Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

381쪽

oso LIRIL CARVL PARS IV. DE FRATRIIS

ceam, hic Parthenopes σημα exstitisse, atque hisce compitis λοιμι παππιννδρόειον concelebratum adserit Carolus Celanus , qui ad Fabium Iortanum etiam provocat, atque adstruit in hac ipsa regione prope S. Gaudiosi repertas columnas, & urnas marmoreas, idque genus vetuiti templi reliquias, quas, licet dubitantillimus, dicerem sutile antiquum Eumidarum φρητ ον. Quas cenjectationes ceterum vendibiles sit acceptes, non abs re Faustina hunc apricum locum inter laetissimas gentes,& hilaritati studentes incolendum suscepit , de eisque benemerita est , ut statuam jure, &scriptam memoriam adeptam intueamur.

II. Binas has fratrias mihi carissimas quas etiam oblitus est Marachius, vir laboriosissimi lectionis, acceptas relero Fabretto, qui ann. I o I. ab ingenti saxo prope portam S.Sebastiani Romae reperto eas exscripsit p. 436. P. SUFENATI . P. F. PAL. MYRONI EQUITI . ROMANO . DECURIALI SCRIBARUM' AED IV M. CURULIUM . LUPERCO LAURENTI UINATI FRETRIACO NEAPOLI ANTIN o I T O N . E T , EU NOSTI DON . D ECURIONI. IIII. UIRO. ALBANI. LONGANI. BOVILLENSES. DECURIONES. OBAM ERITA EIUS . L D D DAeprimum quidem de Antinoitis. Nomen, nil dubii est, quin hese fratriae ab Antinoo, quem Hadrianus deperierat, dederint Neapolitani, eique umbis δῆμον,& φρ τορων collegium seu sacerdotes dedicarint: cum ex Spa tiano aperte habeam p. I 37. Graeci quidem, volente Hadriano, eum confere merum, erc. inter quorum Graecorum numerum nunc primum scimus accensendos Neapolitanos, qui hunc Hadriani catamitum iisdem divinis honoribus mactarunt maue, ac Artemida, vel Eumelum Deum patrium, &c. unde sunt statriae Artemisiorum, & Eumelidarum , quas sumrne retuli. Oportuit sane de Neapolitanis magnificentissime meritum suisse Hadrianum, qui Antinoum inter numina adnumerarint: praesertim cum notum sit ex Spartiano pag. et s. Neapoli fuisse hunc Augustum demarchum , atque in omnibus paene urbibus , quas inviseris, aliquid aedificas , ludosque edidisse : 3c munificentiam tanti Principis clarius explicat idem historicus p. 72. aitque : Campaniae omnia oppida beneficiis , largitionibus sublevasse, quanto magis renis. Neapolitanam , cujus demarchum audire soncupiverat, & quae etiam Graeca hilaritate florebat, atque ipse Graecinium

382쪽

Ium salutari averet, ae digito commonstrari, quippe Graecis sudiis in

pensius imbutus, Gus ingenio ad ea reclinante, Spart. pag. II. Hinc factum reor, ut Neapolitani, quo Principis hujus genio indulgerent opta tis , ut ubique urbium veluti Deus coleretur Antinous, nec solum statuas, sed limulacra dedicarint, teste Xiphil. pag. II . Και ἐκείνου

templa excitarint, & sacerdotes stabiliverint, imo urbis partem ANTINOE ITAΣ appellandam censuerint. Vides hic Xiehilinum distinguere ἀν- ab ἀγάλμασι, Romanorum more , hi enim plerumque flatuas hominibus tribuunt , Diis autem simulacra r hinc appossite Suet. in Iul. cap. 75. ait : Iulium famas inter reges , smulacra iuxta Deos sibi de cerni passum esse. Mane etiam scimus, cur Pausanias de simulacris Antinoi sermonem instituens ea semper ἀγαλμα α vocet , non vero ανδ δε-

s, pay.6 17. in Arcad. l.8.c. q. E'γώ δἐ uετ' ἀνθ' μἐν ἔτι αυ - A' τἰνουν) ον- ουκ ἀδον, εν δἐ ἀγάλμασιν ειδον, s ἐν γραφους. Et paullo inserius : οἶκος δἐ isi, ἐν - γυμνασiω Μοα νευσιν ἀγάλματα ἔχων αντὼ κ.τ. M Cui non Urquam mirabile videatur, cum non satuas, sed μ- Iacra dedicata Diis ruissent, quos inter lam accensiverat Antinoum H

