장음표시 사용
201쪽
Et case fiat, s s) que conjurando se contra el los stibditos, te dieron in uerte violenta, arrastrando lecon et mayor vilipendio. 3 Luegoque los Godos privaron de la vida a Uvite rico, succedi b en et Reyno Gunde maro, lugeto et mas digno, que se encontra ba para clGovierno pu es se vio florecer en su Monar quiala justicia: iuvo propio iugar la piedad: y la mi licia et mas plausibie exercicio , por las celebres victorias, que alcaneto de sus en emigos, dando Dempro nauestras de su incomparabie valor, yingulares lia Zanas. Dos an os assegura S. Isidoro, que tu vo et Reyno, en cuyo tiempO Vencio enuna expedicion a los Vascones, y en otra a cierio
Capitan Romano , 6ὶ falleciendo en Toledo dem uerte naturai.
. No se encuentra, que en los anos, quereyno Liuva, ni en los siete, que tyranieto la Monarquia Uvite rico , se huviesse estabiecido at m-na My. Del tiempo de Gundemaro se hallantisque reserare r pero en particular eiacuentro et celebre Decreto de este Rey tan vociferado
202쪽
16i Libro Segundo de la Historia
tos Historicos, por ser una disposicion, que vulgarinente algu nos han creido se instituyo paraa firmar la autorid ad det Aretobispo de Toledo, sobre los demas Metropolitanos , 7 Sufraganeos de estos Reynos ; mas para que conite , que no eSassi, como rudamente se cree , dire lo que ay eneste assunto.
s En et Concilio tercero de Toledo se firmo Eufemio Metropolitano de la Provincia Carpentana y de esto tomaron pretexto todostos Sufraganeos , para no obedecer a los Areto
bispos de Toledo, alegando , que Cartagena ha Via tenido dominio , y jurisdiccion sobre dicho Obispado : por cuya causa, la que bavia sido, y era subdita , no podia desipites ser dominante.
Estranaba con gran sentimiento Aurasio esta no-vedad de los Prelados Provincianos, y no menOSel Rey Gundemaro se temta alguna ruina de tanpes adas controversias por lo quat procuro conmedios suaves componer tantas discordias. pero reconociendo ser vanos sus Oficios, y que conVenia mante ner en autor id ad at Areto bispo , mando congregar un Concilio , donde concurrieron
quince Prelados: y haviendose examinado los fundamentos de derecho por una, I Otra parte, declararon los Padres iocar, y perienecer at Obis
no de Toledo la amoridad , y jurisdiccion do
203쪽
Metropolitano is sobre lodos los Obispos de la Provincia de Cartagena. 6 Y para mas bien assegurar la declaracion hecha en et Concilio, expidio et Rey un Decreto,
mediante et quat algunos con sumo error han cntendido, que en tonces se declaro et Prima do. Pero qui en advertido det motivo , reflexionare ellaecho antes propiaesto, conocera, que ni et Concilio, ni et Decreto dan , y conceden Otra potes
t d, y jurisdiccion at Obispo de Toledo, quo
a quella, que te compete sobre los Sufraganeos de Ia Provincia Carpentana, o Cartaginense, dexando a parte la autoridad de Primado , porque ni alii se tralaba, ni Aurasio tam poco la pretendia.. 7 Ademas dei referido Decreto consta, que Gundem aro fue et Rey primero , que declaro laImmuni dad de los Templos, para que no pudiessen los reos ser extraidos de ellos. 8) FrancisDco Tharaia a firma, que Gundem aro instituyomuchas Leyes en favor de la Immun id ad de lasIglesias, para que nadie fuesse sacado de ellas violentamente. in Lo cierto es, que en et Libro, del
8) Hic statuit , ut nullus ad Eeelsam confugiens inde invitus extraheretur. D. Alonso de Cartagena in Anae baleoAHispan. cap. 3O. 9) Plurimas saluit Leges infusorem Eccle sarum , praecia ρης quod nullus insitus a saeris Templis extraberetur. Fr- ε acus Tharala de Regib. Hispania , an . 393
204쪽
166 Libro Segundo de la Historia
