Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

341쪽

sio LIB. IL CAP. VL PARS II. DE FRATRI Is

reris se dicit, necnon Menecratem Pollii Surrentini generum , O ius familiae largum nitorem commendat ipse Statius , vocatque in praefat. lib.

4. Silv. municipem suum . Demum in mentem revoces ex iis , quae de

iratoribus Eumelidarum protuli , palam esse eos sacrarum plorum, & mysteriorum administros fuisse, nam in binis lapidibus , ubi vox e PHTOPEΣ scalpta est, iisdem statuae Deorum, Eumeli,& Diolcurorum, arae, candelabra, & id genus sacra supellex comendantur, nec eos circa res profanas occupatos leges, quod etiam ex sequentibus fratriarum nominibus melius firmabitur.

Ab uno hoc saxo Artemisios novimus, qui sicuti Eumelidae . Apollinis ,

sive Solis cultui se addixere principes totius urbis φρόπρες, ita Artemi sit Dianae, sive Lunae, ouae illustri nomine, ac peregrino Artemis ubique gentium salutata est , sacrificia, ae reliqua religionis opera praestabant οῦ quam ardenti studio Neapolitani astra , & Chaldaicam artem amarint , ea enim etiam in vasculis atramentariis assigebant, in extremo hujtis libri cap. uberrime aecipies. Pauca mihi hic apponenda de hujus L. Creperei Proculi cos.& procos Iliensium, sive Sarὸiniae epigraphe, etenim luperne pagellas senas nempe ab si ρ. usque ad s24. implevi, In queis labore non poenitendo ipsum in consulum albo a me repertum ostendi adversus virum summum Mazochium , qua Proculum hunc cos. sun tum dixit, & vocem IAION omnino reticuit; adjectum etiam est, cur C Mcius male exscripserit ΚαΠEPΛION pro ΚPEIIEPAION tutatusque sumtum Reinesium ab Marochio inertissimae oblivionis arcessitum tum Ne politanos , qui hanc vocem amarunt pro elegantiori ΚΡΕΓIEPHrim , --gatum te volo, ut isthaec omnia nunc satis opportuna raras , PMumque otii teras. Reliquum mihi unum est , ut adverta Proculum , eo quod. de Artemisiorum φρμορα egregie meritus est, jure se ut tum, δc statuam, aut hanc lapidis litterati memoriam ab hoc ιερατκω corpore honestatum; sollemne enim tunc erat hanc sacram κοινονιαν, vel etiam Deoss

342쪽

Deos, quos hi curabant, benefactis prosequi, vide Eumelidarum saxum pag.6ia.& quos lapides in sequentibus fratriis apponimus . Praetem ea scimus Ne olitanos Artemidem insani religione coluisse, cum in hanc Deam obsequentissimi animi signum tot nummos flaverint loquentes

APTEMIΣ, ex quibus unum argenteum exscripsit Capacius pag. 2II. ScGoletius ad denos usque retulit , in queis cernere est Vel omnem vocem APTEMIΣ, vel mancam A . quare tandem novimus. cur in bene multis antia uis nostratibus nummis caput muliebre capillis ad 'elegantissimum cultum compositis culam, scilicet ut Artemidos majestati ac numini devoti illimos se praestarent; neque caput illud Parthenopen credas,

ut vulgus o. χωολογωπ nostrorum ratus est. iAntequam de hujus fratriae in urbe nόstra situ mihi sermo sit quaedam de nominis Αρπμις erymo delitanda; siquidem quotquot eruditissimi viri de εθνικν theologia quaesitissima scripserunt, nil prorsus ab eisdem de voce A, ire dictum est , at contra ce Astarte , & Hecate, ceterisque Deae nominibus ad miraculum docta commentatos scimus, vide Huetii Dem. Evang. pr. q. c. Io. n. 3. & Clericum in Hesiod. Theog. in v. II. ut Lilium Gyrat dum, Bochartum; Se Bani erum taceam, quorum loca ex indicibus habes; quam vocem Artemis ab hoc miro silentio atque oblivione διὰ vindicare mihi in animo est , ut de nostratibus Artemisiis statoribus quid merear ;& nemo mihi prohibeat, quominus de πάπι Mazochio hic jure conquerar , qui me an hoc onere levare unus quivisset, verum id solummodo in diatriba de Fratr. adscripsit, A

