장음표시 사용
391쪽
LIB. u CARUL PARS IV. DE FRATRI Is
vittatus frumenti manipulum sinistra stringit, dextra parvum pistrinum
regit: cui facile repono mea id non referre, cum partes meae fuerint i tandi Eunosti famam inter molares machinas detrusi , quando unas semellas Deas iis praefuisse testes juratos protuli: quare eruditissimo amico integrum sit ulterius inquirere ac scrutari gemmae suae divinationem; ceterum licet ipse hac in re sit AEdipus, atque ego Davus, nil prohibet, qu minus meticulosus dicam gemmam nobis objicere Pittacum ex septenis sapientibus unum, ovem universi sciunt vitam inter molas vix ille, & frumenta, panes, & placentas ipsum sibi confecisse, ita ut etiam puellae m lentes io ter opus canerent cujus initium nobis servavit Plutarchus in sept. sal conviv. p. 237. lit. E. edit. Paris. Α λε, μυλα , ἀλει , 6 γἀρΠπ-κει α ε ραγάλας Μιτυλα s Apponam praeterea, quae de
hoc sapiente scripsit Jlianus V. H. p. 78. quae sat optortuna vides: O m
καλ/H- , Pittacus perquam maxime pistrinum commendabat , id eius praeconium proferens, quod in exiguo spatio variis modis sese exercebat; sabat cantilena quaedam , quae ad molam canebatur , H dicta, nempe quam servavit Plutarchus. Adeo celebratum apud veteres fuit hoc Pittaci molare exercitium, ut quam plures scriptores meminerint . atque eos sere uhiversos reggerunt AEliani interpretes, quos consulas . Mea isthaec divinatio firmatur, eo quod vides sat parvum pistrinum, quod molam trusatilem ope Panci roli vocat Gorius , R AElianus nos docet Pittaci molarem machinam brevissimam fuisse , etenim ipsa μαρον απον occupabat, jure igitur illam in ejus dextera scalptor finxit i ue inter veteres reperias, si ab hoc ente discesas , qui inter pistrina versatus sit. N
que mihi obtendas in gemmula sere nudum nos cernere Pittacum , cum
id artifici tribuas . ut dissiciliorem incidendi artem se calluiste Ostent,ret : imo quoruntam φ σων imagines nudas scalpi reperi in Laertio lib. a. p. Is . dum de Menedemo alit Evi γ- , παρ-γωνον ει κονιονὶ - ουλῶτα μνη-τῆ σώματος, est enim veluti ex industri' ira- imago , ut eunctam fere nuditatem corporis praeferat , uti vides Pittacum in hac Goriana gemma . Obstat sane hujus sapientis vultum im, m esse , cum philosophi barbati omnes fingerentur : verum fieri potest, ut in gemmula annulari, & in brevissimo vultu brevior ba ha oculcri intuentium sugiat, & in sexcentis id genus minimis scalpturis diu dubitatur, vir, an senex nobis se objiciat. Ceterum nemo mihi saltem eripiet, si virum imberbem exhiberi quis obduret, in gemma scalptum quemdam ex ipsius Pittaci αἰρέσει, ut moris erat , qui magistri sui insignia praeseserret, cum nemo inficiaturus mita sit furinum ad Pittacum
Hic pro re nata abstergam parvum in culta Gorii diatrita 3jentis Homerum Od. . Io3. apposuisse in aedibus Alcinoi ancillas, quae
392쪽
srumentum molerent: at contra est , nam divinus vates non omnes sO.
mulierculas unis pistrinis addixit, verum etiam textrinis , pensis vereandis, & unguento vestibus stillandis; quo te , post meas hasce meras nugas, demum oblectem, accipe illius mellita carmina , quae me vehementer piget contra tanti vatis mentem chartis illini
uinquaginta autem ei ancillae per domum feminae; uiae quidem molunt sub moia flavum frumentum , . Aliae telas texunt mn sum versant Sedentis, qualia folia exceliae populi,
Benmtaxtis autem a linteis dipillat humidum oleum. Ceterum ob scribendi brevitatem oblitus eram Gorio intercedere, unde M.terum membranarum extraxerit, quod pag. 22 I. & χχχ. adstruit Casa u-honum in Athen. lib. I . c. g. advertisse messis tempore in Eunosti, sive Promylii cultum sollemnia quaeque concelebrata , atque isthaec vocitata Προιιωλesi' namque fateor saepe me Casau num pervoluta Lse, neque haec vesti offendisse ' quae si revera exstitissent, castigarem sane & iterum in Archaeo'. & Corfinium in fast. Attici ut antiquiores taceam, qui cum omnia Graecorum festa collegerint, is haec posthabuerunt.
