Quaestiones ad Graecorum orationum Funebrium Formam Pertinentes

61쪽

Optime educato atque excultos SSe virtutem bellicosam se laudare e ro ibi viduri esse initium Se capere a Leo Si liene

duce: καὶ γαρ δίκαιον id quod difficile intellectu suisset si prioribus, qui quidem tale laudis exordium respuiSsent): Luosthenem enim cum res Graecas asilicia vidisset, SeSo patriae 11 14. dedidisse sit , τλην δε πολιν τοις Ἐλλησιν εις τλην λευθεριαυρος Si primum OnSilium, deinde re geSta effert eum exercitum collegisse, Boeotios, Macedones, Eubo eos, eorum Octo ViciSSein Boeotia, Thermopylas occupavisses), Antipatrum Lamiam

reppulisse et illic cinctum tenuisSe, Omnes gente VicinaS socias sibi conciliasse, quae laetae ei principatum conceSSiS-Sent ac rerum victorem mansiSse Leosthenem, satum quidem effugere non potuisse Sed eius exemplar OSt 0rtem etiam

valuisse ad posterosque incitandos vim habuisse. Tum Hyperides se vertit ad militos laudibus fisersendos ducis laude 5 17. eorum contineri praedicationem consilium imperatori S SSe, iactionem militum 0 eo bello sortissime pro Graecorum libertat dimicantes cecidisse incitamenta ardori atque 7-19. audacia iis fuisse loca pugnarum, quibus verbi nOVum elementum orationis inducit aptumque laudationi vero habita Thebas fractas milites ante oculos habuisse, Thermopylas, ubi Amphictyones quotannis convenirent eorum quo virtutis spectatores fierent ac reminiscerentur; qua recordatione ad singularom sortitudinum inflammatos esse pugnatores δ) Delib0randum esse quid, nisi

1 Hic orba illa pertrita atque obsoleta αυτόχθονες it ευγίνεtα , quae omnino rueterire non debuit Hyperides; sed non in iudem maiorum et civitatis in laudem mortuorum ea in Seruit. 2 Hac occasione in memoriam brevissime revocat bella Persarum sic l2 hὁ ων παροδωτ γ vi προτερον επὶ τους Ελληνας οἱ βαρβαροι

39 Similis sententia hic at lue apud Lycurgum adu Leocr. 50 est,

62쪽

illi vicissent, suturum fuerit Macedones rerum potitos nullo sceleres destituros duisso gravissimaquae Servitute Graecos 19 22 vexaturOS J. Tam ingenii periculo uini inente eo iugi virtutem et constantiam militum laudandam e SSe, qui multa pu-23-25. gnaS,maXimos labore pertinaci animo subissent. Beatos deinde Orator praedicat mortuos Superstitesque parentes honorari et 26-34 coli, Sorores iusto matrimonio rui aut fruiturus esse quae locutio vere Graeca in hoc solo epitaphio invenitur liberos a populo benevolentia assici ob patrum virtutem, qui non eriSSent Sed in meliorem statum transissent ); itaque pulcherrimam mortem adeptos felicissimos esse, praesertim cum in Reternum omni occasione eorum memoria celebretur apud Omnes, quibuS splendidissimam imaginem ad imitandum reliquissent omneSp0etas et philosophos eos in futurum praedientui OS SSe. Sive oblectationis sive utilitatis gratia honorentur, Oportere eo oευoccisio vitειν . Revertitur deinde Hyperides ad Leosthenem 35-40. celebrandum describitque sine dubio sequens Platonis exemplum β), quo honore apud inferos acceptus sit dux talium militum: viros sortissimos belli Troiani eum admirari, quorum facta Superaverit: o μεν μετα πάσης τῆς Ἐλλάδος uίαν πολιν ειλον, οδε μετὰ τῆς εαυτου πατριδος μοννὶς πῆσαν χὶν τῆς Γρωπης καὶ τῆς θάσιας ἄ9χουσαν δυναμιν ταπείνωσεν . r. λ. ε)Miltiadem Th0mistocismi Harmodium, Aristogitonem Salutare Leosthenem factis comparatis hunc superiorem discedere in ipsius claudatione mon mirum iSt. SequenM Sententia non

τὴν απο τῶν πράξεων διον στεφανον τη πατρίδι περ ἐθηκαν V. p. 56 annot 4 h. l.). I M. Girard studes s. elog ait p. 220 ad hunc locum eleganter animadvertit: Ce 'est a te ton d une philippique Ga tribune duinyx uvat d autres accent et des elatis plus libres mai Se Phra-Ses qui, dans te ree, se balancent ave arti respirent cependant a

2 Cf. Meus i. c. p. 12 13 Holide l. e. II, 203. 3 Plat Apol. 41 -C Hyperidem Platonis auditorem dici notum est; cf. Blas l. c. III, 2 p. 3. 4 Quam popularem comparationem invertimus apud Periclem Plut 28 cf. p. 29 30 h. L), apud Isocratem Euag. 65; aneg. 63 inveniemusque apud Pseudodemosthenem grassi.

