장음표시 사용
361쪽
De remm Creatione . 35st sed quia ex Peceato est, et ad peccatum inclinat. SPquis autem Contrarium senserit, anathema sit.
Objectiones. Obic. I. Apostolus Rom. VI L. in persona hominis regenerati ut fatetur , et probat Aretistinus ) loquens, voCat concupiscentiam peccatum: Non ego operor il- md , sed quod hisilai in me , ρeccatum ; Iegem me tirorum , legem carnis , legem Peccati repugnantem Iegi Dei ; Video aliam legem in membris meis , repugnanέem legi mentis meae, et captivantem me in lege Aeccati. Atqui, . ut inquit Calvinus Ibid. II. quis repugnantiam ad ratis legem Dei malam esse neget Z quis ρedimencum justitiae neget esse peccatum t Ergo ipsa Concupiscentia, qua homo per Adae peccatum implicatus Nascitur, originale peccatum est.
N. Dist. maj. Ex Auos ino , et Tridentino suprae Iaudatis , Apostolus concupiscentiam appellat Pecca tum per metaphoram, quia ex peccato est , ad Pecca tum inclinat, et peccatum , cum Uicerit, seu cum con ceperit, facit, conc. Vere, et proprie, neς. Dist. etiam min. Bepugnantia adversus legem Dei, et impedimentum justitiae malum est materiale, cono. Formate , subdist. cum voluntas illi servit, conc. Cum reluctatur , nc8 . Non negamus , malum esse, hoc est Pr Vitatem quandam , ατ ab αν , seu inordinationem , ut in seriora superioribus non subjici autur sed cum peccatum nonnisi in voluntate sit , si illa a rebellantibus potentiis non vincitur, non potestim ea esse Peccatum. M. Concupiscentia odio habetur, et prohibetur a Deo, praecepto illo: non eoncupisces. Atqui nihil odio habetur a Deo praeter peccatum Proprie dictum. Ergo. U. Dist. maj. odio habetur a. Deo tam diam mat rialis quaedam pravitas , et αταpae, cono. Tamquam formale peccatum, subdist. Si voluntas ei, serviat, congis
Si resistat, nex. Cum ergo praecepta D6n dentur , nisi Voluntati; hinc sequitur, praecepto illo non concupisces id solum vetari, ne concupiscentiae serviatiar; quod aliter alio in Ioeo dieitur, Eeeli. XVIII. 3o. Post concupiscen-ιias tuas noα eas : id vero praecipi, ut quantum Pos)u-'
362쪽
36o Theol. Instit. Lib. V. Pars IV. Cap. XLmus , per corporis amictationes , nostrique victoriam , ac veluti ii gationem , Concupiscentiam minuamus , quo siet, ut tamquam Praemium in patria ipsius con-Cupiscentiae immunitatem plenam, corti pletamque destructionem perpetuo duraturam accipiamus. Inst. I. ' Primum, et maximum Dei praeceptum est, Diliges Dominiam Deum tuum ex toto corde tuo . ex tota menta , et tota anima , eae totis piribus, Atqui ille, eui vel minimum concupiscetitiae inest, etiam invito, non diligit Dcum ex toto corde , anima , metite , Viri bus , ut patet. Ergo ipsa Coiaeupiscentia proprie peccatum est, et praecepti violatio. U. Di t. min. Ille, cui concupiscentia inest , non diligit Deum ex toto corde, quia aliquando voluntarie Obedit concupiscentiae, cono. Si semper concupiscentiam Vinceret, neg. Imo qui concupiscentia oppugnatur, sit Ilam semper . et in omnibus vinceret, magis . et plenius . et laudabilius observaret praeceptum illud'dilectionis ; sed quia dum homo rationis,capax esse incipit, non potest sine speciali Dei privilegio omnes omnino Vitare lapsus ; ideo praeci ptum aliquando transgreditur , et quidem voluntarie , ut suo loco ea plicabimus. Inst. 3.' Augustinus licet aliquando concupiscentiam Pro Prie peccatum esse negaverit, ut declinaret tela Pelagi unorum , qui illum .eo nomine Manichaeorum haeresis accusabant ; tameia Pelagianis prostralis , non dubitavit illam vereo, et proprie appellare Peccatum.