a Diana nonaeu inυenerunt , neque de etymo , eorumque situ quid curavit; quae ambo ab tanto viro expetebant cives . Neque etiam Corfinio, quem tanti facio, parcam, qui inter Graecorum festa haud adnumeravit Artemisa to. 2. inst. Att. p. 3o8. adeo parvi curata sunt, quae tamen Potterus to. I. pag. 393. Archaeolog. adscripterat. Principio te commeminisse jubeo inter sexcenta Dianae , sive Lunae nomina, illud Artemis omnium augustius, atque antiquius audire, etenim vatum parens maximus Homerus ubique suarum Iliad.& Odyss. hoc uno nomine Deam salutat, neque unquam, aut Phoeben, aut Hecaten , aut Isida, &c. appellat, imo tot προσθε χῖς eam exornat , ut nullum numen magis, & non semel iis binos complet versus, Il. v. 7o. ' H αν δ' οἰκτων , κελαδεπη,

Abutar hic Drumper indulgentia tua legentis , quo loquendi Homericam κνυ η admireris, qui dicit Solem, Artemidos fratrem, E κατον, econtrario tanti vatis nepotes Lunam dixere Eκλην' concors apprime est Homero Isaias, qui Apollinem ά σενιαως vocat rari, unde ααDH E κατ',& hac de voce Ioan. Clericus in Hesiod. Theog. v. 3 Ii. ingentes turbas ciet, miscetque omnia, cum res sat plana, S: aequa sit , imo in tam brevi Vocula non unam immutat litteram , ita ut ex D , sive an confingat

343쪽

LIB. II. CAP. VI. PARS II. DE FRATRIIS

canicae Eκατη respondeat . verum eum m Nnn , sive diem re valeat un'

quis in animum inducat, ut Luna Hecate dicatur, quod una sit, obn menciaturam scilicet γροικα μην; ceterum ne dubites, quin in Isaia Mn. sit Apollo, nam paucis post verbis vides taci , , Luna , qua vox etiam Homerica est Il. ψ. v. 4ss. Itaque hujus prophetae vers. XI. cap. 63. jure verti posset: Et υοs, qui dereliqui iis Dominum, o obliti cstis montem Ductum meum , merentes Apollini mensam , ct coaee vantes Lunae libamina ; etenim in hoc cap. Isaias idololatriam Hebraeis objectat: Hieronymus interpretatus est: Qui ponitis Fortunae mensam, σιibatis super eam. Septuaginta viri transfudere, Emιμαζοims τυ ὀαἰαον' τραπεζου , τῆ κέρασμα. Hunc prophetae versum grandi commentariorum strue onerarunt doctissimi quique interpretes, quos adeas: nemo unus pro voce rari ad Homericum E κοον digitum intendit; interea vides, quantam lucem ab tanto vate in dies mutuamur . Porro ,

quoniam apud Hebraeorum antiquissimos υ , sive 'an sit felicitas , Sc elicitatem inducens, vid. Genes. go. v. xI. apposite id nominis Soli datum est, qui illam fraeeeteris inris hominibus abunde impertit: & poetae praesertim officii huic astrorum principi tribuunt , hinc Hom. vocat Od. ia. U. 2sq. 8c in hym. a. v. II. Callim. in hym. 8ο δρομιον, & - Πῆ ' Orpheus ολβιοδώτην & nil frequentius est in ceteris vatibus, quam Α ὀμων, &-ειοδώπι, γρἐσβιος , ζωογονος, viralis, ὀλβιοεργός, λυ μονου, σώτ. , ζώώδρα, quam ἀρωγός, κ. τ. quare Graeculos derideas, qui I in interpretantur, unge iaculans. Sed ad

Artemin redeundum, unde Homerus me abstraxerat.