drianus, & Graeci δγάλοιο , non vero ανδρο - dixerant, magnos duc

viros Sylburgium , & Cuhnium in binis hisce Pausaniae locis , ubi Antinoi mentio est, vertisse ἀγάλπιτα flatum Sc Ana pro simulacra P Optassem, ut tot doctissimi Suetonii interpretes,& qui Xiphilinum illustrarunt,

haec loca sibi mutuam lucem praestantia vidissent. Si autem Antinoo Nealislitani φ ἡ προα suos , sue lis ποιής destin rint , norant prosecto id ipsum factitatum alibi etiam gentium , Sc plenae

sunt veterum chartae, nummi, & litterati lapides huic cynaedo attributos prophetas fuisse , ac sacerdotes , cujus rei vetera Graeca , Sc Latina m numenta laboriosissime collegerunt Casau bonus , R Salmasius in Hist. Aug. pag. 37. 3c seqq. honorum apparationes universas in adnotatione in Callium aggessit aamirandae lectionis Reimarus pag. I so. g. IOI. quas cum divite eruditionis senore lectites. Si vero unam ex urbis nostrae regi

nibus Antinoi nomine decorarunt, Hadriano Neapolitani adulari visi sunt, qui huic ephebo A, ινορι- urbem condiderat: vide hac in re eosdem duoviros dores limos Hist. Aug. interpretes pag. I 8 . Re vera igitur opor-ἀtuit maximis beneficiis, & largitionibus liberalissimo principe dignis Neapolitanos fuisse ab Hadriano honestatos , quos Antinoi nomen adeo coluisse hoe Fabretti saxum nos docuit. Praeterea mihi gratulor hunc P. Myronem appellari Neapoli fretria-etim , qui in urbe Laurenti fuerat lupercus o hinc iacile quisque colligit firmari validius sententiam γ, ορας Neapolitanos viros ἱεραπι is futile sicuti Romae Jc in ceteris Latinis oppidis luperci. audiebant; & hunc Myronem sacris faciundis Neapoli , Laurentique egregiam operam dedisse, qui ejus rei cippum testem meruerit. Ab laxo etiam novimus, quos Graeci

383쪽

LIB. II. CARUL PARS IV. DE FRATRIIs

s acerdotes lupercis, hos etenim ridiculis quibuidam initiis , ac caereminniis addi flos ubique Latinorum Scriptorum, & lapidum legimus. Hic autem mirari haud desinam servatam apud veteres nostrates cives samam exstitisse Neapoli templum ab Hadriano exstructum amplis mi oteris, in cujus ruinis erectum cernimus vetus illud S.Io. majoris superiori aetate instauratum , ejusdemque famae locupletem testem do ele- antissimum nostrum Pontanum , atque Antinoo dedicatum vult Fabius Jordanus, non so didus rerum Neapolitanarum historicus : seque ait vidisse Antinoi caput stupendi artificii, vide Gymnas. Lasenae p. io . Hinc

certi sumus A, ιν τημ occupasse eam regionem urbis , ubi nunc S.Io. majoris templum visitur antiquitate, ac situ forentissimum; quoniam hoc Fabretti saxum lucem vidit , sane quantovis pretio redimendum estet, atque inter regias immensas antiquitatis gaZas reponendum . Demum hanc Antinoitarum fratriam,& regionis nomen omnium nov: stimum reputes , utpote Hadriani tempore enatum, sicuti admonet Pausanias loc. laud. Antinoi templum omnium recentissimum Mantinenses exaedificasse: Nαωνδἐ ἐν Μαανε- νε-ιποι ὀ ἀ-ναος άπι , εσπουδα θου - δή τι--A γανοῦ . Hic demum te advertere jubeo adhuc extremo

Hadriani aevo, imo Sc sub Faustina Aug. in Graeci oris fuisse Neapolitanos , qui etiam novas voces Graece exprimerent, uti vides hasce binas δε ιν υν, & Eυνο ιδων ' ae, dicto venia sit, subirascor Marachio, viro Graecarum rerum amantissimo adstruenti Neapolitanos sub Domitiano jam

