장음표시 사용
581쪽
Politiees Padia Arh initio pronuntiaris 3 Sermo
vitia , inquis ,'puritati aduersantur , sunt omnino quinque, Barbarismin, Soloecismus , Nouario , p regrinitaι , O Archaismus . sue obsoleti verbi usus.
Sed nae tu ab ipsa aberras ianua , Scioppi. Nam eui, rogo, plus fideu tibine nugonum Coryphaeo, an Q inctiliano, qui, Martiale teste, Tua mode rator summiu inventa. O gloria Remana toga fuit. habendum est Da manus, nec dedignare disertissimo dicendi magistro te posthaberi. At quotis in oratione virtutes exigit, quotl tres omnino, non amplius , ut emendata, ut dilucida, ut OInata sit. Sic enim lib. I. Insit. es aperte decernit Qtist vero vitia numerat totidem prorsus iis aduersa virtutibus , orationem barbaram . obscuram, inornatam. Quem autem elam est, unum in
quodque istorum piaculorum in plures alias speis cies tribui Certe quidem puro dilucidoque serismoni obscurus, non minus, quὶm Iimpidae aquae turbida .ut recth noster uvangnere chius a tibi aurem vellit, aduersatur. At tua in diuisione vitiorum purae orationis ubi obscuritas nuspiam. Et mancam mutilamque eam non cernis An parum vero pleraque alia orationis flagitia, Geophaton, siue obscoenum dictum , Tapinosu , utologia. dc pleraque alia istius modi ornatum ipsum dehonestant 'Atqui nihil horum tua diuisio vel partitio in vitio ponit, ut vitiosam eam esse de lippis constet. Quid quod Archaisimus, hoc est. constructio, ut deficiunt Grammatici, prisca vetustas potissimum afuit , non vitio semper vertitur , sed in orationis figuras frequenter ascribitur Vulgatum iam eiusdem Quinctiliani lib. t.
cap. monitum est, Verba a vetustate repetita nomst. m magnos assertores habere . sed etiam orationi
maiestatem aliquam asserre non Me delectatione, sequia a In vindieys Politicis lib. I. cap. 2.3
582쪽
uia intermissa sunt, gratiam nouitati simium rare. Quid quod vocum noua ipsa fabricatio, quum eximii Au stores complura verba subinde. aut necessitate adacti . aut alia ratione idone1 Permoti, nouarint; reprehendi perpetuis non potest 3 quid ergo hane tu penit lis damnas ut te
damnatae audaciae, atque imperitiae Grammaticum agnoscamus.
V. Nunc inscitiae tuae Grammatteae laribus eommodum ita patefactis, quantam eam, quὶm enormem, qu m adipatam, si huius in artis ipsa penetralia iam ingrediamur, nullo negotio repe oriemus 3 At nolo hle tam longam spinamque his
de tuis mendis disputationem ordiri, istorum omisnium poenas Denisalpio, Nouaenia. 8c Strigili, ut dixi, contentus 1 te non segniter repetitsis. Satvero in praesens sit externa aliorum iudicia, qui tuos Grammaticos libros aut excusserunt ipsi. aut excussos ab aliis aeceperunt, fideliter referre. Nar. ro tibi. Hortensius Portius non de triuio Gramismaticus Neapoli, quum in Academicorum Coetu, ut Et enius Lavanda a auritus testis tradit, multa mala tuo Capiti dixisset, post ingentem conuiciq-xum vim, quam ebulli it . utinam . aiebat, literator
Ua. sitararum pestu ad bet s ego ego semieinctium homini mau sarto deriperem; ad quem nonnemo exeorona, quum te Grosippum ille appellasset, tali xis, inquit, non Grosippus , sed scioppius istius Grammaticae auctor est; tum ille magis obstrepens, hunc ipse m Scorpium seu Seonium ais sita seu
excandescentia, seu lubentia errabat in nomine γhune ego,sed motoo &c. adeo tibi tuaeque Grammatteae infensus erat.