Sic. Lib. V. coni. Iulian. cv. 3. Sicut, inquit, caecitas cordis et Peccatum est, quo in D cum non creditiar, et Poena Peccati, qua cor superbum digna animiadoersio-rae Punitur, et Causa peccati, cum aliqti id mali cordis caecitate committitiar ; ita ciarnis concia 'iscentia, adsier-Fus quum bonias spiritus concuρiscit, et Peccatum est, qui iurat illi anobedientia adoersus domι natum mentis, ei PUe-Πa Peccati est, quia reddita est meri is inobedientis, et causa Peccati , defectione consentientis , pel contagiora nascentis. Multa huic similia Augustiui , aliorumque Patrum to a congerit Eemnii ius in. iam. Conc. Trid. Quibus verbis concupiscentiam peccatum Vocat. non Somium quia essectus , et causa est peccati i verum etiam quia ipsa peccatum est. Ergo.
363쪽
De rerum creatione 361. Neg. ant. Augustitio, et veritati iniuriosum. Ad confirm. dist. ant. ut stipra. Concupiscentia peccatum est , quia inest ei inobedientia adversus dominatum mer iis , peccatum , inquam, maceriale , conC. Formale, et proprium , subdist. Si mens illi sit subdita , cono. S, resistat, nex. Patet responsio ex dictis. Objic. praeterea Lutherus Augustinum Lib. I. de Pt. et cons. caP. 25. et 22. docuisse , Peccatum iu Baptismo dimitti non ut non sit, sed ut non imputetur, et ipsum peccatum Per baptismum transire reatu , actu manere. Sed hoc insigne mendacium est. Augustinus enim non ait , Peccatum , sed concupiscentiam manere actu . et non imputari post baptismum ; quia mens ei jam habitu non servit. Fusius hac de re disserit Bella minus De ami s. pat. Lib. V. cap. 7. et seq.
Peccatum originale non est ipsum Adae delictum extrinsecus imputatum ejus Posteris , ut Dolunt Pighius, et Catharinus. Prob. I. Rom. V. II. Per unum hominem peccatum intravit in hunc mundum , et Per peccatum mors. Atqui Adae peccatum dici non potest intrasse in ejus posteros, cum fuerit personae illi peculiaris actus. Ergo. Praeterea ibidem Apostolus comparat peccatum, quod ex Adamo trahitur, cum justitia, quae derivatur ex Christo. Sicut per inobedientiam unius Peccatores conuia ἔuti sunt multi : ita et per unius obeditionem justi constituentur multi. Atqui justitia , quae in homines derivatur ex Christo , non est ipsa Christi justitia extrinsecus illis imputata . ut suo loco dicemus; sed ipsis in trinsecus inhaeret. Ergo et peccatum , quod trahitur eT
Prob. II. Concilium Tridentinum Sess. V. can. 3. dc- Clarat , peccatum originale inesse unicuique proprium :Si quis hoc Adae peccatum, quod Origine unum eSSe, et Pr Pvatione , non imitatione transfusum, omnibus inest ΠΠicuique proprium etc. EL addit in ead. Sess. per
baptismum deleri in parvulis quidquid veram, et Pro
364쪽
Priam peccati rutioncm habet. Atqui exterior impulatio peccati Adae. non sussicit, ut Oxiginalis culpa iusit unicuique propria ; et in baptismo deleatur. Ergo meri io thuriui, et Pthii sententia a Thoologis omnibus rejicitur ut erronea. Sin area quidem illam etiam haereseos censura notat. Sed quia licitar minus De amiss. grat. Lib. cas'. i6. ait , agnovisse Piguium , et Catilis i- ωιm in parvulis, praeter imput ii ouem peccati Ad e , etiam privationem originalis justitiae , readum etc. idcoab Iiaerescos Censura abstineudum ducimus.
