장음표시 사용
381쪽
feci. vecta autem Issimi recte concludunt contra Pela . sianos , qui ex SCripturis lateri hogebantur , parvulos redemtos esse per Christum , et tamen asserebaut , nul- Ium esse in natura humana vitium ita ut parvuli Dul Io modo captivi cssent nec quoad a Ium , nec quoad debitum contrahendi pecCatum. Ast. 3 ' Tantum ubest, ut Patres docuerint, B. Virginem non coritraxisse actu peccatum originale , quin
Potius adeo Constanter asseruere contrarium, ut S. Lemnardo nostra sententia.omnino nova , ideoque explodenda visa sit. Ait enim in Distola ad Canonicos Lugdunenses , qui sestum ConcePtionis celebrare incipiebant Epist. CLUVIV Numquid Patribus doctiores, aut d
potiores sumus 3 Periculose PraeSumimus quidquid eorum tu talibus prudentia praeteriMit. Non ita Praecipicant H, iatque inconsulte Paucorum Sequeuda Simplicitas im erito rum. Idem sentit Lernardo coaevus Auselmus Lib. Cia Deus homo ca'. i6. Imo et post Beruardum idem visum est Alberto Magno, Alensi, S. Thomae , Bonapenturae etc. Ergo etc. V Dist. αnt. Nova visa haec sententia Bernardo , aliisque propter clariorem veteris doctrinae explicati Nem, coue. Propter ipsam doctrinam, neg. Sicut in ipsiss dei dogmatis , cum adhuc obscura esset traditio anis Ecclesiae definitionem , nonnulli Patres contrariam sententiam tenuerunt ; qui tamen si vixissent eo tempore, quo Ecclesia clarius mentem Suam aperuit , sententiam mutassent ; ita Inulto magis accidit ira hoc dogmate ', quod ad fidem non pertinet. Veteres quidem Patres , Ut Ambrosius , aliique generatim docuerunt , Mariam virginem fuisse tui gram ab omni labe peccati, Num yuam fuisse in teuehris , sed semρer in luce etc. quibus verbis PIicite significabatur , eam ab ipsa originali labe fuisse immunem. Sed cum clarius id explicari Coo Ptum est , res nonnullis visa est nova; qui tamen si h cie viverent , pro maxima , quam Praeseserebant orga E HUSiam reverentia , sententiam communem amPlecteremtur. Unica enim ratio, quae S. Bernardum et S. Thomam retinuit ab illa asserenda, haec est, quia scilicet eo tem Pore nouilam uesversalis Ecclesia sestum Conceptioniseel by Coos e
382쪽
De rerum Creatione. 33teelebrabat. Quod autem dixi , inquit Bernardos, absqua
praejudicio dicta sint sanius sentientis, Romanae Praesem tim Ecclesiae auctoritati, atque examini totum hoc, sicut et celera, qtiae ejuSmodi furit , uviseerara resemo , ipsius , si quid oliter sapiat. ruratus judicio emendare. Et S. Thomas 3. P. Q. XXVII. art. I. probat, B. Virginem fuisse in utero sanctisbeatam , ideoque Datam esse sanctam , ex eo quod non celebratur festum in Ecclesia , nisi pro aliquo sancto ; ac proinde cum celebretur in Ecclesia sestum Nativitatis Mariae Virginis, ncccsse est, eam fuisse Sanctam. Et art. a. ubi quaestionem de Immac lata Virginis conceptioue pertractat, cum sibi objecisset. Ecclesiam cclebrale fcsium Conceptionis , respondet ψhanc non esse univcrsalis Ecclesiae consuetudinem , sed aliquarum ecclesiarum , quam Bomanu Ecclesia tolerat , et explicari potest non de prima Couceptione , sed de sanctificatione Virginis in utero matris. Quid ergo nuncidiceret piissimias Doctor , si videret , Ecclesiam universam hoc festum celebrare, Romanam ecclesiam non tolerare , scd Praecipere , et operiissime explicare , osj ctum ejus sesti non esse Saraclificationem . sed ipsam Conceptionem B. Virgiliis ' Denique Anselmus cum clare dicat in Libro de Conceptu Virginis, eam in Coti eptione immaculatam , De sibi videatur contrarius in Libro Cur Dens homo, explicaudus est Leuigne de Peccato originali contracto quoad debitum, tion quoad
Obis. II. Ipsa B. Virgo morti , aliisque liuius vitae
aerumnis subjecta est. Atqui mors est poena peccati , dicente Apostolo Rom. V. I a. et Per te castam mors. Ergo etc.