VI. Quid vero Romae Pompeius Laetus honeissus illiec tuis nihilo tibi placatior. Indignatus proptere, quam maximh, ut ibidem Lavanda scribit, quod filium duodecennem , Iesiuitaru seliolis In Grammati Passiepag. is. b Ibid.
583쪽
is suasore atque impulsore abductum fanioso euiadam Ludi magistro, qui intra semestre tempns du- suo eum in Latio planE resnaturum, quem ijdem Iesu ita primis elementis vix toto triennio imbuisioni, conlidenter spondebat, Grosippinis quisquiliis exudiendum, an perdendum crediderit. Iam tertius seducti adolescentis agebatur annus, tantumque abfuit, ut peruers E institutus profecerit , vr praeceptor quoque ipse Grosippo intelligendo mentem non modo torserit, sed etiam euerterit ; adolescens voro, quod rςcte didicerat. dediscens, nec spei compos . vix tandem forensi actuario dignus Amanuensis euaserit, caeteIOqu ingenii non mediocris , dc qui de literis Latini non inter postremos bςne mereri potuisset. VII. At quid ego unum alterumue hominem, vel duas urbes nomino. quum in reliqua Itali 1 etiam, ubi Iesu itarum scholae nullae sunt, pro Pa-seasio Grosippo initiando. hoc est, pro Gaspare Scioppio, seu pro tua Grammatica inauguranda. Lucae praesertim, Pisis, Urbini, alibi que non pa- Ium, ut ex eodem Lavanda compertum est,daboratum sit, nee tu inficiari possis sed mala omnino 1caeua . Vidit enim idem Lavanda libellos datos . vidit Ee eorum abolitionςm, m gistratu ipso ita iubente, ac ferὲ in hanc sententiam decernenter Scruta literatorisfim elici reiectanea. Quinde Ludi moderatores plerique eandem tuam G rammaticam stylis confixere, testati exuuias esse infectas, qua4 Seionius Transsyberinus obambulator m
arte veteramentarial eonsu et, ae pro nouis vendita
ret: alii interesse Catholicae Reipublicae, huiusmodi nouitatum ardetiones undique Ciuitatibu proscribi, exemplo Mathemati eorum olim urbe pulsorum: esse quippe Grammaticos nouos genus
superbissimum perinde,atque indoctum, in Haere sin
584쪽
sn omnem procliue impuden S, audax inuerecussi
dum : alii, huiu1modi Grammaticae in Blentiam vestigi is instituti Iuliani Apostatae prorsus insiste re, nihilque tuliano similius, quom Scioppium in
cunctis suis Pad,s,ut ouum plane ovo. Nec in Italia dumtaxat, sed in Germania quoque nonnullis Episcopis eandem tuam Grammaticam obtrusam vn cum septem tuis Rationibus, ac a plerisque repudiatas, quod nouam Grammaticam nouam ΗΨ- resin , nouum Grammaticum nouum Haeresiar-ἀqum ex seculari Germanis prouerbio existimassent; unum tamen alterumue Episcopum Ludi-
magistris permisisse, ut periculum facerent; his-1ue visum esse, nee sibi dediscendum, nec pueros edocendos. ni stabiliarii esse vellent idem, quem sepius iam laudaui, Lavanda a commem-at , additque continub Pastasianam Grammaticam.
nempe tuam, in Boemia quidem admissam . sed Ioannis Hussit, de Hieronymi Pragensis appellatione ob nuptam, ac decoratam, quorum alterum tu ore habituque; alterum ingenio ac studio ad unguem exprimas. autem fructu, dc prouenis tu, iam ex ali is exemplis facile est dispicere, nimi. rum casso, irrito, nullo. VIII. Hactenus, Scioppi, inscitiae Gramma ticae fanum omnino profanum extrinsecus dum taxat, Iustraui, dc circumlui. Quid si iam id introspiciam, & quanquam pedes non inferam, a dyta nihilominus ipsius e longinquo saltem intuear, atque a limine saltitem 3 quot tuae ignorationis Grammaticae portenta illico obuia erunt qu in foecunda de densa tuorum seges errorum in falcem statim incurret quam frequentes, quam iu- sani tuarum in Grammaticorum Repub. seditionum tumultus repentino se prodent 3 Q id obluctarisi quid ringerist Nonne tua in Grammatica modosa uid.
