Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

발행: 1756년

분량: 461페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

6oo LIB. LCARUL P.L FRATRIA NON PARS URBIS,

sapio, vertam: De orerenibus scripsit etiam Philochorus e necesse es frixoras eadem significatione accipere , ae orgeovas p pera lue igitur valere ait Philochorus vocem φρά ρας, ac ὀ γεῶνα etenim erant utrique κοινω- νἱx ιερατική, atque etiam ab lexicis habemus is δέχεσθα vocabulum esse grammaticorum, cum explicent, qua in lignificationis vi voces accipie1

da sint. In eundem lapidem impegere docti ilimi quique interpretes in

qui deinde fuerat imperator , eum cathedram erexiger stub Euphemio patriarcha CPno sacris rebus D eum quibusdam immiscebat e Euphemius autem minitabundus ei disit, aut eum Ecclesa, quam frequent har, sentiret, aut ne penitus in eam Othedram ascenderet ad imperitiores corrumpendos, oeci Salmasius ad jus Atti pag. 139. φρατριαε ν , sive φατναζειν transfudit , conventicula agebat: Κullerus app0suit, cum quibusdam coetus agitabat: ita etiam Tillemontius in Anastis imp. artir. in fin. u ne lassoit pas de tenir des agemmes tarticiuieres avecquetiues persones ' at contra hic φρα μαζω iacm notionis verbum uti οπια - ωἰ θων, teste Harpocratione; idque palam etiam ostendunt voces a t-σκLασας, & ψῆμα hoc επιλωνειν, quod omnes inverterunt ingredi, eum vel tirones interpretarentur ascendere, scit. in cathedram, quam paullo ante meminerat. Atque .adeo verum est vocabula φρολορες, οργεωνες, 3c θ ἰατοι, Sc quae inde enascuntur, προπικὰ esse vocabula, ut meminerim Theodoretum appellasse Christianos Κρος, θιασειας, 3c θιασπιας δε χθώας ' probe igitur imgitur apud Suidam καθέδρα/ κα-σκελιτας ἐφρα si ζω ' atque in Neapolitanis sacris monumentis jucunde saepe illitum intuemur quasdam nostrates κοινωνίας in Ecclesiasticis ministeriis φ τυά . Hinc nescio, cur do Risi,nius Marochius amaris masculae eloquentiae suae dicteriis vocem hanc , s crum Atticae πολι retas vestigium in plurimis eruditi operis de Eccl. Neap. pagellis undecunque vexet atque insectetur : tantoque horrori sunt summo viro Voces hae nostrates Fratantiae, Sc Fratanciarii ab Graecanico &hono semine enatae, ut ostendere multis adnitatur eas surripuisse Neapolitanos a monachorum coetu, qui passim fratres salutantur; veriam contra est, nam ubique gentium ambae ρmmis statamiae, & fratociarii audirentur , cum monachorum συς-- ubivis reperire sit ; attamen bina ea nomina solummodo Neapoli celebrantur , Sc in ceteris nostrae majoris Graeciae urbibus ejus nomenclaturae nec vola exstat, nec vestigium: quippe Strabo , & Varro aperte testantur πιν φρατροδε vocabulum Nea--litanos servare: & sane ubique tot nostrorum lapidum adhuc scalptum legimus; quare si verum amamus non a monachorum αἰδελ νοτητι, ted am priscis