Si igitur hic divinus vates ex tot Dianae nominibus Artemin selegerit, haud quis mihi intercedet, quominus prae reliquis sit augustius , Scuniversi Neapolitanos commendent, qui utpote obtine κώ- οι, unam ex suis fratriis Artemisiorum dixerint potius, ceteris tot Dianae nominibus posthabitis. Elyma hujus vocis Artemis, etiam apud Graecorum vetustissimos,

uti est Plato, Strabo, & inter Latinos Macrobius, adeo deridicula sunt, ut de his inaniis ceram piget implere capacem, ea collegit Lilius Gyraldus , quem si tibi pectus patiens est, adeas in syntasm. de Diada. Itaque, ut dictum

est, cum doctissimi quique ρηm Artemis parum curarint, ejus veriloquio adhuc destituimur, quod vel tyro statim traheret ab M u ri, magus, genethliacus, sive is, qui astris studet, eamque artem profitetur, 'uae tissimum ab Luna, sue ab Artemide pendet; hinc Gen. 4 I. 8. dicitur Pharao vocasse α=rix caeriri N , omnes Virologos ri. Nil igitur dubii est, quin ceteris Dianae nominibus Αρπιμις antiquius, & pintius sit, tum quia Homerum id unum amasse palam est, tum quia pe vetustis Hebraeorum membranis vocem illitam vides. Et quis posthac mecum non iratus vivat Seldeno πάνυ, qui in opere de Diis Syris ne Vocem quidem Artemis, neque rarum commeminit λ In ast Apost. cap.

344쪽

Io. non semel reperire est nomen A nuις, sed nil de etymo a doetissimis viris, licet plurima de Dea apposita sint in adnotationibus. VII. Scio cordi futurum Neapolitanis novisse, qua in urbis regione degerint hi Artemisit , & quid reliquiarum hujus templi Dianae superiit , quod horum statorum curae commissum erat. Sane non longe viarum dises iandam dicas sacram huic Deae redem ab ea , quae Apollini erat ;quare insignia vestigia servamus : siquidem non modo stemmatis civitatis bini colores ad Solem , 8c Lunam spectant , sed etiam adhuc audimus viam illam, quae Solis dicitur, vid. sup. pag. 636. initium sumere ab

nomine Lunae, quod etiam testatur Capacius pag. 2I2. Solis , O Lunae sinus numina in antiqua Neapolitana religisne adhuc victis oriendit, qui ea nomina retinet: obsiture se habet Capacius, sed clarior honus Car lus Celanus noster, qui rer. Neap. tom. I. viam Lunae eam esse adstruit, cuae prope Sanctae Mariae majoris templum est: imo ipsam viam a proximo hoc templo id nomen accipere; atque ipse Celanus, dum illud se vivo, ac vidente, ea , quam cernimus, magnificentia, aedificabatur, docet in fundamentis rudera non pauca reperta esse aperte praestantia illud fuit se Dianae sacrum; cui viro hac in re danda tides rest, dum id adstruit non ex divinatione, uti suus est mos, sed ex reliquiis, ctuarum Ulvi se praedicat;& quidem adhucdum in novo templo fragmina visuntur ingentis, ac antiquissimi , interque cetera affabre elaboratum grandis columnae capitulum, quod baptisterii basis est. Addas Christianos sicuti templum Apollinis, sive Solis Christo Servatori, ita illud Dianae, sive Lunae virgini Mariae dedicasse; atque propterea dicitur γα oris, quod prae omnibus antiquius tantae matri consecratum est, nam quisque novit, major peraeque esse, ac antiquior . Demum ut firmem fratoris Artemilios huic templo Dianae addietos, teneo a Capacio Hist.Neap. pag. s. cujus ingenuitatis plena verba carissima mihi sunt, supernum lapidem ab Artemisis statoribus Crepere-jo Proculo, suo GκγΘη erectum servari ab ejusdem templi Sacerdotibus: Artemisorum in aedibus Hippolu tae Rura erat memoria, quae ad Sace dotes Theatinos D. Mariae maioris templum incolentes devenit ἰ obsecraυi eos, ut relictam ex marmore tabellam publice collocarent , ne tot mο- numenta aedificiis concinnandis simul perirent: verum irrita Capacit vota suisse scias, nam tanti pretii lapis sortasse in frusta concisus pro cementis dejectus est. Atque haec de Artemisiorum fratria.

