장음표시 사용
391쪽
3so Theol. Instit. LAE. V. Pars IV. cap. XL
diabolo futurum , qtii in Dei regnum intrare non sin tur Z Nee Iulias o objiciente, hanci sententiam esse durissimam , Augustinus eam emollit , nisi quod futuros ait parvulos in dam vatione Omnium mitissima, et lepissima. Lib. V. Cont. Iulian. cap. o. Lib. L de Pecc. merit. caVia. 6. Enchir. caρ. 93. 2 ' I ulgentius Lib. deside ad Pet.
cap. 27. Firmissime tene , et nullienus dubita , non solam homines jam ratione utentes, Merumietiam Pamulos, qui sise in uteris matrum .... moriuntiar , si e jam de matribtis nati sine Sacramento Sancti Baptismatis . . . . de hoc saeculo transeunt , ignis aeterniisem iternosmyplicio puniendos. Quod etiam alibi docet Lib. I.
de perit*te Praedest. cap. 12. et Lib de Incarn. et grat. 3.' Gregorius M. Lib. IX. Moral. cv. 12. Peryelua tormenta Perci iunt, qui nihil propria voluntate peccα-xerunt. 4. Idem docent me ovmus,4 Isidorus , alii que , quos vide apud Ν istum k india. Augustin. qui hac de re copiose , et crudite disseruit. Di Dea Sylvius 1 a. 2ae. Q. LXXXI I. ara. a. ait. hane sententiam Scripturis , et Patribua esse conform irrem. Imo Peta vius Tom. I. Lib. IX. cap. Io. et l' Herm iuier Tomia
VL. P. O . Putant, eam a Concilio Florentino dei
PH λλ. D. Pars. . A saeculo XII. quo Magister sententiarum Lib II. Dist. 33. scripsit, insantes nullam ignis POCnam seusuros, qui in eum Commentaria scripseruiat Passim eam SenteDtiam amplexi sunt , ne ipsis quidem cxcipiis Scholae pri Dcipibus S. Thoma , Bona mura , Scoto ; ita ut evaserit in Scholis catholicorum commu-Nis . licet non desuerint. , nec desint, qui veterum dom. triuam, quam in Prima Prost. Parte Probavimus, de ser atit . quos lungo ordine recenset Aorisius. Lau da lux etiam pro in Scholasticorum opinione DOn-
nulli Crauci Patres, ut Naalangenus Orat. XL. in S qui ait: Nee caelesti gloria , neque supplicio Gutu iudice a sicientur , u pose qui licet siguali nonsue- iri . . imyrobitate tamen careant , atque, hunc jacturum Potius fuerint , quam fecerint. Et Nyssenus , qui UT t. I. Immatura mors , inquit, neque in doloribus, ac moeStilia esse eum, qtii sie Oisere desiit, intelligendum. 4e, nobis SVςerri. -
392쪽
Πε rerum Creatione. . til e 393 Et quamvis Graecorum Patrum auctoritas hac ire reminor habeatur, quam Latinorum, quos excreui haere. sis Pela .ia ia, .et S. Thomas nou immerito eredatu hanc opinionem rejecturus, si summam Theologica- iabsolvisset, cum apurae scribat. Lib. LIL. eam. csP. 56. absurdum esse aliquos inveniri, qui nec beatitudinem , nec poenam habeant, cujus commarium , inquit, ostea aettur ex eo , quod dicitiain Matth. XXV. Quod omnbus in dioino judicio erisiensibus dicitur. ML nite, Po i lct mratum Oobis regnum , pel discedite in ignem Geternum ; tamen ob tanti praesertim Doctoris. reverentiam , eorum opinio , qui asserunt, Parvulos in originali peccato morientes non ami poena Seusus , nulla potest censura notari , et probabiliter utcumque desecidi. Ideo etiam eorum objectiones. praetermittimus , quas vide, si vacat, refutatas apud Laur. Berti Lib. XIII. ωρ. 6. Illud tamen monemus, ne quis impru denter Pro Concione unam , vela alteram sententiam ta- quam fidei diagma obtrudat , sed alterutram in privatis ad matres admonitionibus historico, modo reserat, Pro Qxpedire judicaverit, aut ad eas ob mortem filiorum o solstndas , aut terrendas, ne eorum culpa parvuli a te baptismo moriantur.