322쪽

priscis Atticismi nostri reliquiis tracta ea vocabula dicamus ς praesertim,

cum Marachius multa aggerat, nullum vestigare valuit exemplum , quo ostenderet monachos vocitatos unquam esse fraranciarios . Verum missalaec faciamus, ne causae, quae mea nihil prorsus interest, patrocinari vudear ; satis superque mihi est pro notione vocum φραπυας, & φρατόρων inde detortas frarancias , & franiantiarios eme virorum σι Γημα in nostratibus antiquioribus , ac perillustribus Ecclesiis conflatum , quo rite sacris ceremoniis operentur ; quare servatum volventibus annis veterum illorum φρα- ων institutum ἱερατικον sui ministerii ; & tirones norunt Christianos saepe nomina , 8c ethnicorum munia non commutasse , sed inductis veris ritibus, ac sanctioribus mysteriis, consecrasse. v. Ne vero credas me adeo segnem p aut hospitem in patriis rebus, ut non extundere elaborarim aliquod monumentum Neapolitanum, quod reliquum nobis esset , quodque sententiae, quam tueor, grande pondus adderet, Sc praeseserret etiam φρ ορας nostrates sacrificiis, ceterisque rebus religiolis operam navasse: porro non iratis musis natum me sentio , cum ingens marmor Neapolitanum repererim apud Gruterum pag. I 23. & Ca cium p. 238. in quo saxo quanquam obscurissimo , ut e. stupido exscriptore in membranas translato inter cetera haec clare prostant: ΑΛ-

ΡΑΣ , κ. M alius uis ex Arisaeorum fratria sacrificium , o convivium celebri re debet secundum saturos dies , era. vides igitur etiam

Neapolitanorum φρη- ας devotos sacris iaciundis , uti eos , qui Athenis erant, ut constet in ambabus urbibus id muneris viros φιληρας obiisse, 3c solas res religiosas curat te: quare haud scio, an p'sthac mihi molestus quis intercedat verum fratriarum institutum me minime divinasse : vides etiam sacrificiis adjunctas epulas, uti tunc temporis sollemne erat; quare bene definit Salmas ad Ius Att. 8c Rom. p. Iψ . Omnia eiis mod3 συπι -

magna pars κοινωνία Deietatis consi sebar ,bυσἰα sacrificio, er epulo communi; Sc quae sequuntur omnia appositi ii ima sunt, quae legas rogo. Iure igitur , ut superne dictum est , capella , aut ovis φρα- τυος huic collegio osterebatur a filiis familias , pro sacrificio icit. Si mpulo iactitando . Praeterea gemma Indica contra meliorem Neapolitanum

cippum, squo de plura inserius, in habeo , in quo legere est adeo dedisse

operam nostrates fratoris rebus sacris, ut Callistus Aug. libertus grandem scyphum cum simpulo pro Θεων φρα ρων Κυν mim sacrificiis dedicaverit . Suffragatur demum sententiae de hoc statorum officio etiam vocabuli originatio , quam ne Graecam dicas , licet omnes grammaticorum filii in id conspirent, dum a puteus, extorquent, &, risum teneamus, a junt eρα χρας eodem puteo usos, quo biberent ; verum

ἀπισως educas ab Phoenicio una, quae vox quicquid peculiare es 3c et

323쪽

Ga LIB. II. CAP. VI. P. I. FRATRIA NON PARS URBIS,

ctum etiam secundum Rabbinos adnotat; his autem familiares sunt dicti nes ta D, individuum, & particulare, uriza, u B , Deriaxim, Pare, culariter , ravia B, ci iann ,sneularitates, & sem. u's, 'ea B , eriatis, et cta ἰ sacrorum autem administros partem electam , atque απο --se junctam tam apud Hebraeos quam Christianos fuisse res adeo protrita est, ut dixisse etiam pigeat. Et miror facile hoc elymon nec Zochium, nec ipsum Salmasium viditie, qui loco saepius laudato docta ad miraculum de hac voce congessit, & non semel ad Hebraeos provocat, vid. p.