63쪽

in togra si fortasso ad admonitionem transit Hyperidos; sed nihil corti se paucis orbis erui potest. Eo magis gaudendum est, quod consolatio nobis servata est a Stobaeo flor. 24 30)Τ). Hyporidos difficile sesso dicit talium virorum super 4l-43. stites consolari attamen animi fortibus eos esse obserum semores non solun iacturae sed etiam gloriae lamentatione ni is quoque orator resutat his verbis: 42 isti γαρ

θρήνων αξια πεπόνθασιν, αλλ' π αίνων μεγάλων πεποι κασιν , rurSusque bonio occisos praedicat: nam qui filios non reliquerint, eorum nomina immortalia remansere laudibus lib0ris autem patriam prospecturam esse. Vacar mortuos morbo,

dolore ), fortuna humanae casibus, si mori sit non esse δ); si qui sensus sit apud inferos ε curaque deorum, eos, qui servassent et tutati ossent honores illorum summa beatitudine

Qua capita sex his reliquiis colligi possunt, ea sunt: I. pars prooemii, dispositio laudum, II. laudes et prasedicatio, qua beati dicuntur mortui, III. consolatio. Dispositio laudum clara, sed, ut dixi, non satis diligon eius habetur ratio. Laudos comprphendunt mortuorum genus, educationem, Virtutem, ducis ingenium ac fortitudinem ac transgrediuntur in partem b0atitudinis prasedicationis et milites praedicantur boati et Superstites propter virtutem ac gloriam, quam ab illis acceperint, et dux, quod summo honore apud in seros recipitur. Num adhortationis pars amissa sit, dubitamus itemque an ludi commemorati sint. Consolatio admirabilis si ob claritatoni ac dignitatem ut recto iudicet urescii l. c. se eam probam veramque pliilosophiae Scientiam praerae ferre, qualem in nulla alia Graecorum aut Romanorum oratione sun obriossendamus. Novum orationis inventum sest, quod loca lugnandi et, quae cladem sessu tura duerint,

I Bene censet lx nyser l. c. II p. 74 ,,le si g. contient eu eontrastes exprimunt de sentiment de condoloance et 'en Ouragemoni, admirabies de simplicit De consolationis sententia es Buresch

64쪽

commemorantur, OVissimum nuto in quod dux militum summis auctibus ex Oriantur tu Sque per Sonnin primo paene loco ponitur; posuisset an aperto in primo loco iam Orator, nisi pristinum morem atque Sum non neglegere debuisset sic genera duo, publicam laudatio- nona et privatam praed cationsem dico, ormis cotHyperides; recenti modo victoria nixo hoc a pro se licuito praselori ro priores res gestas' tritumquo ordinom. Quosdam Oeos Commianos iam proferro aetatis et generis demonstrativi sest. Unum hoc exemplum et orationis pro di fauo in ducem eiusque milites habita nobis traditum est, atque mihi videntur sequentes Hyperidem oratores, etiamsi perpauca suppi sint, eum imitari non ausi esse; nam quam rationem nunc tractatura sum, communem mortuorum laudem continet, set quam doclamationem Himerius composuit, ea, ut rhetorum praecepta, quae duci laudis nullam mentionem faciebant, ad priores Orationes relapsa est Isocratis Euagora auctoritas multo posteriore tempor in laudatio nos uno bros privatas valuit in publica oration Hyperides solus ad eius exemplar unum virum OHaudare animum induxit. D Sod iam cillam examinemus orationem riuae. Si iere

qua foriuae DomOSthenas esSet et habita post pugnam ad Ulia0ronoam

commissam, anteponenda fuisset Hyperidis epitaphio at cum eam nec Demosthenis ess nequo ad illam cladem sertinere cenSeam, BOSteriorem pono. Primum iudicia inspiciamus et br0vissime, num Vera et quando consecta sit, disseramus. Nemonogare potest Demosthenem orationem funebrem in eos, qui pro libui fato pugnantes ad Chaeron pam interfecti orant, dixiss0. cum ipse orator id testetur gloriatur nim in oration ducorona β 285 contra Aeschinem: χειροτονων γα ο δῆμος

l) hucydides quoque missa acientem Periclo prior facta induxit II, 36, 4 sed magis oriani scriptoris suum oratori Consilio

