Iacobi Bidermani e Societate Iesu theologi, Agonisticōn libri tres, pro miraculis quae buccinator alpinus, eiusque tribules impiè imperiteque criminantur

501쪽

LI HER II. 29 eam utique scelerum sentinam esse, quae specie honesti, tam grande flagitium caelaret: , si vestigiis insisteretur, perueniri ad maiora, quae Ocu

los adhuc si ellissent, posse Capit

igitur audax consilium, remque suo periculo ad magistratum defert. Co- horruit iudex ; falsique indicem facessere iustiam, minis absterret, ne viris grauissimis, rei tam faedae dicam impingat. Ille enimvero persistere, ac, ni ita sit, periculum praestaturum se dicere demum importune iudices,

ad aqquirendum mouere. Itur, armata naanu in locum irruitur. Praeit

viam abrilarius tumuloque refosso,

cadauer adhuc suo sanguine madens ostendit Oritur clamor facinus utique urbe indignum, flammis interituque iunestae domus exstinguendum esse Mox per urbem manare sama deprehensam Loioleae gentis sanctimoniam haberi: Nempe has patriam in sinu belluas aluisse , quae cum pudore etiam vitam ingenuis corporibus ereptum irent. Tandem

502쪽

praeclarum specimen reliquisse po- uerent porro has aspides , qui liberis suis consultum vellent. Tristior inde

facies, cum interemiae parens puellae, - ωprimarius loei caupo is erat turens medio foro visus discurrere ciuesque omnes ad ultionem excipe. Vindicarent orbati parentis senium;& quibus per Principum clementiam impune fuisset eos popularoudicio

ad rogum rotamque raptarent. Ouit cum rei atrocitas omnes,tum senis uerimonia proximos quosque,Vt visna omnes ad vindicandam mmciam -coniuraturi viderentur, si magistratus animaduertere in sacrilegos dita

ferret. Igitur ad occupandum populi tumultum, iubet magistratus com orehendi nefarios latrones. Habitis deinde quaestionibus, ultima nequiestia libidinumque exempla conteilos,

capite omnes damnat Trahuntur Gilo quatuoria cratibus supini; atqus inter patibuli septa desimili, circumstante corona, per Carnificum forciues carptitur faede laceranturq;;- . dum

503쪽

dum denique cruribu frustatim etiasis in rotarum radios implexi,4 praetereuntibus lugubre spectaculum se icti, docuerunt, non aeque omnia simulantibus credi debere, sed intecta virtutum schemata, magnis quando

que flagitiis asylum aperiri.

Hic Iuliin, cum attentior, diutule

siluisset, non possum, inquit, qui huic fabulae suam ego hic appendi ι- Aia.

cem adnectam. Etenim eram ego ei tunc adolescens in urbe quadam pri dicise maria, quando tragicum hoc devota bacbis facinus , per Germaniam, cum multorum astensu serebatur a G ' que suberat in vicinia no procul, homo proiectus&audax, qui venatus hanc alicunde fabulam , perauidearripuit; isti prodire ad concionem gratior posset, hoc sibi ευαγγέ- capiendum censuit. 4 Igitur qualicula vocis verborumque contentione, apud populum egit, ut eXsp

504쪽

43 AGONI sTICΩNctationem rei post homines natos atrocissimae conciret, eius quam proxime diem edixerat in medium esset adducturus. Suspensus insolenti

promissione vulgus , ad diem condictum multo, quam solebat, fiequentior aderat; inhortante quemquem

Harum cupidine. Non templi subsellia , non ipsa circumstantibus areastissiciebat in foribus & columnis plebecula haerebat: rostrisque hiantibus , speratam pabuli annonam eX- spectabant. Subit ex more demum, seseque dat concioni orator. Videt forum sane frequens, nec dapibus ijs, quas pararat, indignum. Nihil unia

quam eo sibi die longius ait visum, quo debito se suo exsolveret, populoque gestienti, rei mirificae voluptatem impertiret. Inde sthedium e sinu, iam pingui coquorum fartorumque pollice adipatum:mox oculario specillo in nasi gibbum imposito, fabulam. sonacensem , de sectis tuis ab

ovo ad mala recitat tanto cum Omnium silentio, quanto illorum hominum neminem arbitror verbum

505쪽

LIBER IL 33 Dei quondam auscultasse. Addit sua vir eloquens glossemata quicquid

obstumus suberat, copiose declarate sequuntur, ut in forensibus caussis, gnomae, colores, asseetiis. Nihil artis praeteritur de amplification introispis figurisque vos ipsi cogitate, Rapuit plebem narratio trucuIen 7'. ta, neque iam aliud in urbe, quam tra CALvHgicum Ioia funestumque paricidium ferebatur: inueniebantur, credo, q - -

qui, uti famam alimento p scerent, ' de

interfuisse se gloriarentur, cum sica. 'rii per compita raptati, tergus in lora

caedendesin carninci praeberent. Inter

haec , dum quosdam ibi Catholicos vestra fortuna illicitos habet Me cator , homo copiosus ac potens, litteras ab amicis accipit. quibus inditum erat edimam, quo Boiorum Princeps , a urbisque Magistatus grassantem hanc infamiam seuerissime iugulasset. Laetus mercator hoc nuntio, dissimulat festiuum consilia