Id genus συντ saerorum virorum etiam communem vitam agitasse colligo ex eo , quod ubique veterrimorum Scriptorum συσσιτοι, atque όαγγάλαλσοι vocitantur,&mtiam habeo Salmasio eodem loc. pag. s. ajenti, συσσοῦτοι semρον una vescebantur eatique nativa vis ambarum

vocum aperte id ostendit . scit. oui simul pane , & lacte nutriuntur , Se convivia συσσι ια audiebant: ea de re Scriptorum testimonia hic adluere frustra est, cum plurima vir aeternae lectionis Salmassius excerpserit: quare male omnes invertunt vocem δαο λακτοι, collactanei , quando de epρ - ρσι sermo instituitur; verum dicas, Uri conmensatis , inu sunt ipsi συν- σῖτοι. Quas turbas commoverint Heraldus , & Salma situs in jus Att. &Rom. pag. t q. &c. pro dictione ομο mini in lege Solonis de colleg. &-llicitation. vid. Wesseling. in leg. Att. quam Heraldus in ὀαἰκαπMi , Salmatius parum feliciter idem mi eling. p. set . in οα αλοι confinxere, tutemet legas, nam membranarum plurimum complerunt ultro citroque iratissimi; sed si tanta libido viget immutandi voces , ipse libere

etiam, ac ἀναλογικωέρως aptarem σαοφαγοι , quod aeque valet, & συτο - ' verum res haec tanti non est , nec tantarum irarum argumentum .

Vellem autem, ut ne quis mihi cito succenseat, si fabellam duodecim fratrum Arvalium ab usque Acca Laurentia eorum parente , & Romuli nutrice deductam duumvirum Plinii 18. 2. & Gellii 5. 7. testimoniosultam elevem & traducam , sed Arvalium fratrum corpus ἱερατικον conflatum edicam ad Graecorum φρατορων exemplar, & a Romanorum majoribus institutum: utriusque etenim collegii omnia probe conjurant; quil- nam mihi inficiabitur vocem fratres enatam esse a crράπας, Sc calca RO-manae gentis tempestate idem adnotasse λ fundum: do Varronem, qui lib. . . de L. L. p.23. Amst. Ioa 3. Fratres sunt inquit )quia fratria dixerunt: fratria es Graecum vocabulum partis hominum, ut Neapoli etiam nunc pcumque olim γενειῶς fodalirarem adnotarent, factum est deinceps, ut te nis quibusdam adjunsis vocibus fratres discriminarentur , hinc saepe audis germani, confavumeri, urerint. Praeterea Arvales fratres συσσίτους, atque ψο γαλάκτους suise , id est eadem mensa victitasse veteres tradidere e demum novimus etiam iε τικ' munere honestatos , sacrisque statis diebus operatos pro arvorum sertilitate, ac ubertate fiugum; quare a iratoribus

nihil dissidere fatendum est ; ia sicuti Romuli nepotes in tribus, Sci cm

324쪽

rias gentem omnem Romanam Graecorum more dispestuere, ita etiam pro negotiis Deorum suorum collegii institutionem mutuari oportuit. Et nunc primum , rejecta Aecae Laurentiae sabella , ultro citr- vides lucem sibi praestitisse Graecam φραάρων, & Latinam fratrum Arv lium σι ναξιν. Enata est illa igitur ex ignorata plena vocis frater Ziαγν- , cum olim idem valeret, ac φρη , inde ladium, ut finxerint A cam πολυηκνον , duodena filiorum prole heatissimam, cum purum putumque fuerint sacrorum ministrorum συν-γμα. H. Pecearem sane, si ipse, quem OH ροκωτα in amici salutant, tantum vatem in meam sententiam de voce φρητωρ non traherem ; nam si me Homeri amor non fallit divinus vir id vocabulum pro re sacra,& Diis devota accepisse visus est, eum etia: μορας, αθε αἰτο & σνες ἰους proscribat, quotquot bellum intestinum concoquunt publicam rem posthabentes Il. 1. V.63.