Nomen Eunosti darem ab elidem Fabrettiano saxo nacti sumus; imo it ratum cernimus in altera ejus lapidis faciet P. SUFENATI. P. FPAL. SEUERO SE M PRO. NIANO. DECURIALI SCRIBA RUM. AEDILI UM. CURVLIUM . FRETRI AC P. NEAPOLI . EUNOSTI DON. DECURIONI, ET SACERDOTI . APOLLINIS . ALBANI . LONGANI. BOUILLENSES. OB. MERITA . VFENATIS , HERMETIS . PATRIS . EIUS

III. Volupe mihi est de Eunostidis verba sacere, quippe eorum fratriam '. Deum,

384쪽

Deum, sive heroem coluisse novimus, quem ob σωφροσύνης,& temperantiae amorem vulneribus consessum legimus; gratulor majoribus meis vetustissimis, quod eam virtutum omnium principem appetierint, atque celebrarint, qua qui floret, ut ait Tullius, plenus pudoris es, incit, ac rellionis. Quis fuerit is Deus, sive heros Eunostus nomine, tellitum reliquit Plutarchus in E .ηνικοῖς edit. Francosurti p. 3ω. longiuscula narratione, quam contractam accipe Latine : Eunostus heros Tanagraeus tam forma , &moribus praestans , quam temperantiae ac σωφροσύν)1ς virtute spectabilis: cum ipsum Ochna una ex Coloni filiabus deperiret , hanc cooviciis excipiens adolescens apud ejus germanos fratres arcessendam processit: ant vertit Duella , impulitque fratres ad Eunosium interficiendum comminiscens sibi vim inferre illum pertentasse ; cui quidem nefaria nece illata,& tandem cum sceleris puellam poenituisset, nefandi facinoris remedium suspendio ac morte quaesivit . Tanagraei ad tantae virtutis documentum templum, ac lucum Eunosto sacrarunt, quo ingredi mulieribus prorsus interdictum est. Miror autem hanc illustrem vel historiam, vel fabellam neminem ex veteribus Scriptoribus, si Plutarchum excipias, meminisse, neque ipsum Pausaniam, qui in Boeot. de Tanagraeis quam plurima digessest : sed sortasse videtur ipse Eunosti sacra , & templum respexisse in

graei , quod seorsm ab urbe templa ibi fruebanx , in soloque puro , O

longe ab hominum consuetudine, vide , quae hic adnotat Κuhnius: haec autem si tibi probentur de Eunosi templo dici, laetandum mihi est, quod praeter Plutarchum nactus sum etiam testem Pausaniam , scriptorem de Neotis benemerentissimum. Verum nobis sat est scivisse ex ipso Plutarcho adeo id facinus celebratum sutile, ut Myrtis poetria, quae cum Pindato certasse dicitur, vid. Fabric. Bibl. Graec. tom. r. p. 78. R 38 . vers bus id perillus re facinus exceperit; & laudandi Neamlitani, qui Eunostum inter Deos optarunt. Adjectam teneas historiam urbi nostrae honestissimam, licet longioribus verbis conceptam , quo Plutarchi consulendi onere te levem : Τις

385쪽

4. LIB. II. CARUI. PARS IV. DE FRATRIIS

nil timendum de Xylandri interpretamento : cuinam fit Eunosus heros Tan rae P cy' quam ob causam in eius lucum aditus mulieribus interdictus si Z Elisum: Cephissi, er Sciadis filium patrem nactus es Eunosus, quod nomen ei impostum aiunt, quod ab Eunosa nympha nutritus sit. EI ganti specie cum esset, moribus honestissimis , non minus fuam pudicitia , ac θυeritate nobilis , illum Ochnam unam ex Colonι filiabus ejus consobrinam sororem deperisse ferunt e puellae blanditiis sollicitanti obsitis Eunosius , imo contariis infectatus ad stores, quo illam eo de petulantiae erimine arcesseret, se contulit: verum puella anteverterat id sceleris contra Eunossum confingens , sibi scilicet ab eo mim iliaram:

ranta ira fratres Ochemum, Leonem, o Bucoiam incendit, ut ex ins- diis adolescentulum interfecerint e hos autem vinculis. coercuit Uieus. Ocbna timoris plena, eum facinoris poenituisset , se amoris. vi, atque aegritudine liberare cupiens , germanorum etiam commiseratione dueta, rem, Dii revera evenerat, Mieo aperuit, iisve Colono. Igitur Colono judice

