장음표시 사용
51쪽
Menexeno dixi, valent hunc autem cum arbitror post Panegyricum Isocratis scriptum ess i), tum Pseudolysiae laudationem eodem fere tempore consectam SSe neceSSe est; nam Isocratem ex eius modi exercitatione Oratoria pendere haudita verisimile puto, praesertim cum materia Athenarum laudandarum iam ab Herodoto data sit. Atque illo temporuporvulgati loci illi laudationum erant, ut facile oratores nulla ratione inter Os interge dente eosdem praeberent. Restat, ut de tempor declamationis pauca addam. Inscripta est Oratio ἐπιτάφιος τοῖς Κορινθίω βογηθοῖς itaque fingitur in honorem eorum habita, qui bello Corinthio 38 a Chr. auxilio missi Corinthiis mortem occubuerant; sed certam pugnam et Occasionem X Oratione intellegere nequeo; Ommunis est laus mortuorum pugnae ad Coroneam factae et pacis Antalcida mentio non sit post Platonis uen0x0num modo epitaphium compositum esse, inter annos 380-32l, a 32l, quo anno Hyperides orationem habuit conc0dor licet. His propositis ipsam orationem inSpiciamuS. In prooemio orator magnitudinem rei pro infirmis suis 4 1 2. viribus xprimits et transit in laudem maiorum, quo primo 3. praedicar debeat carminibus, laudibus, educatis ad eorum Uxomplum clibseris Fabula. dein cops iasdem quas Plato 4 16. omisso modo Eumolpi nomin narrat magna Verborum inSolentia ut abundantia. qua caret MeneXenUS, RS Xaggeran Sinserensque laudem morum Atheniensium g 14 Eorum praedicationi atque sellorum gestorum in tui ponit laudem civitatis ropolon tritam illam senisentiam: Athenien808 -αυτόχθονες 17 19.
I V. p. 39 et 3 h. l. 2 Id quod Plato pro proposito omittere debebat locum communem opitaphiorum uisse arbitror illum civitatem breve tempus Praeparandi dedisse, qui ne longissimum quidem suffecisset talibus rebus praedicandis quem in usum Platon om invectum esse vidor dixi
cs. p. 38 h. l. cs. huc. II, 35 Psseudodemosth. o Hyp. 2.4
52쪽
ε97 6 δὲ τουτοις πνὶρετειν . . . . ' Deinde revertitur ad laudo in 20-48. rerum gestarum atque exspatiatur in bella cum Persis conflicta ut Plato oscribit Persarum copias victoriam ad Marathona oportatam virtut et fortitudine Athoni0nsium in solum lata, orxis supprbiam ), proelia adortomisium tred Thermopylas commissa commomorata nee daemoniorum virtuto, consilium sortissimum urbis relinquondae, pugnam Salaminiam victoriamque summa contentione partam, victoriam Plata00nsem controversia se muris exstruendi composita;
hi tactis dignos Athoni sensos fuisse, qui SSent ηγεμόνες τῆς
48 54. Ελλίδος Tum bella Graecorum contra Graocos ii seviter tanguntur. illud maximo cum seginetis commissum virtus puerorum et Senum ad praneiam exhibita colobratur; doindo 54. oratori με unius Vidi spatio inanes aes 40licissime visestas senumerare posse megani transit ad claudom athonion sium 55-57. prinCipum, qui socios tutentur, τὸ σον Servent infirmos validos sed dant, ut re eos aggredi non audeat in calamitatibus autem quantam constantiam eos praestitisset R0s58-6 l. advorsas caut hic attingit, celeriter se vertit ad claudoin 6l-65. X ullam, qui reversi patriae Ebsertatem restituerint; cui applicat auctor, id quod proprium est huius orationis, praedicationsem mercennariorum, qui cum pro Athenis mortui essent,posdem quos Ithenisenses honores assu cuti sint Sequitur 67-70. doni quo brevi mortuorum laus - sed nulla ortae pugnae significatio adest quorum sortitudo et humanitas tanta
suerit, ut Vollent , ,και 1 πε τλη τον πολεμίων ἐλευθερίας αποθνὶ σκ rιν quae Sententia paene congruit Christianorum doctrina morati); occisi autem sunt virorum sortissi moriana ritu Sanguinem profundentes brevissima admonitio 69. anneXR St: Ουτο δὲ καὶ ζωντες καὶ ποθανοντες ζηλωτοί .l 29 - Σίρξης ζει ξας υν τον Ελλήσποντον διορυξας δὲ τυν
Asoa , quae animadversi rodit ad Herodotum VII, 2l sq.), ut sequentes quoque deseriptiones bellorum cum ei sis gestorum.