65쪽

υμῆς . Quocum Plutarchus consentit Demosth. c. l , ὁ δε δῆμος , inquit, DemoSthenem -καὶ τιμων διετελει καὶ

τον ἐπὶ τοῖς ανδρασιν παινον εἰπεῖν πέδωκεν Τ). At eam orationem, tuam Demosthenis nomine traditam a co-Ρimus, eius non osso iam veteres iudicaverunt aut in dubium Vocaverunt, utrum Vera sit necne. Maximi momenti Dionysii

Halio iudicium milii videtur sesso dicentis D Demosth. c. 44)- φορτικος καὶ κενος καὶ παιδαριω/νὶς ἐπιταφιος atque Libantu περ ι των μερων τῆς ρητορικῆς ed. Rei She p. )oxistimat idem auctor quidem Dionysio: ἐπιδεικτικους ὁ ο κ

εἰ νήοιος , et Pliotius bibl. cod. 265 p. 492 scripsit: καὶ

πεπτωκότας δὲ ἐν si μαχὶ ἐκόσμησεν ἐπιταφίω τῆς μενσυμβάσης τυχης ἰσως ουθεν ἐνδεέστερον, τῆς δε ἄλλ=ὶ αυτοῖπερ λογους δυνάμεως υκ λίγω ἐνδεέστερον β).l Eos, qui ad Chaeroneam ceciderant εν Κεραυεικω S pulto eSSetradidit Pausan. I, 29. l. 2 Omittere mihi licere puto, quae suasi orationis Xeusandae causa Syrianus ad Hei mog. Grasi 4 adnotavit.

66쪽

His praemissis gravibus sestibus pauca reddenda sunt;

nam ad unum fere omnes viri docti tamquam Spuriam orationem condemnauserunt ut . . Ois Uestermania, chaser,

Blas.' multiquo alii, qui cum diliguntissime hanc quaestionem

pertractaverint, eam redintegrare meum esse n0go. Nam in lino

oration do sitis rari semosthenis dicendi genoris gravitatem atque legantiam orationem quo pendere se Menoxeno at tu IIyporid constat; semosthenis figuras ei inesso haud mirum cum auctor clara secutus sit exempla Sed orationi deos ardor illeat tu odium in Macedonas deos adhortatio omnis in th0nienses ne desinerent certare pro libertate, quae suppressisse et omisissu in tali occasione Demosthenem mihi persuadere non possum. Ac quid quod nulla mentio ipsius pugna et cladis ad Chaeronseam accepta fit Cladem commemorari concedos I9; quam quidem in Thebanorum culpam revo are generoso Demosthenis animo omnino non convenit); at rhetorem aliquem sibi proposuisse, ut epitaphium confissero post cladem dicendum eumque respoxisse alias laudationses sun0br0soxistimo. Exercitatio schola est, non oratio habita; quae nova asser auctor, suo loco exprimam ). Quando oratio haec scripta sit, accurate praefinire nequeo cum sormam sententias tu quarti saeculi pitaphiorum in plerisque conservaverit rhetor, qui ortasse ipse loquentem audiverat D0mosthenem ex memoriaque eum pro suis viribus imitari conatus

est, inoe quarti, ieri inutem post Hyperidis laudationsem )1 F. A. Wolf ad Lept. p. 363; estet mann quaest. Demosth. II p. 49 70 cap. III dedidit disputationi veritatis inquirendae. A. Nehiiser, Demosth. . . . . p. 34 sq. Blassi it Berens. III. p. 356 sq. Summa industria ac diligentia omnia, tuae ad hunc epitaphium spectant, composuit et tractavit . sentet. De Epitaphio pseudoepigraphus d. Demosthenes, I et II Progr. Wolfen-biittet 880 sit 88Iὶ qui argumenta quoque sententiasque S ue ad sontes pervestigavit. Nimio traditae memoriae conservandae studio abreptus epitaphium Demosthenis esse defendit Cassiau. l. c. p. 10 sqq.).2 Sohasse l. c. Callimachum putat rationem Demosthenis operi

bus inseruiSSe.

3 Blas l. o. III p. 56 rhetorem Demosthenis scholae circ. tempus orationis vere habitae eam composuisse arbitrati ire; sed cum Hyperidis epitrei hium pectet. Osterioris temΡOris est.