506쪽

3 AGONI sTICΩΗum, quod reperit ad castigandam

praecon s vanitatem Geniale iubet

Conuiuium apparari; atque ad id epu- Iurn optimates quosque δε nostrarum, aduersarumque partium inuitatshmmos. d hos rabulam, quo de loquimur, vocat eumque nihil suspicantem, in conuiuium perducit. Discumbitur, des quod quidam ait,

fissermo inter eos, ut more patrIobaberetur; hortatur hospes; poscunt maioriam poculis. Dum in hunc modum celeueratur omnium sermone tititiai conuiuium, satis calere res hos is visa esZ Quaeso vos, inquit, hospit , ecquid etiam ad vos aliquis rumor Thy se tragoediae venit , quam in

Miciet non dudum actam, amici me

Iitterae docuere Intelligebant facile omnes quam ille tragoediam dic ret; eoque pronius annuebant:&alij cum gemitu, dolendam hanc clarissimae Societatis fortunam dicere alii

nihil nouum id fore, si quod Loiolei dudum parturijssent, id Adelicini tu, in lucem denique effunderentri alii aliud,ut quemque pronior sequiorue

507쪽

eris assecerat,ingerere.Mercatorad

haec , nolle se utique factum tam dirum facinus,dicere: Nam fieri certe potuisse, ut per maliubi en tiam Socierat haec labes fuerit impacta nec de esse exempla, quae probent, innocenistiam Apius quidem his fuisse maculis aspersam; sed ipsa temporis mora, suam calumniae personam, virtuti infamiam decidisse. Id sperari fortassis etiam in praesentia posse; si praepropero plausu decepti, abriperemur Hic vultuosior ille, quem dixi,orator,cum vocem collagisset,in hospitem versius Tam vero improuidum scit allaturum fitille, ut cum re nondum probesum perta, in sese gestuna temere ascenderet Scire se pridem, quid verum Agis fabellis

intersit. Verbi se,uerique ministrum, non rumi lsculorum nundinatorem esse. Quod unim ad narratam hanc tragarutam attineret, magnis ean amicis V se fuisse perscriptam sique testodi educit, libellum quem vestrae infamiae plenum de cathedra prius recitarat. Is se is aeneis cusus, pri

508쪽

36 AGONI sTI Ω rema in fronte pictum fabulae simulacrum exhibebat; sedentem in suggestu tabellarium , qui prolato pauxillum capite, in scenam actiter despectabat. Et ornabant corycaeum pinnulae gallinaciae, de summo pileo pro..

minutae.

T A ridiculum commentum dum per conuiuarum oculos manusque ambulati&, praeconis fides a plerisq; iam laudata absoluitura adest ex com--ad ponto puer, patriq; familias littera-

tractiam rum fasciculu,Vt quem cursore more tulerit, tradit Herus continuo resignat , , video sane quid hoc litterarum sit, inquit sunt quisquiliae quas octauo quoque die, de rebus nusquam gessis, etiam vos, credo,plerique acceptatis tam dubii falsique

tenaces, quam veri nuntias. Eas ego iam , ne male oculis meis vestrisque faciam iubeo u esse. Simul in sinum inijcit. At illi tanto exarsere magis, quanto noli ius afferri aliquid iam rebantur. Orant igitur, flagitantque ut, quaequae sint illa, communicentur.

Facilis exorari mercator Vt qui rem agi

509쪽

agi seriam hoc ludo cupiisset, facit omnium omnibus copiam. Inuolatur, inquas quisque proximas potest direptaeque litterae avide ab aliis alia leguntur. Ecce autem, Veniunt in maianus etiam duo, quae dixi, edicta principis alterum, alterum Senaim Boici titulis cerisque ornata: nam eorum copiam aere expressam auctoritas publica liberaliterfecerat quibus ut auter alterque oculos admouerunt ijLque icietatem non desensam modo purgatamque ab Rfami caeno , sed

etiam vertis laudibus eximie cohonestatam repererunt mirum velut e

condicto silentium; Halter in alterum primo, mox Omnes in unum rabulam versi, an colorem homo mUtaret, considerabant. Nec ipse tam stilpidus erat, quin ex repentino silentii suique aspecti , sinistrum quid coniectaret. Hospes denique, quem nihil spei fefellerat, rupto prior silentio pugnantibus, inquit, ventis haec nostra conuiuia perflantur: Vtris hospites velanos permittemus mulc-

cinc

510쪽

c ne locutuleio procul absenti, atque rem ex vulgi rumusculis collectam affirmati an Francis senatuique, ad clauum eius Rei p. sic denti, fictumque facinus, grauiter sancteque inficianti Cum nemo omnium ambigeret, quin sordeti pittacio, dc nullis nec loci,nec impressoris insignibus notato, litteras .senatus populique Monachiensis publicas, Principisque grauissimi ceras,

praehaberet eam ob rem , damnatavni' temeritate, caeperunt in eam Omnes sententia ire , ut dicerent; pomtere Societatem Iesu non utiq; tam facinorosam esse, quae tot hostiu mendaciis impeteretur malevolos profecto non fabulis in illam abusuros, nisi vera dedecora reperturos se dein sperarent. Quibus aliquamdiu morose auscultatis, colligit vasa buccin tor,in triclinio plenus stomachi erumpit questus non conuiuii, sed ludibrii caussa inuitatum se,

malis ominibus con dixiste.