2 De sontonii g 60 in capit de Gorgia scripto iam egi V. p. 28 h. l. 3.
53쪽
Iam laudi iam sentationsem coniungit orator talium hominum luctum atquo desiderium maximum esse debere, ut iure miseretur et iam sentetur orator superstites. Quantam iacturam acceperint patres, matres, liberi, fratres depingit et suadet, ut civos eorum dolorem leniant in mortuorum locum Succedentes iis tu hoc modo gratias reserentes Ulamentis oratorso vortit seinde ad breve solamen omnibus hominibus
moriundum esse i); eos, qui pulcherrimam pro patria mortem 8 8 l. obiorint, vacantses morbo et se noctui beatissimos potius praedicando quam miserandos Sse, praeSertim cum immortalem gloriam, honores ab omnibus hominibus ibi comparavorint; nam ut deos eos quoque ludis colebrari. Attamen patria iugos cives amolitari mortuos debere ubi dixit orator, l. sinum imponit seclamationi.
Comprelisendamus Capita sunt enim haec prooemium, laus sabularum laus civitatis set patriae laus rerum bollo gestarum intui posita laudo Atheniensium morum, laus mercennariorum,
laus militum lamentatio, consolatio beatitudinis praedicatio; sod haud ita accurato distincta sunt partes ut in Menexeno, in quo lampntatio desideratur. Et cum iam illic longa sit laudatio praeteritarum rerum, longior hic videtur auctor demonstrare voluisse, quanta scientia rerum historicarum imbutus sit, sed s0sse implicuit copiantque abundantia laudem civitatis non Suo loco ponit Sed tamquam si eius oblitus Sit, postponit eam sabulis. Studio nullius se negl0gendae adductu ne mercennariorum quidsem laudem . praeterit nec Lacedaemoniorum virtutem, quam in Athenarum laude proferri alienum est;
1 Non facio cium riderico Blas θ. c. I p. 436 contendente partem admonitionis omnino deesse v. finem p. 50 h. l. et partem consolationis paene solam lamentationem fieri. 2 Hio puto eum rhetorum more fungi concludit enim orationem
3 Le ea l. c. O argumento utitur ad firmandam opinionem Lysiam auctorem esse quod ipse non civis suisset, propterea eum non Oblitum esse peregrinorum optimo eum resollit Chaille l. o. ac certe in Atheniensium laudatione praedicationem conductorum mili
54쪽
- 42 laudum vero conductorum rapponit Athoni sensium praedica-69. tioni quanta timiditate attingit modo partem adhortativam dicon vitam et mortem intersectorum imitanda ess et misco partes lamentationis se consolationis haud ita dono ni odo Fortasse auctor docta inationis exemplar aro volebat ud divorsas occasiones aptum: si mercentinui ceciderant,loous illo adhibori ob sebat; si opus erat lamontatione, praeSto
apta eligere poterat. sed utut res se ab set Lysia dignum opus non St, qui non hoc modo deseruerit suam simplicem claramque rationem. Discipuli sexercitatio ost oratio ). Itaque
Priusquam alteram publicam orationem perlustremus, primum privata laudationis exemplar respicere mea inter-DI: 0or ii ost Oratio quidem non sest, sed epistola adhortativa μ)ad icoclem, Euagora regis, qui c. a. 374 OcciSus St,
filium dii octa; attamon quod post ipsa sun ora uagorae honoris quo mortui gratia ficta si ad publicum genus proxime accedit. Ipse Isocrates novum significat genus: g 8 -οιδα
μὲν Ουν', inquit, οτι χαλεπον εστιν, O μέλλω ποιεῖν, ανδρος α9ετλην δια λογίον ἔγκωμιάζειν . Quando composuerit librum, incertum est; sed eum confeciSSe ante a 35l, quo
anno Theopompus ius discipulus in funeribus Mausoli regis de palma loquentiae certavit Isocratem, inventorem laudis privatae, pro certo habemus; ipse . indicat sese scripsisse Orationem provectum longius a )tate, ut Blassε consset circitor annum 370 mihi quoquo verisimile id otii haud ita multo
p OS Euagorae mortem Opus exortum esse. Sed iam ipsam 1 li formam et collocationem partium rationis perluStremuS.