67쪽

compositam esse orationem censeo, praesertim cum duae tribuS, Ἀντιγονίς et λημνὶτ9uις, circiter a. 30 institutae )e a 306l primum commemoratae ) nondum appellenturno laudentur Sed ipsum epitaphium adumbremus. Prooemium momplectitur sententias es impares iratoris l-3.

vires tanto muneri, magnum certamen aeum prioribu AESSe,

manare Vult nam mortuo. I. γεγενχησθαι καλως και II. πεπαιδευσθαι σωφ90νως καὶ III. βεβιωκεναι φιλοτιμως - , transit in laudes ευγένειαν praedicat, atheniense oαυτο 4-26. χπονας . terram matrem, quem notum docum rhetorem e 4-5.

Atheniense - -υπῆρχεν , inquit, αυτοις προ απασι τοῖς αλλοις καλοῖς καγαθοῖς καὶ δ αιοτάτοις εἰναι - .

0 rons incipit laudem rerum gestarum easdem, qua Plato . tangit fabulas podemque modo paucis respuens Pseudolysiae longitudinem 40 vertit ad res vere gestas i. e. ad bella 9-ll. Persarum atque ad bella Graecorum, quibu8 Semper Athoniensus et libertatem et aequitatem conservaverint brevitas, qua in his rebus historicis tractandis orator utitur, mira est num re vera Demosthenes nomina illa praeclarissima Marathonis Salaminis, Plataearum silentio praeteriturus fuisset Hyperidis orationis imitationem cognoscimuS X eo, quod coloriter ad accisorum claudem transgredituri auctori eique maiorem declamati0nis partem largitur Sed antea iterum 12 14.

do propositi difficultato longius iisserit tum se mortuos

p. 2765 si dicat quispiam auctorem consilio has omisisse tribus quia post cladem ad Chaeroneam, i. e. a. 338 orationem haberet, responderi Ρotest epitaphium nullam certam cladem respicere es p. 4 h. l. 2 CJA II 246. 3 Comparationem cum viris belli Troiani l0-Il iam invenimus in Perici orat. Plut Pericl. 8), in ISOcr. Eu aT. 65, Hyper. p. 35; v. p. 60 h. l.). 4 Duplex benevolentiae captatio non magistri, sed discipuli artem rhetoricam Spirat.

68쪽

15 17. secundum aetatum ordinem' praedicaturum esse promittenseo puero atque adulescente omnibus probatos esse pergit virosque Omni tempore prudentes ac sortes Sese praestitisse 18 23. neque umquam, Si perieulum inStitisset, eos Graeciam deseruisse. Atque negat hac pugna eos, qui cecidissent, victos eSSe, cum mortui cladis non essent participes r); sed tantam pos hostibus admirationem sortitudinis ini odisse, ut ultra Athenienses aggredi non ausi essent aequamque pacem cum iis inissent valdeque generosi in eos animi fuiss0nt nec illorum sed Ihebanorum culpa uel in tantas angustias deductas 23 24. esse δ). Finem huius partis facit orator brevi amoritation

quorens cum horum virorum vita, qui fato non hostibus succubuissent, perisso Graeciae libertatem; nam ori τωνδε των ανδρων αρετὴ γῆς Ἐλλαδος 'ην ψυχχὶ ταλγηθες ειπειν eut sol se mundo h exstincto sita misera it tristis sit. Sic 25 26. Orum morte Graeciam obscurari et laborare talem virtutem

in libera modo re publica nasci affirmans orator civitatis praedicationem annectit; nam in libera sola civitat florere sortitudinem, honorem, ubi cuivis, de quo velit, impune dicere liceat. Postquam deinde, quae iam tractavit, dispositione expolitioni postposita, complexus est his verbis: 27 α

καλως ἐθέλειν ἀποθνησκειν, εἴρηται, γένος, παιdεία, χρηστῶν επιτλὶδευμάτων συννηθεια, τῆς λχὶς πολιτείας ποθεσις ' addit

1 CL Hyperidis p. 8, qui eandem servat collocationem. 2 Hic locus aperte e Lyc. adu Leocr. oratione g 49 pendet: Lyc. 49: seudodem. 19:

-ει ὁ δεῖ καὶ παραδοξοτατον ουτ αν ὀκνησαιμι δ' ειπεῖν, et μοι

3 Neque Macedonas laudare neque Thebanos accusare Demosthenis fuit. 4 Haec sententia similis est comparationi civitatis eum sole, quam Hyperides praebet ep. 5, s. p. 58 h. l. , sed multo similior verbis illis,

quibus ericles cum iuventute eois quasi Ver X anno eroptum Sse dieit os p. 30 et p. 45 not. 2 h. l.); duas comparationes Seudo-demosthenes in unam sententiam contraxisse videtur.