Ochnae fratres exsilio mulctati sunt : tua nurem praecipitem se dedit,

uti Auertis poetria avtbedonia carminibus celebravite quare Eunosso rense plum erectum, ac lucus consecratus es, cautumque, ne mulieres vel in-rrarem, vel accederent . ita ut saepe re motus siccitates, alimque mala ingruerint , o Tanagraei curare quae erint O scrutati sint, an mulier ad locum clam adsentasset. Fuerunt, qui dicerent, quorum unus clidamus viν egregius,) sibi O iam venisse Eunosum ad mare abeunxem , ut se ablueret, eo quod in lucum penetraυit mulier. Et Diocles in commentario de Heroibus Tan raeorum decretum exscribit de

iis, quae Gidamus Hi accidisse narravit.

Reor autem neminem mihi molestum suturum, si adstruam hos τηραs Eunosti darum, quo probe Deum caelibem colerent, ejus morem . ac σωφροσύνην imitatos, quare oportuit sane --ους victitasse, cum ex Plutarcho etiam sciam Eunostum vel denatum mulieres abhorruisse; et enim si qua in lucum Tanagraeum sertim irrepsisset, scimus Deum: illum statim ad mare ausugille: Τον Eri οτον rei θαλατταν βαδίζονα λουτομενον , ας γυ--

386쪽

minime maritos fuiste dicas, atque Euno Ili templum , quod eorum curae demandatum erat , feminas adire nefas duxisse. Profecto quisque mecum mirabitur, oui fieri potuit, ut ab Tanagra Boeotiae oppido hujus Numinis cultus Neapolim penetrarit sane opus est fateri nostram urbem fuit se Graecanicae historiae callentissimam , quae etiam minorum earum gentium Deorum religionem sibi optaverit , Fc κοινον ἰαν sacerdotum destinaverit, qui μισνυν- essent; idque genus ἱεροποίους nusquam gentium , quod scio me legisse fateor; cum Gallos Cybeles, atque Isidis sacerdotes longe ab Eunostidis diversos fuisse constet, vide disteri. Vandal. pam I 49. Antehac id nobis notum erat lucos quosdam numphis sacros apud Graecos exstitisse, quo viris ingredi omnino interdictum erat; ea de re fruimur elegia Io. Propertii lib. . leporis plena. de morte Caci,& de Nymphis sitienti

Herculi aquas negantibus ; at e contrario sat exiguae sunt vetustatis reliquiae , quibus patefit puellas a quibusdam locis prohibitas , ne adventa. rent, ad aram scilicet, quam ipse Hercules harum Nympharum urbanitatem posthabentium ultor erexerat ; hinc cadit ibid. Properi. v. o. Maxima, quae gregibus d ora Vi ara repertis, Ara per has, inquit, maxima facta manus: Haec nullis unquam pateat veneranda puellis, Herculis exisimit ne sit inulta stis: vide Petrum Ber thaldum de ara . Ceterum nullius momenti ac famae est interdictum hoc Herculeum, si cum eo Tanagraeorum,& Neapolitanorum, ne mulieres Eunosti templum, & lucum adirent, conferas . Neque mihi obliviscendum est , quo ad taedium inculcem revera ςρμορας suille λαυρεισω sacrorum ministrorum, video siquidem hunc P. Severum Sempronianum in hoc saxo appellari simul fretriacum Eunosti don, R Apollinis sacerdotem, ac idem ministerium exercuisse alterum in Graeca urbe, alterum in Latina . Utinam divinare possem, quam lirbis nostrae regionem Eunostidae occuparint: verum ne rem filentio premam,& ne te aliquid scire belle curiosum relinquam, dicerem oportuisse, ut Eunostidae, eorumque fretriaci aliquanto longius ab urbe locum sibi elegerint, ut ab seminarum frequentia,S petulantia sibi caverent, quare in aliquo ex nostrorum suburbiorum eos sisterem . Cum autem antiquius pomerium , urbique antiquae proximius haud dubie sit illud , quod extra D. Ianuarii portam ad vetera Neapolitanorum admirandi operis sepulcra excurrit , inibique etiam non una templorum , aediumque vetustarum rudera invisantur, id omne spatium sane incoluisse Eunosti das conjicere mihi fas sit. Praeterea si verum est,

quasdam in serioris aevi ignotas locorum nomenclaturas remotioris vetu- satis reliquias esse, rem vere me assecutum gaudeo; etenim hoc πρσας εἰον

multis abhinc saeculis vocitatum esse novimus Bomo dei Vergini, atque eo nomine adhuc celebrari; quare haud scio, an quis meliora exprompserit, nisi fateatur, ideo hoc pomerium ita appellitari, quod fretriaci ἀγα-νιοι,3c virginitatis aman: es tenuerint Deo Eunosto liberius sacra peractu-