Ternae siquidem hae voces , quibus diris devovet duces a bello Trojano abhorrentes, sacrae sunt religionis plenae, uti certum est de duabus αθιμιτος,& ανέ os, unde habemus Latine Themis , &- numina ερυ , ergo etiam, , quo terni.hi αναετατισμοὶ sint ἰσοδεια i, quibus nihil exsecrandius in scelestos imprecari sollemne fuisse veteribus reor . Scio Tullium binos hosce summi vatis versus Latine dedisse Phili p. I 3. num. I. verbis longioribus, quo vim Giaece insitam,& pondus, quantum Romanae linguae indoles, ne dicam pauperies serebat , adsequeretur: Nam nec PRIVATOS FOCOS , nee PUBLICAES LEGES videtur , nee LIBERTATIS IURA eara babere . quem DISCORD qvrm CAEDET CIVIUM, quem BELLO CIVILE delectat: periam Tullium omnia turbat se quisque dicat, cum nihil sacri in Homeri versibus inspexerit, sed eos πολιτnῶς dumtaxat intellexerit; quare languoris plena bina carmina vides; & nemo erit, qui dubitet, quin vates luctuosissima omnia, ac deterrima a Diis contra tumultuantes Graecos imprecetur , & nisi a r rum sacrarum , & sacri ficiorum κοινωνία interdicium vocem potissimum α pali ρ accipias, i quae prima est, sed Cicero ultimo loco apponit, i r rum ordinem immutasset Homerus, divina enim humanis posthabuisset :& nil Achaeos terruitset ab intestino bello , atque a tot animorum divortiis , nisi unas Deorum iraes eisdem obtenditiet. Igitur non dubites, quin vox , Sc religiosa sit, rebusque sacris etiam a beata. Homeri tempestate addicta; porro laudandi, si hujus vatis filii in eadem notione in tantum parentem jurantes illam acceptarint . Quae in hos. versus allevere interpretes , Eustathius, scholiastae , 8c inceria posthabere te iubeo sunt enim vel vulgaria, vel απροσδίον σα. Rebar autem, cum vir erudit illimus Blanchardus longiorem diatribam exornasset de publicis imprecationibus to. I 6. Academ. inscript. edit. Paris. in lucem prolataman. 17 I. hunc Homericum isa θηρατισμb omnium veterrimum, ae mi-

325쪽

6M LIB. II. CARUI. P. I. FRATRIA NON PARS URBIS,

nacissimum collustrasse , indolui sane Blanchardum dira haec divini vatis

verba penitus oblitum ; & quis non crimini id vertat tanto viro , qui, cum quasdam inserioris aevi imprecationes collegillet, ternas hasce Homeri, Scriptorum omnium principis immemor posthabuerit

Fateor nunc elle pretium operae , ut reponam , quare veteres quidam grammatici , veluti Pollux , Harpocration , auctor Etymologici ,

Suidas, Helychius, Scc. φρWώας eum majoribus civitatum partibus confuderint, veluti cum ,εθνεσι, τυττυτι, , & sit quae aliae sint, ita ut, si verum dicant hi grammatici, liροποιους fuisse Nori ας omnino negandum. cum haud fieri sane potuisset, ut bona reipublicae portio sacris addicta iegnis ellet ac otiaretur, nec bello , nec πολιτικοῖς negotiis vacaret. Verum sciendum est tantis tenebris adspersas me reperisse unius cujusque Graecarum civitatum divisiones ac partes, ut, quotquot doctillimi viri illustrare, atque eas distinguere aggresti sunt, etiam atque etiam obscurarint: si quid otii tibi est, evolve omne longissimum caput 4. Sal-rnasii ad jus Att. 8c Rom. quod . midique quaesita eruditione , circae hoc abstrusissimum negotium a summo viro impenditur, turbata releges Omnia, ct quae prius dicta, ac jam firma reputas, ab aliis, quae sequuntur, con- ulla vides, ac delera penitus, ut jure conqueratur ipse Salmasius e Gransematici, qui haec tria confuderum, scit. τυττύς, εθνος, φρατeux, in ad aetarem Poseriorem AtDenarum respexisse videntur , se. Neque tanti fuit Vir summus, quo tot veterum grammaticorum, Sc Scriptorum dissidia cerneret; verum facilius se expedii siet Salmasius, neque temeritatis culpandus , si illos deceptos pronuntia is et , quippe longe Atticorum finium vibxerunt , & jam pessumdatae Graeciae tempestate scripserunt; & nomina rerum annis vertentibus permutari scimus, atque a prisca notione saepe desciscere. Id unum in numerato habemus rem , laianiensiuiri terna haec partitionis nomina praesetulisse eυλην , δενις , ac φρατυας astatim not & ne actum agam, plurimas resero gratias Corfinio in fast. Atticis to. I. in ternis Dissert. 3. & s. qui eam divisionem uberi eruditionis apparatione tutatur, πιν ordinem, ac nomina retegit digeritque, δημους ei iam improbo labore enumerat , & posthabita principum virorum litteratorum auctoritate ac fama, nova omnia ἰeudit, & tenebricosa ouaeque in lusem