H. Dist. min. Mors est poena peccati vel quoad actum , Vel quoad debitum contracti, conc. Quod actutintantummodo contracti , neg. Quemadmodum ergo Posthaptismum , ablato etiam originali Peccato , mors , aliae quc calami tales rem arietit ', quia Leus a peccato libera re nos voluit, non a miseria i ita in B. Virai ne accidit , quae Servata a peccato , ad majorem Virtutis profectum , et fidelium solatium iisdom aerumnis objecta est, quae tamen in ea poenae rationum non habuerunt.
383쪽
Ma Theol. Instit. Lib. V. Pan. m. cap. nr s. v.
m poenis precati originatis. Ado. I. P oenae originHIs pec II ves corpus , - ani rerum assiciunt ; item vel ad mortalem h e vitam perti
nent , HI' ad suturam. II l. Poetiae autem tum e poris , tum animi , in hinvita homini ita peccato originali nascenti inflictae , sunt eaedem , quas supria diximus subiisse Adamum post peccatum , nempe tu Corpore mortem , aliasque hujus vitae aerumnas , ipsas etiam acris adversas tempestates , terraeque sterilitatem i in animo vero ignorantiam in invene-etu , malitiam in voluntate , infirmitatem in appetitu ira scibili . cupiditatem in concupiscibili. ut sus ius exponie
S. Thomas Ia. Iae. Q. LAXXV. art. 3. III. Hae auteni poenae tantae sunt, ut homo noti solum supernatiiralibus donis spoliatus sit, verum et Iam in ipsis naturalibus vulneratus ' ita ut mentis caec tas , concupiscentia , aliaeque calamitates Ionge majora
sint , quam essent si homo in pura natura , ici hypothesi impossibili , fuisset conditus. omnium mortalium , inquit Augiis citius Lib. XXII. de Cio. cap. 22., P ςσ-niem fuisse damnatam , haec illsa esta, si olla dicendi est , tot et tantis malis plena, testatur. Quid enim aliud indicat horrenda quaedam profunditas ignorantiae, ex qua Omuis error existit , qui omnes filios Adam ten broso quodam sinu suscipit, ut homo ab illo liberari sine Iabore, do re, timore non possis p Quid amor ipse tot
rerum Mauariam atque noxiarum , et ex hoc mordaces curae , perturbationes , moerores Z Quis ignorat cum quanta ignoraritia Meritatis , quae limis etiam infamibus manifestia est, et cum quanta abundautia Danae cui iditatis homo oeniat in hanc pilam , ala ut si dimittatur oloere ut
Oelit, et facere quidquid uelit, 'i n haec ipsa facinora ,
et flagitio, quae commemora i , Met cuncta , pet multa peroeniat Z . . . Nonne hinc aρParet . in quid peluti pondere suo Proclipis, et prona sit pinosa natura , et in in . ope, ut hinc liberetur, indigem ' Haec a-
384쪽
De remm mentione. apud omnes certa sunt, PauciS .eXceptis , qui contra communem Patrum , et Theologorum Sententiam contendunt, hominem ex peccato originali nasci quid Q. supernali iralibus donis spoIiatum , sed in natural thus integrum. Contra , inquit idem Augustinus Lib. de nat. et grat. cap. I9. si nihil est Mulneratum,
nihil saticiarum , nihil debilitatus, anque Oit latium PUDo igitur ut o e quidquid A st' in hac vina igno almis
iti intellectu , earum scilicet rerum , quae sunt Scitii
cessariae ; infirmiratis , vel pravitatis in Volun)ate , a- hisque saeuitatibus , sive polebitas ; quid inid in viiά molestum ; id omne poena peccati originalia est. IV. Sed de poenis alterius vitae major conse6versiqest. Pelagiam quidhm , qui peccatuni originale n/ga
hant , cum asserere non possent, parvulos sitie bspiis mo decedentes regno coelorum potiri contra aperiissiamam Christi sententiam Joann ILL 5. Nisi quis ren tus δε erit ex aquis ', et Syiritu Sancto . non potest introire in regnum Dei distinxerutit inter Begnum caelorum , et vitam aeternam'; ita ut parvuli sine Mettila mortui , donarentur quidem aeterna Vita , et quadam beatituditio aetertia , regno tamen caelorum Carerent. Quo
rum vanissimas subtilitates confundit ipse Christus natui XXV o vhi postquam de electis dixit p. 34. penite benedicti , possidete regnum , etc. subjungit, M. 46. et i M
ilisti in piram aeternam, utriniique idem esse Signnica Haec Pelagianorum sententia sine dubio haeretica est.
