장음표시 사용
481쪽
collasse spes meas , fias ego maiuscula in his testibus posueram si in
rubuerebar, ne aduersirum partium esset, minusque trahi ad nos velle . d Mi Certe vero Chrysostomum a nobis faceret Meidem Damascenum, Bernar με em simi subscriptores addi posse, eon Pst 'se' fide bain. Quod tamen quando tu no-pis telum extorsisti magnum, fateor, momentum, nostrae causis adem-tiim est, titae adiectum. Tenet me vero qu*dam adhuc exspectatio,
quid in Gersone, Stellai; qiud imo in
si caussaturii; Nam isti suis coloribus iracula sic expingunt', ut ipsas hodie, si qua e speeulo relucerent, erubescere possint. ius enim, a pa-
482쪽
s' cta. Alius, b iracula. si ne aliqua fierent potius damnum nobis
afferrent, quam commodum Alius, Edes nunc non eget mira cum Alius, d. Iracula non nunt necessario con- sunct.1, cum vitae sanctimonia. Ecce,
Illa Rhodus, his salta. Ego verylli libenter, aulphe. Atque apostremis, ut exordiar sentiunt ibadenetra Perpimam g haud dubie mecum, Etenim ne nos quidem, si superiora meminim contendimus, Fidem hodie auesvstae nctitatem iraculis egere, quibus quasi solis ac necessariis indiciis se prodat Multi quondam fuerunt , hodieque sunt, fidei de
virtutis ornamento conspicui quorum nulla nos prodigia prodita sciamus. Sed aliud nimirum est,unueniri semper inEcessa, seu Militate etiam num , seu certe Triumshaut , qu mi-
483쪽
raculorum virtute leam; quod nos certe affirmamus e aliud, Necessario omnes ac singulos , qui in Ecclesia de gant, fra cum egere quod istisio lum, recteque inficiantur. At praeco tuus, neque nos, quid probemus, neq;
istos, quid improbent, auscultat: anfectu sequiore praeceps Ad Stestam, aio: Tametsi unus ipse tibicinem tuo fulcrumque ponderet fragila tamen id fore, vix culmi stipulaeque pondus laturum. Quis enim Stella, nil dius tertius inter
Theologos, nequestinimus , neque summo sua abitus si unus alicubi de Prran S , cum ceteris Ecclesiae doctoriabus conferaturi Nondum is ab orbe
potestatem tribunitiam accepit communibus decretis, sinatusque consultis unus in ercedere tam teme-xe possit. Atque idem tu mihi occi-
484쪽
r AGONI sTICΩNneres, si quo ossis aut 'oschi testimonio aduersus Iste bicae proseuchae scita pugnarem Esse eos gentiuna minorum,& cathedrae semifultae plebeios hypodidascalos eaque propter priuatas illorum opinationes rei obesse publicae non oportere. Verum constet sua telia auctoritas , neque enim virum esse doctum abnuimus nihil ex illo tu tamen magnopere nocebis. Neque enim is adstruit, nulla hoc tempore per Ecclesiam edi miracula quin imo di te contrarium affrinas i cum nupet rcndiim fidei ι , ardeli typingo iniecisse atque inde nulla contactum labe impune exisse. Quodqmem in igens ibi prodigium, cum illecqucertum tellatumque narret praeco tuus
vera odio sic deprauat, abdi neque cuiusmodi id fiterit, lector intelligat; insuper historiam suspecta fides Λ. Praeco pag. o. v. b. me sches
485쪽
obsuscet. Iam deinde, omnis Stelia contentio eo pertinet, ut quemadmodum ipse loquitur bimori virannracuta non esst, demonstret. Quod dum nimio plus inculcatum voluit, adiecit, Miracula plerisque hodie δε- mno fore Nimirum συαβεβηκως ' His eo, quod & Catholicis sita nonnullis deno. merita diminuanti beatioribus utique, si retiam non visa crederent: dc suas improbis poenas noxiasque augeant; qui ne adspectis quidem cognitisque testibus victi, verum amplectivitur. Haec tamen omnia non
obstant interim, quin Ecclesiae certe Vornamento sua sint, prodigia, &saepe adiumento eu eorum admirratione, semper aliqui aut in statu nobiscum firmius consistere aut ab errorib' vestris .in viam redire Consuescant ut vi sint alij, quos ipsa boni occasio , reddit quandoque improbio
DE Gemon quid dicam Virum bonum esse, eximie doctum; . iam, quod ringatur Praeco, hostem acerri ρ---M
486쪽
mum haereticorum. Qui factum igitur,ut in miracuta eleuandis, ad eos demum transfugerit 3 Non transfugit sed a praecone ad fugam sollicitatus, cum immobilis restitisset; pei , infamem eius calumniam,inter trans.