Atque haec satis superque de fratria Eunos idon, & pro sui numinis sem,
atque honestate tuenda , quod antehac inter ingentia Plutarchi volumina latitabat, nunc in grandem lucem evectum gratulentiir mihi suburbani praesertim, atque cives; & gaudendum mihi est , quod virtutum
principem σωφροσet niν ipsi tanto studio coluerint, atque honestaverint. vl. Habes igitur nomina novenorum δμ-ν,& σρητοιων Neastolitanarum, quae cerrae ac sincerae a me summa industria ex saxis loquentibus collectae sunt, quarum magnam partem aetate nostra in lucem eductam gratulor; cum antehac binas, vel ternas protulere patrii Scriptores, quos secuti sunt eX-
teri Reinesius, Sponius, Vandalius, & Marochius noster; speque nutrior
fore, ut qu.ae ternae reliquae sunt, volventibus annis, diem videant, quo magis urbis nostrae vetus amplitudo celebretur. Reliquum nunc mihi est, ut paucis quaedam fratriarum spuria nomina expunpam, licet tanquam
α summi viri venditarint. Et sine ΘΕΩΤΑΔ AI , ut Reinesius cl. 6. 37. R Vandalius pag. 38. vocant, vel in opinatur Marochius EFOTAΔAIO Iad Gruter una provocantes , vox est rure inficetior , & corruptillime ex. nostratibus silicibus exscripta r Sc quisque mecum mirabitur tantos Viros in Neapolitanis monumentis Gruterum potius, quam Capacium
consuluisse, hic quidem longe curatius epigraphen hist. suae pag. 237. Rile' vit, quam hic vides:
393쪽
6 a LIB. II. FAP. VL PARS IV. DE FRATRIIS
OEΟΙΣ. ΣΕΒΑΣTΟΙΣ. ΚΑΙ ΕΟΙΣ. ΦPHTPIΟΙΣ. ΘΕΩ ΤΕ . ΔΑΙΜVel tiro novit binas esse voces SE TE ΔΑΙΜ, scit. DEOQUE DAEMONI: ita ut monumentum hoc a Neapolitanis erectum pantheum suerit , cum triplicem Deorum divisionem saxum meminerit, Deorum augustorum, P . νmorum, ac urbis Genii. Nullam igitur Neapoli fratriam floruisse, quae vel Theotadarum , vel Theotadaeorum monstrosum sane nomen praetulerit, latendum est . Profecto quisque advertit id vocabulum illepide ab Pighio exscriptum, etenim si simplex elset, scribi oportuisset cum o par
vo Θεσπιδαι, non vero Θεα ιδώ . Praeterea nomina
ut in sinceris omnibus fratriis vidimus, tracta sunt & euia a certis , &quid significantibus vocibus; e contrariora ΘΕΩTAΔAI, unde oriatur, vidve adnotet, omnino ignoramus, cum sit binarum ρ εων deformitas. Diis autem ΔMadim erecta templa, aras , Sce. ex inscriptionum thesauris constat, vide etiam Salmas. His . Aug. tα I. pag. I I. verum si Ne politana exempla quaerantur, ipse Capacius aliud patrium marmor pr fert p S. 3 7. ΘΕΟΙΣ . ΔΑ IMΟΣINΚΑΣToPΟΣ ΒΛΑΣΤΟΥ. ΚΩPTΚΕΩ TLonge igitur facessant a Neapolitano , sue Attico solo tum Θεω-δα, tum Θεω-αῖοι, atque inter barbaricas gentes amandentur . . Quoniam breve hoc marmor recitavi, de eo pauca haec teneas: ne . . Credas Grutero ajenti pag. Iois. 8. Puteolis Neapolim translatum in Ha- ,- κ . se driani Gulielmi domum i nam , unde id resciverit Gruterus, ignoratur, . et cum Capaeius noster απλως dicat apud varaserum. Vides Castorem Bia si filium elie Κωρυκειλην, s nomen gentile, ut H ρακλεψ Irs, in nempe ex Coryco, sive Corycia, Cretae urbe, di promontorio, hinc noscis etiam ab longinquioribus Graeciae insulis Neapolim advenas incoluisse , 'uti pag. o r. de Alexandrinis dictum est; imo ex hac ur, Coryco plurimos huc advectos, nam Gruterus alterum eodem nomine insignem Neapolitanum
Ηoe saxum nil dubitare snit, quin Corycus, aut Corycia sit illa Cretae
394쪽
urbs maritima, riam legimus hunc Enipeum, Sacerdotis filium Coryci tem navis dominum fuisse , qui adolescentior annorum duorum & viginti ad plures abiit. Vox ΣΑΚΕΡΔΩΣ proprium nomen adnotare reor,