V. intre Catholicos Ambrosius Catharinus, et adisertus Pithius opitiati sunt, parvulos in peccato ori
ginali de dentes, Post uni Asbe Judici uis', nauirali
quadam beari incline in terris hialtithos, tamquam in tei vestri Paradiso; rapientia , et motatibus virtutibus prae ditos nec deegs8 iis etiam , si Ar opus, Arigetorii me mercium. Nos catholicam doctrinm ordine explicabimus.
385쪽
πέ Theol. Instit. Lib. V. Pars LV. Cv. n. PROPOSITIO L
Dogma Mei est, remulos in peceam originali decedentes ripari pita aeterna, scilicet beata Dei pisione.
Prob. I .ex Scriptura I. ' Dan. LII. 5. Nisi quis r natus heril ex aqua , et Spiritu Sancto, non μotest ime ira in regnum Dei. Atqui regnum Dei est ipsa vita aeterna. Nam in eodem capite quod antea dixerat Chrs.stus regnum Dei, mox vocat vitam Beternam , ut ominnis , qui creau in ipsum, non pereat , sed habeas νμlam aeternam. Et Mail. XXV. ut paulo ante diximus , utrumque eodem sensu in eodem contextu aQ- emitur. a ' Rom. V. Per ianitia delictum in omnes homines in condemetationem. Εrgo. Prob. II. ex Augustino , qui totus est in refellenda Pelagianorum distinetione inter Regnum Dei , et vitam
Prob. III. ex Conciliis Carthaginensi , Nileuitano , Diospolitano , quorum desinitiones Sedes Apostolica con-srmavit. Moestos haereticos Pelagianoa , inquit Augustiuus Lib. II. de Orig. animae cap. 12. , justissime Coneiliorum Catholicorum, et Sedis Mostolicae damnarit auctoritas, eo quod ausi fuerint non baptizatis parotilis dare quietus, et salutis locum , etiam 'aeter regnum eaelorum. Et Concilium Florentinum Sess. uti. 4efinit, tuorum animas , qui cum actuali peccato, pes sol O yr ginali Meetant , mox in infernum descendere , poenis tamen disyaribus puniendos. Denique Tridentinum Sess. r. can. 4. Si quis parMulos .... dicit . . . nihil eo Adam trahere originalis Peccati, quod regenerationis
Inoacro necesse sit expiari ad Mitam aeternam conaequemdiam . . anathema sit. Eris eis.
386쪽
. i. ' De rerum creatione. 33 s
Fietitia est naturalis beatitudo , quam par lis in oriaginuli peccato morientibus pollicencur Puhius, et
Prob. I. ex Augustino Lib. I. de Orig. animae cap. 6. Non baptisatis paruulis nemo promittat inter damnationem, regnumque caelorum , quietis, Mel felicitatis cujuslibet, a que ubilibet medium locum , hoc enim eis etiam haeresis Pelagiana Promisit. Et innumeris in locis contra Pelasianos agens , ex ipsis baptismi caeremoniis , exorcismis cilicet, exsuciationibus etc. probat, parvulos sine baptismo decedentes manere sub potestate diaboli . ide que in regno tenebrarum. Coueinutit et alii Patres , do celates , par viarus Sine baptismo pe ite in aeternum , Ω- re in aeterna miseria ., mitti in gehennam sa) Denique Concilium Florentinum supra laudoiam definiens , par vulos descendere in infernum Pu uietidos , omnem natu- valem beatitudinem Prorsus excludit. Prob. II. Licet Pelagius non i Xplicaverit, quid per vitam aeternam intelligeret , quam docebat dari parvu- Iis siue baptismo decedentibus, Verisimilius tamen est, eum intellexisse beatitudinem naturalem , ut multis pro diarit Petaolas, Norisius, Ustius , aliique. Etenim si e hatur, parvulos ante baptismum nullo super natura idono exornatos per ipsu in Sacramentain adoptari in filios Dei : illo rea eneratio iis Moacro adoptari ex filia hominum in Dei illos , non negatis imo etiam praed Palis , ait Augustiuus Lib. II. coni. duas Diu. Pelag.