restituit ; piget dumtaxat virum de Atticis γλας , ac δγγ οις felicissime meritum cτρατυας non curasse , mihique id ponderis reliquisie; sortaile si Salmasius, ac Vandalius Corfinium non latuissent, Athenienses ac Neapolitanas φρατυας doctis sane commentariis etiam celebrasset. Posthabitis agitur eum Corfinio tot minutis, obscurisque Atheniensis populi divisionibus, ternas hasce satis suturas reor quo veterum Seriptorum libros evolvas, in eorumque intelligentia nihil nareas . Nil iurule ex illorum. grammaticorum inconstantia, ac tenebricosis verbis de Dalilarum διαγνώσει ,&natur sententia, quam praestiti, quidquam Iaeditur , cum de earum issατι-

326쪽

notione sexcenta documenta & veterum Scriptorum, & lapidum prolata sint, vociseue etymon etiam adstipuletur; fratrias proinde minimas Iei p. partes suisse , utpote ex sacrorum ministris conflatas, uti orgeones, testem do Aristotelem in Moral. ad Eudemum lib. 7. cap. q. qui cum a

magnis Hii nisi rerume transeat ad peculiares , vocat parriculam civitatu a A Pδ' κοινωνέαι εἰσὶν , his My ν ρ πολεως κοινων Ἀφφον , ἡ πιν οργεων, quae sic reddit ipse Salmasius : aliae vero communitates iliant, aus particula communitatum c itaris, ut illa es statorum, mes orgeonum. Erant igitur majora συTψος φυλετ ,

Sed est, quod nunquam mirari desinam non solum unos veteres fram malicos, S exicographos in voce φρm,ta, sive φρατ ι transversos ivisse, quos saepe talli jam notum est, verum etiam summi nominis historicos,ilui non feliciori Graeciae aevo seripsere, Sc praesertim qui post Augustum res Romanas, moresque, ac magistratus Grajo vocabulo dicere aggressi sunt, & inter Romanos vixere; hi sane vocem vineis accepere procuriae significatu, atque dictionem steri coetus paucorum virorum non exiguae parti hominum civiliter viventium destinarunt, ita ut nil frequentius legere est in eorum voluminibus, quam φρατευαι pro curiae, Sc νομ ερατ γ', vel φρατροαπικει barbara vox est j pro lex curiataria cultioris uili scriptorem appello Dion. Cassium, vide loca ex indice sat locuplete Rei mari, ne multos recitem ; Dod peccatum ob incogitantiam accidi Lis reor, quae non insolens erat Graecis Romanensibus iacile accipientibus vel satius, vel strictius vocabula, eum ad exterorum ritus, & mores detorquerent; & ut non multis exemplis utar, si τρατ εδον, exercitus, ea stra apud Xenothontem,&c. Cassius ipse paene semper pro legione adhibuit pag. M. T et δή iam ac potam τρατοπεδα ... ἐτρεφε . . . A ου ον ... λαφόν ... Σκυθικον. .. Μακεδονικο ... , κ. τ. M legiones viginti tres runc alebantur ... Augusta ... Gallica . . . Scythica ... Macedonica . . .

