장음표시 사용
81쪽
γουλιανω i). Libanius, cum ipse monodiam Separaverit ab Or. 17. epitaphio, in illa priores meram profundit lamentationemo do Iuliani matura morte queritur deploratque miseram patriam tali imperatore orbatam pessimisque hominibus relictam. In altera ratione, quae iam longitudine Scriptam r. 8.laudo vitae indicat, quamquam ordinem priorum epitaphiorum OnServat, longo maius spatium Libanius tribuit rebus a Iuliano gestis, ut rectissim de hoc opsere Camaux l. c. censeat reloge de Julienis uno oeuvre historique critu par un Orateur eodemque loco id ponit atque Taciti librum de Agricola scriptum. In prooemio orationis DLibanius dol0t a 1 7
se non vivo Iuliano laude reddere OSSe, quarum XOrdium capit in praedicatione Originis, educationis, morum adulescentuli, viri se philosophi et imperatoris), unde transit ad 8 280. caput peri8, quae est laudatio rerum gestarum virtutibus
Iuliani per omn0m occasionem exornatiS Lamentorum, quae 281-295. Sequuntur, argumenta, ad monOdiam redeunt; et urbus et homines omnium ordinum atque aetatum imperatoris morto
afflictos esse. Consolationem Libanius incipit ipsum Iulianum 296 307. loquentem faciens mea quidem 'entsentia latonis MensexenieXemplo HSuS qui mortuo consolantes sup0rstites induxit Menex. 246 D - 24 D v. p. 4 h. l.) sua solatii verba addit fato solo superatum esse Iulianum, Sed potentissimum imperatorem summam gloriam atque claritato et factis et scriptis molliendo dolori reliquisse. In epilogo Libanius m 308. peratorem alloquitur et quasi precatur, ut benigne accipiat orationem, unum, qui ei gratu sit, hon0rem. Hac in laudations omn0s epitaphii partes excepta adhortatione tractat orator e natura propositi praevalente rerum
1 Libanius ed. . Forster 1904 vol. II or. 1 et 18 is ester- mann l. c. p. 45: Casmau l. c. p. 17 sqq. et de monodia p. 24 sq. 2 V. Orster praef. r. 1 T. 3 Oratio consecta videtur fine anni 365 post monodiam cs Foerster, praef. ad Orat. 18.4 Eas enumerare alienum est a me Proposito.
82쪽
Iuliani describere vult nec mirum, quod admonitionem n0glexit in Caesarem et Singularem suae aetati imperatorem laudem Scripsit, quem adaequare neque quemquam Studere ausum esse neque potui SSe Libanium existimavisse puto. D Themistii l huius viri eximii imagin descendam in epitaphium
oratio sec0dit a solito generis privati moro: Thumistius ipsi 233 e laudationi praemisit partem, cui Superscripsit Θεωρια et ubi consilium rationis exposuit: Sanctum se officium praestare praedicatione set ita. ut philosophum Meceat se locuturum 233 d esse. Tum multa, transgressiones facta cincipit ipitaphium 234, initio quae respuit lamentation0 philosopho indignas Iam 234 b d beatissimum praedicat patrem, qui in caelum evolasset, imaginom se Platonis Phaedro p. 246 repetens voluptatis equum cum domuisset pater, a dii eum receptum et Salutatum esse, iuxta Socratem ac Platonem assedisse ab inferis receptum Hyporidus dicit 00sthenem e8Se ep. 35 cf. p. 60 h. l. a superis Eugenium Themistius, maxime Aristotelem gavisum 235 a esse, quod vates suus advenisset. Ium laudibusis r phil0235b-236b sophum rhetor, qui Omnium thilosophorum doctrinas rationesque perspexiSSet deinde hominem literarum artiumque amantissimum neque omittit patrem praedicare γεωργίας
2374-b ἐπαινέτλὶν τε καὶ εὐαστλὶν Oratorem quoque suiSSe non vanum, 238a 23 Sed Secundum praecepta, quae enuntiasset, eum vixisse imita-2394-240ura tum Socratem ; itaque dignum Sse templis sacrisque, qui vitia impugnaverit, cum Hercules, qui terram a tyrannis modo ac beluis liberasset, iis rasemiis affectus sit. torum beatissimum alloquitur latrem Orphicae religionis sententiis radhibitis ), concluditque orationsem adhortatione ad se ipsum conversa, ut dignus tali patre et philosophia exsistat momoria
patris adiuVante. t Themisti orat. d. . Dindors Lipsin 1830 or. 20 es Cassiaux
i . . . IT 8 sq. 2 240 c: beatum ad beatos venisse dicit superstites relinquentem
