Mōrias enkōmion, sive, Stultitiae laus

261쪽

E P Κ Ω M I O N.A73 Cum manum magno emerit, fortassis minus ex eo spectaculo Voluptatis percepturus 3 Novi ego quendam mei nominis o , qui novae nuptae gemmaS ali quot adulterinas dono dedit, persuadens,

ut erat facundus nugator, eaS non mo-

co) Apparet eum loqui de quopiam , cui nomen fuerit ΜORUS, qui puellam sponsam hac arte deluserit. L.

262쪽

IIJ M Ω P I A Σdo veras ac nativas esse, verumetiam singulari atque inaestimabili pretio. Quaeso , quid intererat puellae, cum Vitris non minus jucunde pasceret & oculos,& animum, nugaS, Perinde ut eXimium aliquem thesaurum, conditas apud sese servaret 7 Maritus interim & sumptum effugiebat, & uXoris errore fruebatur nec eam tamen sibi minus habebat devinctam , quam si magno empta donat-set. Num quid interesse censetis inter eos, qui in specu illo Platonico variarum rerum umbras ac simulacra demi

rantur p , modo nihil desiderent, ne

p) Plat0 , πολιJειών. homines qui relictis divinis ideis, & spiritualibus rebus, quae vere sunt, nihil

praeter reS corporeas Verarum rerum umbras mi

domicilio speluncae formam prae se ferenti , sit is affectibus vinctos sedere. Ad hunc enim modum SO- crates fere apud eum loquitur, Naturam nostram,

263쪽

que minus sibi placeant 7 Ω sapientem

illum qui specum egressi is, IeraS re Saspicit 3 Quod si Mycillo Lucianico dives illud & aureum somnium perpetuo somniare licuisset, nihil erat cur aliam

cptaret felicitatem q . Aut nihil igitur

quo ad eruditionem & ruditatem pertinet, tali quadam imagine contemplare. Finge subterraneum specus, cujus ingressus versus lumen per antrum totum pervius undique pateat: in eo homines nutritos a pueritia, cervicem & crura ita devinctos, ut & immobiles permanere cogantur, & ad sola anteriora prospicere : capita vero vinculis adstricta, Circumducere nequeant , post tergum autem superne, ac procul, ignis lumen suspensum sit, interque ignem & vinctos homines via superior pateat, secus quam paries sit constructus, quemadmodum praestigiatoribus apponuntur coram spectantium oculis cortinae quaedam , super quibus sua miranda ostentant , finge praeterea homines alios inter parietes ferre res varias : Hos demum h0mines ait, nihil aliud quicquam vel sui ipsorum vel aliarum rerum posse videre, praeter UmbraS, quae ex igne ad adversam speluncae partem cadunt. L. q) Apud Lucianum Μycillus quispiam cerdo , pauperculus coenaverat apud praedivitem vicinum,

nocteque somniavit se subito divitem vehi lium

264쪽

1 6 M n P Ι Α Σinterest, aut si quid interest, potior etiam stultorum conditio. Ρrimum , quod iis sua felicitas minimo constat, id est, sola persuasiuncula. Deinde, quod ea

fruuntur cum plurimis communiter.

Porro nullius boni jucunda sine socio possessio. Quis enim nescit quanta sapientum paucitas, si modo quisquam

inveniatur Z quanquam ex tot saeculis Graeci septem Omnino numerant, quo Sme hercle , si quis accuratius eXCutiat, dispeream si vel semis apientem inveniet, imo si vel trientem viri sapientis. Proinde cum inter multas Bacchi laudes, illud habeatur, ut est primarium, quod animi curas eluat, idque ad exiguum modoris , possi dereque quaecunque divites possident. Et ob id minatur gallo , quod suo cantu tantam felicitatem interrupisssiet. Extat dialogus ab Erasino latinus factus. L.