dei Fuero antiguo de los Godos se hallan quatro Leves de la Immunii ad de la Iglesia , a fili deque ninguno sea extra ido con violencia dei lugar Sagrado , mas lodas e stan con et titulo det ReySisenando , y mi parecer es, que e stas sion de Gundem aroe: porque Alfonsio de Villadiego asse-gura , si oὶ que a las Leyes antiguas, que nostentati titulo dei Legislatior, que las havia in statui do, las atribuia a Sisienando, y a San Isidoro. Suspalabras son estast T assimismo enti Otra suerte de L es , que no lieneu titulo ninguno de quien las biso, eu su originat ponemus a Sisenando, o a San Isidoro , alis quales tas atribuimos casi por ta misenia raryli dicha, de que como es cierto , se Rey , I et Saulo bicieron muchas de las L es de se Libro : a porque en todo elno υ ninguna eu et original intitutida de su nombre, parece cofa cierta , que fer an fas L es fυas , queno lienen subscripciou , I q se nota pulso et en ellas. Con que de este arbitrio , que Villadiego se to mo , podremos probablementς argumentar, quelas Leyes, que estata era et Quaderno dei Fuero
antiguo de los Godos , lib. 9.tit. 3. son det pia doso Rey Gunde maro, y no de Sisenando, y deSan Isidoro: lo que se comprueba mejor con lain specciosa det Quaderno , que dio a la tun Pedro
205쪽
del Der echo Reat de Elpaua. p. t 2. 167 Pitheo, y trae Lindembrogio en su Codigo de las
Leyes antiguas , que com teneta por las de los Godos , respecto de que segando at lib. 2. tit. 3. nose les senata Autor a estas, que habian de Immunidad , ni tes pone et titulo , o epigrase de antiguas , porque a lasique lO lienen , efectiva mente se lo inscrive , como se puede ver en et cita doQuaderno: assii no tengo duda, que aquellas dela Immunidad son det Rey Gundemaro. 8 Las Leyes, que se refieren en et citadoritulo , son quatro, y en lapri mera se dice , queri'gμπ ome me scar por si a ' at que sue a La lesia , fueras ende si se defendere con armas. En la segunda se expressa : Et que fue a la Egis G, si non dexur las armat que tubiere , et que Amatare , non face torto a Laε Eglesia , nen debe habet pena per L Asia. En la Ley tercera se manda, si i) que si alguno faca por fuereta det Altar alesclavo, d de udor, y no se loda voluntaria mente et Sacerdote, b et que guarda la Iglesia, si es
. μ' e Hilaribus servum suum, aut debitorem no
g 'in , quous non babuerit, unde persemat correptus d Fudic
206쪽
16 8 Libro Segundo de la Hi doria
hombre bone ito , que pague alla Iglesia ciensue idos; y si fuere do baxa calidad , que paguetreinta; y si no inpudiere pagar, que te den cien
9 La quarta Ley ordena, ) que los que se refugi aren a la Iglesia, o at portat de ella, ni n-guno los fa que por fuereta, sino se lo pide at Sa cerdote , o at Diacono que se lo de ; y si es hom ibre tal, que no merece pena de/m uerte, deberogar et Sacerdote, a quieta lo quisiere prender, que lo perdone; y si alguia de udor fuere a la Iglesia , no lo debe defender, sino lo debe ent regarmano a marest a su acre edor : en tal manera, que nolo tenga ligado , sino te de delante det Sacerdoteun plano para que te pague , pu es avnque se les conceda , que puedan refugiar se a la Iglesia, noles esta concedido retener lo ageno.
Gun- 1 et in Eoi qui ai Ecclesiam, Uet Ecclesiae porticus confugerint , nutius contingere praesumat, sed Presbytero , vel Diacono repetat. Vt rformet: seu debitor , seu reus, qui confugerit ,si non meretur occidi apud repetentem Ecclesam cultor intemeniat , Ut ei veniam de , di exoratus injulgeat, quod si debitor aliquis at Ecclessiam confugeri , eum Ecclesia non defendat , seu Presbyter , aut Diaconus debitorem sine dilatione resiluat; ita ut ipse qui debitum repetit, nequaquam cadere, litigare praesumatuta quod licet Eccles in interVentui Religionis contemplatione concedatur, aliena tamen retinese non poterunt. Lex ε. eod. sit. uti supra.
207쪽
Gundem aro scomo probablemente creo) a si vor de la Immunidad : lo cierto es, que antes de este Reyno se e tacuentra, que o tro alguno de sus pre- decessor es la huviescte, b concedi do , b declara doc cola que por uno, si otro modo debemos upi edad et asylo de los Templos, que auiaque noera cola nue Va , como dice Don Alonso de Cattagena si3ὶ simo uia privilegio corroborativo de la Immumd ad , que havian concedido a la
munidad de los iugares Sa ados.