Pecenti originalia natura sita est in concupiscemim Cum reatri . seu cum yrioatione originalis justitiae ; ita ut concr/Piscentia se habeat ut materiale peccati, reatus vero ut formale.
Prob. I, Nihil est sere in Augustini Libris contra
Pelagianos frequentius , et clarius inculcatum , quam Concupis uetitiam esse originale peccatum , eam remitti tu baptismo, quoad reatum, licet quoad actum maneat. Resyondetur , inquit Lib. I. de Nupt. et conc. Cv. 25. , dimitti concupiscentiam ciarnis in baptismo , non ut non sit, sed ut in Peccatum non imputetur, quamWis autem reatu stio jiam soluto, manet tamen. Itaque in bapti mo Peccatum originale dimittitur. Sed Augustinus aik, in baptismo remitti concupiscentiam.quoad l reain lum. Ergo ipsa concupiscentia , quatenus cum ma Wonjuucta est, peccatum originale constituit. Et in eodem Libro cαμ. a d. Haec concul iacentia, quae Solo sacramen orexrnerrationis eae 'iatur, Profecto Peccati Minculum generatione trajicit in posteros , nisi ab illo et iρsi regeneratione soloantur. Quod saepissime aliis in locis repetit ία . di Ne-
365쪽
De rerum Creatiane. 363. Neque audiendi sunt qui dicunt, ideo Augustinum vocare concupiscentiam cum reatu peccatum originale, quia
cum peccato originali conjuncta, et ab illo producta est ; quis enim umquam dixerit , ignem esse sumum quia sumus cum igne conjunctus , et ab illo productus est y Εrgo. Prob. II. ex S. Τhoma I. a. Q. LXXXII. an. 3 Prioatio justitiae originalis , Per quam Doluntas subdebatur Deo, est formale in peccato originadi : omnis autem alia inordinatio pirium animae se habet in Peccato originali stetit quiddam materiale. Quae verba frustra coinnantur in alienum sensum detorquere recentiores, urgentes illa verba ; sicut quiddam materiale , quasi innuat Angclicus Doctor , concupiscenti.m non eSse Pr prie materiale peccati originalis. Frustra , inquam ; nam ideo sic loquitur , quia concupiscentia non est corpus aliquod, aut substantia ; sicut cum Tridentinum ait , actus p Ditentis esse qua i materiam Sacramenti poenitentiae. Ergo concupiscentia cum privatione originalis justitiae, . ex qua privatione meus non subditur Deo, sed ipsi concupiscentiae , oriuiuale peccatum eSt. Prob. III. ex S. Bonaventura an II Dist. x art. 2. Q. I. concedendum est, sicut rationes Oscendunt, et Magister dicit in litera , quod originale Peccatum est concuyiscentia non quaecumque , sed concumscentia prout claudit in se debitae justitiae carentium, haec autem est concuρiscentia immoderata , et intensa , adeo ut sit carnis ad syiritum 'raedominantia. Ergo. Prob. m. Tridentina Synodus Sess. V. can. 5. ait, concupiscentiam in renatis non esse peccatum. Ergo pro certo habet, illam in iis , qui nondum rcnati sunt, esse. Peecatum. Non est autem peccatum actuale cuius infaules non sunt capaces; est igitur peccatum habituale, et originale. Prob. V. rutione S. Bonaventurae nid. In omni 'e Cato est aliqua conpersio ad commutabile bonum oel in
actu, pel in habitu ; quod est sapientissime ab Augustino usurpatum axioma. Si igitur Peccatum originale οι Peccatum ; ergo ibi est aliqua conpersio inordinata ad bonum commutabile. Sed conoersio inardinata ad bω- arum comminabile nihil est aliud quam concupiscentia,
366쪽