VIII. De. etymo huius δηροι, quod cudit MaZochius, vid. pag. seq. 62 Horum Aristaeorum nomenclaturam novimus ex sequenti omnium elegantissimo , ac plurimorum versuum cujus initium servavit Capacius pag.238. Gruterus omne protulit p. 12 s. sed adeo misere affectum, accitum, & erroribus squallidum, ut conqueratur Gruterus i pie frustra ei medicam manum apponi polle: etenim posterioris aevi homines , Graeca-Κkkk nica-

345쪽

ό24 LIB. II. CAP. VI. PARS II. DE FRATRIIS

nicarum litterarum pestis barbarico ritu lapidem ad quatuor principes partes late pertusum, quare bona pars elementorum praeter aliam labem detrita est, in parieti obversum affixere quaternis clavis atque in postica inficeta quaedam Latiaria verba scalpsere. Quare apponam marmoris epigraphen prius tot mendis horridam, atque hirtam, deinde iisdem majoribus litteris a me restitutam, quo facilius dignoscatur, quae adhibita est medela tempestiva quidem , nec suspecta.

simi viri veluti revixit ingenitam, veteremque vim indepta. Rogaris, ut adve

346쪽

NEAPOLIT. SINGILLATIM. ΑΡΙΣTA IOI. clas

tas me nihil verborum de mea penu apposuisse, sed quae depravata, vel mendosissime scripta in nitorem integritatemque dumtaxat restituisse; more He culanensium Regiorum Statuariorum, qui diffracta veterum signorum mem-hra, atque disjecia non aliunde adjiciunt, sed frusta loco suo reponunt instaurantque. Scio quosdam moleste in me se gesturos, quod in verborum meis dela mihi indulserim, & quae fortasse marmor non dixerat, adjecerim; illos valere jubeo, cum ad eos provocandum sit, qui Graecas res diu versarint.

347쪽

626 LIB. II. CAP. VI. PARS II. DE FRATRIIS

tim Graeca Latinis respondentia percipiantur . Piget me consequi haud qui viile in his minusculis elementis aequalia versuum spatia , quo quadratam veterem , ac elegantem speciem praesesertant, quam in majoribus intueris; quare si antiqua συαμετωρ tum Graece, tum Latine careant, ch racterum disparilitati id triduas. οἰ- ποῦ Α Φ --ἡπερ Ουαλερίας

Sub insone a si sis decretum pro Valeria

Musa ipsus mereo . Ne ius potesatemve haben-ro fretarchus , mu chalcouet , aut phrontissa , aut cetae , - alius quis fratris Aripaeorum jacriscium,s-- - δεο eraddere extra satos dies:

π ne mille S' ducentos denarios mutuantor qu mis obtentu . Denarios ducentos quinauaesenta ab republica ne potesus esto fretarebo , aut chalcoloris , aut phrou-

risae, aur dioeceris , aut alii cuivis fratris Arisaeortina

348쪽

ro fratori pro his praetextibus accipere , nequc fides dator e s vero quis mutuum dex alii se rori Marrbeensum , dator fides , s placeto Mamrbeensibus , scur secundum fretarchi , o calchologorum scita rG' .runc alia oeconomia ab iis, suae acta gestaque funr, esto. Is Nummos autem , qui mutuos iare optant , conferunto die septima menss pantheonis incipientis ad Marineenses, cum frequentes snx: decernito fratria , quid υelit mutuum accipere ἰita tune esto alia oeconomia sngulis au-nis ἰ atque diebus sacri scio addictis facrificantes coe-2o nanto . Valeria musa dato , quod in chirographo striptum decretum es ab uniυersse obnoxii sent fretarchus, aut chalcologi , aur ρbrantissa aut dioeceta omuibus feneratoribus, qui ab fratria electi non sunt. Si vero quid eou-rra Me supeme scita fretarchus , aut Malcol