83쪽
videri mavult xj. ad sese eum monitionem vertere, cum de
patre loquatur, haud alienum is ab ipsius consilio; nam plane privati generis est laudatio itemque ut Himeri planctus De imWrii in Rufinum filium, quod opusculum est inscriptum Moνωὁία εἰς τον tbν ii του ειυς ινον p); iam e brevi dispositionis adumbratione apparebit lamentationis generi orationem SSe, non laudationis neque ad sepulcrum habitam sed postea eXOrnatam. Incipit a planctu quia procul a domo exstinctus 1-3. filius sit); tum filii bona corporis animique laudat insolentibus 4-I4. cum claris antiquitatis viris appositis comparationibus interiectaque singulis locis lamentatione diligenter ergo observat Himerius Menandri praeceptum, ut in omni capite miseretur Orator. V. p. 10 h. l.) merus latri 091 uo; ad insem transit in consolationem quandam ad supero filium Scen G6-22. dissae suaque irationes immortalem faetum issae affirmat Himerius eumque se certaminibus funebribus celebra
Orationem ergo cognovimu compOSitam e SSe lamentatione ac laude, hietumque patri cum demonStret, admonitionem deesse brevemque conSolationem a deSSe non eSt, cur miremur. Agmen rationum a pagani Graecis compositarum hic planctus claudit pauca de laudationibus a Christianis script0ribus compositis asseram, cum suos hae postulent libellos iamque habeant ei annot ad p. 82 h. l.).
Hanc magnam statim AEXOrdiens pono disserentiam di omnes De Christianis
adhuc prolatas orationes Atheniense ceterique Graeci viro ruis honorandorum celebrandorumque lauSx colebant iti Rectissimam estermann l. c. p. 46 sententiam tulit Opusculum sophistico tumore atque inani verborum strepitu plenissimum 2 Him. d. ernsdor Or. 23 cf. Norde l. c. I p. 459. 3 Hac aetate an non floruerint certamina, quae aliae privatae orationes silentio praetermittunt, dubito fortasse locutio modo rheto
84쪽
Greg. Nyss. Gregorius NySSenuS, cum ipse rhetor fuisset, in laudationibus funebribus ), quae Sunt Ἐπιταφιος εἰς τον μεγαν
Μελέτιον M. 46 p. 85l -το αυτου εἰς Ιουλχερίαν λογος M. 863 του αυτου ἐπιτ λ εἰς Πλακιλλαν βασίLσσαν M. 877), rhetorum ordinem servasse diligentissime iam demonstravit Greg. Naa. atque XpOSuit . auers). Itemque de Gregorii agi angsini orationibus funebribus egit X. Huri explicans atque intor-protans laudationes δ), quas Gregorius habuit in Caesarium fratrem, Migne P. G. 0l. 35 755 sqq. in Gorgoniam sororem ib. 790 sq.), in reg0rium patrem ib. p. 981), in Basiliumvol. 36 p. 493 sqq.). Aliae orationes, ut laus Cypriani, Athanasii, totae in genere laudationis versantur. Choricius Choricius Gagaeus ultimus enumerandus est; duos eius opitaphios traditos legimus: Ἐπιταφιος επὶ Προκοπωσοφίστλὶ Γάζης' et Ἐπιτάφιος επὶ Μαρία μητρι Μαρκιανου Γάζλὶς ἐπισκόπου και Ἀναστασίου Ἐλευθερουπόλεως ἐπισκοπου .Quae posterior oratio ante Procopii laudem scripta e sententia
Kirstent l. c. videtur Antiqua praecepta in Procopii magistri laude β), quae antiquorum exemplis sententiisque si abundat,
I Greg. Nyss. d. igne vol. III Patrol. Graec. 46); omitto, qua in sola laudatione eontinentur, Orationes. 2 J. Bauer, Die rostreden . Gregorios . Nyssa in thren Ver-hulinis gur antiken Rhetori Dissert Marburg 18923. 3 X. Hurth, de rogorii agiangeni orationibus funebribus diss. Argentor 1907 Dissert. hil Argent Sel. vol. XII, lase I); Gregorium imitatum esse Isocratem declarat M. Conrotte Isocrate et S. Gregoire de Nagiange, te Panegyrique d'Euagoras et eloge funebre de S. Basile,
Muse Belge 89D. 4 Choricius ed. I. F. Boissonade Paris 184M de Choricio vita scriptisque es. . Schmid PaulyMissowa R. E. V p. 2423 N. B. ); Hurescii l. e. p. 94 C. irsten, uuaestiones Chorioianae Brestauer Philol. Abhdig. 7, 2).5 Cf. Cassau. l. c. 189), qui epitaphium perlustrat idemque francogallico reddit Marius laudationem p. 27 sq. . 6 CL J. Malchim, D Choricii veterum Graecorum scriptorum studiis diss. iel 188M.