atque etiam Gruterus inter nominum classem apposuit . In utroque hoc Neapolitano saxo quaedam deesse quisque novit. Pergit porro domst. Marachius: Fuisse videtur etiam alia Neapoli fratria, qua ab Hebone Deo patrio nomen fodalibus quaeserit, sed inscriptionis, ex qua id doceam, nune in mentem non venit; nis quod memini me quondam eiusmodi titulum o Neapolitano lapide descripsi se
se, sed piger nunc schedas excutere, diaec vir clarissimus. Attamen a in re nimis nobiscum egit, qui eas ternas statrias, quas jam ab aliis accepimus, doctis chartis sitis adnotavit, novae autem,&antehac inauditae fratriae epigraphen blattis sortasse rodendam reliquit : vereor tamen , ne Vir
summus memoriae , qua selicissima viget , confisus , suam cum capaciana pag. 8 s. quae jam inter Neapolitanas protrita est, Deoque Heboni a inpositam legimus, commiscuerit: de fratria vero huic numini dicata prorsus saxum silet: HBΩNI ENIO AN EΣTATRI SEDIT. ΙΟΤΝΙΟΣ ΑΚΥΛΑΣ NE ΩΤ Ero ΣΣT PATETΣΑMENO Σ En ITΡΟΠΕΥΣΑΣΔHMAPXHΣΑΣ Λ ΑTΚ E A A PX H ΣΑ Σeonfinge NAΥ ΛAPXΗΣΑΣ, ut summe multis dictum est. Sane si titulum cum Hebonitarum fratria , sive δηαω ex jam editis libris exscripserit Mazochius , ceteri etiam rescirent , etenim de patriis
rebus volumina facile nostris omnium .n sinibus teruntur: si vero ex saxo
aliis ignoto , sibique dumtaxat quondam oblato schedulis illum mandavit, haud fieri potuit, ut hae gam Neapolitanis carissimae adhuc lateant,& tanta meorum civium eruditorum vis ea monumenta curate vestiganistium nil prorsus de eo saxo inaudiverit. Praeterea maxime Mazochii interfuisset, ut novum, tantique pretii Graece litteratum marmor publico,
& tuto loco , sed non sub Iove frigido prostaret . ne de eo posteri ambigerent , vel saltem ipset suo eruditis limo operi de Eccl. Neap. adjectilet, cum jam de fratriis longiorem adnotationem adnexuerit; etenim, etiamsi flex periret, tanto viro fidem haberemus . Verum semper eo mens redit , ut credam Marochium tot edendis libris distentum supe num Hebonis epigramma ad fictam Hebonitarum fratriam detorsisse. Quoniam autem vir Eὀραis it ad miraculum gnarus Hebonis civium n nrorum Dei meminit , utinam nos docuisset, unde gentiam tracta sit ea vox , quam Nwlitanorum esse definit Macrobius lib. r. cap. r8. aitque Hebonem suisse Dionysum cum Sole confusum , eumque
sub specie senili a nostris cultum , quem ceterae gentes vel sub pueri,
395쪽
674 LIB. II. CAP. VI. PARS IV. AN FRATRIA
vel adolescentis, vel viri simulacro exprimebant: has Solis quaternas artates pro ratione binorum solstiti brum, atque totidem aequinoctiorum comis menti sunt. Quare sere omnes Graecanicos nostrates nummos Solem reserre cernimus hominis senis aspectu, sed taurino corpore : taurum autem ad
princeps hoc astrum referri multiplici ratione ostendit idem Macrobius lib. I. cap.ar. Exputo sane Neapolitanos prae ceteris Diis Solem, sive He- na, quem λι-ετατον, celeberrimum, salutabant in saxis, quibuscum belle conspirat Macrobius, dum adstruit: Neapolitani CEM BRANT Hebo nem cognominantes,) coluisse, utpote qui astronomicis rebus perdite se dederant, quare siderum ducem & regem eos curatius honestare oportuit: vide satis multa , & non poenitenda de veterum meorum civium astr0nomiae studio cap. sequenti. His animadversis, facile, cuius radicis sit suboles Hebon, quisque di-anoscet, scilicet ab Phale ico a an, erudiens, divinantem reddens, ii dem mi μοις. Solem igitur priae ceteris astris colebant Neapolitani, quo famosi divini essent , & astrologi , ipsumque merito Helana salutabant. Neque credas me hoc elymo sola ratione , & origine vocis nixum id firmare, fundum etiam locupletem habeo ipsum Macrobium iis r. cap. I a.