cap. 6. Atqui non erat adeo stupidus, ut assereret, e per dona naturalia pervenire ad supernaturalem beatit
387쪽
TheoI. Insili. Zib. V. Pars. IV. Cap. XI. dinem. Ergo Pighii . es Catharini sentensia videtur imsissima haeresis PelaSi ana.
So Duntur Objecta. objic. I. Patres supra laudati , et Conpilium Flore tiuum docent quidem , parvulos descendero in infernum esse i damnatione , in potestate diaboli etc. , sed hane
damnationern cliam post universale judicium duraturam in aeternum non assirmant. Ergo nihil vetat asserere , post judicium universalo parvulos in naturalem illam beatitudinem transferendos. U. TrariSeat ant. n g. corrs. tum quia temerarium est asserere quod nulla Scripturae, aut traditionis auctoritate nititur ; tum quia communis fidelium sensus est , in universali judicio sententiam non fore diversam a judicio particulari ; tum denique quia ex communi catholic tum sententia ait Anselmus Lib. de Conc. Virg. cap. 22. Post diem judicii nullas erit Angelus aut homo , nisi . aut in regno Dei , aut in inferno. Obite. II. Augustinus Lib. III. de lib. arbitr. Cap. 23. Quis norit, tuquit, quid ipsis yaroialis in secreto judiciorum suorum bonae com ensationis rea rpet Deus ZErgo putavit , admitti posse medium quendam Iocum inter damnationem , re8 numque Caelorum. N. Dist. cons. Hoc putavit quando junior scribebat contra Manichaeos, transeat. Quando rem profundius contra Pelagianos tractavit senior, neg. Ita Augustinus ipse Lib. De dono perseper i caP. II. respondet. SemiPe
Iagianis ipsi objicientibus quod tu Libris de Lib. arb.
Contra Manichaeos scripserat. Frtistra itaque mihi da illius libri mei .etustate praescribitur . . . Si Cnim ando Libros de libero arbitrio larctis coepi, Presbscre licaoi , adhuc de damnatione infantium non renas En tum , et de renascentium liberatione dubitarem, nemo, ut . ivr, .esses tam on stus , atque lividua is Pi M. Prwςere Probiberer , a Me in Mo; bigatione omane
dum mihj esse judieare Dixi transeati quia ini Libris de L b. ais. Augustinus id unudi agebat , ut contra
388쪽
I De rerum creatione. 3 quibus peccatum originale adstruitur, tamquam causx malorum , quae in hac Vita adulti simul , et pArvuli experiuntur, demonstraret , Ux malis, quae parvuli pa tiuntur moriemes utile rationis usum , non sequi , iit agnoscendum sit malum rerum Priticipium , sive Deus malus. Posita enim falsa Manicsaeorum hypothesi , quod haec mala noli ex pec lo origi iudi mariant, potest bonus Deus ' aliquid bonae compensationis in alte ra vita Porviilis illis reservare Pro malis natural thus , quibus hic opprimuntur. Hine ipse Augustinus Epist. CLAVI. nt XXVIII. M Hie h. De Baptismo , in quit areuiorem, in eodem libro non e M lem sussciet ter , sed quantum illi byeri satis esse vii balur, ut timia que respondi . . I non tamen de damnatione eorum par pulo m qui sine illo ex hac Mita migrant, tune alia uuid dicen tam nutaMi.
Prob. I.' sustoritate , et pallane ' Augustins Tib.
ni. Iulian. cap. 4. Si hoc eis non erit m d - : iton ergo amabiant regnum Dei tot innocentes imagines Dei . si Gulem amabunt , et tantum amabunt, quantiam innocentestimare debent regnum ejus, a quo ad 6tis imaginem cre iantur , nihil ne mali in hac separatione Patientiar' Fingi autem non potest , pnrvulos non amare reqDum Dei, ad quod ipsa eorum tia iura divinitus ordinata toto impi
tu contendit. Ergo de aeterna ejus amissione nota CO tristari Doti P Sstitit.