265쪽

E P Κ Ω M I o N I' modo tempus, nam simulatque villum edormieris , protinus albis , Ut ajunt, quadrigis r recurrunt animi molestiae : quanto meum beneficium cum plenius , tum praesentiuS , quae perpetua quadam ebrietate , mentem gaudiis, delitiis, tripudiis, eX eo, idque nullo negotio 7 Neque quenquam Omnino

mortalem mei muneris eXpertem esse sino, cum reliquae numinum dotes aliae

ad alios perveniant. Non ubivis nascitur generosum & lene merum , quod curaS abigat, quod cum spe divite maneti paucis contigit formae gratia , Veneris munus, paucioribuS eloquentia, Mercurii donum. Non ita multis obtigerunt opes, deXtro Hercule s). Ina

co Hoc proverbio summam indicavimus celeritatem. 1. s) Huic dedimas bonorum voverunt, ut dites serent ι

266쪽

1 8 MnPΙΑΣ perium non cuivis concedit Iupiter H mericus. Saepenumero Mavors neutris favet copiis. Complures ab Apollinis tripode tristes discedunt. Saepe fuimunat Saturnius. Ρhoebus aliquando j culis pestem immittit. Neptunus pI res extinguit quam servat. Ut interim

Unde Persius , Sabr. a. Et os Sub rastro erepe argenti mihi seria, dextro Hercule. L.

269쪽

ob Antiqui Romani ut Iovem & Diovem , a juvam

do appellarunt, ita eum Deum, qui non juvandi potestatem, sed vim nocendi haberet. Nam Deos quosdam ut prodessent, celebrabant: quosdam uene obessent, placabant. Veiovem appellaverunt, dempta atque detracta jlavandi facultate , per hodσερηφικον μοριον, id est , priVativam particulam, ηυιε. Hujus Dei simulacrum , quod fuit Romae in sede ipsius, quae erat inter arcem & Capitolium, sagittas tenebat, quae videlicet erant ad nocendum paratae, Γ ut exhibet numnim antiquus gentis LICINIAE .J Quapropter eum Deum plerique Apollinem dixerunt. Hujusmodi ferre Aulus Gellius, libro quinto , cap. Ia. L. cu Aten finxit Homerus , quam latine noxam posissis dicere. Haec immittit turbas ct offensas rehu mortalium, quas Litae student c0mponere. Eam

Iupiter, capillis arreptis , praecipitavit e coelo, ut dicit Homerus , Iliados. .. Eadem inter gamemnonem & Achillem excitavit dissidium, de qua, Iliados quoque. sic dicit: Η' λ ατη β εναρη

Id est : Ate autem robusta veloxque est , quoniam omnes Litus cursu superat: praUenit autem in omnem

ferram , nocens hominibus. L.

κ) Quidam duos tantum Deos faciebant, Beneficium 9 Poenam, ut Demodritus r qu0d , ut Plin. ait,

270쪽

i8o M a P Ι Α Σnon Deos, sed carnifices commemore Ego sum una illa Stultitia, quae omnesSex aequo tam parata beneficentia complector.

poscens piamina, si quid ceremoniarum

fuerit pr.etermissum. Nec caelum terrae

misceo cy) , si quis reliquis invitatis

Diis, me domi relinquat, nec admittat

ad majorem accedit socordiam , quam ponere innumeros, qui & l. a. autor est : Febri publice fanum dicatum fuisse in Palatio. L. γ) Proverbium est, quo significamus suinmum tuis multum. Sic Iuvenalis, Sat. 2. uis coelum terris non misceat, mare coelo Θ Ιdem , DXta: Clames licet , H mare coelo Confundus. Allusit autem ad fabulam apri Calydonii, quem iminis1t Diana, quod caeteris Diis ad convivium vocatis, sola domi remanserit, quae apud Nasonem transformatorum lib. 8. si1e: Tangit ira Deos, ast non impune feremus. suaeque inhonoratae, non Ndicemur inultae, Inquit, Θ Oeneos ultorem spreta per styros Mi is aprum. De hac re multus est jocus apud Lucianum, in conCiSio Philosophorurn,

sive Lapithis. L.