latentem Solem pr. ae ceteris astris producere sentiendi, opinandique naturam, quod ι θητμον, er φ- ετικον appellant; verum irascor Macrobio, quod extra Graecam fidem ac vim ita verterit binas voces αἰσθηφον,& φ- τικον, reddendae enim erant, intelligentem reddens, ct divis riones adducense ad hanc divinandi artem ἀώτως spectare cTικον, sive . φαντασιαπικον testem do Plutarchum de des oraci Ποιοῦσι γω τοπια- πι- - προφητας, πιις quam ρῆσιν in eadem sententia ibidem saepe repetit. Atque adeo vera reor, quae procudimus , ut multam
sacem ipse Macrobius praestiteri ν ajens eumdem esse Graecis Bassarea ET Brisea, ac Hebona Neapolitavis r etenim cum Bassareus, sive per meta- thesin Briseus nomina Solis sint hon ab Graecanico, sed ab Hebraeo sonte orta, nempe ab 'Ut, & et a divinavit, vel divinationem immisit,& divinatio , imo & in τη me, ξολυ Danielis divinatione ternarum di ctionum in pariete illitarum, hanc eandem vocem 'UB ubique ejus cap. usurpatam legamus, nemo unus mihi posthac inficiabitur veram ei se H bonis Neapolitani numinis μιγ- μου & notionem , & etymon; etenim utraque vox & Babsareus, & Ηλιν ab arte divinandi, quae potissimum a Sole est, educitur: verum haec clariora evadent ope seo uentis capitis. Vii. Rejectis porro hinis νοθείας plenis statriis Sti ix , vel o. ἀρυων, atque is νι ν, amicis interrogantibus saciendum est satis, scilicet an inter fratrias foruerit etiam illa γαλη δων, quoniam vulgo ab herou uno eriArgonautis Phalero conditam Neapolim majores scripsere Lycophronis,aa Stephani Byzantini verbis abutentes, atque sexcentas membranas eos complevit te constat , praesertim Lasenam in fin. Gymn. & Peregrinium
pag. 298. &c. 7sq. &c. quare hi amicorum j undissimi inquiunt haud fieri Dissiligod by
396쪽
6 Iseri potuisse, ut Neapolitani urbis suae conditori Phalero sicuti
quibusdam minoris famae heroibus secerant, minime dedicarint. Porro in quotidianis votis sum, ut Lasena noster isthaec de Phalero minime cogitasset, nec Peregrinio deinde, quo familiariter utebatur , communicasset; hic etenim, quae. ab amico inaudiverat, fidentissimus chartis suis appingere
haud veritus est, sed tanta verborum ambage, ac πεοι πλοκη, ut , quo tandem collineet, uti moris sui est, plerumque enim lucidus ordo eum deserit, ignores; etenim uterque rerum nostratium scriptor, quod Lycophronem ope Latiaris interpretamenti, licet a doctissimis viris appositi ex-ficarunt, transversus arius est, cum Graecanica hujus poetae verba sat a-ienum ab interpretum mente claudant; quare venia mihi sit ejus carminum luculentissimam sententiam expromendi , inde amicis aperiam , cur fratriam non crearint veteres cives, nec sperandum , ut eam aetas proserat ex litteratis lapidibus. Porro antequam hos Lycophronis versus expendam, nodum mihi exsolvere sinas rogo , quem me piget reperisse in Latiari interpretamento Diogenis Laertii in vita Menedemi; ubi Romana verba adstruere videntur Lycophronem ante Platonem vitam vixisse, qui vates centenis sere post annis Cassandram scripserat; etenim isthaec habra pag. Is 3. Missus aurem Menedemus ab Eretriaribus Megaram praesidio futurus contendit ad PDiovem in AEademiam , inque illius retia non inυitus incidit, deserui que militiam: inde pag. Is . additur : Amabat Aratum, cophr nem tragicum poetam , Antagoramque Rhodium , sed mavime omnium sudebat Homero: sane in his Latinis verbis nil apertius est, quam hunc tragicum vatem ante Platonis aevum floruisse, cum illius carmina legeret Menedemus, qui ad philosophum contenderat, inque hujus retia inciderat;& scias hae in re nihil adnotasse magnum Menagium . Uerum quod arduum, vel saltem implexum vides, planum erit atque aequum , si Graecae sinceritati verba reddes: Πεμφθῶς δἐ φρουρος ο Μενέδη- μο πιν E s- τωίου εἰς ωγαρα - εἰς πρη Πλουνα , b θηραθής κα πλω
vertas, contendit ad Platonem in Academiam, inque inius retia incidit, sed, contendit ad Academiam Platonicam , atque in retia incidit v cula illius Graece non est 3 reliquisque militiam . . . Amabat Aratum,
O . quod longiori post divini philosophi tempore evenisse novimus, &post Lycopesonem ipsum , quem lectitare amabat Menedemus . Interea per tibi mirum futurum reor viros Graece doctissimos saepe parum intera pretamentis suis consuluisse, qui isthaec historiae , ac chronologiae peccata Graecis Scriptoribus crearint; atque in mentem revoces, quoties ipse tamiae famae interpretibus manum medicam apposuerim, & in iisdem sanandis etiam posthac me plurimum otii lusurum piget ac poenitet. Laertii Latinate in lucem restituta, adscribam triste ternarum Sirenum datum cum brevi
397쪽
6 6 LIB. II. CAP. VI. PARS IV. AN FRATRIA
brevi admodum commentario , nam prolixiorem in Puteolana chorogra. phia exspectes, vers. 712.
Adnectam, quod eleganti suae ,κδοσει Potterus adscripsit interpretamentum, & licet aliquanto cultius prae ceteris, menti Lycophronis adversantissimum vides, ii quod ipse e regione appono, licet ni κα Πι λιξιν, paullo curatius pens tes: ac indulgendum , si minoribus characteribus utrumque adscribam; servandum enim est paginarum spatium,& σναρ τοὶ curavi, ut meum, ac vetustius in iisdem lineis sibi respondeant, quo promptius ac citius eorum varietatem ac discrimen, quod non exiguum est, intern scas. Versum a me est το κτοεῖ v.7ia. perire fecis, non enim Vlysses Sirenas ipse interfecit, sed sponte sese in undas immerserunt: hinc an osite canit L Tophron α πνοις fli τιν quod illepide,&contra fidem redditum est ab omnibus, Dontaneis iactibus: & novimus ex poesis Sirenas, quod ab ipsis aufugerit Ulysses, irarum plenas in undas sponte praecipites periisse. VIII. Age inquiramus, sumam sit in v. 17. Φαλήρη πρσις, quam interPretes , nostrates Scriptores pro ipsa urbe Neapoli acceperunt, ut diis
398쪽
sententiam. Tres autem oeridet Tethmis mptes virgines, Canora matris eantus exprim ποιὰ
Θοntaneis iactibus ex alta specula
ννs In cindam Tyrrhenam pennis urinamo, Quo lanificum trahet acerbam samen . nam quidem Phalari arx expulsam , Clanisque terram humectans exeipiet, Ubi templam inuigenae exseruentes puellae, ναο Libaminibus Parthenopem sacrificiis breusi ιotannis honorabunt voluerem Deam . In ripam autem eminentem Enipei Mesa Leucina cognominem dia Occupabit instium , ubi violentus B, 7 3 Heia que Laris eructant Iazises.' Ligea denique in Terinam exponetur Undam eri pari, quam nauta In mena sepellient littorali , Ocinari inuisibus conterminam t 3ο Abluet autem sepulcrum eorniger foris
Semiatas extergens aquis monumentum .