inde veram, et propriam peccati rationem amplius non habet. Ita Augustinus Lib. I. de Pecc. merit. et remissis cap. iat. et alibi : quem nimis intemperanter, atqu2 audacter Vtisquea censura notare non est Veritus. Be larminus vero loquitur adversus eos, qui concupiscentiam sinpebant , esse ροsMivam qualitatem, et nescio quam entitatem , quod non probamus. Inst. t.' Si concupiscentia portineret ad peccati ori ginalis naturam , tamquam ejuβ materia , Pec a tum post baptismum maneret actu , transiret reatu. Atqui hoc fieri nota potest; quis enim dixerit, homicidium ex . gr. aut sacrificium idolis oblatum manere actu sine reatu erigo. U. Dist. maj. Quoad materiam, cone. Quoad formalem rationem, sive maturam , neς. et Diu. min. Fieri non potest in peccatis actualibus , quale est homici dium , aut idololatria in exempIo adducta , cono. In δpeccatis habitualibus, neg. Videmus enim , in iis, qui peccandi eonsuetudine impIicati sunt , etiam soluto per baptismum , aut per absolutio DPm sacramentale Vinculo Malus, manere tamen adhuc pravum habitum , eontra quem unimus gratia Dei jam sanatus dimicarct debet, ne in voluntarios actus prorumpat. Unde merito talia obiicienti Iuliano respondet Augustinus Lib. VI. coni. Iul. cap. I9. Idolis itaque sacrificatum fa- Cttim est transiens, non Ditiam manesns. Nullo modin igitur simile est , quod pro simul Ponendum Putastia Nullo modo , inquam, simile est Saerifctam transiens manenti concupiscentiae. Inst. u.' Si reatus peccati originalis solveretur it baptismo, manente adhuc eius mattria ὸ sequeretur, eum qui voluntarie gratiam baptismi per peccatum amittit . iterumque concupiscentiae subditur , incidere iterum inori Sinale peccatum . posseque iterum baptizari. Absumdum consequens. Ergo et antecedens. u. Neg. seq. maj. Quodcumque enim post baptismum admittitur peccatum, semper actuali peccantis voluntate fit, non originaria ipsius Adae 3 ac proinde non est originale, sed aetuale, per alia remedia Sanandum, a Christo instituta pro baPlitatoruis reconciliatione, et
367쪽
36i, Theolag. Instit. Lib. V. Pars IV. cap. XI.
malute . in quibus baptismi character ullo umquam actuali peccato deletur. Objic. III. Concupiscentia non in omnibus aequalis est , sed in nonnullis vehementior. Atqui peccatum Originale in omnibus idem est. Ergo. U. Dist. mo. Non in omnibus aequalis est quoad actum. quia Pro Varia corporis , aut pravae consuetudi-mis dispositione varios prostucit actus , nc. Quoad ha bitum , seu inordinationem habituralem, neg. Ila S. Τh rnas 1 a. 2ae. Q. LXXXII. ara. 4. Quod illustrari potest exemplo rationalis animae, quae in omnibus hominibus ejusdem generis est ; alioquin diversa esset hominum natura ; et tamen in nonnullis est iugenium promtius , et mens quodammodo divinior, et memoria tenaci in aliis vero ita infirmae mentis sacultates , ut stupidi videantur : quod ex varia corporis , humorum, aliarum- qu se causarum, quae mentem assiciunt, dispositione oritur. Objic. IV. auctoritatem Anselmi , qui Lib. de Con-eptra Virg. cn'. 26. sic habet: HOC Peccatum, quod
originale dicitur, oliud infelligere nequeo in ipsis infantibus , nisi ipsam , quam suPra Posui , factam per inobedientiam Adae justitiae debitae nuditatem. Ergo.