Claudia , e. longe si quidem distat exercitus a legione ἰ quare in iis loquendi angustiis eotius fuit quibusdam ρωμ ἁγιν , itaque dixere λεγὴ

νες. Haec ideo breviter adnotanda ex puto, ne quis mihi horum ingentis famae Scriptorum exempla contra notionem fratris , fuisse ni m. paucorum hominum Mnx - , quod multis a me firmatum est, opponat; cet

rum nullusdum melius praestet fidem his peregrinis , ac inferioris aevi Scriptoribus, quam Demostheni, aeschini, Isaeo, & ceteris id genus or toribus antiquis, atque Atheniensibus, & nostratibus litteratis lapidibus, ct saepe dictum est Neapolitanos Attice vixisse : non igitur tanti voc Romanensibus libris Graece scriptis nobis curanta sunt, cum a liquioribus monumentis, & γν- τήτοις abundemus. Denique servavi mihi divini Platonis carissimum locum in fine lib. s. t s. de legibus, quo omnino stabiliam est 1 re ας fuisse ἱεραφας κοινωνίας

& jure mihi conqueri sinas de tot dottilinis viris, qui fratriarum ne- solium

327쪽

potium susque deque agitarunt, quorum principes Salmasium , 3e Maz chium salutes, tam praeclara magni philosophi verba oblitos quem non piget hos eruditione sua minime inspersilia. Itaque haec iubet Plato: quam

Ficini, & Serrani interpretamento, vertas: Urbem exstruere a Messe est, quoad fieri ρotest, in medio regionis . . . deinde issam in panes duo-Gecim partiri cum omni regione , quas aequales esse oportet. . . Praetcrea duodecim Diis duodenas portiones dedicare, o eorum nomine anellare,facramque habere . quae Hrte unicui- Deorum pars contigit , o fra-δriam vocitare. Etiam Pollux adseia duodecim suisse fratrias lib.3. n. sa. φρατρἰας δ' ἔσαν δυοκαδεκα. in Ex his iat ponderosis Platonis verbis antehac obscuris advertis duodecim iuisse etiam Neap.urbis partes,& fratrias, em multis praestitum sit superiori cap. par. s. veteres cives meos Attice publicam rem gessisset Sc laetissimus vivo quod nomina nostrarum fratriatum novena scrutatus sm, quas singillatim in binis hujus cap. sequentidi partibus proferam, ac commentariis honestare aggrediar ; quae reliquae sunt

tres omnes seliciori aevo e telluris sinu fortasse extrahentur , omnelque urbis nostrae pyrtes, earumque nomina ad ceterarum maximae famae ct Uitatum invidiam, quod superi annuant, adipiscemur. i Praeterea ab hoc Platonis, philosophorum maximi teneo valide firmari sententiam, quam multis tutatus sum, φρατρώας sacrum Vocabulum fuisse, & homines praesertim rebus Deorum addictos comprehenditie, atque unamquamque unius, vel plurium Deorum nomine illustrem, uti etiam Neapolitanas fratrias paullo inserius reperies : quod prae ceteris Plato in recitatis verbi . expressit : Καὶ τὰ ia. - vim δώδεκα Θεοὶς κλη ins θέντας ε 1 ααν, , καθiἐρωσε λαγόν με ' ἱκανῆ m Stω, ατο - non vero p λλὶkυον μολαο u. Nil te turbet, si Vocem φυ- λην eraserim, & veram eo res, appinxerim , cum tot documenta j maggesserim , queis praestitum est unas fratrias sacram ρη- esse , non ιγ λην, quae γ ιχ aeratre notionis est , & urbis maximam partem denotat. Sed quid te in re certa diu moror 3 ipse: Plato paucis post versibus dum ternas urbis partes repetit, utitur voce φρατρία, primoque loco no minat, utpote res sacrae πολ κοῖς antefiant, dum ait requiri in urbe πατυας, δημους, s κώμας' sane quis jure inficetior librarius vel a margine vocem 'λήν mutuatus est, vel eandem, quae sibi visa est opportinnior, & clarior, contra omnium optimi aevi Ariptorum Graecorum consensionem adseripsit. Habes igitur etiam ex Platone φρά πραι suisse ἰερα- et κον σύς ημα. Nunc sngula fratriarum nomina percenseamus, a quibus etiam apertissime,& clarius ilia sicrorum virorum coetum fuisse constabit. PARS