fugas est relatus Id egis ne nobis' ruseam καὶ αυξ m videar dicereposten-plificatι do Gersonem hunc ipsum, ab hacerem mente fuisse in primis abhorrentem. Loquitur enim debuiracul salle qui busram, mala fide ambulantibus; quaeqUt tem credita sunt, sic deIelati nonnilnquam simplicidus imponant Cuiusinodi non hodie χ-oena ianthia ciei im etia in a trifabellae Salomones, Apostolos, Briseii
pueritiam, asiperserunt quibus E clesia fidem neque habuit ipsa, neque ab ullo haberi permissit. Atque istru Lmodi forent prodigia, si quae nepotes, aut Blebici greges, sivis ducibus tributa vellent aliique Caluinum in Zia, a mortuos excitasse dictit
487쪽
rentra alii Lutherum in Saxonsa stygios inquilinos ex humanis cor poribus exegisse canerent aut cum praecone tuo, trabes concrepuisse, alicubi memorarent e pagete fabellas has, ruris inficetiae plenas lHis enim talibus ludificari subinde quosdam, nec primus queritur Gr- nec postremus in illos inuehetur. Quid vero momenti habiturus est praeco, ut hoc eius testimonio nos tam violentus adoriatur Nempe Ger senem eo tracturi Inse se xat, uterscamu . Ossisi eum ira
nutimis Date Ursus h leno lilii, in ho si inis manifesto an idacio exclamem O linguae, calarni ,
animi strontem nequitiam: Ex- scribit e Gersine hiantem rationem, par spmque obscuriorem calli dus ostentat partem vero, quae uni
488쪽
i AGONI sTICΩΗce ad rem mentemque Gersonis explicandam valitura erat, nefarie occultat. Hoccine est ingenuum veri praeconem agere; an fumum Alpicolis fucumque venditaret Nam eccutibi vestem orationis, in qua Gef-nens aduersus Miracvia loquitantem ille producit. Patitur munia enescens phantasias falsorum miraculorum. Propterea sunt miracula nunc
habenda valdesuspecta a Quid porro An nulla orationis est huius appendix Apud praeconem nulla Hic enim terminum esse, nec lectorem ultra iam tendere; sed ad Hercul co lumnas progressum, quiescere, imp e-riosus iubet. Enim uelo si nihil his ad iunxit aliud Gerson, sed omnem hac meta orationem finiit; dabimus, eum ad tuas partes lila aliquid inclinast .
Tametsi vereor, ut tuus, e Alphe, cetera tam infidus interpres, in hac una Persenis sententia, ac indole de generarit,in mentiendi oblitus, fide bona egerit.
489쪽
rogo circumspice tu paullum; at que e Theologoram forulis, erue
rustiam hunc codicer albicante pyt se muri. iacio inscriptum exprome Gosenis re, in
id primum volumen est atqueindi 'fro δε- dem erui locus integre potes Mox - ς' ὐ Alphin, repperi inquit: salvares. Ad verbum exscripta omni i. Quin recitas tu igitur, inquam; dum Oculos ego in praeconis apographos go, tu archetypani Gersonu orati .nqm euoluis dicenim, quam bene duxerit hanc ne Gersis colluitan pi areo, spatabitraecundum hae te naz-υν-germatu Gersonis vcriataqHis r mundisset saevi phant di. rum-racmorum Trops riea inrens miracu&habenda val D. inar si ractapris exami arro ne dili mi. Cogitabam, nempe aliis
quod hic syrma desiderari, quod furtim a veste orationis, homo Veterator, abstidisset En quanto honestior tam in hoc ornatu sit Gersm praequam in decurtato prius sagulo prO- ducebatur Sed nimirum ptaeconis
rationibas non expediebat, si Gerson
490쪽
cum hoc syrmate, in scenam prodiret: amat nescio quid, simio magis essermare, quam cercopithecos,hic praeco cum aliena verborum simulacra depingit infelix Apelles. Quanti vero referat, hanc appendicem dolo malo omisisse ex eo cognosciter quod absq; ea foret, omnia praeconifauerent: Eadem appensa nobis lainice omnia patrocinentur. Eteni, qua infesta nobis acciderat Serμnis oratio, qua hodierna miracula pronuntiarat
esse sibi sissectari tarn lenit omnia
temperatque vox addita qua soliam ea sit spicioni vult esse obnoxii, quae
nondum examinisubiecta, temere statim improuideque in vulgum re dantur. Hoc omnes idem, quotquot sumus, profitemur: si qui promiscue prodigiis omnibus applaudant, eos vero minime gentium nos approbamus.' Deleetii opus esse dicimus qui haberi nunquam potest, si in obuia 'uaeque iraec pites ruam US. Quod quam cauea Ecclesia Romana norunt ij, quibus coirpertae sunt