585쪽
s 34 III. Cap. . g. I. De inscitis
modos omnes verborum de medio penittis iustu- Iisti sed ingenti temeritate. Nonne modum potentiatim, Sc permissiunm, ut vocant, perpetuo exi- Iio damnasti sed infrunito prorsus ore. Nonne Gerunda uniuersa, seu Gerundia in crucem egisti sed tu ipse proptere, eruciarius insignis. Nonne dcdlapina cuncta peremisti at supina valde incogitantia. Quid amplius Cunctis adimis genera. Quid imperitiust Cunctis Nominibus personas detrahis. Quid insubidius Cuncta Verba neutra explodis. Quid amentius cuncta Verba Impersonalia abrogas. Quid ineptius Z Quid praetere Negas ullum ab aliquoractivo Nihil absurdius. Negas nominibus similitudinem . utilitatem . facultatem aut conir ,sonantibus addictum. Nihil stolidius. Negas censatiuum nominibus dimensionein paristemite redolentibus aeceptum referri. Nihil vesanius. Negas biatiuum nominibus adiecti uis gradum comparationis, instrumentum, eaus sam, modum, aut similem circumstantiam praese ferentibus imperari. Nihil stupidius. Pirge I. Verbum Substantiuum Genitivo & burimo spolias. Flagitiose. Achivis verbis duplicem Meeusativum
nunquam concedendum clamas. Inconsulte. ος-
spatii, vel temporis,uerbis inuides. Improbe. Oblarii inm cum praepositione A, vel Ab. xem agentem enuntiante in verbi PQui potesta te esse inficiaris. Inerudit E. Num aliquid inm-
Per tuae procacitati restat Immania tuae inscientiae , multiiugisque allucinationis deliramenta. secusatinum cum verbis motum ad locum significantibus copulatum, Supinis pendere negas. Negas Genitivum ullum Participis in Dus exeuntibus manare. Negas ulla Nomina communis e se, aut omnis generis; cuncta Aduerbia Genit;uis
exuis, caeterisque casibus fraudas, Substantina nomina
586쪽
mina in diectiva vertis, pleraque in die Ima pariter transformas , aliaque sexchnta id genus piacula passim frequentas , quae ego omnia vel meo uno Dentiscalpio penitus iugulo, Lua Para-dOXa temulenta probo. tuam Mineruam insulissam reuinco, tuum Mys agogum Latinitatis fanaticum ostendo, tuum Mercurium bilinguem mea Strigili elinguo, caeteras tuas Sordes Graminmaticas 2 ouaeuia mea funditus erado. In quibus omnibus tuae inscitiae Grammaticae specimen,
quod hic dare tantummodo eonsilii mei est, satis,
Scioppim Logicei, Rhetorices, atque minquentia ignarin.
t. Quὶm inauspieatis auibus Grammatiees
Lauream tibi asseruisti, tam atro atque inominali die Logices, Rhetoricaeque Praefecturam nune tia
& tamen 1 te λmniata somnium non est, ac tu ipse in tuorum operum Catalogo memoriae ita prodidisti: Padia Lutea. O Rhetorica et c-- erit, ut univi anni studio Auditores satu instructi νμου bonorum Auctorum Lectionem obsimationem, o ad aeroaser ,seu Lectiones publievi Interpretum O ineant, O Rhetorica .Aristotelu . similiter, Medicommis Iurissonsultorum, er Theologorum Practisorum:
I I. At infortunatus planE tubicen. victoriam ante bellum intemperiue, ae temere Omnino canis. Nam quod ad priorem pretrogatiuam attine tam υ Logrcu Scioppi,ut cath Lavandata quam S uni vector irrisen. quod tua de plerisque iudican
di, arguendique peritia ostendit. Gm oscitan-
587쪽
ς Pars III. Cap. 7. g. . De inscitia
eer enim. quam anguste Dialectices peccata recen-sts 3 In tuis Suppetiis Logicis, Rarisnis, inquis.