387쪽

ri. QNae divinatio si arrideat, gratulor me de his suburbanis civibus meis bene meruisse, quod antiquum eorum nomen vestigarim, quo nil illustrius credant : inibique me natum laetor , aedesque meas posthac majoris pretii aestimandas volo. Gratias autem habeo egregias Fabretto, qui saxum Neapolitanis auro carius exscripsit , vulgavitque , quo sine nihil prorsus de duobus δμοις, ac φή: τυυς ceterarum nobilissimis sciremus . Reliquas tam grandis lapidis binarum inscriptionum voces Latiares si quis novisse, expetat , adeat eruditissimum virum, qui singulas docte more suo explicat , nos Graecanicas unas, ac nostrates curamus.

iv. His de heroe adolescente Eunosto a Neapolitanis beata aetate ε μηνι- κως viventibus culto animadversis, scias me longe cum amicis conquestum de viro Italorum principe, Gorio meo, qui in limata ac pinlita diatriba edita an . I si. de Deo pistrinorum tutela illum vocat Emnuium : statim ad dulcillimum amicorum subiratas civium meorum nomine litteras dedi, quod honestissimum Neapolitanum numen in pistrina detrusisset, & inter minorum gentium Deorum gregem accensuisset : pMcemque expetii, ut piam hanc Eunosti causam lusciperem , cui ab s electissimo heroum, sive Deorum choro dejecto nostra intererat Neapolit norum patrocinari: Gorius, ut suus est mos, humanitatis plenam epist Iam mini rescripsit, & candidus salsus est se & Plutarchum , & Fabre tum fugit se: interea, si ita res se habeat. memor Horati

. . . in Omptis allinet atrum

Transverso calamo signum: lubens mihi patrono jure duplici Eunosti sania jam periclitantis client iam suscipienti , tum quod Neapoli, tum quod in Eunosti darum regione

natus sim, permitit. Itaque forensem quam cane pejus oderunt αρχ-λογοι, vitans, unis Gorii adversantis monumentis pauca reponam, cum jam veluti ex antiquiorum Scriptorum edicto, atque ex litteratorum marmorum fide sonestissimam inter Deos, vel heroas sedem posi,deat Eunostus . . .

Porro ante Gorium plerique omnes viri doctissimi iam pistrinorum Deum secerant Eunostum, quorum nomina mox dabo, decepti ab Grincis Scriptoribus, quos vel obscure locutos, vel contrarium illevisse ostendam. Et ut brevis sim , praeter ceteros ad Athenaeum , & Casau num provocat Gorius: Nότος parimente, inquit, L chlamaro quesio Nume da

Axeno lib. I cap. 3. . . . II Cafaubono egregio interarete a' Ateneo non controverte, the questi nomi Eυνοσος, e Nότος non seno bene appromimri a questo Dio dae mulini , cte. Quanquam id adserere videatur Casa

bonus in animadv. pag. 8ρI. tamen tanti viri pace, ipsus mentem verba Eustathii, quae mox adscribam, turbarunt : at Athenaeus eo in lib. pag. 6i8. nihil prorsus de No 31 sive Eυνο ω cogitarat, rogaris, ut verba pensites : Κ, 3,δῆς δε ολμασως κα-λεγει ὀ Tμφοπ πιις ωἰμπιος , η επιμυλ os καλουμενη , m παμὰ - άλλους νδον , ἔσως απὀ-il λἰδος , --δ'

