolescimus, quo & Neapolitanae superstitionis
aeque, ac pietatis reliquiae posteris commendentur, ac exteri admirentur.
v. Haec quoad Apollinis, sive Solis templum in Eumelidarum fratriar
pauca addam de sacra Cereris aede, nam exigua monumenta supersunt, quanquam Deam Neapolitani hujus regionis coluissent devotissimi, ac sollemnibus ceremoniis honestassent, ut ex Statii laudatis versibus docemur: Tuque Actaea Ceres, eursu cui semper. anhelo
Vot am taetri quassamus lampada mursae. Cur vocetur haec ma a poeta Actaea live Atriea dictum est pag. soa. habes etiam pag. 4 i5. haud loqui Papinium de cursu lampadico , sed de
sollemni sacrificiorum genere a Sacerdotibus celebrato , ne te locum a dire pigeat. Gratiae multum habemus Capacio, qui quasdam servavit rae liquias, nempe longiusculum Neapolitanum marmor Graecanicum, Πλου γ εἱας ἱερώας Δηαητώ -Plurogeniae sacerdoris Cereris legis rae: meminit & bina anaglypta ex marmore, quorum unum adhuc exstat
prope scalas aedium principum Colubranensium , in quo & Proserpinae r ptum, Sc Cererem filiam conquirentem scalptam vides , & ipse inpactus schema aflabre expressum inclidi curavit pas. at 3. Plutogeniae cippum in extremo hujus lib. cap. revisam . Licet obscurum sit , ubi hujus regionis Eumelidae templum Cereri excitari hi, haud inpario p. ai 8. obsistendum reor, quin suerit, ubi nunc visitur elegantissimum illud S.Gregorii Armeni, Capaeli tempestate conditum, in cujus sim damentis parietes , statuas, &pavimentum aevetusti templi reperta asserit pag. 2I8. atque non hinc princul marmor Plutogeniae Cereris Sacerdotis a fixum etiam tradit pag.a I s. Castorum templo in hac regione nihil est evidentius , egregiis, ac ' ingentibus reliquiis adhucdum exstantibus ex ampla elegantique portici,
quae an. 1688. vi terrae . motus μllapsa est et hinas coli iras Grinthii operis erectas cernimus altitudine palm. Neap. circ. 3 s. una cum capitul , quod NIm. est cum basi, quae duorum; Deorum mirum grandiora mammorea signa, licet quoad bonam partem mutila, praeter epigraphen, quam nostrates, eaterique Scriptores servarunt:
340쪽
NEAPOLIT SINGILLATIM. ΕΥΜΗΛΕΙΔΑΙ.
ΤIBEpIΟΣ IOTΛΙΟΣ . ΤΑΡΣΟΣ. ΔΙΟΣΚΟΥ ΙΣ ΚΑΙ .mI ΠΟΛΕΙ . TONNAON. ΚΑΙ . TA. EN. Tm. NAΩΙ Π AmN . ΣEBA OT . ΑΠ ΟΘΕPΟΣ. ΚΑΙ . ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ MNTEΛΕΣΑΣ . ΕΚ . ΤΩN. DIΩN ΚΑΘΙΕΡΩΣENHanc Latinam dedi pag. o. etiam de aetate marmoris contra ceterorum sententiam dictum est ρ. 46q. Illud THΙ ΠΟΛΕΙ a me inibi versum est Parthenopae, constat enim urbes Θεοτπn donatas , eisque erecta templa ;& Palladius tom. pag. 8. qui. anaglypti marmorei figuras , licet suωbscure delineatas servavit, quae in tympano visebantur exhibet Deam supra basim, atque in dextra, sinistraque, qui victimas mamndas serunt. Quae de hujus tympani scalptura asserunt Capacius pag. 2I9. & Gruterus 98. 7. nihili ducas contra tanti architecti auctoritatem. Cujus Augusti fuerit libemtus Pelagon, ignoratur orare miratus sum Gruterum allevisse in adnotatiuncula suisse hunc Pelagonem Neronis spadonem, de quo Tac. lib. I . cap. sq. Paullo superius p.6I3. allata sunt, quae ex Flavia gente quidam in hoc templo munificentissime dedicarunt. Demum tanta religione constat b, gam horum pugilum Deorum prosecutos Neapolitanos, ut etiam nummos cum eorum equestri imagine percusserint, quos habes in Capae. pag. 2IS. His prolixiori sermone expensis, jure mihi initio dictum est Eumelidarum , & fratriam omnium primam suisse, cum de ea non una scripta marmora relicta sint, queis addas Deum patrium Eumelum petaetustum Neapolitanorum: vides hic cestam Parthenopen, quae urbem fundaverat, R Solem, sive Apollinem, qui primas colonias numine suo rexerat, quique peregrino, atque honestiss. nomine Hebo salutabatur, quo de non poenitenda in ima hujus cap. cera adjiciam; & Cererem Atticam, cujus Deae tacitam religionem Athenienses extremi Grauorum Neapolim advecti intulerunt; demum Castoras in maritimis plerumque urbidus famosos. Sed - magis urgent, ut credam hanc fratriae πρωτώρω, hodiernus nostrae urinbis situs, ac reliquiae bene multae; etenim in hac regione cernere est adhuc templum metropolitanum Salvatoris veteris nomine, & pictam tabulam avi
huc exstantem Apollini, sive Soli ab Christianis oppositam; imo & stemma ipsum urbis, cujus areae magna pars rubra est pro Solis symbolo. Hic etiam, nempe juxta S. Laurentii , erecta elefans domus est, ubi a patriciis pro
reipublicae negotiis expediendis comitia celebrantur: curiam Campanam ceteris antiquiorem, imo familiarum aedificia, quae majorem aetatem prae-djeant: ingentia ruὸera ex latericio opere , quae adhucdum audiunt amsic lis : addas inibi repertum colossicon signum equi ex aere omnibus admirandum, cujus caput in aedibus principis Colubranensium etiam nunc invisitur; columnas atrii Dioscurorum, eorumque statuas, ut mittam cetera.
. Quae omnia cum hanc regionem , partem urbis principem , & spectati Dsmam reddant, haud negandum , quin id decoris majoribus priscae aevitatis acceptum reserendum sit. In civium meorum commoda peccarem,
si non adverterem inter Eumelidas vixisse Statium, nam sacerdotem C