In pr000mio viros illustres laudatione factorum quam splendidissima dunerum pompa Malle celebrari, quod solat Lysiae prudenti indignae complures sententiae reperiri Ossiliat velut g 68 Peloponnesiacis serviendum esse Lacedaemoniis; g 69): mortem optabilem esse es Chaille l. e. p. 38 et Meuss Vorsteti. vom asein noli d. ode Flechei sens Jahrb. 35. Jahrg. 188 p. 804); scholam rhetoricam olet hic flosculus g 69).2 Cis estet mann l. e. p. 39 Cassavcl. c. p. 155 Burescii l. e. p. 89. 3 g 3 -υστεψίζω της ἀκμῆς ῆς μαυτου .4 L. c. II p. 246 et p. 260.
55쪽
attamen Ovum CSSe conatum, cum nemodum aequale efferre
laude usu Sit, sed omnes adhuc invidia deterriti sint; osuprimum eam pronuntiaturum esse quae verba maximi momenti attuli p. 52 h. l.), quamvi magnae difficultato poetarum peribus comparutis obstent nam illic licere uti mythis itrythmis ) Unde laudem applicat originis et maiorum olui is 20. prognati a diis Summaque potentia fruiti logos Cypri bello
Troiano eximia glotia parta, Salamine urbe condita, proditione regnum amiserint, praedicatque Euagoram infantem, uerum,
iuvenem, virum ominibu ante tum matum praeteritionis i 2s .
figura tactis narrat iam puerum praseditum fuisse virtutibus hominis veres Graeci, quae minυ καλλον καὶ ψώμγ H 22
ponit Isocrates . ab alienum est me O proposito Singula omnia perlustrare); transit irator ad praedicationem rerum 30 40. gestarum referen Euagoram summa contentione ac labore recuperasse regnum, id quod comparatione cum aliis tyrannis regibusque atque inprimis cum Cyro facta in clariore lucuponatur, ob iamque causam Singulari laude dignum esse; insurit claudationum morum Tuagorae cim rebit gerendiS, I 46 pietatis et fortitudinis in insula potiunda, prudentiae in rebus 6xt0rnis iudicandis et in aliis hominibus accipiendis, in vita 47 50. atque Su, quibu principis virtutibus crevisset et aucta esset Salamis magnamque auctoritatem apud Graecos adepta Sset; et confisos Euagorae magnanimitate multo Graeco in Cyprum I 57.1 Isocratem maxime spectare ad hymnos et Pindari ἐπινίκιαμ, quae dicuntur, sagaciter demonstrat . Conroite in disputatione inscripta Pindare et Isocrate, te lyrisme et eloge funebre Mus e Bolgo 1898)0 . 68-l8T, qui recte ad Isocratis propositum animnd- vertit p. 70 ἡ Γinteiition est sormelle: log lyrique ii velit faire succeder eloge iistorique k ode en vers. e discour en rose et p. 75 hsan dou te orateur ne cite a te nom de Pindare, it se propOSe Our modete e lyrisme en generat' . De Isocrate poetarum aemulo s. r. ei Anal. ISOer. p. 2sqq.
56쪽
insula in confugisse, inter quos Conon Euagora, cui amicitia coniunctu erat, adiuvante Lacedae lucinii CluSSe victis principatum udemisset rurSusque ad Atheniense detuli Sset qua occaSion Oblata Isocrates non obliviscitur praedicare theuienSestiuoque ob generOSitatem qua Euagoram et Cononen gratia S57-t T. agente honorassent deinde pergit in laude actorum conciliata cum laude virtutis imperatoriae pugnis cum rege PerSarum ipso feliciter commissis dignum eum esse, qui fortissimis atque illustrissimis viris praeseratur λ) tum virtutum capita Summatim 67 70. repetit concludens inter deos Euagoram recipi oportere, cum TI T2. iam in terra beatissimus fuerit; nam: τί γα απἐLπεν ευδαιμονιας fortunam exornat Orator Euagorae, qui homo aeternam reliquerit gloriam, morte celseri liberatus sit Senectute ac
παιθίας - quae Sententia vere Graeca est , ut poetae iure eum dicturi essent θέον ἐν ανθρωποι γ δαίμονα θυλητον ε).73-8h. Inde Isocrates transit ad perorationem, ubi, si quid omiserit,eXcusat Senectutem et hanc patris imaginem oratione meliusquam alio modo Xpressam adaequare ut Studeat, admonet
Nicoclem, cuius et aliorum superstitum adhortationis et consolationis gratia nam hanc duplicem significationem hic verbum παράκλ σις' mihi videtur habere scripsserit orationem; nam Euagorae progenie non opus esS philosophorum exemplis Finem incipit Isocrates Nicoclis laude et excusatione quadam, quia perfecto iam viro patris exemplar proponere non desinat quem si imitari pergat, cito fieri eum τοιουτον,
o tost σε προσήκει .l Hac in parte invenimus comparationem illam in scholis rhetoricis pertritam eum viris Troiani belli fortissimis, quae e natura rei ad emolumentum laudandorum fieri solet eam iam Pericles asserti Samia ratione cf. p. 30 h. l.), adhibet Hyperides, g 35 Pseudo-
2 In laudibus summae felicitatis id ponit etiam PseudolyS. D. 78. caute ac prudenter Isocrates Euagoram necatum SSe Praeterit. 3 Quod abundanter laudat regiis honoribus omnes liberos affici adulationis causa facit; nam hoc repugnu moribus Atheniensium. 4 CL Rolide l. c. I p. 10 l.