Consi m. Constans est doctrina SS. Patrum , longe majorem in inseris esse poenam exulare a Regno Dei, quum ipso igne quamvis vellementissimo torqueri. Nine Augustinus An hir. - . I 2. Perire, inquit, α rfgno Dei , Mimari a pita Dei, carere tam ma a multis dine dialc 'dinis Dei . . . tam ςrandis est Poena, ut einiata Possint Iorm is, quae novimus, comparari. Cui
389쪽
388 Theol. Iuxtil. Lib. V. Pura IV. Cap. XI. concinunt Chosostomus , ct Basilitis fa).. Et Theologi vulgo amissionem Begui caelestis poeti in damni appeia Iani ; quia sicut quidquid boni cogitari potest , continetur in summo bono ; ita quidquid damni cogitari potest,
continetur in amissione sumini. boni. Eingi ergo non Potest , eam Poenam P rvuIos tristitia, non assicere. Prob. II. Parvuli sine baptismo decedentes sunt fiat irae Ephes. LI. 3. hoc est, ut explicat S. Thomas Leci. L. in caρ. a. Ephes. post Augustinum , filii vindictae, Poenae, et gehennae. Et Concilium Florentinum Sess. uti. etiam eos , qui in solo originali pe Cato moriun tur , desinit, in infernum descendere Poenis puniendos. Sed poena nou est, quae non est Voluntati adversa , ideoque eam tristitia non assicit. Ergo. et . Merito igitur Estius in I L. dist. XXX. S. 7. ait, c0ntrariam opinionem evacuare originale Peccatum , utpote Cui nulla Poena instigatur. Dices. S. Thomas in IL. Dist. LXXXIII. q. a. urt. I. ait': Nihil omnino dolebunt parvuli de carentia Oisionis beatiscae. Ergo etc. H. S. Thomam in Summa retractasse uonnulla , quae jun;or scripsit in Libros.sententiarum. Quare nisi praematura morte fuisset prohibitus Summam Theologicam absolvere , sortasse , ut erat Augustini studiosissimus , et hane opiniouem rejecisset, ut plures ex ejus discipulis, rejecerunt.
390쪽
Sententia Uirmans nrouios sine ba 'tismo defunctos
PMniri etiam 'oena sensus, in Comyaratione adulto rum mitissima, congruentior est Scr*turarum,
M Patrum auctoritati, fidei tamen dogma
comburet igni finextinguibili. Et Matth. XIII. 3o. Colli-nte Primum' trisauim, et alligate ea in fasciculos ad Comburendum y friticum nutem congregate in horreum meum. Et Matth. XXV. 4 i. 'Tunc dicet his , qui a sinistris erunt ; discedite a me mal dicti in ignem aeternum. Denique Apoe Xx. Qui non est inpentias' in LGro seia ae scriynis , missus est in stagnum ignis. Atqui Parvuli in original peccam m orientes non Sunt triticum, non sunt oves, non sunt scripti in Libro vitae. Ergo itii em mittentur eum paleis, et zirantis ad comburendum. Apposite ergo Augustinus Serm. AIV. de Verb. Myost. caρ. 3. Venturus est Dominus , et judicaturus de Mi s, re mortuis, sicut Euangelium loquitur, duos P rtes facturres est, dexteram , et sinistram. SinistrιIdicturus est: ne in ignem aeternum , qui Pgratus eSt diabolo, et augetis ejus: Dextris dicturus: Menite benedicti Patris mei, 'erc*ite rerum, puod Mobis PGratulae aesti ab frigine muniti. Nullus relictus est medius Iocus ubi Ponere queas infantes . . . . Qui non in dextera , Procul dubio in sinistra. Ergo qui non in regnum, Pro ouι dubio in ignem aeternum. Prob. II. ex PP. I. De Augustino nullus est reIlaetus ambigendi locus , non solum ex verbis paulo ' ante laudatis , sed et ex aliis , quae sparsim habet in sui β.Peribus contra Pelagianos , ut Liv. ΠΙ. Ορ. imp. com .iulian. n. I9'. Si non reuitur a potestate tenebrarum, ec