388쪽

λαντας ι ορῶ ' η δε ταλασιουργων ιουλος, κ. T. M quae sic vertam , nam reliqua interpretamenta obscuriora mihi visa sunt: Cantionum nomina hareeuumerat Trrabon a Iuram , aut eisirinenses dicta, quam inter molituras canebant, sorrage ab voce ἱμαλις , qui apud Dores est auctarium , σ1uod ex abundanti additur molitoribus e cantis texentium telas dieitur ε ινος , ut narrat Dicharmus in Atalantis e lanae orificum eamdena es ἔουλος, ο . Ex quibus nunc clarissimis Athenaei verbis aperte nihil vides de Deo Nosto , vel Eunosto, sed solummodo vocabula cantionum , 3c νοτει vox est μοδύναμος vocibus ἱμαλιδι, & ἐπιρατροις ' haud scio i itur, cur Gorius hunc Athenaei locum recitet , quo firmet Nοτος , & Eυνγτος elle dictiones, queis pistrini numen denotetur: & miror praeterea Casau- bonum in adnotat. p. 8ς I. in eandem sententiam vergere . Ne te decipiat H. Stephanus in lex. voce ἰα ς , nam sit, belle contradicit, dum ait:

Sunt qui iurux ατεια m exponant , quae canuntur ab iis pqui motis veris

Dux, uua allum. lib. I . at tum deriυatur ab ἰααλὶς , quod Dorice s-gnificat Genium , qui molendinis prorat: Hebebis aurem Mosi est ἡ ἐτιωύλιος φδή, idem quod φάος έδη' etenim tam Hesychius, quam Athenaeus ἰμι λἰς, squae vox aeque se habet, ac νῆτος, ) nunquam pm Genio usurparunt. Ceterum prae me doctius exponunt ρμεις hasce ἰααος, να- λἰs, επιμύλιος, ιουλος, κ. T. M qui eruditissimi interpretes Pollucis εκδασι, ditissime exornarunt p. 37s. & 376. Non parva luce in Athenaei verba suffusa, s cujus auctoritas contra Eunosium, Neapolitanorum numen plurimi valuillet; reliquus est parvus adversantium Grammaticorum grex, quorum partim recitavit Gorius, partim oblitus est : hos autem tum quod aevitate ignobiliori vixerunt, tum quod obscuritatis plena verba de vore Eὐνος libris suis illevere, in hujus elegantiis mi numinis causa, sicuti rabulae in soro posthabentur , non curandos esse juberem, verum, ut moris est, patientissime iidem audiendi sunt. Non autem cum his Pollucem castissimum Scriptorem connumeres, nam ejus μαενον ab librariis corruptum doleo lig. . c. 33. n. I 8o. ubi πευε ολ ain, de operariis, recenset vocabula ad pistrinum spectantia: Μυ-

verba, o molaris Dea, s Eunostus, cum solummodo dictiones ab μυ- λη, mola, pullulantes nos docet Pollux: quare ab mundo in scripturam vox Elims' irrepsi amanuensium noxa, vel scholiastae cujusdam oscitantia, nam revera barbarica aetate Eυν το pistrini numen audire coepit : hujus immillae vocis testem maximum prosero Κuhnium ajentem in quodam Pollucis volumine deesse isthaee verba, Mu νος . Quare Gorius noster nil opis libi exspectet ab onomasticographo, quo a Neapolitanis σα&πονε- τα ν hoc numen eripiat, atque ab aequa, ac veteri possessione, quam do

389쪽

6M LIRIL CARUL PARS IV. DE FRATRIN

fiduciariam reddidit, si sit rectissimus rerum aestimator,

consertam hanc grammaticorum manum' intueatur , artaῖ' nemo di me fugit o anu in desponderet . & causa me eeeldissh 22 - . LA' Aiax m Rb imi ςlysii imittant, atque Horatianum illud occentantita et Ta 8 δmmδxiς0rum numerum , cum sine vade ad ii

rem finiendz accedat, nec praetor, nec populus 'curat: vides enim provoce Eυνος in notione molaris numinis ad neminem ex veteribus Scriptoribtis provocare, ex penu sua id venditare; cum contra Ventis imus Plutarchus pro Elmosto, σωφροσυνης Deo vehementes testes sistit ac Dioclem, puta-u g mmati rum turbam palam edicere Ευκτον, farinae praesidem, numen muliebre fuisse. & ignoro cur Gorsus id non viderit , cum ex Graecis grammaticorum verbis luculuia. - , p- M;rςlζροβ rum loca paullo superne a me allata, & in η - σοξ ετ ν,κ.Tλ. Dea, quae videtur S iesili mR Eustathius , & Εὐνοτον seminam etiam dicit e ceteri nil obstant , cum γε ναους se habeant , & vocent vel Σα - ον εν vis , Quum in pistrinis , vel δαίμων ἐπι-λι . vel ut Suidas, Θεος vs εσιμυλι, , quod reddas etiam γενικῶς , numen quoi m ρisi mense , cum pueri sciant vocem Θεος esse in utroque genere; τ ψ', absumo, Pollux ibid. molarum numen Inter Dearum turbam amandat , προμυλαία Θεος , & Hes hius idipsumi m m v τῶ μύλαπι, ac Suidas, Προut λία, Siος π μυλι' ' & sane huius Deae κουον nomen muliebre est ut ipse Gorius me docet, scit Gnece Σμρώ Sc Latine S1mnar quare amico etiam vac in re subiratus vivam , qui non solum Ευνοτον inter molas stiterit,