2 I gi, aut phrontisa, aut dioecetae, aut mutuum accipientes, aut alius quis fecerit , damnas eso , decernentibus fratoribus , auenti denariis .... gentis haec es praπis. Vides igitur marmor decretum ψηφισααὶ continere , quo cavetur, ne Aristaeorum fratria sacrificia , vel coenas praeter jam statutas & sollemnes adjiciat: neque senore accipiat vel majorem vim nummorum ab exteris, vel minorem ab civibus quocumque obtentu ac nomine; atque haec prima decreti pars: altera e contrario fratoribus Agarrheensium sinit poste senebrem accipere pecuniam , verum si omnium statorum adsensus adstipuletur, jubetque nummos feneratores ferre ad Agarrheeum, summa que esse accipiendam senore, quam Datores ipsi definiant, nova oeconomia, sive meliori rerum dispensatione inducta quotannis . Terito edicitur , ut ab Ualeria Musa ea senebris pecunia accipiatur secundum chir raphum,& totius fratriae Agarrheentis auctoritatem , & fratriae praefecti obnoxiisnt feneratoribus ab fratria minime constitutis e demum poena decretorum omnium ritu indicitur , si quis contra secerit. Et quis non mirabitur Gruterum de saxi interpretamento desperasse, imo classi Diis dedica. rum adnumerasse, cum inter seriem decretorum adcenseri oportuisset λLaudat sane hoc marmor Marachius in Eccl. Neap. p. I . col. 2. utinam etiam illud restituendo operam suam navasset, cuia maxime intererat, ciuem scio in mutilis , atque prave exscriptis monumentis αdipum mn, sane de Neapolitanis fratriis mirificentius meruisset. Hoc certe te lavit Vandalius in laudata saepius Dillert. pago 3ς. verum oppido paucis r si tutis facilioribus versibus, reliquos tanquam syrtim aufugit. Ante Uandalium etiam magnus Salmasus ad jus Attic. pag. I s. quae ceteri verba

aucupati sunt , solummodo operi suo illevit ; qui si omnia legisset , inibique tam exactum fenoris negotium invisisset , in tot de ruris a se

349쪽

LIB. II. CAP. VI. PARS II. DE FRATRII s

618 consectis operibus saltem meminisset . Non obliviscar litteratorum principem Ios Scaligerum ad idem saxum in opere de emend. temp. p.447. prinvocare pro fratriarum, vel fatriarum orthographia: qui & pag. ψ 8. appellat tabulam hanc Iuctilentam , sed sententiam, ac medelam nil pensi secit. Possem sane non pauca adnotarε pro hujus Neapolit narum fratriarum illustratione, sed longe aberrarem, civibus prae me in senebri hoc negotio doctioribus uberem segetem satis mihi sit proposuisse, qui in lucem ingens id decretum traxerim. Quae me propius contingunt, sunt ea, quae ex hoc sententiam meam firmant, scilicet φρατυας collegia fuisse ιερατκα, quoa clarissime dignoscimus, cum in eo non semel atque iterum s crificiorum , & rerum divinarum sit mentio: ipsaque denariorum paucitas, quos senore quaerebat Aristaeorum fratria, palam praestat φρατορας exstitisse numero exiguos, triginta scilicet, ut superne definire visum est . nomina prae terea quatuor ministrorum hujus parvae reipublicae partis didicimus, nimirum, in , , ποms G, διοικητεῖς, qui fratriae praeerat, qui Doram pecuniam exscriberes, qui Gus curam gereret, quique even

deret. Cur cautum sit, ut una Musa Agarrheensibus statoribus seneraretur, cogitent alii; fortasse, cum seminae pietatem venditent, minimas usuras ab iis sacrorum ministris Musa expetebat e vel potius credas , s nam

hie veniam do quidvis hariolandi,) Aristone sortasse demarcho rei p. Neap. vel melius principis sacerdotis, ut mox p. 6 3. dicam , munere fungente, conjugem ejus Valeriam sat locupletem, & frugalitatis plenam reliquis seneratoribus graviores usurae fructus expetentibus Agarrheenses antetulisse. Demum Neapolitanorum menses novimus, atque Attico more dies enumerandi, quod lummum veteris nostrae Graecanicae reip. decus exputes, uti a n

his dictum est p. so1. illud omne esset hic sat opportunum, ut relegeres, quo magis firmetur Neapolitanos meros Atticos fuisse , & Atheniensium minres etiam in tenui re sectari studuisse. Hujus consulti sermulam praeclare consectam vides, atque adeo Atticis elegantiis exuberare, ut simillimam dras iis, quas in veteribus oratoribus , & inter leges Atticas legimus: neque te turbet vox Latialis δειναρυα, cum enim Neapolitani fratores ab Romanis libertis, quorum vis plurima Neapolim animi gratia confluebat,)denarios senore /cciperent non sine publicis tabulis, quo nullus fraudi, aut contentionibus esset locus, etiam harbarorum vocabula inscribi passi sunt, quod factitari llemne suit ; ceterum quando in eodem est nominis ambiguitas, bonam vocem Graecanicam, τους χα ς scilicet, adhibitam vides. I x. Demum in hoc advertendum est Neapolitanos , licet