Strano sentimiendo causo a los Godos la in uerte de siti a mado Re Gundomaro in sua congOxa , quo tu vieron contata deplorabie perdida , sic convii tib en si imo 2 a por la exaltacion de Sis ebulo at Throno. Fue
208쪽
1 o Libro Segundo de la Hytoria
ei e Principe a fortuna do en et concepto , que de et hic ieron los Godos, porque lo creyeron digno det Cetro por su literatura , por sus amabies
prendas, y por la religiosidad , que professaba.
I in Cierio es, que acredito et juicio comun de lodos modos, pues su Zelo De eximio para conla Religion , su proteccion se explico a favor delos e studios, promoviendo et merito de los Lite ratos. Fue muy benigno , y universat mente humano. Se mostro esse rZado en las batallas, y pia doso en las victorias Con sus propios caudates re L cato tos Esclavos Catholicos: Σὶ digna accion do. un Principe glorioso. 2 Tales virtudes adornaron a Sisebuto , que debeti imitar los Principes Christianos: pero amas se ostendio lo sumo de su zelo. No a J cosam a S con Veniente al derectio , y condicion de lanaturale ea, que lδ Ley. Sin ella es impossibi e ubvirit 1 B Ili pacis artes eximias Religionis ardor , atque litterarum studia illustrabant , erat etenim latini sermonis nom
expers; res bis temporibus comparanda miraculo. Μaliana lib.
iὶ uit aut m lingua nitidus, litterarum sudui ex parte
imbutus , in bellis quoque cauisis favorem babuit presiorum. Adeo pos victorias clamens fuit, ut mustos ab exercitu suo b tili praeda in servitutem redaritos, pretio illorum Dominis dato absolveret, ejusque ibesauri redemptio ex orent Captivorum. S. Isidorus in Hisor. Reg. Gotbor. de Sisebuto
209쪽
vir, ni et mundo se puelle conservares s3ὶ Cono cio esto, y aplico siti animo at e fecto. Instituyo algunas Leyes, de i as quales refiere dos Juan Vaseo en su Chronicon, a no de 616. mejor dixeraa I. ὶ En la primera dispusio , que ninguia succesL1or Illyo consitati era, que quatquier Catholico Christiano Desie es clavo de Judi Q , y se Jurgaran mal litos lodos a quellos Reyes, que lo permitie rati. En la segunda mando , que quatqui era, que no sali esse a Campana, o haviendo salido. hu-yesse det Exercito; fuera privado de lodas susprer rogativas, titulos , y digni dades: ssin tanto rue et zelo de la Religion , que tu vo Sisicbuto , ytal la propensiton a las armas, que sion los dosolos, sobre que se manliene con honor una Mo-
parquia. La Ley siegunda , ά la ver lad parece ri gorona pero se contavo en Espasia algunos a nos et ii empo de Flavio Ervigri, en et quai di-
q-icumque Ressum mancioitim CLDi SI Alteram ut omnis ingrediens atis /t Vncm exercrtus non pro
210쪽
7 7 2 Libro Segundo de la Issoria
s En et Tomo de las Leyes dei Fuero antiguo de los Godos, que trae Villa die go , se hallanat Libro doce , titulo segundo, tres Leyes de Sise buto , que son la duodecima , la decima tercia , yla decima quarta: En la primera se manda , que ningun Judio circunci de al esclavo Christiano: en ta segunda , que et que se esse de aquella Na cion, no tenga esclavo Christiano: y en la ter cera, que et esclavo Christiano no se buetva Judio. Esiatas Leyes, que seguli et cita do Villadi ego , se en-c uentran en et original Latino, con la inseri p-cion det Rey Si sebuto , no se registrari assi en el de Lindenabrogio : porque las L es contra tos
Judios,que est an en et Libro doce, titulo tercero, ponen por su Autor a Flavio Eruigio ; pero noobstante esto, es cierto, que Sisebuto tu VO grai de aversion, y eiacono a los Judios: y a tanto ite-go su odio,que a firma S.Isidoro, 7 que no obrbcuer lamente, queriendo Violentariosa que abra-zassen et Christianismo mas D. Di ego Saa Vedra,
Quam posteriorem, ut iuram ct Reipubi scae Ramnosum temperamento suo mitigavit Flavius ErUigius. Vaseus eod. loe .s ) Oui initio Regni judaeos ai Ei em Christianam pem moυens aemulationem quidem babuit tae non secundium scie tiam. Potestate enim compulit, quos proUocare ratione suc3 portuit. S. Isidorus in Hisor. Reg. Gorbor. de Sisebuto