in υnmorsum quinque numerantur vitia. Obscurum. mbiguum, Falsum. Inconsequens ,- lienum. O
A mussitatam ex Logices formula partitionem lfallor. o foedam tuae imperitia: Logicae partitudinem l Haeccine enim omnia Logices flagitia, nulla alia praeterea nulla ρ at ubi Mutilum, seu Mancum, ut recte te urget Vangnerecli, a quum ly rei alicuius tractatione pars primaria aut magni m. menti praetermittitur 3 Hoc sane vitium neque obscurum, neque Ambiguum, neque unum aliud CX caeteris, quae tu enumerasti, quisquam iure dixerit, sed plerisque horum eo grauius , quo magis praecipuum, atque ad rem cognoscςndam magis
neeessarium illud est, quod in mutila, seu mane 1 eiusmodi tractatione omittitur. Cur id igitur tu1 illa in diuisione es praetergressus tua nimirum Dialectices inscitia ita iussit. III. At quum aliquid non suo, sed alieno lo- eo, non ante, ut par est, praepostere disseritur. nullane rationis labes, aut saltem papula est imb&c ulcus, nec leue, commodeque vitium inordina
vum appellari potest: ιν & tamen quinque illis 1 te
Paulo antὶ recensitis minimE continetur, nisi Ordinis tanta sit perturbatio, ut obscuritatem quoque gignat: tum enim ad obscurum simul pertinebit. Tu vero quod inordinatum est, Alienum
inepte nuncupas. Num enim res propria, quia suo non collocatur ordine, illico euadit aliena t Apage. Alienum quippe id dumtaxat proprie dicitur, quod alio spectat, aut diuersi generis est. Rursum tu Alienum duplex ini j idem tuis Suppetjr agno
s ens, genere nempe, ac loco i tum utrumque una
definitione generatim complectens . ais esse id,
a Lib. I .vindiciar. cap. 2.f. .O
588쪽
quod nee explicationi, nee probationi eryaecommora
rum. -m pueriliter i quam ridicule An revquaecunque suam explicandi , aut probandi vim. qua suo in genere, loco potitur, in alieno statim ambitit Z nn . An aurum clam surreptum, in
manu furis piet ij nullius extemplo fitὶ fabulae. Quid quod tu ipse falsae tuae definitionis immemor, tribus post versibus fateris continuo , num Deo esse eiusdem quidem genero, O rem explicam di,aut probandi υim habere, tamen prius,aut posterius, non prasenti Deo inerri debere t Ergo neque Ali num loco, proprie alienum est, neque haec tua deis
finitio Alieno, sed Falso, atque Inconsequentia ut vocas,conuenit. Quis enim adeo hebes, vel hsas est .cui exploratum non sit, propositionis alta
in explicando vim, vitiosae autem argumentati is
nis in probando potestatem nullam penitus esse FI V. verum tua isthaee diuisio non solum, quia duo vitia Mutilum, atque Inordinatum turpiter praeterit, sed etiam quia membra ipsa non recthsecernit, sed aIterum altero contra Ieges aptae diis uision s includit . monstrosὶ claudicat. Qiridenim An non obscuro Ambiguum, Falsio Inco' sequens continetur Quis ambigat Nihilo igitur egregia tua diuisio concinnior, quam haec: viuenis
. num genera sunt quinque I Planta , Arbor . Animas, Bomo. Brutum d quae in Logica risu ui stomachumque vel tironum tardissimo haud dubi h moueat. Nam arbor species plantae est, homo de brutum animalis: genus autem eum specie numerum non facere, sed illud hae eomprehendi, istamque ei sit 'lectam nemo Dialecticorum ignorat. Atqui similam quoque Obscuri,atque Ambigui rationem es se, vel ex Grammaticis, qui orationem ambiguam sub obscura, velut speciem sub genere collocant, perspectum est. An vero, quod Ambiguum est,
quisquam Obscuriun esse negetr qui aurem 3 Pro fecto
589쪽