H. Dist. ant. Non aliud ex Anselmo est peccatum originale praeter justitiae nuditatem , si inspiciatur eius Tatio formalis, cono Materialis , subdist. Si per nuditatem justitiae intelligas privationem tum g 'aliae sanctifI- cantis tum recti ordinis omni uin animae virium , et sa-cnitatu in , cono. Si intelligas solam privationem gratiae sanctificantis , neg. Responsio patet ex dictis. Inst. Peccatum originale est peccatum habituale. Atqui in omni peccato habituali ipsa privatio justili ac pro- .Pter actum PraVum , qui praecessit, constituit peccati Nainram , Iicet nullus contractus sit ex actu malo habitus viliosus. Ergo idem dicendum de peccato originali ;ejus scilicet na tiram etiam esse in privatione gratiae sanctificantis propter Adae inobedientiam : concupiscentiam Vero esse ejus appendicem. N. Dist. min. Si privatio justitiae intelligatur pro habituali aversione a Deo , et convcrsiorie ad creaturam , conc. Si pro sola privatione gratiae sanctificantis , Heg. 'F temur itaque, in peccato orisinali, sicut tu quocum , que
368쪽
i Do rerum Creatlane. que hasituali peccato , conversionem halitualem ad crea
turam esse materiale : habitualem vero aversionem RDeo , Per quam ipsa voluntas subdita fit cupiditati, esse formale peccati. In eo tautum originale a celeris hub iuulibus dissert , quod in illo generalis est conversio ad qu necumque illicii a propter culpam Adae, qui in se naturam humanam pessima concupiscentiae tabe vitiavit pin aliis vero conversio ad peculi tiria mala, quac liberae Peccantis voluntati placuerunt. Sed quia privatio gratiae est aversionis illius , et conversionis poena ; idcirco , Si Privatio justitiae de ipsa gratiae privatione tutelligatur , Megamus , in ea sitam esse naturam cujuscumque habitualis peccati, nisi sorte per metonymiam , qua nomen. , effectus causae tribuitur. Vide Berti, Estium . aliosque, qui hanc sustus doctrinam pertractant.
Quomodo Peccatum Originale traducatur.
Ado. I. Non est ad salutem necessarium scire , quo aiadem modo peccatum originale traducatur, sicut contra Necesse est scire illius existcntiarn , et modum, quo det xi possit. Sic necesse non est , inquit Augustinus , scire modu m , quo quis in puteum decidit . sed susscit ad illius miseri salutem scire , eum cecidisse, et modum ,
quo possit inde ex ratii, illumque adhibere. Quod si
modus ira ductionis originalis culpae esset scitu neccssarius , clipm illivria revelasset D us. Cr. do quod etiam hinc dioinorum cloquiornm clorissima auctoritas esSet ,
si homo illa d sine dispendio promissae samtis ignora non posset , inquit id om flusustinus Lib. II. ue yeco.
terit. Cay. ult. Igitur e sciinte hic revelationis face, in varias theologi sentcntias abeunt. II. ct res nonnulli putarunt animas hominum a Parentibus troduci : atque ideo ex otii ina Adae picc trice nonnisi pi ccatrices animas prodire potuisse. Hano sententiam , de qua ut supra vidii nus cras'. II. semper dubitavit Augustintis , nos ibidem resulavinaris. II. Theologi , qui nolunt , concupisci Diiom esse ma
tertiae peccati originalsis , Putaui, Deum pactum quod
369쪽
dam cum Adamo inivisse, Vel legem sanxisse, ut si ille institiam conservaret origi ualem , velut haereditatem transmitteret eam ad posteros sin desereret , omnes nepotes suos illa privaret. IV. In Schola Augustini communis sententia ect , peccatum originale ab Adamo ad posteros per concupiscentiam transmitti. Cum enim concupiscetilia sit materiale illius peccati , alque ea peste Adam naturam Suarin insecerit , necessario seclum est, ut ea suOS quoque pOsteros insceret , ac labefactaret. Si enim Vidcinus , mitiora vilia aliquando a parentibus in silios derivvri, cujus rei explicatio non Theologorum , scd physicorum est ;multo magis hoc concupiscentiae vitium , quod penitus in ipsa Viscera, ossa, et medullas penetraverat primi paretitis. Porro licet anima sine peccato creetur a Deo, tamen infusa corpori tabe ista 'insecto ; propter naturale Corporis, animique commercium, inficitur et ipsa ; cum enim careat gratia, quam Deus post Adae culpam nonnisi per Christum dare voluit renatis in Christo , noras test non esse subdita concupiscentiae , atque habitu aco aversa, ad creaturas inclinata , donec per gratiam Salvatoris habitu convertatur ad Deum , sint l. illi
Conei pisccntia carnis involuntaria.