summo studio curarint, ut . in fenebri hoc negotio omnium iratorum consensus quaereretur, de usurarum modo nihil decrevisse Atheniensium leges& mores sectantes; Atticos enim licentiam omnem feneratoribus dedi illa con stat, ut, quas Vellent, usuras extorquerent; unicuique nota lex est, I Tἀτελον Am , ε, οποσον ἀν βουλητM . δαεόζα:ν , usurarum usus

esto,

350쪽

teream inesse in eodem nomen mensis , quod probe factum , cum apud Athenienses mos esset in fenore haberi rationem mensum ,πierum, nou vero anni Lunaris, aut Sotinis, ut inquit Palmerius, vide eundem miseling. p. qq. in adnotat. Adde etiam mentionem esse diei

septimae mensis Pantheonis, quare nostras hoc decretum longe commendatur; etenim ἐξ osalvi i at o valde laudat Hesiodus in ημεα. U. 77o. Πρῶ νε- , πτρας τr, ς ε 3AM , ἱερον ημαρ, Ty γαρ Α'πολλωνα 'wσάορα γείνατο Ληθώ in quos verius is haec adnotavit Io. Clericus: Idem es, ac πτελεσμLNν λαο v. 799. hoc ut, dies valde accommodus ad res gerendas, quod vidit etiam idem retrinus loco memorato. Porro cum septimum cujusvis

mensis diem, quo Apollo natus est, tanti secerint, vide Sel denum de jurinati & gent. l.3.c. I 7. & Spanhemium in Callimach. hym. in Delum v. 2s I.&Neapolitani principem sibi hoc numen destinarint, ut sust pag. 6 Io. &c. dictum est, haud mirum, si in ψηψἱσμα n legas eo die ob sollemnitatem semquentem fuisse fratriam, contractusque celebratos. Praeter haec bene multa quis ex tam longiori consulto ad veteres res Neaeolitanas illustrandas colligere satis esset, quod integrum civi x, exterisque relinquendum reor. Utinam Petitus Graece gnarissimus, vel Res elingi iis tanti pretii medelam secissent, nunc primas inter praeclaram legum Att. ageret. si excipias etymon hujus Neapolitani , nil praeterea adnotavit Marochius ὀ πάνυ in Eccl. Neap. p. I o. col. 2. quod an arrideat, exputent alii; extrahit enim ab A G, Mars, unde αρος , hinc A' σωοι , i. e. Martiales et venam tanti pace viri, ἀμέσως ab A m potius dicendi Α ρμοι. Ceterum Neapolitani hunc Deum nunquam coluisse scimus , 3c neque in nummis, neque in marmoribus aliquid vestigii superesse: at contra novimus ex Virgilio, Statio, Strabone, ut ceteros taceam, pacis artibus, &studiis litterarum, gymnasticis ludis,& ephebiacis otium omne impendisse, imo quidquid speciem helli, vel rixarum praeseserret, procul abhorruisses quare etiam sori jurgia sibi interdixere, ut canit idem Statius, Atuli rorabies, c. 8c plurium saeculorum selicitate arma minime eos tractasse legimus: tantum gratulabatur urbs nostra ubique gentium salutari Graeca, o-

xiosa, Se docta Neapolis; atoue ad id genus διοιγ' ἡν amplectendam huc Romanorum nobilissimi tot bellicis rebus deiunia confluetant: facessat igitur quisquis vocet Neapolitanos Martiales , praesertim dum α5K I tissimae est notionis, veluti apud Hom saepe mulier dicitur ἀρος φιδρο, &ta quare ob quamvis aliam animi, vel corporis virtutem haee fratria,&vocitari potuerint Α'εις ἰοι ' sicuti mox dicam de Που Ἀλε δας, altera nostrate Noe . , & ' vel ob vetustum 'heroem Arsi cognomento : & sortasse idcirco legimus quosdam hujus δή in viros hoc nomen affectasse, quare in hoc nostrate lapide legimus nomina Arisonis, 3c Arist. Quamnam urbis regionem habuerint Aristaei, prorsus ignoramus, cum

tam prolixo marmore, atque ex nomine ipso nihil determinatum, ac distia

라틴어 텍스트