secto siesarum esset, ambiguum non esset. Ergo ambiguum es aritate es aret. Ergo obscurum quoisque. Neque ossicit tua obscuri, Ambiguique definitio, ac differentia, dum ita mones; obseuritia
porro caussa est, ut plane non intelligatur, iAmbiguit verὸ ,υt aliter , atque oportet . intelligatur. Vt enim
ita sit. adhuc non tollitur , quin quod Ambiguum obscurum pariter sit, atque hoc ceu genus illo temquam specie comprehendatur. omne igitur Aminbiguum obscurum est, quanquam non omne Obscurum simul etiam ambiguum. adeoque hoc sub illo velut genere, non iuxta illud ponitur. V. Tantundem pariter de Falso quoque, & Inem equenti statuendum, Scioppi, est, quorum
it a in eompositione, disi lane, sua in enuntiation hoc in argumentationespectari pronuntias. At enim Veritas, aut Falsitas non in Enuntiatione dumtais xat, sed in argumentatione etiam , seu in cons
quentia extat. Quippe ut enuntiatio, quae, quod est . ait esse . aut quod non est, negat, vera est . ita & argumentatio, quae essicit, aut colligit esse, vel non esse , quod ex antecedenti exprimitur, vera itidem est. Falso e contrario, quae ex ant cedente elicit , quod minim E ex eo sequi inris. incirca & Consequentiam Legitimam damus. Prauam explodimus. Ergo veritas , cui assentimur; & falsitas, a qua dissentimus, hinc omnino emicant. Q mn idipsum quoque vulgato Philosophorum, ac Theologorum effato , quo veritas. conuenientia rei atque intelligentiae; falsitas vero utriusque discorda a dicitur , aperte viΠci ruris Quemadmodum autem enuntiatio , partis sit ,-iectae ac attributae connexui congruens, vera est δdionans . falsa; sic argumentatio quadran S an intecedentis, dc consequentis vinculo , vera itide Imrepugnans, aut discrepans, falsa. Tam argum eritatio igitur, quam Enuntiatio veritatem, de fatasiatem
590쪽
sitatem promiscuε participant ; εο tam verumst falsiim, ceu geneia duae speetes inferiores, enuntiatio scilicet, de argumentatio respiciun quam utramque generarim tum compIectimur, quum verum fassumque non in simpIici notione , sed in compositione ,& diuisione asseueraismus. QEae est perspicua AristoteIis B,
ma. 6 dc 7. mens, ubi docet, verum. Ec fata sim esse in eampositione quadam rognitionum. .AGqui haec compositio non soluin in enunciatione, sed in argumentatione quoque locum habet. enim illa ex subiectae, attributaeque parvis conceptu coagmentatur, ita haee & antecedentis, reconsequentis notitia confiatur. unde dilacet planissime, luam inscienter compositionem , dc diuisionem, tu qua verum,& falsem existit, soli enuntiationi addixeris. Quare tua vitiorum ratationis diuisio, & superuacaneis redundat memiishris, & necessariis destituitur, tuae ignorantias Logicae certum ae nobila documentum. VI. Linquamus modo vitiorum Logiem M. ut irim , scioppi, eiusdemque Logices, seu Rationi instrumenta exploremus. Quot tu haeσω di quae esse existimas λ Duo, inquis in eadem rua MDices Padia , seu Logicis Suppetiyr. Qua nam ista Inuentionem, O DU'ostrionem. Itiner admodum. At hoc tuae inlcitiae Logieae auet rium sane palmare est , sed eo magis pudendum , quo tuismet verbis mox teipssim ibidem
induis , dum arrieulath decernis Osrtu instrum mis a ea esse, ὀρ-orum adiumenta , siue ope rastat πη-
, qua sui sunt osse, o dum ipsum artis officium
illic denuntias , εβὲ opvi extremum, quod ab art/sce prastari potest, quodque si praeitat non haben ultra, quod agat, alioqui extremum non esseret dum Luica o iuni eidem in Padia initio e . Matris,