Primae porro quandam sororum Per Imperator totius Attica elassn loribus Iampadiferum inclituet eurfur ν73I Oraculis obtemperans, quem augebit popatur Neapolita , qui prope tranquillum tegmen Miseri portuti saxosa habitabis promontoria. Recens interpretamentum
Perire Delia Ulysses puellas Tethstis filias
Voces e ora matris confingentes , tres, Sponte se necantes praeeipites ab alia specula, Torrhenam in undam se submergentes alat , Quo lanisca Parca fisa trahet. Unam quidem Phaleri turris eiectam , Clanisque Hiis excipiet irrigans terram , Ubi sepulcrum eoruenter eiura puella Libaminibus,ct sacrificiasParthenopen ιο ιυQuotannis honorabunt volacrem Deam . In littus vero exporrectum Enipei Leucosia abacta cognominem Rupem occupabit diu , quo praeceps Is , Visin que Laris exonerant mystas. Ligia autem Terinam usque exponetur
Fluctum crispanx, huic pucllae aistita In Iapidibus parentabunt littoralibus, Ocinari verticibus conrerminam ,' Abruet ρο tamalum remiger laticibus Ares Gallinipedis puellae binum inundans aquis . Primae porro deinde rursus fororum Dea Praefectus tinsversa Mopsopus HUR Nautis lampadicum apparabit eamum Graculis obediens, quem iude augebit populias Neapolitanorum, qui nautae ad tutum collem Portavim Miseni re actas habitabant domus.
dictum paullo ante est: vides Lycophronem non de urbe locutum, sed de xurri, sive , lubens do , de arre r quare Vestigandum, an antiquum n men majores nostri servarint, quod indicet hanc Phaleri arcem : sic ti in hoc longiori cap. de fratriis tot nomina Scriptoribus antehae ignota, sed a patribus accepta illustravimus, audendum etiam, an huic Phriseri cognomento quid lucis addere satis sim . Porro haud malum αdipum me salutabis , si Mergillinen , Sannararii nostri sedem olim ejus
Carminibus , nunc tanti vatis admirandae artis sepulcro celebratis imam, τυ ιν suisse pronuntiem : siquidem nemo unus adhue dubitavit, quin a.mergis nomen sibi quaesiverit M. illine , quare cum Graece φ etiam sit meraus, ut me d uit Bochartus HieroZΟic. par. 2. p. I . dum inquit: Φαληρές meret, υLis turdi genus es, cy' chennium coinxμrnicis. ut auctor es ipse Athenaei s, quis , nisi contentionum amator, obstet Mergillinea non elle Graecanicae vocis φαληρι, interpretamentum, utpote
399쪽
LIB. IL CAP. VI. PARS IV. AN FRATRIA
utpote olim fuit statio gratissima meros , sive ς nee mirum, si Scriptores aliquantulum immutarint in ληρος, nam jam admonuit, quantas mutationes passa sint locorum nomina, summus viro-rorum Bochartus e pnesertim cum dictiones essent Graecis peregrinae; qu re nil dubius sum, quin ab Phoenissa radice snt ''d , mergus, 3c plurative n)' a , mergi detorta, quam ob Hebraeorum librorum caritatem amisimus. Neque novum credas littora, ae quaedam loca nomen adepta ab avibus , quas in iis frequentissimas cernimus; & ne in alienas regiones v gemur, a me habebis in Puteolana chorographia Liternum oppidum pro mum Cumis dictum voce peregrina ab gallinis silvestribus, quae illud c lebrabant, etenim Hebraea, sive Chaldaea vox adiri, quae iisdem litteris LM tiari hujus urbis nomenclaturae respondet, valet a gallum, &σπιλογικως. a n, , sive ad gallinam i hinc a lex icis Hebraeochaldaeis tenes has ρπτεις m,aa'n , N,'aam, diuam , pn, uarin rin, II n compostas, atque ab uno sonte cadentes omnes adnotare gallum gallinaceum , sive gauum superbientem, nam certo ,ra est exsubare, b)a & a, exsul-' satis , hinc certo irin dicas gallum, & . a'n , gallinam e 3c nunc primum novimus veriloquium vocis gallus, nempe ab ,ui ιnrum cere, hinc
vox crisiatus valet superbiens. & tam de hac avi, dicitur, quam de hominibus; quare Iuvenalis de Domitiano canit sat. . v. sq. Ex tamen illi surgebor erisse s idest intumescebat,)-GI, quod credere de se Non P pix, cum laudatur Diis aequa eot sm --:. interea demiror, cur VOL1ius in etym. & magnus Bochartus in Hierozoic. ubi praeclara de gallinis congessit, isthaec tam plana & aperta non viderint. Igitur nil obstat, quin Liternum sit ab marin, , Wd gallinam ἰ praesertim cum nemo adeo hos ora est in Tullii epistolis, vid. epistu, lib.ς. ad iam . ut nesciat silvam Gallinariam propter Liternum exstitisse , cuiusaetiam Strabo meminit