85쪽
observat Procopium adulescentem, virum, magistrum praedicat neque mittit brevem planctum, Severam conSolationem et admonitionem. In Mariae epitaphio grande ex antiquitate tractae comparatione non longe absunt a ridiculo, praesertim cum oratio ad familiam directa videatur matremque maxime laudibus celebret. Privatae laudationes coli non desinebant, nec medio aevo ), nec nostro tempore. At hic nobis insistendum vertere paulum animum ad Romanorum laudationes mihi liceat, priusquam finem imponam opusculo complecten Summam publicorum epitaphiorum. Laudationsis Jun obrui Romanorum l0nges distandi a Do Rottianorum
in viros sed etiam cin seminas hi unusque orandi propinquorum fuit ) Diversitatem consilii optime prossit Cicero
1 Alias sophistarum laudationes, ut hoc addam, non traditas, sed
commemoratas enumerat estermann l. c. p. 4 sq. medii aevi opera
asser Draeseke Wochensoliris s. l. hil. 18924. 1176 sq. Francogalli studii generis demonstrativi dicendi cupidissimi has laudationes excolere
atque expolire solebant, ut Flechier, OSSuet aliique 17. saec. oratores ecclesiae, quos IsOeratis exemplar imitatos esse Norde l. e. II p. 97 denotat. - estermann l. e. 48 Neograecos conservasse morem docet exemplo animadversione digno allato : a. 1829 Aeginae libellum emissum esse hoc titulo is υριδωνος ρικουπι λογοι ἐπικήδειοι καὶ ἐπιν ειοι ἐπινωνηθέντες εἰς ἐπηκοον του λαου ἐπὶ τῆς Ελληνικῆς ἐπαναοτάσεως In quo inest or. I epitaphius in or Byron habitus a. 1824Missoluughii, et r. V epitaphius in Georgium araishaliis a. 1827 in eius funere ari ex tempore dictus. 2 Volimer, Laudationum funebrium Romanorum historia Flech Jahrb. nov. ser. XVIII 1892 p. 45 sqq.); L Burese l. e. consol. hist crit. p. 120-22 Nordei l. e. p. 296 sqq. Laudationes, quae
exstant, tractaverunt l, Mommsen ,,Zmei Sepulcrali eden a. d. Zoit
d. Augustus . . Hadrian Abhdi. d. Beri. kad. 1863 p. 455 sqq.); Rudor' Ueber die Laudatio v. Murdia Abhdi. d. Beri. kad. 1868 p. 17 sqq.).3 Lex orationis in feminas habendae Camilli temporibus data fertur, id quod testantur Livius 5 50, 7, lut Camill 8; de mul viri. 1;Diod 14, 16. Primae re vera in Popiliam dictae laudationis mentionem fecit Cicero de r. II, 44).4 De ipsa institutione publica s. Dionys Halic Antiqv. Rom.
86쪽
logundi ut deluctationis aut hominis alicuius Ornandi quam utilitatis huius sorsensis causa laudationes Scriptitaverunt nostra laudationes, quibus in foro utimur, aut testimonii brovitatem habent nudam atque inornatam aut scribuntur ad
funebrem contionem, quae ad orationis laudem minime accommodata est . Neque aliter Quintilianus instit orat. III, 7, de laude et vituperatione sic censet sed mos Romanu etiam negotiis hoc munus inseruit; nam et funebres laudationus
pendent frequenter ex aliquo publico officio atque ex Senatus conSult magistratibus Saepe mandantur ... ). Omitto lilaudationes a scriptoribus allatas r significatura orationes vel potius inscripti0nes, quae quamvis non integrae Obi Servatae Sunt.