57쪽
Ha igitii partes epistolae sunt: prooemium, lau8 Euagorae eiuSilue rerum geStarum, repetitio virtutum, praedicatio Ortunae, admonitio, peroratio. Laudem Euagorae Origine ni maioreS, educationem, OPES, Virtut S re SgeSta compreliendentem longe maiorem opiStolae partem Occupare, cum ipsi laudi omisSa lamentationei et i ii n- Solatione pu nplii Opinquet -) haud magi mirum pro tinturn PropoSiti, quam pi00emium longiuS SSe, quod novum genuSinaugurat Isocrates. Habemus hoc in libello ordinoni publicarum orationum d Singulo praedicando praeΡaratum, ut Optime censeat Croisset i se C est drii roraisOu sunebre proprement dite, telle u eu res que les modernes ut continuo de a pratiquer . At id tenendum Isocrates non inducit oratione privata habendas, modo laudes singulorum Scribendas ipsse non ausus est cive ni Atheniensem hoc Diodo laudare et quae sequuntur laudationes non in Athe nienses ipsos fictae et compositae sunt; post Christum natum demum privatus epitaphiu suum tenet locum, Sed magis in exercitati0nibus oratorum quam in usu et vita. I Socrati autem maxime valuisse auctoritat0m ad hoc dicondigenu excolendum eumque quasi novam regionem patefecisse
eiusque artis vestigia iam in publica laudation sun0bri Hyperidis investigari posse cognoscemus. Nam Scrip Sit brovi post Xenophon si quidem Xenophonti Opu e St,)
Agesilai laudationem et in Gryllum cienophontis uilium
1 Haec ars postea, quo minor erat mortuus, eo maior in Orationibus privatis erat; v. Menandri praecepta p. 10 h. l. et Himerii lamsentationem in filium p. 8 h. l.).2 CL Bruns, . ter. Ortr. d. Griechen ina . und 4. Jahrh. p. i5-l26), qui Omnia quoque, ita Athenarum gloriam diminuerint. Oratorem misisse refert exempli causa silentio praeterit Athenienses a. 386 Euagoram deserui SSe .
3 Histoire . . it. r. IV p. 49T.
4 Has meras iudationes privatas percurrere non in animo habeo de Xenophontis Agesilao es Bruns . , qui acute Agesilaum Euagorae comparatum videri esse epistollam privatam ad exemplar rhetoris compositam existimat de his laudibus singulorum iam scripserunt
58쪽
tis autem discipulus palmam tulisse in certamine Oratorum D Theopompi a. 35 de Mausoli regis laudo ab Artemisia instituto testatur Gellius noci. Att. X l8 6): ad eas laudes decertandas veniSSedicuntur viri nobiles ingenio atque lingua praestabili, Theopompus, TheodecteS Naucrate S; Sunt etiam, qui ISocratem ipsum cum his certavisse memoriae mandaverint, sed eo certamine viciSSe
Theopompum iudicatum est is fuit Isocratis discipulus exstat nunc quoque Theodecti tragoedia, quae inscribitur Mausolus i). Nec priusquam ad Hyperidis epitaphium accedamus oblivisci De Lycurgi debemus Lycurgum in oratione a 33l contra Leocratem com- 40 51 0Sita praedicationem illorum, qui ad Chaeroneam ceciderant adhibuisse- , id quod documento est viguisse et floruisse illa aetate laudationses ut lucet e Lycurgi verbis D46 δεε τι ε
caput Orationis funebris i. e. laudatio occisorum sortitudinem laudat orator consiliumque pro patria libertate moriendi, qua de causa immortalem gloriam illi sibi adepti sint, quiu
59쪽
Sed revertamur ad ipsam rationem unebr0m On Omittentes Lycurgum non plane Attilia: Hulia nudis in hac parte oblitum esse dicentem ἐπιστασθε ανδρες Adηναῖοι, μονοι των