adhucdum id genus gallinas venatores capiunt prope Liternum , quarum ibi ingens multitudo circumvolitant, ac enutriuntur . Pe arem sane, si Glj viscerer etiam ab iisdem rusticis gallinis dictam infulam Gallinariam, quae sita est in Ligustico mari, ut a junt Varro ipse lib. 3. c. q. de R. R. A Columella lib. eap. a. quos consulas . Quare nil mirum , si etiam littys non longe a Neapoli cictum sit Tυρσις , sive Latine Mersegilline ab mergis avibus . Iuvat non parum Athenis etiam exstitisse j xta mare vocem Φαληρον, hinc portus Phalaros : etenim quisque statimassentietur id nomen , cum in non unis urbibus riseriatur. imo & circa littora , proprium alicujus herois non esse , at a νωνα, i, idest a mergorum statione suo huic promontorio etiam Athenienses illud impertivisse . Addas a Sannarario συμπου ν nos habere etiam vocem Turris, adeo verum dicas me non aberrasa ab hujus loci, quem meminit Lycophron,
400쪽
phron, divinatione: ita enim canit in epigr. I. lib. 2. Hic ubi venis imitata TURMy
r smus pinnis, niveisque rectis Rupe Mergiuiua sedens, propinquum
Et ob excisam hanc Turrim ab Philiberto Aurantio, Caesaris duce , &ob villae suae delicias pessumdatas concepto morbo ad plures abiit , vide ejus vitam carminibus praefixam. Neque praetereundum , cum dicat Lycophron ἐγ χωρους- ni σῆμα puellae Parthenope juxta τύρσιν, adhuc in superno Mergillinae colle reliquias vetussimi sepulcri s peresse , licet nostrates cujuscumque pretii Scriptores civibus, atque ex te. ris imposuerint ajentes s ne ullo vade Virgilio erectum : imo & Neapolitana respublica in grandi memoria ex marmore affabre constructa, atquctaddita epigraphe idipsum scalpserit: quando Maronis sepulcrum in superiori Puteolana via constructum esse sat certis monumentis alibi συν Θεόμostendam: sane , ut sibi omnino constet Lycophron , aedificii illius retia quias potius ex puto esse Parthenopes nostrae sepulcrum, quod cives certo ante Lycophronem erexisse , & sacrifieiis quotannis hones lasse novimus, uti idem poeta canit. His intellectis, nescio quo animi sensu impellor , licet invitissimus, ut sat audacis conjecturae a Rentum proferam , & magis firmem Tu rim Phaleri esse Mergillina ollem , eamque vocem monstrosa quadam mutatione, quae doctissimos viri xercuit , in Statii nostri Silvis lib. s.car. 3. V. IC . exstare pronuncie A. .
Exsere semirutos subito de pulvere vultus,
Parthenope, crinem in afflato monte semiri Pone super tumulos , ο - magni funus alumni. Porro voces afflato monte nihili sunt , reullamque sententiam praeserunt: Gronquius in adnotation. haec tanto viro haud digna adscripst : Fingit
poeta in tuam Deam Parthenopen inhabitare, ceu sacram sibi sedem, montem Vesevum . . . tum Parthenopes eaput dicitur merito , quod alti μmum in Neapolitano disirictu es , ides mons Vesuvius , qui laues ei
ctabat. Porra crines ignium flammae frequenter dicuntur ἰ tenes ab Gro-novio Parthenopen, quae certo Neapoli sepulta est, abactam super Vestivium octonis milliaribus ab nostra urbe dissitum; tenes praeterea crines ellesammas p verum nec volam , nec vestigium hujus insolentissimi in te pretamenti etiam quis oculatissimus in his Statii verbis inspiciet. Quare ut quid lucis corrupto simul, ac tenebricoso loco creem, ρη ν assato confingo Phalaro, quae idem est ac Phalero, nam tam φαλαρος, quam ζα λαις mergus est , atque inde non mala erit Statii sententia optantis, ut Parthenope e suo Iemiruto ob metusarem sepulcro erigat caput , ponat recisos erines super tumulum patris Neapol rani sepulti in monte Phalara: hine novimus tum Phalerum collem esse, tum Menecratem R r r r po e