Oratio funebris in Turiam 3 Augusti temporibus a marito Q. Lucretio Vespillon ad defunctam directa qua de causa, ut Mommson indicat, nil nisi inscripti est, non ratio inscription posteris tradita vitam virtutesque Turiae narrat multo spatio concesso expositioni litis, quam de hereditate patria rolicti oraverint, id quod vere Romanum St. Alteram laudati0nem in Murdiam i), quam filius ius dixit, composita videtur
primo Saecul O . Chr. n. reliquiae continent testamentum mortuae virtutumque feminearum praedicationem. Haec et prior oratio potius iuris Romani fontes Sunt, quam Xempla
demonstrativi generis dicendi. Imperatoris Hadriani in Matidiam socrum laudatio' vors habita esse videtur imperator Matidiam siliam, Xorem, matrem celebrat. Ut laudes Turiae Murdiaeque, ita haec praedicatio simplicitatem ac veritatem spirat caretque Grae-1 Quintilianus laudum praecepta Graecorum doctrinae similia addit. 2 Nam in libris, quos annotam, p. 3 h. l. eae pertractantur. P. Papinio Statio poetae, qui Aletem grandiorem neu ante rogos orationem vel lamentationem Theb. III v. 179-2l3 in interfectos iuvenes habentem induxit, Graecum epitaphii morem ob oculos
87쪽
cania illa abundantia atque elegantia. Recte ergo Rudorfi l. c. Romanorum laudationes iuris sacri officia SSO censet. Ad propositi finem perveni, summa opusculi est haec: ex lamentationibus sollemnibus ex ultima Salutatione, ex laudibu epularum, e poetarum carminibus in Atheniensium oratio funebris procreata paulatim adolevit privata oratione vetita bulli temp0ribus ad publicum militum occisorum honorem laudatio lata legeque sanctar ad summam formae persectionem atque absolutionem ascendit Periclis aetate δ); cum repetitione usuque trita obsolevisset Isocrate novum privatae orationi genus auspicatus est β); cui quidem Singulorum laudationi Athenienses publici honoris locum non
concesSerunt. Postquam publicus epitaphius in vanam declamationem nomine quoque mutat delapsus eSt β). privata laudatio sorma pro re commutata vigere ac florere per-
Severavit. 1 Des lamentatione , p. 12-I h. l. i de salutatione p. 14: de
cena funebri p. 4 de poetarum carminibus v. p. 16-18.
2 p. 2 h. l. 3 p. 25 sqq. h. l. 4 p. 36 sqq. h. l. 5 p. 2 sq. h. l. 6 p. 9 sqq. h. l.
88쪽
Nata sum isa Maria Gos Aman a. d. IV. Kal. Iun. a. 1879 Oburndorfi, in oppido ad Nicrum sito, patre Iacobo, medicinae doctore matre Iosephina e gente Laur; doladdicta sum catholicae Literarum elementis in Monasteriali schola per duos annos imbuta sum Loliri in urbe ad Moenum sita. Deinde per sex annos Muthiae ubi pater munere fungitur scholas frequentavi. um picturae me dedidi, quam ob causam Monachi per tria semestria in regia artis schola inscripta eram. Postea ad literarum studium me contuli. Per quattuor annos struthiae privatim summa cura diligentiaque me instituerunt Ioa. r. ederer et L. art-
mann quibus optimis magistri debeo, quod maturitatis testimonium in Τheresian gymnasio Monacensi a I904 adepta sum. Deinde studiis philologiae et historiae per septem Semestria occubui. enae me docuserunt viri doctissimi B. et brue ch, Die hi, inger, Euchen, et Zer, Gootet, Gra es, Hirgel, Judei ch, euigeti, te benam, L iob mann Li et g mann ad proseminarii et seminarii philologici exercitationes per tria semestria Gelger, O et 2, Hirgo me benigne admiserunt, ad historiae seminarium per unum semestre Gelger. Heidolbergi audivi docentus uv. d. Braune, Dieteri ch, de Do mage Wshi, Marchs,
Schooli, hii g, indoiband ibidem seminario historias
moderator de Do mage wski duo semestria intersui unumque Semestre exercitationibus philologicis, quas habebant Brandi et Uhlig. Quibus omnibus viris magnam debeo atque ago gratiam praecipueque Rudolso Hirgel, qui ad hunc libellum me incitavit nec destitit consiliis me benevolentissime adiuvare.