328쪽

LIB. II. QVI. P. II. DE FRATRIIS SINGILLATIM. iso

PARS IL

fratriae nomen impertitus es ; non fuisse Parthenope parentem etiam adversus Blaeto chium Hienditiar: Eumelis in Statio non Paet erupe , sed i a fratria Eumelis. v. Situs fratria Eumelidarum in tiria Nea'. don. tur , Dii franii , Apollo , Cerer , Castores p templa horum Deorrum divinantur ex certis vesiseis. Insolentissma ιmmgo Salvatotis veteris edimprimis Apollinis aedem firmis , non ante ae adversu , lice de ea multa eisierat Maeochitis. v. Templum Cereris nobis Die Copaeius; vivid forum adhue yrae Uerunt grander reliquiae . epigrasthe , o fatua. Hane Eumelidarum fratriam cetera iam principem fuse ρatefit 2 huius urbis regionis , idi Campanae curiae amplissimae laudes . Statium, Menecraten in eadem viIirase ec eius carmi nibus eruitur. vi. APTEM IEIOI ex saxo etiam noti sunt. Dianam Neapolitani ardenti Itudio reluemur, qi oti ex Statio, o ex patriis numismatis ratam es. Et

M u vocis A ρσεως Homero carissimi ab omnibtis ἀρχαολόγοις hoqihahittim ex Pharm. cio semine extrahi ur m ea ri . Homero Ε κατ , Ap alo , celioratur , nunquam E κάπν , Luna: et o x E κα- non ab salsa φήσει me In re, quom furit Clericus , βι ab vera 'an e multa lux Iciniae. v 3, Fratriae Artemisoeiam sitis proponitur , etiam ex

litterato saxo. ym. A PIETA IOI fratores nou as Mus, Mars , uti vult Maeoth. ab heroe Aristor Mars nun tiam ab Neapolitanis euitur. Sartim longi clime feri

ptDm praesar hane φρησεν eis, cujus omne interpretamentum etiam Graece dottii imis arduum , nunc Latine profertur esque elegantissimiam 4ήφισμα , quod partim illi gi-tur . IX. Neapolitani Atticorum more menses avellabant , die ue enumerabant ; cur

septima die contradius celebrarent . Sittis Aristaeorum sat obsturtis . OI EN THAI APPEI fiatores ex eodem 4ορισμεο noscuntur: hujus vocis veriloquium: horum sius opportune divinaIur .

I. Λ GGREDIOR igitur post , veramque nominis φρητριῶν notionem de singulis dicere , quas sollers reperire satis fui inter Neapolitanae urbis rudera, praeter eas, quas Scriptores nostrates in membranis se VaruΠt, praesertim Madochius, qui omnium tot doctiss. virorum extimus de his κοιφν- praeclara scripturus omnes in spem bonam erexerat; verum, ut dictum est, ternas ab Reinesio mutuatus est, Evμηλεἰδας , - - , atque A γταους, nam hinas, quas addit, Maetochius, Θεπι αἰων,& HBωνιτων, nunquam exstitille par. m. ostendam . Fateor tantam mihi