DEus igitur in seipse persectus, atque beatus ut
immensos bonitatis suae extra se thesauros effunderet , pulcherrimam hanc Μundi molem eondidit, ita eaque rationales substantias, Angelos sei licet, atque homines ad imaginem, et similitudinem suam effecit, - ut divinae naturae consortes , beatitatis participes , et cum ipsa divinarum Trinitate personarum aeterna s. Qietate conjuriotae , perpetua pace , atque laetitia laue rentur. A qua tamen societate Angeli multi super bia recedentes primum hominem Adam , atque in eo universum hominum genus in ruinam impulerunt ; ut qui debuerant esse etiam corpore spiritales , saeuotiam mente carnales , jumentisque similes , utiqua ς im ex parte pejoras, in aeternuin, Post mortalem
393쪽
302 Theol. Ins it. Lib. V. Pars m. Lib. Conet. hanc, aerumnisque plenissimam vitam , cum desertoribus Angelis supplicium mitterentur. Tantum ossice- Te potuit malorum unum superbiae peccatum. Quod autem tantae calamitati remedium hominibus suppeditaverit Deus , in sequenti libro dicendum est, ut quoniam patrimonium amplissimum prodegimus , atque in profundum prolapsi sumus, oblata spe , Surgerq si '
394쪽
LIBER Ιv. De Trinitate ICAP. I. De Mariis haeresibus eontra mysterium Trinitatis. . άCΑΡ. II. Explieantur nomina nonnulla, quo rum in hoe Libro frequentior erit usus CAP. III. Asseritur Trinitas personarum in diaoinis, CAP IV. Ostenditur, tres presonas esse con substantiales, h. e. habere eandem naturam diuinam CAP. V. Ostenditur, Verbum disinum, aise Filium esse Patri oμοουσιον seu conSubstan
s. I. Herbi dioinitas, et consubstantialis eum. Patre natura ex Sοψttiris ostenditiar. ibic II. Eadem Verbi inpinitas, et eOnsubstantialis cum Patre natura ex Patribus Anienia caenis ostenditur.
S. III. Verbi dipinisas eae deosnitione Nicaenae unodi , et sequentibus Patribus inνiete δε-
CAP. VI. De uiuinitate Spiritus Sancti. CAP. VII. De yroeessionibus diMInis. , S. I. Utrum agnoseendae' sint processiones in inrinis, et wot illae sint. ibid. II. Utrum Spiritus Sanctus procedat a Patre, et Filio. S. III. Utrum reete Symbolo constantinopoliatano addita fuerit partietita illa Filioque. s. IV. De principio disinarum Processionum. CAP. VIII. Conseetaria Cuitis praecedentis. De circum sessione , et missione disinarum
LM. IA..De disinis relationibus. Ios
395쪽
CAP. X. De diuinis notionibus. in X CAP. XI. De Personis diMinis tum generatim, tum singillatim. II GS. I. De Personis dioinis generatim , Iibid. S. II. De Persona Patris. AIao S. ΙΙΙ. De persona Filii. I a L. f. IV. De ρersona Diritus Sancti ν .A 23 CAP. XII. De ratione , et modo loquendi cim aca Trinitatem. IM. - . in CAP. XIII. Utrum notitia mysterii SS. Trini tatis sit ad saliaem necessaria. CAP. XIV. Utrum mysterium Trinitatis ratio ne naturali cognosci et demonurari ρossit. C . XV. Utrum mysterium SS. Trinitatis Possit negatiMe demonstrari ; hoc est, utrum Iρossint ratione naturali dissoloi se ae ex istis Hratione contra illud mysterium πρOnuntur. LIBER. v. De rerum ereatione etc. PARS. I. De. rerum ereaIione generatim. ibidi CAP. I. Ostenditur, creationem ea nihilo esSe
CAP. II. Orum omnia, quae sunt, a De creata sint eae nihilo. CAP. III. Utrum omnia creata sint, Dei crea' 'ri ροtuerint ab aeterno. a 54 CAP. IV. Utrum Deus creaturas ex necessita. te Aro aeris. CAP. V. Ostenditur , res a Deo'creatas indi .ν εgere unidua Dei eouser Matione, vi existantes CAP. VI. De actione , stoe eoncursu Dei ad Stragulos creaturarum actus. 164