Peccatum originale non tonducitur in Adae filios ex Pacto, quod Deus cum primis parentibus inierit.
Pro. I. AItum est hujuscemodi pacti , aut Iegis silentium tum in Scriptura, tum in traditione , Praesertim in Augustino , qui doctrinam originalis peccati sunditus rimatus est. Ergo gratis fingitur. Prob. II. Ηvpothesis ejus pacti modum traductionis peccati, tantum abest ut explicet, quin potius obscuriorem reddit . ipsumq. dogma fidei de transfusione originulis culpae incrcdulorum cavillis . et irrisioni videtur objicere. Quis enim credat, Deum optimum, sapientissimum, nequissimum, sanxisse hoc pactum, ut in voluntate unius hominis , quem certissime sciebat esse peccaturum , rem po ueret Eoluntates tot millium homiuum non dum uato-
370쪽
ne rerum Croalione. ' Myxam , ita ut quod ille Primus Vellet, omnes voluisse Qensereatur ἔ atque hinc poenis aeternis panirentur t
Obie. Seriptura, et Patres docent, omnes in Adam
per inobedicntiam unius hominis peccatores conoeituti stine mulli. Augustinus Lis. XVI. de Cio. cv. 27. verba illa Gen. XVII. Masculus , cujus caro circumcisa non fuerudelebitur anima illa de ρο Io mo i quia Pactum metim irritum fecit, ita expli cat , ut ipsi parvuli in Adam ransgTessi sint pactum , et legem Dei : testamentum dissiparie quando in Adam cum omnibus et lyse pecca-iat. Et Epis. XCVIII. M. xMIL. ad Bonis Traxit eriago remum , quia unus erat cum ius , et in illo , a quo traxit , quando eum traxit admissum est. Ambrosius iuea . XV. Luc. Fuit Adam, et in illo fuimus omnes. Periit Adam , et in illo omnes Perierum. Bernardus Sem. I.
in Adam omnes nescientes Pec Mimus nostra , quia eniin atto , nos tamen peccarimur. Ergo. lat. Dist ant. Omnes in Adam peccaverunt, et paetum , sive legem Dei violarunt, moraliter i quia sci Iicet Adam peccando causam posuit , ex qua Omnes eius posteri peccatum Ooutraherent , conc. omnes in Adam peccarunt physice, ram. Sicat cum dicitur in , Scripturis in Deo faciems Mirtutem, in te inimicos nostros penditabimus cornu , in te eripiar a tentatione, sen sus est, Deum Per gratiam sua in ad haec houa olyra nos movere I sio cum dicimur Peccasse in Adam, idem setistis est. Vide hae e fusius apud Berti, Lib. XIII. cap. o. ubi nostram sentent iam solide confirmat.
Causa , et modus transfusionis Pec cati originalis estima concupiscentia.
Prob. I. ex PP. I. Augustiam id saepe docet contra Pelagianos. Hac con Piscentia , quae solo sacramento regenerationis eviatur, Profecto Peccati rinculum gene ratioue transu in ponaros Lib. de Nisi. et cane. GV.