verum

390쪽

verum imbecillissimi sexus fecerit. Sed age pertentemus , an praestare queam falsos fuisse hos gramma.

ticos, Sc voce Eυνος etiam abulos pro Dea molarum, Sc latinae praeside lignificanda : nam praeterquam quoel neque ad veteres Scriptores, vel ad litteratos lapides pro eo Deae nomine tuendo provocant , grande in ipsius 8rammaticae leges peccatum patrarunt ; etenim dum feminam pustrinente hoc numen creant inde contra muliebrium nominum αγαλο- γιας vocant ΕὐHτον , cum Graeci adolescentes didicere vocitandam fuisse Eums iis, uti Καλυ,νω , Π Υω, Μαοτώ. Quare has fui ite reor ejus vocabuli Vices, scit. cum grammatici lectitarint in antiquorum membranis adjectum huic Deae frumentariae, sive pistrinensi opportunum Cri 3Urmit, nempe ευ, Tori beneficam , uti sunt τρε γῆ- , , quae et ρ σι tribuuntur , rati sunt ei te proprium Deae nomen in consormandis mulierum vocabulis Gr

eae linguae indolis obliviosissimi . Neque id tibi mirum sit , nam ipse

Gorius Graece doctus adjunctum προμυλι , molaris , nomen etiam proprium hujus numinis iacere nil dubitavit: Giulio PHLee, Iib. VII. e. 38. n.8. scribe c. 33. n. i So. 3 ed Eschis ei fan noro in Atro nome di qu sto Dio dexto ancora Π-A , Prammtius, come inerva ii Pitisco, σα sed, venia ab amico impetrata, ajo tum Pollucem, tum Hesychium dixisse προμολώα Θιος, vid. paullo superius, ubi quivis noscitat vocem προ- μυλαώω, sive προμυλία haud nomen proprium esse, sed simplex προσθωτον, uti apud Latinos vox molaris: sicuti est eidem Polluci ibid. & pag. 37s. λιμώιος ωδη , quae a molitoribus canebatur e mecumque opportune conspirat Perizonius ο πάνυ in AElian. V. H. p. 79. dum explicat εσμα επιε λιον , atque inquit : E i λιον cerae non σι nomen proprium , σvaria fuerunt νσμα α επι ιυλια, ere. Nil igitur mirum, si grammatici vocem ευνοτος ero nomine devii ac praecipites acceperint, quando Scdoctissimi viri idipsum secerunt in vocabulis προμυλ - ,δc in autem omnis haec oratio recte collineet, vides Deum cognomento fuisse solummodo Eunost mn , cujus ob σωποσυνο istum posteris commendavit Plutarchus, eique Neapolitani etiam dedicarunt , 8c templum, ac fortasse etiam lucum e contra vero numen pistrinis addictum ex de rum choro suisse , & adhuc dicas , cum voces ευνος , & προμυλι pura putaque ejus sint προσθε νά. Ceterum ipse saepe demiror tot eruditissimos viros isthaec grammaticorum peccata minime deprehem disse ; neque in eorum mentem venisse Plutarchi de Euno sto elogium, Cum tot de voce εννος commentati sint,& diatribas etiam scripserint: inter quorum censum piget me adscribere tum Franciscum Iunium de Pict. vet. pag.99. quem tanti facio, tum Κusterum, qui in praeclara Subdae εκδ si in vocibus εὐνονος, & προμυλιος nihil advertit. Causa igitur pro hoc adolescentulo heroe, sive Deo a me δix ερ χέαν perorata , aua ire videor adhuc Gorium meum enixe intercedentem,

quo ipse explicem, quisnam sit vir ille in gemmula, qui sere nudus, ac

라틴어 텍스트