CAP.VII. Utrum aliquid a Deo creatum alia quando redigatur in nihilum. PARS. ΙΙ. De areatione Angelorum. CAP. I. De existentia Angelorum , eorumqua 1
396쪽
CAP. III. De natura A elorum. I 843. I. Utrum Angeli viritales sint, an mores ibid. s. II., Utrum Angeli sint immortales. x823. III. Utrum Angeli di eram inter se ve
CAP. VI. De sine, ad quem Angeli, et om
nes ratIonales creatiarae sunt a Deo ordinatae , eo mque donis supernatamalibus. 225
CAP. VII. De marito, et mecato Angelorum. 139 CAP. VIII. De poena peccati Angelorum-- 248CΛP. IX. De Oinciis honorum Angelorum e ga Deum , et homines; et de i tignatione
PARS. III. De maendi eorporei creatione , s ps de sex dierum vi io. I 27 CAP. UNICUM. Utrum Deus euneta creaνε-rit in montems, seu, in Wrent, in instanti, an continuis inae diebus. ' Ρ ans PARS. IV. De homine ' ' i 28x CAP. I. De hominis natara , eicisque creatio ne quoad comtiae, et animam. J. . ibid. CAP. II. De origine orimariam. - .. - 28 CAP. IIl. De doti a primi hominis naturalia
CAP. Iv. De imagine, et similitudine Dei in
397쪽
CAP. VI. Utrum justitia originalis ferit in Primis parentibus naturalis. CAP. VII. Utrum Status purae naturae Sit POS- sibilis. 31 SC . VIII. De peccato primoriam parentum. 326 CAP. IX. Dς paena peccati prιmorum Parem ttim. 33α CAP. X. De primorum Parentum resistiscentia,
CAP. XI. De trans sione peceati Adae in 's Posteros, sisee de peccato originali. 3385- I. Demonstratur , peccatum Originale in Om- . nes Adae posteros derioari. 33se. II. De mecati originalis natura. 35 5. III. Quomodo peeeatum originale tradu catur. . 367 IV. Utrumi A. Virgo Maria ex speciali 'PriWilegio peceatum originale non eontraxerit 375 V. De staenis ρeeeati Originalisi . , 38B
398쪽
PRESIDENTE DELLA GIUNTA PERΜANENTE DELLA PUBBLICA ISTRU ZIONE.
ennarci Beese Pu lieo stamnatore di questa sede- Iissima Gilla umiImente espone che desidera risiampsere un'-Opera intitolatae, sistitusiones Thaeologicae petum delia gioventia divisa in s. tomi deIr Autore Dd Gaetano de Fulgore , percio prega I' Emineneta Sua diae ordardi uti revisore, e P avrc ut Deus.
vi si a cosa contro la Religione , ed i dritti della S Vranita , col fune rapporto in iscritio alla Giuuta.
II membro delia Giunta Deputa lo
399쪽
I a Giunta permanente per Ia Pubbliea Istruhione. . Vedula Ia domanda di Gennam Reale Pubbli eo Stampatore per dare alle stampe P opera inuiolata a
LI Serretario Generale, e Membrodella Giunia α firmato
400쪽
nstitutiones theologicae a viro doctissimo Calet . de Fulguret Canonico Aversano tonscriptae , et iam αprima editione mihi notae, et probatae ψ dignissimae
sunt, quae noVis typis evulgentur. Tanta enim avid tale ab adolescentibus clero adscriptis exoptatitur, ut Exemplaria, quae adhuc supersunt , eorum Votis , sussice .non possint. Accedit doctorum hominum j dieium , . qui has Institutiones commendant , quum Contineant sanam , et Catholicam doctrinam , aecur tam theologicae scientiac discussionem , Selectam propo itionum seriem , quae aut ipsam Catholicam Ficiem. aut in rebus non definitis saniores , probatiores , graviores sententias complectuntur. Nihil in iis extat , quod regulis morum, aut regni tranquillitati adve setur. Mihi igitur gratulor , quod eΣpectationem p hlicam , quam in ipso hujus operis ortu aliquo mo
do familiari epistola praeoccupavi, publico judicio
Confirmatam viderim. Teque , Eminetitissime , et Be- Verendissme Praesul, exoro, ut novae huic editioni