69쪽

novum aliquid pronuntianS, α δε κατα φυλα παρεκαλεσεν 27-3l. εκαύτους VPωστους ει ναι, ταυτ a dii λεξώω . Deinde singulas

tribus' praedicat ad eorum patronos virtute caeSorum reseren S; quae quidem numeratio et comparatio quiddam molesti sit languidi affert ut fortasse morem tunc exortum Significat, cum auditore quandam variationem pertriti ordinis cupiebant, petebant oratores qua hac in exercitatione libentor usus est auctor, quid didicerit, prae se serens neque tribuum laudatione eum cautissime ac timidissim ad singulorum praedicationem Spectare negari potest universos totius urbis mortuos adhuc Hyperidis epitaphio excepto laudare OratoreS debebant iam singularum partium civitatis milites esserebant; et pr0ximi propius ad Hyperidem acced0ntes fortasse singuloS

viros exornare audebant.

Post brovem virorum amissionis lamentationem Orator 32-35. ad beatos mortuos praedicandos aggreditur eos aeternam gloriam sibi parentibusque comparaviSse, vacuos SSe morbiSot calamitatibus, summos honores assecutos esse, desiderium sui non solum cognatis et Graecis reliquisse, Sed etiam τῆς οἰκουμεννὶς τω πλειστι μερει et pergit magniloquentia ex aliis decerpta: 34 -πως υ χρη τουτους ευδαιμονας νομί

ταυτ ἀπήγγελκεν, αλλ' ους οἱ ζωντες ἀξίους πειλήφαμεν

I De singulis locis, quos hic enumerare longum est, egit Lent l. e. l881 p. 3 sq.); de patronis tribuum s Rohde I, 138, annot. I; I, 16 sqq. Schmi l. c. p. 26 cf. p. 65 h. l. 2 Cf. lat. Menex. 235 C. 3 Similitudo cum Periclis sententia animadversione mihi digna videtur, ut eam asseram Plat Per. c. 8 Stesimbroto auctore se Περικλῆς)αθανύτους ελεγε γεγονέναι τους ἐν Σύμα τεθνηκυτας κροθίπερ τους θεους' ου γαρ ἐκείνους αυτους ορωμεν ἀλλὰ ταῖς τιμαῖς, ας ε ζουσι, καὶ τοῖς ἀγαθοῖς δ παρεχουσι, θανατους εἶναι τεκμαιρομεθα 'αυ ουνυπάρνιν και τοῖς περ τῆς παrριδος ἀποθανουσιν. Unde diu viguisse Periclis Samiae orationis memoriam cognoscimus; f. . 66 not. 4 h. l.

70쪽

initio difficit esse dolorem lenire, quem e talium virorum 35 3T. obitu ceperint superstites. Attamen ut fortiter ferant calamitatem, monet orator quippe sortium virorum parenteS; Onsolationi iis esse honores h et gloriam mortuorum, quibus ipsi fruantur, curamque civitatis in patres matres, liberos. 3T. In brevi peroratione auctor levem plagam inicere videtur nimis laudantibus his verbi S ἐγω μεν ουχέ πως πολλαλεξ o Ohiτ εσκερ αμγην, αλῶ ' πως ταληθῆ et claudit declamationem solito mores). Partes principales ergo sic collocari possunt: I. Prooemium dispositionem laudis continens, II. laudus interrupta captatione benevolentiae ac brevi lamentatione III praedicatio boatitudinis mortuorum, IV consolatio initio coniuncta adhortationi, V. epilogus laudati autem divisa est in laudes originis, maturum, rerum geStarum et fabulo-Sarum et verarum), mortuorum quorum laudantur iuvenum et virorum mores et virtutes eorumque in ultima pugna et cladu fortitudinis, civitatis, tribuum. Consolatio admonitioque, quibus propria pars non St, nihil novi asserunt, simplices et graves sunt ex antecedentibus orationibus auctor haud imprudenter exemplar capitum sibi sumpsit et primum locum, ut Hyperides, honori ac laudi occisorumdsedit Q consilio eius, qui mortuorum celebrandorum gratia leg0m uiserat. Etiamsi exercitatio scripta sit oratio, tamen non tantum scholam Olet quantum, quae Lysiae sertur, laudatio,

ut assentia Leonti ardo pelagois dicenti haud ita indignum