329쪽

6o8 LIRIL CARUL PARS II. DE FRATRIIS

dicendorum copiam , quae curiosa aetas omisit , obversari , ut perquam longissime me pervagaturum sentiam; sed amicorum selectissimi culpandi, rui me recusantem isthaec scribere importuni Isime coegerunt: interea ipse inius vivo laudandus ne sim , an culpandus . Itaque principem locum

teneant

Fratria omnium εξογα tum ob monumenta,queis vetus aetas pepercit,

tum ob situm honestissimum, quem in urbe occupabat . Reliquum sane est marmor ab Capacio exscriptum pag. 33. ET MΗΛΟΝ Ο EON. Π ATPΩΟNΦPHTOPΣIN. ET M H AEIΔΩNTQ ΛΑ ΥΙΟΣ. ΠΙΟΣΦ PONTIΣTHΣ. AN EO HKENΣΤ N. T. ΦΛΑΤΙΩΙ. TE KNΩICapacius, Reiaesius , Corfinius in differt. agonist. pag. ros. ὁμοθυμαδο, verterunt, Eumeltim Deum patrium Phratoribus Eumelidarum T. Flamius Pius curator dedicavit cum T. Flamis filior Matochius nihil immutavit, unumque addidit, nempe, curiae sedulium Eumelidarum 'ipse paullo ante pinor. dedi φρ re ας non esse curias: ut autem bona sit syntaxis & senten'tia clarior, reponerem, Eumelu n patrium honorans T. Flavius Pius phrontistes una cum Tito Flamio M. pro suis phrisioribus Eumelidarum natuam dedica sit: vide, quae diri synt de voce τιμιώτας ino rorans in lapidibus passim reticetur, pag. 313. Phrontisten fuit se unum ex adini'nistris iratarchi scimus ex alio nostrate saxo, de quo mox in fratria A'ristaeorum. Ne sollicitus sis, quin ita accipiantur Φρητορτιν Eiληλειξ:cν, uti versa sunt, etenim in sequenti saxo in eadem sere sententia legere est ,

est, cur isthaec fratria Eumelis salutetur, sed a me id exspectes rogo in hujus fratriae extima cera. Alter elegantissimus cippus in trina facie scriptus objicitur , quem ipse accuravi, ut archetypi fidem adsequeretur, quo nostratia monumenta, quoad fieri potest, antiquam sinceritatem ostentent: quare exsculptum do. De hoc illustri lapide jam quaedam adnotavi p. sis. nunc longiusculus sermo redit, & sat opportunus , cum in hac Eumelidarum iratria erectum intuearis; legas, quas Corsinius de eo laudes intexuit in diuert. agmnis l. p. Io3. Apponam minusculis etiam litteris princem epigrammδ , ut citius illud perlustres, suisque σιγ ιιι distinctum: hide alterum, postquam brevem commentarium adnexuero;& Corfinianum interpretamentum , julque lonsiores adnotationes expendam.

330쪽

DAlea , Romana , augustalia, Isobmpia Magnae Graecia Italiae, epheborum urbanorum duplicatum cursum, qui dedicavit pro fratria saluas Castorum, qui cum T. aυio Zosimo fratre in eodem certamine epheboriιm colimium vicit, σ. victoriae praemium adeptus est, Eumelidae fratores remunerationis gratia. Omnium primum advertas urbis nostrae Graecanicae magnificentiam, in qua omne ludorum genus agitabantur: de his vide laudatas Corsinii dii tertiagonist. qui praeclara quaeque ultimus congessit . Nil dubitandum , quino M. R valeant Μεγ re Γρακιας ' id enim apposuit auctor epigrammatis, ut posteros doceret Neapoli instituta certamina smillimis Oly/ptis, , ac vocata e Μεγαλης Γμ-ἰM 1 ταλιδο , quo ab iis, quae in vera,& antiquissima Graecia celebrabantur, distinguerentur; cum lapide belle conjurat Strabo p. 377. Nuυὶ l 'rem; π γκω ἱερος ἀγ- --λειτου παραυ-s NE; πολιτας) μου nκος τε, 6 γυροικῆς λι πλώους via ας, ENA'ΜΙΛ-

SEARCH

MENU NAVIGATION