reserenda censeo etiam ad laudationem funebrem). Fortasse in hac gravi et pulchra praedicatione plura vestigia insunt Orationis, quam vero habuit Demosthenes, quam in epitaphio Dentosthenis nomine tradito sed hunc epitaphium cum optimo et maXina oratori falso adscriptum se post Hyperidis laudationem factum esse putem, Hyperidis puc' priuS Xaminabo. Η3peridis Cuius ratio una earum, quae aetatem tulerunt, re vera habitaeS Spiratque vigorem atque ardorem contionis et vitae, etiam Si aliqua sophistarum ornamenta pro tempore non deSint, ut
rectissime auctor libelli, qui περὶ isto υς inScriptuS St, iudicet c. 34, 2 d. Vahlen 190b ,,τον δὲ ἐπιτάφιον ἐπι-οεικτιοκως ως υκ id εἴ τις αλλος διεθετο β). Hyperides LeOSthenis ocius amicusque cum eum in obsidione Lamiae interfectum esse nuntius Athenas allatus esset, ab Atheniensibus delectus est β), qui in eum, militesque, qui una cecidiSSent, laudationem pronuntiaret Hyperidi Leosthenem ducem collaudanti non Solum priorum epitaphiorum exempla sed etiam Isocratis Euagoras Ob oculos verSatu ESSO videtur. Ei quidem unum virum ho modo celebrare licuisse testimonio est amorem et studium liberae rei publicae e civitate iam evanescere coepisse. Ac Statim in
εκείνων ψυχας resonat in Hyper. p. DI fortasse hae sententiae sunt Demosthenis verae rationis funebris).1 Cf. Blas l. c. III, 2 p. 68sqq. Burescii l. c. p. 91 Chaillet l. c. p. 65 Cassiau l. c. p. 125 sqq. 2 Blas in Hyp. orationum editione l894 Antiquorum iudicia et libros de Hyp. coptos alteri epitaphius est or. VI eius edit. Para- graphos huius editionis apponam.
3 Diod Sic. 18, 13. 4 Athenienses Periclis aetate ducem ne nominari quidem pati
60쪽
esse etiamsi dubitet ), num acultas sua dicendi tali proposito
sufficiat, tamen o audere loqui, quod, quae deSint, audienteSipsi addere possint. In tres deinde partus laudem distribuit: praedicari debere . civitatem propter consilium pugnandi maioreSque adaequandi, II. mortuos ob sortitudinem III. Leosthenem ducem propter consilium ac virtutem. Ilaec dispositio gradatim ascenduris atque in Leosthenis laude tamquam in astigio subsistens demonstrare ac declarar mihi videtur ducis praedicationem oratori maxima curae suiSSe in Xpolienda deinde oratione non Severe servat HyperideS4 6. propositi Ordinem. Civitatis laudem longius pertractare tempore atque occasione deficiente atque obsistente abnuit capita modo eius partis tacturus Soli ), qui omnia alat et
colat, urbem similem esse omnibus OnSulen d i. e. mal0Spuniendo, bonos adiuvando, iustum aequumque V tutando, suo labore et copia totius Graeciae securitatem praestando; tum, ut initio gu), removens laudem maiorum et rerum priuS gestarum Thucydidis exemplo usus in praesenti Statu Otius versant transit praedicationem mortuorum in-6 9. digenae cum Sint Athenienses, Supervacaneum eSSe de eorum
1 Diligentissimum opus de Hyperidis arte Oratoria scripsit Simoti ΚVser I 'ar oratoire te style et a langue de Hyperido Museu Belge
2 Prooemia priorum oratorum eum in animo habuisse arbitror cf. p. 49 not. 2 Thucydides II, 34 testibus et spectatoribus ruesentibus maiorem laudandi difficultatem, minorem Hyperide Sse celaSet. 3, Partitionem talem novam esse Blas quoque exprimit l. c. III, 2 p. 68 et nyse l. c. II p. 54. 4 Quam comparationem ex hoc loco hausisse et in suum usum vertisse seudodemosthenem ς 24 existimo; s. p. 6 not. 4 h. l. 5 hτο δὲ σον ἀντι τῆς πλεονεξίας ἄπασιν φυλάττουσα ;hoc Verbum ., τυ ισον in nulla laudatione Athenarum deesse potuisse videtur cf. p. 45 et p. 50 h. l.